Isoptin SR-E 240
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Medezin Sp. z o.o. import równoległy
- Substancje czynne
- Verapamili hydrochloridum: 240 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 1 pozycja
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Isoptin SR-E 240 | Tabletki o przedłużonym uwalnianiu | 20 tabl., 40 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 4 leki
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Verapamili hydrochloridum 240 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) · 4 leki
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 10 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Isoptin 40 | Tabletki powlekane | Verapamili hydrochloridum 40 mg | Viatris Healthcare Sp. z o.o. |
| Isoptin 40 | Tabletki powlekane | Verapamili hydrochloridum 40 mg | InPharm Sp. z o.o. |
| Isoptin 40 | Tabletki powlekane | Verapamili hydrochloridum 40 mg | Delfarma Sp. z o.o. |
| Isoptin 40 | Tabletki powlekane | Verapamili hydrochloridum 40 mg | Medezin Sp. z o.o. |
| Isoptin 80 | Tabletki powlekane | Verapamili hydrochloridum 80 mg | Viatris Healthcare Sp. z o.o. |
| Isoptin 80 | Tabletki powlekane | Verapamili hydrochloridum 80 mg | InPharm Sp. z o.o. |
| Isoptin SR | Tabletki o przedłużonym uwalnianiu | Verapamili hydrochloridum 120 mg | Viatris Healthcare Sp. z o.o. |
| Staveran 120 | Tabletki powlekane | Verapamili hydrochloridum 120 mg | Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. |
| Staveran 40 | Tabletki powlekane | Verapamili hydrochloridum 40 mg | Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. |
| Staveran 80 | Tabletki powlekane | Verapamili hydrochloridum 80 mg | Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. |
Stany, przy których zwykle stosuje się tę grupę leków
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Ulotka poniżej jest dokumentem tego importu równoległego (z rejestru), a ChPL pochodzi z produktu referencyjnego (dopuszczonego do obrotu w Polsce odpowiednika). Opakowanie, ulotka dołączona do opakowania i niektóre dane (np. język, nazwa lub wygląd opakowania) mogą się różnić: sprawdź ulotkę w opakowaniu. Produkt referencyjny: Isoptin SR-E 240 (numer w rejestrze: 100032391).
- Nadwrażliwość na werapamilu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Wstrząs kardiogenny.
- Blok przedsionkowo-komorowy II° lub III° (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca).
- Zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca).
- Niewydolność serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35% oraz (lub) ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg (jeśli nie jest wtórne do częstoskurczu nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem).
- Migotanie/trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (np. zespół Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW], zespół Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]). W przypadku podania werapamilu chlorowodorku u tych pacjentów istnieje ryzyko wystąpienia tachyarytmii komorowej, w tym migotania komór.
- Jednoczesne przyjmowanie iwabradyny (patrz punkt 4.5).
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 480 mg na dobę · dorośli
źródło: „Podczas długookresowego stosowania dawka dobowa nie powinna przekraczać 480 mg, natomiast w leczeniu krótkookresowym można stosować większą dawkę.” · Ulotka, pkt 3 - 480 mg na dobę · dorośli
źródło: „Podczas długookresowego stosowania dawka dobowa nie powinna przekraczać 480 mg, natomiast w leczeniu krótkookresowym można stosować większą dawkę.” · ChPL, pkt 4.2
- 480 mg na dobę · dorośli
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- źródło: Ulotka, pkt 3, ChPL, pkt 4.2
Dorośli i młodzież o masie ciała ponad 50 kg
„Dorośli i młodzież o masie ciała ponad 50 kg Nadciśnienie tętnicze: 120 mg do 480 mg na dobę w jednej lub dwóch dawkach podzielonych. Choroba wieńcowa, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie przedsionków i trzepotanie przedsionków: 120 mg do 480 mg na dobę w jednej lub dwóch dawkach podzielonych. W przypadku konieczności zastosowania dawki 120 mg należy podać produkt leczniczy Isoptin SR tabletki o przedłużonym uwalnianiu 120 mg.” - Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie należy stosować leku Isoptin SR-E 240 u dzieci. U dzieci należy stosować leki o niemodyfikowanym uwalnianiu.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie należy stosować produktu Isoptin SR-E 240 u dzieci. U dzieci należy stosować produkty o niemodyfikowanym uwalnianiu.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: Ulotka, pkt 2
Ciąża i karmienie piersią
„Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Brak jest danych dotyczących stosowania leku u kobiet w ciąży i dlatego lek można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Lek w niewielkim procencie przenika do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć ryzyka u noworodków i niemowląt. Jednak, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u karmionych piersią niemowląt, lek można stosować w okresie karmienia piersią tylko wtedy, gdy jest to istotne dla zdrowia matki.” - Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Podczas stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie monitorować stan pacjenta.” źródło: Ulotka, pkt 3
- źródło: Ulotka, pkt 3
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z niewydolnością wątroby, metabolizm leku jest w różnym stopniu zaburzony w zależności od stopnia niewydolności wątroby, co sprawia, że lek działa silniej i dłużej. Z tego względu należy zachować szczególną ostrożność podczas określania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby i w początkowym okresie leczenia podawać małe dawki (patrz punkt Ostrzeżenia i środki ostrożności).” - Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Aktualne dostępne dane przedstawiono w punkcie 4.4. Podczas stosowania werapamilu chlorowodorku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie monitorować stan pacjenta.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z niewydolnością wątroby, metabolizm leku jest w różnym stopniu zaburzony w zależności od stopnia niewydolności wątroby, co sprawia, że werapamilu chlorowodorek działa silniej i dłużej. Z tego względu należy zachować szczególną ostrożność podczas określania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby i w początkowym okresie leczenia podawać małe dawki (patrz punkt 4.4).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Działanie teratogenne Brak jest danych z odpowiednich i prawidłowo kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego działania związanego z toksycznym wpływem na rozród. Badania wpływu na rozród przeprowadzone na zwierzętach nie zawsze pozwalają na przewidzenie reakcji u ludzi i dlatego ten lek należy stosować u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne (patrz punkt 5.3).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Werapamil przenika przez barierę łożyska. Substancję tę wykrywano w krwi pępowinowej. Werapamilu chlorowodorek/metabolity przenikają do mleka kobiecego. Ograniczone dane uzyskane od pacjentek przyjmujących doustnie werapamil i karmiących piersią oraz od ich dzieci wskazują, że względna dawka jaką otrzymuje dziecko matki przyjmującej werapamil i karmiącej piersią wynosi 0,1-1% dawki doustnej przyjętej przez matkę. Nie można wykluczyć ryzyka u noworodków i niemowląt. Jednak, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u karmionych piersią niemowląt, werapamil można stosować w okresie laktacji, jedynie wtedy, gdy jest to istotne dla zdrowia matki.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Możliwe są również interakcje z sokiem grejpfrutowym i środkami zawierającymi wyciąg z dziurawca zwyczajnego.” źródło: Ulotka, pkt 2
- jedzenie i napoje: „Tabletkę należy połykać w całości (nie ssać ani nie rozgryzać), popijając odpowiednią ilością płynu, najlepiej w trakcie lub bezpośrednio po posiłku.” źródło: Ulotka, pkt 3
- jedzenie i napoje: „Tabletki należy połykać w całości (nie ssać, ani nie rozgryzać), popijając odpowiednią ilością płynu, najlepiej w trakcie lub bezpośrednio po posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Sok grejpfrutowy • AUC R-werapamilu (~49%) i S-werapamilu (~37%), • Cmax” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Nie należy stosować soku grejpfrutowego z werapamilem.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Alkohol etylowy” źródło: Ulotka, pkt 2, ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Występuje to zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w okresie zwiększania dawki, przy przechodzeniu ze stosowania innego leku i przy równoczesnym spożywaniu alkoholu.” źródło: Ulotka, pkt 2
- alkohol: „Lek może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie.” źródło: Ulotka, pkt 2
- alkohol: „Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.” źródło: Ulotka, pkt 2
Verapamili hydrochloridum 240 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 25 °C
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- nie powyżej 25 °C
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Celuloza mikrokrystaliczna; Sodu alginian; Powidon; Magnezu stearynian; Woda oczyszczona
- Skład otoczki tabletki: Hypromeloza; Makrogol 400; Makrogol 6000; Talk; Tytanu dwutlenek (E171); Lak żółcieni chinolinowej (E104) i indygotyny (E132); Wosk glikolowy
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Skład otoczki tabletki)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- podłużny
Tabletka koloru jasnozielonego, podłużna. W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego lub importera równoległego. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- podłużny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe, w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, werapamilu chlorowodorek może wpływać na zdolność reagowania w takim stopniu, że powoduje to upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów, obsługiwania urządzeń mechanicznych lub pracy w stwarzających zagrożenie warunkach. Występuje to zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w okresie zwiększania dawki, przy zmianie leku i przy równoczesnym spożywaniu alkoholu. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
13 pozycji, według częstości
- często: Ośrodkowe zawroty głowy Bóle głowy; Rzadkoskurcz; Zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca Niedociśnienie tętnicze; Zaparcia Nudności; Obrzęki obwodowe
- niezbyt często: Kołatanie serca Częstoskurcz; Ból brzucha; Uczucie zmęczenia
- rzadko: Parestezje Drżenia mięśniowe; Senność; Szumy uszne; Wymioty; Nadmierne pocenie się
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Isoptin SR-E 240
Kiedy nie stosować leku Isoptin SR-E 240
– jeśli pacjent ma uczulenie na werapamilu chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)
– we wstrząsie kardiogennym
– w bloku przedsionkowo-komorowym II˚ lub III˚ (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym
stymulatorem serca)
– w zespole chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem
– serca)
– w niewydolności serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35% oraz (lub) ciśnieniem
zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg (jeśli nie jest wtórne do częstoskurczu
nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem)
– w migotaniu/trzepotaniu przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (np.
