Meaxin
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Krka, d.d., Novo mesto
- Substancje czynne
- Imatinibum: 100 mg, 400 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 2 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Meaxin 100 mg | Tabletki powlekane | 20 tabl., 30 tabl., 60 tabl., 90 tabl., 120 tabl., 180 tabl. | na receptę (Rx) |
| Meaxin 400 mg | Tabletki powlekane | 10 tabl., 30 tabl., 60 tabl., 90 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 8 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Imatinibum 100 mg (tabletki powlekane) · 4 leki
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 5 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Glivec | Kapsułki twarde | Imatinibum 100 mg | Novartis Europharm Limited |
| Imatilek | Kapsułki twarde | Imatinibum: 100 mg, 400 mg | Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne LEK-AM Sp. z o.o. |
| Imatinib LEK-AM | Kapsułki twarde | Imatinibum: 100 mg, 400 mg | Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne LEK-AM Sp. z o.o. |
| Imatinib Teva | Kapsułki twarde | Imatinibum 400 mg | Teva B.V. |
| Leuzek | Kapsułki twarde | Imatinibum: 100 mg, 400 mg | Nobilus Ent Tomasz Koźluk |
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Białaczki wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Meaxin jest wskazany w leczeniu: dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (ang. Chronic Myeloid Leukaemia - CML) z chromosomem Philadelphia (bcr-abl, Ph+), którzy nie kwalifikują się do zabiegu transplantacji …” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt leczniczy Meaxin jest wskazany w leczeniu: dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) w skojarzeniu z chemioterapią.” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „dorosłych pacjentów z zaawansowanym zespołem hipereozynofilowym (ang. Hypereosinophilic Syndrome - HES) i (lub) przewlekłą białaczką eozynofilową (ang. Chronic Eosinophilic Leukemia - CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα.” · ChPL, pkt 4.1 -
Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego wskazanie z ChPL
źródło: „Meaxin jest wskazany w: leczeniu dorosłych pacjentów ze złośliwymi, nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami, Kit (CD 117) dodatnimi nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (ang. Gastrointestinal Stromal Tumors - GIST).” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Meaxin jest wskazany w: leczeniu adjuwantowym dorosłych pacjentów z istotnym ryzykiem nawrotu po zabiegu usunięcia Kit (CD 117)-dodatnich nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST).” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „U dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży skuteczność imatynibu oceniana jest na podstawie wskaźnika ogólnej odpowiedzi hematologicznej i cytogenetycznej oraz okresu przeżycia wolnego od progresji choroby w CML, współczynnika odpowiedzi hematologicznej i cytogenetycznej w …” · ChPL, pkt 4.1 -
Zespoły mielodysplastyczne wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Meaxin jest wskazany w leczeniu: dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi (ang.” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „myelodysplastic/myeloproliferate - MDS/MPD) związanymi z rearanżacją genu receptora płytkopochodnego czynnika wzrostu (ang. platelet-derived growth factor receptor - PDGFR).” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „U dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży skuteczność imatynibu oceniana jest na podstawie wskaźnika ogólnej odpowiedzi hematologicznej i cytogenetycznej oraz okresu przeżycia wolnego od progresji choroby w CML, współczynnika odpowiedzi hematologicznej i cytogenetycznej w …” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Imatinibum 100 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Celuloza mikrokrystaliczna; Krospowidon (typ A); Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian; Otoczka; Alkohol poliwinylowy; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 3000; Talk; Żelaza tlenek czerwony (E 172); Żelaza tlenek żółty (E 172) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- pomarańczowy brązowy okrągły średnicy 11 mm z linią podziału
Meaxin, 100 mg: tabletki powlekane są pomarańczowo-brązowawe, okrągłe (o średnicy 11 mm), lekko dwustronnie wypukłe ze ściętymi brzegami i linią podziału po jednej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- pomarańczowy brązowy okrągły średnicy 11 mm z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjentów należy uprzedzić, że w czasie leczenia imatynibem mogą wystąpić u nich takie działania niepożądane, jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub senność. Dlatego zaleca się ostrożność w czasie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
252 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Neutropenia; trombocytopenia; niedokrwistość; Ból głowy2; niestrawność; ból brzucha; Obrzęk okołooczodołowy; zapalenie skóry/wyprysk/wysypka; bóle mięśniowo-szkieletowe w tym bóle mięśni9; bóle stawów i bóle kości10; Zatrzymanie płynów i obrzęk; uczucie zmęczenia; Zwiększenie masy ciała
- często: nudności; wymioty; biegunka; bóle brzucha; zmęczenie; bóle mięśni; skurcze mięśni; wysypka; powierzchowne obrzęki; obrzęki wokół oczu; obrzęki kończyn dolnych; Pancytopenia; neutropenia z gorączką; Jadłowstręt; Bezsenność; Zawroty głowy; parestezje; zaburzenia smaku; niedoczulica; senność; Obrzęk powiek; nasilone łzawienie; krwotok spojówkowy; zapalenie spojówek; suchość oka; nieostre widzenie; Zaczerwienienie twarzy; Duszności; krwawienie z nosa; kaszel; Wzdęcia; rozdęcie brzucha; refluks żołądkowoprzełykowy; zaparcia; suchość jamy ustnej; nieżyt żołądka; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Świąd; obrzęk twarzy; sucha skóra; rumień; łysienie; poty nocne; reakcja nadwrażliwości na światło; Obrzęk stawów; gorączka; obrzęk tkanki podskórnej; dreszcze; zesztywnienie mięśni; Zmniejszenie masy ciała
- niezbyt często: hiperbilirubinemia; Zakażenia wirusem Herpes zoster; Herpes; simplex; zapalenie nosogardła; zapalenie płuc1; zapalenie zatok; zapalenie tkanki łącznej; zakażenie górnych dróg oddechowych; grypa; zakażenie dróg moczowych; zapalenie żołądka i jelit; posocznica; Trombocytoza; limfopenia; zahamowanie czynności szpiku kostnego; eozynofilia; powiększenie węzłów chłonnych; Hipokaliemia; zwiększony apetyt; hipofosfatemia; zmniejszony apetyt; odwodnienie; dna; hiperurykemia; hiperkalcemia; hiperglikemia; hiponatremia; Depresja; osłabienie popędu płciowego; lęk; Migrena; omdlenia; neuropatia obwodowa; zaburzenia pamięci; rwa kulszowa; zespół niespokojnych nóg; drżenie; krwotok mózgowy; Podrażnienie oka; ból oka; obrzęk oczodołu; krwotok twardówkowy; krwotok z siatkówki; zapalenie brzegów powiek; obrzęk plamki; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; szum uszny; utrata słuchu; Kołatania; częstoskurcz; zastoinowa niewydolność serca; krwotok; Nadciśnienie; krwiak; krwiak podtwardówkowy; zimne palce nóg i rąk; niedociśnienie; zespół Raynauda; ból gardła i krtani; zapalenie gardła; Zapalenie jamy ustnej; owrzodzenie jamy ustnej; krwotok z przewodu pokarmowego; odbijanie się; smoliste stolce; zapalenie przełyku; wrzód żołądka; krwawe wymioty; zapalenie warg; dysfagia; zapalenie trzustki; zapalenie wątroby; żółtaczka; Wysypka krostkowa; siniaki; nasilone pocenie; pokrzywka; wylew krwawy podskórny; wzmożona tendencja do występowania siniaków; skąpe owłosienie; odbarwienie skóry; złuszczające zapalenie skóry; łamliwość paznokci; zapalenie mieszków włosowych; wybroczyny; łuszczyca; plamica; nadmierna pigmentacja skóry; wysypki pęcherzowe; zapalenie tkanki podskórnej; Sztywność stawów i mięśni; osteonekroza*; Ból w okolicy nerek; krwiomocz; ostra niewydolność nerek; częste oddawanie moczu; Ginekomastia; zaburzenia erekcji; krwotok miesiączkowy; niregularne miesiączkowanie; zaburzenia seksualne; ból brodawek sutkowych; powiększenie piersi; obrzęk moszny; Osłabienie; Ból klatki piersiowej; złe samopoczucie; Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi; zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi; zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi
- rzadko: Zakażenia grzybicze; Zespół rozpadu guza; Niedokrwistość hemolityczna; mikroangiopatia zakrzepowa; Hiperkaliemia; hipomagnezemia; Stan splątania; Zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego; drgawki; zapalenie nerwu wzrokowego; Zaćma; jaskra; tarcza zastoinowa; Niemiarowość; migotanie przedsionków; zatrzymanie serca; zawał mięśnia sercowego; dławica piersiowa; wysięk osierdziowy; Ból związany z zapaleniem opłucnej; zwłóknienie płuc; nadciśnienie płucne; krwotok płucny; Zapalenie okrężnicy; niedrożność jelita; nieswoiste zapalenia jelit; Niedrożność jelit; Niewydolność wątroby; martwica wątroby; Ostra dermatoza z gorączką i neutrofilią (zespół Sweeta); przebarwienia paznokci; obrzęk naczynioruchowy; wysypka pęcherzykowa; rumień wielopostaciowy; leukoklastyczne zapalenie naczyń; zespół Stevensa-Johnsona; ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute generalised exanthematous pustulosis - AGEP); pęcherzyca*; Osłabienie mięśni; zapalenie stawów; rabdomioliza/miopatia; Krwotoczne ciałko żółte/krwotoczna torbiel jajnika; Zwiększenie aktywności amylazy we krwi; neutropenii 3. lub 4. stopnia (ANC <1,0 x 109/l); trombocytopenii (liczba płytek krwi <50 x 109/l); neutropenię 4. stopnia (ANC <0,5 x 109/l); trombocytopenię 4. stopnia (liczba płytek krwi <10 x 109/l); niedobory krwinek 3. lub 4. stopnia obejmujące neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość; niedokrwistość 3. i 4. stopnia; Neutropenię stopnia 3. i 4.
- częstość nieznana: Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B*; Krwawienie z guza/martwica guza*; Wstrząs anafilaktyczny*; Obrzęk mózgu; Krwotok do ciała szklistego; Zapalenie osierdzia; tamponada serca; Zakrzepica/zator; Ostra niewydolność oddechowa; choroba śródmiąższowa płuc; perforacja przewodu pokarmowego; zapalenie uchyłka; poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka - tzw. żołądek arbuzowaty (GAVE); Zespół ręka-stopa*; rogowacenie liszajowate*; liszaj płaski*; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka*; osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)*; pseudoporfiria*; Opóźnienie wzrostu u dzieci*; Przewlekła niewydolność nerek
- częstość niepodana w tekście: przemijające działanie uszkadzające wątrobę; podwyższona aktywność aminotransferaz; wysięk opłucnowy; wodobrzusze; obrzęk płuc; gwałtowne zwiększenie masy ciała
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 800 mg na dobę · dzieci
źródło: „U dzieci i młodzieży w fazie przewlekłej CML i fazach zaawansowanych CML zaleca się dawkę 340 mg/m2 pc. na dobę (nie należy przekraczać całkowitej dawki 800 mg).” · ChPL, pkt 4.2 - 800 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Dawka dobowa wynosi 800 mg (8 tabletek) przyjmowana jako:”
źródło: „Całkowita dawka dobowa u dzieci nie może być większa niż 800 mg w leczeniu CML oraz 600 mg w leczeniu Ph-positive ALL.” · Ulotka, pkt 3
- 800 mg na dobę · dzieci
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież: Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania u dzieci z CML w wieku poniżej 2 lat oraz u dzieci z Ph+ALL w wieku poniżej 1 roku (patrz punkt 5.1). Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z MDS/MPD, DFSP, GIST i HES/CEL jest bardzo ograniczone.” - dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu leczniczego Meaxin to 600 mg na dobę u dorosłych pacjentów z Ph+ ALL.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu leczniczego Meaxin to 400 mg na dobę u dorosłych pacjentów z MDS/MPD.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu leczniczego Meaxin wynosi 100 mg na dobę u dorosłych pacjentów z HES/CEL.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 400 mg, przyjmowana jako:” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 600 mg, przyjmowana jako:” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby: Imatynib jest głównie metabolizowany przez wątrobę. Pacjentom z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy podawać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę. Dawkę tę można zmniejszyć w przypadku nietolerancji (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.2).” - Zaburzenia czynności wątroby Próby czynnościowe wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Próby czynnościowe wątroby Łagodne Bilirubina całkowita: = 1,5 GGN AspAT: >GGN (może być w normie lub <GGN, jeśli bilirubina całkowita >GGN)” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek: Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek lub dializowani powinni otrzymywać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę jako dawkę początkową. Jednakże, u tych pacjentów zaleca się zachowanie ostrożności. Dawka może zostać zmniejszona w przypadku nietolerancji. Jeśli dawka jest tolerowana, może zostać zwiększona w przypadku braku skuteczności (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku
„Pacjenci w podeszłym wieku: Nie prowadzono osobnych badań farmakokinetyki imatynibu u osób w podeszłym wieku. W badaniach klinicznych, w których brało udział ponad 20% pacjentów w wieku powyżej 65 lat nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych związanych z wiekiem. Nie ma konieczności specjalnego dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania imatynibu u kobiet w ciąży. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano występowanie samoistnych poronień i wad wrodzonych u dzieci matek, które przyjmowały imatynib. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla płodu nie jest znane. Imatynib nie powinien być stosowany w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli imatynib jest stosowany u kobiety w ciąży, pacjentka musi być poinformowana o potencjalnym ryzyku dla płodu.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Informacje dotyczące przenikania imatynibu do mleka matki są ograniczone. Badania z udziałem dwóch kobiet karmiących wykazały, że zarówno imatynib, jak i jego czynny metabolit mogą przenikać do mleka matki. Badany u jednej z pacjentek stosunek stężenia w mleku do stężenia w osoczu wynosił 0,5 dla imatynibu i 0,9 dla jego metabolitu, co sugeruje większe przenikanie metabolitu do mleka. Biorąc pod uwagę połączone stężenie imatynibu i metabolitu oraz maksymalne dzienne spożycie mleka przez niemowlęta, całkowite przewidywane narażenie jest małe (~10% dawki leczniczej).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność W badaniach nieklinicznych wykazano brak wpływu na płodność samców i samic szczura, aczkolwiek obserwowano wpływ na parametry reprodukcyjne (patrz punkt 5.3). Badań z udziałem pacjentów otrzymujących imatynib, dotyczących wpływu na płodność i gametogenezę nie przeprowadzono. Pacjenci leczeni imatynibem, zwracający uwagę na swoją płodność, powinni skonsultować się z lekarzem.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zalecaną dawkę należy przyjmować doustnie podczas posiłku, popijając dużą szklanką wody, w celu zminimalizowania ryzyka podrażnienia przewodu pokarmowego.”
- jedzenie i napoje: „Pacjentom, którzy nie są zdolni do połknięcia tabletek powlekanych, można zawiesić tabletki w szklance niegazowanej wody lub soku jabłkowego.”
