Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Indapamidum 2,5 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki: Laktoza jednowodna (typ 200); Skrobia kukurydziana; Powidon (K-25); Talk; Magnezu stearynian
- Otoczka tabletki: Hypromeloza; Makrogol 6000; Tytanu dwutlenek; Talk
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka tabletki)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Rdzeń tabletki)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły z linią podziału
Indapres ma postać tabletek powlekanych barwy białej, okrągłych , obustronnie wypukłych, z linią podziału po jednej stronie. Linia podziału na tabletce ułatwia tylko rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Indapamid nie ma wpływu na szybkość reakcji, jednakże w pojedynczych przypadkach mogą wystąpić różne objawy związane ze zmniejszeniem ciśnienia tętniczego, szczególnie na początku leczenia lub podczas stosowania dodatkowo innego leku przeciwnadciśnieniowego. W takiej sytuacji zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być zaburzona.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
48 pozycji, według częstości
- często: hipokaliemia (patrz punkt 4.4); reakcje nadwrażliwości; wysypki plamkowo-grudkowe
- niezbyt często: hiponatremia (patrz punkt 4.4); wymioty; plamica; zaburzenie erekcji
- rzadko: hipochloremia; hipomagnezemia; zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; uczucie zmęczenia; ból głowy; parestezja; nudności; zaparcie; suchość błony śluzowej jamy ustnej
- bardzo rzadko: małopłytkowość; leukopenia; agranulocytoza; niedokrwistość aplastyczna; niedokrwistość hemolityczna; zaburzenia rytmu serca; niedociśnienie tętnicze; zapalenie trzustki; zaburzenia czynności wątroby; obrzęk naczynioruchowy; pokrzywka; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; zespół Stevensa-Johnsona; niewydolność nerek
- częstość nieznana: omdlenie; krótkowzroczność; zamazane widzenie; zaburzenie widzenia; ostra jaskra zamkniętego kąta; nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką; torsades de pointes (potencjalnie zakończone zgonem) (patrz punkty 4.4 i 4.5); ryzyko encefalopatii wątrobowej w przebiegu niewydolności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.4); zapalenie wątroby; możliwość nasilenia objawów współistniejącego ostrego tocznia rumieniowatego układowego; reakcje nadwrażliwości na światło (patrz punkt 4.4); kurcze mięśni; osłabienie mięśni; ból mięśni; rabdomioliza (patrz punkt 4.4); wydłużenie odstępu QT w elektrokardiogramie (patrz punkty 4.4 i 4.5); zwiększenie stężenia glukozy i kwasu moczowego we krwi (patrz punkt 4.4); zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
1 tabletka 2,5 mg = 100% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych wg ChPL (2,5 mg na dobę; ChPL, pkt 4.2). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.
- 2,5 mg na dobę · dorośli
źródło: „Nie zaleca się stosowania dawek większych niż 2,5 mg na dobę, ponieważ nie wykazują one silniejszego działania przeciwnadciśnieniowego, natomiast działanie moczopędne może być bardziej widoczne.” · ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli Stosowana dawka to 1 tabletka o mocy 2,5 mg, przyjmowana rano. Działanie produktu leczniczego Indapres zwiększa się z upływem czasu, a maksymalne obniżenie ciśnienia tętniczego może wystąpić dopiero po kilku miesiącach od rozpoczęcia leczenia. Nie zaleca się stosowania dawek większych niż 2,5 mg na dobę, ponieważ nie wykazują one silniejszego działania przeciwnadciśnieniowego, natomiast działanie moczopędne może być bardziej widoczne. Jeśli nie uzyskano zamierzonego obniżenia ciśnienia tętniczego podczas stosowania dawki 2,5 mg na dobę, można zastosować inny lek przeciwnadciśnieniowy.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności, nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Indapres u dzieci i młodzieży.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża
„Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane (mniej niż 300 kobiet w ciąży) dotyczące stosowania indapamidu u kobiet w ciąży. Długotrwałe stosowanie leków tiazydowych w trzecim trymestrze ciąży może powodować zmniejszenie objętości osocza u matki, jak również przepływ maciczno-łożyskowy krwi, co może spowodować niedokrwienie płodowo-łożyskowe i opóźnienie wzrostu płodu. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Zgodnie z ogólnie przyjętymi środkami ostrożności należy unikać stosowania indapamidu u kobiet w ciąży.”
