Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 7 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Choroba von Willebrandawskazanie z ChPL źródło: „2 Aktywność czynnika von Willebranda, oznaczaną z użyciem kofaktora ristocetyny, określono względem Międzynarodowego Wzorca WHO dla czynnika von Willebranda, koncentrat .” · ChPL, pkt 4.1 źródło: „3 Bez stabilizatora (albuminy), największa aktywność swoista czynnika VIII i antygenu czynnika von Willebranda w stosunku 1:1 wynosi 100 j.m. czynnika VIII/mg białka.” · ChPL, pkt 4.1
Skaza krwotocznawskazanie z ChPL źródło: „Leczenie i profilaktyka krwawień u pacjentów z wrodzonym (hemofilia A) lub nabytym niedoborem czynnika VIII.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Factor humanus von Willebrandi 38 j.m./ml + Factor VIII coagulationis humanus 50 j.m./ml (proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań)
biały Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Biały lub jasnożółty proszek lub krucha, zestalona masa. Eur. (proszek: szkło typu II; rozpuszczalnik: szkło typu I), zamkniętych korkami z gumy butylowej, Ph. Eur. FVIII/ 190 j.m. VWF źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotnyźródło: „Nie ma informacji dotyczących wpływu Immunate na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
31 pozycji wyodrębnione przez model AI
niezbyt często: Nadwrażliwość; Inhibicja czynnika VIII
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dzieci i młodzież„Dzieci i młodzież Produkt należy stosować ostrożnie u dzieci poniżej 6 lat, narażonych w ograniczonym stopniu na działanie produktów zawierających czynnik VIII, gdyż dane dotyczące tej grupy pacjentów są ograniczone. Dawkowanie w hemofilii A u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat określa się na podstawie masy ciała i dlatego na ogół opiera się na tych samych wytycznych, co w przypadku pacjentów dorosłych. Dawka i częstość podawania powinny być zawsze uzależnione od skuteczności klinicznej w danym przypadku (patrz punkt 4.4). W niektórych przypadkach, zwłaszcza u młodszych pacjentów, konieczne mogą być krótsze odstępy między kolejnymi dawkami lub większe dawki.”źródło: ChPL, pkt 4.2
Grupy szczególne (cytat)
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność„Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Ponieważ hemofilia A rzadko występuje u kobiet, brak jest doświadczenia odnośnie stosowania Immunate w okresie ciąży, karmienia piersią i wpływu na płodność. Immunate powinien być stosowany w okresie ciąży i karmienia piersią tylko w uzasadnionych wskazaniach. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie ma informacji dotyczących wpływu Immunate na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: Ulotka, pkt 2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie (tabela z dokumentu): się następującą tabelą:
Nasilenie krwawienia / rodzaj zabiegu chirurgicznego
Wymagany poziom czynnika VIII (w % normy) (j.m./dl)
Częstotliwość dawkowania (godziny) / okres leczenia (dni)
Krwawienie Wczesne krwawienie do stawów, mięśni lub krwawienie z jamy ustnej Bardziej nasilone krwawienie do stawów, mięśni lub krwiak Krwawienia zagrażające życiu
20–40 30–60 60–100
Powtarzać co 12–24 godziny. Co najmniej 1 dzień, aż do ustąpienia krwawienia ocenianego według ustąpienia bólu bądź do zagojenia rany. Powtarzać infuzje co 12–24 godziny przez 3–4 dni lub więcej, aż do ustąpienia bólu i ustąpienia ostrego upośledzenia funkcji. Powtarzać infuzje co 8–24 godziny, aż do ustąpienia zagrożenia.
Zabiegi chirurgiczne Drobne łącznie z ekstrakcją zęba Duże
30–60 80–100 (przedi pooperacyjne)
Co 24 godziny, przynajmniej przez 1 dzień, dopóki nie dojdzie do zagojenia rany. Powtarzać infuzje co 8–24 godziny do uzyskania odpowiedniego zagojenia rany, potem kontynuować leczenie przez co najmniej 7 kolejnych dni, aby utrzymać aktywność czynnika VIII na poziomie 30–60% (j.m./dl).
Sposób użycia (kroki z dokumentu): Stosować technikę aseptyczną!
Ogrzać nieotwartą fiolkę zawierającą rozpuszczalnik (Wodę do wstrzykiwań) do temperatury pokojowej (maksymalnie 37°C).
