Enzalutamide STADA
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- STADA Arzneimittel AG
- Substancje czynne
- Enzalutamidum: 40 mg, 80 mg, 160 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 3 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Enzalutamide STADA 40 mg | Tabletki powlekane | 112 tabl. | na receptę (Rx) |
| Enzalutamide STADA 80 mg | Tabletki powlekane | 56 tabl. | na receptę (Rx) |
| Enzalutamide STADA 160 mg | Tabletki powlekane | 1 butelka 28 tabl., 28 tabl., 56 tabl., 84 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 17 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Enzalutamidum 40 mg (tabletki powlekane) · 7 leków
Enzalutamidum 80 mg (tabletki powlekane) · 7 leków
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 3 leki
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Enzalutamide Accord | Kapsułki miękkie | Enzalutamidum 40 mg | Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. |
| Enzalutamide Sandoz Polska | Kapsułki miękkie | Enzalutamidum 40 mg | Sandoz Polska Sp. z o.o. |
| Xtandi | Kapsułki miękkie | Enzalutamidum 40 mg | Astellas Pharma Europe B.V. |
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Rak gruczołu krokowego wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Enzalutamide Stada jest wskazany w: w monoterapii lub w skojarzeniu z leczeniem deprywacją androgenów w leczeniu biochemicznie nawracającego (ang. biochemical recurrent, BCR) hormonowrażliwego raka gruczołu krokowego wysokiego ryzyka (ang. non-metastatic …” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt leczniczy Enzalutamide Stada jest wskazany w: leczeniu hormonowrażliwego raka gruczołu krokowego z przerzutami (ang. metastatic hormone-sensitive prostate cancer, mHSPC) u dorosłych mężczyzn w skojarzeniu z leczeniem deprywacją androgenów (patrz punkt 5.1)” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt leczniczy Enzalutamide Stada jest wskazany w: leczeniu opornego na kastrację raka gruczołu krokowego wysokiego ryzyka (ang. castration- resistant prostate cancer, CRPC) bez przerzutów u dorosłych mężczyzn (patrz punkt 5.1)” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Kobiety, które są w ciąży lub mogą zajść w ciążę (patrz punkty 4.6 i 6.6).
Enzalutamidum 40 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), typ A (zawiera laurylosiarczan sodu i Polisorbat; 80); Krzemionka koloidalna bezwodna; Celuloza mikrokrystaliczna; Kroskarmeloza sodowa; Magnezu stearynian; Otoczka tabletki; Hypromeloza 2910; Makrogol 3350; Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek żółty (E 172); Talk źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) w tabletce powlekanej (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister, butelka, pojemnik
- Wygląd
- żółty okrągły owalny średnicy 10 mm nadruk: 40 nadruk: 80
Tabletki powlekane Enzalutamide Stada 40 mg to żółte, okrągłe tabletki powlekane, z wytłoczonym oznakowaniem "40" po jednej stronie, o średnicy 10 mm. Każde opakowanie leku Enzalutamide Stada zawiera 112 tabletek powlekanych w blistrach z folii Aluminium-OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku lub 112 x 1 tabletek powlekanych w perforowanych blistrach jednodawkowych z folii Aluminium-OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku. Tabletki powlekane Enzalutamide Stada 80 mg to żółte, owalne tabletki powlekane, z wytłoczonym oznakowaniem "80" po jednej stronie, o wymiarach 17 mm x 9 mm. Każde opakowanie leku Enzalutamide Stada zawiera 56 tabletek powlekanych w blistrach z folii Aluminium-OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku lub 56 x 1 tabletek powlekanych w perforowanych blistrach jednodawkowych z folii Aluminium-OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- żółty okrągły owalny średnicy 10 mm nadruk: 40 nadruk: 80
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument nie rozstrzyga (brak danych lub badań) źródło: „Produkt leczniczy Enzalutamide Stada może wywierać umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ zgłaszano zdarzenia neurologiczne i psychiczne, w tym napad drgawkowy (patrz punkt 4.8). Pacjentów należy uprzedzić o potencjalnym ryzyku wystąpienia zdarzenia psychiatrycznego lub neurologicznego podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ enzalutamidu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
47 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: dysfagia; nudności; wymioty; biegunka; złamania; ból mięśni; skurcze mięśni; osłabienie mięśni; ból pleców; astenia; zmęczenie; upadek
- często: choroba niedokrwienna serca; lęk; ból głowy; zaburzenia pamięci; utrata pamięci; zaburzenia uwagi; zaburzenia smaku; zespół niespokojnych nóg; zaburzenia funkcji poznawczych; wydłużenie odstępu QT; suchość skóry; świąd; rumień wielopostaciowy; wysypka; ginekomastia; ból brodawki sutkowej; tkliwość piersi
- niezbyt często: leukopenia; neutropenia; trombocytopenia; obrzęk twarzy; obrzęk języka; obrzęk warg; obrzęk gardła; zmniejszenie apetytu; omamy wzrokowe; zwiększona aktywność enzymów wątrobowych
- rzadko: zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
- częstość niepodana w tekście: astenia/zmęczenie; uderzenia gorąca; nadciśnienie tętnicze; złamania i przewracanie się; napady drgawkowe; Napad drgawkowy; zespół Stevensa-Johnsona
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Czas stosowania
-
- kontakt z lekarzem, gdy trwa dłużej niż 1 dni
źródło: „- Jeżeli pacjent zapomni przyjąć lek Enzalutamide Stada dłużej niż jeden dzień, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.” · Ulotka, pkt 3
- kontakt z lekarzem, gdy trwa dłużej niż 1 dni
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Stosowanie enzalutamidu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu leczenia CRPC, mHSPC lub BCR nmHSPC wysokiego ryzyka u dorosłych mężczyzn.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka enzalutamidu to 160 mg (cztery tabletki powlekane o mocy 40 mg lub dwie tabletki powlekane o mocy 80 mg) w jednorazowej dawce dobowej.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 160 mg (cztery tabletki powlekane po 40 mg lub dwie tabletki powlekane po 80 mg), przyjmowane o tej samej porze raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkty 5.1 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z lekkimi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (odpowiednio klasa A, B lub C wg skali Child-Pugh). Jednak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby obserwowano wydłużenie okresu półtrwania enzalutamidu (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub w krańcowym stadium choroby nerek (patrz punkt 4.4).” - Ciąża: „Ciąża Enzalutamid nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Enzalutamid jest przeciwwskazany u kobiet, które są w ciąży lub mogą zajść w ciążę (patrz punkty 4.3, 5.3 i 6.6).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Enzalutamid nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Nie wiadomo, czy enzalutamid przenika do mleka ludzkiego. Enzalutamid i (lub) jego metabolity przenikają do mleka samic szczurów (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że enzalutamid ma negatywny wpływ na układ rozrodczy samców szczura i psa (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletek powlekanych nie należy przecinać, rozkruszać ani żuć, lecz należy połknąć w całości popijając odpowiednią ilością wody, z jedzeniem lub bez jedzenia.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „W badaniach klinicznych enzalutamid podawano niezależnie od jedzenia.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Enzalutamide Stada
Kiedy nie przyjmować leku Enzalutamide Stada
- jeśli pacjent ma uczulenie na enzalutamid lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6)
- w ciąży lub możliwości zajścia w ciążę (patrz „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Napad drgawkowy
Drgawki zgłaszano u 6 na 1000 osób przyjmujących lek Enzalutamide Stada i u mniej niż 3 na 1000 osób
przyjmujących placebo (patrz poniżej „Lek Enzalutamide Stada a inne leki” oraz w punkcie 4 „Możliwe
działania niepożądane”).
W razie przyjmowania leków, które mogą powodować drgawki lub zwiększyć podatność na
występowanie drgawek, patrz poniżej „Lek Enzalutamide Stada a inne leki”.
W razie wystąpienia napadu drgawkowego w trakcie leczenia:
Należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem. Lekarz zdecyduje, czy przerwać stosowanie leku
Enzalutamide Stada.
Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (ang. Posterior reversible encephalopathy syndrome, PRES)
U pacjentów leczonych Enzalutamide Stada rzadko zgłaszano występowanie PRES (rzadko występujący,
odwracalny stan obejmujący mózg). Jeżeli wystąpią drgawki, nasilający się ból głowy, zaburzenia
świadomości, ślepota lub inne zaburzenia widzenia, należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem
(patrz również punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”).
Ryzyko nowych nowotworów (drugie pierwotne nowotwory złośliwe)
Istnieją doniesienia o występowaniu nowych (drugich) przypadków raka, w tym raka pęcherza
i okrężnicy, u pacjentów leczonych lekiem Enzalutamide Stada.
Jeśli podczas przyjmowania leku Enzalutamide Stada wystąpią objawy krwawienia z przewodu
pokarmowego, pojawi się krew w moczu lub często odczuwana pilna potrzeba oddania moczu, należy jak
najszybciej skontaktować się z lekarzem.
