Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Erythromycinum (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 25 °C
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Skrobia ryżowa; Karbosymetyloskrobia sodowa (typ A); Żelatyna; Polisorbat 80; Talk; zmPRAC_25.09.2023 v5; Magnezu stearynian; Skrobia ziemniaczana; Otoczka; Żywica poliakrylowa (Eudragit L30-D55); Cytrynian trietylu; Talk źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały kremowy okrągły
Tabletki barwy białej do kremowej, okrągłe, obustronnie wypukłe. Opakowanie: 16 tabletek powlekanych. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument nie rozstrzyga (brak danych lub badań) źródło: „Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
23 pozycji, według częstości
- rzadko: anafilaksja; cholestatyczne zapalenie wątroby; niewydolność wątroby
- bardzo rzadko: agranulocytoza; rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego; śródmiąższowe zapalenie nerek
- częstość nieznana: zakażenia niewrażliwymi na lek bakteriami lub grzybami; pokrzywka; wysypki skórne; zespół Stevensa-Johnsona; rumień wielopostaciowy; martwica toksyczno-rozpływna naskórka; ostra uogólniona osutka krostkowa (ang; zaburzenia słuchu (szumy uszne, głuchota) zmPRAC_25.09.2023 v5; arytmia (częstoskurcz komorowy, zaburzenia typu torsade de pointes); kołatanie serca; zatrzymanie krążenia; migotanie komór; bóle brzucha; nudności; wymioty; biegunka – najczęściej po podaniu dużych dawek leku; przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych w surowicy krwi
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli i dzieci w wieku powyżej 8 lat: „Dorośli i dzieci w wieku powyżej 8 lat Zwykle podaje się 1 g do 2 g na dobę, w dawkach podzielonych. W ciężkich zakażeniach dawkę zmPRAC_25.09.2023 v5 można zwiększyć do 4 g na dobę, podawanych w dawkach podzielonych.”
Dzieci w wieku poniżej 8 lat
„Dzieci w wieku poniżej 8 lat Zwykle podaje się 30 do 50 mg/kg mc. na dobę, w dawkach podzielonych co 12 lub 6 godzin. W ciężkich zakażeniach dawkę można dwukrotnie zwiększyć i podawać co 6 godzin. Erythromycinum TZF w tabletkach można podawać dzieciom w każdym wieku, pod warunkiem, że są w stanie połknąć tabletkę w całości.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku zmiana dawkowania nie jest konieczna. Jednak z uwagi na częste dolegliwości związane z zaburzeniami czynności wątroby lub dróg żółciowych, w tej grupie pacjentów zaleca się zachowanie ostrożności.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Badania na zwierzętach wykazały, że erytromycyna nie stanowi zagrożenia dla płodu. Nie ma również dowodów, by była niebezpieczna dla kobiet w ciąży. W wieloletniej praktyce klinicznej, u kobiet leczonych erytromycyną podczas ciąży nie stwierdzono żadnych powikłań płodu związanych z przyjmowaniem antybiotyku. Dostępne badania epidemiologiczne dotyczące ryzyka ciężkich wad wrodzonych po zastosowaniu makrolidów, w tym erytromycyny, podczas ciąży, dostarczają sprzecznych wyników. W niektórych badaniach obserwacyjnych notowano przypadki wad sercowo-naczyniowych po leczeniu produktami leczniczymi zawierającymi erytromycynę we wczesnym okresie ciąży.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Antybiotyk jest wydzielany do mleka ludzkiego, dlatego kobiety karmiące piersią podczas leczenia erytromycyną muszą zachować ostrożność.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletki można przyjmować przed lub razem z posiłkiem, popijając niewielką ilością przegotowanej, ostudzonej wody.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Erythromycinum TZF
Kiedy nie stosować leku Erythromycinum TZF
● Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na erytromycynę lub inne antybiotyki makrolidowe, takie
jak azytromycyna, klarytromycyna, lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
● Jeśli pacjent jednocześnie stosuje którykolwiek z następujących leków:
▪ lowastatynę lub symwastatynę (leki stosowane w hipercholesterolemii oraz w miażdżycy tętnic
wieńcowych), astemizol lub terfenadyna (leki powszechnie stosowane w leczeniu kataru siennego i
alergii), cyzapryd (lek stosowany w leczeniu dolegliwości żołądkowych), pimozyd (lek stosowany
w leczeniu schorzeń psychiatrycznych), ergotamina lub dihydroergotamina podczas stosowania
erytromycyny ponieważ łączne stosowanie tych leków może czasami powodować poważne
zaburzenia akcji serca. Należy zapytać lekarza o alternatywne leki, które pacjent może przyjmować
zamiast tych wyżej wymienionych (patrz punkt 2 „Erythromycinum TZF a inne leki”).
