Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Metformini hydrochloridum 850 mg + Sitagliptinum 50 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdze ń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna, typ 101; Powidon K29/32; Sodu stearylofumaran; Sodu laurylosiarczan
- Otoczka: Alkohol poliwinylowy, częś ciowo zhydrolizowany; Makrogol 3350; Talk; Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek czerwony (E 172); Żelaza tlenek czarny (E 172)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka)
źródło: ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały nadruk: AE3
Ró żowa (biała lub prawie biała tabletka powlekana na ró żowo), podłu żna (o długo ści około 17,7 mm, szeroko ści 10,0 mm), obustronnie wypukła. Tabletka z wytłoczonym oznaczeniem „AE3” po jednej stronie, bez oznacze ń po drugiej stronie. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Produkt leczniczy Juzimette nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, należy wziąć pod uwagę, że w przypadku stosowania sytagliptyny zgłaszano występowanie zawrotów głowy i senności. Ponadto należy ostrzec pacjentów o ryzyku wystąpienia hipoglikemii podczas stosowania produktu leczniczego Juzimette w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub z insuliną.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
44 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: hipoglikemię
- często: zmniejszenie stężenia/niedobór witaminy B12; nudności; wzdęcia; wymioty; obrzęki obwodowe; metaliczny posmak w ustach
- niezbyt często: senność; biegunka; zaparcia; ból w górnej części brzucha; świąd; ból głowy; suchość w ustach; zapalenie kości i stawów
- rzadko: trombocytopenia
- bardzo rzadko: rumień
- częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości, w tym odpowiedzi anafilaktyczne; śródmiąższowa choroba płuc; ostre zapalenie trzustki; martwicze oraz krwotoczne zapalenie trzustki ze skutkiem śmiertelnym lub bez; obrzęk naczynioruchowy; wysypka; pokrzywka; zapalenie naczyń skóry; złuszczające choroby skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona; pemfigoid pęcherzowy; bóle stawów; ból mięśni; ból kończyn; ból pleców; artropatia; zaburzenia czynności nerek; ostra niewydolność nerek
- częstość niepodana w tekście: zapalenie trzustki; reakcje nadwrażliwości; hipoglikemia; zakażenia górnych dróg oddechowych; zapalenie błony śluzowej nosogardła; ból brzucha; utrata apetytu; kwasica mleczanowa; zaburzenia czynności wątroby; zapalenie wątroby
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Produkt leczniczy Juzimette jest przeciwwskazany u pacjentów z:
- nadwra żliwo ścią na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1 (patrz punkty 4.4 i 4.8);
- każdym rodzajem ostrej kwasicy metabolicznej (takiej jak kwasica mleczanowa, cukrzycowa
kwasica ketonowa);
- cukrzycowym stanem przed śpi ączkowym;
- ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR < 30 mL/min) (patrz punkt 4.4);
- ostrymi stanami mogącymi zmieniać czynność nerek, jak na przykład:
- odwodnienie,
- ciężkie zakażenie,
- wstrząs,
- donaczyniowe podanie środków kontrastowych zawierających jod (patrz punkt 4.4);
- ostrą lub przewlekłą chorobą, która może spowodować niedotlenienie tkanek, taką jak:
- niewydolność serca lub układu oddechowego,
- niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego,
- wstrząs,
- zaburzeniami czynności wątroby;
- ostrym zatruciem alkoholowym, alkoholizmem;
- karmiących piersią.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrze żenia i środki ostro żno ści dotycz ące stosowania
Ogólne
Nie należy stosować produktu leczniczego Juzimette u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz nie wolno go
stosować w leczeniu kwasicy ketonowej w przebiegu cukrzycy.
Ostre zapalenie trzustki
Stosowanie inhibitorów DPP-4 wiąże się z ryzykiem wystąpienia ostrego zapalenia trzustki. Należy
poinformować pacjentów o charakterystycznym objawie ostrego zapalenia trzustki: uporczywym,
silnym bólu brzucha. Po odstawieniu sytagliptyny (z leczeniem wspomagającym lub bez)
zaobserwowano ustąpienie zapalenia trzustki, ale odnotowano bardzo rzadkie przypadki martwiczego
lub krwotocznego zapalenia trzustki i (lub) zgonu. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy
odstawić produkt leczniczy Juzimette oraz inne produkty lecznicze potencjalnie budzące wątpliwości.
W przypadku potwierdzenia ostrego zapalenia trzustki nie należy ponownie rozpoczynać leczenia
produktem leczniczym Juzimette. Należy zachować ostro żno ść u pacjentów z zapaleniem trzustki w
wywiadzie.
Kwasica mleczanowa
Kwasica mleczanowa, rzadkie ale ciężkie powikłanie metaboliczne, występuje najczęściej w ostrym
pogorszeniu czynności nerek, chorobach układu krąż enia lub chorobach układu oddechowego, lub
posocznicy. W przypadkach nagłego pogorszenia czynności nerek dochodzi do kumulacji metforminy,
co zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej.
W przypadku odwodnienia (ciężkie wymioty, biegunka, gorączka lub zmniejszona podaż płynów)
należy tymczasowo wstrzymać stosowanie metforminy i zalecane jest zwrócenie się do fachowego
personelu medycznego.
U pacjentów leczonych metforminą należy ostrożnie rozpoczynać leczenie produktami leczniczymi,
które mogą ciężko zaburzyć czynność nerek (takimi jak leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne lub
NLPZ). Inne czynniki ryzyka kwasicy mleczanowej to nadmierne spożycie alkoholu, niewydolność
wątroby, źle kontrolowana cukrzyca, ketoza, długotrwałe głodzenie i wszelkie stany związane z
niedotlenieniem, jak również jednoczesne stosowanie produktów leczniczych mogących wywołać
kwasicę mleczanową (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Pacjentów i (lub) ich opiekunów należy poinformować o ryzyku wystąpienia kwasicy mleczanowej.
Kwasicę mleczanową charakteryzuje występowanie duszności kwasiczej, bólu brzucha, skurczów
mięśni, astenii i hipotermii, po której następuje śpiączka. W razie wystąpienia podejrzanych objawów
pacjent powinien odstawić metforminę i szukać natychmiastowej pomocy medycznej. Odchylenia od
wartości prawidłowych w wynikach badań laboratoryjnych obejmują zmniejszenie wartości pH krwi
(< 7,35), zwiększenie stęż enia mleczanów w osoczu (> 5 mmol/l) oraz zwiększenie luki anionowej i
stosunku mleczanów do pirogronianów.