Zdjąć wieczka ochronne z fiolek z proszkiem i z rozpuszczalnikiem (rys. A) i oczyścić gumowe korki obu fiolek.
Umieścić na fiolce rozpuszczalnika pofalowany koniec zestawu do przenoszenia i docisnąć (rys. B).
Usunąć osłonę ochronną z drugiej strony zestawu do przenoszenia, zwracając uwagę na to, aby nie dotknąć odsłoniętego końca.
Odwrócić zestaw do przenoszenia z przyłączoną fiolką z rozpuszczalnikiem nad fiolką z proszkiem i wbić wolną igłę przez gumowy korek fiolki z proszkiem (rys. C). Rozpuszczalnik ulegnie wessaniu przez podciśnienie do fiolki z proszkiem.
Po upływie około jednej minuty rozłączyć fiolki przez usunięcie zestawu do przenoszenia z dołączoną fiolką z rozpuszczalnikiem od fiolki z proszkiem (rys. D). Ponieważ rozpuszczanie zachodzi łatwo, należy poruszać fiolką z koncentratem bardzo delikatnie lub wcale. NIE WSTRZĄSAĆ ZAWARTOŚCIĄ FIOLKI. NIE ODWRACAĆ FIOLKI Z PROSZKIEM, ZANIM BĘDZIE GOTOWA DO PRZENIESIENIA ZAWARTOŚCI.
Po rekonstytucji, przed podaniem skontrolować przygotowany roztwór pod kątem obecności nierozpuszczalnych cząstek i zmiany zabarwienia. Roztwór powinien być przejrzysty lub lekko opalizujący. Jednak nawet, jeżeli dokładnie przestrzegano procedury rekonstytucji, można czasem zauważyć niewielką ilość drobnych cząstek. Dołączony zestaw filtrujący usunie cząstki, a oznaczona na opakowaniu moc produktu nie ulegnie zmniejszeniu. Nie wolno stosować roztworów produktu po rekonstytucji, które są mętne lub zawierają osad.
Sposób użycia (kroki z dokumentu): Stosować technikę aseptyczną!
Zastosować dołączony zestaw filtrujący, aby zapobiec podaniu z produktem cząstek gumy, pochodzących z korka (ryzyko mikrozatorowości). Aby pobrać produkt po rekonstytucji, założyć zestaw filtrujący na dołączoną strzykawkę jednorazowego użytku i wprowadzić go przez gumowy korek (rys. E).
Na moment odłączyć strzykawkę od zestawu filtrującego. Powietrze przedostanie się do fiolki z proszkiem, a wszelka znajdująca się w środku piana opadnie. Przez zestaw filtrujący (rys. F) pobrać roztwór do strzykawki.
Odłączyć strzykawkę od zestawu filtrującego i powoli wstrzyknąć dożylnie roztwór (maksymalna prędkość wstrzykiwania: 2 ml na minutę) przy użyciu dołączonego zestawu infuzyjnego - igły motylkowej (lub dołączonej igły jednorazowego użytku).
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem Immunate 250 IU FVIII/ 190 IU VWF
Kiedy nie stosować leku Immunate 250 IU FVIII/ 190 IU VWF
- jeśli pacjent ma uczulenie na ludzki czynnik krzepnięcia VIII lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
W przypadku wątpliwości odnośnie możliwości stosowania, należy zwrócić się do lekarza.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
W razie wystąpienia reakcji alergicznych:
• Istnieje niewielkie prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji anafilaktycznej (nagłej reakcji
alergicznej o ciężkim przebiegu) na lek Immunate. Pacjent powinien być zaznajomiony
z wczesnymi objawami reakcji alergicznych, takimi jak nagłe zaczerwienienie twarzy, wysypka,
pokrzywka, bąble pokrzywkowe, uogólniony świąd, obrzęk warg, powieki języka, duszność,
świszczący oddech, ból w klatce piersiowej, uczucie ucisku w klatce piersiowej, ogólne złe
samopoczucie, zawroty głowy, przyspieszone bicie serca i niskie ciśnienie tętnicze krwi.
Objawy te mogą być wczesnymi oznakami wstrząsu anafilaktycznego, w którym dodatkowo
mogą występować skrajnie nasilone zawroty głowy, utrata przytomności i skrajnie nasilone
trudności w oddychaniu.