▪ lomitapid (stosowany w celu zmniejszenia podwyższonego stężenia we krwi lipidów, takich jak
cholesterol i trójglicerydy). Przyjmowanie tego leku jednocześnie z erytromycyną może prowadzić
do zwiększenia aktywności enzymów wytwarzanych przez komórki wątroby (aminotransferazy)
oznacza to, że wątroba jest obciążona i mogą wystąpić zaburzenia jej czynności.
● Jeśli u pacjenta występuje nieprawidłowo niski poziom potasu lub magnezu we krwi
(hipomagnezemia lub hipokaliemia).
● Jeśli u pacjenta lub członka rodziny pacjenta występują zaburzenia akcji serca w wywiadzie
(częstoskurcz komorowy lub zaburzenia rytmu typu torsades de pointes) albo nieprawidłowość w
elektrokardiogramie (zapisie czynności elektrycznej serca) zwana „zespołem długiego odstępu QT”.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Jeśli pacjenta dotyczą opisane niżej okoliczności, przed przyjęciem leku należy poinformować o tym
lekarza:
• pacjent jest uczulony na jakieś substancje, zwłaszcza na antybiotyki makrolidowe (np.
azytromycynę, linkomycynę lub klindamycynę);
• pacjenta ma zaburzenia czynności wątroby lub przyjmuje leki, które mogą niekorzystnie wpływać
na wątrobę;
• pacjent przyjmuje inne leki, o których wiadomo, że powodują poważne zaburzenia akcji serca;
• u pacjenta występują problemy z sercem;
• pacjent choruje na miastenię, rzadką chorobę powodującą osłabienie mięśni.
Jeśli u pacjenta w trakcie stosowania leku Erythromycinum TZF wystąpi którykolwiek z niżej
opisanych objawów, należy powiedzieć o tym lekarzowi:
• ciężkie reakcje nadwrażliwości takie, jak wysypka plamisto-grudkowa, pokrzywka, wybroczyny,
obrzęk krtani, skurcz oskrzeli; należy natychmiast zgłosić się do lekarza, który zastosuje
odpowiednie leczenie;
• ostra, przedłużająca się biegunka; może to być objaw rzekomobłoniastego zapalenia jelit −
powikłania związanego ze stosowaniem antybiotyku; lekarz zaleci zaprzestanie przyjmowania
leku i zastosuje odpowiednie leczenie;
• objawy nowego zakażenia bakteriami niewrażliwymi na klarytromycynę lub grzybami
(nadkażenie), zwłaszcza podczas długotrwałego stosowania antybiotyku;
• brak łaknienia, żółtaczka, ciemna barwa moczu, świąd lub bolesność brzucha − objawy te mogą
świadczyć o zaburzeniach czynności wątroby.
Podczas długotrwałego leczenia erytromycyną lekarz zwykle zleca wykonanie testów czynności
wątroby.
U kobiet w ciąży erytromycyna nie przenika do płodu w stężeniach terapeutycznych. Jeśli chora
na kiłę ciężarna pacjentka otrzymuje erytromycynę doustnie, urodzony przez nią noworodek
otrzyma penicylinę.
PRAC_25.09.2023 v5
Erythromycinum TZF a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować w tym lekach bez recepty.
W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z niżej
wymienionych leków.
Leki, których jednoczesne stosowanie z erytromycyną jest przeciwwskazane;
- lowastatyna, symwastatyna (leki stosowane w hipercholesterolemii oraz w miażdżycy tętnic
wieńcowych),
- astemizol, terfenadyna (stosowane w leczeniu alergii),
- lomitapid (stosowany w celu zmniejszenia podwyższonego stężenia we krwi lipidów, takich jak
cholesterol i trójglicerydy).
- cisapryd (stosowany w zaburzeniach czynności przewodu pokarmowego),
- pimozyd (stosowany w zaburzeniach psychicznych),
- ergotamina lub dihydroergotamina (stosowane między innymi w leczeniu migreny).