zespół Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW], zespół Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]). W
przypadku podania leku u tych pacjentów istnieje ryzyko wystąpienia tachyarytmii komorowej,
w tym migotania komór
– jeśli pacjent przyjmuje iwabradynę
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Isoptin SR-E 240 należy omówić to z lekarzem.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów:
– z ostrym zawałem mięśnia sercowego powikłanym rzadkoskurczem, znacznym niedociśnieniem
tętniczym lub zaburzeniami czynności lewej komory
– z blokiem serca, blokiem przedsionkowo-komorowym I˚, rzadkoskurczem, asystolią
– stosujących leki przeciwarytmiczne, leki β-adrenolityczne
– stosujących digoksynę
– z niewydolnością serca z frakcją wyrzutową powyżej 35%
– z niedociśnieniem tętniczym
– stosujących statyny
– z zaburzeniami przewodzenia nerwowo-mięśniowego [miastenia (myasthenia gravis), zespół
Lamberta i Eatona, późne stadia dystrofii mięśniowej Duchenne’a]
– z zaburzeniami czynności nerek
– z ciężką niewydolnością wątroby
Lek Isoptin SR-E 240 a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Możliwe są interakcje werapamilu z następującymi lekami:
– leki α-adrenolityczne (np. prazosyna, terazosyna)
– leki przeciwarytmiczne (np. flekainid, chinidyna)
– leki rozszerzające oskrzela (np. teofilina)
– leki przeciwdrgawkowe i przeciwpadaczkowe (np. karbamazepina, fenytoina)
– leki przeciwdepresyjne (np. imipramina)
– leki przeciwcukrzycowe (np. gliburyd)
– leki przeciw dnie moczanowej (np. kolchicyna)
– leki stosowane w zakażeniach (np. klarytromycyna, erytromycyna, ryfampicyna, telitromycyna)
– leki przeciwnowotworowe (np. doksorubicyna)
– barbiturany (np. fenobarbital)
– benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe (np. buspiron, midazolam)
– leki β-adrenolityczne (np. metoprolol, propranolol)
– glikozydy nasercowe (np. digitoksyna, digoksyna)
– antagoniści receptora H2 (np. cymetydyna)
– leki immunomodulujące i immunosupresyjne (np. cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus,
takrolimus)
– leki zmniejszające stężenie lipidów (np. atorwastatyna, lowastatyna, symwastatyna)
– agoniści receptora serotoninowego (np. almotryptan)
– leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem (np. sulfinpirazon)
– dabigatran (lek przeciwzakrzepowy) i bezpośrednio działające doustne leki przeciwzakrzepowe
– iwabradyna (stosowana w leczeniu chorób serca), patrz punkt „Kiedy nie stosować leku
– Isoptin”
– metformina (stosowana w leczeniu cukrzycy). Werapamil może osłabić działanie metforminy
zmniejszające stężenie glukozy.
Lek Isoptin SR-E 240 z jedzeniem i piciem
Możliwe są również interakcje z sokiem grejpfrutowym i środkami zawierającymi wyciąg z dziurawca
zwyczajnego.
Poniżej podano dodatkowe informacje dotyczące niektórych interakcji.
Leki przeciwwirusowe przeciw ludzkiemu wirusowi upośledzenia odporności (HIV)
Rytonawir może zwiększyć stężenie werapamilu w osoczu nasilając działanie leku. Należy zachować
ostrożność kiedy leki te stosowane są jednocześnie i jeśli to konieczne zmniejszyć dawkę werapamilu.
Lit Informowano o zwiększonej wrażliwości na działanie litu (neurotoksyczność) podczas
jednoczesnego leczenia lekiem Isoptin SR-E 240 i litem bez zmian lub ze zwiększeniem stężenia litu
w surowicy. Dodanie leku Isoptin SR-E 240 powodowało jednak również zmniejszenie stężenia litu w
surowicy u pacjentów przewlekle otrzymujących drogą doustną stałe dawki litu. Należy dokładnie
kontrolować stan pacjentów otrzymujących obydwa leki.
Leki blokujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe
Lek może nasilać działanie leków blokujących przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe
(leki kuraropodobne i depolaryzujące). Konieczne może być zmniejszenie dawki leku Isoptin SR-E
240 i (lub) dawki leku blokującego przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, gdy leki te są stosowane
równocześnie.
Kwas acetylosalicylowy
Zwiększona skłonność do krwawień.
Alkohol etylowy
Zwiększenie stężenia etanolu w osoczu.
Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny)
U pacjentów stosujących lek Isoptin SR-E 240 leczenie inhibitorami reduktazy
hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatyną, atorwastatyną lub lowastatyną) należy
rozpocząć od podawania najmniejszej możliwej dawki, którą następnie dostosowuje się przez
stopniowe zwiększanie.
Jeśli stosowanie leku rozpoczyna się u pacjentów już przyjmujących inhibitor reduktazy
hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatynę, atorwastatynę lub lowastatynę), należy
rozważyć zmniejszenie dawki statyny, a następnie powtórnie ją dostosować uwzględniając stężenie
cholesterolu w surowicy.
Prawdopodobieństwo interakcji fluwastatyny, prawastatyny lub rozuwastatyny z lekiem jest mniejsze.
Leki hipotensyjne, moczopędne i rozszerzające naczynia krwionośne
Nasilenie efektu hipotensyjnego.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Brak jest danych dotyczących stosowania leku u kobiet w ciąży i dlatego lek można stosować w ciąży
tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne.
Lek w niewielkim procencie przenika do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć ryzyka u
noworodków i niemowląt. Jednak, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań
niepożądanych u karmionych piersią niemowląt, lek można stosować w okresie karmienia piersią
tylko wtedy, gdy jest to istotne dla zdrowia matki.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
U niektórych pacjentów lek Isoptin SR-E 240 może wpływać na zdolność reagowania w takim
stopniu, że powoduje to upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów, obsługiwania urządzeń
mechanicznych lub pracy w stwarzających zagrożenie warunkach. Występuje to zwłaszcza w
początkowym okresie leczenia, w okresie zwiększania dawki, przy przechodzeniu ze stosowania
innego leku i przy równoczesnym spożywaniu alkoholu. Lek może zwiększać stężenie alkoholu we
krwi i opóźniać jego wydalanie. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.
Lek Isoptin SR-E 240 zawiera żółcień chinolinową
Lek Isoptin SR-E 240 zawiera żółcień chinolinową (E104), która u niektórych pacjentów może
powodować reakcje alergiczne.
Lek Isoptin SR-E 240 zawiera sód
Lek Isoptin SR-E 240 zawiera 37,1 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w jednej tabletce.