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie ma wystarczających danych dotyczących przenikania indapamidu lub jego metabolitów do mleka kobiecego. Może wystąpić nadwrażliwość na leki będące pochodnymi sulfonamidów i hipokaliemia. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków lub niemowląt. Indapamid jest ściśle związany z diuretykami tiazydowymi, dla których wykazano zmniejszenie lub nawet zahamowanie laktacji. Nie należy stosować indapamidu podczas karmienia piersią.”
- Płodność: „Płodność Badania toksycznego wpływu na reprodukcję nie wykazały wpływu na płodność samic i samców szczurów (patrz punkt 5.3). Nie stwierdzono wpływu na płodność u ludzi.”
źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletkę można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków, należy ją połknąć w całości popijając wodą.” źródło: Ulotka, pkt 3
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zast osowaniem leku Indapres
Kiedy nie stosować leku Indapres
- Jeśli pacjent ma uczulenie na indapamid, inne sulfonamidy lub k tórykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wym ienionych w punkcie 6).
- Jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek.
- Jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby lub stan nazywany encefalopatią wątrobową
(choroba wątroby, która wpływa na czynność mózgu i ośrodkowego układu nerwowego).
- Jeśli u pacjenta występuje małe stężenie potasu we krwi.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania le ku Indapres należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką jeśli u pacjenta:
- występują choroby wątroby;
- występuje cukrzyca;
- występuje dna moczanowa;
- występują jakiekolwiek zaburzenia rytmu serca lub zaburzenia czynności nerek;
- planowane jest badanie ocen iające czynność przytarczyc;
- wystąpi osłabienie wzroku lub ból oka. Mogą być to objawy gromadzenia się płynu w
unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a
twardówką) lub zwiększenia ciśnienia we wnętrzu oka – mogą one wystąpić w przedziale od
kilku godzin do tygodni od przyjęcia leku Indapres. Nieleczone mogą prowadzić do trwałej
utraty wzroku. Jeśli pacjent wcześniej miał alergię na penicylinę lub sulfonamidy, może być w
grupie zwiększonego ryzyka rozwoju tych działań niepożądanych.
Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występowały reakcje uczuleniowe na światło.
Lekarz może zalecić przeprowadzenie badań krwi, aby ocenić, czy stężenie sodu i potasu nie jest
zmniejszone lub czy stężenie wapnia nie jest zwiększone. W przypadku dużego zmniejszenia stężenia
potasu może wystąpić rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych.
Jeśli pacjent uważa, że dotyczy go którakolwiek z sytuacji wymienionych powyżej lub ma pytania
albo wątpliwości dotyczące stosowania leku, powinien skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Sportowcy powinni wiedzieć, że ten lek zawiera substancję czynną, która może powodować
wystąpienie dodatnich wyników testów antydopingowych.
Lek Indapres a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie należy stosować leku Indapres jednocześnie z litem (stosowanym w leczeniu depresji) z powodu
ryzyka zwiększenia stężenia litu we krwi.
Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących leków, ponieważ
może być konieczne zachowanie szczególnej ostrożności:
- leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid,
amiodaron, sotalol, ibutylid, bretylium, dofetylid, preparaty naparstnicy),
- leki stosowane w leczeniu za burzeń psychicznych, takich jak depresja, niepokój, schizofrenia
(np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, neuroleptyki (takie
jak amisulpryd, sulpiryd, sultopryd, tiapryd, haloperydol, droperydol)),
- pimozyd (stosowany w leczeniu zespołu Tourette`a),
- beprydyl (stosowany w leczeniu dusznicy bolesnej, powodującej ból w klatce piersiowej),
- cyzapryd (stosowany w przypadku zbyt wolnej perystaltyki prz ełyku i żołądka),
- difemanil (stosowany w leczeniu zaburzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak owrzodzenie,
nadkwasota, nadreaktywość układu pokarmowego),
- sparfloksacyna, moksyfloksacyna , erytromycyna podawana we wstrzyknięciu (antybiotyki
stosowane w leczeniu zakażeń),
- winkamina podawana we wstrzyknięciu (stosowana w leczeniu objawowych zaburzeń
poznawczych u osób w podeszłym wieku, w tym utraty pamięci),
- halofantryna (lek przeciwpasożytniczy stosowany w leczeniu niektórych rodzajów malarii);
- pentamidyna (stosowana w leczeniu niektórych rodzajów zapalenia płuc),
- leki przeciwhistaminowe stosowane w leczeniu reakcji alergicznych, takich jak katar sienny
(np. mizolastyna, pentamidyna, terfenadyna, astemizol),
- niesteroidowe leki przeciwzapalne o działaniu przeciwbólowym (np. ibuprofen) lub duże
dawki kwasu acetylosalicylowego,
- syntetyczne opioidy stosowane w łagodzeniu bólu lub stosowane w leczeniu uzależnień
(metadon),
- inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego i
niewydolności serca),
- amfoterycyna B podawana we wstrzyknięciu (lek przeciwgrzybiczy),
- doustnie podawane kortykosteroidy, stosowane w leczeniu różnych chorób, w tym ciężkiej
astmy i reumatoidalnego zapalenia stawów,
- leki przeczyszczające pobudzające perystaltykę,
- baklofen (stosowany w leczeniu sztywności mięśni, występującej w takich chorobach, jak
stwardnienie rozsiane),
- allopurynol (stosowany w leczeniu dny moczanowej),
- leki moczopędne oszczędzające potas (amiloryd, spironolakton , triamteren),
- metformina (stosowana w leczeniu cukrzycy),
- jodowe środki kontrastujące (stosowane podczas badań radiolo gicznych),
- tabletki zawierające wapń lub inne suplementy wapnia,
- cyklosporyna, takrolimus lub inne leki hamujące czynność ukł adu odpornościowego po
przeszczepieniu narządów lub stosowane w leczeniu chorób autoimmunologicznych, lub
ciężkich chorób reumatycznych lub dermatologicznych,
- tetrakozaktyd (stosowany w leczeniu choroby Leśniowskiego-Cr ohna).
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie zaleca się stosowania tego leku w czasie ciąży. W przypadku planowania ciąży lub jej
potwierdzenia, lekarz najszybciej jak to możliwe zaleci inne leczenie. Należy poinformować lekarza o
ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży.
Substancja czynna przenika do mleka ludzkiego. Nie należy karmić piersią podczas stosowania tego
leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Indapres może powodować działania niepożądane, związane z obniżeniem ciśnienia krwi, takie
jak zawroty głowy lub uczucie zmęczenia (patrz punkt 4). Takie objawy częściej występują na
początku leczenia oraz po zwiększeniu dawki. Jeśli wystąpią, nie należy prowadzić pojazdu ani
wykonywać innych czynności wymagających koncentracji uwagi. Objawy te jednak wstępują rzadko,
jeśli leczenie prowadzone jest zgodnie z zaleceniami.
Lek Indapres zawiera laktozę jednowodną
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z następujących objawów niepożądanych, należy
przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem:
- obrzęk naczynioworuchowy i (lub) pokrzywka. Obrzęk naczynioruchowy charakteryzuje się
opuchlizną skóry kończyn lub twarzy, obrzękiem warg, języka, błon śluzowych gardła lub dróg
oddechowych, co powoduje duszność lub trudności w połykaniu. Jeśli wystąpią takie objawy,
należy natychmiast zgłosić się do lekarza (bardzo rzadko - mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na
10 000 osób);
- ciężkie reakcje skórne, w tym nasilona wysypka, zaczerwienienie skóry całego ciała, nasilone
swędzenie, powstawanie pęcherzy, łuszczenie i obrzęk skóry, zapalenie błon śluzowych (zespół
Stevensa-Johnsona) lub inne reakcje alergiczne (bardzo rzadko – mogą wystąpić rzadziej niż
u 1 na 10 000 osób);
- zaburzenia rytmu serca zagrażające życiu (częstość nieznana);
- zapalenie trzustki, które może powodować silny ból w nadbrzuszu, promieniujący od pleców
oraz bardzo złe samopoczucie (bardzo rzadko – mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 osób);
- choroba mózgu spowodowana pr zez schorzenie wątroby (encefalopatia wątrobowa); (częstość
nieznana);
- zapalenie wątroby (częstość nieznana).