Istotne jest również to, czy pacjent przyjmuje leki o nazwie:
- ryfabutyna (antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy),
- digoksyna, chinidyna, dyzopiramid, prokainamid (leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu
serca),
- alfentanyl, triazolam, midazolam (leki stosowane w stanach lękowych lub bezsenności),
- leki przeciwzakrzepowe np. warfaryna, acenokumarol i rywaroksaban (stosowane w celu
rozrzedzenia krwi),
- karbamazepina, kwas walproinowy, fenytoina (leki przeciwpadaczkowe),
- metyloprednizolon (lek przeciwzapalny),
- cyklosporyna, takrolimus (leki stosowane między innymi po przeszczepach),
- teofilina (lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej),
- benzodiazepiny (leki stosowane np. w bezsenności, w padaczce),
- doustne środki antykoncepcyjne,
- kolchicyna (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej),
- mizolastyna (lek stosowany głównie w skórnych odczynach alergicznych),
- bromokryptyna (lek stosowany np. w chorobie Parkinsona),
- heksobarbital (lek stosowany jako środek znieczulający do krótkich operacji),
- zopiklon (lek stosowany w leczeniu bezsenności),
- kortykosteroidy, podawane doustnie, w zastrzykach lub wziewnie (używane, aby osłabiać układ
odpornościowy organizmu – jest to użyteczne w leczeniu wielu schorzeń),
- hydroksychlorochina lub chlorochina (stosowane w leczeniu takich chorób, jak reumatoidalne
zapalenie stawów lub w leczeniu lub zapobieganiu malarii). Przyjmowanie tych leków jednocześnie z
erytromycyną może zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia nieprawidłowego rytmu serca oraz
innych poważnych działań niepożądanych dotyczących serca.
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Erytromycyna może zmienić wynik oznaczeń amin katecholowych w moczu wykonywanych metodą
fluorometryczną.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Substancja czynna leku Erythromycinum TZF może przenikać przez łożysko u kobiet w ciąży i jest
wydzielana z mlekiem. Informacje z badań dotyczących ryzyka wad wrodzonych nie są spójne, jednak w
niektórych badaniach stwierdzono wady serca po stosowaniu leku Erythromycinum TZF we wczesnym
okresie ciąży.
PRAC_25.09.2023 v5
Erytromycynę można podawać kobietom w ciąży lub karmiącym piersią jedynie w przypadku, gdy w opinii
lekarza jest to zdecydowanie konieczne.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lek Erythromycinum TZF zawiera sód
Lek Erythromycinum TZF zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje
się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ciężkie działania niepożądane
● reakcje alergiczne
▪ ciężkie wysypki skórne, które mogą przebiegać z powstawaniem pęcherzy obejmujących
kończyny, oczy, jamę ustną, gardło i narządy płciowe - występują z częstością nieznaną (nie
może być określona na podstawie dostępnych danych)
▪ nagłe trudności w oddychaniu, mówieniu i połykaniu, obrzęk warg, twarzy i szyi, bardzo silne
zawroty głowy lub zapaść - występują rzadko (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 1000 osób)
● zażółcenie skóry i oczu, uczucie zmęczenia lub gorączka, ciemne zabarwienie moczu (objawy
żółtaczki, zapalenia wątroby) – występują rzadko (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 1000 osób)
● ciężka biegunka, która trwa długo lub zawiera krew, przebiegająca z bólem żołądka lub gorączką i
może być objawem ciężkiego zapalenia jelita grubego – występują bardzo rzadko (mogą wystąpić
u mniej, niż u 1 na 10 000 osób)
● nieprawidłowa akcja serca (w tym kołatanie, szybsze bicie serca, zagrażające życiu zaburzenia
rytmu serca zwane torsades de pointes lub nieprawidłowa praca serca w zapisie EKG) albo
zatrzymanie akcji serca - występują z częstością nieznaną (nie może być określona na podstawie
dostępnych danych).
● ciężka reakcja skórna: czerwona, łuszcząca się wysypka z guzkami pod skórą i pęcherzami
(osutka krostkowa) - występuje z częstością nieznaną (nie można jej określić na podstawie
dostępnych danych).
➢ Jeśli wystąpi którykolwiek z wyżej wymienionych objawów, należy natychmiast przerwać
przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub udać się do izby przyjęć najbliższego
szpitala.
Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas stosowania leku Erythromycinum TZF
Występujące bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej, niż u 1 na 10 000 osób)
- zmniejszenie liczby niektórych rodzajów białych krwinek (agranulocytoza)
- śródmiąższowe zapalenie nerek
Występujące z częstością nieznaną (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- zakażenia niewrażliwymi na lek bakteriami lub grzybami
- zaburzenia słuchu – występują zwłaszcza u pacjentów otrzymujących erytromycynę w dużych
dawkach i (lub) u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek; mijają zwykle po odstawieniu
leku
- bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka
- przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
PRAC_25.09.2023 v5
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa
Tel: + 48 22 49 21 301;
Faks: + 48 22 49 21 309;
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancje pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Stosowanie erytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących lowastatynę, symwastatynę,
astemizol, terfenadynę, cisapryd, pimozyd, domperidon, ergotaminę lub dihydroergotaminę.
Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie erytromycyny i lomitapidu (patrz punkt 4.5).
Erytromycyny nie należy podawać pacjentom, u których w wywiadzie występowało wydłużenie odstępu
QT (wrodzone lub udokumentowane nabyte wydłużenie odstępu QT) albo częstoskurcz komorowy, w
tym zaburzenia rytmu typu torsades de pointes (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Erytromycyny nie należy podawać pacjentom z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej (hipokaliemia,
hipomagnezemia, z powodu ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Przed podaniem pacjentowi erytromycyny należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący
występowania reakcji nadwrażliwości na erytromycynę, inne makrolidy lub inne alergeny. Jeśli w
związku z podawaniem erytromycyny wystąpi reakcja nadwrażliwości, produkt należy natychmiast
odstawić i zastosować leczenie objawowe.
Podobnie jak w przypadku innych makrolidów, notowano występowanie rzadkich ciężkich reakcji
alergicznych, w tym ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP, ang. acute generalized exanthematous
pustulosis). Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, należy odstawić lek i wdrożyć odpowiednie leczenie. Lekarz
powinien mieć świadomość, że po przerwaniu leczenia objawowego może dojść do nawrotu objawów
alergicznych.
Erytromycynę należy ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub
otrzymujących jednocześnie leki mogące działać hepatotoksycznie.
Podczas długotrwałego leczenia erytromycyną wskazane jest wykonanie testów czynności wątroby.
U kobiet w ciąży erytromycyna nie przenika do płodu w stężeniach terapeutycznych. Jeśli chora na
zmPRAC_25.09.2023 v5
3
kiłę ciężarna pacjentka otrzymuje erytromycynę doustnie, zaleca się, by urodzonemu przez nią
noworodkowi podać penicylinę.
Erytromycyna podawana pacjentom z miastenią może nasilać objawy choroby.
Jeśli podczas lub po zakończeniu leczenia (nawet 2 miesiące od zakończenia leczenia) wystąpi ciężka,
uporczywa biegunka, należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia
okrężnicy [w większości przypadków wywołanego przez Clostridioides difficile (CDAD, ang.
Clostridioides difficile-associated diarrhoea)]. Należy wówczas przerwać podawanie erytromycyny i
rozpocząć odpowiednie leczenie. Stosowanie środków hamujących perystaltykę jest przeciwwskazane.
Długotrwałe podawanie antybiotyków może być przyczyną nadmiernego rozwoju niewrażliwych
bakterii lub grzybów. Jeśli podczas leczenia erytromycyną pojawi się u pacjenta nowe zakażenie
grzybicze lub bakteryjne, antybiotyk należy natychmiast odstawić i wdrożyć odpowiednie leczenie.
Zdarzenia sercowo-naczyniowe
U pacjentów poddawanych leczeniu antybiotykami makrolidowymi, w tym erytromycyną, obserwowano
występowanie wydłużenia odstępu QT, co przekładało się na wpływ na repolaryzację serca, wywołując
ryzyko rozwoju częstoskurczu serca oraz zaburzeń rytmu typu torsades de pointes (patrz punkty 4.3, 4.5 i
4.8). Odnotowywano również przypadki zgonów.
Erytromycynę należy stosować z zachowaniem ostrożności w następujących przypadkach:
− U pacjentów z chorobą wieńcową, ciężką niewydolnością serca, zaburzeniami przewodzenia lub
istotną klinicznie bradykardią.