Trudności z połykaniem związane z postacią leku
Zgłaszano występowanie u pacjentów trudności z połykaniem leku zawierającego enzalutamid, w tym
przypadki zakrztuszenia się. Trudności z połykaniem i przypadki zakrztuszenia się obserwowano częściej
u pacjentów przyjmujących lek w postaci kapsułki, co może być związane z większym rozmiarem
kapsułki. Tabletki należy połykać w całości, popijając je odpowiednią ilością wody.
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Enzalutamide Stada należy powiedzieć lekarzowi, jeżeli:
- u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła poważna wysypka lub złuszczanie skóry, pęcherze i (lub)
owrzodzenie jamy ustnej po przyjęciu leku Enzalutamide Stada lub innych leków
- pacjent przyjmuje inne leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi (np. warfarynę,
acenokumarol, klopidogrel)
- pacjent stosuje chemioterapię, np. docetaksel
- u pacjenta występują choroby wątroby
- u pacjenta występują choroby nerek
Należy powiedzieć lekarzowi, jeżeli występuje którykolwiek z następujących przypadków: jakiekolwiek
choroby serca lub naczyń krwionośnych, w tym zaburzenia rytmu serca (arytmia) lub pacjent jest
w trakcie leczenia tych chorób. Ryzyko zaburzeń rytmu serca może się zwiększyć podczas stosowania
leku Enzalutamide Stada.
Jeśli pacjent ma uczulenie na enzalutamid może wystąpić wysypka bądź obrzęk twarzy, języka, warg lub
gardła. Jeśli stwierdzono uczulenie na enzalutamid lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
nie należy przyjmować leku Enzalutamide Stada.
W związku z leczeniem lekiem Enzalutamide Stada zgłaszano występowanie poważnej wysypki lub
złuszczania skóry, pęcherzy i (lub) owrzodzeń jamy ustnej, w tym zespołu Stevensa-Johnsona. Jeśli
wystąpi którykolwiek z tych objawów, związanych z tymi ciężkimi reakcjami skórnymi, opisany
w punkcie 4, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i przerwać stosowanie leku Enzalutamide
Stada.
W przypadku którejkolwiek z powyższych sytuacji lub wątpliwości, należy zwrócić się do lekarza
przed przyjęciem tego leku.
Dzieci i młodzież
Lek ten nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży.
Lek Enzalutamide Stada a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Należy znać nazwy leków, które się przyjmuje.
Należy posiadać przy sobie listę tych leków, aby móc pokazać ją lekarzowi w momencie przepisywania
nowego leku. Nie należy rozpoczynać lub przerywać przyjmowania jakiegokolwiek leku przed
porozumieniem się z lekarzem, który przepisał lek Enzalutamide Stada.
Należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu jakichkolwiek z poniższych leków. Leki te przyjmowane
jednocześnie z lekiem Enzalutamide Stada mogą zwiększać ryzyko wystąpienia napadu drgawkowego:
- niektóre leki stosowane w leczeniu astmy i innych chorób układu oddechowego (np. aminofilina,
teofilina)
- leki stosowane w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych, takich jak depresja i schizofrenia
(np. klozapina, olanzapina, rysperydon, zyprazydon, bupropion, lit, chlorpromazyna,
mezorydazyna, tiorydazyna, amitryptylina, dezypramina, doksepina, imipramina, maprotylina,
mitrazapina)
- niektóre leki stowane w leczeniu bólu (np. petydyna)
Należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu poniższych leków. Leki te mogą wpływać na działanie
leku Enzalutamide Stada lub Enzalutamide Stada może wpływać na działanie tych leków.
Dotyczy to leków stosowanych w celu:
- zmniejszenia stężenia cholesterolu (np. gemfibrozyl, atorwastatyna, symwastatyna)
- leczenia bólu (np. fentanyl, tramadol)
- leczenia raka (np. kabazytaksel)
- leczenia padaczki (np. karbamazepina, klonazepam, fenytoina, prymidon, kwas walproinowy)
- leczenia niektórych zaburzeń psychicznych, takich jak poważne stany lękowe lub schizofrenia
(np. diazepam, midazolam, haloperydol)
- leczenia zaburzeń snu (np. zolpidem)
- leczenia chorób serca lub zmniejszenia ciśnienia krwi (np. bisoprolol, digoksyna, diltiazem,
felodypina, nikardypina, nifedypina, propranolol, werapamil)
- leczenia poważnych chorób związanych ze stanem zapalnym (np. deksametazon, prednizolon)
- leczenia zakażenia HIV (np. indynawir, rytonawir)
- leczenia zakażeń bakteryjnych (np. klarytromycyna, doksycyklina)
- leczenia zaburzeń czynności tarczycy (np. lewotyroksyna)
- leczenia dny moczanowej (np. kolchicyna)
- leczenia zaburzeń żołądkowych (np. omeprazol)
- zapobiegania chorobom serca lub udarom (np. dabigatranu eteksylan)
- zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu (np. takrolimus)
Lek Enzalutamide Stada może wpływać na działanie niektórych leków stosowanych w leczeniu zaburzeń
rytmu serca (np. chinidyna, prokainamid, amiodaron i sotalol) lub zwiększać ryzyko wystąpienia
zaburzeń rytmu serca, gdy stosuje się go z niektórymi innymi lekami [np. metadon (stosowany w
łagodzeniu bólu i detoksykacji u narkomanów), moksyfloksacyna (antybiotyk), leki przeciwpsychotyczne
(stosowane w leczeniu ciężkich chorób psychicznych)].
Należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu jakichkolwiek leków wymienionych powyżej. Dawka leku
Enzalutamide Stada lub jakiegokolwiek innego przyjmowanego leku może wymagać zmiany.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
- Lek Enzalutamide Stada nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Lek ten, przyjmowany przez
kobiety w ciąży, może wywierać szkodliwe działanie na nienarodzone dziecko lub ewentualnie
powodować poronienie. Nie wolno stosować tego leku, jeśli kobieta jest w ciąży, może zajść w ciążę
lub karmi piersią.
- Lek ten może prawdopodobnie wywierać działanie na płodność u mężczyzn.
- Jeśli w trakcie leczenia oraz przez 3 miesiące po zakończeniu leczenia, pacjent podejmuje stosunki
seksualne z kobietą w wieku rozrodczym, należy stosować prezerwatywę oraz inną skuteczną metodę
antykoncepcji. Jeżeli pacjent podejmuje stosunki seksualne z kobietą w ciąży, należy stosować
prezerwatywę, aby chronić nienarodzone dziecko.
- Opiekunki pacjentów – patrz punkt 3 „Jak stosować lek Enzalutamide Stada”, gdzie opisano sposób, w
jaki należy postępować z lekiem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Enzalutamide Stada może wywierać umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. U pacjentów przyjmujących lek Enzalutamide Stada zgłaszano drgawki.
W przypadku podwyższonego ryzyka wystąpienia drgawek należy zwrócić się do lekarza.
Lek Enzalutamide Stada zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce powlekanej, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Drgawki
Drgawki zgłaszano u 5 na 1000 osób przyjmujących lek Enzalutamide Stada i u mniej niż 3 na 1000 osób
przyjmujących placebo.
Wystąpienie drgawek jest bardziej prawdopodobne w przypadku przyjmowania większej niż zalecana
dawki tego leku, przyjmowania niektórych innych leków oraz w przypadku większego niż zazwyczaj
ryzyka wystąpienia napadu drgawkowego.
Jeśli wystąpi napad drgawkowy, należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem. Lekarz zdecyduje,
czy przerwać stosowanie leku Enzalutamide Stada.
Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES)
U osób leczonych lekiem Enzalutamide Stada rzadko zgłaszano PRES (może wystąpić rzadziej niż u 1 na
1000 osób); jest to rzadko występujący, odwracalny stan mózgu. Jeżeli wystąpią drgawki, nasilający się
ból głowy, zaburzenia świadomości, ślepota lub inne zaburzenia widzenia, należy jak najszybciej
skontaktować się z lekarzem.