Pacjenci ze stwierdzonymi lub podejrzewanymi chorobami mitochondrialnymi:
U pacjentów ze stwierdzonymi chorobami mitochondrialnymi, takimi jak zespół encefalopatii
mitochondrialnej z kwasicą mleczanową i incydentami podobnymi do udarów (MELAS, ang.
mitochondrial encephalopathy with lactic acidosis and stroke-like episodes ) oraz cukrzyca z głuchotą
dziedziczona w sposób matczyny (MIDD, ang. maternal inherited diabetes and deafness ), stosowanie
metforminy nie jest zalecane z powodu ryzyka nasilenia kwasicy mleczanowej i powikłań
neurologicznych, co może prowadzić do nasilenia choroby.
Jeśli u pacjenta po przyjęciu metforminy wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe świadczące o
zespole MELAS lub MIDD, należy natychmiast przerwać leczenie metforminą i przeprowadzić
szybką ocenę diagnostyczną.
Czynność nerek
Wartość GFR powinna być oznaczona przed rozpoczęciem leczenia, a następnie w regularnych
odstępach czasu (patrz punkt 4.2). Produkt leczniczy Juzimette jest przeciwwskazany u pacjentów z
GFR < 30 mL/min i należy go tymczasowo odstawić w razie występowania stanów wpływających na
czynność nerek (patrz punkt 4.3).
Hipoglikemia
U pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Juzimette w skojarzeniu z pochodną
sulfonylomocznika lub insuliną może wystąpić ryzyko hipoglikemii. Konieczne może być zatem
zmniejszenie dawki pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny.
Reakcje nadwra żliwo ści
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie cięż kich reakcji
nadwra żliwo ści u pacjentów leczonych sytagliptyną. Reakcje te obejmują anafilaksję, obrzęk
naczynioruchowy oraz złuszczające choroby skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona. Początek tych
reakcji występował w ciągu pierwszych 3 miesięcy po rozpoczęciu leczenia sytagliptyną, a w
przypadku kilku zgłoszeń, po pierwszej dawce. W przypadku podejrzenia reakcji nadwra żliwo ści
należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Juzimette, ocenić czy są możliwe inne przyczyny
zdarzenia oraz zastosować alternatywną metodę leczenia cukrzycy (patrz punkt 4.8).
Pemfigoid pęcherzowy
W okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie pemfigoidu
pęcherzowego u pacjentów przyjmujących inhibitory DPP-4, w tym sytagliptynę. W przypadku
podejrzenia pemfigoidu pęcherzowego należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Juzimette.
Zabieg chirurgiczny
Podawanie produktu leczniczego Juzimette musi być przerwane bezpośrednio przed zabiegiem
chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym, podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. Leczenie
można wznowić nie wcześniej niż po 48 godzinach po zabiegu chirurgicznym lub wznowieniu
odżywiania doustnego oraz dopiero po ponownej ocenie czynności nerek i stwierdzeniu, że jest
stabilna.
Podawanie środków kontrastowych zawierających jod
Donaczyniowe podanie środków kontrastowych zawierających jod może doprowadzić do nefropatii
wywołanej środkiem kontrastowym, powodując kumulację metforminy i zwiększenie ryzyka kwasicy
mleczanowej. Należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Juzimette przed badaniem lub
podczas badania obrazowego i nie stosować go przez co najmniej 48 godzin po badaniu, po czym
można wznowić podawanie produktu leczniczego Juzimette pod warunkiem ponownej oceny
czynności nerek i stwierdzeniu, że jest ona stabilna (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Zmiana stanu klinicznego pacjentów z uprzednio kontrolowaną cukrzycą typu 2
Pacjenci z cukrzycą typu 2 uprzednio dobrze wyrównaną w wyniku stosowania produktu leczniczego
Juzimette, u których wystąpią nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych lub choroby kliniczne
(zwłaszcza niesprecyzowane i słabo określone) powinni zostać niezwłocznie poddani badaniu na
obecność oznak kwasicy ketonowej lub kwasicy mleczanowej. Badanie powinno obejmować stęż enie
elektrolitów i ketonów w surowicy, stężenie glukozy we krwi oraz, w przypadku wskazań, odczyn pH
krwi i stężenia mleczanów, pirogronianów i metforminy. Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych
dwóch rodzajów kwasicy, należy natychmiast odstawić leczenie i zastosować odpowiednie środki
zaradcze.
Niedobór witaminy B 12
Metformina może zmniejszać stęż enie witaminy B 12 w osoczu. Ryzyko niskiego stęż enia witaminy B 12
wzrasta wraz ze wzrostem dawki metforminy, czasem trwania leczenia i (lub) u pacjentów z
czynnikami ryzyka powodującymi niedobór witaminy B 12 . W przypadku podejrzenia niedoboru
witaminy B 12 (takiego jak niedokrwistość lub neuropatia) należy monitorować stęż enie witaminy B 12
w osoczu. Okresowe monitorowanie stęż enia witaminy B 12 może być konieczne u pacjentów z
czynnikami ryzyka niedoboru witaminy B 12 . Terapia metforminą powinna być kontynuowana tak
długo, jak długo jest ona tolerowana i nie jest przeciwwskazana, a odpowiednie leczenie korygujące
niedobór witaminy B 12 powinno być prowadzone zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.
Substancje pomocnicze
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i in ne rodzaje interakcji
Równoczesne podawanie dawek wielokrotnych sytagliptyny (50 mg dwa razy na dobę) i metforminy
(1000 mg dwa razy na dobę) pacjentom z cukrzycą typu 2 nie zmieniało w istotny sposób
farmakokinetyki sytagliptyny ani metforminy.
Nie przeprowadzono farmakokinetycznych badań dotyczących interakcji produktu leczniczego
Juzimette z lekami, jednakże badania takie przeprowadzono dla poszczególnych substancji czynnych,
sytagliptyny i metforminy.
Niezalecane jednoczesne stosowanie
Alkohol
Zatrucie alkoholem związane jest ze zwiększonym ryzykiem kwasicy mleczanowej, szczególnie w
przypadkach głodzenia, niedożywienia lub zaburzeń czynności wątroby.
Środki kontrastowe zawierające jod
Stosowanie produktu leczniczego Juzimette musi być przerwane przed badaniem lub podczas badania
obrazowego; nie wolno wznawiać jego stosowania przez co najmniej 48 godzin po badaniu, po czym
można wznowić podawanie produktu leczniczego Juzimette pod warunkiem ponownej oceny
czynności nerek i stwierdzeniu, że jest ona stabilna (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Skojarzenia leków wymagające środków ostro żno ści podczas stosowania
Pewne produkty lecznicze mogą wywierać niekorzystne działanie na czynność nerek, co może
zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej, np. niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym
selektywne inhibitory cyklooksygenazy (COX) 2, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny
II i leki moczopędne, w szczególności pętlowe. W razie rozpoczynania stosowania lub stosowania
takich produktów leczniczych w skojarzeniu z metforminą, konieczne jest dokładne monitorowanie
czynności nerek.
Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych, które wpływają na wspólny układ transportu w
kanalikach nerkowych biorących udział w wydalaniu metforminy przez nerki (np. inhibitory
transportera kationów organicznych 2 [ang. OCT2] / transportera usuwania wielu leków i toksyn [ang.
MATE], takich jak ranolazyna, wandetanib, dolutegrawir oraz cymetydyna) może zwiększać
ogólnoustrojową ekspozycję
na metforminę oraz ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej. Należy rozważyć korzyści i zagrożenia
związane z jednoczesnym stosowaniem leków. W przypadku jednoczesnego stosowania tych
produktów leczniczych należy rozważyć ścisłe monitorowanie kontroli glikemii, dostosowanie dawki
w ramach zalecanego dawkowania oraz zmiany w leczeniu cukrzycy.
Glikokortykosteroidy (podawane ogólnie lub miejscowo), agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych
i diuretyki wykazują aktywność hiperglikemiczną. Należy poinformować o tym pacjentów i częściej
kontrolować stęż enie glukozy we krwi, zwłaszcza na początku leczenia wyżej wymienionymi
produktami leczniczymi. Jeśli okaże się to konieczne, należy dostosować dawkę leku
przeciwcukrzycowego w trakcie leczenia innym produktem leczniczymi podczas jego odstawiania.
Inhibitory ACE mogą obniżać stęż enie glukozy we krwi. Jeśli okaże się to konieczne, należy
dostosować dawkę leku przeciwcukrzycowego w trakcie leczenia innym produktem leczniczymi
podczas jego odstawiania.
Wpływ innych produktów leczniczych na sytagliptynę
Dane z badań w warunkach in vitro oraz dane kliniczne opisane poniżej wskazują, że ryzyko
wystąpienia znaczących klinicznie interakcji w następstwie jednoczesnego podania innych produktów
leczniczych jest niewielkie.
Badania w warunkach in vitro wykazały, że głównym enzymem odpowiedzialnym za ograniczenie
metabolizmu sytagliptyny jest CYP3A4, ze współudziałem CYP2C8. U pacjentów z prawidłową
czynnością nerek, metabolizm, także przy udziale CYP3A4, ma tylko niewielki wpływ na klirens
sytagliptyny. Metabolizm może mieć bardziej istotny wpływ na eliminację sytagliptyny w przypadku
ciężkiego zaburzenia czynności nerek lub schyłkowej niewydolności nerek (ang. ESRD). Z tej
przyczyny silnie działające inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir,
klarytromycyna) mogą zmieniać farmakokinetykę sytagliptyny u pacjentów z ciężkim zaburzeniem
czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek (ang. ESRD). Wpływ silnie działających
inhibitorów CYP3A4 w przypadku zaburzenia czynności nerek nie był oceniany w badaniach
klinicznych.
Badania transportu leku w warunkach in vitro wykazały, że sytagliptyna jest substratem dla
glikoproteiny p oraz transportera anionów organicznych 3 (ang. OAT3). Transport sytagliptyny, w
którym pośredniczy OAT3, hamowany był w warunkach in vitro przez probenecyd, chociaż ryzyko
wystąpienia znaczących klinicznie interakcji uznawane jest za niewielkie. Jednoczesne stosowanie
inhibitorów OAT3 nie było oceniane w warunkach in vivo .
Cyklosporyna: Przeprowadzono badanie w celu określenia wpływu cyklosporyny, silnego inhibitora
glikoproteiny p, na farmakokinetykę sytagliptyny. Jednoczesne podanie sytagliptyny w pojedynczej
dawce doustnej wynoszącej 100 mg z cyklosporyną w pojedynczej dawce doustnej wynoszącej 600
mg zwiększało wartość AUC oraz C max sytagliptyny odpowiednio o około 29% i 68%. Takich zmian
farmakokinetyki sytagliptyny nie uznano za istotne klinicznie. Klirens nerkowy sytagliptyny nie uległ
znaczącej zmianie. Z tego względu nie należy spodziewać się znaczących interakcji z innymi
inhibitorami glikoproteiny p.
Wpływ sytagliptyny na inne produkty lecznicze
Digoksyna : Sytagliptyna miała niewielki wpływ na stężenie digoksyny w osoczu krwi. W wyniku
stosowania przez 10 dni digoksyny w dawce 0,25 mg jednocześnie z sytagliptyną w dawce 100 mg na
dobę osoczowe AUC dla digoksyny zwiększyło się przeciętnie o 11%, a osoczowe wartości C max o
18%. Nie zaleca się dostosowywania dawki digoksyny. Jednakże w przypadku jednoczesnego
stosowania sytagliptyny i digoksyny należy monitorować pacjentów, u których istnieje ryzyko zatrucia
digoksyną.
Dane z badań in vitro wskazują, że sytagliptyna nie hamuje ani nie indukuje izoenzymów CYP450. W
badaniach klinicznych sytagliptyna nie powodowała znaczących zmian farmakokinetyki metforminy,
gliburydu, symwastatyny, rozyglitazonu, warfaryny czy doustnych środków antykoncepcyjnych,
wskazując na niewielką mo żliwo ść wchodzenia w interakcje z substratami CYP3A4, CYP2C8,
CYP2C9 i transporterem kationów organicznych (ang. OCT) w warunkach in vivo. Sytagliptyna w
warunkach in vivo może być słabym inhibitorem glikoproteiny p.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepo żą dane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Nie prowadzono badań klinicznych produktu leczniczego Juzimette, tabletki powlekane, jednak
wykazano biorównowa żno ść tabletek zawierających skojarzenie sytagliptyny i metforminy z
podawaniem sytagliptyny jednocześnie z metforminą (patrz punkt 5.2). Zgłaszano poważne działania
niepo żą dane, w tym zapalenie trzustki i reakcje nadwra żliwo ści. Zgłaszano występowanie
hipoglikemii w przypadku leczenia skojarzonego z pochodną sulfonylomocznika (13,8%) i insuliną
(10,9%).