Odpowiada to 1,9% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie dla osób dorosłych.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia
żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia i bóle brzucha, jak również rzadkoskurcz, częstoskurcz,
kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, obrzęki obwodowe
i uczucie zmęczenia.
Działania niepożądane wymieniono poniżej wg klasyfikacji układów i narządów:
Często (u 1 do 10 pacjentów ze 100 pacjentów):
– ośrodkowe zawroty głowy, bóle głowy
– rzadkoskurcz
– zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, niedociśnienie tętnicze
– zaparcia, nudności
– obrzęki obwodowe
Niezbyt często (u 1 do 10 pacjentów z 1000 pacjentów):
– kołatanie serca, częstoskurcz
– ból brzucha
– uczucie zmęczenia
Rzadko (u 1 do 10 pacjentów z 10 000 pacjentów):
– parestezje, drżenia mięśniowe
– senność
– szumy uszne
– wymioty
– nadmierne pocenie się
Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością występowania (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych):
– reakcje nadwrażliwości
– zaburzenia pozapiramidowe, napady
– hiperkaliemia
– obwodowe zawroty głowy
– blok przedsionkowo-komorowy (I˚, II˚, III˚), niewydolność serca, zatrzymanie akcji węzła
zatokowego, rzadkoskurcz zatokowy, asystolia (zatrzymanie akcji serca)
– skurcz oskrzeli, duszność
– dyskomfort w jamie brzusznej, przerost dziąseł, niedrożność jelit
– obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa i Johnsona, rumień wielopostaciowy, łysienie,
swędzenie, świąd, plamica, wysypka plamkowo-grudkowa, pokrzywka
– bóle stawów, osłabienie siły mięśni, bóle mięśni
– niewydolność nerek
– zaburzenia wzwodu, mlekotok, ginekomastia
– zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Po wprowadzeniu do obrotu informowano o jednym przypadku porażenia (niedowład
czterokończynowy) po jednoczesnym zastosowaniu werapamilu i kolchicyny.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309; strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na werapamilu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.
- Wstrząs kardiogenny.
- Blok przedsionkowo-komorowy II° lub III° (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem
serca).
- Zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca).
- Niewydolność serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35% oraz (lub) ciśnieniem
zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg (jeśli nie jest wtórne do częstoskurczu
nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem).
- Migotanie/trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (np. zespół
Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW], zespół Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]). W przypadku
podania werapamilu chlorowodorku u tych pacjentów istnieje ryzyko wystąpienia tachyarytmii
komorowej, w tym migotania komór.
- Jednoczesne przyjmowanie iwabradyny (patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ostry zawał mięśnia sercowego
Stosować z zachowaniem ostrożności w ostrym zawale mięśnia sercowego powikłanym
rzadkoskurczem, znacznym niedociśnieniem tętniczym lub zaburzeniami czynności lewej komory.
Blok serca/blok przedsionkowo-komorowy Io/rzadkoskurcz/asystolia
Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy oraz węzeł zatokowo-
przedsionkowy i wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Należy stosować z
zachowaniem ostrożności, ponieważ w przypadku wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego IIo
lub IIIo (przeciwwskazanie) lub jednowiązkowego, dwuwiązkowego lub trójwiązkowego bloku pęczka
Hisa należy zaprzestać stosowania i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie.
Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy i węzeł zatokowo-
przedsionkowy i w rzadkich przypadkach może powodować blok przedsionkowo-komorowy IIo lub
IIIo, rzadkoskurcz, a w skrajnych przypadkach – asystolię. Jest to bardziej prawdopodobne u
pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego (choroba węzła zatokowo-przedsionkowego), który
występuje częściej u pacjentów w podeszłym wieku.
Asystolia u pacjentów, u których nie występuje zespół chorego węzła zatokowego, jest zazwyczaj
krótkotrwała (kilka sekund lub krócej) z samoistnym powrotem rytmu węzłowego (z węzła
przedsionkowo-komorowego) lub prawidłowego rytmu zatokowego. Jeśli nie nastąpi to natychmiast,
należy bezzwłocznie zastosować odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8).
Leki przeciwarytmiczne, leki β-adrenolityczne
Wzajemne nasilanie działania na układ krążenia (blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia,
większy stopień zmniejszenia częstości akcji serca, wywołanie niewydolności serca i nasilenie
niedociśnienia tętniczego). U pacjenta otrzymującego równocześnie tymolol (lek β-adrenolityczny) w
kroplach do oczu i werapamilu chlorowodorek doustnie zaobserwowano bezobjawowy rzadkoskurcz
(36 uderzeń/minutę) z wędrowaniem stymulatora.
Digoksyna
W przypadku jednoczesnego podawania werapamilu z digoksyną, należy zmniejszyć dawkę
digoksyny (patrz punkt 4.5).
Niewydolność serca
Niewydolność serca u pacjentów z frakcją wyrzutową powyżej 35% należy wyrównać przed
rozpoczęciem stosowania werapamilu i następnie przez cały czas stosować odpowiednie leczenie.
Niedociśnienie tętnicze
Werapamilu chlorowodorek podawany drogą dożylną często powoduje zmniejszenie ciśnienia
tętniczego poniżej wartości wyjściowych. Zazwyczaj takie zmniejszenie jest krótkotrwałe i
bezobjawowe, choć może powodować zawroty głowy.
Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny) – patrz punkt 4.5.
Zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego
Werapamilu chlorowodorek należy stosować z zachowaniem ostrożności w obecności chorób
powodujących zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego [miastenia (myasthenia gravis),
zespół Lamberta i Eatona, późne stadia dystrofii mięśniowej Duchenne’a].
Inne
Specjalne populacje pacjentów
Zaburzenia czynności nerek
Chociaż w dobrej jakości badaniach porównawczych wykazano, że zaburzenia czynności nerek nie
mają wpływu na farmakokinetykę werapamilu u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, to
kilka opisów przypadków sugeruje, że stosując werapamilu pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek należy zachować ostrożność i dokładnie kontrolować stan pacjenta.
Werapamilu nie można usunąć z ustroju drogą hemodializy.
Zaburzenia czynności wątroby
Zachować ostrożność stosując u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (również patrz
zaburzenia czynności wątroby w punkcie 4.2).
Ważne informacje o niektórych substancjach pomocniczych produktu leczniczego Isoptin SR-E 240
Produkt leczniczy Isoptin SR-E 240 zawiera 37,1 mg sodu w jednej tabletce, co odpowiada 1,9%
zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Produkt leczniczy Isoptin SR-E 240 zawiera żółcień chinolinową (E104), która u niektórych
pacjentów może powodować reakcje alergiczne.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Badania metabolizmu in vitro wskazują, że werapamilu chlorowodorek jest metabolizowany przez
izoenzymy CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18 cytochromu P450. Wykazano, że
werapamil jest inhibitorem CYP3A4 i glikoproteiny P (Pgp). Informowano o istotnych klinicznie
interakcjach z lekami hamującymi CYP3A4, które powodowały zwiększenie stężenia werapamilu
chlorowodorku w osoczu oraz lekami pobudzającymi CYP3A4, które powodowały zmniejszenie
stężenia werapamilu chlorowodorku w osoczu. Pacjenci powinni zatem pozostawać pod kontrolą pod
kątem interakcji. Jednoczesne stosowanie werapamilu i leków głównie metabolizowanych przez
izoenzym CYP3A4 lub będących substratami Pgp, może wiązać się ze zwiększeniem stężenia leków
we krwi, co może spowodować zwiększenie lub przedłużenie zarówno działania terapeutycznego jak i
działań niepożądanych obu przyjmowanych leków.
W tabeli poniżej przedstawiono listę możliwych interakcji wynikających z właściwości
farmakokinetycznych.
Potencjalne interakcje
Jednocześnie stosowany
produkt leczniczy
Potencjalne działanie na
werapamil lub jednocześnie
stosowany produkt leczniczy
Komentarz
Leki α-adrenolityczne
Prazosyna • Cmax prazosyny (~40%), bez
wpływu na okres półtrwania
Addycyjne działanie
hipotensyjne.
Terazosyna • AUC terazosyny (~24%) i
Cmax (~25%)
Leki przeciwarytmiczne
Flekainid Niewielki wpływ na klirens
osoczowy flekainidu (•~10%),
brak wpływu na klirens
osoczowy werapamilu
Patrz punkt 4.4.