Pozostałe działania niepożądane obejmują:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
zmęczenie, przewracanie się, złamanie kości, uderzenia gorąca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi
Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób)
ból głowy, uczucie lęku, suchość skóry, świąd, zaburzenia pamięci, zablokowanie tętnic w sercu (choroba
niedokrwienna serca), powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia), ból brodawki sutkowej, tkliwość
piersi, objaw zespołu niespokojnych nóg (niekontrolowana potrzeba poruszania częścią ciała, zazwyczaj
nogą), zmniejszenie koncentracji, zapominanie, zmiana w odczuwaniu smaku, trudność w jasnym
(racjonalnym) myśleniu
Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób)
omamy, mała liczba białych krwinek, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych w badaniu krwi
(objaw wskazujący na chorobę wątroby)
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
ból mięśni, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból pleców, zmiany w elektrokardiogramie (wydłużenie
odstępu QT), trudności z połykaniem tego leku, w tym zakrztuszenie się, rozstrój żołądka w tym
nudności, reakcja skórna powodująca wystąpienie na skórze czerwonych plam lub obszarów o
tarczowatym wyglądzie, z ciemnoczerwonym środkiem otoczonym bladoczerwonymi pierścieniami
(rumień wielopostaciowy), lub inna ciężka reakcja skórna objawiająca się jako czerwonawe,
niepodwyższone, tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z centralnymi pęcherzami, złuszczanie
skóry, owrzodzenie jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu, co może być poprzedzone
gorączką i objawami grypopodobnymi (zespół Stevensa-Johnsona), wysypka, wymioty, obrzęk twarzy,
warg, języka i (lub) gardła, zmniejszenie liczby płytek krwi (co zwiększa ryzyko krwawienia lub
siniaków), biegunka, zmniejszenie apetytu
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie
6.1.
Kobiety, które są w ciąży lub mogą zajść w ciążę (patrz punkty 4.6 i 6.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ryzyko napadu drgawkowego
Stosowanie enzalutamidu powiązano z występowaniem napadów drgawkowych (patrz punkt 4.8).
Decyzję o kontynuowaniu leczenia pacjentów, u których wystąpiły napady drgawkowe należy
podejmować w każdym przypadku indywidualnie.
Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
U pacjentów otrzymujących enzalutamid rzadko zgłaszano zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
(ang. posterior reversible encephalopathy syndrome, PRES). PRES jest rzadko występującym,
odwracalnym zaburzeniem neurologicznym, w którym objawy, takie jak: drgawki, ból głowy, splątanie,
ślepota oraz inne zaburzenia widzenia i zaburzenia neurologiczne mogą się szybko nasilać i któremu
towarzyszy lub nie - nadciśnienie tętnicze. Rozpoznanie PRES wymaga potwierdzenia badaniem
obrazowym mózgu, najlepiej rezonansem magnetycznym. U pacjentów, u których potwierdzono PRES
zaleca się przerwanie stosowania enzalutamidu.
Drugie pierwotne nowotwory
W badaniach klinicznych zgłaszano przypadki występowania drugiego pierwotnego nowotworu
złośliwego u pacjentów leczonych enzalutamidem. W badaniach klinicznych 3. fazy najczęściej
zgłaszanymi zdarzeniami u pacjentów leczonych enzalutamidem oraz częściej niż w przypadku placebo,
były rak pęcherza moczowego (0,3%), gruczolakorak okrężnicy (0,2%), rak przejściowokomórkowy
(0,2%) i czerniak złośliwy (0,2%).
Należy zalecić pacjentom, aby niezwłocznie zgłosili się do lekarza, jeśli podczas leczenia enzalutamidem
zauważą objawy krwawienia z przewodu pokarmowego, krwiomocz makroskopowy lub inne objawy,
takie jak trudności w oddawaniu moczu lub nagłe parcie na mocz.
Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi
Enzalutamid jest silnym induktorem enzymów i może powodować brak skuteczności wielu powszechnie
stosowanych produktów leczniczych (patrz przykłady w punkcie 4.5). Wprowadzając leczenie
enzalutamidem należy dokonać przeglądu jednocześnie stosowanych produktów. Na ogół należy unikać
stosowania enzalutamidu jednocześnie z produktami leczniczymi, które są wrażliwymi substratami wielu
enzymów metabolizujących lub nośników (patrz punkt 4.5), jeżeli ich działanie terapeutyczne ma duże
znaczenie dla pacjenta i jeżeli dostosowanie dawkowania nie jest łatwo osiągalne poprzez monitorowanie
skuteczności lub stężenia tych produktów w osoczu.
Należy unikać jednoczesnego stosowania z warfaryną i przeciwzakrzepowymi produktami leczniczymi,
pochodnymi kumaryny. Jeżeli produkt leczniczy Enzalutamide Stada jest stosowany jednocześnie
z przeciwzakrzepowymi produktami leczniczymi metabolizowanymi przez CYP2C9 (takimi jak
warfaryna lub acenokumarol), należy wprowadzić dodatkowe monitorowanie czasu protrombinowego
(ang. International Normalized Ratio, INR) (patrz punkt 4.5).
Zaburzenia czynności nerek
Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, ponieważ
enzalutamid nie był badany w tej grupie pacjentów.
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby obserwowano wydłużenie okresu półtrwania
enzalutamidu, co może wiązać się ze zwiększoną dystrybucją tkankową. Znaczenie kliniczne tej
obserwacji jest nieznane. Można jednak przewidzieć, że czas do osiągnięcia stężenia w stanie
stacjonarnym wydłuży się, a czas do osiągnięcia maksymalnego działania farmakologicznego jak również
czas wystąpienia i zmniejszenia indukcji enzymów (patrz punkt 4.5) może się zwiększyć.
Istniejące choroby układu krążenia
Z badań klinicznych 3. fazy wyłączono pacjentów z niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego
(w ostatnich 6 miesiącach) lub niestabilną dusznicą (w ostatnich 3 miesiącach), pacjentów
z niewydolnością serca klasy III lub IV według NYHA (ang. New York Heart Association), z wyjątkiem
przypadków, gdy frakcja wyrzutowa lewej komory (ang. Left Ventricular Ejection Fraction, LVEF)
wynosiła ≥ 45%, pacjentów z bradykardią lub nieleczonym lub niepoddającym się leczeniu nadciśnieniem
tętniczym. Należy wziąć to pod uwagę przepisując enzaludtamid tym pacjentom.
Leczenie deprywacją androgenów może wydłużać odstęp QT
U pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono czynniki ryzyka wydłużenia odstępu QT oraz
u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą wydłużać odstęp QT (patrz punkt 4.5), przed
rozpoczęciem stosowania enzalutamidu należy ocenić stosunek korzyści do ryzyka, uwzględniając
możliwość wystąpienia częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes.
Ciężkie reakcje skórne
Podczas stosowania enzalutamidu zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (ang. severe cutaneous
adverse reactions, SCARs), w tym zespół Stevensa-Johnsona, które mogą zagrażać życiu lub być
śmiertelne.
W momencie przepisywania, pacjentów należy poinformować o objawach przedmiotowych
i podmiotowych oraz starannie monitorować pacjenta w celu wykrycia reakcji skórnych.
W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych sugerujących taką reakcję,
enzalutamid należy natychmiast odstawić i (w razie potrzeby) rozważyć odpowiednie leczenie
alternatywne.
Stosowanie w czasie chemioterapii
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności enzalutamidu w czasie chemioterapii.
Jednoczesne podawanie enzalutamidu nie ma klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę
podawanego dożylnie docetakselu (patrz punkt 4.5), jednak nie można wykluczyć zwiększenia częstości
występowania neutropenii indukowanej docetakselem.
Reakcje nadwrażliwości
Po zastosowaniu enzalutamidu obserwowano reakcje nadwrażliwości, objawiającą się m.in. wysypką lub
obrzękiem twarzy, języka, warg lub gardła (patrz punkt 4.8).
Produkt leczniczy Enzalutamide Stada w monoterapii u pacjentów z BCR nmHSPC wysokiego ryzyka
Wyniki badania EMBARK sugerują, że enzalutamid w monoterapii i w skojarzeniu z leczeniem
deprywacją androgenów nie są równoważnymi opcjami terapeutycznymi u pacjentów z BCR nmHSP
wysokiego ryzyka (patrz punkty 4.8 i 5.1). Produkt leczniczy Enzalutamide Stada w skojarzeniu
z leczeniem deprywacją androgenów należy rozważyć jako preferowaną opcję leczenia z wyjątkiem
sytuacji gdy dodanie leczenia deprywacją androgenów może skutkować nieakceptowalną toksycznością
albo ryzykiem.
Dysfagia związana z postacią produktu
Zgłaszano występowanie trudności z połykaniem enzalutamidu u pacjentów, w tym przypadki
zakrztuszenia się. Trudności z połykaniem oraz przypadki zakrztuszenia się najczęściej zgłaszano w
odniesieniu do enzalutamidu w postaci kapsułek, co może być związane z ich większym rozmiarem.
Pacjentom należy zalecić połykanie tabletek w całości oraz popijanie ich odpowiednią ilością wody.
Substancje pomocnicze
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce powlekanej, to znaczy produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Wpływ innych produktów leczniczych na ekspozycję na enzalutamid
Inhibitory CYP2C8
CYP2C8 odgrywa ważną rolę w eliminacji enzalutamidu i tworzeniu jego aktywnego metabolitu.
