Imatinib LEK-AM
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne LEK-AM Sp. z o.o.
- Substancje czynne
- Imatinibum: 100 mg, 400 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 2 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Imatinib LEK-AM 100 mg | Kapsułki twarde | 10 kaps., 20 kaps., 30 kaps., 60 kaps., 90 kaps., 100 kaps., 120 kaps., 180 kaps. | na receptę (Rx) |
| Imatinib LEK-AM 400 mg | Kapsułki twarde | 10 kaps., 20 kaps., 30 kaps., 60 kaps., 90 kaps., 100 kaps., 120 kaps., 180 kaps. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 6 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Imatinibum 100 mg (kapsułki twarde) · 3 leki
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 5 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Glivec | Tabletki powlekane | Imatinibum: 100 mg, 400 mg | Novartis Europharm Limited |
| Imatinib Accord | Tabletki powlekane | Imatinibum: 100 mg, 400 mg | Accord Healthcare S.L.U. |
| Imatinib Teva | Tabletki powlekane | Imatinibum: 100 mg, 400 mg | Teva B.V. |
| Imatinib Zentiva | Tabletki powlekane | Imatinibum: 100 mg, 400 mg | Zentiva, k.s. |
| Meaxin | Tabletki powlekane | Imatinibum: 100 mg, 400 mg | Krka, d.d., Novo mesto |
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Białaczki wskazanie z ChPL
źródło: „Imatinib LEK-AM wskazany jest w leczeniu: dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (ang. Chronic Myeloid Leukaemia, CML) z chromosomem Philadelphia (bcr-abl, Ph+), którzy nie kwalifikują się do zabiegu transplantacji szpiku jako …” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Imatinib LEK-AM wskazany jest w leczeniu: dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) w skojarzeniu z chemioterapią.” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Imatinib LEK-AM wskazany jest w leczeniu: dorosłych pacjentów z zaawansowanym zespołem hipereozynofilowym (ang. Hypereosinophilic Syndrome, HES) i (lub) przewlekłą białaczką eozynofilową (ang. Chronic Eosinophilic Leukemia, CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα.” · ChPL, pkt 4.1 -
Zespoły mielodysplastyczne wskazanie z ChPL
źródło: „Imatinib LEK-AM wskazany jest w leczeniu: dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi (ang. Myelodysplastic/Myeloproliferate, MDS/MPD) związanymi z rearanżacją genu receptora płytkopochodnego czynnika wzrostu (ang. Platelet-Derived Growth Factor …” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „U dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży skuteczność imatynibu została oceniona na podstawie współczynnika odpowiedzi hematologicznej i cytogenetycznej oraz okresu przeżycia wolnego od progresji choroby w CML, współczynnika odpowiedzi hematologicznej i cytogenetycznej w Ph+ …” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Doświadczenie ze stosowaniem imatynibu u pacjentów z MDS/MPD związanymi z rearanżacją genu PDGFR jest bardzo ograniczone (patrz punkt 5.1).” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Imatinibum 100 mg (kapsułki twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki; Krospowidon; Magnezu stearynian; Krzemionka koloidalna uwodniona; Otoczka kapsułki; Żelatyna; Woda; Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek żółty (E 172); Tusz nadruku na kapsułce; Szelak; Potasu wodorotlenek; Żelaza tlenek czerwony (E 172) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały czerwony kremowy nadruk: 1
Imatinib LEK-AM, kapsułki żelatynowe twarde 100 mg: kapsułki rozmiar „1”, zawierające granulat o barwie białawej do kremowej, składające się z korpusu i wieczka w kolorze karmelowym. Na wieczku i korpusie kapsułki znajduje się czerwony pasek. Blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, zawierajace po 10 kapsułek, umieszczone są w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały czerwony kremowy nadruk: 1
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjentów należy uprzedzić, że w czasie leczenia imatynibem mogą wystąpić u nich takie działania niepożądane, jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub senność. Dlatego zaleca się ostrożność w czasie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
250 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Neutropenia; trombocytopenia; niedokrwistość; Ból głowy; niestrawność; ból brzucha; Obrzęk okołooczodołowy; zapalenie skóry/wypryski/wysypka; Skurcze mięśni; bóle mięśniowo-szkieletowe w tym bóle mięśni9; bóle stawów i bóle kości10; Zatrzymanie płynów i obrzęk; uczucie zmęczenia; Zwiększenie masy ciała
- często: obrzęki; obrzęki wokół oczu; obrzęki kończyn dolnych; Pancytopenia; neutropenia z gorączką; Jadłowstręt; Bezsenność; Zawroty głowy; parestezje; zaburzenia smaku; niedoczulica; Obrzęk powiek; nasilone łzawienie; krwotok spojówkowy; zapalenie spojówek; suchość oka; nieostre widzenie; Zaczerwienie twarz; krwotok; Duszności; krwawienie z nosa; kaszel; Wzdęcia; rozdęcie brzucha; refluks żołądkowo-przełykowy; zaparcie; suchość jamy ustnej; zapalenie żołądka; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Świąd; obrzęk twarzy; sucha skóra; rumień; łysienie; poty nocne; reakcja nadwrażliwości na światło; Obrzęk stawów; Osłabienie; gorączka; obrzęk tkanki podskórnej; dreszcze; zesztywnienie mięśni; Zmniejszenie masy ciała
- niezbyt często: zakażenia wirusem Herpes zoster; Herpes simplex; zapalenie nosogardła; Trombocytoza; limfopenia; zahamowanie czynności szpiku kostnego; eozynofilia; powiększenie węzłów chłonnych; Hipokaliemia; zwiększony apetyt; hipofosfatemia; zmniejszony apetyt; odwodnienie; dna; hiperurykemia; hiperkalcemia; hiperglikemia; hiponatremia; Depresja; osłabienie popędu płciowego; lęk; Migrena; senność; omdlenia; neuropatia obwodowa; zaburzenia pamięci; rwa kulszowa; zespół niespokojnych nóg; drżenie; krwotok mózgowy; Podrażnienie oka; ból oka; obrzęk oczodołu; krwotok twardówkowy; krwotok z siatkówki; zapalenie powiek; obrzęk plamki; szum uszny; utrata słuchu; Kołatania; częstoskurcz; zastoinowa niewydolność serca; Nadciśnienie; krwiak; krwiak podtwardówkowy; zimne palce nóg i rąk; niedociśnienie; zespół Raynauda; ból gardła i krtani; zapalenie gardła; Zapalenie jamy ustnej; owrzodzenie jamy ustnej; krwotok z przewodu pokarmowego; odbijanie się; smołowate stolce; zapalenie przełyku; wrzód żołądka; krwawe wymioty; zapalenie warg; dysfagia; zapalenie trzustki; zapalenie wątroby; żółtaczka; Wysypka krostkowa; siniaki; nasilone pocenie; pokrzywka; wylew krwawy podskórny; wzmożona tendencja do występowania siniaków; skąpe owłosienie; odbarwienie skóry; złuszczające zapalenie skóry; łamliwość paznokci; zapalenie mieszków włosowych; wybroczyny; łuszczyca; plamica; nadmierna pigmentacja skóry; wysypki pęcherzowe; zapalenie tkanki tłuszczowej (w tym rumień guzowaty); Sztywność stawów i mięśni; Ból nerki; krwiomocz; ostra niewydolność nerek; częste oddawanie moczu; Ginekomastia; zaburzenia erekcji; krwotok miesiączkowy; niregularna menstruacja; zaburzenia seksualne; ból brodawek sutkowych; powiększenie piersi; obrzęk moszny; Ból klatki piersiowej; złe samopoczucie; Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi; zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi; zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi
- rzadko: Zakażenia grzybicze; Zespół rozpadu guza; Niedokrwistość hemolityczna; mikroangiopatia zakrzepowa; Hiperkaliemia; hipomagnezemia; Stan splątania; Zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego; drgawki; zapalenie nerwu wzrokowego; Zaćma; jaskra; tarcza zastoinowa; Niemiarowość; migotanie przedsionków; zatrzymanie serca; zawał mięśnia sercowego; dławica piersiowa; wysięk osierdziowy; Ból związany z zapaleniem opłucnej; zwłóknienie płuc; nadciśnienie płucne; krwotok płucny; Zapalenie okrężnicy; niedrożność jelita; stan zapalny jelita grubego; Niewydolność wątroby; martwica wątroby; Ostra dermatoza z gorączką i neutrofilią (zespół Sweeta); przebarwienia paznokci; obrzęk naczynioruchowy; wysypka pęcherzykowa; rumień wielopostaciowy; leukoklastyczne zapalenie naczyń; zespół Stevensa-Johnsona; ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute generalised exanthematous pustulosis, AGEP); Osłabienie mięśni; zapalenie stawów; rabdomioliza/miopatia; Krwotoczne ciałko żółte/krwotoczna torbiel jajnika; Zwiększenie aktywności amylazy we krwi
- częstość nieznana: Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B; Krwawienie z guza/martwica guza; Wstrząs anafilaktyczny; Obrzęk mózgu; Krwotok do ciała szklistego; Zapalenie osierdzia; tamponada serca; Zakrzepica/zator; Ostra niewydolność oddechowa; choroba śródmiąższowa płuc; Niedrożność jelit; perforacja przewodu pokarmowego; zapalenie uchyłka; poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka - tzw. żołądek arbuzowaty (ang. gastric antral vascular ectasia, GAVE); Zespół ręka-stopa*; rogowacenie liszajowate*; liszaj płaski*; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka*; osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (ang. drug rash with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS)*; pseudoporfiria*; Martwica jałowa/martwica stawu biodrowego*; opóźnienie wzrostu u dzieci*; Przewlekła niewydolność nerek
- częstość niepodana w tekście: krwawienia; krwawienia z przewodu pokarmowego; krwawienia wewnątrz guza; nudności; wymioty; biegunka; bóle brzucha; zmęczenie; bóle mięśni; kurcze mięśni; wysypka; podwyższona aktywność aminotransferaz; hiperbilirubinemia; wysięk opłucnowy; wodobrzusze; obrzęk płuc; gwałtowne zwiększenie masy ciała; zapalenie płuc; zapalenie zatok; zapalenie tkanki łącznej; zapalenia górnych dróg oddechowych; grypa; zapalenia układu moczowego; zapalenie żołądka i jelit; posocznica; małopłytkowość; niedobory krwinek 3 lub 4 stopnia; niedokrwistość 3 i 4 stopnia; Neutropenię stopnia 3 i 4; trombocytopenię stopnia 3
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 800 mg na dobę · dzieci
źródło: „U dzieci w fazie przewlekłej CML i fazach zaawansowanych CML zaleca się dawkę 340 mg/m2 pc. na dobę (nie należy stosować całkowitej dawki większej niż 800 mg).” · ChPL, pkt 4.2
- 800 mg na dobę · dzieci
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Stosowanie u dzieci i młodzieży
„Stosowanie u dzieci i młodzieży: nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania u dzieci z CML poniżej 2 lat oraz u dzieci z Ph+ ALL w wieku poniżej 1 roku (patrz punkt 5.1). Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z MDS/MPD, DFSP i HES/CEL jest bardzo ograniczone.” - dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka imatynibu wynosi 400 mg na dobę u dorosłych pacjentów w fazie przewlekłej CML.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka imatynibu wynosi 600 mg na dobę u dorosłych pacjentów w fazie akceleracji.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka imatynibu wynosi 600 mg na dobę u dorosłych pacjentów w przebiegu przełomu blastycznego.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 600 mg, przyjmowana jako 6 kapsułek raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 400 mg, przyjmowana jako 4 kapsułki raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 100 mg, przyjmowana jako 1 kapsułka raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Niewydolność wątroby
„Niewydolność wątroby: imatynib jest metabolizowany głównie w wątrobie. Pacjentom z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy podawać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę. Dawkę tę można zmniejszyć w przypadku nietolerancji (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.2).” - Zaburzenia czynności wątroby Próby czynnościowe wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Próby czynnościowe wątroby Łagodne Bilirubina całkowita: = 1,5 GGN AspAT: > GGN (może być w normie lub < GGN, jeśli bilirubina całkowita > GGN)” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Niewydolność nerek
„Niewydolność nerek: pacjenci z zaburzeniem czynności nerek lub dializowani powinni otrzymywać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę jako dawkę początkową. Jednakże, u tych pacjentów zaleca się zachowanie ostrożności. Dawka może zostać zmniejszona w przypadku nietolerancji. Jeśli dawka jest tolerowana, może zostać zwiększona w przypadku braku skuteczności (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Stosowanie u osób w podeszłym wieku
„Stosowanie u osób w podeszłym wieku: nie prowadzono osobnych badań farmakokinetyki imatynibu u osób w podeszłym wieku. W badaniach klinicznych, w których brało udział ponad 20% pacjentów powyżej 65 lat nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych związanych z wiekiem. Nie ma konieczności specjalnego dawkowania u osób w podeszłym wieku.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania imatynibu u kobiet w okresie ciąży. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano występowanie samoistnych poronień i wad wrodzonych u dzieci matek, które przyjmowały imatynib. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla płodu nie jest znane. Nie stosować imatynibu w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli imatynib jest stosowany u kobiety w ciąży, pacjentka musi być poinformowana o potencjalnym ryzyku dla płodu.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Informacje dotyczące przenikania imatynibu do mleka matki są ograniczone. Badania z udziałem dwóch kobiet karmiących wykazały, że zarówno imatynib, jak i jego czynny metabolit mogą przenikać do mleka matki. Proporcja stężenia w mleku do stężenia w osoczu, badana u jednej z pacjentek wynosiła 0,5 dla imatynibu i 0,9 dla metabolitu, co sugeruje większe przenikanie metabolitu do mleka. Biorąc pod uwagę połączone stężenie imatynibu i metabolitu oraz maksymalne dzienne spożycie mleka przez niemowlęta, całkowite przewidywane narażenie jest małe (~10% dawki leczniczej).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność W badaniach nieklinicznych wykazano brak wpływu na płodność samców i samic szczura, aczkolwiek obserwowano wpływ na parametry reprodukcyjne (patrz punkt 5.3). Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów otrzymujących imatynib, dotyczących wpływu na płodność i gametogenezę. Pacjenci otrzymujący imatynib, którzy niepokoją się o swoją płodność, powinni skonsultować się z lekarzem.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zalecaną dawkę należy przyjmować doustnie podczas posiłku, popijając dużą szklanką wody, w celu zminimalizowania ryzyka podrażnienia przewodu pokarmowego.”
- jedzenie i napoje: „Pacjentom (dzieci), którzy nie są zdolni połknąć kapsułek, można rozpuścić zawartość kapsułek w szklance niegazowanej wody lub soku jabłkowego.”