Inne działania niepożądane, pogrupowane są według zmniejszającej się częstości występowania.
Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):
- czerwona, uwypuklająca się wysypka skórna;
- reakcje alergiczne, głównie dotyczące skóry, takie jak wysypki, u osób z predyspozycjami do
reakcji alergicznych i astmatycznych;
- małe stężenie potasu we krwi.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):
- wymioty;
- czerwone plamki na skórze (plamica);
- małe stężenie sodu we krwi , co może powodować odwodnienie i obniżenie ciśnienia tętniczego;
- impotencja (niezdolność osią gnięcia lub utrzymania erekcji).
Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
- zmęczenie, ból głowy, uczucie mr owienia i drętwienia (parestezja), zawroty głowy pochodzenia
błędnikowego;
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe ( takie jak nudności, zaparcie), suchość błony śluzowej jamy
ustnej;
- małe stężenie chlorków we krwi;
- małe stężenie magnezu we krwi.
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
- zmiany ilości krwinek, takiejak małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi, co powoduje
łatwe tworzenie się siniaków oraz krwawienia z nosa), leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek
białych, które może spowodować wystąpienie gorączki o niejasnej przyczynie, bólu gardła lub
innych objawów grypopodobnych – jeśli wystąpią takie objawy, należy skontaktować się z
lekarzem) i niedokrwistość (zmniejszenie liczby krwinek czerwonych);
- zwiększenie stężenia wapnia we krwi;
- zaburzenia rytmu serca (kołatanie serca – odczuwanie czynności serca), niskie ciśnienie
tętnicze;
- zaburzenia dotyczące nerek (powodujące objawy, takie jak zmęczenie, zwiększona potrzeba
oddawania moczu, świąd skóry, nudności, obrzęk kończyn);
- nieprawidłowa czynność wątroby.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- omdlenie;
- możliwość nasilenia objawów u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym (rodzaj
kolagenozy);
- odnotowano również przypadki reakcji nadwrażliwości na światło (zmiana wyglądu skóry) po
narażeniu na promieniowanie słoneczne lub sztuczne promieniowanie UVA;
- krótkowzroczność;
- zamazane widzenie;
- zaburzenia widzenia;
- osłabienie wzroku lub ból oczu na skutek podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy
gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko — nadmiernego nagromadzenia
płynu między naczyniówką a twardówką - lub ostrej jaskry zamkniętego kąta);
- zmiany dotyczące krwi - lekarz może zalecić badanie krwi w ce lu ich oceny. Mogą wystąpić
następujące zmiany w wynikach badań krwi:
• zwiększenie stężenia kwasu m oczowego, substancji, która może powodować wystąpienie
lub nasilenie dny moczanowej (bolesność stawu lub stawów, szczególnie stóp),
• zwiększenie stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą,
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych;
- nieprawidłowy zapis czynności serca w badaniu EKG
- kurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, rabdomioliza (rozpad mięśni poprzecznie
prążkowanych).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną, inne sulfonamidy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.
- Ciężka niewydolność nerek.
- Encefalopatia wątrobowa lub ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
- Hipokaliemia.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Specjalne ostrzeżenia
W przypadku zaburzenia czynności wątroby, leczenie tiazydami i lekami moczopędnymi o działaniu
podobnym do tiazydów może powodować, szczególnie w przypadku zaburzeń gospodarki wodno-
elektrolitowej, encefalopatię wątrobową, która może prowadzić do śpiączki wątrobowej.
Stosowanie tych leków moczopędnych należy natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia objawów
encefalopatii wątrobowej.