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| HES/CEL (dawka początkowa 100 mg) | ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi <50 x 109/l | 1. Przerwać podawanie imatynibu aż do chwili, gdy ANC ≥1,5 x 109/l, a płytki krwi ≥75 x 109/l. 2. Ponownie rozpocząć leczenie imatynibem w dawce stosowanej uprzednio (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego). |
|---|---|---|
| CML w fazie przewlekłej, MDS/MPD i GIST (dawka początkowa 400 mg) HES/CEL (w dawce 400 mg) | ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi <50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥1,5 x 109/l i płytki krwi ≥75 x 109/l. 2. Ponownie rozpocząć leczenie imatynibem w dawce stosowanej uprzednio (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego). 3. W przypadku ponownego zmniejszenia ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytek krwi <50 x 109/l, powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania imatynibu w dawce zmniejszonej do 300 mg. |
| CML w fazie przewlekłej u dzieci i młodzieży (w dawce 340 mg/m2 pc.) | ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi <50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥1,5 x 109/l i płytki krwi ≥75 x 109/l. 2. Wznowić leczenie imatynibem w dawce stosowanej uprzednio (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego). 3. W przypadku ponownego zmniejszenia ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytek krwi <50 x 109/l, powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania imatynibu w dawce zmniejszonej do 260 mg/m2 pc. |
| CML w fazie akceleracji i przełomu blastycznego oraz Ph+ ALL (dawka początkowa 600 mg) | aANC <0,5 x 109/l i (lub) płytki krwi <10 x 109/l | 1. Sprawdzić, czy niedobór krwinek jest spowodowany białaczką (aspiracja szpiku lub biopsja). 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma związku z białaczką, należy zmniejszyć dawkę imatynibu do 400 mg. 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się |
| przez okres 2 tygodni, dawkę należy zmniejszyć do 300 mg. 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 4 tygodni i nadal nie jest spowodowany białaczką, należy przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥1 x 109/l i płytki krwi ≥20 x 109/l. Następnie, należy ponownie podjąć leczenie podając dawkę 300 mg. | ||
| CML w fazie akceleracji i przełomu blastycznego u dzieci i młodzieży (dawka początkowa 340 mg/m2 pc.) | aANC <0,5 x 109/l i (lub) płytki krwi <10 x 109/l | 1. Sprawdzić, czy niedobór krwinek jest spowodowany białaczką (aspiracja szpiku lub biopsja). 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma związku z białaczką, należy zmniejszyć dawkę imatynibu do 260 mg/m2 pc. 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 2 tygodni, dawkę należy zmniejszyć do 200 mg/m2 pc. 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 4 tygodni i nadal nie jest spowodowany białaczką, należy przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥1 x 109/l i płytki krwi ≥20 x 109/l. Następnie, należy ponownie podjąć leczenie podając dawkę 200 mg/m2 pc. |
| DFSP (w dawce 800 mg) | ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi <50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥1,5 x 109/l i płytki krwi ≥75 x 109/l. 2. Wznowić leczenie imatynibem w dawce 600 mg. 3. W razie ponownego zmniejszenia ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytek krwi <50 x 109/l, powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania imatynibu w dawce zmniejszonej do 400 mg. |
| ANC (ang. Absolute Neutrophil Count) = bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych a występujące po co najmniej 1 miesiącu leczenia | ||
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 5–6
| Zaburzenia czynności wątroby | Próby czynnościowe wątroby |
|---|---|
| Łagodne | Bilirubina całkowita: = 1,5 GGN AspAT: >GGN (może być w normie lub <GGN, jeśli bilirubina całkowita >GGN) |
| Umiarkowane | Bilirubina całkowita: >1,5-3,0 GGN AspAT: dowolna wartość |
| Ciężkie | Bilirubina całkowita: >3-10 GGN AspAT: dowolna wartość |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 7
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Meaxin
Meaxin jest przepisywany pacjentom tylko przez lekarzy z doświadczeniem w stosowaniu leków
podawanych w leczeniu nowotworów krwi lub nowotworów litych.
Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza, nawet jeśli różnią się one od ogólnych informacji
zawartych w tej ulotce.
Kiedy nie stosować leku Meaxin
- jeśli pacjent ma uczulenie na imatynib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Jeśli ta informacja dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi przed przyjęciem leku
Meaxin.
W razie podejrzewania uczulenia, ale braku pewności, należy zasięgnąć rady lekarza.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Meaxin należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta występują lub kiedykolwiek występowały choroby wątroby, nerek lub serca,
- jeśli pacjent przyjmuje lek lewotyroksynę po usunięciu tarczycy,
- jeśli pacjent miał kiedykolwiek lub może teraz mieć zakażenie wirusem zapalenia wątroby
typu B; wynika to stąd, że lek Meaxin może powodować ponowną aktywację wirusowego
zapalenia wątroby typu B, co może w niektórych przypadkach być śmiertelne; pacjenci będą
poddawani dokładnej kontroli przez lekarza w celu wykrycia objawów tego zakażenia przed
rozpoczęciem leczenia,
- jeśli podczas przyjmowania leku Meaxin u pacjenta wystąpią siniaki, krwawienie, gorączka,
zmęczenie i dezorientacja należy skontaktować się z lekarzem. Może to być objaw uszkodzenia
naczyń krwionośnych zwany mikroangiopatią zakrzepową (TMA).
Jeśli którykolwiek z powyżej wymienionych punktów odnosi się do pacjenta, należy powiedzieć o
tym lekarzowi zanim pacjent przyjmie lek.
Podczas stosowania leku Meaxin pacjent może stać się bardziej wrażliwy na słońce. Jest ważne, aby
okrywać obszary skóry narażone na słońce oraz stosować preparaty z filtrem o wysokim wskaźniku
ochrony przeciwsłonecznej (SPF). Te środki ostrożności należy stosować również u dzieci.
Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli podczas leczenia lekiem Meaxin nastąpi bardzo
szybkie zwiększenie masy ciała. Meaxin może powodować zatrzymanie wody w organizmie
(zatrzymanie płynów o ciężkim przebiegu).
Podczas przyjmowania leku Meaxin stan zdrowia pacjenta będzie podlegał regularnej ocenie przez
lekarza, pozwalającej stwierdzić czy leczenie jest skuteczne. Badania krwi i pomiar masy ciała będą
regularnie wykonywane w czasie przyjmowania tego leku.
Dzieci i młodzież
Meaxin jest stosowany także w leczeniu dzieci z CML. Nie ma doświadczenia dotyczącego
stosowania u dzieci z CML w wieku poniżej 2 lat. Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z
Ph-positive ALL jest ograniczone, a doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z MDS/MPD,
DFSP, GIST i HES/CEL jest bardzo ograniczone.
U niektórych dzieci i młodzieży przyjmujących lek Meaxin może wystąpić wolniejszy wzrost niż
normalnie. Lekarz będzie kontrolował wzrost w czasie regularnych wizyt.
Meaxin a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które
wydawane są bez recepty (takich jak paracetamol) oraz o lekach ziołowych (takich jak ziele
dziurawca). Niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Meaxin, jeśli przyjmowane są
jednocześnie. Mogą one nasilać lub osłabiać działanie leku Meaxin, co może prowadzić do
wzmożonych działań niepożądanych lub powodować, że lek Meaxin będzie mniej skuteczny. W taki
sam sposób może działać lek Meaxin na niektóre inne leki.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
- Lek Meaxin nie jest zalecany dla kobiet w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne,
ponieważ może zaszkodzić dziecku. Lekarz przedstawi możliwe zagrożenia mogące wystąpić w
trakcie przyjmowania leku Meaxin w czasie ciąży.
- Zaleca się, aby kobiety, które mogą zajść w ciążę stosowały skuteczną metodę antykoncepcji
podczas leczenia lekiem Meaxin i przez 15 dni po zakończeniu leczenia.
- Nie należy karmić piersią w czasie leczenia lekiem Meaxin i przez 15 dni po zakończeniu
leczenia, gdyż może to zaszkodzić dziecku.
- Pacjenci zainteresowani wpływem leku Meaxin na płodność podczas jego stosowania, powinni
skonsultować się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas przyjmowania leku Meaxin mogą wystąpić zawroty głowy lub senność, lub zaburzenia
widzenia. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych narzędzi czy
maszyn do czasu, aż pacjent poczuje się znowu dobrze.
Meaxin zawiera laktozę
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Zwykle są one łagodne do umiarkowanych.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie. Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi,
jeśli wystąpi którykolwiek z poniżej podanych objawów niepożądanych.
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów) lub często (mogą wystąpić u nie
więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- Szybkie zwiększenie masy ciała. Meaxin może powodować zatrzymanie wody w organizmie
(zatrzymanie płynów o ciężkim przebiegu).
- Objawy zakażenia, takie jak gorączka, silne dreszcze, ból gardła i owrzodzenie jamy ustnej.
Meaxin może zmniejszać liczbę białych krwinek we krwi, co może spowodować zwiększoną
podatność na zakażenie.
- Niespodziewane krwawienie lub powstawanie siniaków (pomimo braku urazu).
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów) lub rzadko (mogą wystąpić u
nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
- Ból w klatce piersiowej, nieregularny rytm serca (objawy problemów z sercem).
- Kaszel, trudności w oddychaniu lub ból podczas oddychania (objawy problemów z płucami).
- Uczucie pustki w głowie, zawroty głowy lub omdlenia (objawy niskiego ciśnienia tętniczego
krwi).
- Nudności z utratą apetytu, ciemne zabarwienie moczu, zażółcenie skóry lub oczu (objawy
problemów z wątrobą).
- Wysypka, zaczerwienienie skóry z pęcherzami na wargach, w okolicy oczu, na skórze lub w
jamie ustnej, złuszczanie się skóry, gorączka, wypukłe czerwone lub fioletowe plamy na skórze,
świąd, uczucie pieczenia, wysypka krostkowa (objawy problemów ze skórą).
- Silny ból brzucha, obecność krwi w wymiocinach, kale lub moczu, czarne stolce (objawy
zaburzeń żołądka i jelit).
- Znacznie zmniejszona ilość oddawanego moczu, uczucie pragnienia (objawy problemów z
nerkami).
- Nudności z biegunką i wymiotami, ból brzucha lub gorączka (objawy problemów z jelitami).
- Silny ból głowy, osłabienie lub porażenie kończyn lub twarzy, trudności z mówieniem, nagła
utrata świadomości (objawy problemów z układem nerwowym, takie jak krwawienie lub obrzęk
w obrębie czaszki/mózgu).
- Bladość skóry, uczucie zmęczenia i duszności oraz ciemne zabarwienie moczu (objawy
niedoboru krwinek czerwonych).
- Ból oczu lub pogorszenie widzenia, krwawienie w oczach.
- Ból kości lub stawów (objawy osteonekrozy).
- Pęcherze na skórze lub błonach śluzowych (objawy pęcherzycy).
- Zdrętwienie lub uczucie zimna w palcach nóg i rąk (objawy zespołu Raynauda).
- Nagłe obrzmienie i zaczerwienienie skóry (objawy zakażenia skóry zwane zapaleniem tkanki
łącznej).
- Trudności w słyszeniu.
- Osłabienie mięśni i kurcze mięśni z nieprawidłowym rytmem serca (objawy zmian ilości potasu
we krwi pacjenta).
- Siniaczenie.
- Ból żołądka z nudnościami.
- Kurcze mięśni z gorączką, czerwono-brązowe zabarwienie moczu, ból i osłabienie mięśni
(objawy problemów z mięśniami).
- Ból miednicy, czasami z nudnościami i wymiotami, z nieoczekiwanym krwawieniem z pochwy,
zawroty głowy lub omdlenie spowodowane niskim ciśnieniem tętniczym krwi (objawy
problemów z jajnikami lub macicą).
- Nudności, duszność, nieregularne tętno, zmętnienie moczu, zmęczenie i (lub) dolegliwości ze
strony stawów z towarzyszącymi nieprawidłowościami wyników badań laboratoryjnych (np.
duże stężenie potasu, kwasu moczowego i wapnia oraz małe stężenie fosforu we krwi).
- Zakrzepy w małych naczyniach krwionośnych (mikroangiopatia zakrzepowa).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Współwystępowanie rozległej, nasilonej wysypki, nudności, gorączki, dużej liczby niektórych
krwinek białych, bądź zażółcenia skóry lub oczu (objawów żółtaczki) z dusznością,
bólem/uczuciem dyskomfortu w klatce piersiowej, znacznym zmniejszeniem ilości oddawanego
moczu i uczuciem pragnienia, itd. (objawy reakcji alergicznej związanej z leczeniem).
- Przewlekła niewydolność nerek.
- Nawrót (reaktywacja) zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (zakażenia wątroby) u
pacjentów, którzy przebyli tę chorobę w przeszłości.
Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów niepożądanych, należy natychmiast powiedzieć o
tym lekarzowi.
Inne działania niepożądane mogą obejmować:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- Ból głowy lub zmęczenie.
- Nudności, wymioty, biegunka, niestrawność.
- Wysypka.
- Kurcze mięśni lub stawów, ból mięśni lub kości, podczas stosowania lub po zaprzestaniu
stosowania leku Meaxin.
- Obrzęki, takie jak obrzęki kostek lub okolic oczu.
- Zwiększenie masy ciała.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych powyżej objawów, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- Brak łaknienia, utrata masy ciała lub zaburzenia smaku.
- Zawroty głowy lub osłabienie.
- Trudności ze snem (bezsenność).
- Wydzielina z oka ze swędzeniem, zaczerwienieniem i obrzękiem (zapalenie spojówek), nasilone
łzawienie lub niewyraźne widzenie.
- Krwawienie z nosa.
- Ból lub obrzmienie brzucha, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, zgaga lub zaparcia.
- Świąd.
- Nadmierne wypadanie lub przerzedzenie włosów.
- Drętwienie dłoni lub stóp.
- Owrzodzenie jamy ustnej.
- Ból stawów z obrzękiem.
- Suchość jamy ustnej, suchość skóry lub suchość oka.
- Zmniejszenie lub zwiększenie wrażliwości skóry.
- Uderzenia gorąca, dreszcze lub pocenie nocne.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych powyżej objawów, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
- Bolesne czerwone grudki na skórze, ból skóry, zaczerwienienie skóry (zapalenie tkanki
tłuszczowej podskórnej).
- Kaszel, katar lub duszność w nosie, uczucie ciężkości lub bólu przy uciskaniu okolicy nad
oczami lub po bokach nosa, zatkanie nosa, kichanie, ból gardła, z bólem głowy lub bez (objawy
zakażenia górnych dróg oddechowych).
- Silny ból głowy odczuwany jako pulsujący ból lub uczucie pulsowania, zwykle po jednej
stronie głowy z często towarzyszącymi mu nudnościami, wymiotami i wrażliwością na światło
lub dźwięk (objawy migreny).
- Objawy grypopodobne (grypa).
- Ból lub uczucie pieczenia podczas oddawania moczu, podwyższona temperatura ciała, ból w
pachwinach lub miednicy, czerwone lub brązowe zabarwienie lub mętny mocz (objawy
zakażenia dróg moczowych).
- Ból i obrzęk stawów (objawy artralgii).
- Ciągłe uczucie smutku i utrata zainteresowań, które uniemożliwiają wykonywanie normalnych
czynności (objawy depresji).
- Uczucie niepokoju i zamartwiania się wraz z objawami fizycznymi, takimi jak bicie serca,
pocenie się, drżenie, suchość w ustach (objawy lęku).
- Senność/ senność/ nadmierna senność.
- Drżenie lub chwiejne ruchy (drżenie).
- Zaburzenia pamięci.
- Przytłaczająca chęć poruszania nogami (zespół niespokojnych nóg).
- Szumy w uszach (np. dzwonienie, brzęczenie), które nie mają zewnętrznego źródła (szumy
uszne).
- Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie).
- Burczenie/belkowanie.
- Zapalenie warg.
- Trudności z przełykaniem.
- Zwiększone pocenie się.
- Odbarwienie skóry.
- Łamliwe paznokcie.
- Czerwone grudki lub białoszare krostki wokół cebulek włosów, ewentualnie z bólem,
swędzeniem lub uczuciem pieczenia (objawy zapalenia mieszków włosowych, zwanego
również zapaleniem mieszków włosowych).
- Wysypka skórna z łuszczeniem się skóry (złuszczające zapalenie skóry).
- Powiększenie piersi (może wystąpić u mężczyzn lub kobiet).
- Tępy ból i (lub) uczucie ciężkości w jądrach lub podbrzuszu, ból podczas oddawania moczu, ból
podczas oddawania moczu, stosunku płciowego lub wytrysku, krew w moczu (objawy obrzęku
jąder).
- Niezdolność do uzyskania lub utrzymania erekcji (zaburzenia erekcji).
- Obfite lub nieregularne miesiączki.
- Trudności z osiągnięciem/utrzymaniem podniecenia seksualnego.
- Zmniejszone pożądanie seksualne.
- Ból sutka.
- Ogólne złe samopoczucie (malaise).
- Zakażenie wirusowe, np. zimnica.
- Ból dolnej części pleców wynikający z zaburzeń czynności nerek.
- Zwiększona częstotliwość oddawania moczu.
- Zwiększony apetyt.
- Ból lub uczucie pieczenia w nadbrzuszu i (lub) klatce piersiowej (zgaga), nudności, wymioty,
kwaśny refluks, uczucie pełności i wzdęcia, stolce o czarnym zabarwieniu (objawy choroby
wrzodowej żołądka).
- Sztywność stawów i mięśni.
- Nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej 1 na 1000 pacjentów):
- Dezorientacja.
- Epizod skurczu (skurczów) i obniżonej świadomości (drgawki)
- Odbarwienie paznokci.
Częstość nieznana (częstość nie możne być określona na podstawie dostępnych danych):
- Zaczerwienienie lub obrzęk dłoni i podeszew stóp, któremu może towarzyszyć mrowienie i
piekący ból.
- Zmiany skórne z bólem i (lub) powstawaniem pęcherzy.
- Spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych powyżej objawów, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W przypadku stosowania imatynibu jednocześnie z innymi lekami istnieje prawdopodobieństwo
wystąpienia interakcji. Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Meaxin
z inhibitorami proteazy, azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, niektórymi antybiotykami
makrolidowymi (patrz punkt 4.5), substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np.
cyklosporyna, pimozyd, takrolimus, syrolimus, ergotamina, diergotamina, fentanyl, alfentanyl,
terfenadyna, bortezomib, docetaksel, chinidyna) lub warfaryną i innymi pochodnymi kumaryny (patrz
punkt 4.5).
