Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Flumazenilum 0,1 mg/ml (roztwór do wstrzykiwań, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Okres ważności po rozcieńczeniu: 24 godziny (po sporządzeniu)
- Okres ważności po rozcieńczeniu: 24 godzin (po sporządzeniu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Kwas octowy lodowaty; Sodu chlorek; Disodu edetynian; Sodu wodorotlenek, roztwór 1N; Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
- Wygląd
- bezbarwny
Flumazenil Kabi to przejrzysty i bezbarwny roztwór do wstrzykiwań oraz koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji w ampułkach z bezbarwnego szkła. 5 lub 10 ampułek zawierających 10 ml roztworu do wstrzykiwań, umieszczonych w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjenci, którzy otrzymali flumazenil w celu zniesienia sedacyjnego działania benzodiazepin powinni być ostrzeżeni, aby przez co najmniej 24 godziny po podaniu flumazenilu nie prowadzili pojazdów, nie obsługiwali maszyn, ani nie wykonywali jakichkolwiek innych czynności wymagających sprawności fizycznej i umysłowej, ze względu na ryzyko powrotu działania benzodiazepin.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
49 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Nudności (w okresie pooperacyjnym)
- często: Reakcje alergiczne; Niepokój; chwiejność emocjonalna; bezsenność; senność; Zawroty głowy; bóle głowy; wzburzenie; drżenie; suchość w ustach; hiperwentylacja; zaburzenia mowy; parestezja; Diplopia (podwójne widzenie); zez (strabizm); wzmożone łzawienie; Palpitacje; Zaczerwienienie skóry; niedociśnienie tętnicze; niedociśnienie ortostatyczne; przemijające zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi (podczas budzenia się); Wymioty (w okresie pooperacyjnym); czkawka; Pocenie się; Uczucie zmęczenia; ból w miejscu wstrzyknięcia
- niezbyt często: Strach; Drgawki (u pacjentów z padaczką lub poważną niewydolnością wątroby, głównie pod wpływem długotrwałego leczenia benzodiazepinami lub w przypadku zatruć mieszanych - patrz punkt 4.4); Nieprawidłowe słyszenie; Tachykardia lub bradykardia; ekstrasystolia; Duszność; kaszel; niedrożność nosa; ból w klatce piersiowej; Dreszcze*
- częstość nieznana: Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne; napady paniki (u pacjentów z wywiadem w tym kierunku); nietypowy płacz; pobudzenie; zachowania agresywne
- częstość niepodana w tekście: napięcie; dezorientacja; zaburzenia zmysłów; omamy; drgawki; napady płaczu; reakcje agresywne
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli pacjenci
„Dorośli pacjenci W anestezjologii Zalecana dawka początkowa wynosi 0,2 mg, podawana dożylnie w ciągu 15 sekund. Jeśli nie uzyskano pożądanego stanu świadomości pacjenta w ciągu 60 sekund, może być podana kolejna dawka 0,1 mg i powtarzana w odstępach co 60 sekund, do całkowitej maksymalnej dawki 1 mg. Zwykle wymagana dawka flumazenilu wynosi od 0,3 mg do 0,6 mg, ale może się różnić w zależności od indywidualnych cech pacjenta oraz rodzaju zastosowanych benzodiazepin.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci w wieku powyżej 1 roku życia
„Dzieci w wieku powyżej 1 roku życia W celu odwrócenia sedacji z zachowaniem świadomości wywołanej benzodiazepinami u dzieci w wieku powyżej 1 roku życia, zalecana dawka początkowa, podawana dożylnie w ciągu 15 sekund, wynosi 0,01 mg/kg mc. (do 0,2 mg). Jeżeli po 45-sekundowym okresie oczekiwania nie uzyskano pożądanego stanu świadomości pacjenta, można wówczas podać we wstrzyknięciu kolejną dawkę 0,01 mg/kg mc. (do 0,2 mg) i, jeśli potrzeba, powtarzać ją w odstępach co 60 sekund (maksymalnie 4 razy), do całkowitej maksymalnej dawki 0,05 mg/kg mc. lub 1 mg, w zależności od tego, która dawka jest mniejsza. Dawkę należy dostosowywać w zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci w wieku poniżej 1 roku życia