Sytagliptyna i metformina
Wykaz działań niepo żą danych w ujęciu tabelarycznym
Działania niepo żą dane podano poniżej zgodnie z MedDRA, według klasyfikacji układów i narządów
oraz całkowitej częstości występowania (Tabela 1). Częstości występowania określono jako
występujące: bardzo często ( ≥ 1/10); często ( ≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( ≥ 1/1000 do < 1/100);
rzadko ( ≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może
być określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 1. Częstość występowania działań niepo żą danych określona w kontrolowanych placebo
badaniach klinicznych sytagliptyny i metforminy w monoterapii i po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu
Działanie niepo żą dane Częstość występowania działania
niepo żą danego
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
trombocytopenia rzadko
Zaburzenia układu immunologicznego
reakcje nadwra żliwo ści, w tym odpowiedzi
anafilaktyczne *,† częstość nieznana
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
hipoglikemia † często
zmniejszenie stęż enia/niedobór witaminy B 12 † często
Zaburzenia układu nerwowego
senność niezbyt często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
śródmiąższowa choroba płuc * częstość nieznana
Zaburzenia żoł ądka i jelit
biegunka niezbyt często
nudności często
wzdęcia często
zaparcia niezbyt często
ból w górnej części brzucha niezbyt często
wymioty często
ostre zapalenie trzustki *,†,‡ częstość nieznana
martwicze oraz krwotoczne zapalenie trzustki ze
skutkiem śmiertelnym lub bez *,† częstość nieznana
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
świąd* niezbyt często
obrzęk naczynioruchowy *,† częstość nieznana
wysypka *,† częstość nieznana
pokrzywka *,† częstość nieznana
zapalenie naczyń skóry *,† częstość nieznana
złuszczające choroby skóry, w tym zespół
Stevensa -Johnsona *,† częstość nieznana
pemfigoid pęcherzowy * częstość nieznana
Zaburzenia mięś niowo-szkieletowe i tkanki
łącznej
bóle stawów * częstość nieznana
ból mięśni * częstość nieznana
ból kończyn * częstość nieznana
ból pleców * częstość nieznana
artropatia * częstość nieznana
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
zaburzenia czynności nerek * częstość nieznana
ostra niewydolność nerek * częstość nieznana
*Działania niepo żą dane zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
† Patrz punkt 4.4.
‡ Patrz Badanie bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego TECOS poniżej.
Opis wybranych działań niepo żą danych
Obserwowano większą częstość występowania niektórych działań niepo żą danych przy stosowaniu
sytagliptyny i metforminy w skojarzeniu z innymi przeciwcukrzycowymi produktami leczniczymi w
porównaniu z badaniami sytagliptyny i metforminy stosowanych w monoterapii. Obejmowały one
hipoglikemię (działanie niepo żą dane występowało bardzo często w leczeniu skojarzonym z
pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną), zaparcia (często przy stosowaniu z pochodnymi
sulfonylomocznika), obrzęki obwodowe (często przy stosowaniu z pioglitazonem) i ból głowy oraz
suchość w ustach (niezbyt często przy stosowaniu z insuliną).
Sytagliptyna
W badaniach dotyczących porównania sytagliptyny stosowanej w monoterapii w dawce 100 mg raz na
dobę do placebo, do odnotowanych działań niepo żą danych leku należały: ból głowy, hipoglikemia,
zaparcia oraz zawroty głowy.
U tych pacjentów działania niepo żą dane zgłaszane niezależnie od związku przyczynowego z
produktem leczniczym występowały z częstością co najmniej 5%, w tym zakażenia górnych dróg
oddechowych oraz zapalenie błony śluzowej nosogardła. Ponadto, występowanie zapalenia kości i
stawów oraz bólu kończyn zgłaszano niezbyt często (z częstością > 0,5% większą u pacjentów
leczonych sytagliptyną niż w grupie kontrolnej).
Metformina
Objawy ze strony układu pokarmowego zgłaszano bardzo często w badaniach klinicznych metforminy
i po wprowadzeniu metforminy do obrotu. Objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak
nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu, występowały najczęściej na początku
leczenia i w większości przypadków ustępowały samoistnie. Dodatkowe działania niepo żą dane
związane ze stosowaniem metforminy to: metaliczny posmak w ustach (często), kwasica mleczanowa,
zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, pokrzywka, rumień i świ ąd (bardzo rzadko).
Kategorie częstości występowania oparte są na informacjach zawartych w dostępnej w UE
Charakterystyce Produktu Leczniczego dla metforminy.
Dzieci i młodzież
W badaniach klinicznych dotyczących leczenia skojarzonego sytagliptyny z metforminą
u dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 2 w wieku od 10 do 17 lat profil działań niepo żą danych był
zasadniczo porównywalny z profilem obserwowanym u dorosłych. U dzieci i młodzieży
przyjmujących lub nieprzyjmujących insulinę podstawową, stosowanie sytagliptyny wiązało się ze
zwiększonym ryzykiem hipoglikemii.
Badanie bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego TECOS
Do badania TECOS (ang. TECOS, Trial Evaluating Cardiovascular Outcomes with Sitagliptin ),
oceniającego wpływ sytagliptyny na układ sercowo-naczyniowy włączono 7332 pacjentów leczonych
sytagliptyną w dawce 100 mg na dobę (lub 50 mg na dobę, jeśli wartość początkowa eGFR wynosiła ≥
30 i < 50 mL/min/1,73 m 2) oraz 7339 pacjentów z populacji wyodrębnionej zgodnie z zaplanowanym
leczeniem otrzymujących placebo. Obie metody leczenia stosowano jednocześnie z zazwyczaj
stosowanym leczeniem zmierzającym do regionalnych docelowych wartości dla HbA 1c i czynników
ryzyka sercowo-naczyniowego (ang. CV, Cardiovascular ). Całkowita częstość występowania cięż kich
działań niepo żą danych u pacjentów otrzymujących sytagliptynę była podobna do tej obserwowanej u
pacjentów otrzymujących placebo.