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie (tabela z dokumentu): Dostosowanie dawki u pacjentów z neutropenią i trombocytopenią:
| HES/CEL (dawka początkowa 100 mg) | ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi < 50 x 109/l | 1. Przerwać podawanie imatynibu aż do chwili, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i płytki krwi ≥ 75 x 109/l. |
|---|---|---|
| 2. Ponownie rozpocząć leczenie | ||
| imatynibem w dawce stosowanej | ||
| uprzednio (tj. przed wystąpieniem | ||
| ciężkiego działania niepożądanego). | ||
| CML w fazie przewlekłej | ANC < 1,0 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do |
| MDS/MPD | i (lub) | czasu, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i płytki |
| (dawka początkowa | płytki krwi < 50 x 109/l | krwi ≥ 75 x 109/l. |
| 400 mg) | 2. Ponownie rozpocząć leczenie | |
| HES/CEL (po dawce | imatynibem w dawce stosowanej | |
| 400 mg) | uprzednio (tj. przed wystąpieniem | |
| ciężkiego działania niepożądanego). | ||
| 3. W przypadku ponownego zmniejszenia | ||
| ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytek krwi | ||
| < 50 x 109/l, powtórzyć postępowanie | ||
| podane w punkcie 1, a następnie | ||
| wrócić do podawania imatynibu | ||
| w dawce zmniejszonej do 300 mg. | ||
| CML w fazie przewlekłej u | ANC < 1,0 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do czasu, |
| dzieci i młodzieży (po | i (lub) | gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i płytki krwi ≥ 75 |
| dawce 340 mg/m2 pc.) | płytki krwi < 50 x 109/l | x 109/l. |
| 2. Ponownie rozpocząć leczenie | ||
| imatynibem w dawce stosowanej | ||
| uprzednio (tj. przed wystąpieniem | ||
| ciężkiego działania niepożądanego). | ||
| 3. W przypadku ponownego zmniejszenia | ||
| ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytek krwi | ||
| < 50 x 109/l, powtórzyć postępowanie | ||
| podane w punkcie 1, a następnie wrócić | ||
| do podawania imatynibu w dawce | ||
| zmniejszonej do 260 mg/m2 pc. | ||
| CML w fazie akceleracji i | aANC < 0,5 x 109/l i (lub) płytki krwi < 10 x 109/l | 1. Sprawdzić, czy niedobór krwinek jest |
| przełomu blastycznego i | spowodowany białaczką (aspiracja | |
| Ph+ ALL | szpiku lub biopsja). | |
| (dawka początkowa | 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma związku | |
| 600 mg) | z białaczką, należy zmniejszyć dawkę | |
| imatynibu do 400 mg. | ||
| 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się | ||
| przez okres 2 tygodni, dawkę należy | ||
| zmniejszyć do 300 mg. | ||
| 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się | ||
| przez okres 4 tygodni i nadal nie jest | ||
| spowodowany białaczką, należy | ||
| przerwać leczenie imatynibem do | ||
| czasu, gdy ANC ≥ 1 x 109/l i płytki | ||
| krwi ≥ 20 x 109/l. Następnie, należy | ||
| ponownie podjąć leczenie, podając | ||
| dawkę 300 mg. | ||
| CML w fazie akceleracji i | aANC < 0,5 x 109/l i (lub) płytki krwi < 10 x 109/l | 1. Sprawdzić, czy niedobór krwinek jest |
| przełomu blastycznego u | spowodowany białaczką (aspiracja | |
| dzieci i młodzieży (dawka | szpiku lub biopsja). | |
| początkowa | 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma związku | |
| 340 mg/m2 pc.) | z białaczką, należy zmniejszyć dawkę | |
| imatynibu do 260 mg/m2 pc. | ||
| 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się | ||
| przez okres 2 tygodni, dawkę należy | ||
| zmniejszyć do 200 mg/m2 pc. | ||
| 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się | ||
| przez okres 4 tygodni i nadal nie jest | ||
| spowodowany białaczką, należy | ||
| przerwać leczenie imatynibem do czasu, | ||
| gdy ANC ≥ 1 x 109/l i płytki krwi ≥ 20 x | ||
| 109/l. Następnie, należy ponownie | ||
| podjąć leczenie podając dawkę 200 | ||
| mg/m2 pc. | ||
| DFSP (w dawce 800 mg) | ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi < 50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do |
| czasu, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i płytki | ||
| krwi ≥ 75 x 109/l. | ||
| 2. Wznowić leczenie imatynibem | ||
| w dawce 600 mg. | ||
| 3. W razie ponownego zmniejszenia | ||
| ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytek krwi | ||
| < 50 x 109/l, powtórzyć postępowanie | ||
| podane w punkcie 1, a następnie | ||
| wrócić do podawania imatynibu | ||
| w dawce zmniejszonej do 400 mg. | ||
| ANC (ang. Absolute Neutrophil Count) = bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych | ||
| a występujące po co najmniej 1 miesiącu leczenia | ||
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 4–5
| Zaburzenia czynności wątroby | Próby czynnościowe wątroby |
|---|---|
| Łagodne | Bilirubina całkowita: = 1,5 GGN AspAT: > GGN (może być w normie lub < GGN, jeśli bilirubina całkowita > GGN) |
| Umiarkowane | Bilirubina całkowita: >1,5–3,0 GGN AspAT: dowolna wartość |
| Ciężkie | Bilirubina całkowita: >3–10 GGN AspAT: dowolna wartość |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 6
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Imatinib LEK-AM
Lek Imatinib LEK-AM jest zapisywany pacjentom tylko przez lekarzy z doświadczeniem w
stosowaniu leków podawanych w leczeniu nowotworów krwi lub nowotworów litych.
Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza, nawet jeśli różnią się one od ogólnych informacji
zawartych w tej ulotce.
Kiedy nie stosować leku Imatinib LEK-AM:
- jeśli pacjent ma uczulenie na imatynib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Jeśli ta informacja dotyczy pacjenta, powinien powiedzieć o tym lekarzowi zanim przyjmie lek
Imatinib LEK-AM.
W razie podejrzewania uczulenia, ale braku pewności, należy zasięgnąć porady lekarskiej.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Imatinib LEK-AM należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta występują lub kiedykolwiek występowały choroby wątroby, nerek lub serca.
- jeśli pacjent przyjmuje lek lewotyroksynę po usunięciu tarczycy.
- jeśli pacjent miał kiedykolwiek lub może teraz mieć zakażenie wirusem zapalenia wątroby
typu B; wynika to stąd, że lek Imatinib LEK-AM może powodować ponowną aktywację
wirusowego zapalenia wątroby typu B, co może w niektórych przypadkach być śmiertelne;
pacjenci będą poddawani dokładnej kontroli przez lekarza w celu wykrycia objawów tego
zakażenia przed rozpoczęciem leczenia.
- jeśli podczas przyjmowania leku Imatinib LEK-AM u pacjenta wystąpią siniaki, krwawienie,
gorączka, zmęczenie i dezorientacja należy skontaktować się z lekarzem. Może to być objaw
uszkodzenia naczyń krwionośnych zwany mikroangiopatią zakrzepową (TMA).
Jeśli którykolwiek z wyżej wymienionych punktów odnosi się do pacjenta, należy powiedzieć o tym
lekarzowi zanim pacjent przyjmie lek Imatinib LEK-AM.
Podczas stosowania leku Imatinib LEK-AM pacjent może stać się bardziej wrażliwy na słońce. Jest
ważne aby okrywać obszary skóry narażone na słońce oraz stosować preparaty z filtrem o wysokim
wskaźniku ochrony przeciwsłonecznej (SPF). Te środki ostrożności należy stosować również u dzieci.
Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli podczas leczenia lekiem Imatinib LEK-AM
nastąpi bardzo szybkie zwiększenie masy ciała. Lek Imatinib LEK-AM może powodować zatrzymanie
wody w organizmie (zatrzymanie płynów o ciężkim przebiegu).
Podczas przyjmowania leku Imatinib LEK-AM stan zdrowia pacjenta będzie podlegał regularnej
ocenie przez lekarza, pozwalającej stwierdzić czy leczenie lekiem Imatinib LEK-AM jest skuteczne.
Badania krwi i pomiar masy ciała będą regularnie wykonywane w czasie przyjmowania tego leku.
Dzieci i młodzież
Lek Imatinib LEK-AM jest stosowany także w leczeniu dzieci z CML. Nie ma doświadczenia
dotyczącego stosowania u dzieci z CML poniżej 2 lat. Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z
Ph-dodatnią ALL jest ograniczone, a doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z MDS/MPD,
DFSP i HES/CEL jest bardzo ograniczone.
U niektórych dzieci i młodzieży przyjmujących lek Imatinib LEK-AM może wystąpić wolniejszy
wzrost niż normalnie. Lekarz będzie kontrolował wzrost w czasie regularnych wizyt.
Lek Imatinib LEK-AM a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje stosować, także tych, które wydawane są
bez recepty (takie jak paracetamol) oraz o lekach ziołowych (takich jak ziele dziurawca). Niektóre leki
mogą wpływać na działanie leku Imatinib LEK-AM, jeśli przyjmowane są jednocześnie. Mogą one
nasilać lub osłabiać działanie leku Imatinib LEK-AM, co może prowadzić do wzmożonych działań
niepożądanych lub powodować, że lek Imatinib LEK-AM będzie mniej skuteczny. W taki sam sposób
może działać Imatinib LEK-AM na niektóre inne leki.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
- Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
- Lek Imatinib LEK-AM nie jest zalecany dla kobiet w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie
konieczne, ponieważ może zaszkodzić dziecku. Lekarz przedstawi możliwe zagrożenia mogące
wystąpić w trakcie przyjmowania leku Imatinib LEK-AM w czasie ciąży.
- Zaleca się, by kobiety, które mogą zajść w ciążę stosowały skuteczną metodę antykoncepcji
podczas leczenia lekiem Imatinib LEK-AM i 15 dni po zakończeniu leczenia.
- Nie należy karmić piersią w czasie leczenia lekiem Imatinib LEK-AM i 15 dni po zakończeniu
leczenia, gdyż może to zaszkodzić dziecku.
- Pacjenci zwracający uwagę na swoją płodność podczas stosowania leku Imatinib LEK-AM,
powinni skonsultować się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas przyjmowania tego leku mogą wystąpić zawroty głowy lub senność, lub zaburzenia widzenia.
W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych narzędzi czy maszyn do
czasu, aż pacjent poczuje się znowu dobrze.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Zwykle są one łagodne do umiarkowanych.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie. Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi,
jeśli wystąpi którykolwiek z poniżej podanych objawów niepożądanych:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób) lub często (może dotyczyć mniej niż 1
na 10 osób):
- Szybkie zwiększenie masy ciała. Lek Imatinib LEK-AM może powodować zatrzymanie wody
w organizmie (zatrzymanie płynów o ciężkim przebiegu).
- Objawy zakażenia, takie jak gorączka, silne dreszcze, ból gardła i wrzody w jamie ustnej. Lek
Imatinib LEK-AM może zmniejszać liczbę białych krwinek we krwi, co może spowodować
zwiększoną podatność na zakażenie.
- Niespodziewane krwawienie lub powstawanie siniaków (pomimo braku urazu).
Niezbyt często (może dotyczyć mniej niż 1 na 100 osób) lub rzadko (może dotyczyć mniej niż 1
na 1000 osób):
- Ból w klatce piersiowej, nieregularny rytm serca (objawy problemów z sercem).
- Kaszel, trudności w oddychaniu lub ból podczas oddychania (objawy problemów z płucami).
- Uczucie pustki w głowie, zawroty głowy lub omdlenia (objawy niskiego ciśnienia tętniczego
krwi).
- Nudności z utratą apetytu, ciemne zabarwienie moczu, zażółcenie skóry lub oczu (objawy
problemów z wątrobą).
- Wysypka, zaczerwienienie skóry z pęcherzami na wargach, w okolicy oczu, na skórze lub
w jamie ustnej, złuszczanie się skóry, gorączka, wypukłe czerwone lub fioletowe plamy na
skórze, swędzenie, uczucie pieczenia, wysypka krostkowa (objawy problemów ze skórą).
- Bolesne czerwone guzki na skórze, ból skóry, zaczerwienienie skóry (zapalenie tkanki
tłuszczowej znajdującej się pod skórą).
- Silny ból brzucha, obecność krwi w wymiocinach, kale lub moczu, czarne stolce (objawy
zaburzeń żołądka i jelit).
- Znacznie zmniejszona ilość oddawanego moczu, uczucie pragnienia (objawy problemów
z nerkami).
- Nudności z biegunką i wymiotami, ból brzucha lub gorączka (objawy problemów z jelitami).
- Silny ból głowy, osłabienie lub porażenie kończyn lub twarzy, trudności z mówieniem, nagła
utrata świadomości (objawy problemów z układem nerwowym, takie jak krwawienie lub obrzęk
w obrębie czaszki/mózgu).
- Bladość skóry, uczucie zmęczenia i duszności oraz ciemne zabarwienie moczu (objawy
niedoboru krwinek czerwonych).
- Ból oczu lub pogorszenie widzenia, krwawienie w obrębie oka.
- Ból bioder lub trudności w chodzeniu.
- Zdrętwienie lub uczucie zimna w palcach nóg i rąk (objawy zespołu Reynauda).
- Nagłe obrzmienie i zaczerwienienie skóry (objawy zakażenia skóry zwane zapaleniem tkanki
łącznej).
- Trudności w słyszeniu.
- Osłabienie mięśni i kurcze mięśni z nieprawidłowym rytmem serca (objawy zmian ilości potasu
we krwi pacjenta).
- Siniaczenie.
- Ból żołądka z nudnościami.
- Kurcze mięśni z gorączką, czerwono-brązowe zabarwienie moczu, ból i osłabienie mięśni
pacjenta (objawy problemów z mięśniami).
- Ból miednicy, czasami z mdłościami i wymiotami, z nagłym krwawieniem z pochwy, zawroty
głowy lub omdlenie spowodowane niskim ciśnieniem tętniczym krwi (objawy problemów
z jajnikami lub macicą).
- Nudności, duszność, nieregularne tętno, zmętnienie moczu, zmęczenie i (lub) dolegliwości ze
strony stawów z towarzyszącymi nieprawidłowościami wyników badań laboratoryjnych
(np. duże stężenie potasu, kwasu moczowego i wapnia oraz małe stężenie fosforu we krwi).
- Zakrzepy w małych naczyniach krwionośnych (mikroangiopatia zakrzepowa).
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Współwystępowanie rozległej, nasilonej wysypki, nudności, gorączki, dużej liczby niektórych
krwinek białych, bądź zażółcenia skóry lub oczu (objawów żółtaczki) z dusznością,
bólem/uczuciem dyskomfortu w klatce piersiowej, znacznym zmniejszeniem ilości oddawanego
moczu i uczuciem pragnienia itp. (objawy reakcji alergicznej związanej z leczeniem).
- Przewlekła niewydolność nerek.
- Nawrót (reaktywacja) zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (zakażenia wątroby) u
pacjentów, którzy przebyli tę chorobę w przeszłości.
Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów niepożądanych, należy natychmiast powiedzieć
o tym lekarzowi.
Inne działania niepożądane mogą obejmować:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):
- Ból głowy lub zmęczenie.
- Nudności, wymioty, biegunka, niestrawność.
- Wysypka.
- Kurcze mięśni lub stawów, ból mięśni lub kości podczas stosowania lub po zaprzestaniu
stosowania leku Imatinib LEK-AM.
- Obrzęki, takie jak obrzęki kostek lub okolic oczu.
- Zwiększenie masy ciała.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Często (może dotyczyć mniej niż 1 na 10 osób):
- Brak łaknienia, utrata masy ciała lub zaburzenia smaku.
- Zawroty głowy lub osłabienie.
- Trudności ze snem (bezsenność).
- Wydzielina z oka ze swędzeniem, zaczerwienieniem i obrzękiem (zapalenie spojówek), nasilone
łzawienie lub niewyraźne widzenie.
- Krwotoki z nosa.
- Ból lub obrzmienie brzucha, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, zgaga lub zaparcie.
- Świąd.
- Nadmierne wypadanie lub przerzedzenie włosów.
- Drętwienie dłoni lub stóp.
- Owrzodzenie jamy ustnej.
- Ból stawów z obrzękiem.
- Suchość jamy ustnej, suchość skóry lub suchość oka.
- Zmniejszenie lub zwiększenie wrażliwości skóry.
- Uderzenia gorąca, dreszcze lub pocenie nocne.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Zaczerwienienie lub obrzęk dłoni i podeszew stóp, któremu może towarzyszyć mrowienie
i piekący ból.
- Zmiany skórne z bólem i (lub) powstawaniem pęcherzy.
- Spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W przypadku stosowania imatynibu jednocześnie z innymi produktami leczniczymi istnieje
prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji. Należy zachować ostrożność podczas stosowania
imatynibu z inhibitorami proteaz, azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, niektórymi antybiotykami
makrolidowymi (patrz punkt 4.5), substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np.
cyklosporyna, pimozyd, takrolimus, syrolimus, ergotamina, diergotamina, fentanyl, alfentanyl,
terfenadyna, bortezomib, docetaksel, chinidyna) lub warfaryną i innymi pochodnymi kumaryny (patrz
punkt 4.5).
Jednoczesne podawanie imatynibu z innymi produktami leczniczymi, które indukują CYP3A4
(np. deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital lub ziele dziurawca
Hypericum perforatum) może istotnie zmniejszać ekspozycję na imatynib, potencjalnie zwiększając
ryzyko niepowodzenia terapeutycznego. Dlatego nie należy stosować jednocześnie silnych induktorów
CYP3A4 i imatynibu (patrz punkt 4.5).
Niedoczynność tarczycy
W czasie leczenia imatynibem, donoszono o klinicznych przypadkach niedoczynności tarczycy,
występujących u pacjentów po usunięciu gruczołu tarczowego, którym zastępczo podawano
lewotyroksynę (patrz punkt 4.5). U takich pacjentów należy ściśle kontrolować stężenie hormonu
tyreotropowego (ang. Thyroid-Stimulating Hormone, TSH).