Nadwrażliwość na światło
Opisywano przypadki reakcji nadwrażliwości na światło, związanych ze stosowaniem tiazydowych leków
moczopędnych oraz leków o podobnym działaniu (patrz punkt 4.8). Jeśli reakcja nadwrażliwości na światło
wystąpi podczas leczenia, zaleca się odstawienie produktu leczniczego. Jeśli ponowne zastosowanie leku
moczopędnego okaże się konieczne, zaleca się ochronę powierzchni skóry narażonej na działanie promieni
słonecznych lub sztucznego promieniowania UVA.
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i jaskra wtórna
zamkniętego kąta:
Sulfonamidy i leki będące pochodnymi sulfonamidów mogą powodować reakcję idiosynkratyczną
wywołującą nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola
widzenia, przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Objawy obejmują nagłe
zmniejszenie ostrości widzenia lub ból oka i zwykle pojawiają się w ciągu kilku godzin do tygodni od
rozpoczęcia stosowania produktu leczniczego. Nieleczona ostra jaskra zamkniętego kąta może prowadzić do
trwałej utraty wzroku. Podstawowym leczeniem jest jak najszybsze odstawienie produktu Indapres. W
przypadku, gdy ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje niekontrolowane należy rozważyć niezwłoczne podjęcie
leczenia zachowawczego lub chirurgicznego. Do czynników ryzyka rozwoju ostrej jaskry zamkniętego kąta
może należeć uczulenie na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.
Środki ostrożności dotyczące stosowania
Równowaga wodno-elektrolitowa
- Stężenie sodu w osoczu
Przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić stężenie sodu, a następnie regularnie je kontrolować. Każde
leczenie moczopędne może powodować hiponatremię, w niektórych przypadkach z poważnymi jej
konsekwencjami. Zmniejszenie stężenia sodu w osoczu może być w początkowym okresie bezobjawowe,
dlatego też konieczna jest jego regularna kontrola, częstsza u osób w podeszłym wieku lub pacjentów z
marskością wątroby (patrz punkty 4.8 i 4.9). Hiponatremia z hipowolemią może powodować odwodnienie i
niedociśnienie ortostatyczne. Współistniejąca utrata jonów chlorkowych może prowadzić do wtórnej,
kompensacyjnej zasadowicy metabolicznej: częstość i nasilenie tego działania nie są znaczące.
- Stężenie potasu w osoczu
Utrata potasu z hipokaliemią stanowi główne ryzyko związane ze stosowaniem tiazydowych leków
moczopędnych i leków o podobnym działaniu. Hipokaliemia może powodować zaburzenia mięśni. Zgłaszano
przypadki rabdomiolizy, głównie w przypadkach ciężkiej hipokaliemii. Należy zapobiegać wystąpieniu
hipokaliemii (< 3,4 mmol/l), szczególnie u niektórych pacjentów, u których ryzyko jej wystąpienia jest
największe, np. u pacjentów w podeszłym wieku, niedożywionych i (lub) leczonych wieloma lekami, u
pacjentów z marskością wątroby z obrzękami i wodobrzuszem, z chorobą naczyń wieńcowych i
niewydolnością serca. W takiej sytuacji hipokaliemia zwiększa kardiotoksyczność preparatów naparstnicy
oraz ryzyko zaburzeń rytmu serca. W grupie ryzyka znajdują się także pacjenci z wydłużonym odstępem QT,
bez względu na to, czy jest to zaburzenie wrodzone, czy jatrogenne. Hipokaliemia, podobnie jak i bradykardia,
usposabia do rozwoju ciężkich zaburzeń rytmu serca, szczególnie do potencjalnie śmiertelnego częstoskurczu
typu torsades de pointes.
Częstsze kontrolowanie stężenia potasu w osoczu jest konieczne we wszystkich przedstawionych powyżej
sytuacjach. Pierwsze oznaczenie stężenie potasu w osoczu należy wykonać w pierwszym tygodniu leczenia. W
przypadku stwierdzenia hipokaliemii konieczne jest uzupełnienie potasu. Hipokaliemia występująca w
powiązaniu z małym stężeniem magnezu w surowicy może powodować oporność na leczenie, chyba że
stężenie magnezu w surowicy zostanie skorygowane.
- Stężenie magnezu
Wykazano, że leki moczopędne z grupy tiazydów i ich analogi, w tym indapamid, zwiększają wydalanie
magnezu z moczem, co może powodować hipomagnezemię (patrz punkty 4.5 i 4.8).