• W razie wystąpienia jakiegokolwiek z tych objawów należy natychmiast przerwać
wstrzykiwanie/infuzję i skontaktować się z lekarzem. Objawy ciężkie, łącznie z utrudnionym
oddychaniem i (prawie) omdleniem, wymagają natychmiastowego leczenia jak w nagłych
wypadkach.
Kiedy wymagane jest monitorowanie leczenia:
• Lekarz może zlecić przeprowadzenie badań, aby upewnić się, że aktualnie stosowana dawka
wystarcza do osiągnięcia i utrzymania właściwych poziomów czynnika VIII i czynnika
von Willebranda.
Jeśli krwawienie wciąż się utrzymuje:
• Tworzenie inhibitorów (przeciwciał) jest znanym powikłaniem, które może występować
w trakcie leczenia wszystkimi lekami zawierającymi czynnik VIII. Inhibitory te, zwłaszcza przy
wysokich stężeniach, przerywają prawidłowe leczenie i pacjent będzie uważnie monitorowany
pod kątem wytwarzania tych inhibitorów. Jeżeli krwawienie u pacjenta nie jest prawidłowo
kontrolowane przy użyciu leku Immunate, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.
Pacjenci z chorobą von Willebranda, szczególnie pacjenci typu 3, mogą wytwarzać przeciwciała
neutralizujące (inhibitory) przeciw czynnikowi von Willebranda. Lekarz może zlecić
przeprowadzenie badań w celu potwierdzenia ich obecności. Inhibitory przeciwko czynnikowi
von Willebranda są to przeciwciała we krwi, które blokują stosowany czynnik von Willebranda.
Z tego powodu czynnik von Willebranda jest mniej skuteczny w kontrolowaniu krwawienia.
W przypadku leków wytwarzanych z ludzkiej krwi lub osocza podejmowane są odpowiednie środki
zapobiegawcze przed przeniesieniem zakażenia na pacjentów. Obejmują one staranny dobór dawców
krwi i osocza, aby mieć pewność, że wykluczono osoby obciążone ryzykiem nosicielstwa zakażenia,
badanie każdej porcji oddanej krwi i puli osocza pod kątem wirusów/zakażenia i włączenie do procesu
przetwarzania krwi lub osocza procedur, które inaktywują lub usuwają wirusy. Pomimo zastosowania
tych środków, przy podawaniu leków pochodzących z ludzkiej krwi lub osocza nie można całkowicie
wykluczyć możliwości przeniesienia zakażenia. Dotyczy to również nieznanych lub nowo odkrytych
wirusów i innych rodzajów zakażeń.
Stosowane środki są uznawane za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak ludzki wirus
niedoboru odporności (HIV), wirus zapalenia wątroby typu B i C oraz bezotoczkowego wirusa
zapalenia wątroby typu A. Stosowane środki mogą mieć ograniczoną skuteczność wobec wirusów
bezotoczkowych, takich jak parwowirus B19. Zakażenie parwowirusem B19 może mieć poważne
skutki dla kobiet w ciąży (zakażenie płodu) oraz pacjentów z niedoborami odporności lub
z niektórymi typami niedokrwistości (np. sferocytoza wrodzona lub niedokrwistość hemolityczna).
W przypadku regularnego lub wielokrotnego otrzymywania produktów zawierających czynnik VIII,
które pochodzą z ludzkiego osocza, lekarz może zalecić szczepienia przeciwko zapaleniu wątroby
typu A i B.
Szczególnie zaleca się, aby przy każdym podaniu pacjentowi dawki Immunate zanotować nazwę
i numer serii produktu leczniczego w celu zachowania zapisu dotyczącego użytej serii.
Immunate zawiera izoaglutyniny grup krwi (anty-A i anty-B). U pacjentów z grupą krwi A, B lub AB
może wystąpić hemoliza spowodowana powtórzeniem podania w krótkim czasie lub podaniem bardzo
dużych dawek.
Dzieci
Produkt należy stosować ostrożnie u dzieci poniżej 6 lat, które w sposób ograniczony były
eksponowane na produkty zawierające czynnik VIII, jako że dane kliniczne na temat tej grupy
pacjentów są ograniczone.
Immunate 250 IU FVIII/ 190 IU VWF a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Nie zgłaszano interakcji leku Immunate z innymi lekami.