− U pacjentów przyjmujących jednocześnie inne produkty lecznicze związane z wydłużeniem odstępu
QT (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Pacjenci w starszym wieku mogą być bardziej podatni na działania niepożądane leku związane z
wpływem na odstęp QT (patrz punkt 4.8).
Badania epidemiologiczne oceniające zagrożenie wystąpienia niepożądanych skutków sercowo-
naczyniowych w przypadku stosowania makrolidów dały różniące się od siebie wyniki. W niektórych
badaniach obserwacyjnych zidentyfikowano rzadkie krótkotrwałe ryzyko wystąpienia częstoskurczu,
zawału mięśnia sercowego i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych związanej ze stosowaniem
makrolidów, w tym erytromycyny. W przypadku przepisywania erytromycyny należy zachować
równowagę pomiędzy rozważaniem tych obserwacji a korzyściami wynikającymi z leczenia.
Zwężenie odźwiernika u dzieci
Po zastosowaniu terapii erytromycyną zgłaszano przypadki występowania przerostowego zwężenia
odźwiernika (IHPS, ang. infantile hypertrophic pyloric stenosis) u niemowląt. W badaniach
epidemiologicznych obejmujących dane z metaanaliz odnotowano 2–3-krotny wzrost ryzyka wystąpienia
IHPS po ekspozycji na działanie erytromycyny w okresie niemowlęctwa. Ryzyko to jest największe po
ekspozycji na erytromycynę w trakcie pierwszych 14 dni życia. Dostępne dane wskazują, że wynosi ono
2,6% (95% CI: 1,5–4,2%) po ekspozycji na erytromycynę w trakcie tego okresu. Natomiast w populacji
ogólnej ryzyko wystąpienia IHPS wynosi 0,1–0,2%. Z uwagi na to, że erytromycyna u niemowląt może być
stosowana w leczeniu schorzeń cechujących się znaczną umieralnością lub zachorowalnością (takich jak
krztusiec lub chlamydioza), należy rozważyć czy korzyści ze stosowania terapii erytromycyną przewyższają
potencjalne ryzyko rozwoju IHPS. Należy poinformować rodziców o tym, że w razie wystąpienia u dziecka
wymiotów lub drażliwości podczas karmienia, powinni się skontaktować z lekarzem.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Metabolizm erytromycyny zachodzi głównie w wątrobie z udziałem systemu monooksygenaz
zależnych od cytochromu P-450. Erytromycyna (inhibitor enzymatyczny) hamuje aktywność
zmPRAC_25.09.2023 v5
4
enzymów, co może wpływać na metabolizm zarówno erytromycyny, jak i innych leków stosowanych
w tym samym czasie, np. mizolastyny, bromokryptyny, heksobarbitalu, midazolamu, takrolimusu,
triazolamu, kwasu walproinowego, ryfabutyny, zopiklonu.
Erytromycyna poprzez wpływ na aktywność cytochromu P-450 wchodzi w interakcje farmakokinetyczne z:
− teofiliną − zwiększa jej stężenie w surowicy, co prowadzi do zwiększenia jej toksyczności; podczas
jednoczesnego podawania obu leków należy odpowiednio zmniejszyć dawkę teofiliny i kontrolować jej
stężenie w surowicy;
− digoksyną − zwiększa jej wchłanianie i stężenie w surowicy;
− cyklosporyną − zwiększa jej stężenie i nasila nefrotoksyczność.
− karbamazepiną − może hamować jej metabolizm wątrobowy; podczas jednoczesnego podawania obu
leków może być konieczne zmniejszenie dawki karbamazepiny nawet do 50%;
− fenytoiną, alfentanylem, metyloprednizolem lub benzodiazepinami − może nasilać ich toksyczność;
− lekami przeciwarytmicznymi klasy I (dyzopiramid, chinidyna, prokainamid) − może wystąpić
wydłużenie odstępu QT i niebezpieczeństwo częstoskurczu komorowego;
− hydroksychlorochina i chlorochina - erytromycynę należy stosować ostrożnie u pacjentów
przyjmujących leki, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT, ze względu na możliwość
wywoływania zaburzeń rytmu serca i poważnych sercowo-naczyniowych zdarzeń niepożądanych;
− cisaprydem − zwiększa jego stężenie w surowicy, co może spowodować wydłużenie odstępu QT w
zapisie EKG, a w konsekwencji powodować komorowe zaburzenia rytmu serca;
− terfenadyną i astemizolem − zwiększa ich stężenie we krwi, co może się wiązać z ciężkimi
zaburzeniami rytmu serca;
− inhibitory reduktazy HMG-CoA - stosowanie erytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów
przyjmujących inhibitory reduktazy HMG-CoA, lowastatynę i symwastatynę (patrz punkt 4.3).