Po doustnym podaniu gemfibrozylu, silnego inhibitora CYP2C8 (w dawce 600 mg dwa razy na dobę),
zdrowym mężczyznom, zaobserwowano zwiększenie AUC enzalutamidu o 326% oraz spadek Cmax
enzalutamidu o 18%. W sumie dla niezwiązanego enzalutamidu i niezwiązanego aktywnego metabolitu
AUC zwiększyło się o 77% a Cmax zmniejszyło o 19%. Należy unikać lub zachować ostrożność w czasie
jednoczesnego stosowania enzalutamidu oraz silnych inhibitorów (np. gemfibrozyl) CYP2C8. Jeżeli
konieczne jest jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP2C8, dawkę enzalutamidu należy
zmniejszyć do 80 mg raz na dobę (patrz punkt 4.2).
Inhibitory CYP3A4
CYP3A4 odgrywa niewielką rolę w metabolizmie enzalutamidu. Po doustnym podaniu itrakonazolu,
silnego inhibitora CYP3A4 (w dawce 200 mg raz na dobę), zdrowym mężczyznom, zaobserwowano
zwiększenie AUC enzalutamidu o 41% oraz brak wpływu na Cmax. W sumie dla niezwiązanego
enzalutamidu i niezwiązanego aktywnego metabolitu AUC zwiększyło się o 27% a Cmax ponownie
nie uległo zmianie. Nie ma konieczności dostosowania dawki w przypadku jednoczesnego stosowania
enzalutamidu oraz inhibitorów CYP3A4.
Induktory CYP2C8 i CYP3A4
Po doustnym podaniu ryfampicyny, umiarkowanego induktora CYP2C8 i silnego induktora CYP3A4
(w dawce 600 mg raz na dobę), zdrowym mężczyznom, zaobserwowano zmniejszenie AUC dla sumy
enzalutamidu i aktywnego metabolitu o 37% oraz brak wpływu na Cmax. Nie ma konieczności
dostosowania dawki w przypadku jednoczesnego stosowania enzalutamidu oraz induktorów CYP2C8 lub
CYP3A4.
Wpływ enzalutamidu na ekspozycję na inne produkty lecznicze
Indukcja enzymów
Enzalutamid jest silnym induktorem enzymów i zwiększa syntezę wielu enzymów i nośników, dlatego
spodziewane są interakcje z wieloma powszechnie stosowanymi produktami leczniczymi, które są
substratami tych enzymów lub nośnikami. Zmniejszenie ich stężenia w osoczu może być znaczące
i prowadzić do braku lub zmniejszenia ich klinicznego działania. Istnieje również ryzyko zwiększenia
tworzenia się aktywnych metabolitów. Enzymami, które mogą być indukowane są CYP3A w wątrobie
i jelitach, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i urydyno 5-difosforo-glukuronozylotransferaza (UGTs –
glukuronowy enzym sprzęgania). Mogą być również indukowane niektóre nośniki, np. białko oporności
wielolekowej 2 (ang. multidrug resistance-associated protein 2, MRP2) i polipeptyd transportujący
aniony organiczne 1B1 (ang. organic anion transporting polypeptide 1, OATP1B1).
Badania in vivo wykazały, że enzalutamid jest silnym induktorem CYP3A4 oraz umiarkowanym
induktorem CYP2C9 oraz CYP2C19. Jednoczesne stosowanie enzalutamidu (w dawce 160 mg raz na
dobę) z pojedynczymi dawkami doustnymi leków będących substratami CYP, u pacjentów z rakiem
gruczołu krokowego, powodowało zmniejszenie AUC midazolamu (substrat CYP3A4) o 86%,
zmniejszenie AUC S-warfaryny (substrat CYP2C9) o 56%, zmniejszenie AUC omeprazolu (substrat
CYP2C19) o 70%. Możliwa jest również indukcja UGT1A1. W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów
z przerzutowym CRPC enzalutamid (160 mg raz na dobę) nie miał klinicznie istotnego wpływu na
farmakokinetykę podawanego dożylnie docetakselu (75 mg/m2 pc. podawane we wlewie co 3 tygodnie).
AUC docetakselu zmniejszyło się o 12% [stosunek średniej geometrycznej (ang. geometric mean ratio,
GMR) = 0,882 (90% CI: 0,767; 1,02)], a Cmax zmniejszyło się o 4% [GMR = 0,963 (90% CI: 0,834;
1,11)].
Można spodziewać się interakcji z niektórymi produktami leczniczymi, które są eliminowane poprzez
metabolizm lub transport aktywny. Jeżeli ich działanie terapeutyczne ma duże znaczenie dla pacjenta
a dostosowanie dawkowania nie jest łatwo osiągalne w oparciu o monitorowanie skuteczności lub stężenia
tych produktów w osoczu, należy unikać ich stosowania lub stosować je ostrożnie. Istnieje podejrzenie,
że ryzyko uszkodzenia wątroby po podaniu paracetamolu jest większe u pacjentów leczonych
jednocześnie induktorami enzymów.
Niektóre z produktów leczniczych, które mogą mieć na to wpływ:
• leki przeciwbólowe (np. fentanyl, tramadol)
• antybiotyki (np. klarytromycyna, doksycyklina)
• leki przeciwnowotworowe (np. kabazytaksel)
• leki przeciwpadaczkowe (np. karbamazepina, klonazepam, fenytoina, prymidon, kwas
walproinowy)
• leki przeciwpsychotyczne (np. haloperydol)
• leki przeciwzakrzepowe (np. acenokumarol, warfaryna, klopidogrel)
• betablokery (np. bisoprolol, propranolol)
• blokery kanałów wapniowych (np. diltiazem, felodypina, nikardypina, nifedypina, werapamil)
• glikozydy nasercowe (np. digoksyna)
• kortykosteroidy (np. deksametazon, prednizolon)
• leki przeciwwirusowe stosowane w terapii HIV (np. indynawir, rytonawir)
• leki nasenne (np. diazepam, midazolam, zolpidem)
• leki immunosupresyjne (np. takrolimus)
• inhibitory pompy protonowej (np. omeprazol)
• statyny metabolizowane przez CYP3A4 (np. atorwastatyna, symwastatyna)
• hormony tarczycy (np. lewotyroksyna)
Pełne działanie indukujące enzalutamidu może nie wystąpić przed upływem około 1 miesiąca od
rozpoczęcia leczenia, kiedy to enzalutamid osiąga stacjonarne stężenie w osoczu, aczkolwiek pewne
efekty indukcji mogą ujawnić się wcześniej. Pacjentów przyjmujących produkty lecznicze będące
substratami CYP2B6, CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 lub UGT1A1 należy monitorować w celu wykrycia
możliwego zmniejszenia działania farmakologicznego (lub zwiększenia w przypadku powstawania
aktywnych metabolitów) w trakcie pierwszego miesiąca leczenia enzalutamidem oraz rozważyć u nich
dostosowanie dawki, jeśli konieczne. Ze względu na długi okres półtrwania enzalutamidu (5,8 dnia, patrz
punkt 5.2), jego wpływ na enzymy może utrzymywać się przez miesiąc lub dłużej po zakończeniu
przyjmowania enzalutamidu. W przypadku przerwania leczenia enzalutamidem może być konieczne
stopniowe zmniejszanie dawki tych produktów leczniczych.
Substraty CYP1A2 i CYP2C8
Enzalutamid (w dawce 160 mg raz na dobę) nie wywoływał klinicznie istotnej zmiany wartości AUC lub
Cmax kofeiny (substrat CYP1A2) lub pioglitazonu (substrat CYP2C8). AUC pioglitazonu zwiększyło się
o 20%, podczas gdy Cmax zmniejszyło się o 18%. AUC i Cmax kofeiny zmniejszyły się odpowiednio o 11%
i 4%. Nie ma konieczności dostosowania dawki w przypadku jednoczesnego stosowania produktów
leczniczych będących substratami CYP1A2 lub CYP2C8 i enzalutamidu.
Substraty P-gp
Badania in vitro wskazują, że enzalutamid może być inhibitorem nośnika błonowego P-gp. Obserwowano
łagodne działanie hamujące enzalutamidu w stanie stacjonarnym na P-gp w badaniu z udziałem pacjentów
z rakiem gruczołu krokowego, którzy otrzymali doustnie pojedynczą dawkę digoksyny, będącej badanym
substratem P-gp, przed przyjęciem i jednocześnie z enzalutamidem (jednoczesne podanie po
przyjmowaniu enzalutamidu doustnie w dawce dobowej 160 mg przez co najmniej 55 dni). Stężenie
digoksyny w osoczu oznaczono zwalidowaną metodą chromatografii cieczowej z tandemową
spektrometrią masową. Wartości AUC i Cmax digoksyny zwiększyły się odpowiednio o 33% i 17%.