Jednoczesne podawanie imatynibu z innymi lekami, które indukują CYP3A4 (np. deksametazon,
fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital lub ziele dziurawca Hypericum perforatum)
może istotnie zmniejszać ekspozycję na imatynib, potencjalnie zwiększając ryzyko niepowodzenia
terapeutycznego. Dlatego nie należy stosować jednocześnie silnych induktorów CYP3A4 i imatynibu
(patrz punkt 4.5).
Niedoczynność tarczycy
W czasie leczenia imatynibem, donoszono o klinicznych przypadkach niedoczynności tarczycy,
występujących u pacjentów po usunięciu gruczołu tarczowego, którym zastępczo podawano
lewotyroksynę (patrz punkt 4.5). U tych pacjentów należy ściśle kontrolować stężenie hormonu
tyreotropowego (ang. thyroid-stimulating hormone - TSH).
Toksyczność dla wątroby
Metabolizm imatynibu zachodzi głównie w wątrobie, a tylko 13% jest wydalane przez nerki.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi) należy
szczegółowo monitorować obraz krwi obwodowej oraz aktywność enzymów wątrobowych (patrz
punkty 4.2, 4.8 i 5.2). Należy zauważyć, że pacjenci z GIST mogą mieć przerzuty do wątroby, które
mogą prowadzić do zaburzenia jej czynności.
Podczas stosowania imatynibu obserwowano przypadki uszkodzenia wątroby, w tym niewydolność
wątroby oraz martwicę wątroby. W przypadku leczenia skojarzonego imatynibem i
chemioterapeutykami w dużych dawkach, odnotowano zwiększenie częstości występowania ciężkich
działań niepożądanych dotyczących wątroby. Należy dokładnie monitorować czynność wątroby
w przypadku jednoczesnego stosowania imatynibu i schematów chemioterapii, o których wiadomo,
że mogą powodować zaburzenia czynności wątroby (patrz punkty 4.5 i 4.8).
Zatrzymanie płynów
U około 2,5% pacjentów z nowo rozpoznaną CML, przyjmujących imatynib występowało znacznego
stopnia zatrzymanie płynów (wysięk opłucnowy, obrzęki, obrzęk płuc, wodobrzusze, powierzchowny
obrzęk). Dlatego jest wysoce wskazane regularne kontrolowanie masy ciała pacjentów.
Nieoczekiwany, szybki przyrost masy ciała należy dokładnie przeanalizować. W razie konieczności
należy zastosować odpowiednie leczenie wspomagające i inne działania terapeutyczne. W badaniach
klinicznych stwierdzono zwiększenie liczby takich przypadków u pacjentów w podeszłym wieku oraz
pacjentów z chorobą serca w wywiadzie. Dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z
zaburzeniem czynności serca.
Pacjenci z chorobami serca
Należy uważnie monitorować pacjentów z chorobami serca lub czynnikami ryzyka niewydolności
serca lub niewydolnością nerek w wywiadzie, a wszyscy pacjenci z przedmiotowymi lub
podmiotowymi objawami odpowiadającymi niewydolności serca lub nerek wymagają oceny lekarskiej
i leczenia.
U pacjentów z zespołem hipereozynofilowym (HES) z utajonym naciekaniem komórek zespołu
hipereozynofilowego w obrębie mięśnia sercowego, występowanie pojedynczych przypadków
wstrząsu kardiogennego/zaburzeń czynności lewej komory było związane z degranulacją komórek
zespołu hipereozynofilowego przed rozpoczęciem leczenia imatynibem. Donoszono, że stan ten jest
odwracalny po podaniu steroidów o działaniu ogólnoustrojowym, zastosowaniu środków
podtrzymujących krążenie i czasowym odstawieniu imatynibu. Ponieważ po zastosowaniu imatynibu
sporadycznie zgłaszano działania niepożądane ze strony serca, należy przed rozpoczęciem leczenia
dokonać uważnej oceny stosunku korzyści do ryzyka związanego z leczeniem imatynibem w populacji
z HES/CEL.
Zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne (MDS/MPD) z rearanżacją genu PDGFR mogą być
związane z wysokim stężeniem eozynofilów. Dlatego u pacjentów z HES/CEL oraz u pacjentów
z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi związanymi z dużym stężeniem
eozynofilów, przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć przeprowadzenie konsultacji
z kardiologiem, wykonanie echokardiogramu oraz oznaczenie stężenia troponiny w surowicy. Jeśli
którykolwiek z wyników tych badań okaże się nieprawidłowy, należy rozważyć dalszą obserwację
kardiologiczną i profilaktyczne zastosowanie steroidów układowych (1-2 mg/kg) przez jeden lub dwa
tygodnie na początku leczenia, jednocześnie z podawaniem imatynibu.
Krwawienie z przewodu pokarmowego
W badaniu z udziałem pacjentów z GIST nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami stwierdzono zarówno
krwawienia z przewodu pokarmowego, jak i krwawienia wewnątrz guza (patrz punkt 4.8). Na
podstawie dostępnych danych nie określono czynników predysponujących (np. wielkość guza,
umiejscowienie guza, zaburzenia krzepnięcia), które mogłyby identyfikować pacjentów z GIST do
grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia jednego z tych dwóch rodzajów krwawienia. Ponieważ
zwiększenie unaczynienia i skłonność do krwawień jest cechą charakterystyczną i naturalnym
obrazem klinicznym GIST, należy zastosować standardowe postępowanie i procedury w celu
monitorowania i leczenia krwawienia u wszystkich pacjentów.
Ponadto, po wprowadzeniu do obrotu, u pacjentów z CML, ALL i innymi chorobami zgłaszano
występowanie poszerzenia naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka, tzw. żołądka arbuzowatego
(ang. gastric antral vascular ectasia - GAVE), rzadkiej przyczyny krwawienia z przewodu
pokarmowego (patrz punkt 4.8). W razie potrzeby można rozważyć przerwanie leczenia imatinibem.
Zespół rozpadu guza
Ze względu na możliwość wystąpienia zespołu rozpadu guza (ang. tumour lysis syndrome - TLS),
przed rozpoczęciem leczenia imatynibem zaleca się wyrównanie klinicznie istotnego odwodnienia
oraz leczenie zmniejszające podwyższone stężenie kwasu moczowego (patrz punkt 4.8).
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
U pacjentów będących przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B dochodziło do
reaktywacji zapalenia wątroby po otrzymaniu przez nich inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL.
Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby,
a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub zgonu pacjenta.
U pacjentów należy wykonać badania pod kątem zakażenia wirusem HBV przed rozpoczęciem
leczenia produktem leczniczym Meaxin. Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z dodatnim
wynikiem badania serologicznego w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B (w tym u
pacjentów z aktywną chorobą) i w przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem badania w kierunku
zakażenia wirusem HBV w trakcie leczenia należy skonsultować się z ekspertami ds. chorób wątroby
i leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu B. Nosiciele wirusa HBV, którzy wymagają leczenia
produktem leczniczym Meaxin, powinni być poddawani ścisłej obserwacji pod kątem objawów
podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia wirusem HBV w trakcie całego okresu
leczenia i przez kilka miesięcy po jego zakończeniu (patrz punkt 4.8).
Fototoksyczność
Należy unikać bezpośredniej ekspozycji lub zminimalizować bezpośrednią ekspozycję na światło
słoneczne ze względu na ryzyko wystąpienia fototoksyczności związanej z leczeniem imatynibem.
Pacjenci powinni zostać poinformowani o konieczności stosowania środków zapobiegawczych takich
jak odzież ochronna oraz preparaty z filtrem o wysokim wskaźniku ochrony przeciwsłonecznej (SPF).
Mikroangiopatia zakrzepowa
Stosowanie inhibitorów kinazy tyrozynowej (TKI) BCR-ABL jest związane z występowaniem
mikroangiopatii zakrzepowej (ang. thrombotic microangiopathy - TMA), co obejmuje zgłoszenia
pojedynczych przypadków po zastosowaniu produktu leczniczego Meaxin (patrz punkt 4.8). Jeśli u
pacjenta otrzymującego Meaxin wystąpią laboratoryjne lub kliniczne cechy TMA, leczenie należy
przerwać i przeprowadzić gruntowną ocenę w celu wykrycia TMA, obejmującą aktywność
ADAMTS13 i oznaczenie miana przeciwciał przeciwko ADAMTS13. Jeśli miano przeciwciał
przeciwko ADAMTS13 jest podwyższone z jednocześnie występującą małą aktywnością
ADAMTS13, leczenia produktem Meaxin nie należy wznawiać.
Badania diagnostyczne
U pacjentów przyjmujących imatynib należy regularnie wykonywać pełne badanie krwi. Leczenie
imatynibem pacjentów z CML może być związane z wystąpieniem neutropenii lub trombocytopenii.
Jednakże pojawienie się obniżonej liczby krwinek prawdopodobnie zależy od stopnia zaawansowania
choroby i jest częstsze u pacjentów w fazie akceleracji choroby lub w przełomie blastycznym, niż u
pacjentów w fazie przewlekłej CML. W takich przypadkach można przerwać leczenie imatynibem lub
zmniejszyć dawkę leku, zgodnie z zaleceniami określonymi w punkcie 4.2.
U pacjentów otrzymujących imatynib należy regularnie oceniać czynność wątroby (aminotransferazy,
bilirubina, fosfataza zasadowa).
U pacjentów z zaburzeniami czynnością nerek, całkowity wpływ imatynibu zawartego w osoczu na
organizm wydaje się być większy niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jest to
prawdopodobnie spowodowane zwiększonym stężeniem alfa-kwaśniej glikoproteiny (ang. alpha-acid
glycoprotein - AGP), białka wiążącego imatynib, w osoczu u tych pacjentów. U pacjentów z
zaburzeniami czynności nerek należy stosować minimalną dawkę początkową. Pacjenci z ciężkim
zaburzeniem czynności nerek powinni być leczeni z zachowaniem ostrożności. W przypadku
nietolerancji dawkę można zmniejszyć (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Długotrwałe leczenie imatynibem może być związane z klinicznie istotnym pogorszeniem czynności
nerek. Z tego względu należy dokonać oceny czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia
imatynibem i ściśle ją monitorować w czasie trwania terapii, zwracając szczególną uwagę na
pacjentów z czynnikami ryzyka dysfunkcji nerek. W przypadku wystąpienia zaburzeń czynności nerek
należy zlecić odpowiednie postępowanie i leczenie, zgodnie ze standardowymi wytycznymi
medycznymi.
Dzieci i młodzież
Donoszono o przypadkach opóźnienia wzrostu u dzieci i młodzieży otrzymujących imatynib przed
okresem dojrzewania. W badaniach obserwacyjnych w populacji dzieci i młodzieży z CML,
raportowano statystycznie istotne (ale o niepewnym znaczeniu klinicznym) obniżenie mediany
odchylenia standardowego wzrostu po 12 i 24 miesiącach leczenia, w dwóch małych podgrupach
niezależnie od dojrzewania płciowego lub płci. Podobne wyniki obserwowano w badaniu
obserwacyjnym w populacji dzieci i młodzieży z ALL. Zalecane jest ścisłe monitorowanie wzrostu u
dzieci w czasie leczenia imatynibem (patrz punkt 4.8).
Laktoza
Meaxin zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą
dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-
galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Substancje czynne, które mogą zwiększać stężenie imatynibu w osoczu:
Substancje hamujące aktywność izoenzymu CYP3A4 cytochromu P450 (np. inhibitory proteazy,
takie jak indynawir, lopinawir/rytonawir, rytonawir, sakwinawir, telaprewir, nelfinawir, boceprewir;
azolowe leki przeciwgrzybicze, w tym ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol;
niektóre antybiotyki makrolidowe, takie jak erytromycyna, klarytromycyna i telitromycyna) mogą
spowalniać metabolizm imatynibu i powodować zwiększenie jego stężenia. Obserwowano znacząco
większe narażenie na imatynib (średnie wartości Cmax i AUC imatynibu wzrosły odpowiednio o 26% i
40%) zdrowych ochotników, którym jednocześnie podano jednorazowo ketokonazol (inhibitor
CYP3A4). Należy zachować ostrożność w czasie jednoczesnego stosowania imatynibu z inhibitorami
enzymów rodziny CYP3A4.
Substancje czynne, które mogą zmniejszać stężenie imatynibu w osoczu:
Substancje będące induktorami CYP3A4 (np. deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna,
fenobarbital, fosfenytoina, prymidon lub ziele dziurawca - Hypericum perforatum) mogą istotnie
zmniejszać ekspozycję na imatynib, potencjalnie zwiększając ryzyko niepowodzenia terapeutycznego.
Uprzednie wielokrotne podawanie ryfampicyny w dawce 600 mg, a następnie podanie jednej dawki
400 mg imatynibu spowodowało zmniejszenie Cmax i AUC(0-∞) odpowiednio o co najmniej 54% i 74%,
w stosunku do wartości uzyskanych bez uprzedniego podawania ryfampicyny. Podobne wyniki
obserwowano u pacjentów z glejakami złośliwymi leczonych imatynibem podczas przyjmowania
leków przeciwpadaczkowych indukujących enzymy (EIAEDs), takich jak karbamazepina,
okskarbazepina i fenytoina. Pole pod krzywą AUC (krzywa zależności stężenia imatynibu w osoczu
od czasu) zmniejszyło się o 73% w porównaniu z pacjentami nie przyjmującymi leków
przeciwpadaczkowych pobudzających enzymy. Należy unikać jednoczesnego stosowania ryfampicyny
oraz innych silnych induktorów CYP3A4 i imatynibu.
Substancje czynne, których stężenie w osoczu może ulec zmianie pod wpływem imatynibu
Imatynib powoduje zwiększenie średnich wartości Cmax i AUC symwastatyny (substratu CYP3A4)
odpowiednio 2- oraz 3,5-krotnie, co wskazuje na hamowanie aktywności CYP3A4 przez imatynib.
Dlatego zaleca się ostrożność w czasie podawania imatynibu z substratami CYP3A4 o wąskim
zakresie dawek terapeutycznych (np. cyklosporyna, pimozyd, takrolimus, syrolimus, ergotamina,
diergotamina, fentanyl, alfentanyl, terfenadyna, bortezomib, docetaksel i chinidyna). Imatynib może
zwiększać stężenie innych leków metabolizowanych przez CYP3A4 (triazolobenzodiazepin, blokerów
kanału wapniowego z grupy dihydropirydyny, niektórych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, tj. statyn,
itp.).
Ze względu na znane zwiększone ryzyko krwawienia, związane z zastosowaniem imatynibu
(np. krwotok), pacjenci, u których wymagane jest stosowanie leków przeciwzakrzepowych powinni
otrzymywać niskocząsteczkową lub standardową heparynę zamiast pochodnych kumaryny, takich jak
warfaryna.
In vitro imatynib hamuje aktywność izoenzymu CYP2D6 cytochromu P450 w stężeniach podobnych
do tych, które mają wpływ na aktywność CYP3A4. Imatynib w dawce 400 mg podawanej dwa razy na
dobę wykazuje działanie hamujące metabolizm metoprololu zależny od CYP2D6, przy czym Cmax i
AUC metoprololu wzrastają o około 23% (90%CI [1,16-1,30]). Wydaje się, że jeśli imatynib jest
stosowany jednocześnie z substratami CYP2D6, modyfikacja dawki nie jest konieczna. Jednakże,
zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku substratów CYP2D6 o wąskim indeksie
terapeutycznym, takich jak metoprolol. U pacjentów leczonych metoprololem należy rozważyć
monitorowanie kliniczne.
In vitro imatynib hamuje O-glukuronidację paracetamolu przy wartości Ki = 58,5 mikromol/l. Tego
hamowania nie obserwowano in vivo po podaniu imatynibu w dawce 400 mg oraz paracetamolu w
dawce 1000 mg. Większe dawki imatynibu i paracetamolu nie były badane.
Należy więc zachować ostrożność stosując jednocześnie duże dawki imatynibu i paracetamolu.
U pacjentów po usunięciu gruczołu tarczowego, otrzymujących lewotyroksynę, całkowity wpływ
lewotyroksyny zawartej w osoczu na organizm może zmniejszyć się w przypadku jednoczesnego
stosowania imatynibu (patrz punkt 4.4). Dlatego też zalecana jest ostrożność. Mechanizm
obserwowanej interakcji nie jest obecnie znany.