- Stężenie wapnia w osoczu
Tiazydowe leki moczopędne i leki o podobnym działaniu mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem,
powodując nieznaczne i przemijające zwiększenie stężenia wapnia w osoczu. Znaczna hiperkalcemia może
być skutkiem nierozpoznanej nadczynności przytarczyc.
Należy przerwać leczenie powyższymi produktami leczniczymi przed przeprowadzeniem badania
oceniającego czynność przytarczyc.
Stężenie glukozy we krwi
Monitorowanie stężenia glukozy we krwi jest ważne u pacjentów chorych na cukrzycę, szczególnie jeśli
współistnieje hipokaliemia.
Kwas moczowy
U pacjentów z hiperurykemią istnieje tendencja do zwiększania częstości napadów dny.
Czynność nerek a leki moczopędne
Leki moczopędne tiazydowe i leki o podobnym działaniu są w pełni skuteczne u pacjentów z prawidłową lub
tylko w niewielkim stopniu zaburzoną czynnością nerek (stężenie kreatyniny w osoczu poniżej 25 mg/l, tj. 220
mmol/l u pacjentów dorosłych). U pacjentów w podeszłym wieku podczas oceny czynności nerek na
podstawie stężenia kreatyniny w osoczu, należy wziąć pod uwagę wiek, płeć oraz masę ciała. Hipowolemia,
wtórna do utraty wody i sodu, indukowana przez leki moczopędne, na początku leczenia powoduje
zmniejszenie przesączania kłębuszkowego. Może to powodować zwiększenie stężenia mocznika we krwi i
kreatyniny w osoczu. Ta przemijająca czynnościowa niewydolność nerek nie powoduje żadnych następstw u
pacjentów z prawidłową czynnością nerek, natomiast może nasilić już istniejącą niewydolność nerek.
Sportowcy
W przypadku sportowców należy wziąć pod uwagę fakt, że substancja czynna zawarta w produkcie
leczniczym może powodować dodatni wynik testu antydopingowego.
Produkt leczniczy Indapres zawiera laktozę jednowodną. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u
pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Leki niezalecane do jednoczesnego stosowania:
Lit
Następuje zwiększenie stężenia litu w osoczu z objawami przedawkowania, tak jak w przypadku diety ubogiej
w sól (zmniejszone wydalanie litu z moczem). Jeśli konieczne jest zastosowanie leków moczopędnych, należy
uważnie monitorować stężenie litu w osoczu i jeśli jest to konieczne, odpowiednio dostosować dawkę.
Należy zachować ostrożność stosując jednocześnie następujące leki:
Leki indukujące torsades de pointes, takie jak między innymi:
- grupa Ia leków przeciwarytmicznych (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid);
- grupa III leków przeciwarytmicznych (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid, bretylium);
- niektóre leki przeciwpsychotyczne:
• pochodne fenotiazyny (np. c hloropromazyna, cyjamemazyna, lewomepromazyna, tiorydazyna,
trifluoperazyna);
• pochodne benzamidu (np. amisulpryd, sulpiryd, sultopryd, tia pryd);
• pochodne butyrofenonu (np. droperydol, haloperydol);
• inne leki przeciwpsychotyczne (np. pimozyd);
– inne: beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna iv., halofantryna, mizolastyna, pentamidyna,
sparfloksacyna, moksyfloksacyna, winkamina iv., metadon, astemizol, terfenadyna.
Zwiększenie ryzyka arytmii komorowych, szczególnie torsades de pointes (hipokaliemia jest
czynnikiem predysponującym).
Przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego należy obserwować, czy u pacjenta nie rozwija się hipokaliemia i
w razie konieczności korygować stężenie potasu. Należy kontrolować stężenie elektrolitów w osoczu oraz
wykonywać badanie EKG.
Jeśli występuje hipokaliemia, należy stosować leki nie powodujące ryzyka torsades de pointes.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (stosowane ogólnoustrojowo), w tym selektywne inhibitory COX-2,
duże dawki kwasu acetylosalicylowego (≥ 3 g/dobę):
Możliwość osłabienia przeciwnadciśnieniowego działania indapamidu.