Leku Immunate nie wolno przed podaniem mieszać z innymi lekami lub rozpuszczalnikami, za
wyjątkiem załączonej wody do wstrzykiwań, ponieważ mogłyby one ujemnie wpłynąć na skuteczność
i bezpieczeństwo produktu. Zaleca się przepłukanie założonego dostępu żylnego odpowiednim
roztworem, np. roztworem soli fizjologicznej, przed i po wstrzyknięciu Immunate.
Immunate 250 IU FVIII/ 190 IU VWF z jedzeniem i piciem
Nie ma specjalnych zaleceń odnośnie podawania Immunate względem posiłków.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Ponieważ hemofilia A rzadko występuje u kobiet, brak jest doświadczenia odnośnie stosowania
Immunate w okresie ciąży, karmienia piersią i wpływu na płodność. Immunate powinien być
stosowany w okresie ciąży i karmienia piersią tylko w uzasadnionych wskazaniach. Jeśli pacjentka jest
w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna
poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie ma informacji dotyczących wpływu Immunate na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.
Immunate 250 IU FVIII/ 190 IU VWF zawiera sód
Lek zawiera 9,8 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 0,5%
maksymalnej zalecanej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Poważne działania niepożądane, które mogą wystąpić po zastosowaniu produktów czynnika
VIII pochodzących z ludzkiego osocza
Rzadko obserwowano reakcje alergiczne, które w niektórych przypadkach prowadziły do ciężkich
i zagrażających życiu reakcji (anafilaksja). Dlatego też należy zapoznać się z wczesnymi objawami
reakcji alergicznych, takimi jak: nagłe zaczerwienienie twarzy, wysypka, pokrzywka, bąble
pokrzywkowe, uogólniony świąd, obrzęk warg i języka, duszność (problemy z oddychaniem),
świszczący oddech (utrudnione wdychanie/wydychanie powietrza w wyniku zwężenia dróg
oddechowych), ucisk w klatce piersiowej, niskie ciśnienie krwi, spadek ciśnienia krwi, ogólne złe
samopoczucie oraz zawroty głowy. Objawy te mogą być wczesnymi oznakami wstrząsu
anafilaktycznego. W razie wystąpienia jakiejkolwiek reakcji alergicznej lub anafilaktycznej należy
natychmiast przerwać wstrzykiwanie/infuzję i powiadomić lekarza. Ciężkie objawy wymagają
natychmiastowego leczenia jak w nagłych wypadkach.
W przypadku dzieci nieleczonych wcześniej lekami zawierającymi czynnik VIII, przeciwciała
blokujące (patrz punkt 2) mogą powstawać bardzo często (więcej niż 1 na 10 pacjentów). Jednak
u pacjentów, którzy wcześniej byli leczeni czynnikiem VIII (ponad 150 dni leczenia), ryzyko jest
niezbyt częste (mniej niż 1 na 100 pacjentów). Jeżeli tak się stanie, leki pacjenta mogą przestać działać
prawidłowo i u pacjenta może wystąpić utrzymujące się krwawienie. Jeżeli tak się stanie, należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Tworzenie się zobojętniających przeciwciał przeciw czynnikowi von Willebranda jest znanym
powikłaniem leczenia osób z chorobą von Willebranda. Jeżeli wytworzą się przeciwciała
neutralizujące (inhibitory), może się to objawić niewystarczającym wynikiem klinicznym leczenia
(krwawienie nie jest kontrolowane przy zastosowaniu właściwej dawki) lub jako reakcja alergiczna.
W takich przypadkach zaleca się kontakt z wyspecjalizowanym ośrodkiem leczenia hemofilii.
Po podaniu dużych dawek może wystąpić hemoliza u pacjentów z grupą krwi A, B lub AB.
Działania niepożądane zgłaszane po użyciu Immunate
Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 na 10 pacjentów)
• inhibicja czynnika VIII (u dzieci, które nie były uprzednio leczone lekami zawierającymi
czynnik VIII).
Niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów)
• nadwrażliwość;
• inhibicja czynnika VIII [u pacjentów, którzy byli uprzednio leczeni czynnikiem VIII (leczenie
trwające dłużej niż 150 dni)].