Toksyczność dla wątroby
Metabolizm imatynibu zachodzi głównie w wątrobie, a tylko 13% produktu jest wydalane przez nerki.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi) należy
szczegółowo monitorować obraz krwi obwodowej oraz aktywność enzymów wątrobowych (patrz
punkty 4.2, 4.8 i 5.2). Należy zwrócić uwagę na fakt, że pacjenci z GIST mogą mieć przerzuty do
wątroby, które mogą prowadzić do zaburzenia jej czynności.
Podczas stosowania imatynibu obserwowano przypadki uszkodzenia wątroby, w tym niewydolność
wątroby oraz martwicę wątroby. W przypadku leczenia skojarzonego imatynibem i chemioterapią
w dużych dawkach odnotowano zwiększenie częstości występowania ciężkich działań niepożądanych
dotyczących wątroby. Należy dokładnie monitorować czynność wątroby w przypadku jednoczesnego
stosowania imatynibu i chemioterapii, o której wiadomo, że może powodować zaburzenia czynności
wątroby (patrz punkt 4.5 i 4.8).
Zatrzymanie płynów
U około 2,5% pacjentów z nowo rozpoznaną CML, przyjmujących imatynib występowało znacznego
stopnia zatrzymanie płynów (wysięk opłucnowy, obrzęki, obrzęk płuc, wodobrzusze, powierzchowny
obrzęk). Dlatego jest wysoce wskazane regularne kontrolowanie masy ciała pacjentów.
Nieoczekiwany, szybki przyrost masy ciała należy dokładnie przeanalizować. W razie konieczności
należy zastosować odpowiednie leczenie wspomagające i inne działania terapeutyczne. W badaniach
klinicznych stwierdzono zwiększenie liczby takich przypadków u pacjentów w podeszłym wieku oraz
pacjentów z chorobą serca w wywiadzie. Dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z
zaburzeniem czynności serca.
Pacjenci z chorobami serca
Należy uważnie monitorować pacjentów z chorobami serca, czynnikami ryzyka niewydolności serca
lub niewydolnością serca w wywiadzie, a wszyscy pacjenci z przedmiotowymi i podmiotowymi
objawami odpowiadającymi niewydolności serca lub nerek wymagają oceny lekarskiej i leczenia.
U pacjentów z zespołem hipereozynofilowym (ang. Hypereosinophilic Syndrome, HES) z utajonym
naciekaniem komórek HES w obrębie mięśnia sercowego, występowanie pojedynczych przypadków
wstrząsu kardiogennego/zaburzeń funkcji lewej komory było związane z degranulacją komórek HES
przed rozpoczęciem leczenia imatynibem. Donoszono, że stan ten jest odwracalny po podaniu
steroidów o działaniu ogólnoustrojowym, zastosowaniu środków podtrzymujących krążenie
i czasowym odstawieniu imatynibu. Ponieważ po zastosowaniu imatynibu sporadycznie zgłaszano
działania niepożądane ze strony serca, przed rozpoczęciem leczenia należy dokonać uważnej oceny
stosunku korzyści do ryzyka związanego z leczeniem imatynibem w populacji z HES/CEL.
Zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne (ang. Myelodysplastic/Myeloproliferate, MDS/MPD)
z rearanżacją genu PDGFR mogą być związane z wysokim stężeniem eozynofilów. Dlatego u
pacjentów z HES/CEL oraz u pacjentów z MDS/MPD związanymi z wysokim stężeniem eozynofilów,
przed rozpoczęciem leczenia imatynibem należy rozważyć przeprowadzenie konsultacji z
kardiologiem, wykonanie echokardiogramu oraz oznaczenie stężenia troponiny w surowicy. Jeśli
którykolwiek z wyników tych badań okaże się nieprawidłowy, należy rozważyć dalszą obserwację
kardiologiczną i profilaktyczne zastosowanie steroidów układowych (1–2 mg/kg) przez jeden lub dwa
tygodnie na początku leczenia, jednocześnie z podawaniem imatynibu.
Krwawienie z przewodu pokarmowego
W badaniu z udziałem pacjentów z GIST nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami stwierdzono zarówno
krwawienia z przewodu pokarmowego jak i krwawienia wewnątrz guza (patrz punkt 4.8). Na
podstawie dostępnych danych nie określono czynników predysponujących (np. wielkość guza,
umiejscowienie guza, zaburzenia krzepnięcia), które mogłyby kwalifikować pacjentów z GIST do
grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia jednego z tych dwóch rodzajów krwawienia. Ponieważ
zwiększenie unaczynienia i skłonność do krwawień jest cechą charakterystyczną i naturalnym
obrazem klinicznym GIST, należy zastosować standardowe postępowanie i procedury w celu
monitorowania i leczenia krwawienia u wszystkich pacjentów.
Ponadto, po wprowadzeniu imatynibu do obrotu, u pacjentów z CML, ALL i innymi chorobami,
zgłaszano występowanie poszerzenia naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka, tzw. żołądka
arbuzowatego (ang. gastric antral vascular ectasia, GAVE), rzadkiej przyczyny krwawienia
z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.8). W razie potrzeby można rozważyć przerwanie leczenia
produktem leczniczym Imatinib LEK-AM.
Zespół rozpadu guza
Ze względu na możliwość wystąpienia zespołu rozpadu guza (ang. tumour lysis syndrome, TLS),
przed rozpoczęciem leczenia imatynibem, zaleca się skorygowanie istotnego klinicznie odwodnienia
oraz leczenie mające na celu zmniejszenie podwyższonego stężenia kwasu moczowego (patrz
punkt 4.8).
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
U pacjentów będących przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B dochodziło do
reaktywacji zapalenia wątroby po otrzymaniu przez nich inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL.
Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby,
a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub zgonu pacjenta.
U pacjentów należy wykonać badania w celu wykrycia zakażenia wirusem HBV przed rozpoczęciem
leczenia produktem leczniczym Imatinib LEK-AM. Przed rozpoczeciem leczenia u pacjentów z
dodatnim wynikiem badania serologicznego w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B (w tym
u pacjentów z aktywną chorobą) i w przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem badania w kierunku
zakażenia wirusem HBV w trakcie leczenia należy skontaktować sie z ekspertami ds. chorób wątroby
i leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu B. Nosiciele wirusa HBV, którzy wymagają leczenia
produktem leczniczym Imatinib LEK-AM, powinni być poddawani ścisłej obserwacji ze względu na
wystąpienie objawów podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia wirusem HBV w
trakcie całego okresu leczenia i przez kilka miesięcy po jego zakończeniu (patrz punkt 4.8).
Fototoksyczność
Należy unikać bezpośredniej ekspozycji lub zminimalizować bezpośrednią ekspozycję na światło
słoneczne ze względu na ryzyko wystąpienia fototoksyczności związanej z leczeniem imatynibem.
Pacjenci powinni zostać poinformowani o konieczności stosowania środków zapobiegawczych takich
jak odzież ochronna oraz preparaty z filtrem o wysokim wskaźniku ochrony przeciwsłonecznej (SPF).
Mikroangiopatia zakrzepowa
Stosowanie inhibitorów kinazy tyrozynowej (TKI) BCR-ABL jest związane z występowaniem
mikroangiopatii zakrzepowej (ang. thrombotic microangiopathy, TMA), co obejmuje zgłoszenia
pojedynczych przypadków po zastosowaniu imatynibu (patrz punkt 4.8). Jeśli u pacjenta
otrzymującego produkt Imatinib LEK-AM wystąpią laboratoryjne lub kliniczne cechy TMA, leczenie
należy przerwać i przeprowadzić gruntowną ocenę w celu wykrycia TMA, obejmującą aktywność
ADAMTS13 i oznaczenie miana przeciwciał przeciwko ADAMTS13. Jeśli miano przeciwciał
przeciwko ADAMTS13 jest podwyższone z jednocześnie występującą małą aktywnością
ADAMTS13, leczenia produktem Imatinib LEK-AM nie należy wznawiać.
Badania laboratoryjne
U pacjentów przyjmujących imatynib należy regularnie wykonywać pełne badanie krwi. Leczenie
produktem leczniczym Imatinib LEK-AM pacjentów chorych na CML może być związane z
wystąpieniem neutropenii lub trombocytopenii. Jednakże pojawienie się obniżonej liczby krwinek
prawdopodobnie zależy od stopnia zaawansowania choroby i jest częstsze u pacjentów w fazie
akceleracji choroby lub w przełomie blastycznym niż u pacjentów w fazie przewlekłej CML. W takich
przypadkach można przerwać leczenie imatynibem lub zmniejszyć jego dawkę, zgodnie z zaleceniami
określonymi w punkcie 4.2.
U pacjentów otrzymujących imatynib należy regularnie oceniać czynność wątroby (aminotransferazy,
bilirubina, fosfataza zasadowa).
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, całkowity wpływ imatynibu zawartego w osoczu na
organizm wydaje się być większy niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jest to
prawdopodobnie spowodowane zwiększonym stężeniem alfa kwaśniej glikoproteiny (ang. alpha-acid
glycoprotein, AGP), białka wiążącego imatynib, w osoczu u tych pacjentów. U pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek należy stosować minimalną dawkę początkową. Należy zachować
ostrożność w czasie leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. W przypadku
nietolerancji dawkę można zmniejszyć (patrz punkt 4.2 i 5.2).
Długotrwałe leczenie imatynibem może być związane z klinicznie istotnym pogorszeniem czynności
nerek. Z tego względu należy dokonać oceny czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia
imatynibem i ściśle ją monitorować w czasie trwania terapii, zwracając szczególną uwagę na
pacjentów z czynnikami ryzyka dysfunkcji nerek. W przypadku wystąpienia zaburzeń czynności nerek
należy zlecić odpowiednie postępowanie i leczenie, zgodnie ze standardowymi wytycznymi
medycznymi.
Dzieci i młodzież
Donoszono o przypadkach opóźnienia wzrostu u otrzymujących imatynib dzieci i młodzieży przed
okresem dojrzewania. W badaniach obserwacyjnych w populacji dzieci i młodzieży z CML,
raportowano statystycznie istotne (ale o niepewnym znaczeniu klinicznym) obniżenie mediany
odchylenia standardowego wzrostu po 12 i 24 miesiącach leczenia, w dwóch małych podgrupach
niezależnie od dojrzewania płciowego lub płci. Zalecane jest ścisłe monitorowanie wzrostu u dzieci i
młodzieży w czasie leczenia imatynibem (patrz punkt 4.8).
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Substancje czynne, które mogą zwiększać stężenie imatynibu w osoczu:
Substancje hamujące aktywność izoenzymu CYP3A4 cytochromu P-450 (np. inhibitory proteaz, takie
jak indynawir, lopinawir/rytonawir, rytonawir, sakwinawir, telaprewir, nelfinawir, boceprewir; azole
leków przeciwgrzybiczych, w tym ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol; niektóre
antybiotyki makrolidowe, takie jak erytromycyna, klarytromycyna i telitromycyna) mogą spowalniać
metabolizm imatynibu i powodować zwiększenie jego stężenia. Obserwowano znacząco większe
narażenie na imatynib (średnie wartości Cmax i AUC imatynibu wzrosły odpowiednio o 26% i 40%)
u zdrowych ochotników, którym jednocześnie podano jednorazowo ketokonazol (inhibitor CYP3A4).
Należy zachować ostrożność w czasie jednoczesnego stosowania imatynibu z inhibitorami enzymów
z rodziny CYP3A4.
Substancje czynne, które mogą zmniejszać stężenie imatynibu w osoczu:
Substancje będące induktorami CYP3A4 (np. deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna,
fenobarbital, fosfenytoina, prymidon lub ziele dziurawca Hypericum perforatum) mogą istotnie
zmniejszać ekspozycję na imatynib, potencjalnie zwiększając ryzyko niepowodzenia terapeutycznego.
Uprzednie wielokrotne podawanie ryfampicyny w dawce 600 mg, a następnie podanie jednej dawki
imatynibu w ilości 400 mg spowodowało zmniejszenie Cmax i AUC(0-∞) odpowiednio o co najmniej
54% i 74%, w stosunku do wartości uzyskanych bez uprzedniego podawania ryfampicyny. Podobne
wyniki obserwowano u pacjentów z glejakami złośliwymi leczonych imatynibem podczas
przyjmowania przeciwpadaczkowych produktów leczniczych pobudzających enzymy
(ang. enzyme-inducing anti-epileptic drugs, EIAED), takich jak karbamazepina, okskarbazepina
i fenytoina. Pole pod krzywą zależności stężenia imatynibu w osoczu od czasu zmniejszyło się o 73%
w porównaniu z pacjentami nieprzyjmującymi EIAED. Należy unikać jednoczesnego stosowania
ryfampicyny oraz innych silnych induktorów CYP3A4 i imatynibu.
Substancje czynne, których stężenie w osoczu może ulec zmianie pod wpływem imatynibu:
Imatynib powoduje zwiększenie średnich wartości Cmax i AUC symwastatyny (substratu CYP3A4)
odpowiednio 2- oraz 3,5-krotnie. Wskazuje to na hamowanie aktywności CYP3A4 przez imatynib.
W związku z tym zaleca się ostrożność podczas podawania imatynibu z substratami CYP3A4
o wąskim zakresie dawek terapeutycznych (np. cyklosporyna, pimozyd, takrolimus, syrolimus,
ergotamina, diergotamina, fentanyl, alfentanyl, terfenadyna, bortezomib, docetaksel, chinidyna).
Imatynib może zwiększać stężenie innych produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP3A4
(np. triazolobenzodiazepin, blokerów kanału wapniowego z grupy dihydropirydyny, pewnych
inhibitorów reduktazy HMG-CoA tj. statyn, i innych).
Ze względu na znane ryzyko zwiększenia krwawienia związane z zastosowaniem imatynibu
(np. krwotok), pacjenci leczeni imatynibem, u których wymagane jest stosowanie produktów
leczniczych przeciwzakrzepowych, powinni otrzymywać heparynę niskocząsteczkową lub heparynę
standardową zamiast pochodnych kumaryny, takich jak warfaryna.
In vitro imatynib hamuje aktywność izoenzymu CYP2D6 cytochromu P450 w stężeniach podobnych
do tych, które mają wpływ na aktywność CYP3A4. Imatynib w dawce 400 mg podawanej dwa razy na
dobę wykazuje działanie hamujące metabolizm metoprololu zależny od CYP2D6, przy czym Cmax
i AUC metoprololu jest zwiększone o około 23% (90%CI [1,16-1,30]). Wydaje się, że jeśli imatynib
jest stosowany równocześnie z substratami CYP2D6, modyfikacja dawki nie jest konieczna. Jednakże,
zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku substratów CYP2D6 o wąskim indeksie
terapeutycznym, takich jak metoprolol. Należy rozważyć monitorowanie kliniczne pacjentów
otrzymujących imatynib podczas leczenia metoprololem.
In vitro imatynib hamuje O-glukuronidację paracetamolu przy wartości Ki 58,5 mikromola/l. Tego
zjawiska nie obserwowano in vivo po podaniu imatynibu w dawce 400 mg oraz paracetamolu w dawce
1000 mg. Nie przeprowadzono badań dotyczących większych dawek imatynibu i paracetamolu.
Należy zachować ostrożność stosując jednocześnie duże dawki imatynibu i paracetamolu.
U pacjentów po usunięciu gruczołu tarczowego, otrzymujących lewotyroksynę, całkowity wpływ
lewotyroksyny zawartej w osoczu na organizm może zmniejszyć się w przypadku jednoczesnego
stosowania imatynibu (patrz punkt 4.4). Dlatego też zalecana jest ostrożność. Jednakże mechanizm
obserwowanej interakcji nie jest obecnie znany.
Istnieją kliniczne doświadczenia w jednoczesnym stosowaniu imatynibu i chemioterapii u pacjentów
z Ph+ ALL (patrz punkt 5.1), ale interakcje typu lek-lek między imatynibem a chemioterapeutykami
nie są dobrze scharakteryzowane.
Działania niepożądane związane ze stosowaniem imatynibu, np. hepatotoksyczność, mielosupresja czy
inne, mogą się nasilać. Donoszono, że jednoczesne stosowanie z L-asparaginazą może wiązać się ze
zwiększeniem hepatotoksyczności (patrz punkt 4.8). Dlatego stosowanie imatynibu w połączeniu z
innymi lekami wymaga szczególnej ostrożności.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Pacjenci w zaawansowanym stadium nowotworów złośliwych mogą mieć szereg objawów, których
związek z działaniami niepożądanymi jest trudny do ustalenia ze względu na różnorodność objawów
związanych z chorobą podstawową, jej postępem i jednoczesnym przyjmowaniem licznych produktów
leczniczych.
