Leuzek
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Nobilus Ent Tomasz Koźluk
- Substancje czynne
- Imatinibum: 100 mg, 400 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 2 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Leuzek 100 mg | Kapsułki twarde | 60 kaps., 120 kaps. | na receptę (Rx) |
| Leuzek 400 mg | Kapsułki twarde | 30 kaps. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 6 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Imatinibum 100 mg (kapsułki twarde) · 3 leki
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 5 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Glivec | Tabletki powlekane | Imatinibum: 100 mg, 400 mg | Novartis Europharm Limited |
| Imatinib Accord | Tabletki powlekane | Imatinibum: 100 mg, 400 mg | Accord Healthcare S.L.U. |
| Imatinib Teva | Tabletki powlekane | Imatinibum: 100 mg, 400 mg | Teva B.V. |
| Imatinib Zentiva | Tabletki powlekane | Imatinibum: 100 mg, 400 mg | Zentiva, k.s. |
| Meaxin | Tabletki powlekane | Imatinibum: 100 mg, 400 mg | Krka, d.d., Novo mesto |
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Białaczki wskazanie z ChPL
źródło: „dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) w skojarzeniu z chemioterapią.” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Hypereosinophilic Syndrome - HES) i (lub) przewlekłą białaczką eozynofilową (ang. Chronic Eosinophilic Leukemia - CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFR.” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (ang. Chronic Myeloid Leukaemia - CML) z chromosomem Philadelphia (bcr-abl, Ph+), którzy nie kwalifikują się do zabiegu transplantacji szpiku jako leczenia pierwszego rzutu.” · ChPL, pkt 4.1 -
Zespoły mielodysplastyczne wskazanie z ChPL
źródło: „dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi (ang.” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „myelodysplastic/myeloproliferate – MDS/MPD) związanymi z rearanżacją genu receptora płytkopochodnego czynnika wzrostu (ang. platelet-derived growth factor receptor – PDGFR” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „U dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży, skuteczność imatinibu została oceniona na podstawie współczynnika ogólnej odpowiedzi hematologicznej i cytogenetycznej oraz okresu przeżycia wolnego od progresji choroby w CML, współczynnika odpowiedzi hematologicznej i …” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Imatinibum 100 mg (kapsułki twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Otoczka kapsułki: Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171)
- Tusz stosowany do nadruku na kapsułce: Szelak; Tytanu dwutlenek (E 171); Amonowy wodorotlenek stężony; Glikol propylenowy; Żółcień pomarańczowa (E 110)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Otoczka kapsułki); w składzie (Tusz stosowany do nadruku na kapsułce)
- glikol propylenowy: w składzie (Tusz stosowany do nadruku na kapsułce)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: butelka
- Wygląd
- biały nadruk: 100
100 mg: kapsułki żelatynowe twarde, białe lub prawie białe, z nadrukiem „100”. Wielkość opakowania: 60 lub 120 kapsułek. źródło: Ulotka, pkt 6 - biały Średnica 5,8 mm nadruk: 100
Średnica 5,8 mm, długość15,9 mm, w kolorze białym lub białawym, z nadrukiem “100”. źródło: ChPL, pkt 3
- biały nadruk: 100
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjentów należy uprzedzić, że w czasie leczenia imatynibem mogą wystąpić u nich takie działania niepożądane, jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub senność. Dlatego zaleca się ostrożność w czasie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
231 pozycji, według częstości
- bardzo często: Neutropenia; trombocytopenia; niedokrwistość; Ból głowy2; Nudności; biegunka; wymioty; niestrawność; ból brzucha6; Obrzęk okołooczodołowy; zapalenie skóry/wypryski/wysypka; Skurcze mięśni; bóle mięśniowo-szkieletowe w tym bóle mięśni9; bóle stawów i bóle kości10; Zatrzymanie płynów i obrzęk; uczucie zmęczenia; Zwiększenie masy ciała
- często: Pancytopenia; neutropenia z gorączką; Jadłowstręt; Bezsenność; Zawroty głowy; parestezje; zaburzenia smaku; niedoczulica; Obrzęk powiek; nasilone łzawienie; krwotok spojówkowy; zapalenie spojówek; suchość oka; nieostre widzenie; Zaczerwienie twarzy; krwotok; Duszności; krwawienie z nosa; kaszel; Wzdęcia; rozdęcie brzucha; refluks żołądkowo-przełykowy; zaparcie; suchość jamy ustnej; zapalenie żołądka; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Świąd; obrzęk twarzy; sucha skóra; rumień; łysienie; poty nocne; reakcja nadwrażliwości na światło; Obrzęk stawów; Osłabienie; gorączka; obrzęk tkanki podskórnej; dreszcze; zesztywnienie mięśni; Zmniejszenie masy ciała
- niezbyt często: Zakażenia wirusem Herpes zoster; Herpes simplex; zapalenie nosogardła; zapalenie płuc1; zapalenie zatok; zapalenie tkanki łącznej; zapalenia górnych dróg oddechowych; grypa; zapalenia układu moczowego; zapalenie żołądka i jelit; posocznica; Trombocytoza limfopenia; zahamowanie czynności szpiku kostnego; eozynofilia; powiększenie węzłów chłonnych; Hipokaliemia; zwiększony apetyt; hipofosfatemia; zmniejszony apetyt; odwodnienie; dna; hiperurikemia; hiperkalcemia; hiperglikemia; hiponatremia; Depresja; osłabienie popędu płciowego; lęk; Migrena; senność; omdlenia; neuropatia obwodowa; zaburzenia pamięci; rwa kulszowa; zespół niespokojnych nóg; drżenie; krwotok mózgowy; Podrażnienie oka; ból oka; obrzęk oczodołu; krwotok twardówkowy; krwotok z siatkówki; zapalenie powiek; obrzęk plamki; Zawroty głowy; szum uszny; utrata słuchu; Kołatania; częstoskurcz; zastoinowa niewydolność serca3; obrzęk płuc; Nadciśnienie; krwiak; krwiak podtwardówkowy; zimne palce nóg i rąk; niedociśnienie; zespół Raynauda; Wysięk opłucnowy5; ból gardła i krtani; zapalenie gardła; Zapalenie jamy ustnej; owrzodzenie jamy ustnej; krwotok z przewodu pokarmowego7; odbijanie się; smołowate stolce; zapalenie przełyku; wodobrzusze; wrzód żołądka; krwawe wymioty; zapalenie warg; dysfagia; zapalenie trzustki; Hiperbilirubinemia; zapalenie wątroby; żółtaczka; Wysypka krostkowa; siniaki; nasilone pocenie; pokrzywka; wylew krwawy podskórny; wzmożona tendencja do występowania siniaków; skąpe owłosienie; odbarwienie skóry; złuszczające zapalenie skóry; łamliwość paznokci; zapalenie mieszków włosowych; wybroczyny; łuszczyca; plamica; nadmierna pigmentacja skóry; wysypki pęcherzowe; zapalenie tkanki tłuszczowej (w tym rumień guzowaty); Sztywność stawów i mięśni; Ból nerki; krwiomocz; ostra niewydolność nerek; częste oddawanie moczu; Ginekomastia; zaburzenia erekcji; krwotok miesiączkowy; nieregularna menstruacja; zaburzenia seksualne; ból brodawek sutkowych; powiększenie piersi; obrzęk moszny; Ból klatki piersiowej; złe samopoczucie; Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi; zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi; zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi
- rzadko: Zakażenia grzybicze; Zespół rozpadu guza; Niedokrwistość hemolityczna; mikroangiopatia zakrzepowa; Hiperkaliemia; hipomagnezemia; Stan splątania; Zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego; drgawki; zapalenie nerwu wzrokowego; Zaćma; jaskra; tarcza zastoinowa; Niemiarowość; migotanie przedsionków; zatrzymanie serca; zawał mięśnia sercowego; dławica piersiowa; wysięk osierdziowy; Ból związany z zapaleniem opłucnej; zwłóknienie płuc; nadciśnienie płucne; krwotok płucny; Zapalenie okrężnicy; niedrożność jelita; stan zapalny jelita grubego; Niewydolność wątroby8; martwica wątroby; Ostra dermatoza z gorączką i neutrofilią (zespół Sweeta); przebarwienia paznokci; obrzęk naczynioruchowy; wysypka pęcherzykowa; rumień wielopostaciowy; leukoklastyczne zapalenie naczyń; zespół; Osłabienie mięśni; zapalenie stawów; rabdomioliza/miopatia; Krwotoczne ciałko żółte/krwotoczna torbiel jajnika; Zwiększenie aktywności amylazy we krwi
- częstość nieznana: Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B*; Krwawienie z guza/martwica guza*; Wstrząs anafilaktyczny*; Obrzęk mózgu*; Krwotok do ciała szklistego*; Zapalenie osierdzia*; tamponada serca*; Zakrzepica/zator*; Ostra niewydolność oddechowa11*; choroba śródmiąższowa płuc*; Niedrożność jelit*; perforacja przewodu pokarmowego*; zapalenie uchyłka*; poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka - tzw. żołądek arbuzowaty (GAVE)*; Zespół ręka-stopa*; rogowacenie liszajowate*; liszaj płaski*; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka*; osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)*; pseudoporfiria*; Martwica jałowa/martwica stawu biodrowego*; opóźnienie wzrostu u dzieci*; Przewlekła niewydolność nerek
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 800 mg na dobę · dzieci
źródło: „U dzieci w fazie przewlekłej CML i fazach zaawansowanych CML zaleca się dawkę 340 mg/ m2 pc. na dobę (nie należy stosować całkowitej dawki większej niż 800 mg).” · ChPL, pkt 4.2 - 800 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Zależnie od stanu pacjenta dawka początkowa wynosi zazwyczaj 600 mg:”
źródło: „Całkowita dobowa dawka dla dzieci i młodzieży nie może przekraczać 800 mg w leczeniu CML oraz 600 mg w leczeniu Ph-dodatniej ALL.” · Ulotka, pkt 3
- 800 mg na dobę · dzieci
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania u dzieci z CML poniżej 2 lat oraz u dzieci z Ph+ALL w wieku poniżej 1 roku (patrz punkt 5.1). Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z MDS/MPD, DFSP i HES/CEL jest bardzo ograniczone. W badaniach klinicznych nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności imatynibu u dzieci z MDS/MPD, DFSP i HES/CEL w wieku poniżej 18 lat. Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.1, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.” - dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu leczniczego Leuzek dla dorosłych pacjentów w przełomie blastycznym wynosi 600 mg /dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu leczniczego Leuzek to 600 mg/dobę u dorosłych pacjentów z Ph+ ALL.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu leczniczego Leuzek to 400 mg/dobę u dorosłych pacjentów z MDS/MPD.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 600 mg, przyjmowana jako 6 kapsułek raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 400 mg, przyjmowana jako 4 kapsułki raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 100 mg, przyjmowana jako jedna kapsułka raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Niewydolność wątroby
„Niewydolność wątroby Imatynib jest głównie metabolizowany przez wątrobę. Pacjentom z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy podawać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę. W przypadku nietolerancji dawkę można zmniejszyć (patrz punkt 4.4, 4.8 i 5.2).” - Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Próby czynnościowe wątroby Łagodne Bilirubina całkowita: =1,5 GGN” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Niewydolność nerek
„Niewydolność nerek Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek lub dializowani powinni otrzymywać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę jako dawkę początkową. Jednakże, u tych pacjentów zaleca się zachowanie ostrożności. Dawka może zostać zmniejszona w przypadku nietolerancji. Jeśli dawka jest tolerowana, może zostać zwiększona w przypadku braku skuteczności (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku
„Pacjenci w podeszłym wieku Nie prowadzono osobnych badań farmakokinetyki imatynibu u osób w podeszłym wieku. W badaniach klinicznych, w których brało udział ponad 20% pacjentów powyżej 65 lat nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych związanych z wiekiem. Nie ma konieczności specjalnego dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania imatynibu u kobiet w ciąży. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano występowanie samoistnych poronień i wad wrodzonych u dzieci matek, które przyjmowały imatynib. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla płodu nie jest znane. Produktu Leuzek nie stosować w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli produkt leczniczy Leuzek jest stosowany u kobiety ciężarnej, pacjentka musi być poinformowana o potencjalnym ryzyku dla płodu.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Informacje dotyczące przenikania imatynibu do mleka matki są ograniczone. Badania z udziałem dwóch kobiet karmiących wykazały, że zarówno imatynib, jak i jego czynny metabolit mogą przenikać do mleka matki. Proporcja stężenia w mleku do stężenia w osoczu, badana u jednej z pacjentek wynosiła 0,5 dla imatynibu i 0,9 dla metabolitu, co sugeruje większe przenikanie metabolitu do mleka. Biorąc pod uwagę połączone stężenie imatynibu i metabolitu oraz maksymalne dzienne spożycie mleka przez niemowlęta, całkowite przewidywane narażenie jest małe (~10% dawki leczniczej).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność W badaniach nieklinicznych wykazano brak wpływu na płodność samców i samic szczura, aczkolwiek obserwowano wpływ na parametry reprodukcyjne (patrz punkt 5.3). Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów otrzymujących imatynib, dotyczących wpływu na płodność i gametogenezę. Pacjenci zwracający uwagę na swoją płodność, powinni skonsultować się z lekarzem.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zalecaną dawkę należy podawać doustnie wraz z posiłkiem i dużą szklanką wody, aby zminimalizować ryzyko podrażnień przewodu pokarmowego.”
- jedzenie i napoje: „Dla pacjentów, którzy nie mogą połykać kapsułek, ich zawartość można rozpuścić w szklance wody niegazowanej lub soku jabłkowego.”
- jedzenie i napoje: „Należy zachować odpowiednią ilość napoju dla wymaganej liczby kapsułek (około 50 ml na 100 mg kapsułki, 200 ml dla 400 mg) i wymieszać za pomocą łyżki.”
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| niepożądanego). | ||
|---|---|---|
| MDS/MPD (dawka początkowa 400 mg) HES/CEL (po dawce 400 mg) | ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi < 50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie produktem Leuzek do czasu, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i płytki krwi ≥ 75 x 109/l. 2. Ponownie rozpocząć leczenie produktem Leuzek w dawce stosowanej uprzednio (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego). 3. W przypadku ponownego zmniejszenia ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytek krwi < 50 x 109/l, powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania produktu Leuzek w dawce zmniejszonej do 300 mg. |
| CML w fazie przewlekłej u dzieci i młodzieży (po dawce 340 mg/m2 pc.) | ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi < 50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie produktem Leuzek do czasu, gdy ANC ≥ 1, 5 x 109/ l i płytki krwi ≥ 75 x 109/ l. 2. Wznowić leczenie produktem Leuzek z poprzednią dawką (podawaną przed wystąpieniem działań niepożądanych). 3. W przypadku powrotu ANC <1,0 x109/l i (lub) płytek krwi <50 x109/l, ponownie wykonać krok 1 i wznowić leczenie produktem Leuzek ze zmniejszoną dawką 260 mg/m2 pc. |
| CML w fazie przełomu blastycznego i Ph+ ALL (dawka początkowa 600 mg) | aANC < 0,5 x 109/l i (lub) płytki krwi < 10 x 109/l | 1. Sprawdzić, czy niedobór krwinek jest spowodowany białaczką (aspiracja szpiku lub biopsja). 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma związku z białaczką, należy zmniejszyć dawkę produktu Leuzek do 400 mg. 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 2 tygodni, dawkę należy zmniejszyć do 300 mg. 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 4 tygodni i nadal nie jest spowodowany białaczką, należy przerwać leczenie produktem Leuzek do czasu, gdy ANC ≥ 1 x109/l i płytki krwi ≥ 20 x 109/l. Następnie, należy ponownie podjąć leczenie podając dawkę 300 mg. |
| CML w fazie akceleracji i przełomu blastycznego u dzieci (dawka początkowa 340 mg/m2 pc.) | aANC <0.5 x 109/l i (lub) płytki krwi <10 x 109/l | 1. Sprawdzić czy niedobór krwinek jest spowodowany białaczką (aspiracja szpiku lub biopsja). 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma związku z białaczką, należy zmniejszyć dawkę produktu do 260 mg/m2 pc. 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 2 tygodni, dawkę należy zmniejszyć do 200 mg/m2 pc. 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 4 tygodni i wciąż nie ma związku z białaczką, należy przerwać leczenie produktem Leuzek do czasu, gdy ANC ≥ 1 x 109/l i płytki krwi ≥20 x 109/l, a następnie wznowić leczenie z dawką 200 mg/m2 pc. |
| DFSP | ANC < 1,0 x 109/ | 1. Przerwać leczenie produktem Leuzek do |
| (w dawce 800 mg) | i (lub) płytki krwi < 50 x 109/l | czasu, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i płytki krwi ≥ 75 x 109/l. 2. Wznowić leczenie produktem Leuzek w dawce 600 mg. 3. W razie ponownego zmniejszenia ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytek krwi < 50 x 109/l, powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania produktu Leuzek w dawce zmniejszonej do 400 mg. |
| ANC (ang. Absolute Neutrophil Count) = bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych | ||
| a występujące po co najmniej 1 miesiącu leczenia | ||
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 5–6
| Zaburzenia czynności wątroby | Próby czynnościowe wątroby |
|---|---|
| Łagodne | Bilirubina całkowita: =1,5 GGN AspAT: >GGN (może być w normie lub <GGN, jeśli bilirubina całkowita >ULN) |
| Umiarkowane | Bilirubina całkowita: >1,5–3,0 GGN AspAT: dowolna wartość |
| Ciężkie | Bilirubina całkowita: >3–10 GGN AspAT: dowolna wartość |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 6
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Leuzek
Lek Leuzek może zostać przepisany tylko przez lekarza z doświadczeniem w stosowaniu leków
podawanych w leczeniu nowotworów krwi.
Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza, nawet jeśli różnią się one od informacji ogólnych
zawartych w niniejszej ulotce.
Kiedy nie stosować leku Leuzek:
- jeśli pacjent ma uczulenie na imatynib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Jeśli ta informacja dotyczy pacjenta, powinien powiedzieć o tym lekarzowi zanim przyjmie lek
Leuzek.
Jeśli pacjent uważa, że może być uczulony, lecz nie jest tego pewien, powinien zwrócić się do lekarza
po poradę.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Leuzek, należy omówić to z lekarzem.
- jeśli u pacjenta występują lub kiedykolwiek występowały choroby wątroby, nerek lub serca.
- jeśli pacjent stosuje lek lewotyroksynę po usunięciu tarczycy.
- jeśli pacjent miał kiedykolwiek lub może teraz mieć zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu
B; wynika to stąd, że lek Leuzek może powodować ponowną aktywację wirusowego zapalenia
wątroby typu B, co może w niektórych przypadkach być śmiertelne; pacjenci będą poddawani
dokładnej kontroli przez lekarza pod kątem objawów tego zakażenia przed rozpoczęciem
leczenia.
- jeśli podczas przyjmowania leku Leuzek u pacjenta wystąpią siniaki, krwawienie, gorączka,
zmęczenie i dezorientacja należy skontaktować się z lekarzem. Może to być objaw uszkodzenia
naczyń krwionośnych zwany mikroangiopatią zakrzepową (TMA).
Jeśli którykolwiek z wyżej wymienionych punktów odnosi się do pacjenta, powinien przed zażyciem
leku Leuzek powiadomić o tym lekarza.
Podczas stosowania leku Leuzek pacjent może stać się bardziej wrażliwy na słońce. Jest ważne, aby
okrywać obszary skóry narażone na słońce oraz stosować preparaty z filtrem o wysokim wskaźniku
ochrony przeciwsłonecznej (SPF). Te środki ostrożności należy stosować również u dzieci.
Podczas stosowania leku Leuzek, należy niezwłocznie powiadomić lekarza w przypadku
szybkiego zwiększenia masy ciała. Lek Leuzek może powodować zatrzymanie wody w organizmie
(zatrzymanie płynów o ciężkim przebiegu).
Podczas stosowania leku Leuzek, lekarz będzie poddawał pacjenta regularnym badaniom w celu
sprawdzenia czy leczenie lekiem Leuzek jest skuteczne. Ponadto w czasie przyjmowania tego leku
wykonywane będą badania krwi oraz pomiar masy ciała pacjenta.
Dzieci i młodzież
Lek Leuzek jest również stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży chorych na CML. Brak danych
dotyczących leczenia dzieci chorych na CML poniżej 2. roku życia. Doświadczenie dotyczące
stosowania u dzieci z Ph-dodatnią ALL jest ograniczone, a doświadczenie dotyczące stosowania
u dzieci z MDS/MPD, DFSP i HES/CEL jest bardzo ograniczone.
U niektórych dzieci i młodzieży stosujących lek Leuzek może wystąpić wolniejszy wzrost niż
normalnie. Lekarz będzie monitorował wzrost w czasie regularnych wizyt.
Lek Leuzek a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez
pacjentaobecnie lub ostatnio, także o lekach, które pacjent planuje stosować, również tych, które
wydawane są bez recepty (np. paracetamol) oraz lekach ziołowych (np. ziele dziurawca). Niektóre leki
mogą wpływać na działanie leku Leuzek, jeśli są stosowane równocześnie. Mogą one nasilać lub
osłabiać działanie leku Leuzek, co może prowadzić do wzmożonych działań niepożądanych lub
powodować, że lek Leuzek będzie mniej skuteczny. W taki sam sposób może działać lek Leuzek na
niektóre inne leki.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
- Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
- Nie zaleca się stosowania leku Leuzek podczas ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne,
ponieważ może być szkodliwy dla dziecka. Lekarz poinformuje pacjentkę o potencjalnym
ryzyku związanym ze stosowaniem leku Leuzek podczas ciąży.
- Zaleca się, by kobiety, które mogą zajść w ciążę, stosowały skuteczną antykoncepcję podczas
leczenia lekiem Leuzek i przez 15 dni po zakończeniu leczenia.
- Nie należy karmić piersią podczas leczenia lekiem Leuzek i przez 15 dni po zakończeniu
leczenia, gdyż może to zaszkodzić dziecku.
- Pacjenci zwracający uwagę na swoją płodność podczas stosowania leku Leuzek, powinni
skonsultować się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Pacjent może odczuwać zawroty głowy lub senność lub mieć zaburzone widzenie podczas stosowania
tego leku. W takim przypadku należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn do momentu, aż pacjent poczuje się ponownie dobrze.
Leuzek zawiera barwnik o nazwie żółcień pomarańczowa (E110)
Barwnik zawarty w tym leku może powodować reakcje alergiczne.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Zwykle są one łagodne do umiarkowanych.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie. Należy natychmiast poinformować lekarza
w przypadku wystąpienia następujących objawów:
Bardzo często (częściej niż u 1 na 10 pacjentów) lub często (rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów)
występujące działania niepożądane:
- Szybkie zwiększenie masy ciała. Lek Leuzek może powodować zatrzymanie wody
w organizmie (zatrzymanie płynów o ciężkim przebiegu).
- Objawy zakażenia, takie jak gorączka, silne dreszcze, ból gardła i wrzody w jamie ustnej. Lek
Leuzek może zmniejszać liczbę białych krwinek we krwi, przez co pacjent może być bardziej
podatny na zakażenia.
- Nieoczekiwane wystąpienie krwawienia lub siniaków (pomimo braku urazu).
Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów) lub rzadko (rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów)
występujące działania niepożądane:
- Ból w klatce piersiowej, nieregularny rytm serca (objawy problemów z sercem).
- Kaszel, trudności w oddychaniu lub ból podczas oddychania (objawy problemów z płucami).
- Uczucie pustki w głowie, zawroty głowy lub omdlenia (objawy niskiego ciśnienia tętniczego
krwi).
- Nudności z utratą apetytu, ciemne zabarwienie moczu, zażółcenie skóry lub oczu (objawy
chorób wątroby).
- Wysypka, zaczerwienienie skóry z pęcherzami na wargach, w okolicy oczu, na skórze lub
w jamie ustnej, złuszczanie się skóry, gorączka, wypukłe czerwone lub fioletowe plamy na
skórze, swędzenie, uczucie pieczenia, wysypka krostkowa (objawy problemów ze skórą).
- Silny ból brzucha, obecność krwi w wymiocinach, kale lub moczu, czarne stolce (objawy
zaburzeń żołądka i jelit).
- Znacznie zmniejszona ilość oddawanego moczu, uczucie pragnienia (objawy problemów
z nerkami).
- Nudności z biegunką i wymiotami, ból brzucha lub gorączka (objawy problemów z jelitami).
- Silny ból głowy, osłabienie lub porażenie kończyn lub twarzy, trudności z mówieniem, nagła
utrata świadomości (objawy problemów z układem nerwowym takie jak krwawienie lub obrzęk
w obrębie czaszki/mózgu).
- Bladość skóry, uczucie zmęczenia i duszności oraz ciemne zabarwienie moczu (objawy
niedoboru krwinek czerwonych).
- Ból oczu lub pogorszenie widzenia, krwawienie w obrębie oka.
- Ból bioder lub trudności w chodzeniu.
- Zdrętwienie lub uczucie zimna w palcach nóg i u rąk (objawy zespołu Raynauda).
- Nagły obrzęki zaczerwienienie skóry (objawy zakażenia skóry zwane z zapaleniem tkanki
łącznej).
- Trudności w słyszeniu.
- Osłabienie mięśni i kurcze mięśni z nieprawidłowym rytmem serca (objawy zmian w ilości
potasu we krwi pacjenta).
- Siniaczenie.
- Ból żołądka z nudnościami.
- Kurcze mięśni połączone z gorączką, czerwono-brązowym moczem, bólem lub osłabieniem
mięśni (objawy problemów z mięśniami).
- Ból miednicy czasem z mdłościami i wymiotami, z nagłymi krwawieniem z pochwy, zawrotami
głowy lub omdleniami spowodowanymi niskim ciśnieniem tętniczym krwi (objawy problemów
w obrębie jajników lub macicy).
- Nudności, duszność, nieregularne tętno, zmętnienie moczu, zmęczenie i (lub) dolegliwości ze
strony stawów z towarzyszącymi nieprawidłowymi wynikami badań laboratoryjnych (np. duże
stężenie potasu, kwasu moczowego i wapnia oraz małe stężenie fosforu we krwi).
- Zakrzepy w małych naczyniach krwionośnych (mikroangiopatia zakrzepowa).
- Bolesne czerwone guzki na skórze, ból skóry, zaczerwienienie skóry (zapalenie tkanki
tłuszczowej znajdującej się pod skórą).
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Współwystępowanie rozległej, nasilonej wysypki, nudności, gorączki, dużej liczby niektórych
krwinek białych, bądź zażółcenia skóry lub oczu (objawów żółtaczki) z dusznością,
bólem/uczuciem dyskomfortu w klatce piersiowej, znacznym zmniejszeniem ilości oddawanego
moczu i uczuciem pragnienia itp. (objawy reakcji alergicznej związanej z leczeniem).
- Przewlekła niewydolność nerek.
- Nawrót (reaktywacja) zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (zakażenia wątroby)
u pacjentów, którzy przebyli tę chorobę w przeszłości.
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wyżej wymienionych działań niepożądanych, należy
natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.
Pozostałe działania niepożądane mogą obejmować:
Bardzo często występujące działania niepożądane (częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
- Ból głowy lub zmęczenie.
- Nudności, wymioty, biegunka lub niestrawność.
- Wysypka.
- Kurcze mięśni, ból mięśni lub kości, podczas stosowania lub po zaprzestaniu stosowania leku
Leuzek.
- Obrzęk, np. obrzęki kostek lub okolic oczu.
- Zwiększenie masy ciała.
Jeśli którykolwiek z tych objawów wystąpi w stopniu ciężkim, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Często występujące działania niepożądane (rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):
- Brak łaknienia, utrata masy ciała lub zaburzenia smaku.
- Zawroty głowy lub osłabienie.
- Trudności ze snem (bezsenność).
- Wydzielina z oka ze swędzeniem, zaczerwienieniem i obrzękiem (zapalenie spojówek), nasilone
łzawienie lub niewyraźne widzenie.
- Krwotoki z nosa.
- Ból lub obrzmienie brzucha, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, zgaga lub zaparcie.
- Świąd.
- Nadmierne wypadanie lub przerzedzenie włosów.
- Drętwienie dłoni lub stóp.
- Owrzodzenie jamy ustnej.
- Ból stawów z obrzękiem.
- Suchość jamy ustnej, suchość skóry lub suchość oka.
- Zmniejszenie lub zwiększenie wrażliwości skóry.
- Uderzenia gorąca, dreszcze lub pocenie nocne .
Jeśli którykolwiek z tych objawów wystąpi w stopniu ciężkim, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Zaczerwienienie i (lub) obrzęk dłoni i podeszwy stóp, któremu może towarzyszyć uczucie
mrowienia i piekący ból.
- Zmiany skórne z bólem i/lub powstawaniem pęcherzy.
- Spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi,farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również
podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W przypadku stosowania imatynibu równocześnie z innymi produktami leczniczymi istnieje
prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji. Należy zachować ostrożność podczas stosowania
imatynibu z inhibitorami proteaz, azolami o działaniu przeciwgrzybicznym, niektórymi makrolidami
(patrz punkt 4.5), substratami CYP3A4 o wąskim oknie terapeutycznym (np. cyklosporyna, pimozyd,
takrolimus, syrolimus, ergotamina, diergotamina, fentanyl, alfentanyl, terfenadyna, bortezomib,
docetaksel, chinidyna) lub warfaryną i innymi pochodnymi kumaryny (patrz punkt 4.5).
Jednoczesne podawanie imatynibu z innymi produktami leczniczymi, które indukują CYP3A4
(np. deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital lub ziele dziurawca
Hypericum perforatum) może istotnie zmniejszać ekspozycję na produkt leczniczy Leuzek,
potencjalnie zwiększając ryzyko niepowodzenia terapeutycznego. Dlatego nie należy stosować
jednocześnie silnych induktorów CYP3A4 i imatynibu (patrz punkt 4.5).
Niedoczynność tarczycy
W czasie leczenia imatynibem, donoszono o klinicznych przypadkach niedoczynności tarczycy,
występujących u pacjentów po usunięciu gruczołu tarczowego, którym zastępczo podawano
lewotyroksynę (patrz punkt 4.5). Należy ściśle monitorować aktywność hormonu tyreotropowego
(ang. Thyroid-Stimulating Hormone, TSH) u takich pacjentów.
Hepatotoksyczność
Metabolizm imatynibu zachodzi głównie w wątrobie, a tylko 13% jest wydalane przez nerki.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi) należy
szczegółowo monitorować obraz krwi obwodowej oraz aktywność enzymów wątrobowych (patrz
punkty 4.2, 4.8 i 5.2). Należy zauważyć, że pacjenci z GIST mogą mieć przerzuty do wątroby, które
mogą prowadzić do zaburzenia jej czynności.
Podczas stosowania imatynibu obserwowano przypadki uszkodzenia wątroby, w tym niewydolność
wątroby oraz martwicę wątroby. W przypadku leczenia skojarzonego imatynibem i chemioterapią
w dużych dawkach odnotowano zwiększenie częstości występowania ciężkich działań niepożądanych
dotyczących wątroby. Należy dokładnie monitorować czynność wątroby w przypadku jednoczesnego
stosowania imatynibu i schematów chemioterapii, o których wiadomo, że mogą powodować
zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 4. 5 i 4. 8).
Zatrzymanie płynów
U około 2, 5% pacjentów z nowo rozpoznaną CML, przyjmujących imatynib występowało znacznego
stopnia zatrzymanie płynów (wysięk opłucnowy, obrzęki, obrzęk płuc, wodobrzusze, powierzchowny
obrzęk). Dlatego jest wysoce wskazane regularne kontrolowanie masy ciała pacjentów.