„Dzieci w wieku poniżej 1 roku życia Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania flumazenilu u dzieci w wieku poniżej 1 roku. Dlatego też, w tej grupie pacjentów produkt leczniczy należy podawać jedynie wówczas, gdy potencjalna korzyść z jego stosowania jest większa niż potencjalne ryzyko.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa wynosi 0,3 mg, podawana dożylnie w ciągu 15 sekund.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie: „Wstrzykiwanie dawki 0,01 mg/kg mc. (do 0,2 mg) podawanej dożylnie przez 15 sekund.” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie: „Jeżeli po upływie 45 sekund nie zostanie odzyskany odpowiedni poziom świadomości, można ponownie wstrzyknąć dawkę 0,01 mg/kg mc. (do 0,2 mg).” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Brak danych dotyczących stosowania flumazenilu u pacjentów w podeszłym wieku, jednak należy wziąć pod uwagę, że jest to zazwyczaj populacja bardziej wrażliwa na działanie produktów leczniczych i powinna być traktowana z ostrożnością.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: „Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożne dostosowywanie dawki produktu leczniczego, ponieważ flumazenil jest metabolizowany głównie w wątrobie.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowania dawki produktu leczniczego.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Pomimo, że badania na zwierzętach nie wykazały działania toksycznego ani teratogennego na płód, możliwe ryzyko u ludzi związane ze stosowaniem flumazenilu w okresie ciąży nie zostało ustalone (patrz punkt 5.3). Dlatego flumazenil należy stosować w okresie ciąży wyłącznie w przypadku, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Brak danych dotyczących przenikania flumazenilu do mleka ludzkiego. Należy przerwać karmienie piersią na 24 godziny po podaniu flumazenilu. Stosowanie flumazenilu w okresie ciąży i podczas karmienia piersią nie jest przeciwwskazane w nagłych przypadkach.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- alkohol: „- Z powodu zwiększonej częstości występowania uzależnienia i tolerancji na benzodiazepiny wśród pacjentów uzależnionych od innych produktów leczniczych lub alkoholu, flumazenil należy stosować ostrożnie w tej grupie pacjentów.” źródło: ChPL, pkt 4.4
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Flumazenil Kabi
Kiedy nie stosować leku Flumazenil Kabi
- Jeśli pacjent ma uczulenie na flumazenil lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
- W przypadku podania benzodiazepin w sytuacji potencjalnie zagrażającej życiu (np. regulacja
ciśnienia w mózgu lub ciężki napad padaczkowy).
- W przypadku mieszanych zatruć benzodiazepinami i niektórymi rodzajami innych leków
przeciwdepresyjnych (tak zwane trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki
przeciwdepresyjne, jak imipramina, klomipramina, mirtazepina czy mianseryna). Toksyczność
tych leków może zostać zamaskowana przez ochronne działanie benzodiazepin. W przypadku
wystąpienia oznak znacznego przedawkowania leków przeciwdepresyjnych, nie stosować leku
Flumazenil Kabi w celu zniesienia skutków działania benzodiazepin.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku, należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką.
NL/H/0639/001/IB/016 2
- W przypadku niewybudzenia po podaniu leku Flumazenil Kabi, należy rozważyć inne powody,
ponieważ Flumazenil Kabi w szczególny sposób znosi skutki działania benzodiazepin.
- W przypadku stosowania leku Flumazenil Kabi pod koniec operacji w celu wybudzenia
pacjenta, nie należy go podawać zanim nie ustąpi działanie leków zwiotczających mięśnie.
- Ze względu na to, że czas działania flumazenilu jest zazwyczaj krótszy od czasu działania
benzodiazepin, może powrócić uspokojenie polekowe. Pacjenta należy poddać ścisłej
obserwacji, ewentualnie na oddziale intensywnej terapii, do momentu ustąpienia skutków
działania flumazenilu.
- W przypadku leczenia dużymi dawkami benzodiazepin i (lub) w przypadku długotrwałego
(przewlekłego) leczenia benzodiazepinami w ciągu kilku tygodni poprzedzających podanie
flumazenilu, należy unikać szybkiego wstrzykiwania dużych dawek flumazenilu (większych
niż 1 mg), ponieważ może to doprowadzić do wystąpienia objawów odstawienia (patrz punkt
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo często (występują częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
nudności.