Chinidyna • klirensu chinidyny po
podaniu doustnym (~35%)
Niedociśnienie.
U pacjentów z kardiomiopatią
przerostową ze zwężeniem
drogi odpływu wystąpić może
obrzęk płuc.
Leki rozszerzające oskrzela
Teofilina • klirensu całkowitego po
podaniu doustnym (~20%)
U palaczy zmniejszenie
klirensu było mniejsze i
wynosiło ~11%.
Leki przeciwdrgawkowe/ przeciwpadaczkowe
Karbamazepina • AUC karbamazepiny (~46%)
u pacjentów z lekooporną
padaczką ogniskową
Zwiększenie stężenia
karbamazepiny.
Może to powodować działania
niepożądane karbamazepiny
takie, jak podwójne widzenie,
bóle głowy, ataksja lub zawroty
głowy.
Fenytoina • stężenia w osoczu
werapamilu
Leki przeciwdepresyjne
Imipramina • AUC imipraminy (~15%) Brak wpływu na stężenie
aktywnego metabolitu –
dezypraminy.
Leki przeciwcukrzycowe
Gliburyd • Cmax gliburydu (~28%), AUC
(~26%)
Leki przeciw dnie moczanowej
Kolchicyna • AUC kolchicyny (~2,0.
krotny) i Cmax (~1,3. krotnie)
Zmniejszenie dawki
kolchicyny (patrz
Charakterystyka produktu
leczniczego kolchicyny).
Leki stosowane w zakażeniach
Klarytromycyna Możliwe • stężenia
werapamilu
Erytromycyna Możliwe • stężenia
werapamilu
Ryfampicyna • AUC werapamilu (~97%),
Cmax (~94%), biodostępności
po podaniu doustnym (~92%)
Działanie obniżające ciśnienie
krwi może być mniejsze.
Brak zmian parametrów
farmakokinetycznych po
podaniu dożylnym werapamilu
Telitromycyna Możliwe • stężenia
werapamilu
Leki przeciwnowotworowe
Doksorubicyna • AUC doksorubicyny (104%)
i Cmax (61%) po podaniu
doustnym werapamilu
U pacjentów z rakiem
drobnokomórkowym płuc.
Brak zmian parametrów
farmakokinetycznych
doksorubicyny po podaniu
dożylnym werapamilu
U pacjentów z
zaawansowanym nowotworem.
Barbiturany
Fenobarbital • klirensu werapamilu po
podaniu doustnym (~5. krotny)
Benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe
Buspiron
• AUC buspironu i Cmax ~3,4.
krotny
Midazolam • AUC midazolamu (~3.
krotny) i Cmax (~ 2. krotny)
Leki β-adrenolityczne
Metoprolol • AUC metoprololu (~32,5%) i
Cmax (~41%) u pacjentów z
dławica piersiową
Patrz punkt 4.4.
Propranolol • AUC propranololu (~65%) i
Cmax (~94%) u pacjentów z
dławicą piersiową
Glikozydy nasercowe
Digitoksyna • całkowitego klirensu
digitoksyny (~27%) i klirensu
nerkowego (~29%)
Digoksyna Zdrowe osoby: • Cmax
digoksyny (~44%), • C12h
digoksyny (~53%), • Css
digoksyny (~44%) i • AUC
digoksyny (~50%)
Zmniejszenie dawki digoksyny.
Patrz także punkt 4.4.
Antagoniści receptora H2
Cymetydyna • AUC R-werapamilu (~25%) i
S-werapamilu (~40%) z
jednoczesnym • klirensu R- i
S-werapamilu
Cymetydyna zmniejsza klirens
werapamilu po podaniu
dożylnym.
Leki immunomodulujące/immunosupresyjne
Cyklosporyna • AUC, Css i Cmax
cyklosporyny o ~45%
Ewerolimus Ewerolimus: • AUC (~3,5.
krotnie) i • Cmax (~2,3. krotnie)
Werapamil: • Ctrough (~2,3.
krotnie)
Oznaczanie i dostosowywanie
dawki ewerolimusu może być
konieczne.
Syrolimus Syrolimus • AUC (~2,2.
krotnie); S-werapamil • AUC
(~1,5. krotnie)
Oznaczanie i dostosowywanie
dawki syrolimusu może być
konieczne.
Takrolimus Możliwe • stężenia
takrolimusa
Leki zmniejszające stężenie lipidów (inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A)
Atorwastatyna Możliwe • stężenia
atorwastatyny
• AUC werapamilu o ~43%
Dodatkowe informacje poniżej.
Lowastatyna Możliwe • stężenia
lowastatyny
• AUC werapamilu (~63%) i
Cmax (~32%)
Symwastatyna • AUC symwastatyny (~2,6.
krotny) i Cmax (~4,6. krotny)
Agoniści receptora serotoninowego
Almotryptan • AUC almotryptanu (~20%),
• Cmax (~24%)
Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem
Sulfinpirazon • klirensu werapamilu po
podaniu doustnym (~3. krotny)
• biodostępności (~60%)
Działanie obniżające ciśnienie
krwi może być mniejsze.
Brak zmian parametrów
farmakokinetycznych po
podaniu dożylnym werapamilu
Leki przeciwzakrzepowe
Dabigatran • Cmax (do 90%), • AUC (do
70%) dabigatranu
Możliwość zwiększenia ryzyka
krwawień. Podczas stosowania
z werapamilem w postaci
doustnej konieczne może być
zmniejszenie dawki
dabigatranu. Schemat
dawkowania - patrz ulotka
dabigatranu.
Bezpośrednio działające
doustne leki
przeciwzakrzepowe (ang.
direct oral anticoagulants
DOACs)
Zwiększone wchłanianie
DOACs gdy są substratami
Pgp i, jeśli dotyczy, również
zmniejszona eliminacja
DOACs, które są
metabolizowane przez
izoenzym CYP3A4, może
zwiększać biodostępność
DOACs
Niektóre dane wskazują na
możliwe zwiększenie ryzyka
krwawienia, zwłaszcza u
pacjentów z dodatkowymi
czynnikami ryzyka. Dawka
DOACs przyjmowanych z
werapamilem może wymagać
zmniejszenia (schemat
dawkowania - patrz ulotka
DOACs)
Inne leki nasercowe
Iwabradyna Jednoczesne stosowanie z
iwabradyną jest
przeciwwskazane ze względu
na addycyjne działanie
werapamilu i iwabradyny
spowalniające czynność serca.
Patrz punkt 4.3
Inne
Sok grejpfrutowy • AUC R-werapamilu (~49%) i
S-werapamilu (~37%), • Cmax
R-werapamilu (~75%) i S-
werapamilu (~51%)
Okres półtrwania i klirens
nerkowy bez zmian.
Nie należy stosować soku
grejpfrutowego z
werapamilem.
Dziurawiec zwyczajny • AUC R-werapamilu (~78%) i
S-werapamilu (~80%) z
jednoczesnym zmniejszeniem
Cmax
Interakcje z innymi lekami oraz dodatkowe informacje dotyczące interakcji
Leki przeciwwirusowe przeciw ludzkiemu wirusowi upośledzenia odporności (HIV)
Ze względu na możliwe działanie hamujące metabolizm wywierane przez niektóre leki
przeciwwirusowe przeciw ludzkiemu wirusowi upośledzenia odporności takie jak rytonawir może się
zwiększyć stężenie werapamilu w osoczu. Należy zachować ostrożność lub zmniejszyć dawkę
werapamilu.
Lit
Informowano o zwiększonej wrażliwości na działanie litu (neurotoksyczność) podczas jednoczesnego
leczenia werapamilu chlorowodorkiem i litem bez zmian lub ze zwiększeniem stężenia litu w
surowicy. Dodanie werapamilu chlorowodorku powodowało jednak również zmniejszenie stężenia litu
w surowicy u pacjentów przewlekle otrzymujących drogą doustną stałe dawki litu. Należy dokładnie
kontrolować stan pacjentów otrzymujących obydwa leki.