Zwiększa się ryzyko ostrej niewydolności nerek u pacjentów odwodnionych (zmniejszone przesączanie
kłębuszkowe). Od początku leczenia należy kontrolować czynność nerek oraz dbać o nawodnienie pacjenta.
Inhibitory konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE):
Ryzyko nagłego niedociśnienia tętniczego i (lub) ostrej niewydolności nerek, kiedy leczenie inhibitorami ACE
rozpoczynane jest w sytuacji utrzymującego się niedoboru sodu (szczególnie u pacjentów ze zwężeniem
tętnicy nerkowej).
U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym ze względu na fakt, że uprzednie leczenie moczopędne może
spowodować niedobór sodu, należy:
- odstawić lek moczopędny na 3 dni przed rozpoczęciem stosowania inhibitorów ACE, a następnie, jeżeli
to konieczne, powrócić do leczenia lekiem moczopędnym nieoszczędzającym potasu;
- lub rozpocząć leczenie inhibitorem ACE w małych dawkach i stopniowo je zwiększać.
U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca należy rozpocząć leczenie od bardzo małych dawek inhibitora
ACE, jeżeli to możliwe po zmniejszeniu dawki leku moczopędnego nieoszczędzającego potasu. We
wszystkich przypadkach należy monitorować czynność nerek (stężenie kreatyniny w osoczu) przez pierwsze
tygodnie leczenia inhibitorem ACE.
Inne leki powodujące hipokaliemię: amfoterycyna B (iv.), gliko- i mineralokortykosteroidy (stosowane
ogólnie), tetrakozaktyd, leki przeczyszczające o działaniu pobudzającym perystaltykę:
Zwiększenie ryzyka hipokaliemii (działanie addycyjne).
Należy monitorować oraz korygować stężenie potasu w osoczu, szczególnie podczas jednoczesnego leczenia
glikozydami naparstnicy.
Należy stosować leki przeczyszczające niepobudzające perystaltyki.
Baklofen:
Nasila przeciwnadciśnieniowe działanie indapamidu.
Należy nawodnić pacjenta oraz na początku leczenia kontrolować czynność nerek.
Glikozydy naparstnicy:
Hipokaliemia i (lub) hipomagnezemia nasila toksyczne działanie glikozydów naparstnicy. Należy
monitorować stężenie potasu i magnezu w osoczu oraz zapis EKG i ponownie rozważyć sposób leczenia,
jeżeli jest to konieczne.
Leczenie skojarzone wymagające specjalnej ostrożności:
Allopurynol:
Jednoczesne leczenie indapamidem może zwiększyć częstość występowania reakcji nadwrażliwości na
allopurynol.
Leczenie skojarzone, które należy rozważyć:
Leki moczopędne oszczędzające potas (amiloryd, spironolakton, triamteren):
Racjonalne kojarzenie tych leków, korzystne dla niektórych pacjentów, nie eliminuje ryzyka hipokaliemii lub
hiperkaliemii (szczególnie w przypadku pacjentów z cukrzycą lub z niewydolnością nerek). Należy
monitorować stężenie potasu w osoczu i EKG, a jeśli jest to konieczne, należy ponownie rozważyć sposób
leczenia.
Metformina:
Zwiększenie ryzyka wystąpienia indukowanej przez metforminę kwasicy mleczanowej, z powodu możliwości
rozwoju czynnościowej niewydolności nerek związanej ze stosowaniem leków moczopędnych, szczególnie
diuretyków pętlowych. Nie należy stosować metforminy, jeśli stężenie kreatyniny w osoczu przekroczy
15 mg/l (135 μmol/l) u mężczyzn oraz 12 mg/l (110 μmol/l) u kobiet.
Środki cieniujące zawierające jod:
W przypadku odwodnienia spowodowanego lekami moczopędnymi istnieje zwiększone ryzyko rozwoju ostrej
niewydolności nerek, zwłaszcza, jeśli zastosowano duże dawki jodowego środka cieniującego.
Przed zastosowaniem takiego środka należy odpowiednio nawodnić pacjenta.