Często (występują nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
reakcje nadwrażliwości (reakcje alergiczne), niepokój (po szybkim wstrzyknięciu, nie wymaga
leczenia), chwiejność emocjonalna, problemy z zasypianiem i spaniem (bezsenność), uczucie senności
(senność), zawroty głowy, ból głowy, pobudzenie (po szybkim wstrzyknięciu, nie wymaga leczenia),
mimowolne drgawki lub drżenie, suchość w ustach, nieprawidłowy szybki i głęboki oddech
(hiperwentylacja), zaburzenia mowy, subiektywne odczucia skórne (np. zimna, ciepła, mrowienia,
ucisku, itd.) przy braku pobudzenia (parestezje), podwójne widzenie, zez (zezowanie), większe
łzawienie (wytwarzanie płynu łzowego), kołatanie serca (po szybkim wstrzyknięciu, nie wymaga
leczenia), zaczerwienienie skóry, niskie ciśnienie krwi przy zmianie pozycji z leżącej na stojącą,
przemijające podwyższone ciśnienie krwi (po przebudzeniu), wymioty, czkawka, pocenie się,
zmęczenie, ból w miejscu wstrzyknięcia.
Niezbyt często (występują nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów):
strach (po szybkim wstrzyknięciu, nie wymaga leczenia), drgawki (u pacjentów chorych na padaczkę
lub poważną niewydolność wątroby, głównie po długotrwałym leczeniu benzodiazepinami lub
w przypadku zatruć mieszanych – patrz punkt 2. Ostrzeżenia i środki ostrożności), nieprawidłowe
NL/H/0639/001/IB/016 5
słyszenie, wolne lub szybkie tętno, skurcz komorowy przedwczesny (skurcz dodatkowy), trudności
w oddychaniu (duszność), kaszel, niedrożność nosa, ból w klatce piersiowej, dreszcze (po szybkim
wstrzyknięciu, nie wymagają leczenia).
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
objawy odstawienia (patrz poniżej), napady paniki (u pacjentów z wywiadem w tym kierunku),
nietypowy płacz, pobudzenie, zachowania agresywne, ciężkie reakcje alergiczne (reakcje
anafilaktyczne).
W przypadku długotrwałego leczenia benzodiazepinami, flumazenil może wywołać objawy
odstawienia, takie jak napięcie, pobudzenie, niepokój, chwiejność emocjonalna, omamy, mimowolne
drgawki lub drżenie oraz drgawki.
Zwykle działania niepożądane u dzieci nie różnią się znacznie od działań niepożądanych
występujących u dorosłych pacjentów. W przypadku zastosowania leku Flumazenil Kabi do
wybudzenia dziecka z sedacji, zgłaszano przypadki nadmiernego płaczu, pobudzenia i reakcji
agresywnych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Stosowanie u pacjentów otrzymujących benzodiazepiny w celu kontroli stanu potencjalnie
zagrażającego życiu (np. kontroli ciśnienia wewnątrzczaszkowego lub w stanie padaczkowym).
- Mieszane zatrucie benzodiazepinami i trójpierścieniowymi i (lub) czteropierścieniowymi
przeciwdepresyjnymi produktami leczniczymi; działanie toksyczne przeciwdepresyjnych
produktów leczniczych może być maskowane przez wpływ benzodiazepin.
- Nie należy stosować flumazenilu w celu zniesienia działania benzodiazepin, jeśli występują
objawy ciężkiego zatrucia ze strony układu autonomicznego (antycholinergiczne), objawy
neurologiczne (zaburzenia motoryczne) lub objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego
spowodowane ciężkim zatruciem trójpierścieniowymi i (lub) czteropierścieniowymi
przeciwdepresyjnymi produktami leczniczymi.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Stosowanie u dzieci w innych wskazaniach niż odwrócenie sedacji z zachowaniem świadomości nie
jest wskazane z uwagi na brak badań kontrolowanych.
- Pacjent powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją przez odpowiedni czas (EKG, tętno,
oksymetria, reakcja na bodźce oraz inne oznaki życia takie jak: akcja serca, liczba oddechów
na minutę, ciśnienie krwi).
- Flumazenil wybiórczo odwraca działanie benzodiazepin. Jeżeli pacjent nie budzi się, trzeba
wziąć pod uwagę inną przyczynę.
- Podczas stosowania w anestezjologii pod koniec operacji, nie należy podawać flumazenilu do
czasu pełnego zniesienia obwodowego działania zwiotczającego mięśnie.
- Ponieważ czas działania flumazenilu jest zwykle krótszy niż benzodiazepin i sedacja może
wystąpić ponownie, pacjent powinien pozostawać pod stałą obserwacją, najlepiej na oddziale
intensywnej terapii, do momentu ustąpienia działania flumazenilu.
- U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem, należy wziąć pod uwagę korzyści wywołania sedacji
za pomocą benzodiazepin i ryzyko związane z raptownym wybudzeniem. U pacjentów
(np. z zaburzeniami pracy serca) zaleca się utrzymywanie stałego poziomu sedacji, a nie
całkowite wybudzenie.