Leki blokujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe
Dane kliniczne i uzyskane badania na zwierzętach wskazują, że werapamilu chlorowodorek może
nasilać działanie leków blokujących przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe (leki kuraropodobne i
depolaryzujące). Konieczne może być zmniejszenie dawki werapamilu chlorowodorku i (lub) dawki
leku blokującego przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, gdy leki te są stosowane równocześnie.
Kwas acetylosalicylowy
Zwiększona skłonność do krwawień.
Alkohol etylowy
Zwiększenie stężenia etanolu w osoczu.
Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny)
Leczenie inhibitorami reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatyną,
atorwastatyną lub lowastatyną) u pacjentów stosujących werapamil należy rozpocząć od podawania
najmniejszej możliwej dawki, którą następnie dostosowuje się przez stopniowe zwiększanie. Jeśli
stosowanie werapamilu rozpoczyna się u pacjentów już przyjmujących inhibitor reduktazy
hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatynę, atorwastatynę lub lowastatynę), należy
rozważyć zmniejszenie dawki statyny, a następnie powtórnie ją dostosować uwzględniając stężenie
cholesterolu w surowicy.
Fluwastatyna, prawastatyna i rozuwastatyna nie są metabolizowane przez CYP3A4 i
prawdopodobieństwo interakcji z werapamilem jest mniejsze.
Leki hipotensyjne, moczopędne i rozszerzające naczynia krwionośne
Nasilenie efektu hipotensyjnego.
Dabigatran
Podczas jednoczesnego podawania werapamilu w postaci doustnej i dabigatranu eteksylanu (150 mg),
substratu glikoproteiny P, Cmax i AUC dabigatranu zwiększyły się, ale nasilenie tej zmiany było różne,
w zależności od czasu pomiędzy podaniami i postaci farmaceutycznej werapamilu. Jednoczesne
podanie werapamilu w dawce 240 mg i w postaci o przedłużonym uwalnianiu z dabigatranu
eteksylanem spowodowało zwiększenie narażenia na dabigatran (zwiększenie Cmax o około 90%, a
AUC o około 70%).
Zaleca się ścisły nadzór kliniczny, jeśli jednocześnie podaje się werapamil i dabigatranu eteksylan, w
szczególności jeśli wystąpi krwawienie, zwłaszcza u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek.
Metformina
Jednoczesne podawanie werapamilu i metforminy może zmniejszyć skuteczność metforminy.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Następujące działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu werapamilu w badaniach klinicznych,
po wprowadzeniu do obrotu lub w badaniach IV fazy wymieniono poniżej wg klasyfikacji układów i
narządów według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1 000 do
<1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość
nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia
żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia i bóle brzucha, jak również rzadkoskurcz, częstoskurcz,
kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, obrzęki obwodowe i
uczucie zmęczenia.
Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu werapamilu do obrotu oraz w badaniach
klinicznych.
Często: Ośrodkowe zawroty głowy Bóle głowy
Rzadko: Parestezje Drżenia mięśniowe
9
Rzadko: Senność
Rzadko: Szumy uszne
Często: Rzadkoskurcz
Niezbyt często: Kołatanie serca Częstoskurcz
Często: Zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca Niedociśnienie tętnicze
Często: Zaparcia Nudności
Niezbyt często: Ból brzucha
Rzadko: Wymioty
Rzadko: Nadmierne pocenie się
Często: Obrzęki obwodowe
Niezbyt często: Uczucie zmęczenia
10
1 Po wprowadzeniu do obrotu informowano o jednym przypadku porażenia (niedowład
czterokończynowy) po jednoczesnym zastosowaniu werapamilu i kolchicyny. Mógł on być
spowodowany przez kolchicynę, która przeniknęła barierę krew-mózg w wyniku zahamowania przez
werapamil CYP3A i Pgp (patrz punkt 4.5).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309; strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Verapamili hydrochloridum 240 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 25 °C
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- nie powyżej 25 °C
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Celuloza mikrokrystaliczna; Sodu alginian; Powidon; Magnezu stearynian; Woda oczyszczona
- Skład otoczki tabletki: Hypromeloza; Makrogol 400; Makrogol 6000; Talk; Tytanu dwutlenek (E171); Lak żółcieni chinolinowej (E104) i indygotyny (E132); Wosk glikolowy
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Skład otoczki tabletki)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- podłużny z linią podziału
Jasnozielone, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki, z rowkiem dzielącym i 2 logo na jednej oraz z rowkiem dzielącym na drugiej stronie. Blister z folii PVC/PVDC/Al w tekturowym pudełku. W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego lub importera równoległego. źródło: Ulotka, pkt 6 - podłużny
Tabletka koloru jasnozielonego, podłużna. źródło: ChPL, pkt 3
- podłużny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe, w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, werapamilu chlorowodorek może wpływać na zdolność reagowania w takim stopniu, że powoduje to upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów, obsługiwania urządzeń mechanicznych lub pracy w stwarzających zagrożenie warunkach. Występuje to zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w okresie zwiększania dawki, przy zmianie leku i przy równoczesnym spożywaniu alkoholu. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
13 pozycji, według częstości
- często: Ośrodkowe zawroty głowy Bóle głowy; Rzadkoskurcz; Zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca Niedociśnienie tętnicze; Zaparcia Nudności; Obrzęki obwodowe
- niezbyt często: Kołatanie serca Częstoskurcz; Ból brzucha; Uczucie zmęczenia
- rzadko: Parestezje Drżenia mięśniowe; Senność; Szumy uszne; Wymioty; Nadmierne pocenie się
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Isoptin SR-E 240
Kiedy nie stosować leku Isoptin SR-E 240
- jeśli pacjent ma uczulenie na werapamilu chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)
- we wstrząsie kardiogennym
- w bloku przedsionkowo-komorowym II˚ lub III˚ (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym
stymulatorem serca)
- w zespole chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem
serca)
- w niewydolności serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35% oraz (lub) ciśnieniem
zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg (jeśli nie jest wtórne do częstoskurczu
nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem)
- w migotaniu/trzepotaniu przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia
(np. zespół Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW], zespół Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]). W
przypadku podania leku u tych pacjentów istnieje ryzyko wystąpienia tachyarytmii komorowej,
w tym migotania komór
- jeśli pacjent przyjmuje iwabradynę
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Isoptin SR-E 240 należy omówić to z lekarzem.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów:
- z ostrym zawałem mięśnia sercowego powikłanym rzadkoskurczem, znacznym niedociśnieniem
tętniczym lub zaburzeniami czynności lewej komory
- z blokiem serca, blokiem przedsionkowo-komorowym I˚, rzadkoskurczem, asystolią
- stosujących leki przeciwarytmiczne, leki β-adrenolityczne
- stosujących digoksynę
- z niewydolnością serca z frakcją wyrzutową powyżej 35%
- z niedociśnieniem tętniczym
- stosujących statyny
- z zaburzeniami przewodzenia nerwowo-mięśniowego [miastenia (myasthenia gravis), zespół
Lamberta i Eatona, późne stadia dystrofii mięśniowej Duchenne’a]
- z zaburzeniami czynności nerek
- z ciężką niewydolnością wątroby
Lek Isoptin SR-E 240 a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Możliwe są interakcje werapamilu z następującymi lekami:
- leki α-adrenolityczne (np. prazosyna, terazosyna)
- leki przeciwarytmiczne (np. flekainid, chinidyna)
- leki rozszerzające oskrzela (np. teofilina)
- leki przeciwdrgawkowe i przeciwpadaczkowe (np. karbamazepina, fenytoina)
- leki przeciwdepresyjne (np. imipramina)
- leki przeciwcukrzycowe (np. gliburyd)
- leki przeciw dnie moczanowej (np. kolchicyna)
- leki stosowane w zakażeniach (np. klarytromycyna, erytromycyna, ryfampicyna, telitromycyna)
- leki przeciwnowotworowe (np. doksorubicyna)
- barbiturany (np. fenobarbital)
- benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe (np. buspiron, midazolam)
- leki β-adrenolityczne (np. metoprolol, propranolol)
- glikozydy nasercowe (np. digitoksyna, digoksyna)
- antagoniści receptora H2 (np. cymetydyna)
- leki immunomodulujące i immunosupresyjne (np. cyklosporyna, ewerolimus, syrolimus,
takrolimus)
- leki zmniejszające stężenie lipidów (np. atorwastatyna, lowastatyna, symwastatyna)
- agoniści receptora serotoninowego (np. almotryptan)
- leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem (np. sulfinpirazon)
- dabigatran (lek przeciwzakrzepowy) i bezpośrednio działające doustne leki przeciwzakrzepowe
- iwabradyna (stosowana w leczeniu chorób serca), patrz punkt „Kiedy nie stosować leku Isoptin
SR-E 240”
- metformina (stosowana w leczeniu cukrzycy). Werapamil może osłabić działanie metforminy
zmniejszające stężenie glukozy.