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• zaburzenia krzepnięcia (niezdolność do tworzenia skrzepów);
• niepokój;
• parestezja (uczucie mrowienia lub kłucia);
• zawroty głowy;
• ból głowy;
• zapalenie spojówek;
• tachykardia (przyspieszone bicie serca);
• kołatanie serca;
• niedociśnienie (niskie ciśnienie krwi);
• nagłe zaczerwienienie twarzy;
• bladość (blady wygląd);
• duszność (problemy z oddychaniem);
• kaszel;
• wymioty;
• nudności;
• pokrzywka (pokrzywkowa wysypka na całym ciele);
• wysypka;
• świąd (uczucie swędzenia);
• rumień (zaczerwienienie skóry);
• nadmierna potliwość;
• neurodermit (swędząca lub szorstka skóra);
• ból mięśni;
• ból w klatce piersiowej;
• uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej;
• obrzęk (zatrzymanie płynów);
• gorączka;
• dreszcze;
• pieczenie i kłucie w miejscu podania (reakcje w miejscu podania);
• ból.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Identyfikowalność
W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie
zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.
Nadwrażliwość
Możliwe jest wystąpienie reakcji nadwrażliwości typu alergicznego związanych z podaniem
Immunate. Należy zalecić pacjentowi, aby w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości
natychmiast przerwać stosowanie produktu i skontaktować się ze swoim lekarzem. Pacjenci powinni
zostać poinformowani o wczesnych objawach reakcji nadwrażliwości, do których należą pokrzywka,
rozległa pokrzywka, wysypka, nagłe zaczerwienienie twarzy, świąd, obrzęk (włączając obrzęk twarzy
i powiek), uczucie ucisku w klatce piersiowej, świszczący oddech, duszność, ból w klatce piersiowej,
tachykardia, spadek ciśnienia i anafilaksja, aż do wstrząsu anafilaktycznego. W przypadku wstrząsu
anafilaktycznego należy zastosować standardowe zasady leczenia wstrząsu.
Inhibitory (pacjenci z hemofilią A)
Wytwarzanie neutralizujących przeciwciał (inhibitorów) przeciw czynnikowi VIII jest znanym
powikłaniem w leczeniu osób z hemofilią A. Inhibitory te są zazwyczaj immunoglobulinami IgG
skierowanymi przeciwko aktywności prokoagulacyjnej czynnika VIII, którą oznacza się
w jednostkach Bethesda (Bethesda Units = BU) na mililitr osocza stosując test zmodyfikowany.
Ryzyko wytworzenia inhibitorów jest zależne od ciężkości choroby oraz okresu ekspozycji na
czynnik VIII. Ryzyko to jest największe podczas pierwszych 50 dni ekspozycji i występuje przez całe
życie, przy czym zdarza się to niezbyt często.
Istotność kliniczna wytwarzania inhibitora będzie zależeć od miana inhibitora, przy czym inhibitory,
które występują przejściowo lub stale w niskim mianie, stwarzają mniejsze ryzyko niewystarczającej
odpowiedzi klinicznej niż inhibitory o wysokim mianie.
Ogólnie, wszyscy pacjenci leczeni produktami czynnika krzepnięcia VIII muszą być dokładnie
monitorowani pod względem wytwarzania inhibitorów, poprzez obserwacje stanu klinicznego i ocenę
badań laboratoryjnych. Jeśli pomimo zastosowania odpowiedniej dawki nie udaje się osiągnąć
oczekiwanego poziomu aktywności czynnika VIII w osoczu lub nie można opanować krwawienia,
należy wykonać badanie oceniające obecność inhibitorów czynnika VIII. U pacjentów ze znaczną
aktywnością inhibitora leczenie czynnikiem VIII może być nieskuteczne i należy rozważyć inne
możliwości terapii. Leczenie takich pacjentów należy prowadzić pod kierunkiem lekarzy
doświadczonych w leczeniu hemofilii i inhibitorów czynnika VIII.
Zdarzenia sercowo-naczyniowe
U pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego leczenie substytucyjne
czynnikiem VIII może zwiększyć ryzyko sercowo-naczyniowe.