- Należy unikać wykonywania szybkich wstrzyknięć dużych dawek flumazenilu (większych niż
1 mg). U pacjentów, którzy stosowali duże dawki benzodiazepin i (lub) stosowali
benzodiazepiny długotrwale, a zakończenie leczenia nastąpiło w ciągu kilku tygodni
poprzedzających podanie flumazenilu, szybkie podanie dawki 1 mg lub większej prowadziło do
wystąpienia objawów odstawienia, takich jak: kołatanie serca, pobudzenie, lęk, chwiejność
emocjonalna, jak również umiarkowane splątanie i zaburzenia zmysłów.
NL/H/0639/001/IB/016 4
- U pacjentów z dużym nasileniem lęku w okresie przedoperacyjnym oraz u pacjentów
z przewlekłymi lub sporadycznymi stanami lękowymi w wywiadzie, dawki flumazenilu muszą
być dostosowywane indywidualnie.
- Należy brać pod uwagę odczuwanie bólu w okresie pooperacyjnym. Zalecane jest utrzymywanie
umiarkowanego poziomu sedacji.
- U pacjentów leczonych długotrwale dużymi dawkami benzodiazepin, korzyści płynące
z zastosowania flumazenilu powinny przeważać nad ryzykiem wystąpienia objawów
odstawiennych. Jeżeli pomimo zastosowania odpowiednich dawek produktu leczniczego
wystąpią objawy odstawienia, należy podać w powolnym dożylnym wstrzyknięciu
indywidualnie dobraną dawkę 5 mg diazepamu lub 5 mg midazolamu.
- Pacjentów, którzy otrzymywali flumazenil w celu zniesienia działania sedacyjnego
benzodiazepin, należy obserwować w kierunku nawrotu sedacji, zaburzeń oddychania oraz
pozostałych objawów działania benzodiazepin tak długo, jak utrzymuje się działanie
zastosowanej benzodiazepiny. U pacjentów ze współistniejącymi zaburzeniami czynności
wątroby efekty działania benzodiazepin (opisane powyżej) mogą utrzymywać się dłużej,
dlatego może być konieczne wydłużenie okresu obserwacji tych pacjentów po podaniu
flumazenilu.
- Z powodu ryzyka nawrotu sedacji oraz zapaści oddechowej, dzieci, u których stosowano do
sedacji midazolam, muszą być obserwowane przez co najmniej 2 godziny od podania
flumazenilu. W przypadku zastosowania innych benzodiazepin, czas obserwacji pacjenta musi
być dostosowany do czasu ich oczekiwanego działania.
- Do czasu uzyskania wystarczających danych, flumazenilu nie należy stosować u dzieci w wieku
1 roku i młodszych, chyba że korzyści z terapii przeważają nad ryzykiem (zwłaszcza
w przypadku niezamierzonego przedawkowania) związanym ze stosowaniem produktu
leczniczego.
- U pacjentów z padaczką, leczonych długotrwale benzodiazepinami nie zaleca się podawania
antagonisty. Chociaż flumazenil wywiera słabe wewnętrzne działanie przeciwdrgawkowe,
to jednak przerwanie antagonizującego działania u pacjentów z padaczką może spowodować
wystąpienie drgawek.
- U pacjentów z poważnym urazem mózgu (i (lub) nieustabilizowanym ciśnieniem
wewnątrzczaszkowym) otrzymujących flumazenil – w celu odwrócenia działania benzodiazepin
– może rozwinąć się podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe.
- Nie zaleca się stosowania flumazenilu w leczeniu uzależnienia od benzodiazepin, jak również
w leczeniu utrzymujących się objawów zespołu z odstawienia benzodiazepin.
- Donoszono o przypadkach napadów paniki wywołanych działaniem flumazenilu u pacjentów,
u których takie zaburzenia występowały w przeszłości.
- Z powodu zwiększonej częstości występowania uzależnienia i tolerancji na benzodiazepiny
wśród pacjentów uzależnionych od innych produktów leczniczych lub alkoholu, flumazenil
należy stosować ostrożnie w tej grupie pacjentów.
- Flumazenil należy stosować ze szczególną ostrożnością w zatruciach mieszanych.
W szczególności, gdy są to zatrucia benzodiazepinami i trójcyklicznymi przeciwdepresyjnymi
produktami leczniczymi. W takich sytuacjach działania toksyczne trójcyklicznych
przeciwdepresyjnych produktów leczniczych, takie jak drgawki, zaburzenia rytmu serca,
łagodzone przez benzodiazepiny, mogą nasilać się po podaniu flumazenilu.