Należy zachować ostrożność, jeśli jednocześnie z enzalutamidem stosuje się substancje lecznicze o
wąskim indeksie terapeutycznym, będące substratami P-gp (np. kolchicyna, eteksylan dabigatranu,
digoksyna). Mogą one wymagać dostosowania dawkowania w celu osiągnięcia optymalnego stężenia we
krwi.
Zakłócenia wyników badań laboratoryjnych
U pacjentów leczonych enzalutamidem, niezależnie od leczenia digoksyną, w teście
immunochemiluminescencyjnym z użyciem mikrocząstek (CMIA) obserwowano fałszywie podwyższone
wyniki stężenia digoksyny w osoczu. Dlatego wartości stężenia digoksyny w osoczu uzyskane w teście
CMIA należy interpretować z ostrożnością i potwierdzać innym testem, zanim dokona się jakichkolwiek
zmian dawkowania digoksyny.
Substraty BCRP
W stanie stacjonarnym enzalutamid nie powodował znaczącej klinicznie zmiany ekspozycji na
rozuwastatynę, badany substrat białka oporności raka piersi (ang. breast cancer resistant protein, BCRP),
u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego, którzy otrzymali doustnie pojedynczą dawkę rozuwastatyny
przed przyjęciem i jednocześnie z enzalutamidem (jednoczesne podanie po przyjmowaniu enzalutamidu
doustnie w dawce dobowej 160 mg przez co najmniej 55 dni). Wartość AUC rozuwastatyny zmniejszyła
się o 14%, natomiast wartość Cmax zwiększyła się o 6%. Nie ma konieczności dostosowania dawki
w przypadku jednoczesnego stosowania enzalutamidu z substratem BCRP.
Substraty MRP2, OAT3 i OCT1
Na podstawie badań in vitro nie można wykluczyć, że enzalutamid hamuje aktywność białka MRP2
(w jelicie), jak również nośnika anionów organicznych 3 (ang. organic anion transporter 3, OAT3)
i nośnika kationów organicznych 1 (ang. organic cation transporter 1, OCT1) (ogólnoustrojowo).
Teoretycznie, istnieje możliwość indukcji tych nośników, ale wynik końcowy jest obecnie nieznany.
Produkty lecznicze wydłużające odstęp QT
Ponieważ leczenie deprywacją androgenów może wydłużać odstęp QT, należy starannie ocenić
jednoczesne stosowanie enzalutamidu z produktami o znanym działaniu wydłużającym odstęp QT lub
z produktami, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, należącymi do klasy
IA (np. chinidyna, dyzopiramid) lub klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
przeciwarytmicznych produktów leczniczych, metadonem, moksyfloksacyną, lekami
przeciwpsychotycznymi, itd. (patrz punkt 4.4).
Wpływ pokarmu na ekspozycję na enzalutamid
Pokarm nie ma istotnego klinicznie wpływu na stopień ekspozycji na enzalutamid. W badaniach
klinicznych enzalutamid podawano niezależnie od jedzenia.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są astenia/zmęczenie, uderzenia gorąca, nadciśnienie tętnicze,
złamania i przewracanie się. Inne ważne działania niepożądane obejmują chorobę niedokrwienną serca
i napady drgawkowe.
Napad drgawkowy wystąpił u 0,6% pacjentów leczonych enzalutamidem, u 0,1% pacjentów
otrzymujących placebo i u 0,3% pacjentów leczonych bikalutamidem.
U pacjentów leczonych enzalutamidem rzadko obserwowano zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
(patrz punkt 4.4).
W związku z leczeniem enzalutamidem zgłaszano zespół Stevensa-Johnsona (patrz punkt 4.4).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Poniżej zamieszczono działania niepożądane obserwowane podczas badań klinicznych według częstości
występowania. Częstość określono w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do
< 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko
(< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 1: Działania niepożądane zidentyfikowane w kontrolowanych badaniach klinicznych
i po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego enzalutamid do obrotu
Klasyfikacja układów i narządów
MedDRA
Działania niepożądane i częstość
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: leukopenia, neutropenia
Częstość nieznana*: trombocytopenia
Zaburzenia układu immunologicznego Częstość nieznana*: obrzęk twarzy, obrzęk języka, obrzęk
warg, obrzęk gardła
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana*: zmniejszenie apetytu
Zaburzenia psychiczne Często: lęk
Niezbyt często: omamy wzrokowe
Zaburzenia układu nerwowego Często: ból głowy, zaburzenia pamięci, utrata pamięci,
zaburzenia uwagi, zaburzenia smaku, zespół niespokojnych
nóg, zaburzenia funkcji poznawczych
Niezbyt często: napady drgawkowe¥
Częstość nieznana*: zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
Zaburzenia serca Często: choroba niedokrwienna serca†
Częstość nieznana*: wydłużenie odstępu QT (patrz punkty
4.4 i 4.5)
Zaburzenia naczyniowe Bardzo często: uderzenia gorąca, nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia żołądka i jelit Częstość nieznana*: dysfagia∞, nudności, wymioty,
biegunka
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często: zwiększona aktywność enzymów
wątrobowych
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: suchość skóry, świąd
Częstość nieznana*: rumień wielopostaciowy, zespół
Stevensa-Johnsona, wysypka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej
Bardzo często: złamania‡
Częstość nieznana*: ból mięśni, skurcze mięśni, osłabienie
mięśni, ból pleców
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: ginekomastia, ból brodawki sutkowej#, tkliwość
piersi#
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Bardzo często: astenia, zmęczenie
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Bardzo często: upadek
* Zgłoszenia spontaniczne po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego enzalutamid do obrotu.
¥ Na podstawie oceny wąskiego zapytania SMQ „Drgawki”, obejmującego napad padaczkowy, napad
typu „grand mal”, złożone napady częściowe, napady częściowe i stan padaczkowy. Obejmuje to
rzadkie przypadki napadów padaczkowych z powikłaniami prowadzącymi do zgonu.
† Na podstawie oceny wąskiego zapytania SMQ „Zawał mięśnia sercowego” i „Inna niedokrwienna
choroba serca”, w tym następujących terminów preferowanych zaobserwowanych u co najmniej
dwóch pacjentów w randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach 3. fazy: dławica piersiowa,
choroba wieńcowa, zawał mięśnia sercowego, ostry zawał mięśnia sercowego, ostry zespół wieńcowy,
niestabilna dławica piersiowa, niedokrwienie mięśnia sercowego i miażdżyca tętnic wieńcowych.
‡ Obejmuje wszystkie terminy preferowane ze słowem „złamanie” w odniesieniu do kości.
# Działania niepożądane enzalutamidu w monoterapii.
∞ Zgłaszano występowanie dysfagii, w tym przypadki zakrztuszenia się. Większość zgłoszeń w obydwu
przypadkach, dotyczyło produktu w postaci kapsułek, co może być związane z ich większym rozmiarem
(patrz punkt 4.4).
Opis wybranych działań niepożądanych
Napad drgawkowy
W kontrolowanych badaniach klinicznych napad drgawkowy wystąpił u 31 pacjentów (0,6%) spośród
5110 pacjentów leczonych dawką dobową 160 mg enzalutamidu, u czterech pacjentów (0,1%)
otrzymujących placebo i u jednego pacjenta (0,3%), któremu podawano bikalutamid. W oparciu o dane
niekliniczne oraz dane z badań ze schematem zwiększających się dawek, wydaje się, że wielkość dawki
jest ważnym prognostykiem ryzyka wystąpienia napadu drgawkowego. Z kontrolowanych badań
klinicznych wykluczono pacjentów, u których wcześniej wystąpił napad drgawkowy lub istnieją czynniki
ryzyka wystąpienia napadu drgawkowego.
W jednoramiennym badaniu 9785-CL-0403 (UPWARD) oceniającym częstości występowania napadów
drgawkowych u pacjentów z czynnikami predysponującymi do ich wystąpienia (u 1,6% napad
drgawkowy w wywiadzie), u 8 z 366 (2,2%) pacjentów leczonych enzalutamidem wystąpił napad
drgawkowy. Mediana czasu leczenia wynosiła 9,3 miesiąca.
Nie jest znany mechanizm obniżania progu drgawkowego przez enzalutamid, ale może on wynikać z tego,
że jak pokazują dane z badań in vitro, enzalutamid oraz jego aktywny metabolit wiążą się z kanałem
chlorkowym bramkowanym GABA i mogą hamować jego aktywność.
Choroba niedokrwienna serca
W randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo choroba niedokrwienna serca
wystąpiła u 3,5% pacjentów leczonych enzalutamidem w połączeniu z ADT w porównaniu z 2%
pacjentów otrzymujących placebo w połączeniu z ADT. U czternastu (0,4%) pacjentów leczonych
Enzalutamidem w połączeniu z ADT i 3 (0,1%) pacjentów leczonych placebo w połączeniu z ADT
wystąpiło zdarzenie w postaci choroby niedokrwiennej serca, która doprowadziła do zgonu.