W badaniach klinicznych z przewlekłą białaczką szpikową (CML) przerwanie leczenia ze względu na
wystąpienie działań niepożądanych imatynibu odnotowano u 2,4% pacjentów z nowo rozpoznaną
chorobą, u 4% pacjentów w późnym okresie fazy przewlekłej, u których terapia interferonem okazała
się nieskuteczna, u 4% pacjentów w fazie akceleracji choroby po niepowodzeniu terapii inferferonem
oraz u 5% pacjentów z przełomem blastycznym po niepowodzeniu terapii interferonem. W badaniach
klinicznych dotyczących GIST leczenie przerwano u 4% pacjentów z powodu wystąpienia działań
niepożądanych związanych z lekiem.
Poza dwoma wyjątkami działania niepożądane były podobne we wszystkich wskazaniach. U
pacjentów z CML obserwowano więcej przypadków mielosupresji niż u pacjentów z GIST, co jest
prawdopodobnie związane z chorobą podstawową. W badaniu z udziałem pacjentów z
nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami GIST u 7 pacjentów (5%) wystąpiły objawy niepożądane w
stopniu 3 lub 4 według CTC (ang. Common Toxicity Criteria, CTC) w postaci krwawienia z przewodu
pokarmowego (3 pacjentów), krwawienia wewnątrz guza (3 pacjentów) lub obydwu rodzajów
krwawień (1 pacjent). Umiejscowienie guza w przewodzie pokarmowym może być przyczyną
krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Krwawienia z przewodu pokarmowego i
krwawienia wewnątrz guza mogą być ciężkie i czasami mogą zakończyć się zgonem. Do najczęściej
zgłaszanych (≥ 10%) działań niepożądanych związanych ze stosowaniem imatynibu w obu
wskazaniach należały: nudności o niewielkim nasileniu, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zmęczenie,
bóle mięśni, kurcze mięśni i wysypka. We wszystkich badaniach często obserwowano powierzchowne
obrzęki opisywane głównie jako obrzęki wokół oczu i obrzęki kończyn dolnych.
Jednakże rzadko były one ciężkie i ustępowały po podaniu diuretyków, innych środków
wspomagających, lub po zmniejszeniu dawki imatynibu.
Po podaniu imatynibu w skojarzeniu z chemioterapią w dużych dawkach u pacjentów z Ph+ ALL
obserwowano przemijające działanie uszkadzające wątrobę w postaci podwyższonej aktywności
aminotransferaz i hiperbilirubinemii. Biorąc pod uwagę ograniczoną bazę danych o bezpieczeństwie,
zdarzenia niepożądane zgłaszane do tej pory u dzieci są zgodne z profilem bezpieczeństwa znanym
u dorosłych pacjentów z Ph+ ALL. Dane dotyczące bezpieczeństwa u dzieci z Ph+ ALL są bardzo
ograniczone, jednak nie odnotowano żadnych nowych kwestii związanych z bezpieczeństwem.
Różnorodne działania niepożądane, takie jak: wysięk opłucnowy, wodobrzusze, obrzęk płuc
i gwałtowne zwiększenie masy ciała w obecności lub bez obecności obrzęków powierzchniowych
można ogólnie opisać, jako „zatrzymanie płynów”. Działania te najczęściej ustępują po tymczasowym
odstawieniu imatynibu oraz podaniu diuretyków i innych środków pomocniczych. Jednak niektóre
z wyżej wymienionych działań niepożądanych mogą być poważne lub stanowić bezpośrednie
zagrożenie dla życia – opisano kilka przypadków zgonów pacjentów w przełomie blastycznym,
spowodowanych wysiękiem opłucnowym, zastoinową niewydolnością serca i niewydolnością nerek.
W badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży nie stwierdzono szczególnych działań niepożądanych.
Działania niepożądane
Poniżej podano wykaz działań niepożądanych, które występowały częściej niż w pojedynczych
przypadkach. Działania te przedstawiono wg klasyfikacji układów narządowych i częstości
występowania. Częstość występowania zdefiniowano zgodnie z następującą konwencją:
bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000, do < 1/100), rzadko
(≥ 1/10 000 do < 1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane przedstawiono
według częstości ich występowania, zaczynając od najczęstszych.
Działania niepożądane i częstość ich występowania przedstawiono w Tabeli 1.
Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zakażenia wirusem Herpes zoster, Herpes simplex, zapalenie nosogardła,
zapalenie płuc1, zapalenie zatok, zapalenie tkanki łącznej, zapalenia górnych
dróg oddechowych, grypa, zapalenia układu moczowego, zapalenie żołądka i
jelit, posocznica
Rzadko Zakażenia grzybicze
Częstość nieznana Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B*
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Rzadko Zespół rozpadu guza
Częstość nieznana Krwawienie z guza/martwica guza*
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często Neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość
Często Pancytopenia, neutropenia z gorączką
Niezbyt często Trombocytoza, limfopenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego,
eozynofilia, powiększenie węzłów chłonnych
Rzadko Niedokrwistość hemolityczna, mikroangiopatia zakrzepowa
Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość nieznana Wstrząs anafilaktyczny*
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często Jadłowstręt
Niezbyt często Hipokaliemia, zwiększony apetyt, hipofosfatemia, zmniejszony apetyt,
odwodnienie, dna, hiperurykemia, hiperkalcemia, hiperglikemia, hiponatremia
Rzadko Hiperkaliemia, hipomagnezemia
Zaburzenia psychiczne
Często Bezsenność
Niezbyt często Depresja, osłabienie popędu płciowego, lęk
Rzadko Stan splątania
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Ból głowy2
Często Zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku, niedoczulica
Niezbyt często Migrena, senność, omdlenia, neuropatia obwodowa, zaburzenia pamięci, rwa
kulszowa, zespół niespokojnych nóg, drżenie, krwotok mózgowy
Rzadko Zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego, drgawki, zapalenie nerwu
wzrokowego
Częstość nieznana Obrzęk mózgu*
Zaburzenia oka
Często Obrzęk powiek, nasilone łzawienie, krwotok spojówkowy, zapalenie
spojówek, suchość oka, nieostre widzenie
Niezbyt często Podrażnienie oka, ból oka, obrzęk oczodołu, krwotok twardówkowy, krwotok
z siatkówki, zapalenie powiek, obrzęk plamki
Rzadko Zaćma, jaskra, tarcza zastoinowa
Częstość nieznana Krwotok do ciała szklistego*
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Zawroty głowy, szum uszny, utrata słuchu
Zaburzenia serca
Niezbyt często Kołatania, częstoskurcz, zastoinowa niewydolność serca3, obrzęk płuc
Rzadko Niemiarowość, migotanie przedsionków, zatrzymanie serca, zawał mięśnia
sercowego, dławica piersiowa, wysięk osierdziowy
Częstość nieznana Zapalenie osierdzia*, tamponada serca*
Zaburzenia naczyniowe4
Często Zaczerwienie twarz, krwotok
Niezbyt często Nadciśnienie, krwiak, krwiak podtwardówkowy, zimne palce nóg i rąk,
niedociśnienie, zespół Raynauda
Częstość nieznana Zakrzepica/zator*
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Duszności, krwawienie z nosa, kaszel
Niezbyt często Wysięk opłucnowy5, ból gardła i krtani, zapalenie gardła
Rzadko Ból związany z zapaleniem opłucnej, zwłóknienie płuc, nadciśnienie płucne,
krwotok płucny
Częstość nieznana Ostra niewydolność oddechowa11*, choroba śródmiąższowa płuc*
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Nudności, biegunka, wymioty, niestrawność, ból brzucha6
Często Wzdęcia, rozdęcie brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy, zaparcie,
suchość jamy ustnej, zapalenie żołądka
Niezbyt często Zapalenie jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej, krwotok z przewodu
pokarmowego7, odbijanie się, smołowate stolce, zapalenie przełyku,
wodobrzusze, wrzód żołądka, krwawe wymioty, zapalenie warg, dysfagia,
zapalenie trzustki
Rzadko Zapalenie okrężnicy, niedrożność jelita, stan zapalny jelita grubego
Częstość nieznana Niedrożność jelit*, perforacja przewodu pokarmowego*, zapalenie uchyłka*,
poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka - tzw. żołądek
arbuzowaty (ang. gastric antral vascular ectasia, GAVE)*
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Niezbyt często Hiperbilirubinemia, zapalenie wątroby, żółtaczka
Rzadko Niewydolność wątroby8, martwica wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często Obrzęk okołooczodołowy, zapalenie skóry/wypryski/wysypka
Często Świąd, obrzęk twarzy, sucha skóra, rumień, łysienie, poty nocne, reakcja
nadwrażliwości na światło
Niezbyt często Wysypka krostkowa, siniaki, nasilone pocenie, pokrzywka, wylew krwawy
podskórny, wzmożona tendencja do występowania siniaków, skąpe
owłosienie, odbarwienie skóry, złuszczające zapalenie skóry, łamliwość
paznokci, zapalenie mieszków włosowych, wybroczyny, łuszczyca, plamica,
nadmierna pigmentacja skóry, wysypki pęcherzowe, zapalenie tkanki
tłuszczowej (w tym rumień guzowaty)
Rzadko Ostra dermatoza z gorączką i neutrofilią (zespół Sweeta), przebarwienia
paznokci, obrzęk naczynioruchowy, wysypka pęcherzykowa, rumień
wielopostaciowy, leukoklastyczne zapalenie naczyń, zespół
Stevensa-Johnsona, ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute
generalised exanthematous pustulosis, AGEP)
Częstość nieznana Zespół ręka-stopa*, rogowacenie liszajowate*, liszaj płaski*, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka*, osutka polekowa z eozynofilią
i objawami układowymi (ang. drug rash with eosinophilia and systemic
symptoms, DRESS)*, pseudoporfiria*
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często Skurcze mięśni, bóle mięśniowo-szkieletowe w tym bóle mięśni9, bóle
stawów i bóle kości10
Często Obrzęk stawów
Niezbyt czesto Sztywność stawów i mięśni
Rzadko Osłabienie mięśni, zapalenie stawów, rabdomioliza/miopatia
Częstość nieznana Martwica jałowa/martwica stawu biodrowego*, opóźnienie wzrostu u dzieci*
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często Ból nerki, krwiomocz, ostra niewydolność nerek, częste oddawanie moczu
Częstość nieznana Przewlekła niewydolność nerek
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często Ginekomastia, zaburzenia erekcji, krwotok miesiączkowy, nieregularna
menstruacja, zaburzenia seksualne, ból brodawek sutkowych, powiększenie
piersi, obrzęk moszny
Rzadko Krwotoczne ciałko żółte/krwotoczna torbiel jajnika
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Zatrzymanie płynów i obrzęk, uczucie zmęczenia
Często Osłabienie, gorączka, obrzęk tkanki podskórnej, dreszcze, zesztywnienie
mięśni
Niezbyt często Ból klatki piersiowej, złe samopoczucie
Badania diagnostyczne
Bardzo często Zwiększenie masy ciała
Często Zmniejszenie masy ciała
Niezbyt często Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie aktywności
fosfokinazy kreatynowej we krwi, zwiększenie aktywności dehydrogenazy
mleczanowej we krwi, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi
Rzadko Zwiększenie aktywności amylazy we krwi
* Wymienione działania niepożądane były zgłaszane w związku ze stosowaniem imatynibu
w okresie po wprowadzeniu do obrotu. Należą do nich doniesienia spontaniczne, jak również
poważne działania niepożądane zgłaszane podczas nadal trwających badań, programów
rozszerzonego dostępu, badań farmakologii klinicznej i badań eksploracyjnych
w niezarejestrowanych wskazaniach. Ponieważ działania te zgłaszano w populacji
o nieokreślonej liczebności, oszacowanie ich częstości lub ustalenie związku
przyczynowo-skutkowego z narażeniem na imatynib nie zawsze jest możliwe.
1 Zapalenie płuc zgłaszano najczęściej u pacjentów z CML po transformacji oraz u pacjentów z
GIST.
2 Ból głowy występował najczęściej u pacjentów z GIST.
3 W analizie pacjento-lat, zdarzenia niepożądane ze strony serca, w tym zastoinowa
niewydolność serca były częściej obserwowane u pacjentów z CML po transformacji niż u
pacjentów z CML w fazie przewlekłej.
4 Zaczerwienienia twarzy występowały najczęściej u pacjentów z GIST, a krwawienie (krwiak,
krwotok) było najczęściej obserwowane u pacjentów z GIST oraz u pacjentów z CML po
transformacji (CML-AP i CML-BC).
5 Wysięk opłucnowy zgłaszano częściej u pacjentów z GIST oraz u pacjentów z CML po
transformacji (CML-AP i CML-BC) niż u pacjentów z CML w fazie przewlekłej.
6+7 Ból brzucha i krwotok z przewodu pokarmowego były najczęściej obserwowane u pacjentów
z GIST.
8 Zgłoszono kilka przypadków niewydolności wątroby i martwicy wątroby zakończonych
zgonem.
9 Bóle mięśniowo-szkieletowe występujące podczas stosowania imatynibu lub po zaprzestaniu
stosowania, które obserwowano po wprowadzeniu do obrotu.
10 Bóle mięśniowo-szkieletowe i związane z nimi działania niepożądane występowały częściej u
pacjentów z CML.
11 Przypadki zgonów były zgłaszane u pacjentów z chorobą zaawansowaną, silnymi
zakażeniami, ciężką neutropenią i innymi ciężkimi chorobami współistniejącymi.
Odchylenia od normy w badaniach laboratoryjnych
Hematologia
We wszystkich badaniach u pacjentów z CML obserwowano niedobór krwinek, a zwłaszcza częste
występowanie neutropenii i małopłytkowości. Sugerowano, że zmiany te występują z większą
częstością u pacjentów leczonych dużymi dawkami imatynibu ≥ 750 mg (badania I fazy). Jednak
niedobór krwinek miał także ścisły związek ze stopniem zaawansowania choroby. Częstość
występowania neutropenii 3 lub 4 stopnia (ANC < 1,0 x 109/l) i trombocytopenii (liczba płytek krwi
<50 x 109/l) była 4–6 razy większa u pacjentów w przełomie blastycznym i fazie akceleracji choroby
(59–64% i 44–63% odpowiednio dla neutropenii i małopłytkowości) w porównaniu z pacjentami z
nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej choroby (16,7% neutropenia i 8,9% trombocytopenia). U
pacjentów z nowo rozpoznaną CML w przewlekłej fazie choroby neutropenię 4 stopnia (ANC < 0,5 x
109/l) i trombocytopenię 4 stopnia (liczba płytek krwi < 10 x 109/l) obserwowano odpowiednio u 3,6%
i < 1% pacjentów. Średni czas trwania neutropenii i trombocytopenii wynosił odpowiednio 2 do 3
tygodni oraz 3 do 4 tygodni. W takich przypadkach zwykle zmniejsza się dawkę leku lub okresowo
przerywa się leczenie imatynibem. Sporadycznie objawy te mogą być przyczyną rezygnacji z dalszego
stosowania leku. U dzieci i młodzieży z CML najczęściej obserwowanymi zaburzeniami były
niedobory krwinek 3 lub 4 stopnia obejmujące neutropenię, trombocytopenię i anemię. Zasadniczo
występowały one w czasie kilku pierwszych miesięcy leczenia.
W badaniu z udziałem pacjentów z nieoperacyjnymi i (lub) przerzutowymi GIST niedokrwistość 3 i 4
stopnia występowała odpowiednio u 5,4% i 0,7% pacjentów. Przynajmniej u części pacjentów mogło
to być związane z krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz krwawieniami wewnątrz guza.
Neutropenię stopnia 3 i 4 stwierdzono odpowiednio u 7,5% i 2,7% pacjentów, a trombocytopenię
stopnia 3 u 0,7% pacjentów. U żadnego pacjenta nie stwierdzono trombocytopenii 4 stopnia.
Zmniejszenie liczby białych krwinek oraz granulocytów obojętnochłonnych występowało głównie w
czasie pierwszych 6 tygodni leczenia. W ciągu dalszego leczenia wartości pozostawały na tym samym
poziomie.