Inhibitory (pacjenci z chorobą von Willebranda)
Pacjenci z chorobą von Willebranda, szczególnie pacjenci typu 3, mogą wytwarzać przeciwciała
neutralizujące (inhibitory) przeciw czynnikowi von Willebranda. Jeżeli nie udaje się osiągnąć
spodziewanych poziomów aktywności czynnika VWF:RCo w osoczu lub gdy przy zastosowaniu
właściwej dawki nie udaje się opanować krwawienia, należy przeprowadzić odpowiednie badanie na
obecność inhibitora przeciw czynnikowi von Willebranda. U pacjentów z wysokimi poziomami
inhibitora, leczenie z użyciem czynnika von Willebranda może być nieskuteczne i należy rozważyć
inne możliwości terapii.
Incydenty zakrzepowe
Istnieje ryzyko wystąpienia incydentów zakrzepowych szczególnie u pacjentów ze znanymi
klinicznymi lub laboratoryjnymi czynnikami ryzyka. Dlatego też pacjentów należy monitorować pod
kątem wystąpienia wczesnych objawów zakrzepicy. Postępowanie profilaktyczne przeciwko żylnej
chorobie zakrzepowo-zatorowej powinno być wprowadzone zgodnie z obowiązującymi zaleceniami.
Immunate zawiera relatywnie dużą ilość czynnika VIII w stosunku do zawartości czynnika von
Willebranda, dlatego lekarz prowadzący powinien być świadomy, że kontynuacja leczenia może
spowodować nadmierny wzrost FVIII:C. U pacjentów otrzymujących Immunate należy monitorować
stężenie FVIII:C w osoczu, aby uniknąć utrzymywania się wysokich stężeń FVIII:C w osoczu, które
mogą zwiększyć ryzyko incydentów zakrzepowych.
Standardowe środki zapobiegania zakażeniom związanym ze stosowaniem produktów leczniczych
otrzymywanych z ludzkiej krwi lub osocza obejmują selekcję dawców, badania przesiewowe
poszczególnych pobranych próbek bądź całych pul osocza w kierunku swoistych markerów zakażenia
oraz wprowadzenie do procesu produkcji etapów skutecznej inaktywacji/usunięcia wirusów. Pomimo
to w przypadku podawania leków otrzymywanych z ludzkiej krwi lub osocza nie można całkowicie
wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to również nieznanych lub nowo
odkrytych wirusów i innych czynników chorobotwórczych.
Stosowane środki są uznawane za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak wirus nabytego
niedoboru odporności (HIV), wirus zapalenia wątroby typu B (HBV) czy wirus zapalenia wątroby
typu C (HCV), oraz bezotoczkowego wirusa zapalenia wątroby typu A (HAV). Stosowane środki
mogą mieć ograniczoną skuteczność wobec wirusów bezotoczkowych, takich jak parwowirus B19.
Zakażenie parwowirusem B19 może mieć poważne skutki dla kobiet w ciąży (zakażenie płodu) oraz
osób z niedoborem odporności lub zwiększoną erytropoezą (np. w anemii hemolitycznej).
U pacjentów, otrzymujących regularnie lub w sposób powtarzany produkty zawierające czynnik VIII
pochodzący z osocza ludzkiego, należy rozważyć zastosowanie odpowiednich szczepień (przeciwko
wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B).
Immunate zawiera izoaglutyniny grup krwi (anty-A i anty-B). U pacjentów z grupą krwi A, B lub AB
może wystąpić hemoliza spowodowana powtórzeniem podania w krótkim czasie lub podaniem bardzo
dużych dawek.
Zawartość sodu
Produkt leczniczy zawiera 9,8 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 0,5% zalecanej przez WHO
maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
Dzieci i młodzież
Produkt należy stosować ostrożnie u dzieci poniżej 6 lat, w sposób ograniczony eksponowanych na
działanie produktów zawierających czynnik VIII, gdyż dane kliniczne dotyczące tej grupy pacjentów
są ograniczone.
Wymienione ostrzeżenia i środki ostrożności odnoszą się zarówno do pacjentów dorosłych, jak
i dzieci i młodzieży.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z produktem leczniczym Immunate.