Nieoczekiwane, szybkie zwiększenie masy ciała należy dokładnie przeanalizować. W razie
konieczności należy zastosować odpowiednie leczenie wspomagające i inne działania terapeutyczne.
W badaniach klinicznych stwierdzono zwiększenie liczby takich przypadków u pacjentów
w podeszłym wieku oraz pacjentów z chorobą serca w wywiadzie. Dlatego należy zachować
ostrożność u pacjentów z zaburzeniem czynności serca.
Pacjenci z chorobami serca
Należy uważnie monitorować pacjentów z chorobami serca, czynnikami ryzyka niewydolności serca
lub niewydolnością nerek w wywiadzie a wszyscy pacjenci z przedmiotowymi i podmiotowymi
objawami odpowiadającymi niewydolności serca wymagają oceny lekarskiej i leczenia.
U pacjentów z zespołem hipereozynofilowym z utajonym naciekaniem komórek zespołu
hipereozynofilowego w obrębie mięśnia sercowego, występowanie pojedynczych przypadków
wstrząsu kardiogennego/zaburzeń funkcji lewej komory był o związane z degranulacją komórek
zespołu hipereozynofilowego przed rozpoczęciem leczenia imatynibem. Donoszono, że stan ten jest
odwracalny po podaniu steroidów o działaniu ogólnoustrojowym, zastosowaniu środków
podtrzymujących krążenie i czasowym odstawieniu imatynibu. Ponieważ po zastosowaniu imatynibu
sporadycznie zgłaszano działania niepożądane ze strony serca, należy przed rozpoczęciem leczenia
dokonać uważnej oceny stosunku korzyści do ryzyka związanego z leczeniem imatynibem w populacji
z HES/CEL.
Zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne (MDS/MPD) z rearanżacją genu PDGFR mogą być
związane z wysokim stężeniem eozynofilów. Dlatego u pacjentów z HES/CEL oraz u pacjentów
z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi związanymi z wysokim stężeniem
eozynofilów, przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć przeprowadzenie konsultacji
z kardiologiem, wykonanie echokardiogramu oraz oznaczenie stężenia troponiny w surowicy. Jeśli
którykolwiek z wyników tych badań okaże się nieprawidłowy, należy rozważyć dalszą obserwację
kardiologiczną i profilaktyczne zastosowanie steroidów układowych (1–2 mg/kg) przez jeden lub dwa
tygodnie na początku leczenia, jednocześnie z podawaniem imatynibu.
Krwawienie z przewodu pokarmowego
W badaniu z udziałem pacjentów z GIST nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami stwierdzono zarówno
krwawienia z przewodu pokarmowego jak i krwawienia wewnątrz guza (patrz punkt 4.8). Na
podstawie dostępnych danych nie określono czynników predysponujących (np. wielkość guza,
umiejscowienie guza, zaburzenia krzepnięcia), które mogłyby identyfikować pacjentów z GIST do
grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia jednego z tych dwóch rodzajów krwawienia. Ponieważ
zwiększenie unaczynienia i skłonność do krwawień jest cechą charakterystyczną i naturalnym
obrazem klinicznym GIST, należy zastosować standardowe postępowanie i procedury w celu
monitorowania i leczenia krwawienia u wszystkich pacjentów.
Ponadto, po wprowadzeniu do obrotu imatinibu, u pacjentów z CML, ALL i innymi chorobami
zgłaszano występowanie poszerzenia naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka, tzw. żołądka
arbuzowatego (ang. gastric antral vascular ectasia, GAVE), rzadkiej przyczyny krwawienia
z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.8). W razie potrzeby można rozważyć przerwanie leczenia
produktem leczniczym Leuzek.
Zespół rozpadu guza
Ze względu na możliwość wystąpienia zespołu rozpadu guza (TLS, ang. tumour lysis syndrome),
przed rozpoczęciem leczenia produktem Leuzek, zaleca się skorygowanie klinicznie istotnego
odwodnienia oraz leczenie zmniejszające zwiększone stężenie kwasu moczowego (patrz punkt 4.8).
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
U pacjentów będących przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B dochodziło do
reaktywacji zapalenia wątroby po otrzymaniu przez nich inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL.
Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby,
a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub zgonu pacjenta.
U pacjentów należy wykonać badania pod kątem zakażenia wirusem HBV przed rozpoczęciem
leczenia produktem leczniczym Leuzek. Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z dodatnim
wynikiem badania serologicznego w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B (w tym
u pacjentów z aktywną chorobą) i w przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem badania w kierunku
zakażenia wirusem HBV w trakcie leczenia należy skonsultować się z ekspertami ds. chorób wątroby
i leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu B. Nosiciele wirusa HBV, którzy wymagają leczenia
produktem leczniczym Leuzek, powinni być poddawani ścisłej obserwacji pod kątem objawów
podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia wirusem HBV w trakcie całego okresu
leczenia i przez kilka miesięcy po jego zakończeniu (patrz punkt 4.8).
Fototoksyczność
Należy unikać bezpośredniej ekspozycji lub zminimalizować bezpośrednią ekspozycję na światło
słoneczne ze względu na ryzyko wystąpienia fototoksyczności związanej z leczeniem imatynibem.
Pacjenci powinni zostać poinformowani o konieczności stosowania środków zapobiegawczych takich
jak odzież ochronna oraz preparaty z filtrem o wysokim wskaźniku ochrony przeciwsłonecznej (SPF).
Mikroangiopatia zakrzepowa
Stosowanie inhibitorów kinazy tyrozynowej (TKI) BCR-ABL jest związane z występowaniem
mikroangiopatii zakrzepowej (ang. thrombotic microangiopathy, TMA), co obejmuje zgłoszenia
pojedynczych przypadków po zastosowaniu produktu leczniczego Leuzek (patrz punkt 4.8). Jeśli
u pacjenta otrzymującego Leuzek wystąpią laboratoryjne lub kliniczne cechy TMA, leczenie należy
przerwać i przeprowadzić gruntowną ocenę w celu wykrycia TMA, obejmującą aktywność
ADAMTS13 i oznaczenie miana przeciwciał przeciwko ADAMTS13. Jeśli miano przeciwciał
przeciwko ADAMTS13 jest podwyższone z jednocześnie występującą małą aktywnością
ADAMTS13, leczenia produktem Leuzek nie należy wznawiać.
Badania laboratoryjne
U pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Leuzek należy regularnie wykonywać pełne badanie
krwi. Leczenie produktem Leuzek pacjentów chorych na CML może być związane z wystąpieniem
neutropenii lub trombocytopenii. Jednakże pojawienie się zmniejszonej liczby krwinek
prawdopodobnie zależy od stopnia zaawansowania choroby i jest częstsze u pacjentów w fazie
akceleracji choroby lub w przełomie blastycznym, niż u pacjentów w fazie przewlekłej CML.
W takich przypadkach można przerwać leczenie lub zmniejszyć dawkę produktu leczniczego, zgodnie
z zaleceniami określonymi w punkcie 4.2.
U pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Leuzek należy regularnie oceniać czynność wątroby
(aminotransferazy, bilirubina, fosfataza zasadowa).
U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, całkowity wpływ imatynibu zawartego w osoczu na
organizm wydaje się być większy niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jest to
prawdopodobnie spowodowane zwiększonym stężeniem alfa kwaśniej glikoproteiny (AGP, ang.
alpha-acid glycoprotein), białka wiążącego imatynib, w osoczu u tych pacjentów. U pacjentów
z zaburzoną czynnością nerek należy stosować minimalną dawkę początkową. Pacjenci z ciężkim
zaburzeniem czynności nerek powinni być leczeni z zachowaniem ostrożności. W przypadku
nietolerancji dawkę można zmniejszyć (patrz punkt 4.2 i 5.2).
Długotrwałe leczenie imatynibem może być związane z klinicznie istotnym pogorszeniem czynności
nerek. Z tego względu należy dokonać oceny czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia
imatynibem i ściśle ją monitorować w czasie trwania terapii, zwracając szczególną uwagę na
pacjentów z czynnikami ryzyka dysfunkcji nerek. W przypadku wystąpienia zaburzeń czynności nerek
należy zlecić odpowiednie postępowanie i leczenie, zgodnie ze standardowymi wytycznymi
medycznymi.
Dzieci i młodzież
Donoszono o przypadkach opóźnienia wzrostu u otrzymujących imatynib dzieci i młodzieży przed
okresem dojrzewania. W badaniach obserwacyjnych w populacji dzieci i młodzieży z CML,
raportowano statystycznie istotne (ale o niepewnym znaczeniu klinicznym) obniżenie mediany
odchylenia standardowego wzrostu po 12 i 24miesiącach leczenia, w dwóch małych podgrupach
niezależnie od dojrzewania płciowego lub płci. Zalecane jest ścisłe monitorowanie wzrostu u dzieci
w czasie leczenia imatynibem (patrz punkt 4.8).
Substancje pomocnicze:
Leuzek 100 mg zawiera barwnik - żółcień pomarańczową (E110), który może powodować reakcje
alergiczne.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Substancje czynne, które mogą ZWIĘKSZAĆ stężenie imatynibu w osoczu:
Substancje hamujące aktywność izoenzymu CYP3A4 cytochromu P-450 (np. inhibitory proteazy,
takie jak indynawir, lopinawir/rytonawir, rytonawir, sakwinawir, telaprewir, nelfinawir, boceprewir;
azole leków przeciwgrzybiczych, w tym ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol;
niektóre antybiotyki makrolidowe, takie jak erytromycyna, klarytromycyna i telitromycyna) mogą
spowalniać metabolizm imatynibu i powodować zwiększenie jego stężenia. Obserwowano znacząco
większe narażenie na imatynib (średnie wartości Cmax i AUC imatynibu wzrosły odpowiednio o 26%
i 40%) zdrowych ochotników, którym jednocześnie podano jednorazowo ketokonazol (inhibitor
CYP3A4). Należy zachować ostrożność w czasie jednoczesnego stosowania produktu Leuzek
z inhibitorami enzymów rodziny CYP3A4.
Substancje czynne, które mogą ZMNIEJSZAĆ stężenie imatynibu w osoczu:
Substancje będące induktorami CYP3A4 (np.: deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna,
fenobarbital, fosfenytoina, prymidon lub Hypericum perforatum - ziele dziurawca) mogą istotnie
zmniejszyć ekspozycję na imatynib potencjalnie zwiększając ryzyko niepowodzenia terapeutycznego.
Uprzednie wielokrotne podawanie ryfampicyny w dawce 600 mg, a następnie podanie jednej dawki
imatynibu w ilości 400 mg spowodowało zmniejszenie Cmax i AUC(0-∞) odpowiednio o co najmniej
54% i 74%, w stosunku do wartości uzyskanych bez uprzedniego podawania ryfampicyny. Podobne
wyniki obserwowano u pacjentów z glejakami złośliwymi leczonych imatynibem podczas
przyjmowania produktów leczniczych przeciwpadaczkowych pobudzających enzymy (EIAED), takich
jak karbamazepina, okskarbazepina i fenytoina. Pole pod krzywą zależności stężenia imatynibu
w osoczu zmniejszyło się o 73% w porównaniu z pacjentami nieprzyjmującymi produktów
leczniczych przeciwpadaczkowych pobudzających enzymy. Należy unikać jednoczesnego stosowania
ryfampicyny oraz innych silnych induktorów CYP3A4 i imatynibu.
Substancje czynne, których stężenie w osoczu może ulec zmianie pod wpływem imatynibu
Imatynib powoduje zwiększenie średnich wartości Cmax i AUC symwastatyny (substratu CYP3A4)
odpowiednio 2- oraz 3,5-krotnie. Wskazuje to na hamowanie aktywności CYP3A4 przez imatynib.
Dlatego zaleca się ostrożność w czasie podawania imatynibu z substratami CYP3A4 o wąskim
zakresie dawek terapeutycznych (np. cyklosporyna, pimozyd, takrolimus, syrolimus, ergotamina,
diergotamina, fentanyl, alfentanyl, terfenadyna, bortezomib, docetaksel i chinidyna). Imatynib może
zwiększać stężenie innych produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP3A4 (np.
triazolobenzodiazepin, blokerów kanału wapniowego z grupy dihydropirydyny, pewnych inhibitorów
reduktazy HMG-CoA tj. statyn, i innych).
Ze względu na znane ryzyko zwiększenia krwawienia związane z zastosowaniem imatynibu
(np. krwotok), pacjenci, u których wymagane jest stosowanie produktów leczniczych
przeciwzakrzepowych powinni otrzymywać heparynę niskocząsteczkową lub heparynę standardową,
zamiast pochodnych kumaryny, takich jak warfaryna.
In vitro Leuzek hamuje aktywność izoenzymu CYP2D6 cytochromu P450 w stężeniach podobnych do
tych, które mają wpływ na aktywność CYP3A4. Imatynib w dawce 400 mg podawanej dwa razy na
dobę wykazuje działanie hamujące metabolizm metoprololu zależny od CYP2D6, przy czym Cmax
i AUC metoprololu jest zwiększone o około 23% (90%CI [1,16-1,30]). Wydaje się, że jeśli imatynib
jest stosowany równocześnie z substratami CYP2D6, modyfikacja dawki nie jest konieczna. Jednakże,
zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku substratów CYP2D6 o wąskim indeksie
terapeutycznym, takich jak metoprolol. U pacjentów leczonych metoprololem należy rozważyć
monitorowanie kliniczne.
In vitro Leuzek hamuje O-glukuronidację paracetamolu przy wartości Ki 58,5 mikromola/l. Tego
zjawiska nie obserwowano in vivo po podaniu 400 mg imatynibu oraz paracetamolu w dawce
1000 mg. Większe dawki imatynibu i paracetamolu nie były badane. Należy zachować ostrożność
stosując jednocześnie duże dawki imatynibu i paracetamolu.
U pacjentów po usunięciu gruczołu tarczowego, otrzymujących lewotyroksynę, całkowity wpływ
lewotyroksyny zawartej w osoczu na organizm może zmniejszyć się w przypadku jednoczesnego
stosowania imatynibu (patrz punkt 4.4). Dlatego też zalecana jest ostrożność. Jednakże mechanizm
obserwowanej interakcji nie jest obecnie znany.
Istnieją kliniczne doświadczenia w jednoczesnym stosowaniu imatynibu i chemioterapii u pacjentów
z Ph+ ALL (patrz punkt 5.1), ale interakcje typu lek-lek między imatynibem a chemioterapeutykami
nie są dobrze scharakteryzowane. Działania niepożądane związane ze stosowaniem imatynibu,
np. hepatotoksyczność, mielosupresja czy inne, mogą się nasilać. Donoszono, że jednoczesne
stosowanie z L-asparaginazą mogło wiązać się ze zwiększeniem hepatotoksyczności (patrz punkt 4.8).
Dlatego stosowanie imatynibu w połączeniu z innymi produktami leczniczymi wymaga szczególnej
ostrożności.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Pacjenci w zaawansowanym stadium nowotworów złośliwych mogą mieć szereg objawów, których
związek z działaniami niepożądanymi jest trudny do ustalenia ze względu na różnorodność objawów
związanych z chorobą podstawową, jej postępem i jednoczesnym przyjmowaniem licznych produktów
leczniczych.
W badaniach klinicznych z CML przerwanie stosowania badanego produktu leczniczego ze względu
na wystąpienie działań niepożądanych związanych z leczeniem odnotowano u 2,4% pacjentów z nowo
rozpoznaną chorobą, u 4% pacjentów w późnym okresie fazy przewlekłej, u których terapia
interferonem okazała się nieskuteczna, u 4% pacjentów w fazie akceleracji choroby po niepowodzeniu
terapii interferonem oraz u 5% pacjentów z przełomem blastycznym po niepowodzeniu terapii
interferonem. W badaniach klinicznych dotyczących GIST stosowanie badanego produktu leczniczego
przerwano u 4 % pacjentów z powodu wystąpienia działań niepożądanych związanych z leczeniem.
Poza dwoma wyjątkami działania niepożądane były podobne we wszystkich wskazaniach.