Istnieją kliniczne doświadczenia w jednoczesnym stosowaniu imatynibu i chemioterapii u pacjentów z
Ph+ ALL (patrz punkt 5.1), ale interakcje typu lek-lek między imatynibem a chemioterapeutykami nie
są dobrze scharakteryzowane. Działania niepożądane związane ze stosowaniem imatynibu, np.
hepatotoksyczność, mielosupresja czy inne, mogą się nasilać. Donoszono, że jednoczesne stosowanie
z L-asparaginazą mogło wiązać się ze zwiększeniem hepatotoksyczności (patrz punkt 4.8). Dlatego
stosowanie imatynibu w połączeniu z innymi lekami wymaga szczególnej ostrożności.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Pacjenci w zaawansowanym stadium nowotworów złośliwych mogą mieć szereg objawów, których
związek z działaniami niepożądanymi jest trudny do ustalenia ze względu na różnorodność objawów
związanych z chorobą podstawową, jej postępem i jednoczesnym przyjmowaniem licznych leków.
W badaniach klinicznych z przewlekłą białaczką szpikową (CML) przerwanie leczenia ze względu na
wystąpienie działań niepożądanych leku odnotowano u 2,4% pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą,
u 4% pacjentów w późnym okresie fazy przewlekłej, u których terapia interferonem okazała się
nieskuteczna, u 4% pacjentów w fazie akceleracji choroby po niepowodzeniu terapii interferonem oraz
u 5% pacjentów z przełomem blastycznym po niepowodzeniu terapii interferonem. W badaniach
klinicznych dotyczących GIST leczenie przerwano u 4% pacjentów z powodu wystąpienia działań
niepożądanych związanych z lekiem.
Poza dwoma wyjątkami, działania niepożądane były podobne we wszystkich wskazaniach.
U pacjentów z CML obserwowano więcej przypadków mielosupresji, niż u pacjentów z GIST, co jest
prawdopodobnie związane z chorobą podstawową. W badaniu z udziałem pacjentów z
nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami GIST u 7 pacjentów (5%) wystąpiły objawy niepożądane w
stopniu 3 lub 4 według CTC (ang. Common Toxicity Criteria - CTC) w postaci krwawienia z
przewodu pokarmowego (3 pacjentów), krwawienia wewnątrz guza (3 pacjentów) lub obydwu
rodzajów krwawień (1 pacjent). Umiejscowienie guza w przewodzie pokarmowym może być
przyczyną krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Krwawienia z przewodu
pokarmowego i krwawienia wewnątrz guza mogą być ciężkie i czasami mogą zakończyć się zgonem.
Do najczęściej zgłaszanych (≥10%) działań niepożądanych związanych ze stosowaniem leku w obu
wskazaniach należały: nudności o niewielkim nasileniu, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zmęczenie,
bóle mięśni, skurcze mięśni i wysypka. We wszystkich badaniach często obserwowano
powierzchowne obrzęki opisywane głównie jako obrzęki wokół oczu i obrzęki kończyn dolnych.
Obrzęki te rzadko były ciężkie i ustępowały po podaniu diuretyków, innych środków
wspomagających, lub po zmniejszeniu dawki imatynibu.
Po podaniu imatynibu w skojarzeniu z chemioterapią w dużych dawkach u pacjentów z Ph+ ALL
obserwowano przemijające działanie uszkadzające wątrobę w postaci podwyższonej aktywności
aminotransferaz i hiperbilirubinemii. Biorąc pod uwagę ograniczoną bazę danych o bezpieczeństwie,
zdarzenia niepożądane zgłaszane do tej pory u dzieci są zgodne z profilem bezpieczeństwa znanym
u dorosłych pacjentów z Ph+ ALL. Dane dotyczące bezpieczeństwa u dzieci z Ph+ ALL są bardzo
ograniczone, jednak nie odnotowano żadnych nowych kwestii związanych z bezpieczeństwem.
Różnorodne działania niepożądane, takie jak: wysięk opłucnowy, wodobrzusze, obrzęk płuc
i gwałtowne zwiększenie masy ciała, w obecności lub braku obrzęków powierzchniowych, można
ogólnie opisać jako „zatrzymanie płynów”. Działania te najczęściej ustępują po tymczasowym
odstawieniu imatynibu oraz podaniu diuretyków i innych środków pomocniczych. Jednakże, niektóre
z wyżej wymienionych działań niepożądanych mogą być poważne lub stanowić bezpośrednie
zagrożenie dla życia. Opisano kilka przypadków zgonów pacjentów w przełomie blastycznym,
spowodowanych wysiękiem opłucnowym, zastoinową niewydolnością serca i niewydolnością nerek.
W badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży nie stwierdzono szczególnych zagrożeń dotyczących
bezpieczeństwa stosowania.
Działania niepożądane
Poniżej podano wykaz objawów niepożądanych, które występowały częściej niż w pojedynczych
przypadkach. Objawy te przedstawiono wg klasyfikacji układów narządów i częstości występowania.
Częstość występowania zdefiniowano zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10), często
(≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1 000), bardzo rzadko
(<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane przedstawiono
według częstości ich występowania, zaczynając od najczęstszych.
Działanie niepożądane i częstość ich występowania przedstawione są w Tabeli 1.
Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często: Zakażenia wirusem Herpes zoster, Herpes
simplex, zapalenie nosogardła, zapalenie płuc1,
zapalenie zatok, zapalenie tkanki łącznej,
zakażenie górnych dróg oddechowych, grypa,
zakażenie dróg moczowych, zapalenie żołądka i
jelit, posocznica
Rzadko: Zakażenia grzybicze
Częstość nieznana: Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby
typu B*
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Rzadko: Zespół rozpadu guza
Częstość nieznana: Krwawienie z guza/martwica guza*
Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość nieznana: Wstrząs anafilaktyczny*
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często: Neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość
Często: Pancytopenia, neutropenia z gorączką
Niezbyt często: Trombocytoza, limfopenia, zahamowanie
czynności szpiku kostnego, eozynofilia,
powiększenie węzłów chłonnych
Rzadko: Niedokrwistość hemolityczna, mikroangiopatia
zakrzepowa
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Jadłowstręt
Niezbyt często: Hipokaliemia, zwiększony apetyt,
hipofosfatemia, zmniejszony apetyt,
odwodnienie, dna, hiperurykemia, hiperkalcemia,
hiperglikemia, hiponatremia
Rzadko: Hiperkaliemia, hipomagnezemia
Zaburzenia psychiczne
Często: Bezsenność
Niezbyt często: Depresja, osłabienie popędu płciowego, lęk
Rzadko: Stan splątania
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Ból głowy2
Często: Zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku,
niedoczulica
Niezbyt często: Migrena, senność, omdlenia, neuropatia
obwodowa, zaburzenia pamięci, rwa kulszowa,
zespół niespokojnych nóg, drżenie, krwotok
mózgowy
Rzadko: Zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego,
drgawki, zapalenie nerwu wzrokowego
Częstość nieznana: Obrzęk mózgu*
Zaburzenia oka
Często: Obrzęk powiek, nasilone łzawienie, krwotok
spojówkowy, zapalenie spojówek, suchość oka,
nieostre widzenie
Niezbyt często: Podrażnienie oka, ból oka, obrzęk oczodołu,
krwotok twardówkowy, krwotok z siatkówki,
zapalenie brzegów powiek, obrzęk plamki
Rzadko: Zaćma, jaskra, tarcza zastoinowa
Częstość nieznana: Krwotok do ciała szklistego*
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, szum
uszny, utrata słuchu
Zaburzenia serca
Niezbyt często: Kołatania, częstoskurcz, zastoinowa
niewydolność serca3, obrzęk płuc
Rzadko: Niemiarowość, migotanie przedsionków,
zatrzymanie serca, zawał mięśnia sercowego,
dławica piersiowa, wysięk osierdziowy
Częstość nieznana: Zapalenie osierdzia*, tamponada serca*
Zaburzenia naczyniowe4
Często: Zaczerwienienie twarzy, krwotok
Niezbyt często: Nadciśnienie, krwiak, krwiak podtwardówkowy,
zimne palce nóg i rąk, niedociśnienie, zespół
Raynauda
Częstość nieznana: Zakrzepica/zator*
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Duszności, krwawienie z nosa, kaszel
Niezbyt często: Wysięk opłucnowy5, ból gardła i krtani,
zapalenie gardła
Rzadko: Ból związany z zapaleniem opłucnej,
zwłóknienie płuc, nadciśnienie płucne, krwotok
płucny
Częstość nieznana: Ostra niewydolność oddechowa11*, choroba
śródmiąższowa płuc*
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: Nudności, biegunka, wymioty, niestrawność, ból
brzucha6
Często: Wzdęcia, rozdęcie brzucha, refluks żołądkowo-
przełykowy, zaparcia, suchość jamy ustnej,
nieżyt żołądka
Niezbyt często: Zapalenie jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej,
krwotok z przewodu pokarmowego7, odbijanie
się, smoliste stolce, zapalenie przełyku,
wodobrzusze, wrzód żołądka, krwawe wymioty,
zapalenie warg, dysfagia, zapalenie trzustki
Rzadko: Zapalenie okrężnicy, niedrożność jelita,
nieswoiste zapalenia jelit
Częstość nieznana: Niedrożność jelit*, perforacja przewodu
pokarmowego*, zapalenie uchyłka*, poszerzenie
naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka -
tzw. żołądek arbuzowaty (GAVE)*
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Niezbyt często: Hiperbilirubinemia, zapalenie wątroby, żółtaczka
Rzadko: Niewydolność wątroby8, martwica wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często: Obrzęk okołooczodołowy, zapalenie
skóry/wyprysk/wysypka
Często: Świąd, obrzęk twarzy, sucha skóra, rumień,
łysienie, poty nocne, reakcja nadwrażliwości na
światło
Niezbyt często: Wysypka krostkowa, siniaki, nasilone pocenie,
pokrzywka, wylew krwawy podskórny,
wzmożona tendencja do występowania siniaków,
skąpe owłosienie, odbarwienie skóry,
złuszczające zapalenie skóry, łamliwość
paznokci, zapalenie mieszków włosowych,
wybroczyny, łuszczyca, plamica, nadmierna
pigmentacja skóry, wysypki pęcherzowe,
zapalenie tkanki podskórnej12
Rzadko: Ostra dermatoza z gorączką i neutrofilią (zespół
Sweeta), przebarwienia paznokci, obrzęk
naczynioruchowy, wysypka pęcherzykowa,
rumień wielopostaciowy, leukoklastyczne
zapalenie naczyń, zespół Stevensa-Johnsona,
ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute
generalised exanthematous pustulosis - AGEP),
pęcherzyca*
Częstość nieznana: Zespół ręka-stopa*, rogowacenie liszajowate*,
liszaj płaski*, toksyczne martwicze oddzielanie
się naskórka*, osutka polekowa z eozynofilią i
objawami układowymi (DRESS)*,
pseudoporfiria*
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często: Skurcze mięśni, bóle mięśniowo-szkieletowe w
tym bóle mięśni9, bóle stawów i bóle kości10
Często: Obrzęk stawów
Niezbyt często: Sztywność stawów i mięśni, osteonekroza*
Rzadko: Osłabienie mięśni, zapalenie stawów,
rabdomioliza/miopatia
Częstość nieznana: Opóźnienie wzrostu u dzieci*
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: Ból w okolicy nerek, krwiomocz, ostra
niewydolność nerek, częste oddawanie moczu
Częstość nieznana: Przewlekła niewydolność nerek
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często: Ginekomastia, zaburzenia erekcji, krwotok
miesiączkowy, nieregularne miesiączkowanie,
zaburzenia seksualne, ból brodawek sutkowych,
powiększenie piersi, obrzęk moszny
Rzadko: Krwotoczne ciałko żółte/krwotoczna torbiel
jajnika
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często: Zatrzymanie płynów i obrzęk, uczucie zmęczenia
Często: Osłabienie, gorączka, obrzęk tkanki podskórnej,
dreszcze, zesztywnienie mięśni
Niezbyt często:
Ból klatki piersiowej, złe samopoczucie
Badania diagnostyczne
Bardzo często: Zwiększenie masy ciała
Często: Zmniejszenie masy ciała
Niezbyt często: Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi,
zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej
we krwi, zwiększenie aktywności dehydrogenazy
mleczanowej we krwi, zwiększenie aktywności
fosfatazy alkalicznej we krwi
Rzadko: Zwiększenie aktywności amylazy we krwi
*Wymienione działania niepożądane były zgłaszane w związku ze stosowaniem imatinibu w okresie
po wprowadzeniu do obrotu. Należą do nich doniesienia spontaniczne, jak również ciężkie działania
niepożądane zgłaszane podczas nadal trwających badań, programów rozszerzonego dostępu, badań
farmakologii klinicznej i badań eksploracyjnych w niezarejestrowanych wskazaniach. Ponieważ
działania te zgłaszano w populacji o nieokreślonej liczebności, oszacowanie ich częstości lub ustalenie
związku przyczynowo-skutkowego z narażeniem na imatynib nie zawsze jest możliwe.
1 Zapalenie płuc zgłaszano najczęściej u pacjentów z CML po transformacji oraz u pacjentów z
GIST.
2 Ból głowy występował najczęściej u pacjentów z GIST.
3 W analizie pacjento-lat, zdarzenia niepożądane ze strony serca, w tym zastoinowa
niewydolność serca były częściej obserwowane u pacjentów z CML po transformacji niż u
pacjentów z CML w fazie przewlekłej.
4 Zaczerwienienie twarzy występowało najczęściej u pacjentów z GIST, a krwawienie (krwiak,
krwotok) było najczęściej obserwowane u pacjentów z GIST oraz u pacjentów z CML po
transformacji (CML-AP i CML-BC).
5 Wysięk opłucnowy zgłaszano częściej u pacjentów z GIST oraz u pacjentów z CML po
transformacji (CML-AP i CML-BC) niż u pacjentów z CML w fazie przewlekłej.
6+7 Ból brzucha i krwotok z przewodu pokarmowego były najczęściej obserwowane u pacjentów
z GIST.
8 Zgłoszono kilka przypadków niewydolności wątroby i martwicy wątroby zakończonych
zgonem.
9 Bóle mięśniowo-szkieletowe występujące podczas stosowania imatynibu lub po zaprzestaniu
stosowania, które obserwowano po wprowadzeniu do obrotu.
10 Bóle mięśniowo-szkieletowe i związane z nimi działania niepożądane występowały częściej u
pacjentów z CML w porównaniu z pacjentami z GIST.
11 Przypadki zgonów zgłaszano u pacjentów z chorobą zaawansowaną, ciężkimi zakażeniami,
znaczną neutropenią i innymi poważnymi chorobami współistniejącymi.
12 W tym rumień guzowaty.
Odchylenia od normy w badaniach diagnostycznych
Hematologia
We wszystkich badaniach u pacjentów z CML obserwowano niedobór krwinek, a zwłaszcza częste
występowanie neutropenii i małopłytkowości. Sugerowano, że zmiany te występują z większą
częstością u pacjentów leczonych dużymi dawkami ≥750 mg (badania I fazy). Jednak niedobór
krwinek miał także ścisły związek ze stopniem zaawansowania choroby. Częstość występowania
neutropenii 3. lub 4. stopnia (ANC <1,0 x 109/l) i trombocytopenii (liczba płytek krwi <50 x 109/l)
była 4-6 razy większa u pacjentów w przełomie blastycznym i fazie akceleracji choroby (59-64% i 44-
63% odpowiednio dla neutropenii i małopłytkowości) w porównaniu z pacjentami z nowo rozpoznaną
CML w fazie przewlekłej choroby (16,7% neutropenia i 8,9% trombocytopenia). U pacjentów z nowo
rozpoznaną CML w przewlekłej fazie choroby, neutropenię 4. stopnia (ANC <0,5 x 109/l) i
trombocytopenię 4. stopnia (liczba płytek krwi <10 x 109/l) obserwowano odpowiednio u 3,6% i <1%
pacjentów. Średni czas trwania neutropenii i trombocytopenii wynosił odpowiednio 2 do 3 tygodni
oraz 3 do 4 tygodni. W takich przypadkach zwykle zmniejsza się dawkę leku lub okresowo przerywa
się leczenie imatynibem. Sporadycznie objawy te mogą być przyczyną rezygnacji z dalszego
stosowania leku. U dzieci i młodzieży z CML najczęściej obserwowanymi zaburzeniami były
niedobory krwinek 3. lub 4. stopnia obejmujące neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość.
Zasadniczo występowały one podczas kilku pierwszych miesięcy leczenia.
W badaniu z udziałem pacjentów z nieoperacyjnymi i (lub) przerzutowymi GIST niedokrwistość 3. i
4. stopnia występowała odpowiednio u 5,4% i 0,7% pacjentów. Przynajmniej u części pacjentów
mogło to być związane z krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz krwawieniami wewnątrz
guza. Neutropenię stopnia 3. i 4. stwierdzono odpowiednio u 7,5% i 2,7% pacjentów, a
trombocytopenię stopnia 3. u 0,7% pacjentów. U żadnego pacjenta nie stwierdzono trombocytopenii 4.
stopnia. Zmniejszenie liczby białych krwinek oraz granulocytów obojętnochłonnych występowało
głównie w czasie pierwszych 6 tygodni leczenia. W ciągu dalszego leczenia wartości pozostawały na
tym samym poziomie.