- Wydalanie flumazenilu może być spowolnione u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
- Każda ampułka 5 ml zawiera mniej niż 1 mmol sodu (lub 23 mg), to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
- Każda ampułka 10 ml zawiera 1,61 mmol sodu (lub 37 mg), co odpowiada 1,9%zalecanej przez
WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Flumazenil odwraca ośrodkowe działanie benzodiazepin w mechanizmie kompetycyjnej interakcji
na poziomie receptora oraz działanie produktów leczniczych nie będących antagonistami
benzodiazepiny, takich jak zopiklon, triazolopyridazyna i innych również działających poprzez
receptor benzodiazepinowy. Flumazenil nie blokuje jednak tych produktów leczniczych, które nie
działają w wyżej wymieniony sposób. Nie obserwowano interakcji z innymi produktami leczniczymi,
NL/H/0639/001/IB/016 5
działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy. Konieczne jest jednak zachowanie szczególnej
ostrożności podczas stosowania flumazenilu w przypadkach niezamierzonego przedawkowania,
ponieważ działanie toksyczne innych psychotropowych produktów leczniczych (zwłaszcza
trójpierścieniowych przeciwdepresyjnych produktów leczniczych), przyjętych w tym samym czasie,
może zwiększać się wraz ze zmniejszaniem się działania benzodiazepin.
Właściwości farmakokinetyczne flumazenilu nie zmieniają się pod wpływem benzodiazepin, takich
jak midazolam, flunitrazepam oraz lormetazepam. Flumazenil nie wpływa na właściwości
farmakokinetyczne tych benzodiazepin.
Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych między flumazenilem i etanolem.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco:
Bardzo często (•1/10),
Często (•1/100 do <1/10),
Niezbyt często (•1/1000 do <1/100),
Rzadko (•1/10 000 do <1/1000),
Bardzo rzadko (<1/10 000),
Nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia układu immunologicznego
Często Reakcje alergiczne.
Nieznana Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne.
Zaburzenia psychiczne
Często Niepokój*, chwiejność emocjonalna, bezsenność, senność.
Niezbyt często Strach*.
Nieznana Objawy odstawienia (patrz poniżej): napady paniki (u pacjentów
z wywiadem w tym kierunku), nietypowy płacz, pobudzenie,
zachowania agresywne.
Zaburzenia układu nerwowego
NL/H/0639/001/IB/016 6
Często Zawroty głowy, bóle głowy, wzburzenie*, drżenie, suchość w ustach,
hiperwentylacja, zaburzenia mowy, parestezja.
Niezbyt często Drgawki (u pacjentów z padaczką lub poważną niewydolnością
wątroby, głównie pod wpływem długotrwałego leczenia
benzodiazepinami lub w przypadku zatruć mieszanych - patrz punkt
4.4).
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Nieprawidłowe słyszenie.
Zaburzenia oka
Często Diplopia (podwójne widzenie), zez (strabizm), wzmożone łzawienie.
Zaburzenia serca
Często Palpitacje*.
Niezbyt często Tachykardia lub bradykardia, ekstrasystolia.
Zaburzenia naczyniowe
Często Zaczerwienienie skóry, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie
ortostatyczne, przemijające zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi
(podczas budzenia się).
Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Duszność, kaszel, niedrożność nosa, ból w klatce piersiowej.
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Nudności (w okresie pooperacyjnym).
Często Wymioty (w okresie pooperacyjnym), czkawka.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często Pocenie się.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często Uczucie zmęczenia, ból w miejscu wstrzyknięcia.
Niezbyt często Dreszcze*.
*po szybkim wstrzyknięciu, nie wymaga leczenia.
Po szybkim wstrzyknięciu flumazenilu w dawce 1 mg lub większej lub w przypadku stosowania
dużych dawek benzodiazepin i (lub) w przypadku długotrwałego (przewlekłego) ich stosowania,
flumazenil może powodować wystąpienie objawów odstawienia. Objawami tymi są: napięcie,
pobudzenie, niepokój, chwiejność emocjonalna, jak również dezorientacja, zaburzenia zmysłów,
omamy, drżenie i drgawki.
Ogólnie, profil działań niepożądanych u dzieci jest podobny do działań niepożądanych
obserwowanych u dorosłych pacjentów. Po zastosowaniu flumazenilu w celu zniesienia sedacji
z zachowaniem świadomości odnotowywano: napady płaczu, pobudzenie oraz reakcje agresywne.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
NL/H/0639/001/IB/016 7