U pacjentów z CML obserwowano więcej przypadków mielosupresji, niż u pacjentów z GIST, co jest
prawdopodobnie związane z chorobą podstawową. W badaniu z udziałem pacjentów
z nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami GIST u 7 pacjentów (5%) wystąpiły objawy niepożądane
w stopniu 3 lub 4 według CTC (CTC,ang. Common Toxicity Criteria) w postaci krwawienia
z przewodu pokarmowego (3 pacjentów), krwawienia wewnątrz guza (3 pacjentów) lub obydwu
rodzajów krwawień (1 pacjent). Umiejscowienie guza w przewodzie pokarmowym może być
przyczyną krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Krwawienia z przewodu
pokarmowego i krwawienia wewnątrz guza mogą być ciężkie i czasami mogą zakończyć się zgonem.
Do najczęściej zgłaszanych (≥10%) działań niepożądanych związanych ze stosowaniem imatynibu
należały: nudności o niewielkim nasileniu, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zmęczenie, bóle mięśni,
kurcze mięśni i wysypka. We wszystkich badaniach często obserwowano powierzchowne obrzęki
opisywane głównie jako obrzęki wokół oczu i obrzęki kończyn dolnych. Jednakże rzadko były one
ciężkie i ustępowały po podaniu diuretyków, innych środków wspomagających, lub po zmniejszeniu
dawki imatynibu.
Po podaniu imatynibu w skojarzeniu z chemioterapią w dużych dawkach u pacjentów z Ph+ ALL
obserwowano przemijające działanie uszkadzające wątrobę w postaci podwyższonej aktywności
aminotransferaz i hiperbilirubinemii. Biorąc pod uwagę ograniczoną bazę danych o bezpieczeństwie,
zdarzenia niepożądane zgłaszane do tej pory u dzieci są zgodne z profilem bezpieczeństwa znanym
u dorosłych pacjentów z Ph+ ALL. Dane dotyczące bezpieczeństwa u dzieci z Ph+ ALL są bardzo
ograniczone, jednak nie odnotowano żadnych nowych kwestii związanych z bezpieczeństwem.
Różnorodne działania niepożądane, takie jak: wysięk opłucnowy, wodobrzusze, obrzęk płuc
i gwałtowne zwiększenie masy ciała w obecności lub bez obecności obrzęków powierzchniowych
można ogólnie opisać jako „zatrzymanie płynów”. Działania te najczęściej ustępują po tymczasowym
odstawieniu imatynibu oraz podaniu diuretyków i innych środków pomocniczych. Jednak niektóre z
wyżej wymienionych działań niepożądanych mogą być poważne, lub stanowić bezpośrednie
zagrożenie dla życia - opisano kilka przypadków zgonów pacjentów w przełomie blastycznym,
spowodowanych wysiękiem opłucnowym, zastoinową niewydolnością serca i niewydolnością nerek.
W badaniach klinicznych u pacjentów pediatrycznych nie stwierdzono szczególnych działań
niepożądanych.
Działania niepożądane
Poniżej podano wykaz działań niepożądanych, które występowały częściej niż w pojedynczych
przypadkach. Objawy te przedstawiono wg klasyfikacji układów narządowych i częstości
występowania. Częstość występowania zdefiniowano zgodnie z następującą konwencją: bardzo często
(≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000, do <1/100), rzadko
(≥1/10 000 do <1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
W o brębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane przedstawiono
według częstości ich występowania, zaczynając od najczęstszych.
Działanie niepożądane i częstość ich występowania przedstawiono w Tabeli 1
Tabela 1 Działania niepożądane występujące w badaniach klinicznych
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często: Zakażenia wirusem Herpes zoster, Herpes simplex, zapalenie
nosogardła, zapalenie płuc1, zapalenie zatok, zapalenie tkanki łącznej,
zapalenia górnych dróg oddechowych, grypa, zapalenia układu
moczowego, zapalenie żołądka i jelit, posocznica
Rzadko: Zakażenia grzybicze
Częstość nieznana: Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B*
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Rzadko: Zespół rozpadu guza
Częstość nieznana: Krwawienie z guza/martwica guza*
Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość nieznana: Wstrząs anafilaktyczny*
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często: Neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość
Często: Pancytopenia, neutropenia z gorączką
Niezbyt często: Trombocytoza limfopenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego,
eozynofilia, powiększenie węzłów chłonnych
Rzadko: Niedokrwistość hemolityczna, mikroangiopatia zakrzepowa
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Jadłowstręt
Niezbyt często: Hipokaliemia, zwiększony apetyt, hipofosfatemia, zmniejszony apetyt,
odwodnienie, dna, hiperurikemia, hiperkalcemia, hiperglikemia,
hiponatremia
Rzadko: Hiperkaliemia, hipomagnezemia
Zaburzenia psychiczne
Często: Bezsenność
Niezbyt często: Depresja, osłabienie popędu płciowego, lęk
Rzadko: Stan splątania
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Ból głowy2
Często: Zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku, niedoczulica
Niezbyt często: Migrena, senność, omdlenia, neuropatia obwodowa, zaburzenia pamięci,
rwa kulszowa, zespół niespokojnych nóg, drżenie, krwotok mózgowy
Rzadko: Zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego, drgawki, zapalenie nerwu
wzrokowego
Częstość nieznana: Obrzęk mózgu*
Zaburzenia oka
Często: Obrzęk powiek, nasilone łzawienie, krwotok spojówkowy, zapalenie
spojówek, suchość oka, nieostre widzenie
Niezbyt często: Podrażnienie oka, ból oka, obrzęk oczodołu, krwotok twardówkowy,
krwotok z siatkówki, zapalenie powiek, obrzęk plamki
Rzadko: Zaćma, jaskra, tarcza zastoinowa
Częstość nieznana: Krwotok do ciała szklistego*
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: Zawroty głowy, szum uszny, utrata słuchu
Zaburzenia serca
Niezbyt często: Kołatania, częstoskurcz, zastoinowa niewydolność serca3 , obrzęk płuc
Rzadko: Niemiarowość, migotanie przedsionków, zatrzymanie serca, zawał
mięśnia sercowego, dławica piersiowa, wysięk osierdziowy
Częstość nieznana: Zapalenie osierdzia*, tamponada serca*
Zaburzenia naczyniowe4
Często: Zaczerwienie twarzy, krwotok
Niezbyt często: Nadciśnienie, krwiak, krwiak podtwardówkowy, zimne palce nóg i rąk,
niedociśnienie, zespół Raynauda
Częstość nieznana: Zakrzepica/zator*
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Duszności, krwawienie z nosa, kaszel
Niezbyt często: Wysięk opłucnowy5 , ból gardła i krtani, zapalenie gardła
Rzadko: Ból związany z zapaleniem opłucnej, zwłóknienie płuc, nadciśnienie
płucne, krwotok płucny
Częstość nieznana: Ostra niewydolność oddechowa11*, choroba śródmiąższowa płuc*
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: Nudności, biegunka, wymioty, niestrawność, ból brzucha6
Często: Wzdęcia, rozdęcie brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy, zaparcie,
suchość jamy ustnej, zapalenie żołądka
Niezbyt często: Zapalenie jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej, krwotok z przewodu
pokarmowego7 , odbijanie się, smołowate stolce, zapalenie przełyku,
wodobrzusze, wrzód żołądka, krwawe wymioty, zapalenie warg,
dysfagia, zapalenie trzustki
Rzadko: Zapalenie okrężnicy, niedrożność jelita, stan zapalny jelita grubego
Częstość nieznana: Niedrożność jelit*, perforacja przewodu pokarmowego*, zapalenie
uchyłka*, poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka -
tzw. żołądek arbuzowaty (GAVE)*
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Niezbyt często: Hiperbilirubinemia, zapalenie wątroby, żółtaczka
Rzadko: Niewydolność wątroby8 , martwica wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często: Obrzęk okołooczodołowy, zapalenie skóry/wypryski/wysypka
Często: Świąd, obrzęk twarzy, sucha skóra, rumień, łysienie, poty nocne, reakcja
nadwrażliwości na światło
Niezbyt często: Wysypka krostkowa, siniaki, nasilone pocenie, pokrzywka, wylew
krwawy podskórny, wzmożona tendencja do występowania siniaków,
skąpe owłosienie, odbarwienie skóry, złuszczające zapalenie skóry,
łamliwość paznokci, zapalenie mieszków włosowych, wybroczyny,
łuszczyca, plamica, nadmierna pigmentacja skóry, wysypki pęcherzowe,
zapalenie tkanki tłuszczowej (w tym rumień guzowaty)
Rzadko: Ostra dermatoza z gorączką i neutrofilią (zespół Sweeta), przebarwienia
paznokci, obrzęk naczynioruchowy, wysypka pęcherzykowa, rumień
wielopostaciowy, leukoklastyczne zapalenie naczyń, zespół
Stevensa-Johnsona, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP ang.
acute generalised exanthematous pustulosis)
Częstość nieznana: Zespół ręka-stopa*, rogowacenie liszajowate*, liszaj płaski*, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka*, osutka polekowa z eozynofilią
i objawami układowymi (DRESS)*, pseudoporfiria*
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często: Skurcze mięśni, bóle mięśniowo-szkieletowe w tym bóle mięśni9, bóle
stawów i bóle kości10
Często: Obrzęk stawów
Niezbyt często: Sztywność stawów i mięśni
Rzadko: Osłabienie mięśni, zapalenie stawów, rabdomioliza/miopatia
Częstość nieznana: Martwica jałowa/martwica stawu biodrowego*, opóźnienie wzrostu
u dzieci*
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: Ból nerki, krwiomocz, ostra niewydolność nerek, częste oddawanie
moczu
Częstość nieznana: Przewlekła niewydolność nerek
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często: Ginekomastia, zaburzenia erekcji, krwotok miesiączkowy, nieregularna
menstruacja, zaburzenia seksualne, ból brodawek sutkowych,
powiększenie piersi, obrzęk moszny
Rzadko: Krwotoczne ciałko żółte/krwotoczna torbiel jajnika
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często: Zatrzymanie płynów i obrzęk, uczucie zmęczenia
Często: Osłabienie, gorączka, obrzęk tkanki podskórnej, dreszcze, zesztywnienie
mięśni
Niezbyt często: Ból klatki piersiowej, złe samopoczucie
Badania diagnostyczne
Bardzo często: Zwiększenie masy ciała
Często: Zmniejszenie masy ciała
Niezbyt często: Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie aktywności
fosfokinazy kreatynowej we krwi, zwiększenie aktywności
dehydrogenazy mleczanowej we krwi, zwiększenie aktywności fosfatazy
alkalicznej we krwi
Rzadko: Zwiększenie aktywności amylazy we krwi
* Wymienione działania niepożądane, zgłaszane w związku ze stosowaniem imatynibu po
wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Należą do nich pojedyncze doniesienia
spontaniczne, jak również poważne działania niepożądane z nadal trwających badań,
programów z rozszerzonym dostępem, badań farmakologii klinicznej i badań
eksploracyjnych w niezarejestrowanych wskazaniach. Ponieważ działania te zgłaszano
w populacji o nieokreślonej liczebności, oszacowanie ich częstości lub ustalenie związku
przyczynowo skutkowego z narażeniem na imatynib nie zawsze jest możliwe.
1 Zapalenie płuc zgłaszano najczęściej u pacjentów z CML po transformacji oraz u pacjentów
z GIST.
2 Ból głowy występował najczęściej u pacjentów z GIST.
3 W analizie pacjento-lat, zdarzenia niepożądane ze strony serca, w tym zastoinowa
niewydolność serca były częściej obserwowane u pacjentów z CML po transformacji niż
u pacjentów z CML w fazie przewlekłej.
4 Zaczerwienienia twarzy występowały najczęściej u pacjentów z GIST, a krwawienie
(krwiak, krwotok) było najczęściej obserwowane u pacjentów z GIST oraz u pacjentów
z CML po transformacji (CML-AP i CML-BC).
5 Wysięk opłucnowy zgłaszano częściej u pacjentów z GIST oraz u pacjentów z CML
po transformacji (CML-AP i CML-BC) niż u pacjentów z CML w fazie przewlekłej.
6+7 Ból brzucha i krwotok z przewodu pokarmowego były najczęściej obserwowane
u pacjentów z GIST.
8 Zgłoszono kilka przypadków niewydolności wątroby i martwicy wątroby zakończonych
zgonem.
9 Bóle mięśniowo-szkieletowe występujące podczas stosowania imatynibu lub po
zaprzestaniu stosowania, które obserwowano po wprowadzeniu produktu do obrotu.
10 Bóle mięśniowo-szkieletowe i związane z nimi działania niepożądane występowały częściej
u pacjentów z CML w porównaniu z pacjentami z GIST.
11 Przypadki zgonów były zgłaszane u pacjentów z chorobą zaawansowaną, silnymi
zakażeniami, ciężką neutropenią i innymi poważnymi chorobami współistniejącymi.
Odchylenia od normy w badaniach laboratoryjnych
Hematologia
We wszystkich badaniach u pacjentów z CML obserwowano niedobór krwinek, a zwłaszcza częste
występowanie neutropenii i małopłytkowości. Sugerowano, że zmiany te występują z większą
częstością u pacjentów leczonych dużymi dawkami imatynibu ≥ 750 mg (badania I fazy). Jednak
niedobór krwinek miał także ścisły związek ze stopniem zaawansowania choroby. Częstość
występowania neutropenii 3 lub 4 stopnia (ANC < 1,0 x 109/l) i trombocytopenii (liczba płytek krwi
< 50 x 109/l) była 4–6 razy większa u pacjentów w przełomie blastycznym i fazie akceleracji choroby
(59–64% i 44–63% odpowiednio dla neutropenii i małopłytkowości) w porównaniu z pacjentami z
nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej choroby (16,7% neutropenia i 8,9% trombocytopenia).
U pacjentów z nowo rozpoznaną CML w przewlekłej fazie choroby neutropenię 4 stopnia
(ANC < 0,5 x 109/l) i trombocytopenię 4 stopnia (liczba płytek krwi < 10 x 109/l) obserwowano
odpowiednio u 3,6% i < 1% pacjentów. Średni czas trwania neutropenii i trombocytopenii wynosił
odpowiednio 2 do 3 tygodni oraz 3 do 4 tygodni. W takich przypadkach zwykle zmniejsza się dawkę
produktu leczniczego lub okresowo przerywa się leczenie imatynibem. Sporadycznie objawy te mogą
być przyczyną rezygnacji z dalszego stosowania produktu leczniczego. U dzieci i młodzieży z CML
najczęściej obserwowanymi zaburzeniami były niedobory krwinek 3 lub 4 stopnia obejmujące
neutropenię, trombocytopenię i anemię. Zasadniczo występowały one w czasie kilku pierwszych
miesięcy leczenia.
W badaniu z udziałem pacjentów z nieoperacyjnymi i (lub) przerzutowymi GIST niedokrwistość 3 i 4
stopnia występowała odpowiednio u 5,4% i 0,7% pacjentów. Przynajmniej u części pacjentów mogło
to być związane z krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz krwawieniami wewnątrz guza.
Neutropenię stopnia 3 i 4 stwierdzono odpowiednio u 7,5% i 2,7% pacjentów, a trombocytopenię
stopnia 3 u 0,7% pacjentów. U żadnego pacjenta nie stwierdzono trombocytopenii 4 stopnia.
Zmniejszenie liczby białych krwinek oraz granulocytów obojętnochłonnych występowało głównie
w czasie pierwszych sześciu tygodni leczenia. W ciągu dalszego leczenia wartości pozostawały na tym
samym poziomie.
Biochemia
U pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową obserwowano znaczne zwiększenie aktywności
aminotransferaz (< 5%) lub stężenia bilirubiny (< 1%). Zmiany te zazwyczaj ustępowały po
zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia (średni czas trwania tych incydentów wynosił około
jednego tygodnia). Leczenie trwale przerywano z powodu nieprawidłowych parametrów
laboratoryjnych wątroby u mniej niż 1% pacjentów z CML.