Biochemia
U pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową obserwowano znaczne zwiększenie aktywności
aminotransferaz (< 5%) lub stężenia bilirubiny (< 1%). Zmiany te zazwyczaj ustępowały po
zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia (średni czas trwania tych incydentów wynosił około
jednego tygodnia). Leczenie trwale przerywano z powodu nieprawidłowych parametrów
laboratoryjnych wątroby u mniej niż 1% pacjentów z CML. U pacjentów z GIST (badanie B2222)
obserwowano podwyższenie aktywności AlAT (aminotransferazy alaninowej) stopnia 3 lub 4 u 6,8%
pacjentów oraz podwyższenie aktywności AspAT (aminotransferazy asparaginianowej) stopnia 3 lub
4 u 4,8% pacjentów. Podwyższenie stężenia bilirubiny nie przekraczało 3%.
Występowały przypadki martwiczego i cholestatycznego zapalenia wątroby oraz niewydolności
wątroby; niektóre z nich zakończyły się zgonami, między innymi przypadek śmierci pacjenta po
zażyciu dużej dawki paracetamolu.
Opis wybranych działań niepożądanych
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
Opisywano reaktywację wirusowego zapalenia wątroby typu B powiazaną ze stosowaniem
inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL. Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności
wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby, a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub
zgonu pacjenta (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Imatinibum 400 mg (kapsułki twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki; Krospowidon; Magnezu stearynian; Krzemionka koloidalna uwodniona; Otoczka kapsułki; Żelatyna; Woda; Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek żółty (E 172) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały kremowy nadruk: 00
Imatinib LEK-AM, kapsułki żelatynowe twarde 400 mg: kapsułki rozmiar „00”, zawierające granulat o barwie białawej do kremowej, składające się z korpusu i wieczka w kolorze karmelowym. Blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, zawierajace po 10 kapsułek, umieszczone są w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały kremowy nadruk: 00
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjentów należy uprzedzić, że w czasie leczenia imatynibem mogą wystąpić u nich takie działania niepożądane, jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub senność. Dlatego zaleca się ostrożność w czasie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
250 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Neutropenia; trombocytopenia; niedokrwistość; Ból głowy; niestrawność; ból brzucha; Obrzęk okołooczodołowy; zapalenie skóry/wypryski/wysypka; Skurcze mięśni; bóle mięśniowo-szkieletowe w tym bóle mięśni9; bóle stawów i bóle kości10; Zatrzymanie płynów i obrzęk; uczucie zmęczenia; Zwiększenie masy ciała
- często: obrzęki; obrzęki wokół oczu; obrzęki kończyn dolnych; Pancytopenia; neutropenia z gorączką; Jadłowstręt; Bezsenność; Zawroty głowy; parestezje; zaburzenia smaku; niedoczulica; Obrzęk powiek; nasilone łzawienie; krwotok spojówkowy; zapalenie spojówek; suchość oka; nieostre widzenie; Zaczerwienie twarz; krwotok; Duszności; krwawienie z nosa; kaszel; Wzdęcia; rozdęcie brzucha; refluks żołądkowo-przełykowy; zaparcie; suchość jamy ustnej; zapalenie żołądka; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Świąd; obrzęk twarzy; sucha skóra; rumień; łysienie; poty nocne; reakcja nadwrażliwości na światło; Obrzęk stawów; Osłabienie; gorączka; obrzęk tkanki podskórnej; dreszcze; zesztywnienie mięśni; Zmniejszenie masy ciała
- niezbyt często: zakażenia wirusem Herpes zoster; Herpes simplex; zapalenie nosogardła; Trombocytoza; limfopenia; zahamowanie czynności szpiku kostnego; eozynofilia; powiększenie węzłów chłonnych; Hipokaliemia; zwiększony apetyt; hipofosfatemia; zmniejszony apetyt; odwodnienie; dna; hiperurykemia; hiperkalcemia; hiperglikemia; hiponatremia; Depresja; osłabienie popędu płciowego; lęk; Migrena; senność; omdlenia; neuropatia obwodowa; zaburzenia pamięci; rwa kulszowa; zespół niespokojnych nóg; drżenie; krwotok mózgowy; Podrażnienie oka; ból oka; obrzęk oczodołu; krwotok twardówkowy; krwotok z siatkówki; zapalenie powiek; obrzęk plamki; szum uszny; utrata słuchu; Kołatania; częstoskurcz; zastoinowa niewydolność serca; Nadciśnienie; krwiak; krwiak podtwardówkowy; zimne palce nóg i rąk; niedociśnienie; zespół Raynauda; ból gardła i krtani; zapalenie gardła; Zapalenie jamy ustnej; owrzodzenie jamy ustnej; krwotok z przewodu pokarmowego; odbijanie się; smołowate stolce; zapalenie przełyku; wrzód żołądka; krwawe wymioty; zapalenie warg; dysfagia; zapalenie trzustki; zapalenie wątroby; żółtaczka; Wysypka krostkowa; siniaki; nasilone pocenie; pokrzywka; wylew krwawy podskórny; wzmożona tendencja do występowania siniaków; skąpe owłosienie; odbarwienie skóry; złuszczające zapalenie skóry; łamliwość paznokci; zapalenie mieszków włosowych; wybroczyny; łuszczyca; plamica; nadmierna pigmentacja skóry; wysypki pęcherzowe; zapalenie tkanki tłuszczowej (w tym rumień guzowaty); Sztywność stawów i mięśni; Ból nerki; krwiomocz; ostra niewydolność nerek; częste oddawanie moczu; Ginekomastia; zaburzenia erekcji; krwotok miesiączkowy; niregularna menstruacja; zaburzenia seksualne; ból brodawek sutkowych; powiększenie piersi; obrzęk moszny; Ból klatki piersiowej; złe samopoczucie; Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi; zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi; zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi
- rzadko: Zakażenia grzybicze; Zespół rozpadu guza; Niedokrwistość hemolityczna; mikroangiopatia zakrzepowa; Hiperkaliemia; hipomagnezemia; Stan splątania; Zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego; drgawki; zapalenie nerwu wzrokowego; Zaćma; jaskra; tarcza zastoinowa; Niemiarowość; migotanie przedsionków; zatrzymanie serca; zawał mięśnia sercowego; dławica piersiowa; wysięk osierdziowy; Ból związany z zapaleniem opłucnej; zwłóknienie płuc; nadciśnienie płucne; krwotok płucny; Zapalenie okrężnicy; niedrożność jelita; stan zapalny jelita grubego; Niewydolność wątroby; martwica wątroby; Ostra dermatoza z gorączką i neutrofilią (zespół Sweeta); przebarwienia paznokci; obrzęk naczynioruchowy; wysypka pęcherzykowa; rumień wielopostaciowy; leukoklastyczne zapalenie naczyń; zespół Stevensa-Johnsona; ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute generalised exanthematous pustulosis, AGEP); Osłabienie mięśni; zapalenie stawów; rabdomioliza/miopatia; Krwotoczne ciałko żółte/krwotoczna torbiel jajnika; Zwiększenie aktywności amylazy we krwi
- częstość nieznana: Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B; Krwawienie z guza/martwica guza; Wstrząs anafilaktyczny; Obrzęk mózgu; Krwotok do ciała szklistego; Zapalenie osierdzia; tamponada serca; Zakrzepica/zator; Ostra niewydolność oddechowa; choroba śródmiąższowa płuc; Niedrożność jelit; perforacja przewodu pokarmowego; zapalenie uchyłka; poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka - tzw. żołądek arbuzowaty (ang. gastric antral vascular ectasia, GAVE); Zespół ręka-stopa*; rogowacenie liszajowate*; liszaj płaski*; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka*; osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (ang. drug rash with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS)*; pseudoporfiria*; Martwica jałowa/martwica stawu biodrowego*; opóźnienie wzrostu u dzieci*; Przewlekła niewydolność nerek
- częstość niepodana w tekście: krwawienia; krwawienia z przewodu pokarmowego; krwawienia wewnątrz guza; nudności; wymioty; biegunka; bóle brzucha; zmęczenie; bóle mięśni; kurcze mięśni; wysypka; podwyższona aktywność aminotransferaz; hiperbilirubinemia; wysięk opłucnowy; wodobrzusze; obrzęk płuc; gwałtowne zwiększenie masy ciała; zapalenie płuc; zapalenie zatok; zapalenie tkanki łącznej; zapalenia górnych dróg oddechowych; grypa; zapalenia układu moczowego; zapalenie żołądka i jelit; posocznica; małopłytkowość; niedobory krwinek 3 lub 4 stopnia; niedokrwistość 3 i 4 stopnia; Neutropenię stopnia 3 i 4; trombocytopenię stopnia 3
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 800 mg na dobę · dzieci
źródło: „U dzieci w fazie przewlekłej CML i fazach zaawansowanych CML zaleca się dawkę 340 mg/m2 pc. na dobę (nie należy stosować całkowitej dawki większej niż 800 mg).” · ChPL, pkt 4.2
- 800 mg na dobę · dzieci
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Stosowanie u dzieci i młodzieży
„Stosowanie u dzieci i młodzieży: nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania u dzieci z CML poniżej 2 lat oraz u dzieci z Ph+ ALL w wieku poniżej 1 roku (patrz punkt 5.1). Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z MDS/MPD, DFSP i HES/CEL jest bardzo ograniczone.” - dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka imatynibu wynosi 400 mg na dobę u dorosłych pacjentów w fazie przewlekłej CML.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka imatynibu wynosi 600 mg na dobę u dorosłych pacjentów w fazie akceleracji.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka imatynibu wynosi 600 mg na dobę u dorosłych pacjentów w przebiegu przełomu blastycznego.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 600 mg, przyjmowana jako 1 kapsułka 400 mg plus 2 kapsułki po 100 mg raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 400 mg, przyjmowana jako 1 kapsułka 400 mg raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 100 mg, przyjmowana jako 1 kapsułka 100 mg raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Niewydolność wątroby
„Niewydolność wątroby: imatynib jest metabolizowany głównie w wątrobie. Pacjentom z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy podawać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę. Dawkę tę można zmniejszyć w przypadku nietolerancji (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.2).” - Zaburzenia czynności wątroby Próby czynnościowe wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Próby czynnościowe wątroby Łagodne Bilirubina całkowita: = 1,5 GGN AspAT: > GGN (może być w normie lub < GGN, jeśli bilirubina całkowita > GGN)” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Niewydolność nerek
„Niewydolność nerek: pacjenci z zaburzeniem czynności nerek lub dializowani powinni otrzymywać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę jako dawkę początkową. Jednakże, u tych pacjentów zaleca się zachowanie ostrożności. Dawka może zostać zmniejszona w przypadku nietolerancji. Jeśli dawka jest tolerowana, może zostać zwiększona w przypadku braku skuteczności (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Stosowanie u osób w podeszłym wieku
„Stosowanie u osób w podeszłym wieku: nie prowadzono osobnych badań farmakokinetyki imatynibu u osób w podeszłym wieku. W badaniach klinicznych, w których brało udział ponad 20% pacjentów powyżej 65 lat nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych związanych z wiekiem. Nie ma konieczności specjalnego dawkowania u osób w podeszłym wieku.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania imatynibu u kobiet w okresie ciąży. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano występowanie samoistnych poronień i wad wrodzonych u dzieci matek, które przyjmowały imatynib. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla płodu nie jest znane. Nie stosować imatynibu w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli imatynib jest stosowany u kobiety w ciąży, pacjentka musi być poinformowana o potencjalnym ryzyku dla płodu.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Informacje dotyczące przenikania imatynibu do mleka matki są ograniczone. Badania z udziałem dwóch kobiet karmiących wykazały, że zarówno imatynib, jak i jego czynny metabolit mogą przenikać do mleka matki. Proporcja stężenia w mleku do stężenia w osoczu, badana u jednej z pacjentek wynosiła 0,5 dla imatynibu i 0,9 dla metabolitu, co sugeruje większe przenikanie metabolitu do mleka. Biorąc pod uwagę połączone stężenie imatynibu i metabolitu oraz maksymalne dzienne spożycie mleka przez niemowlęta, całkowite przewidywane narażenie jest małe (~10% dawki leczniczej).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność W badaniach nieklinicznych wykazano brak wpływu na płodność samców i samic szczura, aczkolwiek obserwowano wpływ na parametry reprodukcyjne (patrz punkt 5.3). Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów otrzymujących imatynib, dotyczących wpływu na płodność i gametogenezę. Pacjenci otrzymujący imatynib, którzy niepokoją się o swoją płodność, powinni skonsultować się z lekarzem.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zalecaną dawkę należy przyjmować doustnie podczas posiłku, popijając dużą szklanką wody, w celu zminimalizowania ryzyka podrażnienia przewodu pokarmowego.”
- jedzenie i napoje: „Pacjentom (dzieci), którzy nie są zdolni połknąć kapsułek, można rozpuścić zawartość kapsułek w szklance niegazowanej wody lub soku jabłkowego.”
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie (tabela z dokumentu): Dostosowanie dawki u pacjentów z neutropenią i trombocytopenią:
| HES/CEL (dawka początkowa 100 mg) | ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi < 50 x 109/l | 1. Przerwać podawanie imatynibu aż do chwili, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i płytki krwi ≥ 75 x 109/l. |
|---|---|---|
| 2. Ponownie rozpocząć leczenie | ||
| imatynibem w dawce stosowanej | ||
| uprzednio (tj. przed wystąpieniem | ||
| ciężkiego działania niepożądanego). | ||
| CML w fazie przewlekłej | ANC < 1,0 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do |
| MDS/MPD | i (lub) | czasu, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i |
| (dawka początkowa | płytki krwi < 50 x 109/l | płytki krwi ≥ 75 x 109/l. |
| 400 mg) | 2. Ponownie rozpocząć leczenie | |
| HES/CEL (po dawce | imatynibem w dawce stosowanej | |
| 400 mg) | uprzednio (tj. przed wystąpieniem | |
| ciężkiego działania niepożądanego). | ||
| 3. W przypadku ponownego | ||
| zmniejszenia ANC < 1,0 x 109/l i | ||
| (lub) płytek krwi < 50 x 109/l, | ||
| powtórzyć postępowanie podane w | ||
| punkcie 1, a następnie wrócić do | ||
| podawania imatynibu w dawce | ||
| zmniejszonej do 300 mg. | ||
| CML w fazie przewlekłej u | ANC < 1,0 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do |
| dzieci i młodzieży (po | i (lub) | czasu, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i płytki |
| dawce 340 mg/m2 pc.) | płytki krwi < 50 x 109/l | krwi ≥ 75 x 109/l. |
| 2. Ponownie rozpocząć leczenie | ||
| imatynibem w dawce stosowanej | ||
| uprzednio (tj. przed wystąpieniem | ||
| ciężkiego działania niepożądanego). | ||
| 3. W przypadku ponownego | ||
| zmniejszenia ANC < 1,0 x 109/l i | ||
| (lub) płytek krwi < 50 x 109/l, | ||
| powtórzyć postępowanie podane w | ||
| punkcie 1, a następnie wrócić do | ||
| podawania imatynibu w dawce | ||
| zmniejszonej do 260 mg/m2 pc. | ||
| CML w fazie akceleracji i | aANC < 0,5 x 109/l | 1. Sprawdzić, czy niedobór krwinek jest |
| przełomu blastycznego i | i (lub) | spowodowany białaczką (aspiracja |
| Ph+ ALL (dawka | płytki krwi < 10 x 109/l | szpiku lub biopsja). |
| początkowa 600 mg) | 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma | |
| związku z białaczką, należy | ||
| zmniejszyć dawkę imatynibu do 400 | ||
| mg. | ||
| 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się | ||
| przez okres 2 tygodni, dawkę należy | ||
| zmniejszyć do 300 mg. | ||
| 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się | ||
| przez okres 4 tygodni i nadal nie jest | ||
| spowodowany białaczką, należy | ||
| przerwać leczenie imatynibem do | ||
| czasu, gdy ANC ≥ 1 x 109/l i płytki | ||
| krwi ≥ 20 x 109/l. Następnie, należy | ||
| ponownie podjąć leczenie, podając | ||
| dawkę 300 mg. | ||
| CML w fazie akceleracji i | aANC < 0,5 x 109/l i (lub) płytki krwi < 10 x 109/l | 1. Sprawdzić, czy niedobór krwinek jest |
| przełomu blastycznego u | spowodowany białaczką (aspiracja | |
| dzieci i młodzieży (dawka | szpiku lub biopsja). | |
| początkowa | 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma | |
| 340 mg/m2 pc.) | związku z białaczką, należy | |
| zmniejszyć dawkę imatynibu do 260 | ||
| mg/m2 pc. | ||
| 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się | ||
| przez okres 2 tygodni, dawkę należy | ||
| zmniejszyć do 200 mg/m2 pc. | ||
| 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się | ||
| przez okres 4 tygodni i nadal nie jest | ||
| spowodowany białaczką, należy | ||
| przerwać leczenie imatynibem do | ||
| czasu, gdy ANC ≥ 1 x 109/l i płytki | ||
| krwi ≥ 20 x 109/l. Następnie, należy | ||
| ponownie podjąć leczenie podając | ||
| dawkę 200 mg/m2 pc. | ||
| DFSP (w dawce 800 mg) | ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi < 50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do |
| czasu, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i | ||
| płytki krwi ≥ 75 x 109/l. | ||
| 2. Wznowić leczenie imatynibem | ||
| w dawce 600 mg. | ||
| 3. W razie ponownego zmniejszenia | ||
| ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytek | ||
| krwi < 50 x 109/l, powtórzyć | ||
| postępowanie podane w punkcie 1, a | ||
| następnie wrócić do podawania | ||
| imatynibu w dawce zmniejszonej do | ||
| 400 mg. | ||
| ANC (ang. Absolute Neutrophil Count) = bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych | ||
| a występujące po co najmniej 1 miesiącu leczenia | ||
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 4–5
| Zaburzenia czynności wątroby | Próby czynnościowe wątroby |
|---|---|
| Łagodne | Bilirubina całkowita: = 1,5 GGN AspAT: > GGN (może być w normie lub < GGN, jeśli bilirubina całkowita > GGN) |
| Umiarkowane | Bilirubina całkowita: >1,5–3,0 GGN AspAT: dowolna wartość |
| Ciężkie | Bilirubina całkowita: >3–10 GGN AspAT: dowolna wartość |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 6
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Imatinib LEK-AM
Lek Imatinib LEK-AM jest zapisywany pacjentom tylko przez lekarzy z doświadczeniem w
stosowaniu leków podawanych w leczeniu nowotworów krwi lub nowotworów litych.
Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza, nawet jeśli różnią się one od ogólnych informacji
zawartych w tej ulotce.
Kiedy nie stosować leku Imatinib LEK-AM:
- jeśli pacjent ma uczulenie na imatynib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Jeśli ta informacja dotyczy pacjenta, powinien powiedzieć o tym lekarzowi zanim przyjmie lek
Imatinib LEK-AM.
W razie podejrzewania uczulenia, ale braku pewności, należy zasięgnąć porady lekarskiej.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Imatinib LEK-AM należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta występują lub kiedykolwiek występowały choroby wątroby, nerek lub serca.
- jeśli pacjent przyjmuje lek lewotyroksynę po usunięciu tarczycy.
- jeśli pacjent miał kiedykolwiek lub może teraz mieć zakażenie wirusem zapalenia wątroby
typu B; wynika to stąd, że lek Imatinib LEK-AM może powodować ponowną aktywację
wirusowego zapalenia wątroby typu B, co może w niektórych przypadkach być śmiertelne;
pacjenci będą poddawani dokładnej kontroli przez lekarza w celu wykrycia objawów tego
zakażenia przed rozpoczęciem leczenia.
- jeśli podczas przyjmowania leku Imatinib LEK-AM u pacjenta wystąpią siniaki, krwawienie,
gorączka, zmęczenie i dezorientacja należy skontaktować się z lekarzem. Może to być objaw
uszkodzenia naczyń krwionośnych zwany mikroangiopatią zakrzepową (TMA).
Jeśli którykolwiek z wyżej wymienionych punktów odnosi się do pacjenta, należy powiedzieć o tym
lekarzowi zanim pacjent przyjmie lek Imatinib LEK-AM.
Podczas stosowania leku Imatinib LEK-AM pacjent może stać się bardziej wrażliwy na słońce. Jest
ważne aby okrywać obszary skóry narażone na słońce oraz stosować preparaty z filtrem o wysokim
wskaźniku ochrony przeciwsłonecznej (SPF). Te środki ostrożności należy stosować również u dzieci.
Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli podczas leczenia lekiem Imatinib LEK-AM
nastąpi bardzo szybkie zwiększenie masy ciała. Lek Imatinib LEK-AM może powodować zatrzymanie
wody w organizmie (zatrzymanie płynów o ciężkim przebiegu).
Podczas przyjmowania leku Imatinib LEK-AM stan zdrowia pacjenta będzie podlegał regularnej
ocenie przez lekarza, pozwalającej stwierdzić czy leczenie lekiem Imatinib LEK-AM jest skuteczne.
Badania krwi i pomiar masy ciała będą regularnie wykonywane w czasie przyjmowania tego leku.
Dzieci i młodzież
Lek Imatinib LEK-AM jest stosowany także w leczeniu dzieci z CML. Nie ma doświadczenia
dotyczącego stosowania u dzieci z CML poniżej 2 lat. Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z
Ph-dodatnią ALL jest ograniczone, a doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z MDS/MPD,
DFSP i HES/CEL jest bardzo ograniczone.
U niektórych dzieci i młodzieży przyjmujących lek Imatinib LEK-AM może wystąpić wolniejszy
wzrost niż normalnie. Lekarz będzie kontrolował wzrost w czasie regularnych wizyt.
Lek Imatinib LEK-AM a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje stosować, także tych, które wydawane są
bez recepty (takie jak paracetamol) oraz o lekach ziołowych (takich jak ziele dziurawca). Niektóre leki
mogą wpływać na działanie leku Imatinib LEK-AM, jeśli przyjmowane są jednocześnie. Mogą one
nasilać lub osłabiać działanie leku Imatinib LEK-AM, co może prowadzić do wzmożonych działań
niepożądanych lub powodować, że lek Imatinib LEK-AM będzie mniej skuteczny. W taki sam sposób
może działać Imatinib LEK-AM na niektóre inne leki.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
- Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
- Lek Imatinib LEK-AM nie jest zalecany dla kobiet w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie
konieczne, ponieważ może zaszkodzić dziecku. Lekarz przedstawi możliwe zagrożenia mogące
wystąpić w trakcie przyjmowania leku Imatinib LEK-AM w czasie ciąży.
- Zaleca się, by kobiety, które mogą zajść w ciążę stosowały skuteczną metodę antykoncepcji
podczas leczenia lekiem Imatinib LEK-AM i 15 dni po zakończeniu leczenia.
- Nie należy karmić piersią w czasie leczenia lekiem Imatinib LEK-AM i 15 dni po zakończeniu
leczenia, gdyż może to zaszkodzić dziecku.
- Pacjenci zwracający uwagę na swoją płodność podczas stosowania leku Imatinib LEK-AM,
powinni skonsultować się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas przyjmowania tego leku mogą wystąpić zawroty głowy lub senność, lub zaburzenia widzenia.
W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych narzędzi czy maszyn do
czasu, aż pacjent poczuje się znowu dobrze.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Zwykle są one łagodne do umiarkowanych.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie. Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi,
jeśli wystąpi którykolwiek z poniżej podanych objawów niepożądanych:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób) lub często (może dotyczyć mniej niż 1
na 10 osób):
- Szybkie zwiększenie masy ciała. Lek Imatinib LEK-AM może powodować zatrzymanie wody
w organizmie (zatrzymanie płynów o ciężkim przebiegu).
- Objawy zakażenia, takie jak gorączka, silne dreszcze, ból gardła i wrzody w jamie ustnej. Lek
Imatinib LEK-AM może zmniejszać liczbę białych krwinek we krwi, co może spowodować
zwiększoną podatność na zakażenie.
- Niespodziewane krwawienie lub powstawanie siniaków (pomimo braku urazu).
Niezbyt często (może dotyczyć mniej niż 1 na 100 osób) lub rzadko (może dotyczyć mniej niż 1
na 1000 osób):
- Ból w klatce piersiowej, nieregularny rytm serca (objawy problemów z sercem).
- Kaszel, trudności w oddychaniu lub ból podczas oddychania (objawy problemów z płucami).
- Uczucie pustki w głowie, zawroty głowy lub omdlenia (objawy niskiego ciśnienia tętniczego
krwi).
- Nudności z utratą apetytu, ciemne zabarwienie moczu, zażółcenie skóry lub oczu (objawy
problemów z wątrobą).
- Wysypka, zaczerwienienie skóry z pęcherzami na wargach, w okolicy oczu, na skórze lub
w jamie ustnej, złuszczanie się skóry, gorączka, wypukłe czerwone lub fioletowe plamy na
skórze, swędzenie, uczucie pieczenia, wysypka krostkowa (objawy problemów ze skórą).
- Bolesne czerwone guzki na skórze, ból skóry, zaczerwienienie skóry (zapalenie tkanki
tłuszczowej znajdującej się pod skórą).
- Silny ból brzucha, obecność krwi w wymiocinach, kale lub moczu, czarne stolce (objawy
zaburzeń żołądka i jelit).
- Znacznie zmniejszona ilość oddawanego moczu, uczucie pragnienia (objawy problemów
z nerkami).
- Nudności z biegunką i wymiotami, ból brzucha lub gorączka (objawy problemów z jelitami).
- Silny ból głowy, osłabienie lub porażenie kończyn lub twarzy, trudności z mówieniem, nagła
utrata świadomości (objawy problemów z układem nerwowym, takie jak krwawienie lub obrzęk
w obrębie czaszki/mózgu).
- Bladość skóry, uczucie zmęczenia i duszności oraz ciemne zabarwienie moczu (objawy
niedoboru krwinek czerwonych).
- Ból oczu lub pogorszenie widzenia, krwawienie w obrębie oka.
- Ból bioder lub trudności w chodzeniu.
- Zdrętwienie lub uczucie zimna w palcach nóg i rąk (objawy zespołu Reynauda).
- Nagłe obrzmienie i zaczerwienienie skóry (objawy zakażenia skóry zwane zapaleniem tkanki
łącznej).
- Trudności w słyszeniu.
- Osłabienie mięśni i kurcze mięśni z nieprawidłowym rytmem serca (objawy zmian ilości potasu
we krwi pacjenta).
- Siniaczenie.
- Ból żołądka z nudnościami.
- Kurcze mięśni z gorączką, czerwono-brązowe zabarwienie moczu, ból i osłabienie mięśni
pacjenta (objawy problemów z mięśniami).
- Ból miednicy, czasami z mdłościami i wymiotami, z nagłym krwawieniem z pochwy, zawroty
głowy lub omdlenie spowodowane niskim ciśnieniem tętniczym krwi (objawy problemów
z jajnikami lub macicą).
- Nudności, duszność, nieregularne tętno, zmętnienie moczu, zmęczenie i (lub) dolegliwości ze
strony stawów z towarzyszącymi nieprawidłowościami wyników badań laboratoryjnych
(np. duże stężenie potasu, kwasu moczowego i wapnia oraz małe stężenie fosforu we krwi).
- Zakrzepy w małych naczyniach krwionośnych (mikroangiopatia zakrzepowa).
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Współwystępowanie rozległej, nasilonej wysypki, nudności, gorączki, dużej liczby niektórych
krwinek białych, bądź zażółcenia skóry lub oczu (objawów żółtaczki) z dusznością,
bólem/uczuciem dyskomfortu w klatce piersiowej, znacznym zmniejszeniem ilości oddawanego
moczu i uczuciem pragnienia itp. (objawy reakcji alergicznej związanej z leczeniem).
- Przewlekła niewydolność nerek.
- Nawrót (reaktywacja) zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (zakażenia wątroby)
u pacjentów, którzy przebyli tę chorobę w przeszłości.
Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów niepożądanych, należy natychmiast powiedzieć
o tym lekarzowi.
Inne działania niepożądane mogą obejmować:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):
- Ból głowy lub zmęczenie.
- Nudności, wymioty, biegunka, niestrawność.
- Wysypka.
- Kurcze mięśni lub stawów, ból mięśni lub kości podczas stosowania lub po zaprzestaniu
stosowania leku Imatinib LEK-AM.
- Obrzęki, takie jak obrzęki kostek lub okolic oczu.
- Zwiększenie masy ciała.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Często (może dotyczyć mniej niż 1 na 10 osób):
- Brak łaknienia, utrata masy ciała lub zaburzenia smaku.
- Zawroty głowy lub osłabienie.
- Trudności ze snem (bezsenność).
- Wydzielina z oka ze swędzeniem, zaczerwienieniem i obrzękiem (zapalenie spojówek), nasilone
łzawienie lub niewyraźne widzenie.
- Krwotoki z nosa.
- Ból lub obrzmienie brzucha, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, zgaga lub zaparcie.
- Świąd.
- Nadmierne wypadanie lub przerzedzenie włosów.
- Drętwienie dłoni lub stóp.
- Owrzodzenie jamy ustnej.
- Ból stawów z obrzękiem.
- Suchość jamy ustnej, suchość skóry lub suchość oka.
- Zmniejszenie lub zwiększenie wrażliwości skóry.
- Uderzenia gorąca, dreszcze lub pocenie nocne.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Zaczerwienienie lub obrzęk dłoni i podeszew stóp, któremu może towarzyszyć mrowienie
i piekący ból.
- Zmiany skórne z bólem i (lub) powstawaniem pęcherzy.
- Spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W przypadku stosowania imatynibu jednocześnie z innymi produktami leczniczymi istnieje
prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji. Należy zachować ostrożność podczas stosowania
imatynibu z inhibitorami proteaz, azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, niektórymi antybiotykami
makrolidowymi (patrz punkt 4.5), substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np.
cyklosporyna, pimozyd, takrolimus, syrolimus, ergotamina, diergotamina, fentanyl, alfentanyl,
terfenadyna, bortezomib, docetaksel, chinidyna) lub warfaryną i innymi pochodnymi kumaryny (patrz
punkt 4.5).
Jednoczesne podawanie imatynibu z innymi produktami leczniczymi, które indukują CYP3A4
(np. deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital lub ziele dziurawca
Hypericum perforatum) może istotnie zmniejszać ekspozycję na imatynib, potencjalnie zwiększając
ryzyko niepowodzenia terapeutycznego. Dlatego nie należy stosować jednocześnie silnych induktorów
CYP3A4 i imatynibu (patrz punkt 4.5).
Niedoczynność tarczycy
W czasie leczenia imatynibem, donoszono o klinicznych przypadkach niedoczynności tarczycy,
występujących u pacjentów po usunięciu gruczołu tarczowego, którym zastępczo podawano
lewotyroksynę (patrz punkt 4.5). U takich pacjentów należy ściśle kontrolować stężenie hormonu
tyreotropowego (ang. Thyroid-Stimulating Hormone, TSH).
Toksyczność dla wątroby
Metabolizm imatynibu zachodzi głównie w wątrobie, a tylko 13% produktu jest wydalane przez nerki.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi) należy
szczegółowo monitorować obraz krwi obwodowej oraz aktywność enzymów wątrobowych (patrz
punkty 4.2, 4.8 i 5.2). Należy zwrócić uwagę na fakt, że pacjenci z GIST mogą mieć przerzuty do
wątroby, które mogą prowadzić do zaburzenia jej czynności.
Podczas stosowania imatynibu obserwowano przypadki uszkodzenia wątroby, w tym niewydolność
wątroby oraz martwicę wątroby. W przypadku leczenia skojarzonego imatynibem i chemioterapią
w dużych dawkach odnotowano zwiększenie częstości występowania ciężkich działań niepożądanych
dotyczących wątroby. Należy dokładnie monitorować czynność wątroby w przypadku jednoczesnego
stosowania imatynibu i chemioterapii, o której wiadomo, że może powodować zaburzenia czynności
wątroby (patrz punkt 4.5 i 4.8).
Zatrzymanie płynów
U około 2,5% pacjentów z nowo rozpoznaną CML, przyjmujących imatynib występowało znacznego
stopnia zatrzymanie płynów (wysięk opłucnowy, obrzęki, obrzęk płuc, wodobrzusze, powierzchowny
obrzęk). Dlatego jest wysoce wskazane regularne kontrolowanie masy ciała pacjentów.