Biochemia
U pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową obserwowano znaczne zwiększenie aktywności
aminotransferaz (<5%) lub stężenia bilirubiny (<1%). Zmiany te zazwyczaj ustępowały po
zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia (średni czas trwania tych incydentów wynosił około
jednego tygodnia). Leczenie trwale przerywano z powodu nieprawidłowych parametrów
laboratoryjnych wątroby u mniej niż 1% pacjentów z CML. U pacjentów z GIST (badanie B2222)
obserwowano podwyższenie aktywności AlAT (aminotransferazy alaninowej) stopnia 3. lub 4. u 6,8%
pacjentów oraz podwyższenie aktywności AspAT (aminotransferazy asparaginianowej) stopnia 3. lub
4. u 4,8% pacjentów. Podwyższenie stężenia bilirubiny nie przekraczało 3%.
Występowały przypadki martwiczego i cholestatycznego zapalenia wątroby oraz niewydolności
wątroby; niektóre z nich zakończyły się zgonami, między innymi przypadek śmierci pacjenta po
zażyciu dużej dawki paracetamolu.
Opis wybranych działań niepożądanych
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
Opisywano reaktywację wirusowego zapalenia wątroby typu B powiązaną ze stosowaniem
inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL. Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności
wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby, a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub
zgonu pacjenta (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Imatinibum 400 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna; Skrobia kukurydziana; Hydroksypropyloceluloza; Celuloza mikrokrystaliczna; Krospowidon (typ A); Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian; Otoczka; Alkohol poliwinylowy; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 3000; Talk; Żelaza tlenek czerwony (E 172); Żelaza tlenek żółty (E 172) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- pomarańczowy brązowy owalny
Meaxin, 400 mg: tabletki powlekane są pomarańczowo-brązowawe, owalne (o wymiarach 22 mm x 9 mm), dwustronnie wypukłe. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- pomarańczowy brązowy owalny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjentów należy uprzedzić, że w czasie leczenia imatynibem mogą wystąpić u nich takie działania niepożądane, jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub senność. Dlatego zaleca się ostrożność w czasie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
252 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Neutropenia; trombocytopenia; niedokrwistość; Ból głowy2; niestrawność; ból brzucha; Obrzęk okołooczodołowy; zapalenie skóry/wyprysk/wysypka; bóle mięśniowo-szkieletowe w tym bóle mięśni9; bóle stawów i bóle kości10; Zatrzymanie płynów i obrzęk; uczucie zmęczenia; Zwiększenie masy ciała
- często: nudności; wymioty; biegunka; bóle brzucha; zmęczenie; bóle mięśni; skurcze mięśni; wysypka; powierzchowne obrzęki; obrzęki wokół oczu; obrzęki kończyn dolnych; Pancytopenia; neutropenia z gorączką; Jadłowstręt; Bezsenność; Zawroty głowy; parestezje; zaburzenia smaku; niedoczulica; senność; Obrzęk powiek; nasilone łzawienie; krwotok spojówkowy; zapalenie spojówek; suchość oka; nieostre widzenie; Zaczerwienienie twarzy; Duszności; krwawienie z nosa; kaszel; Wzdęcia; rozdęcie brzucha; refluks żołądkowoprzełykowy; zaparcia; suchość jamy ustnej; nieżyt żołądka; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Świąd; obrzęk twarzy; sucha skóra; rumień; łysienie; poty nocne; reakcja nadwrażliwości na światło; Obrzęk stawów; gorączka; obrzęk tkanki podskórnej; dreszcze; zesztywnienie mięśni; Zmniejszenie masy ciała
- niezbyt często: hiperbilirubinemia; Zakażenia wirusem Herpes zoster; Herpes; simplex; zapalenie nosogardła; zapalenie płuc1; zapalenie zatok; zapalenie tkanki łącznej; zakażenie górnych dróg oddechowych; grypa; zakażenie dróg moczowych; zapalenie żołądka i jelit; posocznica; Trombocytoza; limfopenia; zahamowanie czynności szpiku kostnego; eozynofilia; powiększenie węzłów chłonnych; Hipokaliemia; zwiększony apetyt; hipofosfatemia; zmniejszony apetyt; odwodnienie; dna; hiperurykemia; hiperkalcemia; hiperglikemia; hiponatremia; Depresja; osłabienie popędu płciowego; lęk; Migrena; omdlenia; neuropatia obwodowa; zaburzenia pamięci; rwa kulszowa; zespół niespokojnych nóg; drżenie; krwotok mózgowy; Podrażnienie oka; ból oka; obrzęk oczodołu; krwotok twardówkowy; krwotok z siatkówki; zapalenie brzegów powiek; obrzęk plamki; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; szum uszny; utrata słuchu; Kołatania; częstoskurcz; zastoinowa niewydolność serca; krwotok; Nadciśnienie; krwiak; krwiak podtwardówkowy; zimne palce nóg i rąk; niedociśnienie; zespół Raynauda; ból gardła i krtani; zapalenie gardła; Zapalenie jamy ustnej; owrzodzenie jamy ustnej; krwotok z przewodu pokarmowego; odbijanie się; smoliste stolce; zapalenie przełyku; wrzód żołądka; krwawe wymioty; zapalenie warg; dysfagia; zapalenie trzustki; zapalenie wątroby; żółtaczka; Wysypka krostkowa; siniaki; nasilone pocenie; pokrzywka; wylew krwawy podskórny; wzmożona tendencja do występowania siniaków; skąpe owłosienie; odbarwienie skóry; złuszczające zapalenie skóry; łamliwość paznokci; zapalenie mieszków włosowych; wybroczyny; łuszczyca; plamica; nadmierna pigmentacja skóry; wysypki pęcherzowe; zapalenie tkanki podskórnej; Sztywność stawów i mięśni; osteonekroza*; Ból w okolicy nerek; krwiomocz; ostra niewydolność nerek; częste oddawanie moczu; Ginekomastia; zaburzenia erekcji; krwotok miesiączkowy; niregularne miesiączkowanie; zaburzenia seksualne; ból brodawek sutkowych; powiększenie piersi; obrzęk moszny; Osłabienie; Ból klatki piersiowej; złe samopoczucie; Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi; zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi; zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi
- rzadko: Zakażenia grzybicze; Zespół rozpadu guza; Niedokrwistość hemolityczna; mikroangiopatia zakrzepowa; Hiperkaliemia; hipomagnezemia; Stan splątania; Zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego; drgawki; zapalenie nerwu wzrokowego; Zaćma; jaskra; tarcza zastoinowa; Niemiarowość; migotanie przedsionków; zatrzymanie serca; zawał mięśnia sercowego; dławica piersiowa; wysięk osierdziowy; Ból związany z zapaleniem opłucnej; zwłóknienie płuc; nadciśnienie płucne; krwotok płucny; Zapalenie okrężnicy; niedrożność jelita; nieswoiste zapalenia jelit; Niedrożność jelit; Niewydolność wątroby; martwica wątroby; Ostra dermatoza z gorączką i neutrofilią (zespół Sweeta); przebarwienia paznokci; obrzęk naczynioruchowy; wysypka pęcherzykowa; rumień wielopostaciowy; leukoklastyczne zapalenie naczyń; zespół Stevensa-Johnsona; ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute generalised exanthematous pustulosis - AGEP); pęcherzyca*; Osłabienie mięśni; zapalenie stawów; rabdomioliza/miopatia; Krwotoczne ciałko żółte/krwotoczna torbiel jajnika; Zwiększenie aktywności amylazy we krwi; neutropenii 3. lub 4. stopnia (ANC <1,0 x 109/l); trombocytopenii (liczba płytek krwi <50 x 109/l); neutropenię 4. stopnia (ANC <0,5 x 109/l); trombocytopenię 4. stopnia (liczba płytek krwi <10 x 109/l); niedobory krwinek 3. lub 4. stopnia obejmujące neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość; niedokrwistość 3. i 4. stopnia; Neutropenię stopnia 3. i 4.
- częstość nieznana: Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B*; Krwawienie z guza/martwica guza*; Wstrząs anafilaktyczny*; Obrzęk mózgu; Krwotok do ciała szklistego; Zapalenie osierdzia; tamponada serca; Zakrzepica/zator; Ostra niewydolność oddechowa; choroba śródmiąższowa płuc; perforacja przewodu pokarmowego; zapalenie uchyłka; poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka - tzw. żołądek arbuzowaty (GAVE); Zespół ręka-stopa*; rogowacenie liszajowate*; liszaj płaski*; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka*; osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)*; pseudoporfiria*; Opóźnienie wzrostu u dzieci*; Przewlekła niewydolność nerek
- częstość niepodana w tekście: przemijające działanie uszkadzające wątrobę; podwyższona aktywność aminotransferaz; wysięk opłucnowy; wodobrzusze; obrzęk płuc; gwałtowne zwiększenie masy ciała
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 800 mg na dobę · dzieci
źródło: „U dzieci i młodzieży w fazie przewlekłej CML i fazach zaawansowanych CML zaleca się dawkę 340 mg/m2 pc. na dobę (nie należy przekraczać całkowitej dawki 800 mg).” · ChPL, pkt 4.2 - 800 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Dawka dobowa wynosi 800 mg (2 tabletki) przyjmowana jako:”
źródło: „Całkowita dawka dobowa u dzieci nie może być większa niż 800 mg w leczeniu CML oraz 600 mg w leczeniu Ph-positive ALL.” · Ulotka, pkt 3
- 800 mg na dobę · dzieci
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież: Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania u dzieci z CML w wieku poniżej 2 lat oraz u dzieci z Ph+ALL w wieku poniżej 1 roku (patrz punkt 5.1). Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z MDS/MPD, DFSP, GIST i HES/CEL jest bardzo ograniczone.” - dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu leczniczego Meaxin to 600 mg na dobę u dorosłych pacjentów z Ph+ ALL.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu leczniczego Meaxin to 400 mg na dobę u dorosłych pacjentów z MDS/MPD.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu leczniczego Meaxin wynosi 100 mg na dobę u dorosłych pacjentów z HES/CEL.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 400 mg, przyjmowana jako:” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 600 mg, przyjmowana jako:” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby: Imatynib jest głównie metabolizowany przez wątrobę. Pacjentom z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy podawać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę. Dawkę tę można zmniejszyć w przypadku nietolerancji (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.2).” - Zaburzenia czynności wątroby Próby czynnościowe wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Próby czynnościowe wątroby Łagodne Bilirubina całkowita: = 1,5 GGN AspAT: >GGN (może być w normie lub <GGN, jeśli bilirubina całkowita >GGN)” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek: Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek lub dializowani powinni otrzymywać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę jako dawkę początkową. Jednakże, u tych pacjentów zaleca się zachowanie ostrożności. Dawka może zostać zmniejszona w przypadku nietolerancji. Jeśli dawka jest tolerowana, może zostać zwiększona w przypadku braku skuteczności (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku
„Pacjenci w podeszłym wieku: Nie prowadzono osobnych badań farmakokinetyki imatynibu u osób w podeszłym wieku. W badaniach klinicznych, w których brało udział ponad 20% pacjentów w wieku powyżej 65 lat nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych związanych z wiekiem. Nie ma konieczności specjalnego dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania imatynibu u kobiet w ciąży. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano występowanie samoistnych poronień i wad wrodzonych u dzieci matek, które przyjmowały imatynib. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla płodu nie jest znane. Imatynib nie powinien być stosowany w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli imatynib jest stosowany u kobiety w ciąży, pacjentka musi być poinformowana o potencjalnym ryzyku dla płodu.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Informacje dotyczące przenikania imatynibu do mleka matki są ograniczone. Badania z udziałem dwóch kobiet karmiących wykazały, że zarówno imatynib, jak i jego czynny metabolit mogą przenikać do mleka matki. Badany u jednej z pacjentek stosunek stężenia w mleku do stężenia w osoczu wynosił 0,5 dla imatynibu i 0,9 dla jego metabolitu, co sugeruje większe przenikanie metabolitu do mleka. Biorąc pod uwagę połączone stężenie imatynibu i metabolitu oraz maksymalne dzienne spożycie mleka przez niemowlęta, całkowite przewidywane narażenie jest małe (~10% dawki leczniczej).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność W badaniach nieklinicznych wykazano brak wpływu na płodność samców i samic szczura, aczkolwiek obserwowano wpływ na parametry reprodukcyjne (patrz punkt 5.3). Badań z udziałem pacjentów otrzymujących imatynib, dotyczących wpływu na płodność i gametogenezę nie przeprowadzono. Pacjenci leczeni imatynibem, zwracający uwagę na swoją płodność, powinni skonsultować się z lekarzem.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zalecaną dawkę należy przyjmować doustnie podczas posiłku, popijając dużą szklanką wody, w celu zminimalizowania ryzyka podrażnienia przewodu pokarmowego.”
- jedzenie i napoje: „Pacjentom, którzy nie są zdolni do połknięcia tabletek powlekanych, można zawiesić tabletki w szklance niegazowanej wody lub soku jabłkowego.”
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| HES/CEL (dawka początkowa 100 mg) | ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi <50 x 109/l | 1. Przerwać podawanie imatynibu aż do chwili, gdy ANC ≥1,5 x 109/l, a płytki krwi ≥75 x 109/l. 2. Ponownie rozpocząć leczenie imatynibem w dawce stosowanej uprzednio (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego). |
|---|---|---|
| CML w fazie przewlekłej, MDS/MPD i GIST (dawka początkowa 400 mg) HES/CEL (w dawce 400 mg) | ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi <50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥1,5 x 109/l i płytki krwi ≥75 x 109/l. 2. Ponownie rozpocząć leczenie imatynibem w dawce stosowanej uprzednio (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego). 3. W przypadku ponownego zmniejszenia ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytek krwi <50 x 109/l, powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania imatynibu w dawce zmniejszonej do 300 mg. |
| CML w fazie przewlekłej u dzieci i młodzieży (w dawce 340 mg/m2 pc.) | ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi <50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥1,5 x 109/l i płytki krwi ≥75 x 109/l. 2. Wznowić leczenie imatynibem w dawce stosowanej uprzednio (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego). 3. W przypadku ponownego zmniejszenia ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytek krwi <50 x 109/l, powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania imatynibu w dawce zmniejszonej do 260 mg/m2 pc. |
| CML w fazie akceleracji i przełomu blastycznego oraz Ph+ ALL (dawka początkowa 600 mg) | aANC <0,5 x 109/l i (lub) płytki krwi <10 x 109/l | 1. Sprawdzić, czy niedobór krwinek jest spowodowany białaczką (aspiracja szpiku lub biopsja). 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma związku z białaczką, należy zmniejszyć dawkę imatynibu do 400 mg. 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 2 tygodni, dawkę należy zmniejszyć do 300 mg. 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 4 tygodni i nadal nie jest spowodowany białaczką, należy przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥1 x 109/l i płytki krwi ≥20 x 109/l. Następnie, należy ponownie podjąć leczenie podając dawkę 300 mg. |
| CML w fazie akceleracji i przełomu blastycznego u dzieci i młodzieży (dawka początkowa 340 mg/m2 pc.) | aANC <0,5 x 109/l i (lub) płytki krwi <10 x 109/l | 1. Sprawdzić, czy niedobór krwinek jest spowodowany białaczką (aspiracja szpiku lub biopsja). 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma związku z białaczką, należy zmniejszyć dawkę imatynibu do 260 mg/m2 pc. 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 2 tygodni, dawkę należy zmniejszyć do 200 mg/m2 pc. 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 4 tygodni i nadal nie jest spowodowany białaczką, należy przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥1 x 109/l i płytki krwi ≥20 x 109/l. Następnie, należy ponownie podjąć leczenie podając dawkę 200 mg/m2 pc. |
| DFSP (w dawce 800 mg) | ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi <50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥1,5 x 109/l i płytki krwi ≥75 x 109/l. 2. Wznowić leczenie imatynibem w dawce 600 mg. 3. W razie ponownego zmniejszenia ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytek krwi <50 x 109/l, powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania imatynibu w dawce zmniejszonej do 400 mg. |
| ANC (ang. Absolute Neutrophil Count) = bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych a występujące po co najmniej 1 miesiącu leczenia | ||
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 5–6
| Zaburzenia czynności wątroby | Próby czynnościowe wątroby |
|---|---|
| Łagodne | Bilirubina całkowita: = 1,5 GGN AspAT: >GGN (może być w normie lub <GGN, jeśli bilirubina całkowita >GGN) |
| Umiarkowane | Bilirubina całkowita: >1,5-3,0 GGN AspAT: dowolna wartość |
| Ciężkie | Bilirubina całkowita: >3-10 GGN AspAT: dowolna wartość |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 7
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Meaxin
Meaxin jest przepisywany pacjentom tylko przez lekarzy z doświadczeniem w stosowaniu leków
podawanych w leczeniu nowotworów krwi lub nowotworów litych.
Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza, nawet jeśli różnią się one od ogólnych informacji
zawartych w tej ulotce.
Kiedy nie stosować leku Meaxin
- jeśli pacjent ma uczulenie na imatynib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Jeśli ta informacja dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi przed przyjęciem leku
Meaxin.
W razie podejrzewania uczulenia, ale braku pewności, należy zasięgnąć rady lekarza.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Meaxin należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta występują lub kiedykolwiek występowały choroby wątroby, nerek lub serca,
- jeśli pacjent przyjmuje lek lewotyroksynę po usunięciu tarczycy,
- jeśli pacjent miał kiedykolwiek lub może teraz mieć zakażenie wirusem zapalenia wątroby
typu B; wynika to stąd, że lek Meaxin może powodować ponowną aktywację wirusowego
zapalenia wątroby typu B, co może w niektórych przypadkach być śmiertelne; pacjenci będą
poddawani dokładnej kontroli przez lekarza w celu wykrycia objawów tego zakażenia przed
rozpoczęciem leczenia,
- jeśli podczas przyjmowania leku Meaxin u pacjenta wystąpią siniaki, krwawienie, gorączka,
zmęczenie i dezorientacja należy skontaktować się z lekarzem. Może to być objaw uszkodzenia
naczyń krwionośnych zwany mikroangiopatią zakrzepową (TMA).
Jeśli którykolwiek z powyżej wymienionych punktów odnosi się do pacjenta, należy powiedzieć
o tym lekarzowi zanim pacjent przyjmie lek.
Podczas stosowania leku Meaxin pacjent może stać się bardziej wrażliwy na słońce. Jest ważne, aby
okrywać obszary skóry narażone na słońce oraz stosować preparaty z filtrem o wysokim wskaźniku
ochrony przeciwsłonecznej (SPF). Te środki ostrożności należy stosować również u dzieci.
Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli podczas leczenia lekiem Meaxin nastąpi bardzo
szybkie zwiększenie masy ciała. Meaxin może powodować zatrzymanie wody w organizmie
(zatrzymanie płynów o ciężkim przebiegu).
Podczas przyjmowania leku Meaxin stan zdrowia pacjenta będzie podlegał regularnej ocenie przez
lekarza, pozwalającej stwierdzić czy leczenie jest skuteczne. Badania krwi i pomiar masy ciała będą
regularnie wykonywane w czasie przyjmowania tego leku.
Dzieci i młodzież
Meaxin jest stosowany także w leczeniu dzieci z CML. Nie ma doświadczenia dotyczącego
stosowania u dzieci z CML w wieku poniżej 2 lat. Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z
Ph-positive ALL jest ograniczone, a doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z MDS/MPD,
DFSP, GIST i HES/CEL jest bardzo ograniczone.
U niektórych dzieci i młodzieży przyjmujących lek Meaxin może wystąpić wolniejszy wzrost niż
normalnie. Lekarz będzie kontrolował wzrost w czasie regularnych wizyt.
Meaxin a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które
wydawane są bez recepty (takich jak paracetamol) oraz o lekach ziołowych (takich jak ziele
dziurawca). Niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Meaxin, jeśli przyjmowane są
jednocześnie. Mogą one nasilać lub osłabiać działanie leku Meaxin, co może prowadzić do
wzmożonych działań niepożądanych lub powodować, że lek Meaxin będzie mniej skuteczny. W taki
sam sposób może działać lek Meaxin na niektóre inne leki.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
- Lek Meaxin nie jest zalecany dla kobiet w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne,
ponieważ może zaszkodzić dziecku. Lekarz przedstawi możliwe zagrożenia mogące wystąpić w
trakcie przyjmowania leku Meaxin w czasie ciąży.
- Zaleca się, aby kobiety, które mogą zajść w ciążę stosowały skuteczną metodę antykoncepcji
podczas leczenia lekiem Meaxin i przez 15 dni po zakończeniu leczenia.
- Nie należy karmić piersią w czasie leczenia lekiem Meaxin i przez 15 dni po zakończeniu
leczenia, gdyż może to zaszkodzić dziecku.
- Pacjenci zainteresowani wpływem leku Meaxin na płodność podczas jego stosowania, powinni
skonsultować się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas przyjmowania leku Meaxin mogą wystąpić zawroty głowy lub senność, lub zaburzenia
widzenia. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych narzędzi czy
maszyn do czasu, aż pacjent poczuje się znowu dobrze.
Meaxin zawiera laktozę
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Zwykle są one łagodne do umiarkowanych.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie. Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi,
jeśli wystąpi którykolwiek z poniżej podanych objawów niepożądanych.
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów) lub często (mogą wystąpić u nie
więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- Szybkie zwiększenie masy ciała. Meaxin może powodować zatrzymanie wody w organizmie
(zatrzymanie płynów o ciężkim przebiegu).
- Objawy zakażenia, takie jak gorączka, silne dreszcze, ból gardła i owrzodzenie jamy ustnej.
Meaxin może zmniejszać liczbę białych krwinek we krwi, co może spowodować zwiększoną
podatność na zakażenie.
- Niespodziewane krwawienie lub powstawanie siniaków (pomimo braku urazu).
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów) lub rzadko (mogą wystąpić u
nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
- Ból w klatce piersiowej, nieregularny rytm serca (objawy problemów z sercem).
- Kaszel, trudności w oddychaniu lub ból podczas oddychania (objawy problemów z płucami).
- Uczucie pustki w głowie, zawroty głowy lub omdlenia (objawy niskiego ciśnienia tętniczego
krwi).
- Nudności z utratą apetytu, ciemne zabarwienie moczu, zażółcenie skóry lub oczu (objawy
problemów z wątrobą).
- Wysypka, zaczerwienienie skóry z pęcherzami na wargach, w okolicy oczu, na skórze lub w
jamie ustnej, złuszczanie się skóry, gorączka, wypukłe czerwone lub fioletowe plamy na skórze,
świąd, uczucie pieczenia, wysypka krostkowa (objawy problemów ze skórą).
- Silny ból brzucha, obecność krwi w wymiocinach, kale lub moczu, czarne stolce (objawy
zaburzeń żołądka i jelit).
- Znacznie zmniejszona ilość oddawanego moczu, uczucie pragnienia (objawy problemów z
nerkami).
- Nudności z biegunką i wymiotami, ból brzucha lub gorączka (objawy problemów z jelitami).
- Silny ból głowy, osłabienie lub porażenie kończyn lub twarzy, trudności z mówieniem, nagła
utrata świadomości (objawy problemów z układem nerwowym, takie jak krwawienie lub obrzęk
w obrębie czaszki/mózgu).
- Bladość skóry, uczucie zmęczenia i duszności oraz ciemne zabarwienie moczu (objawy
niedoboru krwinek czerwonych).
- Ból oczu lub pogorszenie widzenia, krwawienie w oczach.
- Ból kości lub stawów (objawy osteonekrozy).
- Pęcherze na skórze lub błonach śluzowych (objawy pęcherzycy).
- Zdrętwienie lub uczucie zimna w palcach nóg i rąk (objawy zespołu Raynauda).
- Nagłe obrzmienie i zaczerwienienie skóry (objawy zakażenia skóry zwane zapaleniem tkanki
łącznej).
- Trudności w słyszeniu.
- Osłabienie mięśni i kurcze mięśni z nieprawidłowym rytmem serca (objawy zmian ilości potasu
we krwi pacjenta).
- Siniaczenie.
- Ból żołądka z nudnościami.
- Kurcze mięśni z gorączką, czerwono-brązowe zabarwienie moczu, ból i osłabienie mięśni
(objawy problemów z mięśniami).
- Ból miednicy, czasami z nudnościami i wymiotami, z nieoczekiwanym krwawieniem z pochwy,
zawroty głowy lub omdlenie spowodowane niskim ciśnieniem tętniczym krwi (objawy
problemów z jajnikami lub macicą).
- Nudności, duszność, nieregularne tętno, zmętnienie moczu, zmęczenie i (lub) dolegliwości ze
strony stawów z towarzyszącymi nieprawidłowościami wyników badań laboratoryjnych (np.
duże stężenie potasu, kwasu moczowego i wapnia oraz małe stężenie fosforu we krwi).
- Zakrzepy w małych naczyniach krwionośnych (mikroangiopatia zakrzepowa).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Współwystępowanie rozległej, nasilonej wysypki, nudności, gorączki, dużej liczby niektórych
krwinek białych, bądź zażółcenia skóry lub oczu (objawów żółtaczki) z dusznością,
bólem/uczuciem dyskomfortu w klatce piersiowej, znacznym zmniejszeniem ilości oddawanego
moczu i uczuciem pragnienia, itd. (objawy reakcji alergicznej związanej z leczeniem).
- Przewlekła niewydolność nerek.
- Nawrót (reaktywacja) zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (zakażenia wątroby) u
pacjentów, którzy przebyli tę chorobę w przeszłości.
Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów niepożądanych, należy natychmiast powiedzieć
o tym lekarzowi.
Inne działania niepożądane mogą obejmować:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- Ból głowy lub zmęczenie.
- Nudności, wymioty, biegunka, niestrawność.
- Wysypka.
- Kurcze mięśni lub stawów, ból mięśni lub kości, podczas stosowania lub po zaprzestaniu
stosowania leku Meaxin.
- Obrzęki, takie jak obrzęki kostek lub okolic oczu.
- Zwiększenie masy ciała.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych powyżej objawów, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- Brak łaknienia, utrata masy ciała lub zaburzenia smaku.
- Zawroty głowy lub osłabienie.
- Trudności ze snem (bezsenność).
- Wydzielina z oka ze swędzeniem, zaczerwienieniem i obrzękiem (zapalenie spojówek), nasilone
łzawienie lub niewyraźne widzenie.
- Krwawienie z nosa.
- Ból lub obrzmienie brzucha, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, zgaga lub zaparcia.
- Świąd.
- Nadmierne wypadanie lub przerzedzenie włosów.
- Drętwienie dłoni lub stóp.
- Owrzodzenie jamy ustnej.
- Ból stawów z obrzękiem.
- Suchość jamy ustnej, suchość skóry lub suchość oka.
- Zmniejszenie lub zwiększenie wrażliwości skóry.
- Uderzenia gorąca, dreszcze lub pocenie nocne.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych powyżej objawów, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
- Bolesne czerwone grudki na skórze, ból skóry, zaczerwienienie skóry (zapalenie tkanki
tłuszczowej podskórnej).
- Kaszel, katar lub duszność w nosie, uczucie ciężkości lub bólu przy uciskaniu okolicy nad
oczami lub po bokach nosa, zatkanie nosa, kichanie, ból gardła, z bólem głowy lub bez (objawy
zakażenia górnych dróg oddechowych).
- Silny ból głowy odczuwany jako pulsujący ból lub uczucie pulsowania, zwykle po jednej
stronie głowy z często towarzyszącymi mu nudnościami, wymiotami i wrażliwością na światło
lub dźwięk (objawy migreny).
- Objawy grypopodobne (grypa).
- Ból lub uczucie pieczenia podczas oddawania moczu, podwyższona temperatura ciała, ból w
pachwinach lub miednicy, czerwone lub brązowe zabarwienie lub mętny mocz (objawy
zakażenia dróg moczowych).
- Ból i obrzęk stawów (objawy artralgii).
- Ciągłe uczucie smutku i utrata zainteresowań, które uniemożliwiają wykonywanie normalnych
czynności (objawy depresji).
- Uczucie niepokoju i zamartwiania się wraz z objawami fizycznymi, takimi jak bicie serca,
pocenie się, drżenie, suchość w ustach (objawy lęku).
- Senność/ senność/ nadmierna senność.
- Drżenie lub chwiejne ruchy (drżenie).
- Zaburzenia pamięci.
- Przytłaczająca chęć poruszania nogami (zespół niespokojnych nóg).
- Szumy w uszach (np. dzwonienie, brzęczenie), które nie mają zewnętrznego źródła (szumy
uszne).
- Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie).
- Burczenie/belkowanie.
- Zapalenie warg.
- Trudności z przełykaniem.
- Zwiększone pocenie się.
- Odbarwienie skóry.
- Łamliwe paznokcie.
- Czerwone grudki lub białoszare krostki wokół cebulek włosów, ewentualnie z bólem,
swędzeniem lub uczuciem pieczenia (objawy zapalenia mieszków włosowych, zwanego
również zapaleniem mieszków włosowych).
- Wysypka skórna z łuszczeniem się skóry (złuszczające zapalenie skóry).
- Powiększenie piersi (może wystąpić u mężczyzn lub kobiet).
- Tępy ból i (lub) uczucie ciężkości w jądrach lub podbrzuszu, ból podczas oddawania moczu, ból
podczas oddawania moczu, stosunku płciowego lub wytrysku, krew w moczu (objawy obrzęku
jąder).
- Niezdolność do uzyskania lub utrzymania erekcji (zaburzenia erekcji).
- Obfite lub nieregularne miesiączki.
- Trudności z osiągnięciem/utrzymaniem podniecenia seksualnego.
- Zmniejszone pożądanie seksualne.
- Ból sutka.
- Ogólne złe samopoczucie (malaise).
- Zakażenie wirusowe, np. zimnica.
- Ból dolnej części pleców wynikający z zaburzeń czynności nerek.
- Zwiększona częstotliwość oddawania moczu.
- Zwiększony apetyt.
- Ból lub uczucie pieczenia w nadbrzuszu i (lub) klatce piersiowej (zgaga), nudności, wymioty,
kwaśny refluks, uczucie pełności i wzdęcia, stolce o czarnym zabarwieniu (objawy choroby
wrzodowej żołądka).
- Sztywność stawów i mięśni.
- Nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej 1 na 1000 pacjentów):
- Dezorientacja.
- Epizod skurczu (skurczów) i obniżonej świadomości (drgawki)
- Odbarwienie paznokci.
Częstość nieznana (częstość nie możne być określona na podstawie dostępnych danych):
- Zaczerwienienie lub obrzęk dłoni i podeszew stóp, któremu może towarzyszyć mrowienie i
piekący ból.
- Zmiany skórne z bólem i (lub) powstawaniem pęcherzy.
- Spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych powyżej objawów, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W przypadku stosowania imatynibu jednocześnie z innymi lekami istnieje prawdopodobieństwo
wystąpienia interakcji. Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Meaxin
z inhibitorami proteazy, azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, niektórymi antybiotykami
makrolidowymi (patrz punkt 4.5), substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np.
cyklosporyna, pimozyd, takrolimus, syrolimus, ergotamina, diergotamina, fentanyl, alfentanyl,
terfenadyna, bortezomib, docetaksel, chinidyna) lub warfaryną i innymi pochodnymi kumaryny (patrz
punkt 4.5).
Jednoczesne podawanie imatynibu z innymi lekami, które indukują CYP3A4 (np. deksametazon,
fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital lub ziele dziurawca Hypericum perforatum)
może istotnie zmniejszać ekspozycję na imatynib, potencjalnie zwiększając ryzyko niepowodzenia
terapeutycznego. Dlatego nie należy stosować jednocześnie silnych induktorów CYP3A4 i imatynibu
(patrz punkt 4.5).
Niedoczynność tarczycy
W czasie leczenia imatynibem, donoszono o klinicznych przypadkach niedoczynności tarczycy,
występujących u pacjentów po usunięciu gruczołu tarczowego, którym zastępczo podawano
lewotyroksynę (patrz punkt 4.5). U tych pacjentów należy ściśle kontrolować stężenie hormonu
tyreotropowego (ang. thyroid-stimulating hormone - TSH).
Toksyczność dla wątroby
Metabolizm imatynibu zachodzi głównie w wątrobie, a tylko 13% jest wydalane przez nerki.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi) należy
szczegółowo monitorować obraz krwi obwodowej oraz aktywność enzymów wątrobowych (patrz
punkty 4.2, 4.8 i 5.2). Należy zauważyć, że pacjenci z GIST mogą mieć przerzuty do wątroby, które
mogą prowadzić do zaburzenia jej czynności.
Podczas stosowania imatynibu obserwowano przypadki uszkodzenia wątroby, w tym niewydolność
wątroby oraz martwicę wątroby. W przypadku leczenia skojarzonego imatynibem i
chemioterapeutykami w dużych dawkach, odnotowano zwiększenie częstości występowania ciężkich
działań niepożądanych dotyczących wątroby. Należy dokładnie monitorować czynność wątroby
w przypadku jednoczesnego stosowania imatynibu i schematów chemioterapii, o których wiadomo,
że mogą powodować zaburzenia czynności wątroby (patrz punkty 4.5 i 4.8).