W badaniu EMBARK choroba niedokrwienna serca wystąpiła u 5,4% pacjentów leczonych
enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i 9% pacjentów leczonych enzalutamidem w ramach
monoterapii. U żadnego pacjenta leczonego enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i u jednego
(0,3%) pacjenta leczonego enzalutamidem w monoterapii wystąpiło zdarzenie w postaci choroby
niedokrwiennej serca, która doprowadziła do zgonu.
Ginekomastia
W badaniu EMBARK ginekomastię (wszystkich stopni) zaobserwowano u 29 spośród 353 (8,2%)
pacjentów leczonych enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i u 159 spośród 354 (44,9%) pacjentów
leczonych enzalutamidem w monoterapii. Ginekomastii stopnia 3 lub wyższego nie zaobserwowano
u żadnego pacjenta leczonego enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i zaobserwowano u 3 pacjentów
(0,8%) leczonych enzalutamidem w monoterapii.
Ból brodawki sutkowej
W badaniu EMBARK ból brodawki sutkowej (wszystkich stopni) zaobserwowano u 11 spośród 353
(3,1%) pacjentów leczonych enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i u 54 spośród 354 (15,3%)
pacjentów leczonych enzalutamidem w monoterapii. Bólu brodawki sutkowej stopnia 3. lub wyższego
nie zaobserwowano u żadnego pacjenta leczonego enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną lub
enzalutamidem w monoterapii.
Tkliwość piersi
W badaniu EMBARK tkliwość piersi (wszystkich stopni) zaobserwowano u 5 spośród 353 (1,4%)
pacjentów leczonych enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i u 51 spośród 354 (14,4%) pacjentów
leczonych enzalutamidem w monoterapii. Tkliwości piersi stopnia 3. lub wyższego nie zaobserwowano
u żadnego pacjenta leczonego enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną lub enzalutamidem
w monoterapii
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Enzalutamidum 80 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), typ A (zawiera laurylosiarczan sodu i Polisorbat; 80); Krzemionka koloidalna bezwodna; Celuloza mikrokrystaliczna; Kroskarmeloza sodowa; Magnezu stearynian; Otoczka tabletki; Hypromeloza 2910; Makrogol 3350; Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek żółty (E 172); Talk źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) w tabletce powlekanej (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister, butelka, pojemnik
- Wygląd
- żółty okrągły owalny średnicy 10 mm nadruk: 40 nadruk: 80
Tabletki powlekane Enzalutamide Stada 40 mg to żółte, okrągłe tabletki powlekane, z wytłoczonym oznakowaniem "40" po jednej stronie, o średnicy 10 mm. Każde opakowanie leku Enzalutamide Stada zawiera 112 tabletek powlekanych w blistrach z folii Aluminium-OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku lub 112 x 1 tabletek powlekanych w perforowanych blistrach jednodawkowych z folii Aluminium-OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku. Tabletki powlekane Enzalutamide Stada 80 mg to żółte, owalne tabletki powlekane, z wytłoczonym oznakowaniem "80" po jednej stronie, o wymiarach 17 mm x 9 mm. Każde opakowanie leku Enzalutamide Stada zawiera 56 tabletek powlekanych w blistrach z folii Aluminium-OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku lub 56 x 1 tabletek powlekanych w perforowanych blistrach jednodawkowych z folii Aluminium-OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- żółty okrągły owalny średnicy 10 mm nadruk: 40 nadruk: 80
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument nie rozstrzyga (brak danych lub badań) źródło: „Produkt leczniczy Enzalutamide Stada może wywierać umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ zgłaszano zdarzenia neurologiczne i psychiczne, w tym napad drgawkowy (patrz punkt 4.8). Pacjentów należy uprzedzić o potencjalnym ryzyku wystąpienia zdarzenia psychiatrycznego lub neurologicznego podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ enzalutamidu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
47 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: dysfagia; nudności; wymioty; biegunka; złamania; ból mięśni; skurcze mięśni; osłabienie mięśni; ból pleców; astenia; zmęczenie; upadek
- często: choroba niedokrwienna serca; lęk; ból głowy; zaburzenia pamięci; utrata pamięci; zaburzenia uwagi; zaburzenia smaku; zespół niespokojnych nóg; zaburzenia funkcji poznawczych; wydłużenie odstępu QT; suchość skóry; świąd; rumień wielopostaciowy; wysypka; ginekomastia; ból brodawki sutkowej; tkliwość piersi
- niezbyt często: leukopenia; neutropenia; trombocytopenia; obrzęk twarzy; obrzęk języka; obrzęk warg; obrzęk gardła; zmniejszenie apetytu; omamy wzrokowe; zwiększona aktywność enzymów wątrobowych
- rzadko: zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
- częstość niepodana w tekście: astenia/zmęczenie; uderzenia gorąca; nadciśnienie tętnicze; złamania i przewracanie się; napady drgawkowe; Napad drgawkowy; zespół Stevensa-Johnsona
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Czas stosowania
-
- kontakt z lekarzem, gdy trwa dłużej niż 1 dni
źródło: „- Jeżeli pacjent zapomni przyjąć lek Enzalutamide Stada dłużej niż jeden dzień, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.” · Ulotka, pkt 3
- kontakt z lekarzem, gdy trwa dłużej niż 1 dni
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Stosowanie enzalutamidu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu leczenia CRPC, mHSPC lub BCR nmHSPC wysokiego ryzyka u dorosłych mężczyzn.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka enzalutamidu to 160 mg (cztery tabletki powlekane o mocy 40 mg lub dwie tabletki powlekane o mocy 80 mg) w jednorazowej dawce dobowej.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 160 mg (cztery tabletki powlekane po 40 mg lub dwie tabletki powlekane po 80 mg), przyjmowane o tej samej porze raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkty 5.1 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z lekkimi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (odpowiednio klasa A, B lub C wg skali Child-Pugh). Jednak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby obserwowano wydłużenie okresu półtrwania enzalutamidu (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub w krańcowym stadium choroby nerek (patrz punkt 4.4).” - Ciąża: „Ciąża Enzalutamid nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Enzalutamid jest przeciwwskazany u kobiet, które są w ciąży lub mogą zajść w ciążę (patrz punkty 4.3, 5.3 i 6.6).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Enzalutamid nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Nie wiadomo, czy enzalutamid przenika do mleka ludzkiego. Enzalutamid i (lub) jego metabolity przenikają do mleka samic szczurów (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że enzalutamid ma negatywny wpływ na układ rozrodczy samców szczura i psa (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletek powlekanych nie należy przecinać, rozkruszać ani żuć, lecz należy połknąć w całości popijając odpowiednią ilością wody, z jedzeniem lub bez jedzenia.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „W badaniach klinicznych enzalutamid podawano niezależnie od jedzenia.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Enzalutamide Stada
Kiedy nie przyjmować leku Enzalutamide Stada
- jeśli pacjent ma uczulenie na enzalutamid lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6)
- w ciąży lub możliwości zajścia w ciążę (patrz „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Napad drgawkowy
Drgawki zgłaszano u 6 na 1000 osób przyjmujących lek Enzalutamide Stada i u mniej niż 3 na 1000 osób
przyjmujących placebo (patrz poniżej „Lek Enzalutamide Stada a inne leki” oraz w punkcie 4 „Możliwe
działania niepożądane”).
W razie przyjmowania leków, które mogą powodować drgawki lub zwiększyć podatność na
występowanie drgawek, patrz poniżej „Lek Enzalutamide Stada a inne leki”.
W razie wystąpienia napadu drgawkowego w trakcie leczenia:
Należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem. Lekarz zdecyduje, czy przerwać stosowanie leku
Enzalutamide Stada.
Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (ang. Posterior reversible encephalopathy syndrome, PRES)
U pacjentów leczonych Enzalutamide Stada rzadko zgłaszano występowanie PRES (rzadko występujący,
odwracalny stan obejmujący mózg). Jeżeli wystąpią drgawki, nasilający się ból głowy, zaburzenia
świadomości, ślepota lub inne zaburzenia widzenia, należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem
(patrz również punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”).
Ryzyko nowych nowotworów (drugie pierwotne nowotwory złośliwe)
Istnieją doniesienia o występowaniu nowych (drugich) przypadków raka, w tym raka pęcherza
i okrężnicy, u pacjentów leczonych lekiem Enzalutamide Stada.
Jeśli podczas przyjmowania leku Enzalutamide Stada wystąpią objawy krwawienia z przewodu
pokarmowego, pojawi się krew w moczu lub często odczuwana pilna potrzeba oddania moczu, należy jak
najszybciej skontaktować się z lekarzem.