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki:
Nasilone działanie przeciwnadciśnieniowe oraz ryzyko wystąpienia hipotensji ortostatycznej (działanie
addycyjne).
Wapń (sole wapnia):
Ryzyko hiperkalcemii w wyniku zmniejszonego wydalania wapnia przez nerki.
Cyklosporyna, takrolimus:
Ryzyko zwiększenia stężenia kreatyniny w osoczu, bez zmiany stężenia cyklosporyny, nawet jeśli nie
występuje utrata wody i (lub) sodu.
Kortykosteroidy, tetrakozaktyd (stosowane ogólnie):
Zmniejszone działanie przeciwnadciśnieniowe (zatrzymanie wody i (lub) sodu w wyniku działania
kortykosteroidów).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są hipokaliemia, reakcje nadwrażliwości, głównie
dotyczące skóry, u osób skłonnych do alergii i reakcji astmatycznych i wysypki plamkowo-grudkowe.
Leki moczopędne o działaniu podobnym do tiazydów, w tym indapamid, mogą powodować następujące
działania niepożądane, z przedstawioną częstością:
Bardzo często (• 1/10); często (• 1/100 do < 1/10); niezbyt często (• 1/1 000 do < 1/100); rzadko
(• 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (≥ 1/100 000 do < 1/10 000); nieznana (nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo rzadko: małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość
hemolityczna.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: hipokaliemia (patrz punkt 4.4).
Niezbyt często: hiponatremia (patrz punkt 4.4).
Rzadko: hipochloremia, hipomagnezemia.
Zaburzenia układu nerwowego
Rzadko: zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, uczucie zmęczenia, ból głowy, parestezja.
Nieznana: omdlenie.
Zaburzenia oka
Nieznana: krótkowzroczność, zamazane widzenie, zaburzenie widzenia, ostra jaskra zamkniętego kąta,
nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką.
Zaburzenia serca
Bardzo rzadko: zaburzenia rytmu serca.
Nieznana: torsades de pointes (potencjalnie zakończone zgonem) (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo rzadko: niedociśnienie tętnicze.
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często: wymioty.
Rzadko: nudności, zaparcie, suchość błony śluzowej jamy ustnej.
Bardzo rzadko: zapalenie trzustki.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bardzo rzadko: zaburzenia czynności wątroby.
Nieznana: ryzyko encefalopatii wątrobowej w przebiegu niewydolności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.4),
zapalenie wątroby.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: reakcje nadwrażliwości, wysypki plamkowo-grudkowe.
Niezbyt często: plamica.
Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka,
zespół Stevensa-Johnsona.
Nieznana: możliwość nasilenia objawów współistniejącego ostrego tocznia rumieniowatego układowego,
reakcje nadwrażliwości na światło (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Bardzo rzadko: niewydolność nerek.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Nieznana: kurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, rabdomioliza (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często: zaburzenie erekcji.
Badania diagnostyczne
Nieznana: wydłużenie odstępu QT w elektrokardiogramie (patrz punkty 4.4 i 4.5), zwiększenie stężenia
glukozy i kwasu moczowego we krwi (patrz punkt 4.4), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
Opis wybranych działań niepożądanych
Podczas II i III fazy badań porównujących stosowanie indapamidu w dawce 1,5 mg i 2,5 mg, analiza stężenia
potasu w osoczu wykazała wpływ indapamidu zależny od dawki:
- indapamid w dawce 1,5 mg: stężenie potasu w osoczu < 3,4 mmol/l obserwowano u 10% pacjentów i
< 3,2 mmol/l u 4% pacjentów po 4 do 6 tygodniach leczenia. Po 12 tygodniach leczenia średnie
zmniejszenie stężenia potasu w osoczu wynosiło 0,23 mmol/l.
- indapamid w dawce 2,5 mg: stężenie potasu w osoczu < 3,4 mmol/l) obserwowano u 25% pacjentów i
< 3,2 mmol/l u 10% pacjentów po 4 do 6 tygodniach leczenia. Po 12 tygodniach leczenia średnie
zmniejszenie stężenia potasu w osoczu wynosiło 0,41 mmol/l.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.