U pacjentów z GIST (badanie B2222) obserwowano podwyższenie aktywności AlAT
(aminotransferazy alaninowej) stopnia 3 lub 4 u 6,8% pacjentów oraz podwyższenie aktywności
AspAT (aminotransferazy asparaginianowej) stopnia 3 lub 4 u 4,8% pacjentów. Podwyższenie
stężenia bilirubiny nie przekraczało 3%.
Występowały przypadki martwiczego i cholestatycznego zapalenia wątroby oraz niewydolności
wątroby; niektóre z tych przypadków zakończyły się zgonami, w tym między innymi przypadek
śmierci pacjenta po zażyciu dużej dawki paracetamolu.
Opis wybranych działań niepożądanych
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
Opisywano reaktywację wirusowego zapalenia wątroby typu B powiązaną ze stosowaniem
inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL. Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności
wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby, a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub
zgonu pacjenta (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można również zgłaszać
podmiotowi odpowiedzialnemu.
Imatinibum 400 mg (kapsułki twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Otoczka kapsułki: Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171)
- Tusz stosowany do nadruku na kapsułce: Szelak; Tytanu dwutlenek (E 171); Amonowy wodorotlenek stężony; Glikol propylenowy; Żółcień pomarańczowa (E 110)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Otoczka kapsułki); w składzie (Tusz stosowany do nadruku na kapsułce)
- glikol propylenowy: w składzie (Tusz stosowany do nadruku na kapsułce)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: butelka
- Wygląd
- biały nadruk: 400
400 mg: kapsułki żelatynowe twarde, białe lub prawie białe, z nadrukiem „400”. Wielkość opakowania: 30 kapsułek. źródło: Ulotka, pkt 6 - biały Średnica 8,5 mm nadruk: 400
Średnica 8,5 mm, długość 23,3 mm, w kolorze białym lub białawym, z nadrukiem “400”. źródło: ChPL, pkt 3
- biały nadruk: 400
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjentów należy uprzedzić, że w czasie leczenia imatynibem mogą wystąpić u nich takie działania niepożądane, jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub senność. Dlatego zaleca się ostrożność w czasie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
231 pozycji, według częstości
- bardzo często: Neutropenia; trombocytopenia; niedokrwistość; Ból głowy2; Nudności; biegunka; wymioty; niestrawność; ból brzucha6; Obrzęk okołooczodołowy; zapalenie skóry/wypryski/wysypka; Skurcze mięśni; bóle mięśniowo-szkieletowe w tym bóle mięśni9; bóle stawów i bóle kości10; Zatrzymanie płynów i obrzęk; uczucie zmęczenia; Zwiększenie masy ciała
- często: Pancytopenia; neutropenia z gorączką; Jadłowstręt; Bezsenność; Zawroty głowy; parestezje; zaburzenia smaku; niedoczulica; Obrzęk powiek; nasilone łzawienie; krwotok spojówkowy; zapalenie spojówek; suchość oka; nieostre widzenie; Zaczerwienie twarzy; krwotok; Duszności; krwawienie z nosa; kaszel; Wzdęcia; rozdęcie brzucha; refluks żołądkowo-przełykowy; zaparcie; suchość jamy ustnej; zapalenie żołądka; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Świąd; obrzęk twarzy; sucha skóra; rumień; łysienie; poty nocne; reakcja nadwrażliwości na światło; Obrzęk stawów; Osłabienie; gorączka; obrzęk tkanki podskórnej; dreszcze; zesztywnienie mięśni; Zmniejszenie masy ciała
- niezbyt często: Zakażenia wirusem Herpes zoster; Herpes simplex; zapalenie nosogardła; zapalenie płuc1; zapalenie zatok; zapalenie tkanki łącznej; zapalenia górnych dróg oddechowych; grypa; zapalenia układu moczowego; zapalenie żołądka i jelit; posocznica; Trombocytoza limfopenia; zahamowanie czynności szpiku kostnego; eozynofilia; powiększenie węzłów chłonnych; Hipokaliemia; zwiększony apetyt; hipofosfatemia; zmniejszony apetyt; odwodnienie; dna; hiperurikemia; hiperkalcemia; hiperglikemia; hiponatremia; Depresja; osłabienie popędu płciowego; lęk; Migrena; senność; omdlenia; neuropatia obwodowa; zaburzenia pamięci; rwa kulszowa; zespół niespokojnych nóg; drżenie; krwotok mózgowy; Podrażnienie oka; ból oka; obrzęk oczodołu; krwotok twardówkowy; krwotok z siatkówki; zapalenie powiek; obrzęk plamki; Zawroty głowy; szum uszny; utrata słuchu; Kołatania; częstoskurcz; zastoinowa niewydolność serca3; obrzęk płuc; Nadciśnienie; krwiak; krwiak podtwardówkowy; zimne palce nóg i rąk; niedociśnienie; zespół Raynauda; Wysięk opłucnowy5; ból gardła i krtani; zapalenie gardła; Zapalenie jamy ustnej; owrzodzenie jamy ustnej; krwotok z przewodu pokarmowego7; odbijanie się; smołowate stolce; zapalenie przełyku; wodobrzusze; wrzód żołądka; krwawe wymioty; zapalenie warg; dysfagia; zapalenie trzustki; Hiperbilirubinemia; zapalenie wątroby; żółtaczka; Wysypka krostkowa; siniaki; nasilone pocenie; pokrzywka; wylew krwawy podskórny; wzmożona tendencja do występowania siniaków; skąpe owłosienie; odbarwienie skóry; złuszczające zapalenie skóry; łamliwość paznokci; zapalenie mieszków włosowych; wybroczyny; łuszczyca; plamica; nadmierna pigmentacja skóry; wysypki pęcherzowe; zapalenie tkanki tłuszczowej (w tym rumień guzowaty); Sztywność stawów i mięśni; Ból nerki; krwiomocz; ostra niewydolność nerek; częste oddawanie moczu; Ginekomastia; zaburzenia erekcji; krwotok miesiączkowy; nieregularna menstruacja; zaburzenia seksualne; ból brodawek sutkowych; powiększenie piersi; obrzęk moszny; Ból klatki piersiowej; złe samopoczucie; Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi; zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi; zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi
- rzadko: Zakażenia grzybicze; Zespół rozpadu guza; Niedokrwistość hemolityczna; mikroangiopatia zakrzepowa; Hiperkaliemia; hipomagnezemia; Stan splątania; Zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego; drgawki; zapalenie nerwu wzrokowego; Zaćma; jaskra; tarcza zastoinowa; Niemiarowość; migotanie przedsionków; zatrzymanie serca; zawał mięśnia sercowego; dławica piersiowa; wysięk osierdziowy; Ból związany z zapaleniem opłucnej; zwłóknienie płuc; nadciśnienie płucne; krwotok płucny; Zapalenie okrężnicy; niedrożność jelita; stan zapalny jelita grubego; Niewydolność wątroby8; martwica wątroby; Ostra dermatoza z gorączką i neutrofilią (zespół Sweeta); przebarwienia paznokci; obrzęk naczynioruchowy; wysypka pęcherzykowa; rumień wielopostaciowy; leukoklastyczne zapalenie naczyń; zespół; Osłabienie mięśni; zapalenie stawów; rabdomioliza/miopatia; Krwotoczne ciałko żółte/krwotoczna torbiel jajnika; Zwiększenie aktywności amylazy we krwi
- częstość nieznana: Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B*; Krwawienie z guza/martwica guza*; Wstrząs anafilaktyczny*; Obrzęk mózgu*; Krwotok do ciała szklistego*; Zapalenie osierdzia*; tamponada serca*; Zakrzepica/zator*; Ostra niewydolność oddechowa11*; choroba śródmiąższowa płuc*; Niedrożność jelit*; perforacja przewodu pokarmowego*; zapalenie uchyłka*; poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka - tzw. żołądek arbuzowaty (GAVE)*; Zespół ręka-stopa*; rogowacenie liszajowate*; liszaj płaski*; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka*; osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)*; pseudoporfiria*; Martwica jałowa/martwica stawu biodrowego*; opóźnienie wzrostu u dzieci*; Przewlekła niewydolność nerek
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 800 mg na dobę · dzieci
źródło: „U dzieci w fazie przewlekłej CML i fazach zaawansowanych CML zaleca się dawkę 340 mg/m2 pc. na dobę (nie należy stosować całkowitej dawki większej niż 800 mg).” · ChPL, pkt 4.2 - 800 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Zależnie od stanu pacjenta dawka początkowa wynosi zazwyczaj 600 mg:”
źródło: „Całkowita dobowa dawka dla dzieci i młodzieży nie może przekraczać 800 mg w leczeniu CML oraz 600 mg w leczeniu Ph-dodatniej ALL.” · Ulotka, pkt 3
- 800 mg na dobę · dzieci
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania u dzieci z CML poniżej 2 lat oraz u dzieci z Ph+ALL w wieku poniżej 1 roku (patrz punkt 5.1). Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z MDS/MPD, DFSP i HES/CEL jest bardzo ograniczone. W badaniach klinicznych nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności imatynibu u dzieci z MDS/MPD, DFSP i HES/CEL w wieku poniżej 18 lat. Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.1, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.” - dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu leczniczego Leuzek dla dorosłych pacjentów w przełomie blastycznym wynosi 600 mg /dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu leczniczego Leuzek to 600 mg/dobę u dorosłych pacjentów z Ph+ ALL.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu leczniczego Leuzek to 400 mg/dobę u dorosłych pacjentów z MDS/MPD.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 600 mg, przyjmowana jako jedna kapsułka 400 mg plus 2 kapsułki po 100 mg raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 400 mg, przyjmowana jako jedna kapsułka raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 100 mg, przyjmowana jako jedna kapsułka 100 mg raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Niewydolność wątroby
„Niewydolność wątroby Imatynib jest głównie metabolizowany przez wątrobę. Pacjentom z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy podawać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę. W przypadku nietolerancji dawkę można zmniejszyć (patrz punkt 4.4, 4.8 i 5.2).” - Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Próby czynnościowe wątroby Łagodne Bilirubina całkowita: = 1,5 GGN” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Niewydolność nerek
„Niewydolność nerek Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek lub dializowani powinni otrzymywać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę jako dawkę początkową. Jednakże, u tych pacjentów zaleca się zachowanie ostrożności. Dawka może zostać zmniejszona w przypadku nietolerancji. Jeśli dawka jest tolerowana, może zostać zwiększona w przypadku braku skuteczności (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku
„Pacjenci w podeszłym wieku Nie prowadzono osobnych badań farmakokinetyki imatynibu u osób w podeszłym wieku. W badaniach klinicznych, w których brało udział ponad 20% pacjentów powyżej 65 lat nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych związanych z wiekiem. Nie ma konieczności specjalnego dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania imatynibu u kobiet w ciąży. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano występowanie samoistnych poronień i wad wrodzonych u dzieci matek, które przyjmowały imatynib. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla płodu nie jest znane. Produktu Leuzek nie stosować w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli produkt leczniczy Leuzek jest stosowany u kobiety ciężarnej, pacjentka musi być poinformowana o potencjalnym ryzyku dla płodu.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Informacje dotyczące przenikania imatynibu do mleka matki są ograniczone. Badania z udziałem dwóch kobiet karmiących wykazały, że zarówno imatynib, jak i jego czynny metabolit mogą przenikać do mleka matki. Proporcja stężenia w mleku do stężenia w osoczu, badana u jednej z pacjentek wynosiła 0,5 dla imatynibu i 0,9 dla metabolitu, co sugeruje większe przenikanie metabolitu do mleka. Biorąc pod uwagę połączone stężenie imatynibu i metabolitu oraz maksymalne dzienne spożycie mleka przez niemowlęta, całkowite przewidywane narażenie jest małe (~10% dawki leczniczej).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność W badaniach nieklinicznych wykazano brak wpływu na płodność samców i samic szczura, aczkolwiek obserwowano wpływ na parametry reprodukcyjne (patrz punkt 5.3). Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów otrzymujących imatynib, dotyczących wpływu na płodność i gametogenezę. Pacjenci zwracający uwagę na swoją płodność, powinni skonsultować się z lekarzem.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zalecaną dawkę należy podawać doustnie wraz z posiłkiem i dużą szklanką wody, aby zminimalizować ryzyko podrażnień przewodu pokarmowego.”
- jedzenie i napoje: „Dla pacjentów, którzy nie mogą połykać kapsułek, ich zawartość można rozpuścić w szklance wody niegazowanej lub soku jabłkowego.”
- jedzenie i napoje: „Należy zachować odpowiednią ilość napoju dla wymaganej liczby kapsułek (około 50 ml na 100 mg kapsułki, 200 ml dla 400 mg) i wymieszać za pomocą łyżki.”
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| niepożądanego). | ||
|---|---|---|
| MDS/MPD (dawka początkowa 400 mg) HES/CEL (po dawce 400 mg) | ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi < 50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie produktem Leuzek do czasu, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i płytki krwi ≥ 75 x 109/l. 2. Ponownie rozpocząć leczenie produktem Leuzek w dawce stosowanej uprzednio (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego). 3. W przypadku ponownego zmniejszenia ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytek krwi < 50 x 109/l, powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania produktu Leuzek w dawce zmniejszonej do 300 mg. |
| CML w fazie przewlekłej u dzieci i młodzieży (po dawce 340 mg/m2 pc.) | ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi < 50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie produktem Leuzek do czasu, gdy ANC ≥ 1, 5 x 109/l i płytki krwi ≥ 75 x 109/l. 2. Wznowić leczenie produktem Leuzek z poprzednią dawką (podawaną przed wystąpieniem działań niepożądanych). 3. W przypadku powrotu ANC < 1,0 x109/l i (lub) płytek krwi < 50 x109/l, ponownie wykonać krok 1 i wznowić leczenie produktem Leuzek ze zmniejszoną dawką 260 mg/m2 pc. |
| CML w fazie przełomu blastycznego i Ph+ ALL (dawka początkowa 600 mg) | aANC < 0,5 x 109/l i (lub) płytki krwi < 10 x 109/l | 1. Sprawdzić, czy niedobór krwinek jest spowodowany białaczką (aspiracja szpiku lub biopsja). 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma związku z białaczką, należy zmniejszyć dawkę produktu Leuzek do 400 mg. 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 2 tygodni, dawkę należy zmniejszyć do 300 mg. 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 4 tygodni i nadal nie jest spowodowany białaczką, należy przerwać leczenie produktem Leuzek do czasu, gdy ANC ≥ 1 x 109/l i płytki krwi ≥ 20 x 109/l. Następnie, należy ponownie podjąć leczenie podając dawkę 300 mg. |
| CML w fazie akceleracji i przełomu blastycznego u dzieci (dawka początkowa 340 mg/m2 pc.) | aANC <0,5 x 109/l i (lub) płytki krwi < 10 x 109/l | 1. Sprawdzić czy niedobór krwinek jest spowodowany białaczką (aspiracja szpiku lub biopsja). 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma związku z białaczką, należy zmniejszyć dawkę produktu do 260 mg/m2 pc. 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 2 tygodni, dawkę należy zmniejszyć do 200 mg/m2 pc. 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 4 tygodni i wciąż nie ma związku z białaczką, należy przerwać leczenie produktem Leuzek do czasu, gdy ANC ≥ 1 x 109/l i płytki krwi ≥ 20 x 109/l, a następnie wznowić leczenie z dawką 200 mg/m2 pc. |
| DFSP (w dawce 800 mg) | ANC < 1,0 x 109/ i (lub) płytki krwi < 50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie produktem Leuzek do czasu, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i płytki krwi ≥ 75 x 109/l. 2. Wznowić leczenie produktem Leuzek w dawce 600 mg. 3. W razie ponownego zmniejszenia ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytek krwi < 50 x 109/l, powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania produktu Leuzek w dawce zmniejszonej do 400 mg. |
| ANC (ang. Absolute Neutrophil Count) = bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych | ||
| a występujące po co najmniej 1 miesiącu leczenia | ||
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 5–6
| Zaburzenia czynności wątroby | Próby czynnościowe wątroby |
|---|---|
| Łagodne | Bilirubina całkowita: = 1,5 GGN AspAT: > GGN (może być w normie lub < GGN, jeśli bilirubina całkowita > GGN) |
| Umiarkowane | Bilirubina całkowita: > 1,5–3,0 GGN AspAT: dowolna wartość |
| Ciężkie | Bilirubina całkowita: > 3–10 GGN AspAT: dowolna wartość |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 6
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Leuzek
Lek Leuzek może zostać przepisany tylko przez lekarza z doświadczeniem w stosowaniu leków
podawanych w leczeniu nowotworów krwi.
Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza, nawet jeśli różnią się one od informacji ogólnych
zawartych w niniejszej ulotce.
Kiedy nie stosować leku Leuzek:
- jeśli pacjent ma uczulenie na imatynib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Jeśli ta informacja dotyczy pacjenta, powinien powiedzieć o tym lekarzowi zanim przyjmie lek
Leuzek.
Jeśli pacjent uważa, że może być uczulony, lecz nie jest tego pewien, powinien zwrócić się do lekarza
po poradę.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Leuzek, należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta występują lub kiedykolwiek występowały choroby wątroby, nerek lub serca.
- jeśli pacjent stosuje lek lewotyroksynę po usunięciu tarczycy.
- jeśli pacjent miał kiedykolwiek lub może teraz mieć zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu
B; wynika to stąd, że lek Leuzek może powodować ponowną aktywację wirusowego zapalenia
wątroby typu B, co może w niektórych przypadkach być śmiertelne; pacjenci będą poddawani
dokładnej kontroli przez lekarza pod kątem objawów tego zakażenia przed rozpoczęciem
leczenia.
- jeśli podczas przyjmowania leku Leuzek u pacjenta wystąpią siniaki, krwawienie, gorączka,
zmęczenie i dezorientacja należy skontaktować się z lekarzem. Może to być objaw uszkodzenia
naczyń krwionośnych zwany mikroangiopatią zakrzepową (TMA).
Jeśli którykolwiek z wyżej wymienionych punktów odnosi się do pacjenta, powinien przed zażyciem
leku Leuzek powiadomić o tym lekarza.
Podczas stosowania leku Leuzek pacjent może stać się bardziej wrażliwy na słońce. Jest ważne, aby
okrywać obszary skóry narażone na słońce oraz stosować preparaty z filtrem o wysokim wskaźniku
ochrony przeciwsłonecznej (SPF). Te środki ostrożności należy stosować również u dzieci.
Podczas stosowania leku Leuzek, należy niezwłocznie powiadomić lekarza w przypadku
szybkiego zwiększenia masy ciała. Lek Leuzek może powodować zatrzymanie wody w organizmie
(zatrzymanie płynów o ciężkim przebiegu).
Podczas stosowania leku Leuzek, lekarz będzie poddawał pacjenta regularnym badaniom w celu
sprawdzenia czy leczenie lekiem Leuzek jest skuteczne. Ponadto w czasie przyjmowania tego leku
wykonywane będą badania krwi oraz pomiar masy ciała pacjenta.
Dzieci i młodzież
Lek Leuzek jest również stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży chorych na CML. Brak danych
dotyczących leczenia dzieci chorych na CML poniżej 2. roku życia. Doświadczenie dotyczące
stosowania u dzieci z Ph-dodatnią ALL jest ograniczone, a doświadczenie dotyczące stosowania
u dzieci z MDS/MPD, DFSP i HES/CEL jest bardzo ograniczone.
U niektórych dzieci i młodzieży stosujących lek Leuzek może wystąpić wolniejszy wzrost niż
normalnie. Lekarz będzie monitorował wzrost w czasie regularnych wizyt.
Lek Leuzek a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, także o lekach, które pacjent planuje stosować, również tych, które wydawane są
bez recepty (np. paracetamol) oraz lekach ziołowych (np. ziele dziurawca). Niektóre leki mogą
wpływać na działanie leku Leuzek, jeśli są stosowane równocześnie. Mogą one nasilać lub osłabiać
działanie leku Leuzek, co może prowadzić do wzmożonych działań niepożądanych lub powodować,
że lek Leuzek będzie mniej skuteczny. W taki sam sposób może działać lek Leuzek na niektóre inne
leki.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
- Jeśli pacjentka jest ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
- Nie zaleca się stosowania leku Leuzek podczas ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne,
ponieważ może być szkodliwy dla dziecka. Lekarz poinformuje pacjentkę o potencjalnym
ryzyku związanym ze stosowaniem leku Leuzek podczas ciąży.
- Zaleca się, by kobiety, które mogą zajść w ciążę, stosowały skuteczną antykoncepcję podczas
leczenia lekiem Leuzek i przez 15 dni po zakończeniu leczenia.
- Nie należy karmić piersią podczas leczenia lekiem Leuzek . i przez 15 dni po zakończeniu
leczenia, gdyż może to zaszkodzić dziecku.
- Pacjenci zwracający uwagę na swoją płodność podczas stosowania leku Leuzek, powinni
skonsultować się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Pacjent może odczuwać zawroty głowy lub senność lub mieć zaburzone widzenie podczas stosowania
tego leku. W takim przypadku należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn do momentu, aż pacjent poczuje się ponownie dobrze.
Leuzek zawiera barwnik o nazwie żółcień pomarańczowa (E110)
Barwnik zawarty w tym leku może powodować reakcje alergiczne.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Zwykle są one łagodne do umiarkowanych.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie. Należy natychmiast poinformować lekarza
w przypadku wystąpienia następujących objawów:
Bardzo często (częściej niż u 1 na 10 pacjentów) lub często (rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów)
występujące działania niepożądane:
- Szybkie zwiększenie masy ciała. Lek Leuzek może powodować zatrzymanie wody
w organizmie (zatrzymanie płynów o ciężkim przebiegu).
- Objawy zakażenia, takie jak gorączka, silne dreszcze, ból gardła i wrzody w jamie ustnej. Lek
Leuzek może zmniejszać liczbę białych krwinek we krwi, przez co pacjent może być bardziej
podatny na zakażenia.
- Nieoczekiwane wystąpienie krwawienia lub siniaków (pomimo braku urazu).
Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów) lub rzadko (rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów)
występujące działania niepożądane:
- Ból w klatce piersiowej, nieregularny rytm serca (objawy problemów z sercem).
- Kaszel, trudności w oddychaniu lub ból podczas oddychania (objawy problemów z płucami).
- Uczucie pustki w głowie, zawroty głowy lub omdlenia (objawy niskiego ciśnienia tętniczego
krwi).
- Nudności z utratą apetytu, ciemne zabarwienie moczu, zażółcenie skóry lub oczu (objawy
chorób wątroby).
- Wysypka, zaczerwienienie skóry z pęcherzami na wargach, w okolicy oczu, na skórze lub
w jamie ustnej, złuszczanie się skóry, gorączka, wypukłe czerwone lub fioletowe plamy na
skórze, swędzenie, uczucie pieczenia, wysypka krostkowa (objawy problemów ze skórą).
- Silny ból brzucha, obecność krwi w wymiocinach, kale lub moczu, czarne stolce (objawy
zaburzeń żołądka i jelit).
- Znacznie zmniejszona ilość oddawanego moczu, uczucie pragnienia (objawy problemów
z nerkami).
- Nudności z biegunką i wymiotami, ból brzucha lub gorączka (objawy problemów z jelitami).
- Silny ból głowy, osłabienie lub porażenie kończyn lub twarzy, trudności z mówieniem, nagła
utrata świadomości (objawy problemów z układem nerwowym takie jak krwawienie lub obrzęk
w obrębie czaszki/mózgu).
- Bladość skóry, uczucie zmęczenia i duszności oraz ciemne zabarwienie moczu (objawy
niedoboru krwinek czerwonych).
- Ból oczu lub pogorszenie widzenia, krwawienie w obrębie oka.
- Ból bioder lub trudności w chodzeniu.
- Zdrętwienie lub uczucie zimna w palcach (objawy zespołu Raynauda).
- Nagłe obrzmienie i zaczerwienienie skóry (objawy zakażenia skóry zwane z zapaleniem tkanki
łącznej).
- Trudności w słyszeniu.
- Osłabienie mięśni i kurcze mięśni z nieprawidłowym rytmem serca (objawy zmian w ilości
potasu we krwi pacjenta).
- Siniaczenie.
- Ból żołądka z nudnościami.
- Kurcze mięśni połączone z gorączką, czerwono-brązowe zabarwienie moczu, ból i osłabienie
mięśni pacjenta(objawy problemów z mięśniami).
- Ból miednicy, czasem z mdłościami i wymiotami, z nagłym krwawieniem z pochwy, zawrotami
głowy lub omdleniami spowodowanymi niskim ciśnieniem tętniczym krwi (objawy problemów
z jajnikami lub macicą).
- Nudności, duszność, nieregularne tętno, zmętnienie moczu, zmęczenie i (lub) dolegliwości ze
strony stawów z towarzyszącymi nieprawidłowymi wynikami badań laboratoryjnych (np. duże
stężenie potasu, kwasu moczowego i wapnia oraz małe stężenie fosforu we krwi).
- Zakrzepy w małych naczyniach krwionośnych (mikroangiopatia zakrzepowa).
- Bolesne czerwone guzki na skórze, ból skóry, zaczerwienienie skóry (zapalenie tkanki
tłuszczowej znajdującej się pod skórą).
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Współwystępowanie rozległej, nasilonej wysypki, nudności, gorączki, dużej liczby niektórych
krwinek białych, bądź zażółcenia skóry lub oczu (ob jawów żółtaczki) z dusznością,
bólem/uczuciem dyskomfortu w klatce piersiowej, znacznym zmniejszeniem ilości oddawanego
moczu i uczuciem pragnienia itp. (objawy reakcji alergicznej związanej z leczeniem).
- Przewlekła niewydolność nerek.
- Nawrót (reaktywacja) zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (zakażenia wątroby)
u pacjentów, którzy przebyli tę chorobę w przeszłości.
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wyżej wymienionych działań niepożądanych, należy
natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.
Pozostałe działania niepożądane mogą obejmować:
Bardzo często występujące działania niepożądane (częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
- Ból głowy lub zmęczenie.
- Nudności, wymioty, biegunka lub niestrawność.
- Wysypka.
- Kurcze mięśni, ból mięśni lub kości, podczas stosowania lub po zaprzestaniu stosowania leku
Leuzek.
- Obrzęk, np. obrzęki kostek lub okolic oczu.
- Zwiększenie masy ciała.
Jeśli którykolwiek z tych objawów wystąpi w stopniu ciężkim, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Często występujące działania niepożądane (rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):
- Brak łaknienia, utrata masy ciała lub zaburzenia smaku.
- Zawroty głowy lub osłabienie.
- Trudności ze snem (bezsenność).
- Wydzielina z oka ze swędzeniem, zaczerwienieniem i obrzękiem (zapalenie spojówek), nasilone
łzawienie lub niewyraźne widzenie.
- Krwotoki z nosa.
- Ból lub obrzmienie brzucha, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, zgaga lub zaparcie.
- Świąd.
- Nadmierne wypadanie lub przerzedzenie włosów.
- Drętwienie dłoni lub stóp.
- Owrzodzenie jamy ustnej.
- Bóle stawów z obrzękiem.
- Suchość jamy ustnej, suchość skóry lub suchość oka.
- Zmniejszenie lub zwiększenie wrażliwości skóry.
- Uderzenia gorąca, dreszcze lub pocenie nocne.
Jeśli którykolwiek z tych objawów wystąpi w stopniu ciężkim, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Zaczerwienienie i (lub) obrzęk dłoni i podeszwy stóp, któremu może towarzyszyć uczucie
mrowienia i piekący ból.
- Zmiany skórne z bólem i/lub powstawaniem pęcherzy.
- Spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.plDziałania niepożądane można zgłaszać również
podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W przypadku stosowania imatynibu równocześnie z innymi produktami leczniczymi istnieje
prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji. Należy zachować ostrożność podczas stosowania
imatynibu z inhibitorami proteaz, azolami o działaniu przeciwgrzybicznym, niektórymi makrolidami
(patrz punkt 4.5), substratami CYP3A4 o wąskim oknie terapeutycznym (np. cyklosporyna, pimozyd,
takrolimus, syrolimus, ergotamina, diergotamina, fentanyl, alfentanyl, terfenadyna, bortezomib,
docetaksel, chinidyna) lub warfaryną i innymi pochodnymi kumaryny (patrz punkt 4.5).
Jednoczesne podawanie imatynibu z innymi produktami leczniczymi, które indukują CYP3A4
(np. deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital lub ziele dziurawca
Hypericum perforatum) może istotnie zmniejszać ekspozycję na produkt leczniczy Leuzek,
potencjalnie zwiększając ryzyko niepowodzenia terapeutycznego. Dlatego nie należy stosować
jednocześnie silnych induktorów CYP3A4 i imatynibu (patrz punkt 4.5).
Niedoczynność tarczycy
W czasie leczenia imatynibem, donoszono o klinicznych przypadkach niedoczynności tarczycy,
występujących u pacjentów po usunięciu gruczołu tarczowego, którym zastępczo podawano
lewotyroksynę (patrz punkt 4.5). Należy ściśle monitorować aktywność hormonu tyreotropowego
(ang. Thyroid-Stimulating Hormone, TSH) u takich pacjentów.
Hepatotoksyczność
Metabolizm imatynibu zachodzi głównie w wątrobie, a tylko 13% jest wydalane przez nerki.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi) należy
szczegółowo monitorować obraz krwi obwodowej oraz aktywność enzymów wątrobowych (patrz
punkty 4.2, 4.8 i 5.2). Należy zauważyć, że pacjenci z GIST mogą mieć przerzuty do wątroby, które
mogą prowadzić do zaburzenia jej czynności.
Podczas stosowania imatynibu obserwowano przypadki uszkodzenia wątroby, w tym niewydolność
wątroby oraz martwicę wątroby. W przypadku leczenia skojarzonego imatynibem i chemioterapią
w dużych dawkach odnotowano zwiększenie częstości występowania ciężkich działań niepożądanych
dotyczących wątroby. Należy dokładnie monitorować czynność wątroby w przypadku jednoczesnego
stosowania imatynibu i schematów chemioterapii, o których wiadomo, że mogą powodować
zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 4.5 i 4.8).
Zatrzymanie płynów
U około 2, 5% pacjentów z nowo rozpoznaną CML, przyjmujących imatynib występowało znacznego
stopnia zatrzymanie płynów (wysięk opłucnowy, obrzęki, obrzęk płuc, wodobrzusze, powierzchowny
obrzęk). Dlatego jest wysoce wskazane regularne kontrolowanie masy ciała pacjentów.
Nieoczekiwane, szybkie zwiększenie masy ciała należy dokładnie przeanalizować. W razie
konieczności należy zastosować odpowiednie leczenie wspomagające i inne działania terapeutyczne.
W badaniach klinicznych stwierdzono zwiększenie liczby takich przypadków u pacjentów
w podeszłym wieku oraz pacjentów z chorobą serca w wywiadzie. Dlatego należy zachować
ostrożność u pacjentów z zaburzeniem czynności serca.
Pacjenci z chorobami serca
Należy uważnie monitorować pacjentów z chorobami serca, czynnikami ryzyka niewydolności serca
lub niewydolnością nerek w wywiadzie, a wszyscy pacjenci z przedmiotowymi i podmiotowymi
objawami odpowiadającymi niewydolności serca wymagają oceny lekarskiej i leczenia.