Trudności z połykaniem związane z postacią leku
Zgłaszano występowanie u pacjentów trudności z połykaniem leku zawierającego enzalutamid, w tym
przypadki zakrztuszenia się. Trudności z połykaniem i przypadki zakrztuszenia się obserwowano częściej
u pacjentów przyjmujących lek w postaci kapsułki, co może być związane z większym rozmiarem
kapsułki. Tabletki należy połykać w całości, popijając je odpowiednią ilością wody.
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Enzalutamide Stada należy powiedzieć lekarzowi, jeżeli:
- u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła poważna wysypka lub złuszczanie skóry, pęcherze i (lub)
owrzodzenie jamy ustnej po przyjęciu leku Enzalutamide Stada lub innych leków
- pacjent przyjmuje inne leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi (np. warfarynę,
acenokumarol, klopidogrel)
- pacjent stosuje chemioterapię, np. docetaksel
- u pacjenta występują choroby wątroby
- u pacjenta występują choroby nerek
Należy powiedzieć lekarzowi, jeżeli występuje którykolwiek z następujących przypadków: jakiekolwiek
choroby serca lub naczyń krwionośnych, w tym zaburzenia rytmu serca (arytmia) lub pacjent jest
w trakcie leczenia tych chorób. Ryzyko zaburzeń rytmu serca może się zwiększyć podczas stosowania
leku Enzalutamide Stada.
Jeśli pacjent ma uczulenie na enzalutamid może wystąpić wysypka bądź obrzęk twarzy, języka, warg lub
gardła. Jeśli stwierdzono uczulenie na enzalutamid lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
nie należy przyjmować leku Enzalutamide Stada.
W związku z leczeniem lekiem Enzalutamide Stada zgłaszano występowanie poważnej wysypki lub
złuszczania skóry, pęcherzy i (lub) owrzodzeń jamy ustnej, w tym zespołu Stevensa-Johnsona. Jeśli
wystąpi którykolwiek z tych objawów, związanych z tymi ciężkimi reakcjami skórnymi, opisany
w punkcie 4, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i przerwać stosowanie leku Enzalutamide
Stada.
W przypadku którejkolwiek z powyższych sytuacji lub wątpliwości, należy zwrócić się do lekarza
przed przyjęciem tego leku.
Dzieci i młodzież
Lek ten nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży.
Lek Enzalutamide Stada a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Należy znać nazwy leków, które się przyjmuje.
Należy posiadać przy sobie listę tych leków, aby móc pokazać ją lekarzowi w momencie przepisywania
nowego leku. Nie należy rozpoczynać lub przerywać przyjmowania jakiegokolwiek leku przed
porozumieniem się z lekarzem, który przepisał lek Enzalutamide Stada.
Należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu jakichkolwiek z poniższych leków. Leki te przyjmowane
jednocześnie z lekiem Enzalutamide Stada mogą zwiększać ryzyko wystąpienia napadu drgawkowego:
- niektóre leki stosowane w leczeniu astmy i innych chorób układu oddechowego (np. aminofilina,
teofilina)
- leki stosowane w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych, takich jak depresja i schizofrenia
(np. klozapina, olanzapina, rysperydon, zyprazydon, bupropion, lit, chlorpromazyna,
mezorydazyna, tiorydazyna, amitryptylina, dezypramina, doksepina, imipramina, maprotylina,
mitrazapina)
- niektóre leki stowane w leczeniu bólu (np. petydyna)
Należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu poniższych leków. Leki te mogą wpływać na działanie
leku Enzalutamide Stada lub Enzalutamide Stada może wpływać na działanie tych leków.
Dotyczy to leków stosowanych w celu:
- zmniejszenia stężenia cholesterolu (np. gemfibrozyl, atorwastatyna, symwastatyna)
- leczenia bólu (np. fentanyl, tramadol)
- leczenia raka (np. kabazytaksel)
- leczenia padaczki (np. karbamazepina, klonazepam, fenytoina, prymidon, kwas walproinowy)
- leczenia niektórych zaburzeń psychicznych, takich jak poważne stany lękowe lub schizofrenia
(np. diazepam, midazolam, haloperydol)
- leczenia zaburzeń snu (np. zolpidem)
- leczenia chorób serca lub zmniejszenia ciśnienia krwi (np. bisoprolol, digoksyna, diltiazem,
felodypina, nikardypina, nifedypina, propranolol, werapamil)
- leczenia poważnych chorób związanych ze stanem zapalnym (np. deksametazon, prednizolon)
- leczenia zakażenia HIV (np. indynawir, rytonawir)
- leczenia zakażeń bakteryjnych (np. klarytromycyna, doksycyklina)
- leczenia zaburzeń czynności tarczycy (np. lewotyroksyna)
- leczenia dny moczanowej (np. kolchicyna)
- leczenia zaburzeń żołądkowych (np. omeprazol)
- zapobiegania chorobom serca lub udarom (np. dabigatranu eteksylan)
- zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu (np. takrolimus)
Lek Enzalutamide Stada może wpływać na działanie niektórych leków stosowanych w leczeniu zaburzeń
rytmu serca (np. chinidyna, prokainamid, amiodaron i sotalol) lub zwiększać ryzyko wystąpienia
zaburzeń rytmu serca, gdy stosuje się go z niektórymi innymi lekami [np. metadon (stosowany w
łagodzeniu bólu i detoksykacji u narkomanów), moksyfloksacyna (antybiotyk), leki przeciwpsychotyczne
(stosowane w leczeniu ciężkich chorób psychicznych)].
Należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu jakichkolwiek leków wymienionych powyżej. Dawka leku
Enzalutamide Stada lub jakiegokolwiek innego przyjmowanego leku może wymagać zmiany.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
- Lek Enzalutamide Stada nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Lek ten, przyjmowany przez
kobiety w ciąży, może wywierać szkodliwe działanie na nienarodzone dziecko lub ewentualnie
powodować poronienie. Nie wolno stosować tego leku, jeśli kobieta jest w ciąży, może zajść w ciążę
lub karmi piersią.
- Lek ten może prawdopodobnie wywierać działanie na płodność u mężczyzn.
- Jeśli w trakcie leczenia oraz przez 3 miesiące po zakończeniu leczenia, pacjent podejmuje stosunki
seksualne z kobietą w wieku rozrodczym, należy stosować prezerwatywę oraz inną skuteczną metodę
antykoncepcji. Jeżeli pacjent podejmuje stosunki seksualne z kobietą w ciąży, należy stosować
prezerwatywę, aby chronić nienarodzone dziecko.
- Opiekunki pacjentów – patrz punkt 3 „Jak stosować lek Enzalutamide Stada”, gdzie opisano sposób, w
jaki należy postępować z lekiem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Enzalutamide Stada może wywierać umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. U pacjentów przyjmujących lek Enzalutamide Stada zgłaszano drgawki.
W przypadku podwyższonego ryzyka wystąpienia drgawek należy zwrócić się do lekarza.
Lek Enzalutamide Stada zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce powlekanej, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Drgawki
Drgawki zgłaszano u 5 na 1000 osób przyjmujących lek Enzalutamide Stada i u mniej niż 3 na 1000 osób
przyjmujących placebo.
Wystąpienie drgawek jest bardziej prawdopodobne w przypadku przyjmowania większej niż zalecana
dawki tego leku, przyjmowania niektórych innych leków oraz w przypadku większego niż zazwyczaj
ryzyka wystąpienia napadu drgawkowego.
Jeśli wystąpi napad drgawkowy, należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem. Lekarz zdecyduje,
czy przerwać stosowanie leku Enzalutamide Stada.
Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES)
U osób leczonych lekiem Enzalutamide Stada rzadko zgłaszano PRES (może wystąpić rzadziej niż u 1 na
1000 osób); jest to rzadko występujący, odwracalny stan mózgu. Jeżeli wystąpią drgawki, nasilający się
ból głowy, zaburzenia świadomości, ślepota lub inne zaburzenia widzenia, należy jak najszybciej
skontaktować się z lekarzem.