W populacji wyodrębnionej zgodnie z zaplanowanym leczeniem wśród pacjentów, którzy w chwili
rozpoczęcia badania stosowali insulinę i (lub) sulfonylomocznik, częstość występowania cięż kiej
hipoglikemii w grupie pacjentów leczonych sytagliptyną wynosiła 2,7% i 2,5% w grupie pacjentów
otrzymujących placebo. Wśród pacjentów, którzy w chwili rozpoczęcia badania nie stosowali insuliny
i (lub) sulfonylomocznika, częstość występowania cięż kiej hipoglikemii w grupie pacjentów
leczonych sytagliptyną wynosiła 1,0% i 0,7% w grupie pacjentów otrzymujących placebo. Częstość
występowania obiektywnie potwierdzonych przypadków zapalenia trzustki w grupie pacjentów
leczonych sytagliptyną wynosiła 0,3% i 0,2% w grupie pacjentów otrzymujących placebo.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepo żą danych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepo żą danych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepo żą dane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepo żą danych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepo żą dane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Metformini hydrochloridum 1000 mg + Sitagliptinum 50 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdze ń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna, typ 101; Powidon K29/32; Sodu stearylofumaran; Sodu laurylosiarczan
- Otoczka: Alkohol poliwinylowy, częś ciowo zhydrolizowany; Makrogol 4000; Talk; Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek czerwony (E 172); Żelaza tlenek czarny (E 172)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka)
źródło: ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały brązowy nadruk: AE4
Brązowa (biała lub prawie biała tabletka powlekana na brązowo), podłu żna (o długo ści około 21,5 mm, szeroko ści 10,0 mm), obustronnie wypukła. Tabletka z wytłoczonym oznaczeniem „AE4” po jednej stronie, bez oznacze ń po drugiej stronie. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Produkt leczniczy Juzimette nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, należy wziąć pod uwagę, że w przypadku stosowania sytagliptyny zgłaszano występowanie zawrotów głowy i senności. Ponadto należy ostrzec pacjentów o ryzyku wystąpienia hipoglikemii podczas stosowania produktu leczniczego Juzimette w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub z insuliną.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
46 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: hipoglikemię; Objawy ze strony układu pokarmowego
- często: zmniejszenie stężenia/niedobór witaminy B12; nudności; wzdęcia; wymioty; obrzęki obwodowe; metaliczny posmak w ustach
- niezbyt często: senność; biegunka; zaparcia; ból w górnej części brzucha; świąd; ból głowy; suchość w ustach; zapalenie kości i stawów
- rzadko: trombocytopenia
- bardzo rzadko: rumień
- częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości, w tym odpowiedzi anafilaktyczne; śródmiąższowa choroba płuc; ostre zapalenie trzustki; martwicze oraz krwotoczne zapalenie trzustki ze skutkiem śmiertelnym lub bez; obrzęk naczynioruchowy; wysypka; pokrzywka; zapalenie naczyń skóry; złuszczające choroby skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona; pemfigoid pęcherzowy; bóle stawów; ból mięśni; ból kończyn; ból pleców; artropatia; zaburzenia czynności nerek; ostra niewydolność nerek
- częstość niepodana w tekście: zapalenie trzustki; reakcje nadwrażliwości; hipoglikemia; zawroty głowy; zakażenia górnych dróg oddechowych; zapalenie błony śluzowej nosogardła; ból brzucha; utrata apetytu; kwasica mleczanowa; zaburzenia czynności wątroby; zapalenie wątroby
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Produkt leczniczy Juzimette jest przeciwwskazany u pacjentów z:
- nadwra żliwo ścią na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1 (patrz punkty 4.4 i 4.8);
- każdym rodzajem ostrej kwasicy metabolicznej (takiej jak kwasica mleczanowa, cukrzycowa
kwasica ketonowa);
- cukrzycowym stanem przed śpi ączkowym;
- ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR < 30 mL/min) (patrz punkt 4.4);
- ostrymi stanami mogącymi zmieniać czynność nerek, jak na przykład:
- odwodnienie,
- ciężkie zakażenie,
- wstrząs,
- donaczyniowe podanie środków kontrastowych zawierających jod (patrz punkt 4.4);
- ostrą lub przewlekłą chorobą, która może spowodować niedotlenienie tkanek, taką jak:
- niewydolność serca lub układu oddechowego,
- niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego,
- wstrząs,
- zaburzeniami czynności wątroby;
- ostrym zatruciem alkoholowym, alkoholizmem;
- karmiących piersią.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrze żenia i środki ostro żno ści dotycz ące stosowania
Ogólne
Nie należy stosować produktu leczniczego Juzimette u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz nie wolno go
stosować w leczeniu kwasicy ketonowej w przebiegu cukrzycy.
Ostre zapalenie trzustki
Stosowanie inhibitorów DPP-4 wiąże się z ryzykiem wystąpienia ostrego zapalenia trzustki. Należy
poinformować pacjentów o charakterystycznym objawie ostrego zapalenia trzustki: uporczywym,
silnym bólu brzucha. Po odstawieniu sytagliptyny (z leczeniem wspomagającym lub bez)
zaobserwowano ustąpienie zapalenia trzustki, ale odnotowano bardzo rzadkie przypadki martwiczego
lub krwotocznego zapalenia trzustki i (lub) zgonu. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy
odstawić produkt leczniczy Juzimette oraz inne produkty lecznicze potencjalnie budzące wątpliwości.
W przypadku potwierdzenia ostrego zapalenia trzustki nie należy ponownie rozpoczynać leczenia
produktem leczniczym Juzimette. Należy zachować ostro żno ść u pacjentów z zapaleniem trzustki w
wywiadzie.
Kwasica mleczanowa
Kwasica mleczanowa, rzadkie ale ciężkie powikłanie metaboliczne, występuje najczęściej w ostrym
pogorszeniu czynności nerek, chorobach układu krąż enia lub chorobach układu oddechowego, lub
posocznicy. W przypadkach nagłego pogorszenia czynności nerek dochodzi do kumulacji metforminy,
co zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej.
W przypadku odwodnienia (ciężkie wymioty, biegunka, gorączka lub zmniejszona podaż płynów)
należy tymczasowo wstrzymać stosowanie metforminy i zalecane jest zwrócenie się do fachowego
personelu medycznego.
U pacjentów leczonych metforminą należy ostrożnie rozpoczynać leczenie produktami leczniczymi,
które mogą ciężko zaburzyć czynność nerek (takimi jak leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne lub
NLPZ). Inne czynniki ryzyka kwasicy mleczanowej to nadmierne spożycie alkoholu, niewydolność
wątroby, źle kontrolowana cukrzyca, ketoza, długotrwałe głodzenie i wszelkie stany związane z
niedotlenieniem, jak również jednoczesne stosowanie produktów leczniczych mogących wywołać
kwasicę mleczanową (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Pacjentów i (lub) ich opiekunów należy poinformować o ryzyku wystąpienia kwasicy mleczanowej.
Kwasicę mleczanową charakteryzuje występowanie duszności kwasiczej, bólu brzucha, skurczów
mięśni, astenii i hipotermii, po której następuje śpiączka. W razie wystąpienia podejrzanych objawów
pacjent powinien odstawić metforminę i szukać natychmiastowej pomocy medycznej. Odchylenia od
wartości prawidłowych w wynikach badań laboratoryjnych obejmują zmniejszenie wartości pH krwi
(< 7,35), zwiększenie stęż enia mleczanów w osoczu (> 5 mmol/l) oraz zwiększenie luki anionowej i
stosunku mleczanów do pirogronianów.