Lek Isoptin SR-E 240 z jedzeniem i piciem
Możliwe są również interakcje z sokiem grejpfrutowym i środkami zawierającymi wyciąg z dziurawca
zwyczajnego.
Poniżej podano dodatkowe informacje dotyczące niektórych interakcji.
Leki przeciwwirusowe przeciw ludzkiemu wirusowi upośledzenia odporności (HIV)
Rytonawir może zwiększyć stężenie werapamilu w osoczu nasilając działanie leku. Należy zachować
ostrożność kiedy leki te stosowane są jednocześnie i jeśli to konieczne zmniejszyć dawkę werapamilu.
Lit
Informowano o zwiększonej wrażliwości na działanie litu (neurotoksyczność) podczas jednoczesnego
leczenia lekiem Isoptin SR-E 240 i litem bez zmian lub ze zwiększeniem stężenia litu w surowicy.
Dodanie leku Isoptin SR-E 240 powodowało jednak również zmniejszenie stężenia litu w surowicy
u pacjentów przewlekle otrzymujących drogą doustną stałe dawki litu. Należy dokładnie kontrolować
stan pacjentów otrzymujących obydwa leki.
Leki blokujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe
Lek może nasilać działanie leków blokujących przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe
(leki kuraropodobne i depolaryzujące). Konieczne może być zmniejszenie dawki leku Isoptin SR-E
240 i (lub) dawki leku blokującego przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, gdy leki te są stosowane
równocześnie.
Kwas acetylosalicylowy
Zwiększona skłonność do krwawień.
Alkohol etylowy
Zwiększenie stężenia etanolu w osoczu.
Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny)
U pacjentów stosujących lek Isoptin SR-E 240 leczenie inhibitorami reduktazy
hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatyną, atorwastatyną lub lowastatyną) należy
rozpocząć od podawania najmniejszej możliwej dawki, którą następnie dostosowuje się przez
stopniowe zwiększanie.
Jeśli stosowanie leku rozpoczyna się u pacjentów już przyjmujących inhibitor reduktazy
hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatynę, atorwastatynę lub lowastatynę), należy
rozważyć zmniejszenie dawki statyny, a następnie powtórnie ją dostosować uwzględniając
stężenie cholesterolu w surowicy.
Prawdopodobieństwo interakcji fluwastatyny, prawastatyny lub rozuwastatyny z lekiem jest mniejsze.
Leki hipotensyjne, moczopędne i rozszerzające naczynia krwionośne
Nasilenie efektu hipotensyjnego.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Brak jest danych dotyczących stosowania leku u kobiet w ciąży i dlatego lek można stosować w ciąży
tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne.
Lek w niewielkim procencie przenika do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć ryzyka u
noworodków i niemowląt. Jednak, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań
niepożądanych u karmionych piersią niemowląt, lek można stosować w okresie karmienia piersią tylko
wtedy, gdy jest to istotne dla zdrowia matki.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
U niektórych pacjentów lek Isoptin SR-E 240 może wpływać na zdolność reagowania w takim
stopniu, że powoduje to upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów, obsługiwania urządzeń
mechanicznych lub pracy w stwarzających zagrożenie warunkach. Występuje to zwłaszcza
w początkowym okresie leczenia, w okresie zwiększania dawki, przy przechodzeniu ze stosowania
innego leku i przy równoczesnym spożywaniu alkoholu. Lek może zwiększać stężenie alkoholu we
krwi i opóźniać jego wydalanie. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.
Lek Isoptin SR-E 240 zawiera żółcień chinolinową
Lek Isoptin SR-E 240 zawiera żółcień chinolinową (E 104), która u niektórych pacjentów może
powodować reakcje alergiczne.
Lek Isoptin SR-E 240 zawiera sód
Lek Isoptin SR-E 240 zawiera 37,1 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w jednej tabletce.
Odpowiada to 1,9% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie dla osób dorosłych.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia
żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia i bóle brzucha, jak również rzadkoskurcz, częstoskurcz,
kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, obrzęki obwodowe
i uczucie zmęczenia.
Działania niepożądane wymieniono poniżej wg klasyfikacji układów i narządów:
Często (u 1 do 10 pacjentów ze 100 pacjentów):
- ośrodkowe zawroty głowy, bóle głowy
- rzadkoskurcz
- zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, niedociśnienie tętnicze
- zaparcia, nudności
- obrzęki obwodowe
Niezbyt często (u 1 do 10 pacjentów z 1000 pacjentów):
- kołatanie serca, częstoskurcz
- ból brzucha
- uczucie zmęczenia
Rzadko (u 1 do 10 pacjentów z 10 000 pacjentów):
- parestezje, drżenia mięśniowe
- senność
- szumy uszne
- wymioty
- nadmierne pocenie się
Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością występowania (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych):
- reakcje nadwrażliwości
- zaburzenia pozapiramidowe, napady
- hiperkaliemia
- obwodowe zawroty głowy
- blok przedsionkowo-komorowy (I˚, II˚, III˚), niewydolność serca, zatrzymanie akcji węzła
zatokowego, rzadkoskurcz zatokowy, asystolia (zatrzymanie akcji serca)
- skurcz oskrzeli, duszność
- dyskomfort w jamie brzusznej, przerost dziąseł, niedrożność jelit
- obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa i Johnsona, rumień wielopostaciowy, łysienie,
swędzenie, świąd, plamica, wysypka plamkowo-grudkowa, pokrzywka
- bóle stawów, osłabienie siły mięśni, bóle mięśni
- niewydolność nerek
- zaburzenia wzwodu, mlekotok, ginekomastia
- zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Po wprowadzeniu do obrotu informowano o jednym przypadku porażenia (niedowład
czterokończynowy) po jednoczesnym zastosowaniu werapamilu i kolchicyny.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309; strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na werapamilu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.
- Wstrząs kardiogenny.
- Blok przedsionkowo-komorowy II° lub III° (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem
serca).
- Zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca).
- Niewydolność serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35% oraz (lub) ciśnieniem
zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg (jeśli nie jest wtórne do częstoskurczu
nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem).
- Migotanie/trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (np. zespół
Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW], zespół Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]). W przypadku
podania werapamilu chlorowodorku u tych pacjentów istnieje ryzyko wystąpienia tachyarytmii
komorowej, w tym migotania komór.
- Jednoczesne przyjmowanie iwabradyny (patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ostry zawał mięśnia sercowego
Stosować z zachowaniem ostrożności w ostrym zawale mięśnia sercowego powikłanym
rzadkoskurczem, znacznym niedociśnieniem tętniczym lub zaburzeniami czynności lewej komory.
Blok serca/blok przedsionkowo-komorowy Io/rzadkoskurcz/asystolia
Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy oraz węzeł zatokowo-
przedsionkowy i wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Należy stosować z
zachowaniem ostrożności, ponieważ w przypadku wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego IIo
lub IIIo (przeciwwskazanie) lub jednowiązkowego, dwuwiązkowego lub trójwiązkowego bloku pęczka
Hisa należy zaprzestać stosowania i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie.
Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy i węzeł zatokowo-
przedsionkowy i w rzadkich przypadkach może powodować blok przedsionkowo-komorowy IIo lub
IIIo, rzadkoskurcz, a w skrajnych przypadkach – asystolię. Jest to bardziej prawdopodobne u
pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego (choroba węzła zatokowo-przedsionkowego), który
występuje częściej u pacjentów w podeszłym wieku.
Asystolia u pacjentów, u których nie występuje zespół chorego węzła zatokowego, jest zazwyczaj
krótkotrwała (kilka sekund lub krócej) z samoistnym powrotem rytmu węzłowego (z węzła
przedsionkowo-komorowego) lub prawidłowego rytmu zatokowego. Jeśli nie nastąpi to natychmiast,
należy bezzwłocznie zastosować odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8).