Nieoczekiwany, szybki przyrost masy ciała należy dokładnie przeanalizować. W razie konieczności
należy zastosować odpowiednie leczenie wspomagające i inne działania terapeutyczne. W badaniach
klinicznych stwierdzono zwiększenie liczby takich przypadków u pacjentów w podeszłym wieku oraz
pacjentów z chorobą serca w wywiadzie. Dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z
zaburzeniem czynności serca.
Pacjenci z chorobami serca
Należy uważnie monitorować pacjentów z chorobami serca, czynnikami ryzyka niewydolności serca
lub niewydolnością serca w wywiadzie, a wszyscy pacjenci z przedmiotowymi i podmiotowymi
objawami odpowiadającymi niewydolności serca lub nerek wymagają oceny lekarskiej i leczenia.
U pacjentów z zespołem hipereozynofilowym (ang. Hypereosinophilic Syndrome, HES) z utajonym
naciekaniem komórek HES w obrębie mięśnia sercowego, występowanie pojedynczych przypadków
wstrząsu kardiogennego/zaburzeń funkcji lewej komory było związane z degranulacją komórek HES
przed rozpoczęciem leczenia imatynibem. Donoszono, że stan ten jest odwracalny po podaniu
steroidów o działaniu ogólnoustrojowym, zastosowaniu środków podtrzymujących krążenie
i czasowym odstawieniu imatynibu. Ponieważ po zastosowaniu imatynibu sporadycznie zgłaszano
działania niepożądane ze strony serca, przed rozpoczęciem leczenia należy dokonać uważnej oceny
stosunku korzyści do ryzyka związanego z leczeniem imatynibem w populacji z HES/CEL.
Zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne (ang. Myelodysplastic/Myeloproliferate, MDS/MPD)
z rearanżacją genu PDGFR mogą być związane z wysokim stężeniem eozynofilów. Dlatego u
pacjentów z HES/CEL oraz u pacjentów z MDS/MPD związanymi z wysokim stężeniem eozynofilów,
przed rozpoczęciem leczenia imatynibem należy rozważyć przeprowadzenie konsultacji z
kardiologiem, wykonanie echokardiogramu oraz oznaczenie stężenia troponiny w surowicy. Jeśli
którykolwiek z wyników tych badań okaże się nieprawidłowy, należy rozważyć dalszą obserwację
kardiologiczną i profilaktyczne zastosowanie steroidów układowych (1–2 mg/kg) przez jeden lub dwa
tygodnie na początku leczenia, jednocześnie z podawaniem imatynibu.
Krwawienie z przewodu pokarmowego
W badaniu z udziałem pacjentów z GIST nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami stwierdzono zarówno
krwawienia z przewodu pokarmowego jak i krwawienia wewnątrz guza (patrz punkt 4.8). Na
podstawie dostępnych danych nie określono czynników predysponujących (np. wielkość guza,
umiejscowienie guza, zaburzenia krzepnięcia), które mogłyby kwalifikować pacjentów z GIST do
grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia jednego z tych dwóch rodzajów krwawienia. Ponieważ
zwiększenie unaczynienia i skłonność do krwawień jest cechą charakterystyczną i naturalnym
obrazem klinicznym GIST, należy zastosować standardowe postępowanie i procedury w celu
monitorowania i leczenia krwawienia u wszystkich pacjentów.
Ponadto, po wprowadzeniu imatynibu do obrotu, u pacjentów z CML, ALL i innymi chorobami
zgłaszano występowanie poszerzenia naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka, tzw. żołądka
arbuzowatego (ang. gastric antral vascular ectasia, GAVE), rzadkiej przyczyny krwawienia
z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.8). W razie potrzeby można rozważyć przerwanie leczenia
produktem leczniczym Imatinib LEK-AM.
Zespół rozpadu guza
Ze względu na możliwość wystąpienia zespołu rozpadu guza (ang. tumour lysis syndrome, TLS),
przed rozpoczęciem leczenia imatynibem, zaleca się skorygowanie istotnego klinicznie odwodnienia
oraz leczenie mające na celu zmniejszenie podwyższonego stężenia kwasu moczowego (patrz
punkt 4.8).
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
U pacjentów będących przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B dochodziło do
reaktywacji zapalenia wątroby po otrzymaniu przez nich inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL.
Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby,
a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub zgonu pacjenta.
U pacjentów należy wykonać badania w celu wykrycia zakażenia wirusem HBV przed rozpoczęciem
leczenia produktem leczniczym Imatinib LEK-AM. Przed rozpoczeciem leczenia u pacjentów z
dodatnim wynikiem badania serologicznego w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B (w tym
u pacjentów z aktywną chorobą) i w przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem badania w kierunku
zakażenia wirusem HBV w trakcie leczenia należy skontaktować sie z ekspertami ds. chorób wątroby
i leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu B. Nosiciele wirusa HBV, którzy wymagają leczenia
produktem leczniczym Imatinib LEK-AM, powinni być poddawani ścisłej obserwacji ze względu na
wystąpienie objawów podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia wirusem HBV w
trakcie całego okresu leczenia i przez kilka miesięcy po jego zakończeniu (patrz punkt 4.8).
Fototoksyczność
Należy unikać bezpośredniej ekspozycji lub zminimalizować bezpośrednią ekspozycję na światło
słoneczne ze względu na ryzyko wystąpienia fototoksyczności związanej z leczeniem imatynibem.
Pacjenci powinni zostać poinformowani o konieczności stosowania środków zapobiegawczych takich
jak odzież ochronna oraz preparaty z filtrem o wysokim wskaźniku ochrony przeciwsłonecznej (SPF).
Mikroangiopatia zakrzepowa
Stosowanie inhibitorów kinazy tyrozynowej (TKI) BCR-ABL jest związane z występowaniem
mikroangiopatii zakrzepowej (ang. thrombotic microangiopathy, TMA), co obejmuje zgłoszenia
pojedynczych przypadków po zastosowaniu imatynibu (patrz punkt 4.8). Jeśli u pacjenta
otrzymującego produkt Imatinib LEK-AM wystąpią laboratoryjne lub kliniczne cechy TMA, leczenie
należy przerwać i przeprowadzić gruntowną ocenę w celu wykrycia TMA, obejmującą aktywność
ADAMTS13 i oznaczenie miana przeciwciał przeciwko ADAMTS13. Jeśli miano przeciwciał
przeciwko ADAMTS13 jest podwyższone z jednocześnie występującą małą aktywnością
ADAMTS13, leczenia produktem Imatinib LEK-AM nie należy wznawiać.
Badania laboratoryjne
U pacjentów przyjmujących imatynib należy regularnie wykonywać pełne badanie krwi. Leczenie
produktem leczniczym Imatinib LEK-AM pacjentów chorych na CML może być związane z
wystąpieniem neutropenii lub trombocytopenii. Jednakże pojawienie się obniżonej liczby krwinek
prawdopodobnie zależy od stopnia zaawansowania choroby i jest częstsze u pacjentów w fazie
akceleracji choroby lub w przełomie blastycznym niż u pacjentów w fazie przewlekłej CML. W takich
przypadkach można przerwać leczenie imatynibem lub zmniejszyć jego dawkę, zgodnie z zaleceniami
określonymi w punkcie 4.2.
U pacjentów otrzymujących imatynib należy regularnie oceniać czynność wątroby (aminotransferazy,
bilirubina, fosfataza zasadowa).
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, całkowity wpływ imatynibu zawartego w osoczu na
organizm wydaje się być większy niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jest to
prawdopodobnie spowodowane zwiększonym stężeniem alfa kwaśniej glikoproteiny (ang. alpha-acid
glycoprotein, AGP), białka wiążącego imatynib, w osoczu u tych pacjentów. U pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek należy stosować minimalną dawkę początkową. Należy zachować
ostrożność w czasie leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. W przypadku
nietolerancji dawkę można zmniejszyć (patrz punkt 4.2 i 5.2).
Długotrwałe leczenie imatynibem może być związane z klinicznie istotnym pogorszeniem czynności
nerek. Z tego względu należy dokonać oceny czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia
imatynibem i ściśle ją monitorować w czasie trwania terapii, zwracając szczególną uwagę na
pacjentów z czynnikami ryzyka dysfunkcji nerek. W przypadku wystąpienia zaburzeń czynności nerek
należy zlecić odpowiednie postępowanie i leczenie, zgodnie ze standardowymi wytycznymi
medycznymi.
Dzieci i młodzież
Donoszono o przypadkach opóźnienia wzrostu u otrzymujących imatynib dzieci i młodzieży przed
okresem dojrzewania. W badaniach obserwacyjnych w populacji dzieci i młodzieży z CML,
raportowano statystycznie istotne (ale o niepewnym znaczeniu klinicznym) obniżenie mediany
odchylenia standardowego wzrostu po 12 i 24 miesiącach leczenia, w dwóch małych podgrupach
niezależnie od dojrzewania płciowego lub płci. Zalecane jest ścisłe monitorowanie wzrostu u dzieci i
młodzieży w czasie leczenia imatynibem (patrz punkt 4.8).
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Substancje czynne, które mogą zwiększać stężenie imatynibu w osoczu:
Substancje hamujące aktywność izoenzymu CYP3A4 cytochromu P-450 (np. inhibitory proteaz, takie
jak indynawir, lopinawir/rytonawir, rytonawir, sakwinawir, telaprewir, nelfinawir, boceprewir; azole
leków przeciwgrzybiczych, w tym ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol; niektóre
antybiotyki makrolidowe, takie jak erytromycyna, klarytromycyna i telitromycyna) mogą spowalniać
metabolizm imatynibu i powodować zwiększenie jego stężenia. Obserwowano znacząco większe
narażenie na imatynib (średnie wartości Cmax i AUC imatynibu wzrosły odpowiednio o 26% i 40%)
u zdrowych ochotników, którym jednocześnie podano jednorazowo ketokonazol (inhibitor CYP3A4).
Należy zachować ostrożność w czasie jednoczesnego stosowania imatynibu z inhibitorami enzymów
z rodziny CYP3A4.
Substancje czynne, które mogą zmniejszać stężenie imatynibu w osoczu:
Substancje będące induktorami CYP3A4 (np. deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna,
fenobarbital, fosfenytoina, prymidon lub ziele dziurawca Hypericum perforatum) mogą istotnie
zmniejszać ekspozycję na imatynib, potencjalnie zwiększając ryzyko niepowodzenia terapeutycznego.
Uprzednie wielokrotne podawanie ryfampicyny w dawce 600 mg, a następnie podanie jednej dawki
imatynibu w ilości 400 mg spowodowało zmniejszenie Cmax i AUC(0-∞) odpowiednio o co najmniej
54% i 74%, w stosunku do wartości uzyskanych bez uprzedniego podawania ryfampicyny. Podobne
wyniki obserwowano u pacjentów z glejakami złośliwymi leczonych imatynibem podczas
przyjmowania przeciwpadaczkowych produktów leczniczych pobudzających enzymy
(ang. enzyme-inducing anti-epileptic drugs, EIAED), takich jak karbamazepina, okskarbazepina
i fenytoina. Pole pod krzywą zależności stężenia imatynibu w osoczu od czasu zmniejszyło się o 73%
w porównaniu z pacjentami nieprzyjmującymi EIAED. Należy unikać jednoczesnego stosowania
ryfampicyny oraz innych silnych induktorów CYP3A4 i imatynibu.
Substancje czynne, których stężenie w osoczu może ulec zmianie pod wpływem imatynibu:
Imatynib powoduje zwiększenie średnich wartości Cmax i AUC symwastatyny (substratu CYP3A4)
odpowiednio 2- oraz 3,5-krotnie. Wskazuje to na hamowanie aktywności CYP3A4 przez imatynib.
W związku z tym zaleca się ostrożność podczas podawania imatynibu z substratami CYP3A4
o wąskim zakresie dawek terapeutycznych (np. cyklosporyna, pimozyd, takrolimus, syrolimus,
ergotamina, diergotamina, fentanyl, alfentanyl, terfenadyna, bortezomib, docetaksel, chinidyna).
Imatynib może zwiększać stężenie innych produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP3A4
(np. triazolobenzodiazepin, blokerów kanału wapniowego z grupy dihydropirydyny, pewnych
inhibitorów reduktazy HMG-CoA tj. statyn, i innych).
Ze względu na znane ryzyko zwiększenia krwawienia związane z zastosowaniem imatynibu
(np. krwotok), pacjenci leczeni imatynibem, u których wymagane jest stosowanie produktów
leczniczych przeciwzakrzepowych, powinni otrzymywać heparynę niskocząsteczkową lub heparynę
standardową zamiast pochodnych kumaryny, takich jak warfaryna.
In vitro imatynib hamuje aktywność izoenzymu CYP2D6 cytochromu P450 w stężeniach podobnych
do tych, które mają wpływ na aktywność CYP3A4. Imatynib w dawce 400 mg podawanej dwa razy na
dobę wykazuje działanie hamujące metabolizm metoprololu zależny od CYP2D6, przy czym Cmax
i AUC metoprololu jest zwiększone o około 23% (90%CI [1,16-1,30]). Wydaje się, że jeśli imatynib
jest stosowany równocześnie z substratami CYP2D6, modyfikacja dawki nie jest konieczna. Jednakże,
zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku substratów CYP2D6 o wąskim indeksie
terapeutycznym, takich jak metoprolol. Należy rozważyć monitorowanie kliniczne pacjentów
otrzymujących imatynib podczas leczenia metoprololem.
In vitro imatynib hamuje O-glukuronidację paracetamolu przy wartości Ki 58,5 mikromola/l. Tego
zjawiska nie obserwowano in vivo po podaniu imatynibu w dawce 400 mg oraz paracetamolu w dawce
1000 mg. Nie przeprowadzono badań dotyczących większych dawek imatynibu i paracetamolu.
Należy zachować ostrożność stosując jednocześnie duże dawki imatynibu i paracetamolu.
U pacjentów po usunięciu gruczołu tarczowego, otrzymujących lewotyroksynę, całkowity wpływ
lewotyroksyny zawartej w osoczu na organizm może zmniejszyć się w przypadku jednoczesnego
stosowania imatynibu (patrz punkt 4.4). Dlatego też zalecana jest ostrożność. Jednakże mechanizm
obserwowanej interakcji nie jest obecnie znany.
Istnieją kliniczne doświadczenia w jednoczesnym stosowaniu imatynibu i chemioterapii u pacjentów
z Ph+ ALL (patrz punkt 5.1), ale interakcje typu lek-lek między imatynibem a chemioterapeutykami
nie są dobrze scharakteryzowane.
Działania niepożądane związane ze stosowaniem imatynibu, np. hepatotoksyczność, mielosupresja czy
inne, mogą się nasilać. Donoszono, że jednoczesne stosowanie z L-asparaginazą może wiązać się ze
zwiększeniem hepatotoksyczności (patrz punkt 4.8). Dlatego stosowanie imatynibu w połączeniu z
innymi lekami wymaga szczególnej ostrożności.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Pacjenci w zaawansowanym stadium nowotworów złośliwych mogą mieć szereg objawów, których
związek z działaniami niepożądanymi jest trudny do ustalenia ze względu na różnorodność objawów
związanych z chorobą podstawową, jej postępem i jednoczesnym przyjmowaniem licznych produktów
leczniczych.
W badaniach klinicznych z przewlekłą białaczką szpikową (CML) przerwanie leczenia ze względu na
wystąpienie działań niepożądanych imatynibu odnotowano u 2,4% pacjentów z nowo rozpoznaną
chorobą, u 4% pacjentów w późnym okresie fazy przewlekłej, u których terapia interferonem okazała
się nieskuteczna, u 4% pacjentów w fazie akceleracji choroby po niepowodzeniu terapii inferferonem
oraz u 5% pacjentów z przełomem blastycznym po niepowodzeniu terapii interferonem. W badaniach
klinicznych dotyczących GIST leczenie przerwano u 4% pacjentów z powodu wystąpienia działań
niepożądanych związanych z lekiem.