Zgłaszano, że erytromycyna zwiększa stężenie inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zgłaszano rzadkie
przypadki rabdomiolizy u pacjentów przyjmujących te leki jednocześnie.
− Jednoczesne podawanie erytromycyny i lomitapidu jest przeciwwskazane ze względu na możliwość
znaczącego zwiększenia aktywności aminotransferaz (patrz punkt 4.3).
− kortykosteroidy - należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania erytromycyny z
kortykosteroidami, podawanymi ogólnoustrojowo i wziewnie, metabolizowanymi głównie przez
CYP3A, ze względu na możliwość zwiększenia ogólnego wpływu kortykosteroidów na organizm.
Podczas jednoczesnego stosowania należy ściśle obserwować, czy u pacjenta nie występują działania
niepożądane charakterystyczne dla kortykosteroidów działających ogólnoustrojowo.
−
Ponadto podawanie erytromycyny z:
− doustnymi środkami antykoncepcyjnymi − zmniejsza ich skuteczność oraz zwiększa ryzyko
hepatotoksyczności;
− doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi - zgłaszano przypadki nasilonego działania
przeciwzakrzepowego w przypadku jednoczesnego stosowania erytromycyny wraz z doustnymi lekami
przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol, rywaroksaban).
Leki zmniejszające krzepliwość krwi zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku mogą znacznie
wydłużyć czas protrombinowy i zwiększyć ryzyko wystąpienia krwotoku. Podczas jednoczesnego
stosowania erytromycyny z lekami zmniejszającymi krzepliwość krwi należy regularnie kontrolować
czas protrombinowy.
− ergotaminą lub dihydroergotaminą − może spowodować ostrą toksyczność objawiającą się skurczem
naczyń krwionośnych;
− kolchicyną − może zwiększać jej toksyczność.
Erytromycyna może zmienić wynik oznaczeń amin katecholowych w moczu wykonywanych metodą
fluorometryczną.
zmPRAC_25.09.2023 v5
5
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane pojawiające się po zastosowaniu produktu leczniczego można sklasyfikować, jako
występujące:
bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do
<1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych
danych).
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
częstość nieznana: zakażenia niewrażliwymi na lek bakteriami lub grzybami
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
bardzo rzadko: agranulocytoza
Reakcje uczuleniowe
Zaburzenia układu immunologicznego
rzadko: anafilaksja
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
częstość nieznana: pokrzywka, wysypki skórne, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy,
martwica toksyczno-rozpływna naskórka, ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. AGEP)
Reakcje uczuleniowe występują rzadko i najczęściej dotyczą pacjentów uczulonych na wiele różnych
alergenów, którym podaje się duże dawki leku, zwłaszcza parenteralnie. Jeśli u pacjenta wystąpi
którakolwiek z wyżej wymienionych reakcji uczuleniowych, należy natychmiast odstawić lek.
Zaburzenia ucha i błędnika
częstość nieznana: zaburzenia słuchu (szumy uszne, głuchota)
zmPRAC_25.09.2023 v5
6
Zaburzenia słuchu występują zwłaszcza po podaniu dużych dawek leku i (lub) u pacjentów z niewydolnością
wątroby i nerek; mijają zwykle po odstawieniu leku.
Zaburzenia serca
częstość nieznana: arytmia (częstoskurcz komorowy, zaburzenia typu torsade de pointes), kołatanie serca,
zatrzymanie krążenia, migotanie komór
Zaburzenia żołądka i jelit
bardzo rzadko: rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego
częstość nieznana: bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka – najczęściej po podaniu dużych dawek leku
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:
częstość nieznana: przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych w surowicy krwi
rzadko: cholestatyczne zapalenie wątroby, niewydolność wątroby
Zaburzenia nerek i dróg moczowych:
bardzo rzadko: śródmiąższowe zapalenie nerek
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.