Leki przeciwarytmiczne, leki β-adrenolityczne
Wzajemne nasilanie działania na układ krążenia (blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia,
większy stopień zmniejszenia częstości akcji serca, wywołanie niewydolności serca i nasilenie
niedociśnienia tętniczego). U pacjenta otrzymującego równocześnie tymolol (lek β-adrenolityczny) w
kroplach do oczu i werapamilu chlorowodorek doustnie zaobserwowano bezobjawowy rzadkoskurcz
(36 uderzeń/minutę) z wędrowaniem stymulatora.
Digoksyna
W przypadku jednoczesnego podawania werapamilu z digoksyną, należy zmniejszyć dawkę
digoksyny (patrz punkt 4.5).
Niewydolność serca
Niewydolność serca u pacjentów z frakcją wyrzutową powyżej 35% należy wyrównać przed
rozpoczęciem stosowania werapamilu i następnie przez cały czas stosować odpowiednie leczenie.
Niedociśnienie tętnicze
Werapamilu chlorowodorek podawany drogą dożylną często powoduje zmniejszenie ciśnienia
tętniczego poniżej wartości wyjściowych. Zazwyczaj takie zmniejszenie jest krótkotrwałe i
bezobjawowe, choć może powodować zawroty głowy.
Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny) – patrz punkt 4.5.
Zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego
Werapamilu chlorowodorek należy stosować z zachowaniem ostrożności w obecności chorób
powodujących zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego [miastenia (myasthenia gravis),
zespół Lamberta i Eatona, późne stadia dystrofii mięśniowej Duchenne’a].
Inne
Specjalne populacje pacjentów
Zaburzenia czynności nerek
Chociaż w dobrej jakości badaniach porównawczych wykazano, że zaburzenia czynności nerek nie
mają wpływu na farmakokinetykę werapamilu u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, to
kilka opisów przypadków sugeruje, że stosując werapamilu pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek należy zachować ostrożność i dokładnie kontrolować stan pacjenta.
Werapamilu nie można usunąć z ustroju drogą hemodializy.
Zaburzenia czynności wątroby
Zachować ostrożność stosując u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (również patrz
zaburzenia czynności wątroby w punkcie 4.2).
Ważne informacje o niektórych substancjach pomocniczych produktu leczniczego Isoptin SR-E 240
Produkt leczniczy Isoptin SR-E 240 zawiera 37,1 mg sodu w jednej tabletce, co odpowiada 1,9%
zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Produkt leczniczy Isoptin SR-E 240 zawiera żółcień chinolinową (E104), która u niektórych
pacjentów może powodować reakcje alergiczne.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Badania metabolizmu in vitro wskazują, że werapamilu chlorowodorek jest metabolizowany przez
izoenzymy CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18 cytochromu P450. Wykazano, że
werapamil jest inhibitorem CYP3A4 i glikoproteiny P (Pgp). Informowano o istotnych klinicznie
interakcjach z lekami hamującymi CYP3A4, które powodowały zwiększenie stężenia werapamilu
chlorowodorku w osoczu oraz lekami pobudzającymi CYP3A4, które powodowały zmniejszenie
stężenia werapamilu chlorowodorku w osoczu. Pacjenci powinni zatem pozostawać pod kontrolą pod
kątem interakcji. Jednoczesne stosowanie werapamilu i leków głównie metabolizowanych przez
izoenzym CYP3A4 lub będących substratami Pgp, może wiązać się ze zwiększeniem stężenia leków
we krwi, co może spowodować zwiększenie lub przedłużenie zarówno działania terapeutycznego jak i
działań niepożądanych obu przyjmowanych leków.
W tabeli poniżej przedstawiono listę możliwych interakcji wynikających z właściwości
farmakokinetycznych.
Potencjalne interakcje
Jednocześnie stosowany
produkt leczniczy
Potencjalne działanie na
werapamil lub jednocześnie
stosowany produkt leczniczy
Komentarz
Leki α-adrenolityczne
Prazosyna • Cmax prazosyny (~40%), bez
wpływu na okres półtrwania
Addycyjne działanie
hipotensyjne.
Terazosyna • AUC terazosyny (~24%) i
Cmax (~25%)
Leki przeciwarytmiczne
Flekainid Niewielki wpływ na klirens
osoczowy flekainidu (•~10%),
brak wpływu na klirens
osoczowy werapamilu
Patrz punkt 4.4.
Chinidyna • klirensu chinidyny po
podaniu doustnym (~35%)
Niedociśnienie.
U pacjentów z kardiomiopatią
przerostową ze zwężeniem
drogi odpływu wystąpić może
obrzęk płuc.
Leki rozszerzające oskrzela
Teofilina • klirensu całkowitego po
podaniu doustnym (~20%)
U palaczy zmniejszenie
klirensu było mniejsze i
wynosiło ~11%.
Leki przeciwdrgawkowe/ przeciwpadaczkowe
Karbamazepina • AUC karbamazepiny (~46%)
u pacjentów z lekooporną
padaczką ogniskową
Zwiększenie stężenia
karbamazepiny.
Może to powodować działania
niepożądane karbamazepiny
takie, jak podwójne widzenie,
bóle głowy, ataksja lub zawroty
głowy.
Fenytoina • stężenia w osoczu
werapamilu
Leki przeciwdepresyjne
Imipramina • AUC imipraminy (~15%) Brak wpływu na stężenie
aktywnego metabolitu –
dezypraminy.
Leki przeciwcukrzycowe
Gliburyd • Cmax gliburydu (~28%), AUC
(~26%)
Leki przeciw dnie moczanowej
Kolchicyna • AUC kolchicyny (~2,0.
krotny) i Cmax (~1,3. krotnie)
Zmniejszenie dawki
kolchicyny (patrz
Charakterystyka produktu
leczniczego kolchicyny).
Leki stosowane w zakażeniach
Klarytromycyna Możliwe • stężenia
werapamilu
Erytromycyna Możliwe • stężenia
werapamilu
Ryfampicyna • AUC werapamilu (~97%),
Cmax (~94%), biodostępności
po podaniu doustnym (~92%)
Działanie obniżające ciśnienie
krwi może być mniejsze.
Brak zmian parametrów
farmakokinetycznych po
podaniu dożylnym werapamilu
Telitromycyna Możliwe • stężenia
werapamilu
Leki przeciwnowotworowe
Doksorubicyna • AUC doksorubicyny (104%)
i Cmax (61%) po podaniu
doustnym werapamilu
U pacjentów z rakiem
drobnokomórkowym płuc.
Brak zmian parametrów
farmakokinetycznych
doksorubicyny po podaniu
dożylnym werapamilu
U pacjentów z
zaawansowanym nowotworem.
Barbiturany
Fenobarbital • klirensu werapamilu po
podaniu doustnym (~5. krotny)
Benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe
Buspiron
• AUC buspironu i Cmax ~3,4.
krotny
Midazolam • AUC midazolamu (~3.
krotny) i Cmax (~ 2. krotny)
Leki β-adrenolityczne
Metoprolol • AUC metoprololu (~32,5%) i
Cmax (~41%) u pacjentów z
dławica piersiową
Patrz punkt 4.4.
Propranolol • AUC propranololu (~65%) i
Cmax (~94%) u pacjentów z
dławicą piersiową
Glikozydy nasercowe
Digitoksyna • całkowitego klirensu
digitoksyny (~27%) i klirensu
nerkowego (~29%)
Digoksyna Zdrowe osoby: • Cmax
digoksyny (~44%), • C12h
digoksyny (~53%), • Css
digoksyny (~44%) i • AUC
digoksyny (~50%)
Zmniejszenie dawki digoksyny.
Patrz także punkt 4.4.
Antagoniści receptora H2
Cymetydyna • AUC R-werapamilu (~25%) i
S-werapamilu (~40%) z
jednoczesnym • klirensu R- i
S-werapamilu
Cymetydyna zmniejsza klirens
werapamilu po podaniu
dożylnym.
Leki immunomodulujące/immunosupresyjne
Cyklosporyna • AUC, Css i Cmax
cyklosporyny o ~45%
Ewerolimus Ewerolimus: • AUC (~3,5.
krotnie) i • Cmax (~2,3. krotnie)
Werapamil: • Ctrough (~2,3.
krotnie)
Oznaczanie i dostosowywanie
dawki ewerolimusu może być
konieczne.