Zatrzymanie płynów
U około 2,5% pacjentów z nowo rozpoznaną CML, przyjmujących imatynib występowało znacznego
stopnia zatrzymanie płynów (wysięk opłucnowy, obrzęki, obrzęk płuc, wodobrzusze, powierzchowny
obrzęk). Dlatego jest wysoce wskazane regularne kontrolowanie masy ciała pacjentów.
Nieoczekiwany, szybki przyrost masy ciała należy dokładnie przeanalizować. W razie konieczności
należy zastosować odpowiednie leczenie wspomagające i inne działania terapeutyczne. W badaniach
klinicznych stwierdzono zwiększenie liczby takich przypadków u pacjentów w podeszłym wieku oraz
pacjentów z chorobą serca w wywiadzie. Dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z
zaburzeniem czynności serca.
Pacjenci z chorobami serca
Należy uważnie monitorować pacjentów z chorobami serca lub czynnikami ryzyka niewydolności
serca lub niewydolnością nerek w wywiadzie, a wszyscy pacjenci z przedmiotowymi lub
podmiotowymi objawami odpowiadającymi niewydolności serca lub nerek wymagają oceny lekarskiej
i leczenia.
U pacjentów z zespołem hipereozynofilowym (HES) z utajonym naciekaniem komórek zespołu
hipereozynofilowego w obrębie mięśnia sercowego, występowanie pojedynczych przypadków
wstrząsu kardiogennego/zaburzeń czynności lewej komory było związane z degranulacją komórek
zespołu hipereozynofilowego przed rozpoczęciem leczenia imatynibem. Donoszono, że stan ten jest
odwracalny po podaniu steroidów o działaniu ogólnoustrojowym, zastosowaniu środków
podtrzymujących krążenie i czasowym odstawieniu imatynibu. Ponieważ po zastosowaniu imatynibu
sporadycznie zgłaszano działania niepożądane ze strony serca, należy przed rozpoczęciem leczenia
dokonać uważnej oceny stosunku korzyści do ryzyka związanego z leczeniem imatynibem w populacji
z HES/CEL.
Zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne (MDS/MPD) z rearanżacją genu PDGFR mogą być
związane z wysokim stężeniem eozynofilów. Dlatego u pacjentów z HES/CEL oraz u pacjentów
z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi związanymi z dużym stężeniem
eozynofilów, przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć przeprowadzenie konsultacji
z kardiologiem, wykonanie echokardiogramu oraz oznaczenie stężenia troponiny w surowicy. Jeśli
którykolwiek z wyników tych badań okaże się nieprawidłowy, należy rozważyć dalszą obserwację
kardiologiczną i profilaktyczne zastosowanie steroidów układowych (1-2 mg/kg) przez jeden lub dwa
tygodnie na początku leczenia, jednocześnie z podawaniem imatynibu.
Krwawienie z przewodu pokarmowego
W badaniu z udziałem pacjentów z GIST nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami stwierdzono zarówno
krwawienia z przewodu pokarmowego, jak i krwawienia wewnątrz guza (patrz punkt 4.8). Na
podstawie dostępnych danych nie określono czynników predysponujących (np. wielkość guza,
umiejscowienie guza, zaburzenia krzepnięcia), które mogłyby identyfikować pacjentów z GIST do
grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia jednego z tych dwóch rodzajów krwawienia. Ponieważ
zwiększenie unaczynienia i skłonność do krwawień jest cechą charakterystyczną i naturalnym
obrazem klinicznym GIST, należy zastosować standardowe postępowanie i procedury w celu
monitorowania i leczenia krwawienia u wszystkich pacjentów.
Ponadto, po wprowadzeniu do obrotu, u pacjentów z CML, ALL i innymi chorobami zgłaszano
występowanie poszerzenia naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka, tzw. żołądka arbuzowatego
(ang. gastric antral vascular ectasia - GAVE), rzadkiej przyczyny krwawienia z przewodu
pokarmowego (patrz punkt 4.8). W razie potrzeby można rozważyć przerwanie leczenia imatinibem.
Zespół rozpadu guza
Ze względu na możliwość wystąpienia zespołu rozpadu guza (ang. tumour lysis syndrome - TLS),
przed rozpoczęciem leczenia imatynibem zaleca się wyrównanie klinicznie istotnego odwodnienia
oraz leczenie zmniejszające podwyższone stężenie kwasu moczowego (patrz punkt 4.8).
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
U pacjentów będących przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B dochodziło do
reaktywacji zapalenia wątroby po otrzymaniu przez nich inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL.
Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby,
a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub zgonu pacjenta.
U pacjentów należy wykonać badania pod kątem zakażenia wirusem HBV przed rozpoczęciem
leczenia produktem leczniczym Meaxin. Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z dodatnim
wynikiem badania serologicznego w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B (w tym u
pacjentów z aktywną chorobą) i w przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem badania w kierunku
zakażenia wirusem HBV w trakcie leczenia należy skonsultować się z ekspertami ds. chorób wątroby
i leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu B. Nosiciele wirusa HBV, którzy wymagają leczenia
produktem leczniczym Meaxin, powinni być poddawani ścisłej obserwacji pod kątem objawów
podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia wirusem HBV w trakcie całego okresu
leczenia i przez kilka miesięcy po jego zakończeniu (patrz punkt 4.8).
Fototoksyczność
Należy unikać bezpośredniej ekspozycji lub zminimalizować bezpośrednią ekspozycję na światło
słoneczne ze względu na ryzyko wystąpienia fototoksyczności związanej z leczeniem imatynibem.
Pacjenci powinni zostać poinformowani o konieczności stosowania środków zapobiegawczych takich
jak odzież ochronna oraz preparaty z filtrem o wysokim wskaźniku ochrony przeciwsłonecznej (SPF).
Mikroangiopatia zakrzepowa
Stosowanie inhibitorów kinazy tyrozynowej (TKI) BCR-ABL jest związane z występowaniem
mikroangiopatii zakrzepowej (ang. thrombotic microangiopathy - TMA), co obejmuje zgłoszenia
pojedynczych przypadków po zastosowaniu produktu leczniczego Meaxin (patrz punkt 4.8). Jeśli u
pacjenta otrzymującego Meaxin wystąpią laboratoryjne lub kliniczne cechy TMA, leczenie należy
przerwać i przeprowadzić gruntowną ocenę w celu wykrycia TMA, obejmującą aktywność
ADAMTS13 i oznaczenie miana przeciwciał przeciwko ADAMTS13. Jeśli miano przeciwciał
przeciwko ADAMTS13 jest podwyższone z jednocześnie występującą małą aktywnością
ADAMTS13, leczenia produktem Meaxin nie należy wznawiać.
Badania diagnostyczne
U pacjentów przyjmujących imatynib należy regularnie wykonywać pełne badanie krwi. Leczenie
imatynibem pacjentów z CML może być związane z wystąpieniem neutropenii lub trombocytopenii.
Jednakże pojawienie się obniżonej liczby krwinek prawdopodobnie zależy od stopnia zaawansowania
choroby i jest częstsze u pacjentów w fazie akceleracji choroby lub w przełomie blastycznym, niż u
pacjentów w fazie przewlekłej CML. W takich przypadkach można przerwać leczenie imatynibem lub
zmniejszyć dawkę leku, zgodnie z zaleceniami określonymi w punkcie 4.2.
U pacjentów otrzymujących imatynib należy regularnie oceniać czynność wątroby (aminotransferazy,
bilirubina, fosfataza zasadowa).
U pacjentów z zaburzeniami czynnością nerek, całkowity wpływ imatynibu zawartego w osoczu na
organizm wydaje się być większy niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jest to
prawdopodobnie spowodowane zwiększonym stężeniem alfa-kwaśniej glikoproteiny (ang. alpha-acid
glycoprotein - AGP), białka wiążącego imatynib, w osoczu u tych pacjentów. U pacjentów z
zaburzeniami czynności nerek należy stosować minimalną dawkę początkową. Pacjenci z ciężkim
zaburzeniem czynności nerek powinni być leczeni z zachowaniem ostrożności. W przypadku
nietolerancji dawkę można zmniejszyć (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Długotrwałe leczenie imatynibem może być związane z klinicznie istotnym pogorszeniem czynności
nerek. Z tego względu należy dokonać oceny czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia
imatynibem i ściśle ją monitorować w czasie trwania terapii, zwracając szczególną uwagę na
pacjentów z czynnikami ryzyka dysfunkcji nerek. W przypadku wystąpienia zaburzeń czynności nerek
należy zlecić odpowiednie postępowanie i leczenie, zgodnie ze standardowymi wytycznymi
medycznymi.
Dzieci i młodzież
Donoszono o przypadkach opóźnienia wzrostu u dzieci i młodzieży otrzymujących imatynib przed
okresem dojrzewania. W badaniach obserwacyjnych w populacji dzieci i młodzieży z CML,
raportowano statystycznie istotne (ale o niepewnym znaczeniu klinicznym) obniżenie mediany
odchylenia standardowego wzrostu po 12 i 24 miesiącach leczenia, w dwóch małych podgrupach
niezależnie od dojrzewania płciowego lub płci. Podobne wyniki obserwowano w badaniu
obserwacyjnym w populacji dzieci i młodzieży z ALL. Zalecane jest ścisłe monitorowanie wzrostu u
dzieci w czasie leczenia imatynibem (patrz punkt 4.8).
Laktoza
Meaxin zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą
dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-
galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Substancje czynne, które mogą zwiększać stężenie imatynibu w osoczu:
Substancje hamujące aktywność izoenzymu CYP3A4 cytochromu P450 (np. inhibitory proteazy,
takie jak indynawir, lopinawir/rytonawir, rytonawir, sakwinawir, telaprewir, nelfinawir, boceprewir;
azolowe leki przeciwgrzybicze, w tym ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol;
niektóre antybiotyki makrolidowe, takie jak erytromycyna, klarytromycyna i telitromycyna) mogą
spowalniać metabolizm imatynibu i powodować zwiększenie jego stężenia. Obserwowano znacząco
większe narażenie na imatynib (średnie wartości Cmax i AUC imatynibu wzrosły odpowiednio o 26% i
40%) zdrowych ochotników, którym jednocześnie podano jednorazowo ketokonazol (inhibitor
CYP3A4). Należy zachować ostrożność w czasie jednoczesnego stosowania imatynibu z inhibitorami
enzymów rodziny CYP3A4.
Substancje czynne, które mogą zmniejszać stężenie imatynibu w osoczu:
Substancje będące induktorami CYP3A4 (np. deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna,
fenobarbital, fosfenytoina, prymidon lub ziele dziurawca - Hypericum perforatum) mogą istotnie
zmniejszać ekspozycję na imatynib, potencjalnie zwiększając ryzyko niepowodzenia terapeutycznego.
Uprzednie wielokrotne podawanie ryfampicyny w dawce 600 mg, a następnie podanie jednej dawki
400 mg imatynibu spowodowało zmniejszenie Cmax i AUC(0-∞) odpowiednio o co najmniej 54% i 74%,
w stosunku do wartości uzyskanych bez uprzedniego podawania ryfampicyny. Podobne wyniki
obserwowano u pacjentów z glejakami złośliwymi leczonych imatynibem podczas przyjmowania
leków przeciwpadaczkowych indukujących enzymy (EIAEDs), takich jak karbamazepina,
okskarbazepina i fenytoina. Pole pod krzywą AUC (krzywa zależności stężenia imatynibu w osoczu
od czasu) zmniejszyło się o 73% w porównaniu z pacjentami nie przyjmującymi leków
przeciwpadaczkowych pobudzających enzymy. Należy unikać jednoczesnego stosowania ryfampicyny
oraz innych silnych induktorów CYP3A4 i imatynibu.
Substancje czynne, których stężenie w osoczu może ulec zmianie pod wpływem imatynibu
Imatynib powoduje zwiększenie średnich wartości Cmax i AUC symwastatyny (substratu CYP3A4)
odpowiednio 2- oraz 3,5-krotnie, co wskazuje na hamowanie aktywności CYP3A4 przez imatynib.
Dlatego zaleca się ostrożność w czasie podawania imatynibu z substratami CYP3A4 o wąskim
zakresie dawek terapeutycznych (np. cyklosporyna, pimozyd, takrolimus, syrolimus, ergotamina,
diergotamina, fentanyl, alfentanyl, terfenadyna, bortezomib, docetaksel i chinidyna). Imatynib może
zwiększać stężenie innych leków metabolizowanych przez CYP3A4 (triazolobenzodiazepin, blokerów
kanału wapniowego z grupy dihydropirydyny, niektórych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, tj. statyn,
itp.).
Ze względu na znane zwiększone ryzyko krwawienia, związane z zastosowaniem imatynibu
(np. krwotok), pacjenci, u których wymagane jest stosowanie leków przeciwzakrzepowych powinni
otrzymywać niskocząsteczkową lub standardową heparynę zamiast pochodnych kumaryny, takich jak
warfaryna.
In vitro imatynib hamuje aktywność izoenzymu CYP2D6 cytochromu P450 w stężeniach podobnych
do tych, które mają wpływ na aktywność CYP3A4. Imatynib w dawce 400 mg podawanej dwa razy na
dobę wykazuje działanie hamujące metabolizm metoprololu zależny od CYP2D6, przy czym Cmax i
AUC metoprololu wzrastają o około 23% (90%CI [1,16-1,30]). Wydaje się, że jeśli imatynib jest
stosowany jednocześnie z substratami CYP2D6, modyfikacja dawki nie jest konieczna. Jednakże,
zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku substratów CYP2D6 o wąskim indeksie
terapeutycznym, takich jak metoprolol. U pacjentów leczonych metoprololem należy rozważyć
monitorowanie kliniczne.
In vitro imatynib hamuje O-glukuronidację paracetamolu przy wartości Ki = 58,5 mikromol/l. Tego
hamowania nie obserwowano in vivo po podaniu imatynibu w dawce 400 mg oraz paracetamolu w
dawce 1000 mg. Większe dawki imatynibu i paracetamolu nie były badane.
Należy więc zachować ostrożność stosując jednocześnie duże dawki imatynibu i paracetamolu.
U pacjentów po usunięciu gruczołu tarczowego, otrzymujących lewotyroksynę, całkowity wpływ
lewotyroksyny zawartej w osoczu na organizm może zmniejszyć się w przypadku jednoczesnego
stosowania imatynibu (patrz punkt 4.4). Dlatego też zalecana jest ostrożność. Mechanizm
obserwowanej interakcji nie jest obecnie znany.
Istnieją kliniczne doświadczenia w jednoczesnym stosowaniu imatynibu i chemioterapii u pacjentów z
Ph+ ALL (patrz punkt 5.1), ale interakcje typu lek-lek między imatynibem a chemioterapeutykami nie
są dobrze scharakteryzowane. Działania niepożądane związane ze stosowaniem imatynibu, np.
hepatotoksyczność, mielosupresja czy inne, mogą się nasilać. Donoszono, że jednoczesne stosowanie
z L-asparaginazą mogło wiązać się ze zwiększeniem hepatotoksyczności (patrz punkt 4.8). Dlatego
stosowanie imatynibu w połączeniu z innymi lekami wymaga szczególnej ostrożności.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Pacjenci w zaawansowanym stadium nowotworów złośliwych mogą mieć szereg objawów, których
związek z działaniami niepożądanymi jest trudny do ustalenia ze względu na różnorodność objawów
związanych z chorobą podstawową, jej postępem i jednoczesnym przyjmowaniem licznych leków.
W badaniach klinicznych z przewlekłą białaczką szpikową (CML) przerwanie leczenia ze względu na
wystąpienie działań niepożądanych leku odnotowano u 2,4% pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą,
u 4% pacjentów w późnym okresie fazy przewlekłej, u których terapia interferonem okazała się
nieskuteczna, u 4% pacjentów w fazie akceleracji choroby po niepowodzeniu terapii interferonem oraz
u 5% pacjentów z przełomem blastycznym po niepowodzeniu terapii interferonem. W badaniach
klinicznych dotyczących GIST leczenie przerwano u 4% pacjentów z powodu wystąpienia działań
niepożądanych związanych z lekiem.
Poza dwoma wyjątkami, działania niepożądane były podobne we wszystkich wskazaniach.
U pacjentów z CML obserwowano więcej przypadków mielosupresji, niż u pacjentów z GIST, co jest
prawdopodobnie związane z chorobą podstawową. W badaniu z udziałem pacjentów z
nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami GIST u 7 pacjentów (5%) wystąpiły objawy niepożądane w
stopniu 3 lub 4 według CTC (ang. Common Toxicity Criteria - CTC) w postaci krwawienia z
przewodu pokarmowego (3 pacjentów), krwawienia wewnątrz guza (3 pacjentów) lub obydwu
rodzajów krwawień (1 pacjent). Umiejscowienie guza w przewodzie pokarmowym może być
przyczyną krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Krwawienia z przewodu
pokarmowego i krwawienia wewnątrz guza mogą być ciężkie i czasami mogą zakończyć się zgonem.