Pacjenci ze stwierdzonymi lub podejrzewanymi chorobami mitochondrialnymi:
U pacjentów ze stwierdzonymi chorobami mitochondrialnymi, takimi jak zespół encefalopatii
mitochondrialnej z kwasicą mleczanową i incydentami podobnymi do udarów (MELAS, ang.
mitochondrial encephalopathy with lactic acidosis and stroke-like episodes ) oraz cukrzyca z głuchotą
dziedziczona w sposób matczyny (MIDD, ang. maternal inherited diabetes and deafness ), stosowanie
metforminy nie jest zalecane z powodu ryzyka nasilenia kwasicy mleczanowej i powikłań
neurologicznych, co może prowadzić do nasilenia choroby.
Jeśli u pacjenta po przyjęciu metforminy wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe świadczące o
zespole MELAS lub MIDD, należy natychmiast przerwać leczenie metforminą i przeprowadzić
szybką ocenę diagnostyczną.
Czynność nerek
Wartość GFR powinna być oznaczona przed rozpoczęciem leczenia, a następnie w regularnych
odstępach czasu (patrz punkt 4.2). Produkt leczniczy Juzimette jest przeciwwskazany u pacjentów z
GFR < 30 mL/min i należy go tymczasowo odstawić w razie występowania stanów wpływających na
czynność nerek (patrz punkt 4.3).
Hipoglikemia
U pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Juzimette w skojarzeniu z pochodną
sulfonylomocznika lub insuliną może wystąpić ryzyko hipoglikemii. Konieczne może być zatem
zmniejszenie dawki pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny.
Reakcje nadwra żliwo ści
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie cięż kich reakcji
nadwra żliwo ści u pacjentów leczonych sytagliptyną. Reakcje te obejmują anafilaksję, obrzęk
naczynioruchowy oraz złuszczające choroby skóry, w tym zespół Stevensa-Johnsona. Początek tych
reakcji występował w ciągu pierwszych 3 miesięcy po rozpoczęciu leczenia sytagliptyną, a w
przypadku kilku zgłoszeń, po pierwszej dawce. W przypadku podejrzenia reakcji nadwra żliwo ści
należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Juzimette, ocenić czy są możliwe inne przyczyny
zdarzenia oraz zastosować alternatywną metodę leczenia cukrzycy (patrz punkt 4.8).
Pemfigoid pęcherzowy
W okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie pemfigoidu
pęcherzowego u pacjentów przyjmujących inhibitory DPP-4, w tym sytagliptynę. W przypadku
podejrzenia pemfigoidu pęcherzowego należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Juzimette.
Zabieg chirurgiczny
Podawanie produktu leczniczego Juzimette musi być przerwane bezpośrednio przed zabiegiem
chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym, podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. Leczenie
można wznowić nie wcześniej niż po 48 godzinach po zabiegu chirurgicznym lub wznowieniu
odżywiania doustnego oraz dopiero po ponownej ocenie czynności nerek i stwierdzeniu, że jest
stabilna.
Podawanie środków kontrastowych zawierających jod
Donaczyniowe podanie środków kontrastowych zawierających jod może doprowadzić do nefropatii
wywołanej środkiem kontrastowym, powodując kumulację metforminy i zwiększenie ryzyka kwasicy
mleczanowej. Należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Juzimette przed badaniem lub
podczas badania obrazowego i nie stosować go przez co najmniej 48 godzin po badaniu, po czym
można wznowić podawanie produktu leczniczego Juzimette pod warunkiem ponownej oceny
czynności nerek i stwierdzeniu, że jest ona stabilna (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Zmiana stanu klinicznego pacjentów z uprzednio kontrolowaną cukrzycą typu 2
Pacjenci z cukrzycą typu 2 uprzednio dobrze wyrównaną w wyniku stosowania produktu leczniczego
Juzimette, u których wystąpią nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych lub choroby kliniczne
(zwłaszcza niesprecyzowane i słabo określone) powinni zostać niezwłocznie poddani badaniu na
obecność oznak kwasicy ketonowej lub kwasicy mleczanowej. Badanie powinno obejmować stęż enie
elektrolitów i ketonów w surowicy, stężenie glukozy we krwi oraz, w przypadku wskazań, odczyn pH
krwi i stężenia mleczanów, pirogronianów i metforminy. Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych
dwóch rodzajów kwasicy, należy natychmiast odstawić leczenie i zastosować odpowiednie środki
zaradcze.
Niedobór witaminy B 12
Metformina może zmniejszać stęż enie witaminy B 12 w osoczu. Ryzyko niskiego stęż enia witaminy B 12
wzrasta wraz ze wzrostem dawki metforminy, czasem trwania leczenia i (lub) u pacjentów z
czynnikami ryzyka powodującymi niedobór witaminy B 12 . W przypadku podejrzenia niedoboru
witaminy B 12 (takiego jak niedokrwistość lub neuropatia) należy monitorować stęż enie witaminy B 12
w osoczu. Okresowe monitorowanie stęż enia witaminy B 12 może być konieczne u pacjentów z
czynnikami ryzyka niedoboru witaminy B 12 . Terapia metforminą powinna być kontynuowana tak
długo, jak długo jest ona tolerowana i nie jest przeciwwskazana, a odpowiednie leczenie korygujące
niedobór witaminy B 12 powinno być prowadzone zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.
Substancje pomocnicze
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i in ne rodzaje interakcji
Równoczesne podawanie dawek wielokrotnych sytagliptyny (50 mg dwa razy na dobę) i metforminy
(1000 mg dwa razy na dobę) pacjentom z cukrzycą typu 2 nie zmieniało w istotny sposób
farmakokinetyki sytagliptyny ani metforminy.
Nie przeprowadzono farmakokinetycznych badań dotyczących interakcji produktu leczniczego
Juzimette z lekami, jednakże badania takie przeprowadzono dla poszczególnych substancji czynnych,
sytagliptyny i metforminy.
Niezalecane jednoczesne stosowanie
Alkohol
Zatrucie alkoholem związane jest ze zwiększonym ryzykiem kwasicy mleczanowej, szczególnie w
przypadkach głodzenia, niedożywienia lub zaburzeń czynności wątroby.
Środki kontrastowe zawierające jod
Stosowanie produktu leczniczego Juzimette musi być przerwane przed badaniem lub podczas badania
obrazowego; nie wolno wznawiać jego stosowania przez co najmniej 48 godzin po badaniu, po czym
można wznowić podawanie produktu leczniczego Juzimette pod warunkiem ponownej oceny
czynności nerek i stwierdzeniu, że jest ona stabilna (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Skojarzenia leków wymagające środków ostro żno ści podczas stosowania
Pewne produkty lecznicze mogą wywierać niekorzystne działanie na czynność nerek, co może
zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej, np. niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym
selektywne inhibitory cyklooksygenazy (COX) 2, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny
II i leki moczopędne, w szczególności pętlowe. W razie rozpoczynania stosowania lub stosowania
takich produktów leczniczych w skojarzeniu z metforminą, konieczne jest dokładne monitorowanie
czynności nerek.
Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych, które wpływają na wspólny układ transportu w
kanalikach nerkowych biorących udział w wydalaniu metforminy przez nerki (np. inhibitory
transportera kationów organicznych 2 [ang. OCT2] / transportera usuwania wielu leków i toksyn [ang.
MATE], takich jak ranolazyna, wandetanib, dolutegrawir oraz cymetydyna) może zwiększać
ogólnoustrojową ekspozycję
na metforminę oraz ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej. Należy rozważyć korzyści i zagrożenia
związane z jednoczesnym stosowaniem leków. W przypadku jednoczesnego stosowania tych
produktów leczniczych należy rozważyć ścisłe monitorowanie kontroli glikemii, dostosowanie dawki
w ramach zalecanego dawkowania oraz zmiany w leczeniu cukrzycy.
Glikokortykosteroidy (podawane ogólnie lub miejscowo), agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych
i diuretyki wykazują aktywność hiperglikemiczną. Należy poinformować o tym pacjentów i częściej
kontrolować stęż enie glukozy we krwi, zwłaszcza na początku leczenia wyżej wymienionymi
produktami leczniczymi. Jeśli okaże się to konieczne, należy dostosować dawkę leku
przeciwcukrzycowego w trakcie leczenia innym produktem leczniczymi podczas jego odstawiania.
Inhibitory ACE mogą obniżać stęż enie glukozy we krwi. Jeśli okaże się to konieczne, należy
dostosować dawkę leku przeciwcukrzycowego w trakcie leczenia innym produktem leczniczymi
podczas jego odstawiania.
Wpływ innych produktów leczniczych na sytagliptynę
Dane z badań w warunkach in vitro oraz dane kliniczne opisane poniżej wskazują, że ryzyko
wystąpienia znaczących klinicznie interakcji w następstwie jednoczesnego podania innych produktów
leczniczych jest niewielkie.
Badania w warunkach in vitro wykazały, że głównym enzymem odpowiedzialnym za ograniczenie
metabolizmu sytagliptyny jest CYP3A4, ze współudziałem CYP2C8. U pacjentów z prawidłową
czynnością nerek, metabolizm, także przy udziale CYP3A4, ma tylko niewielki wpływ na klirens
sytagliptyny. Metabolizm może mieć bardziej istotny wpływ na eliminację sytagliptyny w przypadku
ciężkiego zaburzenia czynności nerek lub schyłkowej niewydolności nerek (ang. ESRD). Z tej
przyczyny silnie działające inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir,
klarytromycyna) mogą zmieniać farmakokinetykę sytagliptyny u pacjentów z ciężkim zaburzeniem
czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek (ang. ESRD). Wpływ silnie działających
inhibitorów CYP3A4 w przypadku zaburzenia czynności nerek nie był oceniany w badaniach
klinicznych.
Badania transportu leku w warunkach in vitro wykazały, że sytagliptyna jest substratem dla
glikoproteiny p oraz transportera anionów organicznych 3 (ang. OAT3). Transport sytagliptyny, w
którym pośredniczy OAT3, hamowany był w warunkach in vitro przez probenecyd, chociaż ryzyko
wystąpienia znaczących klinicznie interakcji uznawane jest za niewielkie. Jednoczesne stosowanie
inhibitorów OAT3 nie było oceniane w warunkach in vivo .
Cyklosporyna: Przeprowadzono badanie w celu określenia wpływu cyklosporyny, silnego inhibitora
glikoproteiny p, na farmakokinetykę sytagliptyny. Jednoczesne podanie sytagliptyny w pojedynczej
dawce doustnej wynoszącej 100 mg z cyklosporyną w pojedynczej dawce doustnej wynoszącej 600
mg zwiększało wartość AUC oraz C max sytagliptyny odpowiednio o około 29% i 68%. Takich zmian
farmakokinetyki sytagliptyny nie uznano za istotne klinicznie. Klirens nerkowy sytagliptyny nie uległ
znaczącej zmianie. Z tego względu nie należy spodziewać się znaczących interakcji z innymi
inhibitorami glikoproteiny p.
Wpływ sytagliptyny na inne produkty lecznicze
Digoksyna : Sytagliptyna miała niewielki wpływ na stężenie digoksyny w osoczu krwi. W wyniku
stosowania przez 10 dni digoksyny w dawce 0,25 mg jednocześnie z sytagliptyną w dawce 100 mg na
dobę osoczowe AUC dla digoksyny zwiększyło się przeciętnie o 11%, a osoczowe wartości C max o
18%. Nie zaleca się dostosowywania dawki digoksyny. Jednakże w przypadku jednoczesnego
stosowania sytagliptyny i digoksyny należy monitorować pacjentów, u których istnieje ryzyko zatrucia
digoksyną.
Dane z badań in vitro wskazują, że sytagliptyna nie hamuje ani nie indukuje izoenzymów CYP450. W
badaniach klinicznych sytagliptyna nie powodowała znaczących zmian farmakokinetyki metforminy,
gliburydu, symwastatyny, rozyglitazonu, warfaryny czy doustnych środków antykoncepcyjnych,
wskazując na niewielką mo żliwo ść wchodzenia w interakcje z substratami CYP3A4, CYP2C8,
CYP2C9 i transporterem kationów organicznych (ang. OCT) w warunkach in vivo. Sytagliptyna w
warunkach in vivo może być słabym inhibitorem glikoproteiny p.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepo żą dane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Nie prowadzono badań klinicznych produktu leczniczego Juzimette, tabletki powlekane, jednak
wykazano biorównowa żno ść tabletek zawierających skojarzenie sytagliptyny i metforminy z
podawaniem sytagliptyny jednocześnie z metforminą (patrz punkt 5.2). Zgłaszano poważne działania
niepo żą dane, w tym zapalenie trzustki i reakcje nadwra żliwo ści. Zgłaszano występowanie
hipoglikemii w przypadku leczenia skojarzonego
z pochodną sulfonylomocznika (13,8%) i insuliną (10,9%).