Poza dwoma wyjątkami działania niepożądane były podobne we wszystkich wskazaniach. U
pacjentów z CML obserwowano więcej przypadków mielosupresji niż u pacjentów z GIST, co jest
prawdopodobnie związane z chorobą podstawową. W badaniu z udziałem pacjentów z
nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami GIST u 7 pacjentów (5%) wystąpiły objawy niepożądane w
stopniu 3 lub 4 według CTC (ang. Common Toxicity Criteria, CTC) w postaci krwawienia z przewodu
pokarmowego (3 pacjentów), krwawienia wewnątrz guza (3 pacjentów) lub obydwu rodzajów
krwawień (1 pacjent). Umiejscowienie guza w przewodzie pokarmowym może być przyczyną
krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Krwawienia z przewodu pokarmowego i
krwawienia wewnątrz guza mogą być ciężkie i czasami mogą zakończyć się zgonem. Do najczęściej
zgłaszanych (≥ 10%) działań niepożądanych związanych ze stosowaniem imatynibu w obu
wskazaniach należały: nudności o niewielkim nasileniu, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zmęczenie,
bóle mięśni, kurcze mięśni i wysypka. We wszystkich badaniach często obserwowano powierzchowne
obrzęki opisywane głównie jako obrzęki wokół oczu i obrzęki kończyn dolnych.
Jednakże rzadko były one ciężkie i ustępowały po podaniu diuretyków, innych środków
wspomagających, lub po zmniejszeniu dawki imatynibu.
Po podaniu imatynibu w skojarzeniu z chemioterapią w dużych dawkach u pacjentów z Ph+ ALL
obserwowano przemijające działanie uszkadzające wątrobę w postaci podwyższonej aktywności
aminotransferaz i hiperbilirubinemii. Biorąc pod uwagę ograniczoną bazę danych o bezpieczeństwie,
zdarzenia niepożądane zgłaszane do tej pory u dzieci są zgodne z profilem bezpieczeństwa znanym
u dorosłych pacjentów z Ph+ ALL. Dane dotyczące bezpieczeństwa u dzieci z Ph+ ALL są bardzo
ograniczone, jednak nie odnotowano żadnych nowych kwestii związanych z bezpieczeństwem.
Różnorodne działania niepożądane, takie jak: wysięk opłucnowy, wodobrzusze, obrzęk płuc
i gwałtowne zwiększenie masy ciała w obecności lub bez obecności obrzęków powierzchniowych
można ogólnie opisać, jako „zatrzymanie płynów”. Działania te najczęściej ustępują po tymczasowym
odstawieniu imatynibu oraz podaniu diuretyków i innych środków pomocniczych. Jednak niektóre
z wyżej wymienionych działań niepożądanych mogą być poważne lub stanowić bezpośrednie
zagrożenie dla życia – opisano kilka przypadków zgonów pacjentów w przełomie blastycznym,
spowodowanych wysiękiem opłucnowym, zastoinową niewydolnością serca i niewydolnością nerek.
W badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży nie stwierdzono szczególnych działań niepożądanych.
Działania niepożądane
Poniżej podano wykaz działań niepożądanych, które występowały częściej niż w pojedynczych
przypadkach. Działania te przedstawiono wg klasyfikacji układów narządowych i częstości
występowania. Częstość występowania zdefiniowano zgodnie z następującą konwencją:
bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000, do < 1/100), rzadko
(≥ 1/10 000 do < 1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane przedstawiono
według częstości ich występowania, zaczynając od najczęstszych.
Działania niepożądane i częstość ich występowania przedstawiono w Tabeli 1.
Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zakażenia wirusem Herpes zoster, Herpes simplex, zapalenie nosogardła,
zapalenie płuc1, zapalenie zatok, zapalenie tkanki łącznej, zapalenia górnych
dróg oddechowych, grypa, zapalenia układu moczowego, zapalenie żołądka i
jelit, posocznica
Rzadko Zakażenia grzybicze
Częstość nieznana Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B*
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Rzadko Zespół rozpadu guza
Częstość nieznana Krwawienie z guza/martwica guza*
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często Neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość
Często Pancytopenia, neutropenia z gorączką
Niezbyt często Trombocytoza, limfopenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego,
eozynofilia, powiększenie węzłów chłonnych
Rzadko Niedokrwistość hemolityczna, mikroangiopatia zakrzepowa
Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość nieznana Wstrząs anafilaktyczny*
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często Jadłowstręt
Niezbyt często Hipokaliemia, zwiększony apetyt, hipofosfatemia, zmniejszony apetyt,
odwodnienie, dna, hiperurykemia, hiperkalcemia, hiperglikemia, hiponatremia
Rzadko Hiperkaliemia, hipomagnezemia
Zaburzenia psychiczne
Często Bezsenność
Niezbyt często Depresja, osłabienie popędu płciowego, lęk
Rzadko Stan splątania
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Ból głowy2
Często Zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku, niedoczulica
Niezbyt często Migrena, senność, omdlenia, neuropatia obwodowa, zaburzenia pamięci, rwa
kulszowa, zespół niespokojnych nóg, drżenie, krwotok mózgowy
Rzadko Zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego, drgawki, zapalenie nerwu
wzrokowego
Częstość nieznana Obrzęk mózgu*
Zaburzenia oka
Często Obrzęk powiek, nasilone łzawienie, krwotok spojówkowy, zapalenie
spojówek, suchość oka, nieostre widzenie
Niezbyt często Podrażnienie oka, ból oka, obrzęk oczodołu, krwotok twardówkowy, krwotok
z siatkówki, zapalenie powiek, obrzęk plamki
Rzadko Zaćma, jaskra, tarcza zastoinowa
Częstość nieznana Krwotok do ciała szklistego*
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Zawroty głowy, szum uszny, utrata słuchu
Zaburzenia serca
Niezbyt często Kołatania, częstoskurcz, zastoinowa niewydolność serca3, obrzęk płuc
Rzadko Niemiarowość, migotanie przedsionków, zatrzymanie serca, zawał mięśnia
sercowego, dławica piersiowa, wysięk osierdziowy
Częstość nieznana Zapalenie osierdzia*, tamponada serca*
Zaburzenia naczyniowe4
Często Zaczerwienie twarz, krwotok
Niezbyt często Nadciśnienie, krwiak, krwiak podtwardówkowy, zimne palce nóg i rąk,
niedociśnienie, zespół Raynauda
Częstość nieznana Zakrzepica/zator*
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Duszności, krwawienie z nosa, kaszel
Niezbyt często Wysięk opłucnowy5, ból gardła i krtani, zapalenie gardła
Rzadko Ból związany z zapaleniem opłucnej, zwłóknienie płuc, nadciśnienie płucne,
krwotok płucny
Częstość nieznana Ostra niewydolność oddechowa11*, choroba śródmiąższowa płuc*
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Nudności, biegunka, wymioty, niestrawność, ból brzucha6
Często Wzdęcia, rozdęcie brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy, zaparcie,
suchość jamy ustnej, zapalenie żołądka
Niezbyt często Zapalenie jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej, krwotok z przewodu
pokarmowego7, odbijanie się, smołowate stolce, zapalenie przełyku,
wodobrzusze, wrzód żołądka, krwawe wymioty, zapalenie warg, dysfagia,
zapalenie trzustki
Rzadko Zapalenie okrężnicy, niedrożność jelita, stan zapalny jelita grubego
Częstość nieznana Niedrożność jelit*, perforacja przewodu pokarmowego*, zapalenie uchyłka*,
poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka - tzw. żołądek
arbuzowaty (ang. gastric antral vascular ectasia, GAVE)*
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Niezbyt często Hiperbilirubinemia, zapalenie wątroby, żółtaczka
Rzadko Niewydolność wątroby8, martwica wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często Obrzęk okołooczodołowy, zapalenie skóry/wypryski/wysypka
Często Świąd, obrzęk twarzy, sucha skóra, rumień, łysienie, poty nocne, reakcja
nadwrażliwości na światło
Niezbyt często Wysypka krostkowa, siniaki, nasilone pocenie, pokrzywka, wylew krwawy
podskórny, wzmożona tendencja do występowania siniaków, skąpe
owłosienie, odbarwienie skóry, złuszczające zapalenie skóry, łamliwość
paznokci, zapalenie mieszków włosowych, wybroczyny, łuszczyca, plamica,
nadmierna pigmentacja skóry, wysypki pęcherzowe, zapalenie tkanki
tłuszczowej (w tym rumień guzowaty)
Rzadko Ostra dermatoza z gorączką i neutrofilią (zespół Sweeta), przebarwienia
paznokci, obrzęk naczynioruchowy, wysypka pęcherzykowa, rumień
wielopostaciowy, leukoklastyczne zapalenie naczyń, zespół
Stevensa-Johnsona, ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute
generalised exanthematous pustulosis, AGEP)
Częstość nieznana Zespół ręka-stopa*, rogowacenie liszajowate*, liszaj płaski*, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka*, osutka polekowa z eozynofilią
i objawami układowymi (ang. drug rash with eosinophilia and systemic
symptoms, DRESS)*, pseudoporfiria*
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często Skurcze mięśni, bóle mięśniowo-szkieletowe w tym bóle mięśni9, bóle
stawów i bóle kości10
Często Obrzęk stawów
Niezbyt czesto Sztywność stawów i mięśni
Rzadko Osłabienie mięśni, zapalenie stawów, rabdomioliza/miopatia
Częstość nieznana Martwica jałowa/martwica stawu biodrowego*, opóźnienie wzrostu u dzieci*
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często Ból nerki, krwiomocz, ostra niewydolność nerek, częste oddawanie moczu
Częstość nieznana Przewlekła niewydolność nerek
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często Ginekomastia, zaburzenia erekcji, krwotok miesiączkowy, nieregularna
menstruacja, zaburzenia seksualne, ból brodawek sutkowych, powiększenie
piersi, obrzęk moszny
Rzadko Krwotoczne ciałko żółte/krwotoczna torbiel jajnika
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Zatrzymanie płynów i obrzęk, uczucie zmęczenia
Często Osłabienie, gorączka, obrzęk tkanki podskórnej, dreszcze, zesztywnienie
mięśni
Niezbyt często Ból klatki piersiowej, złe samopoczucie
Badania diagnostyczne
Bardzo często Zwiększenie masy ciała
Często Zmniejszenie masy ciała
Niezbyt często Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie aktywności
fosfokinazy kreatynowej we krwi, zwiększenie aktywności dehydrogenazy
mleczanowej we krwi, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi
Rzadko Zwiększenie aktywności amylazy we krwi
* Wymienione działania niepożądane były zgłaszane w związku ze stosowaniem imatynibu
w okresie po wprowadzeniu do obrotu. Należą do nich doniesienia spontaniczne, jak również
poważne działania niepożądane zgłaszane podczas nadal trwających badań, programów
rozszerzonego dostępu, badań farmakologii klinicznej i badań eksploracyjnych
w niezarejestrowanych wskazaniach. Ponieważ działania te zgłaszano w populacji
o nieokreślonej liczebności, oszacowanie ich częstości lub ustalenie związku
przyczynowo-skutkowego z narażeniem na imatynib nie zawsze jest możliwe.
1 Zapalenie płuc zgłaszano najczęściej u pacjentów z CML po transformacji oraz u pacjentów z
GIST.
2 Ból głowy występował najczęściej u pacjentów z GIST.
3 W analizie pacjento-lat, zdarzenia niepożądane ze strony serca, w tym zastoinowa
niewydolność serca były częściej obserwowane u pacjentów z CML po transformacji niż u
pacjentów z CML w fazie przewlekłej.
4 Zaczerwienienia twarzy występowały najczęściej u pacjentów z GIST, a krwawienie (krwiak,
krwotok) było najczęściej obserwowane u pacjentów z GIST oraz u pacjentów z CML po
transformacji (CML-AP i CML-BC).
5 Wysięk opłucnowy zgłaszano częściej u pacjentów z GIST oraz u pacjentów z CML po
transformacji (CML-AP i CML-BC) niż u pacjentów z CML w fazie przewlekłej.
6+7 Ból brzucha i krwotok z przewodu pokarmowego były najczęściej obserwowane u pacjentów
z GIST.
8 Zgłoszono kilka przypadków niewydolności wątroby i martwicy wątroby zakończonych
zgonem.
9 Bóle mięśniowo-szkieletowe występujące podczas stosowania imatynibu lub po zaprzestaniu
stosowania, które obserwowano po wprowadzeniu do obrotu.
10 Bóle mięśniowo-szkieletowe i związane z nimi działania niepożądane występowały częściej u
pacjentów z CML.
11 Przypadki zgonów były zgłaszane u pacjentów z chorobą zaawansowaną, silnymi
zakażeniami, ciężką neutropenią i innymi ciężkimi chorobami współistniejącymi.
Odchylenia od normy w badaniach laboratoryjnych
Hematologia
We wszystkich badaniach u pacjentów z CML obserwowano niedobór krwinek, a zwłaszcza częste
występowanie neutropenii i małopłytkowości. Sugerowano, że zmiany te występują z większą
częstością u pacjentów leczonych dużymi dawkami imatynibu ≥ 750 mg (badania I fazy). Jednak
niedobór krwinek miał także ścisły związek ze stopniem zaawansowania choroby. Częstość
występowania neutropenii 3 lub 4 stopnia (ANC < 1,0 x 109/l) i trombocytopenii (liczba płytek krwi
<50 x 109/l) była 4–6 razy większa u pacjentów w przełomie blastycznym i fazie akceleracji choroby
(59–64% i 44–63% odpowiednio dla neutropenii i małopłytkowości) w porównaniu z pacjentami z
nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej choroby (16,7% neutropenia i 8,9% trombocytopenia). U
pacjentów z nowo rozpoznaną CML w przewlekłej fazie choroby neutropenię 4 stopnia (ANC < 0,5 x
109/l) i trombocytopenię 4 stopnia (liczba płytek krwi < 10 x 109/l) obserwowano odpowiednio u 3,6%
i < 1% pacjentów. Średni czas trwania neutropenii i trombocytopenii wynosił odpowiednio 2 do 3
tygodni oraz 3 do 4 tygodni. W takich przypadkach zwykle zmniejsza się dawkę leku lub okresowo
przerywa się leczenie imatynibem. Sporadycznie objawy te mogą być przyczyną rezygnacji z dalszego
stosowania leku. U dzieci i młodzieży z CML najczęściej obserwowanymi zaburzeniami były
niedobory krwinek 3 lub 4 stopnia obejmujące neutropenię, trombocytopenię i anemię. Zasadniczo
występowały one w czasie kilku pierwszych miesięcy leczenia.
W badaniu z udziałem pacjentów z nieoperacyjnymi i (lub) przerzutowymi GIST niedokrwistość 3 i 4
stopnia występowała odpowiednio u 5,4% i 0,7% pacjentów. Przynajmniej u części pacjentów mogło
to być związane z krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz krwawieniami wewnątrz guza.
Neutropenię stopnia 3 i 4 stwierdzono odpowiednio u 7,5% i 2,7% pacjentów, a trombocytopenię
stopnia 3 u 0,7% pacjentów. U żadnego pacjenta nie stwierdzono trombocytopenii 4 stopnia.
Zmniejszenie liczby białych krwinek oraz granulocytów obojętnochłonnych występowało głównie w
czasie pierwszych 6 tygodni leczenia. W ciągu dalszego leczenia wartości pozostawały na tym samym
poziomie.
Biochemia
U pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową obserwowano znaczne zwiększenie aktywności
aminotransferaz (< 5%) lub stężenia bilirubiny (< 1%). Zmiany te zazwyczaj ustępowały po
zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia (średni czas trwania tych incydentów wynosił około
jednego tygodnia). Leczenie trwale przerywano z powodu nieprawidłowych parametrów
laboratoryjnych wątroby u mniej niż 1% pacjentów z CML. U pacjentów z GIST (badanie B2222)
obserwowano podwyższenie aktywności AlAT (aminotransferazy alaninowej) stopnia 3 lub 4 u 6,8%
pacjentów oraz podwyższenie aktywności AspAT (aminotransferazy asparaginianowej) stopnia 3 lub
4 u 4,8% pacjentów. Podwyższenie stężenia bilirubiny nie przekraczało 3%.
Występowały przypadki martwiczego i cholestatycznego zapalenia wątroby oraz niewydolności
wątroby; niektóre z nich zakończyły się zgonami, między innymi przypadek śmierci pacjenta po
zażyciu dużej dawki paracetamolu.
Opis wybranych działań niepożądanych
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
Opisywano reaktywację wirusowego zapalenia wątroby typu B powiazaną ze stosowaniem
inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL. Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności
wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby, a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub
zgonu pacjenta (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Imatinibum 100 mg | Kapsułki twarde | 25215 | 100376481 | ChPL: 2022-08-03, Ulotka: 2022-08-03 |
| Imatinibum 400 mg | Kapsułki twarde | 25216 | 100376498 | ChPL: 2022-08-03, Ulotka: 2022-08-03 |