Syrolimus Syrolimus • AUC (~2,2.
krotnie); S-werapamil • AUC
(~1,5. krotnie)
Oznaczanie i dostosowywanie
dawki syrolimusu może być
konieczne.
Takrolimus Możliwe • stężenia
takrolimusa
Leki zmniejszające stężenie lipidów (inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A)
Atorwastatyna Możliwe • stężenia
atorwastatyny
• AUC werapamilu o ~43%
Dodatkowe informacje poniżej.
Lowastatyna Możliwe • stężenia
lowastatyny
• AUC werapamilu (~63%) i
Cmax (~32%)
Symwastatyna • AUC symwastatyny (~2,6.
krotny) i Cmax (~4,6. krotny)
Agoniści receptora serotoninowego
Almotryptan • AUC almotryptanu (~20%),
• Cmax (~24%)
Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem
Sulfinpirazon • klirensu werapamilu po
podaniu doustnym (~3. krotny)
• biodostępności (~60%)
Działanie obniżające ciśnienie
krwi może być mniejsze.
Brak zmian parametrów
farmakokinetycznych po
podaniu dożylnym werapamilu
Leki przeciwzakrzepowe
Dabigatran • Cmax (do 90%), • AUC (do
70%) dabigatranu
Możliwość zwiększenia ryzyka
krwawień. Podczas stosowania
z werapamilem w postaci
doustnej konieczne może być
zmniejszenie dawki
dabigatranu. Schemat
dawkowania - patrz ulotka
dabigatranu.
Bezpośrednio działające
doustne leki
przeciwzakrzepowe (ang.
direct oral anticoagulants
DOACs)
Zwiększone wchłanianie
DOACs gdy są substratami
Pgp i, jeśli dotyczy, również
zmniejszona eliminacja
DOACs, które są
metabolizowane przez
izoenzym CYP3A4, może
zwiększać biodostępność
DOACs
Niektóre dane wskazują na
możliwe zwiększenie ryzyka
krwawienia, zwłaszcza u
pacjentów z dodatkowymi
czynnikami ryzyka. Dawka
DOACs przyjmowanych z
werapamilem może wymagać
zmniejszenia (schemat
dawkowania - patrz ulotka
DOACs)
Inne leki nasercowe
Iwabradyna Jednoczesne stosowanie z
iwabradyną jest
przeciwwskazane ze względu
na addycyjne działanie
werapamilu i iwabradyny
spowalniające czynność serca.
Patrz punkt 4.3
Inne
Sok grejpfrutowy • AUC R-werapamilu (~49%) i
S-werapamilu (~37%), • Cmax
R-werapamilu (~75%) i S-
werapamilu (~51%)
Okres półtrwania i klirens
nerkowy bez zmian.
Nie należy stosować soku
grejpfrutowego z
werapamilem.
Dziurawiec zwyczajny • AUC R-werapamilu (~78%) i
S-werapamilu (~80%) z
jednoczesnym zmniejszeniem
Cmax
Interakcje z innymi lekami oraz dodatkowe informacje dotyczące interakcji
Leki przeciwwirusowe przeciw ludzkiemu wirusowi upośledzenia odporności (HIV)
Ze względu na możliwe działanie hamujące metabolizm wywierane przez niektóre leki
przeciwwirusowe przeciw ludzkiemu wirusowi upośledzenia odporności takie jak rytonawir może się
zwiększyć stężenie werapamilu w osoczu. Należy zachować ostrożność lub zmniejszyć dawkę
werapamilu.
Lit
Informowano o zwiększonej wrażliwości na działanie litu (neurotoksyczność) podczas jednoczesnego
leczenia werapamilu chlorowodorkiem i litem bez zmian lub ze zwiększeniem stężenia litu w
surowicy. Dodanie werapamilu chlorowodorku powodowało jednak również zmniejszenie stężenia litu
w surowicy u pacjentów przewlekle otrzymujących drogą doustną stałe dawki litu. Należy dokładnie
kontrolować stan pacjentów otrzymujących obydwa leki.
Leki blokujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe
Dane kliniczne i uzyskane badania na zwierzętach wskazują, że werapamilu chlorowodorek może
nasilać działanie leków blokujących przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe (leki kuraropodobne i
depolaryzujące). Konieczne może być zmniejszenie dawki werapamilu chlorowodorku i (lub) dawki
leku blokującego przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, gdy leki te są stosowane równocześnie.
Kwas acetylosalicylowy
Zwiększona skłonność do krwawień.
Alkohol etylowy
Zwiększenie stężenia etanolu w osoczu.
Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny)
Leczenie inhibitorami reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatyną,
atorwastatyną lub lowastatyną) u pacjentów stosujących werapamil należy rozpocząć od podawania
najmniejszej możliwej dawki, którą następnie dostosowuje się przez stopniowe zwiększanie. Jeśli
stosowanie werapamilu rozpoczyna się u pacjentów już przyjmujących inhibitor reduktazy
hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatynę, atorwastatynę lub lowastatynę), należy
rozważyć zmniejszenie dawki statyny, a następnie powtórnie ją dostosować uwzględniając stężenie
cholesterolu w surowicy.
Fluwastatyna, prawastatyna i rozuwastatyna nie są metabolizowane przez CYP3A4 i
prawdopodobieństwo interakcji z werapamilem jest mniejsze.
Leki hipotensyjne, moczopędne i rozszerzające naczynia krwionośne
Nasilenie efektu hipotensyjnego.
Dabigatran
Podczas jednoczesnego podawania werapamilu w postaci doustnej i dabigatranu eteksylanu (150 mg),
substratu glikoproteiny P, Cmax i AUC dabigatranu zwiększyły się, ale nasilenie tej zmiany było różne,
w zależności od czasu pomiędzy podaniami i postaci farmaceutycznej werapamilu. Jednoczesne
podanie werapamilu w dawce 240 mg i w postaci o przedłużonym uwalnianiu z dabigatranu
eteksylanem spowodowało zwiększenie narażenia na dabigatran (zwiększenie Cmax o około 90%, a
AUC o około 70%).
Zaleca się ścisły nadzór kliniczny, jeśli jednocześnie podaje się werapamil i dabigatranu eteksylan, w
szczególności jeśli wystąpi krwawienie, zwłaszcza u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek.
Metformina
Jednoczesne podawanie werapamilu i metforminy może zmniejszyć skuteczność metforminy.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Następujące działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu werapamilu w badaniach klinicznych,
po wprowadzeniu do obrotu lub w badaniach IV fazy wymieniono poniżej wg klasyfikacji układów i
narządów według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1 000 do
<1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość
nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia
żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia i bóle brzucha, jak również rzadkoskurcz, częstoskurcz,
kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, obrzęki obwodowe i
uczucie zmęczenia.
Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu werapamilu do obrotu oraz w badaniach
klinicznych.
Często: Ośrodkowe zawroty głowy Bóle głowy
Rzadko: Parestezje Drżenia mięśniowe
9
Rzadko: Senność
Rzadko: Szumy uszne
Często: Rzadkoskurcz
Niezbyt często: Kołatanie serca Częstoskurcz
Często: Zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca Niedociśnienie tętnicze
Często: Zaparcia Nudności
Niezbyt często: Ból brzucha
Rzadko: Wymioty
Rzadko: Nadmierne pocenie się
Często: Obrzęki obwodowe
Niezbyt często: Uczucie zmęczenia
10
1 Po wprowadzeniu do obrotu informowano o jednym przypadku porażenia (niedowład
czterokończynowy) po jednoczesnym zastosowaniu werapamilu i kolchicyny. Mógł on być
spowodowany przez kolchicynę, która przeniknęła barierę krew-mózg w wyniku zahamowania przez
werapamil CYP3A i Pgp (patrz punkt 4.5).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309; strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Verapamili hydrochloridum 240 mg | Tabletki o przedłużonym uwalnianiu | 232/22 | 100469029 | ChPL: 2024-03-08, Ulotka: — |
| Verapamili hydrochloridum 240 mg | Tabletki o przedłużonym uwalnianiu | 111/26 | 100535294 | ChPL: 2024-03-08, Ulotka: — |