U pacjentów z zespołem hipereozynofilowym z utajonym naciekaniem komórek zespołu
hipereozynofilowego w obrębie mięśnia sercowego, występowanie pojedynczych przypadków
wstrząsu kardiogennego/zaburzeń funkcji lewej komory był o związane z degranulacją komórek
zespołu hipereozynofilowego przed rozpoczęciem leczenia imatynibem. Donoszono, że stan ten jest
odwracalny po podaniu steroidów o działaniu ogólnoustrojowym, zastosowaniu środków
podtrzymujących krążenie i czasowym odstawieniu imatynibu. Ponieważ po zastosowaniu imatynibu
sporadycznie zgłaszano działania niepożądane ze strony serca, należy przed rozpoczęciem leczenia
dokonać uważnej oceny stosunku korzyści do ryzyka związanego z leczeniem imatynibem w populacji
z HES/CEL.
Zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne (MDS/MPD) z rearanżacją genu PDGFR mogą być
związane z wysokim stężeniem eozynofilów. Dlatego u pacjentów z HES/CEL oraz u pacjentów
z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi związanymi z wysokim stężeniem
eozynofilów, przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć przeprowadzenie konsultacji
z kardiologiem, wykonanie echokardiogramu oraz oznaczenie stężenia troponiny w surowicy. Jeśli
którykolwiek z wyników tych badań okaże się nieprawidłowy, należy rozważyć dalszą obserwację
kardiologiczną i profilaktyczne zastosowanie steroidów układowych (1–2 mg/kg) przez jeden lub dwa
tygodnie na początku leczenia, jednocześnie z podawaniem imatynibu.
Krwawienie z przewodu pokarmowego
W badaniu z udziałem pacjentów z GIST nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami stwierdzono zarówno
krwawienia z przewodu pokarmowego jak i krwawienia wewnątrz guza (patrz punkt 4.8). Na
podstawie dostępnych danych nie określono czynników predysponujących (np. wielkość guza,
umiejscowienie guza, zaburzenia krzepnięcia), które mogłyby identyfikować pacjentów z GIST do
grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia jednego z tych dwóch rodzajów krwawienia. Ponieważ
zwiększenie unaczynienia i skłonność do krwawień jest cechą charakterystyczną i naturalnym
obrazem klinicznym GIST, należy zastosować standardowe postępowanie i procedury w celu
monitorowania i leczenia krwawienia u wszystkich pacjentów.
Ponadto, po wprowadzeniu do obrotu imatinibu, u pacjentów z CML, ALL i innymi chorobami
zgłaszano występowanie poszerzenia naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka, tzw. żołądka
arbuzowatego (ang. gastric antral vascular ectasia, GAVE), rzadkiej przyczyny krwawienia
z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.8). W razie potrzeby można rozważyć przerwanie leczenia
produktem leczniczym Leuzek.
Zespół rozpadu guza
Ze względu na możliwość wystąpienia zespołu rozpadu guza (TLS, ang. tumour lysis syndrome),
przed rozpoczęciem leczenia produktem Leuzek, zaleca się skorygowanie klinicznie istotnego
odwodnienia oraz leczenie zmniejszające zwiększone stężenie kwasu moczowego (patrz punkt 4.8).
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
U pacjentów będących przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B dochodziło do
reaktywacji zapalenia wątroby po otrzymaniu przez nich inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL.
Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby,
a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub zgonu pacjenta.
U pacjentów należy wykonać badania pod kątem zakażenia wirusem HBV przed rozpoczęciem
leczenia produktem leczniczym Leuzek. Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z dodatnim
wynikiem badania serologicznego w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B (w tym
u pacjentów z aktywną chorobą) i w przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem badania w kierunku
zakażenia wirusem HBV w trakcie leczenia należy skonsultować się z ekspertami ds. chorób wątroby
i leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu B. Nosiciele wirusa HBV, którzy wymagają leczenia
produktem leczniczym Leuzek, powinni być poddawani ścisłej obserwacji pod kątem objawów
podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia wirusem HBV w trakcie całego okresu
leczenia i przez kilka miesięcy po jego zakończeniu (patrz punkt 4.8).
Fototoksyczność
Należy unikać bezpośredniej ekspozycji lub zminimalizować bezpośrednią ekspozycję na światło
słoneczne ze względu na ryzyko wystąpienia fototoksyczności związanej z leczeniem imatynibem.
Pacjenci powinni zostać poinformowani o konieczności stosowania środków zapobiegawczych takich
jak odzież ochronna oraz preparaty z filtrem o wysokim wskaźniku ochrony przeciwsłonecznej (SPF).
Mikroangiopatia zakrzepowa
Stosowanie inhibitorów kinazy tyrozynowej (TKI) BCR-ABL jest związane z występowaniem
mikroangiopatii zakrzepowej (ang. thrombotic microangiopathy, TMA), co obejmuje zgłoszenia
pojedynczych przypadków po zastosowaniu produktu leczniczego Leuzek (patrz punkt 4.8). Jeśli
u pacjenta otrzymującego Leuzek wystąpią laboratoryjne lub kliniczne cechy TMA, leczenie należy
przerwać i przeprowadzić gruntowną ocenę w celu wykrycia TMA, obejmującą aktywność
ADAMTS13 i oznaczenie miana przeciwciał przeciwko ADAMTS13. Jeśli miano przeciwciał
przeciwko ADAMTS13 jest podwyższone z jednocześnie występującą małą aktywnością
ADAMTS13, leczenia produktem Leuzek nie należy wznawiać.
Badania laboratoryjne
U pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Leuzek należy regularnie wykonywać pełne badanie
krwi. Leczenie produktem Leuzek pacjentów chorych na CML może być związane z wystąpieniem
neutropenii lub trombocytopenii. Jednakże pojawienie się zmniejszonej liczby krwinek
prawdopodobnie zależy od stopnia zaawansowania choroby i jest częstsze u pacjentów w fazie
akceleracji choroby lub w przełomie blastycznym, niż u pacjentów w fazie przewlekłej CML.
W takich przypadkach można przerwać leczenie lub zmniejszyć dawkę produktu leczniczego, zgodnie
z zaleceniami określonymi w punkcie 4.2.
U pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Leuzek należy regularnie oceniać czynność wątroby
(aminotransferazy, bilirubina, fosfataza zasadowa).
U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, całkowity wpływ imatynibu zawartego w osoczu na
organizm wydaje się być większy niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jest to
prawdopodobnie spowodowane zwiększonym stężeniem alfa kwaśniej glikoproteiny (AGP, ang.
alpha-acid glycoprotein), białka wiążącego imatynib, w osoczu u tych pacjentów. U pacjentów
z zaburzoną czynnością nerek należy stosować minimalną dawkę początkową. Pacjenci z ciężkim
zaburzeniem czynności nerek powinni być leczeni z zachowaniem ostrożności. W przypadku
nietolerancji dawkę można zmniejszyć (patrz punkt 4.2 i 5.2).
Długotrwałe leczenie imatynibem może być związane z klinicznie istotnym pogorszeniem czynności
nerek. Z tego względu należy dokonać oceny czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia
imatynibem i ściśle ją monitorować w czasie trwania terapii, zwracając szczególną uwagę na
pacjentów z czynnikami ryzyka dysfunkcji nerek. W przypadku wystąpienia zaburzeń czynności nerek
należy zlecić odpowiednie postępowanie i leczenie, zgodnie ze standardowymi wytycznymi
medycznymi.
Dzieci i młodzież
Donoszono o przypadkach opóźnienia wzrostu u otrzymujących imatynib dzieci i młodzieży przed
okresem dojrzewania. W badaniach obserwacyjnych w populacji dzieci i młodzieży z CML,
raportowano statystycznie istotne (ale o niepewnym znaczeniu klinicznym) obniżenie mediany
odchylenia standardowego wzrostu po 12 i 24miesiącach leczenia, w dwóch małych podgrupach
niezależnie od dojrzewania płciowego lub płci. Zalecane jest ścisłe monitorowanie wzrostu u dzieci
w czasie leczenia imatynibem (patrz punkt 4.8).
Substancje pomocnicze:
Leuzek 400 mg zawiera barwnik - żółcień pomarańczową (E110), który może powodować reakcje
alergiczne.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Substancje czynne, które mogą ZWIĘKSZAĆ stężenie imatynibu w osoczu:
Substancje hamujące aktywność izoenzymu CYP3A4 cytochromu P-450 (np. inhibitory proteazy,
takie jak indynawir, lopinawir/rytonawir, rytonawir, sakwinawir, telaprewir, nelfinawir, boceprewir;
azole leków przeciwgrzybiczych, w tym ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol;
niektóre antybiotyki makrolidowe, takie jak erytromycyna, klarytromycyna i telitromycyna) mogą
spowalniać metabolizm imatynibu i powodować zwiększenie jego stężenia. Obserwowano znacząco
większe narażenie na imatynib (średnie wartości Cmax i AUC imatynibu wzrosły odpowiednio o 26%
i 40%) zdrowych ochotników, którym jednocześnie podano jednorazowo ketokonazol (inhibitor
CYP3A4). Należy zachować ostrożność w czasie jednoczesnego stosowania produktu Leuzek
z inhibitorami enzymów rodziny CYP3A4.
Substancje czynne, które mogą ZMNIEJSZAĆ stężenie imatynibu w osoczu:
Substancje będące induktorami CYP3A4 (np.: deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna,
fenobarbital, fosfenytoina, prymidon lub Hypericum perforatum - ziele dziurawca) mogą istotnie
zmniejszyć ekspozycję na imatynib potencjalnie zwiększając ryzyko niepowodzenia terapeutycznego.
Uprzednie wielokrotne podawanie ryfampicyny w dawce 600 mg, a następnie podanie jednej dawki
imatynibu w ilości 400 mg spowodowało zmniejszenie Cmax i AUC(0-∞) odpowiednio o co najmniej
54% i 74%, w stosunku do wartości uzyskanych bez uprzedniego podawania ryfampicyny. Podobne
wyniki obserwowano u pacjentów z glejakami złośliwymi leczonych imatynibem podczas
przyjmowania produktów leczniczych przeciwpadaczkowych pobudzających enzymy (EIAED), takich
jak karbamazepina, okskarbazepina i fenytoina. Pole pod krzywą zależności stężenia imatynibu
w osoczu zmniejszyło się o 73% w porównaniu z pacjentami nieprzyjmującymi produktów
leczniczych przeciwpadaczkowych pobudzających enzymy. Należy unikać jednoczesnego stosowania
ryfampicyny oraz innych silnych induktorów CYP3A4 i imatynibu.
Substancje czynne, których stężenie w osoczu może ulec zmianie pod wpływem imatynibu
Imatynib powoduje zwiększenie średnich wartości Cmax i AUC symwastatyny (substratu CYP3A4)
odpowiednio 2- oraz 3,5-krotnie. Wskazuje to na hamowanie aktywności CYP3A4 przez imatynib.
Dlatego zaleca się ostrożność w czasie podawania imatynibu z substratami CYP3A4 o wąskim
zakresie dawek terapeutycznych (np. cyklosporyna, pimozyd, takrolimus, syrolimus, ergotamina,
diergotamina, fentanyl, alfentanyl, terfenadyna, bortezomib, docetaksel i chinidyna). Imatynib może
zwiększać stężenie innych produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP3A4
(np. triazolobenzodiazepin, blokerów kanału wapniowego z grupy dihydropirydyny, pewnych
inhibitorów reduktazy HMG-CoA tj. statyn, i innych).
Ze względu na znane ryzyko zwiększenia krwawienia związane z zastosowaniem imatynibu
(np. krwotok), pacjenci, u których wymagane jest stosowanie produktów leczniczych
przeciwzakrzepowych powinni otrzymywać heparynę niskocząsteczkową lub heparynę standardową,
zamiast pochodnych kumaryny, takich jak warfaryna.
In vitro Leuzek hamuje aktywność izoenzymu CYP2D6 cytochromu P450 w stężeniach podobnych do
tych, które mają wpływ na aktywność CYP3A4. Imatynib w dawce 400 mg podawanej dwa razy na
dobę wykazuje działanie hamujące metabolizm metoprololu zależny od CYP2D6, przy czym Cmax
i AUC metoprololu jest zwiększone o około 23% (90%CI [1,16-1,30]). Wydaje się, że jeśli imatynib
jest stosowany równocześnie z substratami CYP2D6, modyfikacja dawki nie jest konieczna. Jednakże,
zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku substratów CYP2D6 o wąskim indeksie
terapeutycznym, takich jak metoprolol. U pacjentów leczonych metoprololem należy rozważyć
monitorowanie kliniczne.
In vitro Leuzek hamuje O-glukuronidację paracetamolu przy wartości Ki 58,5 mikromola/l. Tego
zjawiska nie obserwowano in vivo po podaniu 400 mg imatynibu oraz paracetamolu w dawce
1000 mg. Większe dawki imatynibu i paracetamolu nie były badane. Należy zachować ostrożność
stosując jednocześnie duże dawki imatynibu i paracetamolu.
U pacjentów po usunięciu gruczołu tarczowego, otrzymujących lewotyroksynę, całkowity wpływ
lewotyroksyny zawartej w osoczu na organizm może zmniejszyć się w przypadku jednoczesnego
stosowania imatynibu (patrz punkt 4.4). Dlatego też zalecana jest ostrożność. Jednakże mechanizm
obserwowanej interakcji nie jest obecnie znany.
Istnieją kliniczne doświadczenia w jednoczesnym stosowaniu imatynibu i chemioterapii u pacjentów
z Ph+ ALL (patrz punkt 5.1), ale interakcje typu lek-lek między imatynibem a chemioterapeutykami
nie są dobrze scharakteryzowane. Działania niepożądane związane ze stosowaniem imatynibu,
np. hepatotoksyczność, mielosupresja czy inne, mogą się nasilać. Donoszono, że jednoczesne
stosowanie z L-asparaginazą mogło wiązać się ze zwiększeniem hepatotoksyczności (patrz punkt 4.8).
Dlatego stosowanie imatynibu w połączeniu z innymi produktami leczniczymi wymaga szczególnej
ostrożności.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Pacjenci w zaawansowanym stadium nowotworów złośliwych mogą mieć szereg objawów, których
związek z działaniami niepożądanymi jest trudny do ustalenia ze względu na różnorodność objawów
związanych z chorobą podstawową, jej postępem i jednoczesnym przyjmowaniem licznych produktów
leczniczych.
W badaniach klinicznych z CML przerwanie stosowania badanego produktu leczniczego ze względu
na wystąpienie działań niepożądanych związanych z leczeniem odnotowano u 2,4% pacjentów z nowo
rozpoznaną chorobą, u 4% pacjentów w późnym okresie fazy przewlekłej, u których terapia
interferonem okazała się nieskuteczna, u 4% pacjentów w fazie akceleracji choroby po niepowodzeniu
terapii interferonem oraz u 5% pacjentów z przełomem blastycznym po niepowodzeniu terapii
interferonem. W badaniach klinicznych dotyczących GIST stosowanie badanego produktu leczniczego
przerwano u4% pacjentów z powodu wystąpienia działań niepożądanych związanych z leczeniem.
Poza dwoma wyjątkami działania niepożądane były podobne we wszystkich wskazaniach.
U pacjentów z CML obserwowano więcej przypadków mielosupresji, niż u pacjentów z GIST, co jest
prawdopodobnie związane z chorobą podstawową. W badaniu z udziałem pacjentów
z nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami GIST u 7 pacjentów (5%) wystąpiły objawy niepożądane
w stopniu 3 lub 4 według CTC (CTC, ang. Common Toxicity Criteria) w postaci krwawienia
z przewodu pokarmowego (3 pacjentów), krwawienia wewnątrz guza (3 pacjentów) lub obydwu
rodzajów krwawień (1 pacjent). Umiejscowienie guza w przewodzie pokarmowym może być
przyczyną krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Krwawienia z przewodu
pokarmowego i krwawienia wewnątrz guza mogą być ciężkie i czasami mogą zakończyć się zgonem.
Do najczęściej zgłaszanych (≥ 10%) działań niepożądanych związanych ze stosowaniem imatynibu
należały: nudności o niewielkim nasileniu, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zmęczenie, bóle mięśni,
kurcze mięśni i wysypka. We wszystkich badaniach często obserwowano powierzchowne obrzęki
opisywane głównie jako obrzęki wokół oczu i obrzęki kończyn dolnych. Jednakże rzadko były one
ciężkie i ustępowały po podaniu diuretyków, innych środków wspomagających, lub po zmniejszeniu
dawki imatynibu.