Nie zgłaszano żadnych interakcji produktów ludzkiego czynnika krzepnięcia VIII z innymi
produktami leczniczymi.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane, które mogą wystąpić po zastosowaniu produktów czynnika VIII
pochodzących z ludzkiego osocza:
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Rzadko obserwowano reakcje nadwrażliwości lub alergiczne, które mogą obejmować obrzęk
naczynioruchowy, pieczenie i kłucie w miejscu wstrzyknięcia, dreszcze, nagłe zaczerwienienie
twarzy, uogólnioną pokrzywkę, wysypkę, ból głowy, pokrzywkę, świąd, spadek ciśnienia krwi,
senność, nudności, niepokój, tachykardię, ucisk w klatce piersiowej, duszność, mrowienie, wymioty,
świszczący oddech. Te objawy w niektórych przypadkach mogą prowadzić do ciężkiej anafilaksji
(w tym wstrząsu). Należy poinstruować pacjentów, aby w przypadku wystąpienia tych objawów
skontaktowali się z lekarzem prowadzącym (patrz punkt 4.4).
Wytwarzanie przeciwciał neutralizujących (inhibitorów) może występować u pacjentów z hemofilią A
leczonych czynnikiem VIII, w tym produktem leczniczym Immunate. Jeżeli wystąpią takie inhibitory,
będzie się to objawiało jako niewystarczająca odpowiedź kliniczna. W takich przypadkach zaleca się
kontakt ze specjalistycznym centrum leczenia hemofilii.
Pacjenci z chorobą von Willebranda, szczególnie pacjenci typu 3, mogą bardzo rzadko wytwarzać
przeciwciała neutralizujące (inhibitory) przeciw czynnikowi von Willebranda. Pojawienie się
inhibitorów będzie objawiać się, jako niewystarczająca odpowiedź kliniczna. Obecność tych
przeciwciał może być ściśle związana z reakcjami anafilaktycznymi. Dlatego też pacjenci, u których
występuje reakcja anafilaktyczna powinni być badani na obecność inhibitora. We wszytkich takich
przypadkach zaleca sie skontaktowanie ze specialistycznym centrum leczenia hemofilii.
U pacjentów z grupami krwi A, B lub AB w wyniku podania dużej dawki może wystąpić hemoliza.
Informacje na temat bezpieczeństwa w zakresie przenoszenia czynników zakaźnych, patrz punkt 4.4.
Działania niepożądane zebrane na podstawie raportów z badań klinicznych i doświadczenia po
wprowadzeniu na rynek produktu Immunate:
Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych
Tabela poniżej, przedstawiona zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA (zgodnie
z zalecaną terminologią).
Częstość występowania oceniano zgodnie z następującą konwencją:
bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko
(≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
Klasyfikacja układów
i narządów MedDRA
Działanie niepożądane Częstość
występowania
Zaburzenia układu
immunologicznego
Nadwrażliwość Niezbyt często1
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Inhibicja czynnika VIII Niezbyt często (PUL)2
Bardzo często (PUN)2
Zaburzenia krzepnięcia Nieznana
Zaburzenia psychiatryczne Niepokój Nieznana
Zaburzenia układu nerwowego Parestezja Nieznana
Zawroty głowy Nieznana
Ból głowy Nieznana
Zaburzenia oka Zapalenie spojówek Nieznana
Zaburzenia serca Tachykardia Nieznana
Kołatanie serca Nieznana
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie Nieznana
Nagłe zaczerwienienie twarzy Nieznana
Bladość Nieznana
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
Duszność Nieznana
Kaszel Nieznana
Zaburzenia żołądka i jelit Wymioty Nieznana
Nudności Nieznana
Klasyfikacja układów
i narządów MedDRA
Działanie niepożądane Częstość
występowania
Zaburzenia skórne i tkanki
podskórnej
Pokrzywka Nieznana
Wysypka (włączając wysypkę rumieniowatą
i grudkową)
Nieznana
Świąd Nieznana
Rumień Nieznana
Nadmierna potliwość Nieznana
Neurodermit Nieznana
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Ból mięśni Nieznana
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Ból w klatce piersiowej Nieznana
Dyskomfort w klatce piersiowej Nieznana
Obrzęk (włączając obrzęk kończyn, powiek
i twarzy)
Nieznana
Gorączka Nieznana
Dreszcze Nieznana
Reakcje w miejscu podania (włączając
pieczenie)
Nieznana
Ból Nieznana
1 Jedna reakcja nadwrażliwości na 329 infuzji w jednym badaniu klinicznym, u 5 pacjentów.
2 Częstotliwość opiera się na badaniach wszystkich produktów FVIII, które obejmowały pacjentów
z ciężką hemofilią A. PUL = pacjenci uprzednio leczeni, PUN = pacjenci uprzednio nieleczeni.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.