Sytagliptyna i metformina
Wykaz działań niepo żą danych w ujęciu tabelarycznym
Działania niepo żą dane podano poniżej zgodnie z MedDRA, według klasyfikacji układów i narządów
oraz całkowitej częstości występowania (Tabela 1). Częstości występowania określono jako
występujące: bardzo często ( ≥ 1/10); często ( ≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( ≥ 1/1000 do < 1/100);
rzadko ( ≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może
być określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 1. Częstość występowania działań niepo żą danych określona w kontrolowanych placebo
badaniach klinicznych sytagliptyny i metforminy w monoterapii i po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu
Działanie niepo żą dane Częstość występowania działania
niepo żą danego
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
trombocytopenia rzadko
Zaburzenia układu immunologicznego
reakcje nadwra żliwo ści, w tym odpowiedzi
anafilaktyczne *,† częstość nieznana
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
hipoglikemia † często
zmniejszenie stęż enia/niedobór witaminy B 12 † często
Zaburzenia układu nerwowego
senność niezbyt często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
śródmiąższowa choroba płuc * częstość nieznana
Zaburzenia żoł ądka i jelit
biegunka niezbyt często
nudności często
wzdęcia często
zaparcia niezbyt często
ból w górnej części brzucha niezbyt często
wymioty często
ostre zapalenie trzustki *,†,‡ częstość nieznana
martwicze oraz krwotoczne zapalenie trzustki ze
skutkiem śmiertelnym lub bez *,† częstość nieznana
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
świąd* niezbyt często
obrzęk naczynioruchowy *,† częstość nieznana
wysypka *,† częstość nieznana
pokrzywka *,† częstość nieznana
zapalenie naczyń skóry *,† częstość nieznana
złuszczające choroby skóry, w tym zespół
Stevensa -Johnsona *,† częstość nieznana
pemfigoid pęcherzowy * częstość nieznana
Zaburzenia mięś niowo-szkieletowe i tkanki
łącznej
bóle stawów * częstość nieznana
ból mięśni * częstość nieznana
ból kończyn * częstość nieznana
ból pleców * częstość nieznana
artropatia * częstość nieznana
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
zaburzenia czynności nerek * częstość nieznana
ostra niewydolność nerek * częstość nieznana
*Działania niepo żą dane zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
† Patrz punkt 4.4.
‡ Patrz Badanie bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego TECOS poniżej.
Opis wybranych działań niepo żą danych
Obserwowano większą częstość występowania niektórych działań niepo żą danych przy stosowaniu
sytagliptyny i metforminy w skojarzeniu z innymi przeciwcukrzycowymi produktami leczniczymi w
porównaniu z badaniami sytagliptyny i metforminy stosowanych w monoterapii. Obejmowały one
hipoglikemię (działanie niepo żą dane występowało bardzo często w leczeniu skojarzonym z
pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną), zaparcia (często przy stosowaniu z pochodnymi
sulfonylomocznika), obrzęki obwodowe (często przy stosowaniu z pioglitazonem) i ból głowy oraz
suchość w ustach (niezbyt często przy stosowaniu z insuliną).
Sytagliptyna
W badaniach dotyczących porównania sytagliptyny stosowanej w monoterapii w dawce 100 mg raz na
dobę do placebo, do odnotowanych działań niepo żą danych leku należały: ból głowy, hipoglikemia,
zaparcia oraz zawroty głowy.
U tych pacjentów działania niepo żą dane zgłaszane niezależnie od związku przyczynowego z
produktem leczniczym występowały z częstością co najmniej 5%, w tym zakażenia górnych dróg
oddechowych oraz zapalenie błony śluzowej nosogardła. Ponadto, występowanie zapalenia kości i
stawów oraz bólu kończyn zgłaszano niezbyt często (z częstością > 0,5% większą u pacjentów
leczonych sytagliptyną niż w grupie kontrolnej).
Metformina
Objawy ze strony układu pokarmowego zgłaszano bardzo często w badaniach klinicznych metforminy
i po wprowadzeniu metforminy do obrotu. Objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak
nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu, występowały najczęściej na początku
leczenia i w większości przypadków ustępowały samoistnie. Dodatkowe działania niepo żą dane
związane ze stosowaniem metforminy to: metaliczny posmak w ustach (często), kwasica mleczanowa,
zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, pokrzywka, rumień i świ ąd (bardzo rzadko).
Kategorie częstości występowania oparte są na informacjach zawartych w dostępnej w UE
Charakterystyce Produktu Leczniczego dla metforminy.
Dzieci i młodzież
W badaniach klinicznych dotyczących leczenia skojarzonego sytagliptyny z metforminą
u dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 2 w wieku od 10 do 17 lat profil działań niepo żą danych był
zasadniczo porównywalny z profilem obserwowanym u dorosłych. U dzieci i młodzieży
przyjmujących lub nieprzyjmujących insulinę podstawową, stosowanie sytagliptyny wiązało się ze
zwiększonym ryzykiem hipoglikemii.
Badanie bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego TECOS
Do badania TECOS (ang. TECOS, Trial Evaluating Cardiovascular Outcomes with Sitagliptin ),
oceniającego wpływ sytagliptyny na układ sercowo-naczyniowy włączono 7332 pacjentów leczonych
sytagliptyną w dawce 100 mg na dobę (lub 50 mg na dobę, jeśli wartość początkowa eGFR wynosiła ≥
30 i < 50 mL/min/1,73 m 2) oraz 7339 pacjentów z populacji wyodrębnionej zgodnie z zaplanowanym
leczeniem otrzymujących placebo. Obie metody leczenia stosowano jednocześnie z zazwyczaj
stosowanym leczeniem zmierzającym do regionalnych docelowych wartości dla HbA 1c i czynników
ryzyka sercowo-naczyniowego (ang. CV, Cardiovascular ). Całkowita częstość występowania cięż kich
działań niepo żą danych u pacjentów otrzymujących sytagliptynę była podobna do tej obserwowanej u
pacjentów otrzymujących placebo.
W populacji wyodrębnionej zgodnie z zaplanowanym leczeniem wśród pacjentów, którzy w chwili
rozpoczęcia badania stosowali insulinę i (lub) sulfonylomocznik, częstość występowania cięż kiej
hipoglikemii w grupie pacjentów leczonych sytagliptyną wynosiła 2,7% i 2,5% w grupie pacjentów
otrzymujących placebo. Wśród pacjentów, którzy w chwili rozpoczęcia badania nie stosowali insuliny
i (lub) sulfonylomocznika, częstość występowania cięż kiej hipoglikemii w grupie pacjentów
leczonych sytagliptyną wynosiła 1,0% i 0,7% w grupie pacjentów otrzymujących placebo. Częstość
występowania obiektywnie potwierdzonych przypadków zapalenia trzustki w grupie pacjentów
leczonych sytagliptyną wynosiła 0,3% i 0,2% w grupie pacjentów otrzymujących placebo.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepo żą danych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepo żą danych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepo żą dane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepo żą danych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepo żą dane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.