Do najczęściej zgłaszanych (≥10%) działań niepożądanych związanych ze stosowaniem leku w obu
wskazaniach należały: nudności o niewielkim nasileniu, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zmęczenie,
bóle mięśni, skurcze mięśni i wysypka. We wszystkich badaniach często obserwowano
powierzchowne obrzęki opisywane głównie jako obrzęki wokół oczu i obrzęki kończyn dolnych.
Obrzęki te rzadko były ciężkie i ustępowały po podaniu diuretyków, innych środków
wspomagających, lub po zmniejszeniu dawki imatynibu.
Po podaniu imatynibu w skojarzeniu z chemioterapią w dużych dawkach u pacjentów z Ph+ ALL
obserwowano przemijające działanie uszkadzające wątrobę w postaci podwyższonej aktywności
aminotransferaz i hiperbilirubinemii. Biorąc pod uwagę ograniczoną bazę danych o bezpieczeństwie,
zdarzenia niepożądane zgłaszane do tej pory u dzieci są zgodne z profilem bezpieczeństwa znanym
u dorosłych pacjentów z Ph+ ALL. Dane dotyczące bezpieczeństwa u dzieci z Ph+ ALL są bardzo
ograniczone, jednak nie odnotowano żadnych nowych kwestii związanych z bezpieczeństwem.
Różnorodne działania niepożądane, takie jak: wysięk opłucnowy, wodobrzusze, obrzęk płuc
i gwałtowne zwiększenie masy ciała, w obecności lub braku obrzęków powierzchniowych, można
ogólnie opisać jako „zatrzymanie płynów”. Działania te najczęściej ustępują po tymczasowym
odstawieniu imatynibu oraz podaniu diuretyków i innych środków pomocniczych. Jednakże, niektóre
z wyżej wymienionych działań niepożądanych mogą być poważne lub stanowić bezpośrednie
zagrożenie dla życia. Opisano kilka przypadków zgonów pacjentów w przełomie blastycznym,
spowodowanych wysiękiem opłucnowym, zastoinową niewydolnością serca i niewydolnością nerek.
W badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży nie stwierdzono szczególnych zagrożeń dotyczących
bezpieczeństwa stosowania.
Działania niepożądane
Poniżej podano wykaz objawów niepożądanych, które występowały częściej niż w pojedynczych
przypadkach. Objawy te przedstawiono wg klasyfikacji układów narządów i częstości występowania.
Częstość występowania zdefiniowano zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10), często
(≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1 000), bardzo rzadko
(<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane przedstawiono
według częstości ich występowania, zaczynając od najczęstszych.
Działanie niepożądane i częstość ich występowania przedstawione są w Tabeli 1.
Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często: Zakażenia wirusem Herpes zoster, Herpes
simplex, zapalenie nosogardła, zapalenie płuc1,
zapalenie zatok, zapalenie tkanki łącznej,
zakażenie górnych dróg oddechowych, grypa,
zakażenie dróg moczowych, zapalenie żołądka i
jelit, posocznica
Rzadko: Zakażenia grzybicze
Częstość nieznana: Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby
typu B*
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Rzadko: Zespół rozpadu guza
Częstość nieznana: Krwawienie z guza/martwica guza*
Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość nieznana: Wstrząs anafilaktyczny*
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często: Neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość
Często: Pancytopenia, neutropenia z gorączką
Niezbyt często: Trombocytoza, limfopenia, zahamowanie
czynności szpiku kostnego, eozynofilia,
powiększenie węzłów chłonnych
Rzadko: Niedokrwistość hemolityczna, mikroangiopatia
zakrzepowa
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Jadłowstręt
Niezbyt często: Hipokaliemia, zwiększony apetyt,
hipofosfatemia, zmniejszony apetyt,
odwodnienie, dna, hiperurykemia, hiperkalcemia,
hiperglikemia, hiponatremia
Rzadko: Hiperkaliemia, hipomagnezemia
Zaburzenia psychiczne
Często: Bezsenność
Niezbyt często: Depresja, osłabienie popędu płciowego, lęk
Rzadko: Stan splątania
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Ból głowy2
Często: Zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku,
niedoczulica
Niezbyt często: Migrena, senność, omdlenia, neuropatia
obwodowa, zaburzenia pamięci, rwa kulszowa,
zespół niespokojnych nóg, drżenie, krwotok
mózgowy
Rzadko: Zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego,
drgawki, zapalenie nerwu wzrokowego
Częstość nieznana: Obrzęk mózgu*
Zaburzenia oka
Często: Obrzęk powiek, nasilone łzawienie, krwotok
spojówkowy, zapalenie spojówek, suchość oka,
nieostre widzenie
Niezbyt często: Podrażnienie oka, ból oka, obrzęk oczodołu,
krwotok twardówkowy, krwotok z siatkówki,
zapalenie brzegów powiek, obrzęk plamki
Rzadko: Zaćma, jaskra, tarcza zastoinowa
Częstość nieznana: Krwotok do ciała szklistego*
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, szum
uszny, utrata słuchu
Zaburzenia serca
Niezbyt często: Kołatania, częstoskurcz, zastoinowa
niewydolność serca3, obrzęk płuc
Rzadko: Niemiarowość, migotanie przedsionków,
zatrzymanie serca, zawał mięśnia sercowego,
dławica piersiowa, wysięk osierdziowy
Częstość nieznana: Zapalenie osierdzia*, tamponada serca*
Zaburzenia naczyniowe4
Często: Zaczerwienienie twarzy, krwotok
Niezbyt często: Nadciśnienie, krwiak, krwiak podtwardówkowy,
zimne palce nóg i rąk, niedociśnienie, zespół
Raynauda
Częstość nieznana: Zakrzepica/zator*
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Duszności, krwawienie z nosa, kaszel
Niezbyt często: Wysięk opłucnowy5, ból gardła i krtani,
zapalenie gardła
Rzadko: Ból związany z zapaleniem opłucnej,
zwłóknienie płuc, nadciśnienie płucne, krwotok
płucny
Częstość nieznana: Ostra niewydolność oddechowa11*, choroba
śródmiąższowa płuc*
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: Nudności, biegunka, wymioty, niestrawność, ból
brzucha6
Często: Wzdęcia, rozdęcie brzucha, refluks żołądkowo-
przełykowy, zaparcia, suchość jamy ustnej,
nieżyt żołądka
Niezbyt często: Zapalenie jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej,
krwotok z przewodu pokarmowego7, odbijanie
się, smoliste stolce, zapalenie przełyku,
wodobrzusze, wrzód żołądka, krwawe wymioty,
zapalenie warg, dysfagia, zapalenie trzustki
Rzadko: Zapalenie okrężnicy, niedrożność jelita,
nieswoiste zapalenia jelit
Częstość nieznana: Niedrożność jelit*, perforacja przewodu
pokarmowego*, zapalenie uchyłka*, poszerzenie
naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka -
tzw. żołądek arbuzowaty (GAVE)*
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Niezbyt często: Hiperbilirubinemia, zapalenie wątroby, żółtaczka
Rzadko: Niewydolność wątroby8, martwica wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często: Obrzęk okołooczodołowy, zapalenie
skóry/wyprysk/wysypka
Często: Świąd, obrzęk twarzy, sucha skóra, rumień,
łysienie, poty nocne, reakcja nadwrażliwości na
światło
Niezbyt często: Wysypka krostkowa, siniaki, nasilone pocenie,
pokrzywka, wylew krwawy podskórny,
wzmożona tendencja do występowania siniaków,
skąpe owłosienie, odbarwienie skóry,
złuszczające zapalenie skóry, łamliwość
paznokci, zapalenie mieszków włosowych,
wybroczyny, łuszczyca, plamica, nadmierna
pigmentacja skóry, wysypki pęcherzowe,
zapalenie tkanki podskórnej12
Rzadko: Ostra dermatoza z gorączką i neutrofilią (zespół
Sweeta), przebarwienia paznokci, obrzęk
naczynioruchowy, wysypka pęcherzykowa,
rumień wielopostaciowy, leukoklastyczne
zapalenie naczyń, zespół Stevensa-Johnsona,
ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute
generalised exanthematous pustulosis - AGEP),
pęcherzyca*
Częstość nieznana: Zespół ręka-stopa*, rogowacenie liszajowate*,
liszaj płaski*, toksyczne martwicze oddzielanie
się naskórka*, osutka polekowa z eozynofilią i
objawami układowymi (DRESS)*,
pseudoporfiria*
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często: Skurcze mięśni, bóle mięśniowo-szkieletowe w
tym bóle mięśni9, bóle stawów i bóle kości10
Często: Obrzęk stawów
Niezbyt często: Sztywność stawów i mięśni, osteonekroza*
Rzadko: Osłabienie mięśni, zapalenie stawów,
rabdomioliza/miopatia
Częstość nieznana: Opóźnienie wzrostu u dzieci*
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: Ból w okolicy nerek, krwiomocz, ostra
niewydolność nerek, częste oddawanie moczu
Częstość nieznana: Przewlekła niewydolność nerek
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często: Ginekomastia, zaburzenia erekcji, krwotok
miesiączkowy, nieregularne miesiączkowanie,
zaburzenia seksualne, ból brodawek sutkowych,
powiększenie piersi, obrzęk moszny
Rzadko: Krwotoczne ciałko żółte/krwotoczna torbiel
jajnika
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często: Zatrzymanie płynów i obrzęk, uczucie zmęczenia
Często: Osłabienie, gorączka, obrzęk tkanki podskórnej,
dreszcze, zesztywnienie mięśni
Niezbyt często:
Ból klatki piersiowej, złe samopoczucie
Badania diagnostyczne
Bardzo często: Zwiększenie masy ciała
Często: Zmniejszenie masy ciała
Niezbyt często: Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi,
zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej
we krwi, zwiększenie aktywności dehydrogenazy
mleczanowej we krwi, zwiększenie aktywności
fosfatazy alkalicznej we krwi
Rzadko: Zwiększenie aktywności amylazy we krwi
*Wymienione działania niepożądane były zgłaszane w związku ze stosowaniem imatinibu w okresie
po wprowadzeniu do obrotu. Należą do nich doniesienia spontaniczne, jak również ciężkie działania
niepożądane zgłaszane podczas nadal trwających badań, programów rozszerzonego dostępu, badań
farmakologii klinicznej i badań eksploracyjnych w niezarejestrowanych wskazaniach. Ponieważ
działania te zgłaszano w populacji o nieokreślonej liczebności, oszacowanie ich częstości lub ustalenie
związku przyczynowo-skutkowego z narażeniem na imatynib nie zawsze jest możliwe.
1 Zapalenie płuc zgłaszano najczęściej u pacjentów z CML po transformacji oraz u pacjentów z
GIST.
2 Ból głowy występował najczęściej u pacjentów z GIST.
3 W analizie pacjento-lat, zdarzenia niepożądane ze strony serca, w tym zastoinowa
niewydolność serca były częściej obserwowane u pacjentów z CML po transformacji niż u
pacjentów z CML w fazie przewlekłej.
4 Zaczerwienienie twarzy występowało najczęściej u pacjentów z GIST, a krwawienie (krwiak,
krwotok) było najczęściej obserwowane u pacjentów z GIST oraz u pacjentów z CML po
transformacji (CML-AP i CML-BC).
5 Wysięk opłucnowy zgłaszano częściej u pacjentów z GIST oraz u pacjentów z CML po
transformacji (CML-AP i CML-BC) niż u pacjentów z CML w fazie przewlekłej.
6+7 Ból brzucha i krwotok z przewodu pokarmowego były najczęściej obserwowane u pacjentów
z GIST.
8 Zgłoszono kilka przypadków niewydolności wątroby i martwicy wątroby zakończonych
zgonem.
9 Bóle mięśniowo-szkieletowe występujące podczas stosowania imatynibu lub po zaprzestaniu
stosowania, które obserwowano po wprowadzeniu do obrotu.
10 Bóle mięśniowo-szkieletowe i związane z nimi działania niepożądane występowały częściej u
pacjentów z CML w porównaniu z pacjentami z GIST.
11 Przypadki zgonów zgłaszano u pacjentów z chorobą zaawansowaną, ciężkimi zakażeniami,
znaczną neutropenią i innymi poważnymi chorobami współistniejącymi.
12 W tym rumień guzowaty.
Odchylenia od normy w badaniach diagnostycznych
Hematologia
We wszystkich badaniach u pacjentów z CML obserwowano niedobór krwinek, a zwłaszcza częste
występowanie neutropenii i małopłytkowości. Sugerowano, że zmiany te występują z większą
częstością u pacjentów leczonych dużymi dawkami ≥750 mg (badania I fazy). Jednak niedobór
krwinek miał także ścisły związek ze stopniem zaawansowania choroby. Częstość występowania
neutropenii 3. lub 4. stopnia (ANC <1,0 x 109/l) i trombocytopenii (liczba płytek krwi <50 x 109/l)
była 4-6 razy większa u pacjentów w przełomie blastycznym i fazie akceleracji choroby (59-64% i 44-
63% odpowiednio dla neutropenii i małopłytkowości) w porównaniu z pacjentami z nowo rozpoznaną
CML w fazie przewlekłej choroby (16,7% neutropenia i 8,9% trombocytopenia). U pacjentów z nowo
rozpoznaną CML w przewlekłej fazie choroby, neutropenię 4. stopnia (ANC <0,5 x 109/l) i
trombocytopenię 4. stopnia (liczba płytek krwi <10 x 109/l) obserwowano odpowiednio u 3,6% i <1%
pacjentów. Średni czas trwania neutropenii i trombocytopenii wynosił odpowiednio 2 do 3 tygodni
oraz 3 do 4 tygodni. W takich przypadkach zwykle zmniejsza się dawkę leku lub okresowo przerywa
się leczenie imatynibem. Sporadycznie objawy te mogą być przyczyną rezygnacji z dalszego
stosowania leku. U dzieci i młodzieży z CML najczęściej obserwowanymi zaburzeniami były
niedobory krwinek 3. lub 4. stopnia obejmujące neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość.
Zasadniczo występowały one podczas kilku pierwszych miesięcy leczenia.
W badaniu z udziałem pacjentów z nieoperacyjnymi i (lub) przerzutowymi GIST niedokrwistość 3. i
4. stopnia występowała odpowiednio u 5,4% i 0,7% pacjentów. Przynajmniej u części pacjentów
mogło to być związane z krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz krwawieniami wewnątrz
guza. Neutropenię stopnia 3. i 4. stwierdzono odpowiednio u 7,5% i 2,7% pacjentów, a
trombocytopenię stopnia 3. u 0,7% pacjentów. U żadnego pacjenta nie stwierdzono trombocytopenii 4.
stopnia. Zmniejszenie liczby białych krwinek oraz granulocytów obojętnochłonnych występowało
głównie w czasie pierwszych 6 tygodni leczenia. W ciągu dalszego leczenia wartości pozostawały na
tym samym poziomie.
Biochemia
U pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową obserwowano znaczne zwiększenie aktywności
aminotransferaz (<5%) lub stężenia bilirubiny (<1%). Zmiany te zazwyczaj ustępowały po
zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia (średni czas trwania tych incydentów wynosił około
jednego tygodnia). Leczenie trwale przerywano z powodu nieprawidłowych parametrów
laboratoryjnych wątroby u mniej niż 1% pacjentów z CML. U pacjentów z GIST (badanie B2222)
obserwowano podwyższenie aktywności AlAT (aminotransferazy alaninowej) stopnia 3. lub 4. u 6,8%
pacjentów oraz podwyższenie aktywności AspAT (aminotransferazy asparaginianowej) stopnia 3. lub
4. u 4,8% pacjentów. Podwyższenie stężenia bilirubiny nie przekraczało 3%.
Występowały przypadki martwiczego i cholestatycznego zapalenia wątroby oraz niewydolności
wątroby; niektóre z nich zakończyły się zgonami, między innymi przypadek śmierci pacjenta po
zażyciu dużej dawki paracetamolu.
Opis wybranych działań niepożądanych
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
Opisywano reaktywację wirusowego zapalenia wątroby typu B powiązaną ze stosowaniem
inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL. Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności
wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby, a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub
zgonu pacjenta (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Imatinibum 100 mg | Tabletki powlekane | 21024 | 100296457 | ChPL: 2024-05-24, Ulotka: 2024-05-24 |
| Imatinibum 400 mg | Tabletki powlekane | 21025 | 100296463 | ChPL: 2024-05-24, Ulotka: 2024-05-24 |