Po podaniu imatynibu w skojarzeniu z chemioterapią w dużych dawkach u pacjentów z Ph+ ALL
obserwowano przemijające działanie uszkadzające wątrobę w postaci podwyższonej aktywności
aminotransferaz i hiperbilirubinemii. Biorąc pod uwagę ograniczoną bazę danych o bezpieczeństwie,
zdarzenia niepożądane zgłaszane do tej pory u dzieci są zgodne z profilem bezpieczeństwa znanym
u dorosłych pacjentów z Ph+ ALL. Dane dotyczące bezpieczeństwa u dzieci z Ph+ ALL są bardzo
ograniczone, jednak nie odnotowano żadnych nowych kwestii związanych z bezpieczeństwem.
Różnorodne działania niepożądane, takie jak: wysięk opłucnowy, wodobrzusze, obrzęk płuc
i gwałtowne zwiększenie masy ciała w obecności lub bez obecności obrzęków powierzchniowych
można ogólnie opisać jako „zatrzymanie płynów”. Działania te najczęściej ustępują po tymczasowym
odstawieniu imatynibu oraz podaniu diuretyków i innych środków pomocniczych. Jednak niektóre
z wyżej wymienionych działań niepożądanych mogą być poważne, lub stanowić bezpośrednie
zagrożenie dla życia - opisano kilka przypadków zgonów pacjentów w przełomie blastycznym,
spowodowanych wysiękiem opłucnowym, zastoinową niewydolnością serca i niewydolnością nerek.
W badaniach klinicznych u pacjentów pediatrycznych nie stwierdzono szczególnych działań
niepożądanych.
Działania niepożądane
Poniżej podano wykaz działań niepożądanych, które występowały częściej niż w pojedynczych
przypadkach. Objawy te przedstawiono wg klasyfikacji układów narządowych i częstości
występowania. Częstość występowania zdefiniowano zgodnie z następującą konwencją: bardzo często
(≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000, do <1/100), rzadko
(≥1/10 000 do <1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane przedstawiono
według częstości ich występowania, zaczynając od najczęstszych.
Działanie niepożądane i częstość ich występowania przedstawiono w Tabeli 1.
Tabela 1 Działania niepożądane występujące w badaniach klinicznych
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często: Zakażenia wirusem Herpes zoster, Herpes simplex, zapalenie
nosogardła, zapalenie płuc1, zapalenie zatok, zapalenie tkanki łącznej,
zapalenia górnych dróg oddechowych, grypa, zapalenia układu
moczowego, zapalenie żołądka i jelit, posocznica
Rzadko: Zakażenia grzybicze
Częstość nieznana: Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B*
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Rzadko: Zespół rozpadu guza
Częstość nieznana: Krwawienie z guza/martwica guza*
Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość nieznana: Wstrząs anafilaktyczny*
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często: Neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość
Często: Pancytopenia, neutropenia z gorączką
Niezbyt często: Trombocytoza limfopenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego,
eozynofilia, powiększenie węzłów chłonnych
Rzadko: Niedokrwistość hemolityczna, mikroangiopatia zakrzepowa
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Jadłowstręt
Niezbyt często: Hipokaliemia, zwiększony apetyt, hipofosfatemia, zmniejszony apetyt,
odwodnienie, dna, hiperurikemia, hiperkalcemia, hiperglikemia,
hiponatremia
Rzadko: Hiperkaliemia, hipomagnezemia
Zaburzenia psychiczne
Często: Bezsenność
Niezbyt często: Depresja, osłabienie popędu płciowego, lęk
Rzadko: Stan splątania
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Ból głowy2
Często: Zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku, niedoczulica
Niezbyt często: Migrena, senność, omdlenia, neuropatia obwodowa, zaburzenia pamięci,
rwa kulszowa, zespół niespokojnych nóg, drżenie, krwotok mózgowy
Rzadko: Zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego, drgawki, zapalenie nerwu
wzrokowego
Częstość nieznana: Obrzęk mózgu*
Zaburzenia oka
Często: Obrzęk powiek, nasilone łzawienie, krwotok spojówkowy, zapalenie
spojówek, suchość oka, nieostre widzenie
Niezbyt często: Podrażnienie oka, ból oka, obrzęk oczodołu, krwotok twardówkowy,
krwotok z siatkówki, zapalenie powiek, obrzęk plamki
Rzadko: Zaćma, jaskra, tarcza zastoinowa
Częstość nieznana: Krwotok do ciała szklistego*
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: Zawroty głowy, szum uszny, utrata słuchu
Zaburzenia serca
Niezbyt często: Kołatania, częstoskurcz, zastoinowa niewydolność serca3 , obrzęk płuc
Rzadko: Niemiarowość, migotanie przedsionków, zatrzymanie serca, zawał
mięśnia sercowego, dławica piersiowa, wysięk osierdziowy
Częstość nieznana: Zapalenie osierdzia*, tamponada serca*
Zaburzenia naczyniowe4
Często: Zaczerwienie twarzy, krwotok
Niezbyt często: Nadciśnienie, krwiak, krwiak podtwardówkowy, zimne palce nóg i rąk,
niedociśnienie, zespół Raynauda
Częstość nieznana: Zakrzepica/zator*
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Duszności, krwawienie z nosa, kaszel
Niezbyt często: Wysięk opłucnowy5, ból gardła i krtani, zapalenie gardła
Rzadko: Ból związany z zapaleniem opłucnej, zwłóknienie płuc, nadciśnienie
płucne, krwotok płucny
Częstość nieznana: Ostra niewydolność oddechowa11*, choroba śródmiąższowa płuc*
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: Nudności, biegunka, wymioty, niestrawność, ból brzucha6
Często: Wzdęcia, rozdęcie brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy, zaparcie,
suchość jamy ustnej, zapalenie żołądka
Niezbyt często: Zapalenie jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej, krwotok z przewodu
pokarmowego7, odbijanie się, smołowate stolce, zapalenie przełyku,
wodobrzusze, wrzód żołądka, krwawe wymioty, zapalenie warg,
dysfagia, zapalenie trzustki
Rzadko: Zapalenie okrężnicy, niedrożność jelita, stan zapalny jelita grubego
Częstość nieznana: Niedrożność jelit*, perforacja przewodu pokarmowego*, zapalenie
uchyłka*, poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka -
tzw. żołądek arbuzowaty (GAVE)*
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Niezbyt często: Hiperbilirubinemia, zapalenie wątroby, żółtaczka
Rzadko: Niewydolność wątroby8, martwica wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często: Obrzęk okołooczodołowy, zapalenie skóry/wypryski/wysypka
Często: Świąd, obrzęk twarzy, sucha skóra, rumień, łysienie, poty nocne, reakcja
nadwrażliwości na światło
Niezbyt często: Wysypka krostkowa, siniaki, nasilone pocenie, pokrzywka, wylew
krwawy podskórny, wzmożona tendencja do występowania siniaków,
skąpe owłosienie, odbarwienie skóry, złuszczające zapalenie skóry,
łamliwość paznokci, zapalenie mieszków włosowych, wybroczyny,
łuszczyca, plamica, nadmierna pigmentacja skóry, wysypki pęcherzowe,
zapalenie tkanki tłuszczowej (w tym rumień guzowaty)
Rzadko: Ostra dermatoza z gorączką i neutrofilią (zespół Sweeta), przebarwienia
paznokci, obrzęk naczynioruchowy, wysypka pęcherzykowa, rumień
wielopostaciowy, leukoklastyczne zapalenie naczyń, zespół
Stevensa-Johnsona, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP, ang.
acute generalised exanthematous pustulosis)
Częstość nieznana: Zespół ręka-stopa*, rogowacenie liszajowate*, liszaj płaski*, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka*, osutka polekowa z eozynofilią
i objawami układowymi (DRESS)*, pseudoporfiria*
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często: Skurcze mięśni, bóle mięśniowo-szkieletowe w tym bóle mięśni9, bóle
stawów i bóle kości10
Często: Obrzęk stawów
Niezbyt często: Sztywność stawów i mięśni
Rzadko: Osłabienie mięśni, zapalenie stawów, rabdomioliza/miopatia
Częstość nieznana: Martwica jałowa/martwica stawu biodrowego*, opóźnienie wzrostu
u dzieci*
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: Ból nerki, krwiomocz, ostra niewydolność nerek, częste oddawanie
moczu
Częstość nieznana: Przewlekła niewydolność nerek
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często: Ginekomastia, zaburzenia erekcji, krwotok miesiączkowy, nieregularna
menstruacja, zaburzenia seksualne, ból brodawek sutkowych,
powiększenie piersi, obrzęk moszny
Rzadko: Krwotoczne ciałko żółte/krwotoczna torbiel jajnika
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często: Zatrzymanie płynów i obrzęk, uczucie zmęczenia
Często: Osłabienie, gorączka, obrzęk tkanki podskórnej, dreszcze, zesztywnienie
mięśni
Niezbyt często: Ból klatki piersiowej, złe samopoczucie
Badania diagnostyczne
Bardzo często: Zwiększenie masy ciała
Często: Zmniejszenie masy ciała
Niezbyt często: Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie aktywności
fosfokinazy kreatynowej we krwi, zwiększenie aktywności
dehydrogenazy mleczanowej we krwi, zwiększenie aktywności fosfatazy
alkalicznej we krwi
Rzadko: Zwiększenie aktywności amylazy we krwi
* Wymienione działania niepożądane, zgłaszane w związku ze stosowaniem imatynibu po
wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Należą do nich pojedyncze doniesienia
spontaniczne, jak również poważne działania niepożądane z nadal trwających badań,
programów z rozszerzonym dostępem, badań farmakologii klinicznej i badań
eksploracyjnych w niezarejestrowanych wskazaniach. Ponieważ działania te zgłaszano
w populacji o nieokreślonej liczebności, oszacowanie ich częstości lub ustalenie związku
przyczynowo skutkowego z narażeniem na imatynib nie zawsze jest możliwe.
1. Zapalenie płuc zgłaszano najczęściej u pacjentów z CML po transformacji oraz u pacjentów
z GIST.
2. Ból głowy występował najczęściej u pacjentów z GIST.
3. W analizie pacjento-lat, zdarzenia niepożądane ze strony serca, w tym zastoinowa
niewydolność serca były częściej obserwowane u pacjentów z CML po transformacji niż
u pacjentów z CML w fazie przewlekłej.
4. Zaczerwienienia twarzy występowały najczęściej u pacjentów z GIST, a krwawienie
(krwiak, krwotok) było najczęściej obserwowane u pacjentów z GIST oraz u pacjentów
z CML po transformacji (CML-AP i CML-BC).
5. Wysięk opłucnowy zgłaszano częściej u pacjentów z GIST oraz u pacjentów z CML
po transformacji (CML-AP i CML-BC) niż u pacjentów z CML w fazie przewlekłej.
6+7. Ból brzucha i krwotok z przewodu pokarmowego były najczęściej obserwowane
u pacjentów z GIST.
8. Zgłoszono kilka przypadków niewydolności wątroby i martwicy wątroby zakończonych
zgonem.
9. Bóle mięśniowo-szkieletowe występujące podczas stosowania imatynibu lub po
zaprzestaniu stosowania, które obserwowano po wprowadzeniu produktu do obrotu.
10. Bóle mięśniowo-szkieletowe i związane z nimi działania niepożądane występowały częściej
u pacjentów z CML w porównaniu z pacjentami z GIST.
11. Przypadki zgonów były zgłaszane u pacjentów z chorobą zaawansowaną, silnymi
zakażeniami, ciężką neutropenią i innymi poważnymi chorobami współistniejącymi.
Odchylenia od normy w badaniach laboratoryjnych
Hematologia
We wszystkich badaniach u pacjentów z CML obserwowano niedobór krwinek, a zwłaszcza częste
występowanie neutropenii i małopłytkowości. Sugerowano, że zmiany te występują z większą
częstością u pacjentów leczonych dużymi dawkami imatynibu ≥ 750 mg (badania I fazy). Jednak
niedobór krwinek miał także ścisły związek ze stopniem zaawansowania choroby. Częstość
występowania neutropenii 3 lub 4 stopnia (ANC < 1,0 x 109/l) i trombocytopenii (liczba płytek krwi
< 50 x 109/l) była 4–6 razy większa u pacjentów w przełomie blastycznym i fazie akceleracji choroby
(59–64% i 44–63% odpowiednio dla neutropenii i małopłytkowości) w porównaniu z pacjentami
z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej choroby (16,7% neutropenia i 8,9% trombocytopenia).
U pacjentów z nowo rozpoznaną CML w przewlekłej fazie choroby neutropenię 4 stopnia
(ANC < 0,5 x 109/l) i trombocytopenię 4 stopnia (liczba płytek krwi < 10 x 109/l) obserwowano
odpowiednio u 3,6% i < 1% pacjentów. Średni czas trwania neutropenii i trombocytopenii wynosił
odpowiednio 2 do 3 tygodni oraz 3 do 4 tygodni. W takich przypadkach zwykle zmniejsza się dawkę
produktu leczniczego lub okresowo przerywa się leczenie imatynibem. Sporadycznie objawy te mogą
być przyczyną rezygnacji z dalszego stosowania produktu leczniczego. U dzieci i młodzieży z CML
najczęściej obserwowanymi zaburzeniami były niedobory krwinek 3 lub 4 stopnia obejmujące
neutropenię, trombocytopenię i anemię. Zasadniczo występowały one w czasie kilku pierwszych
miesięcy leczenia.
W badaniu z udziałem pacjentów z nieoperacyjnymi i (lub) przerzutowymi GIST niedokrwistość 3 i 4
stopnia występowała odpowiednio u 5,4% i 0,7% pacjentów. Przynajmniej u części pacjentów mogło
to być związane z krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz krwawieniami wewnątrz guza.
Neutropenię stopnia 3 i 4 stwierdzono odpowiednio u 7,5% i 2,7% pacjentów, a trombocytopenię
stopnia 3 u 0,7% pacjentów. U żadnego pacjenta nie stwierdzono trombocytopenii 4 stopnia.
Zmniejszenie liczby białych krwinek oraz granulocytów obojętnochłonnych występowało głównie
w czasie pierwszych sześciu tygodni leczenia. W ciągu dalszego leczenia wartości pozostawały na tym
samym poziomie.
Biochemia
U pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową obserwowano znaczne zwiększenie aktywności
aminotransferaz (< 5%) lub stężenia bilirubiny (< 1%). Zmiany te zazwyczaj ustępowały po
zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia (średni czas trwania tych incydentów wynosił około
jednego tygodnia). Leczenie trwale przerywano z powodu nieprawidłowych parametrów
laboratoryjnych wątroby u mniej niż 1% pacjentów z CML.
U pacjentów z GIST (badanie B2222) obserwowano podwyższenie aktywności AlAT
(aminotransferazy alaninowej) stopnia 3 lub 4 u 6,8% pacjentów oraz podwyższenie aktywności
AspAT (aminotransferazy asparaginianowej) stopnia 3 lub 4 u 4,8% pacjentów. Podwyższenie
stężenia bilirubiny nie przekraczało 3%.
Występowały przypadki martwiczego i cholestatycznego zapalenia wątroby oraz niewydolności
wątroby; niektóre z tych przypadków zakończyły się zgonami, w tym między innymi przypadek
śmierci pacjenta po zażyciu dużej dawki paracetamolu.
Opis wybranych działań niepożądanych
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
Opisywano reaktywację wirusowego zapalenia wątroby typu B powiązaną ze stosowaniem
inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL. Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności
wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby, a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub
zgonu pacjenta (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można również zgłaszać
podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Imatinibum 100 mg | Kapsułki twarde | 21140 | 100298137 | ChPL: 2023-05-05, Ulotka: 2023-05-05 |
| Imatinibum 400 mg | Kapsułki twarde | 21141 | 100298143 | ChPL: 2023-05-05, Ulotka: 2023-05-05 |