Pozostałe działania niepożądane obejmują:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
zmęczenie, przewracanie się, złamanie kości, uderzenia gorąca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi
Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób)
ból głowy, uczucie lęku, suchość skóry, świąd, zaburzenia pamięci, zablokowanie tętnic w sercu (choroba
niedokrwienna serca), powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia), ból brodawki sutkowej, tkliwość
piersi, objaw zespołu niespokojnych nóg (niekontrolowana potrzeba poruszania częścią ciała, zazwyczaj
nogą), zmniejszenie koncentracji, zapominanie, zmiana w odczuwaniu smaku, trudność w jasnym
(racjonalnym) myśleniu
Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób)
omamy, mała liczba białych krwinek, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych w badaniu krwi
(objaw wskazujący na chorobę wątroby)
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
ból mięśni, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból pleców, zmiany w elektrokardiogramie (wydłużenie
odstępu QT), trudności z połykaniem tego leku, w tym zakrztuszenie się, rozstrój żołądka w tym
nudności, reakcja skórna powodująca wystąpienie na skórze czerwonych plam lub obszarów o
tarczowatym wyglądzie, z ciemnoczerwonym środkiem otoczonym bladoczerwonymi pierścieniami
(rumień wielopostaciowy), lub inna ciężka reakcja skórna objawiająca się jako czerwonawe,
niepodwyższone, tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z centralnymi pęcherzami, złuszczanie
skóry, owrzodzenie jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu, co może być poprzedzone
gorączką i objawami grypopodobnymi (zespół Stevensa-Johnsona), wysypka, wymioty, obrzęk twarzy,
warg, języka i (lub) gardła, zmniejszenie liczby płytek krwi (co zwiększa ryzyko krwawienia lub
siniaków), biegunka, zmniejszenie apetytu
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie
6.1.
Kobiety, które są w ciąży lub mogą zajść w ciążę (patrz punkty 4.6 i 6.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ryzyko napadu drgawkowego
Stosowanie enzalutamidu powiązano z występowaniem napadów drgawkowych (patrz punkt 4.8).
Decyzję o kontynuowaniu leczenia pacjentów, u których wystąpiły napady drgawkowe należy
podejmować w każdym przypadku indywidualnie.
Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
U pacjentów otrzymujących enzalutamid rzadko zgłaszano zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
(ang. posterior reversible encephalopathy syndrome, PRES). PRES jest rzadko występującym,
odwracalnym zaburzeniem neurologicznym, w którym objawy, takie jak: drgawki, ból głowy, splątanie,
ślepota oraz inne zaburzenia widzenia i zaburzenia neurologiczne mogą się szybko nasilać i któremu
towarzyszy lub nie - nadciśnienie tętnicze. Rozpoznanie PRES wymaga potwierdzenia badaniem
obrazowym mózgu, najlepiej rezonansem magnetycznym. U pacjentów, u których potwierdzono PRES
zaleca się przerwanie stosowania enzalutamidu.
Drugie pierwotne nowotwory
W badaniach klinicznych zgłaszano przypadki występowania drugiego pierwotnego nowotworu
złośliwego u pacjentów leczonych enzalutamidem. W badaniach klinicznych 3. fazy najczęściej
zgłaszanymi zdarzeniami u pacjentów leczonych enzalutamidem oraz częściej niż w przypadku placebo,
były rak pęcherza moczowego (0,3%), gruczolakorak okrężnicy (0,2%), rak przejściowokomórkowy
(0,2%) i czerniak złośliwy (0,2%).
Należy zalecić pacjentom, aby niezwłocznie zgłosili się do lekarza, jeśli podczas leczenia enzalutamidem
zauważą objawy krwawienia z przewodu pokarmowego, krwiomocz makroskopowy lub inne objawy,
takie jak trudności w oddawaniu moczu lub nagłe parcie na mocz.
Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi
Enzalutamid jest silnym induktorem enzymów i może powodować brak skuteczności wielu powszechnie
stosowanych produktów leczniczych (patrz przykłady w punkcie 4.5). Wprowadzając leczenie
enzalutamidem należy dokonać przeglądu jednocześnie stosowanych produktów. Na ogół należy unikać
stosowania enzalutamidu jednocześnie z produktami leczniczymi, które są wrażliwymi substratami wielu
enzymów metabolizujących lub nośników (patrz punkt 4.5), jeżeli ich działanie terapeutyczne ma duże
znaczenie dla pacjenta i jeżeli dostosowanie dawkowania nie jest łatwo osiągalne poprzez monitorowanie
skuteczności lub stężenia tych produktów w osoczu.
Należy unikać jednoczesnego stosowania z warfaryną i przeciwzakrzepowymi produktami leczniczymi,
pochodnymi kumaryny. Jeżeli produkt leczniczy Enzalutamide Stada jest stosowany jednocześnie
z przeciwzakrzepowymi produktami leczniczymi metabolizowanymi przez CYP2C9 (takimi jak
warfaryna lub acenokumarol), należy wprowadzić dodatkowe monitorowanie czasu protrombinowego
(ang. International Normalized Ratio, INR) (patrz punkt 4.5).
Zaburzenia czynności nerek
Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, ponieważ
enzalutamid nie był badany w tej grupie pacjentów.
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby obserwowano wydłużenie okresu półtrwania
enzalutamidu, co może wiązać się ze zwiększoną dystrybucją tkankową. Znaczenie kliniczne tej
obserwacji jest nieznane. Można jednak przewidzieć, że czas do osiągnięcia stężenia w stanie
stacjonarnym wydłuży się, a czas do osiągnięcia maksymalnego działania farmakologicznego jak również
czas wystąpienia i zmniejszenia indukcji enzymów (patrz punkt 4.5) może się zwiększyć.
Istniejące choroby układu krążenia
Z badań klinicznych 3. fazy wyłączono pacjentów z niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego
(w ostatnich 6 miesiącach) lub niestabilną dusznicą (w ostatnich 3 miesiącach), pacjentów
z niewydolnością serca klasy III lub IV według NYHA (ang. New York Heart Association), z wyjątkiem
przypadków, gdy frakcja wyrzutowa lewej komory (ang. Left Ventricular Ejection Fraction, LVEF)
wynosiła ≥ 45%, pacjentów z bradykardią lub nieleczonym lub niepoddającym się leczeniu nadciśnieniem
tętniczym. Należy wziąć to pod uwagę przepisując enzaludtamid tym pacjentom.
Leczenie deprywacją androgenów może wydłużać odstęp QT
U pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono czynniki ryzyka wydłużenia odstępu QT oraz
u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą wydłużać odstęp QT (patrz punkt 4.5), przed
rozpoczęciem stosowania enzalutamidu należy ocenić stosunek korzyści do ryzyka, uwzględniając
możliwość wystąpienia częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes.
Ciężkie reakcje skórne
Podczas stosowania enzalutamidu zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (ang. severe cutaneous
adverse reactions, SCARs), w tym zespół Stevensa-Johnsona, które mogą zagrażać życiu lub być
śmiertelne.
W momencie przepisywania, pacjentów należy poinformować o objawach przedmiotowych
i podmiotowych oraz starannie monitorować pacjenta w celu wykrycia reakcji skórnych.
W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych sugerujących taką reakcję,
enzalutamid należy natychmiast odstawić i (w razie potrzeby) rozważyć odpowiednie leczenie
alternatywne.
Stosowanie w czasie chemioterapii
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności enzalutamidu w czasie chemioterapii.
Jednoczesne podawanie enzalutamidu nie ma klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę
podawanego dożylnie docetakselu (patrz punkt 4.5), jednak nie można wykluczyć zwiększenia częstości
występowania neutropenii indukowanej docetakselem.
Reakcje nadwrażliwości
Po zastosowaniu enzalutamidu obserwowano reakcje nadwrażliwości, objawiającą się m.in. wysypką lub
obrzękiem twarzy, języka, warg lub gardła (patrz punkt 4.8).
Produkt leczniczy Enzalutamide Stada w monoterapii u pacjentów z BCR nmHSPC wysokiego ryzyka
Wyniki badania EMBARK sugerują, że enzalutamid w monoterapii i w skojarzeniu z leczeniem
deprywacją androgenów nie są równoważnymi opcjami terapeutycznymi u pacjentów z BCR nmHSP
wysokiego ryzyka (patrz punkty 4.8 i 5.1). Produkt leczniczy Enzalutamide Stada w skojarzeniu
z leczeniem deprywacją androgenów należy rozważyć jako preferowaną opcję leczenia z wyjątkiem
sytuacji gdy dodanie leczenia deprywacją androgenów może skutkować nieakceptowalną toksycznością
albo ryzykiem.
Dysfagia związana z postacią produktu
Zgłaszano występowanie trudności z połykaniem enzalutamidu u pacjentów, w tym przypadki
zakrztuszenia się. Trudności z połykaniem oraz przypadki zakrztuszenia się najczęściej zgłaszano w
odniesieniu do enzalutamidu w postaci kapsułek, co może być związane z ich większym rozmiarem.
Pacjentom należy zalecić połykanie tabletek w całości oraz popijanie ich odpowiednią ilością wody.
Substancje pomocnicze
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce powlekanej, to znaczy produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Wpływ innych produktów leczniczych na ekspozycję na enzalutamid
Inhibitory CYP2C8
CYP2C8 odgrywa ważną rolę w eliminacji enzalutamidu i tworzeniu jego aktywnego metabolitu.
Po doustnym podaniu gemfibrozylu, silnego inhibitora CYP2C8 (w dawce 600 mg dwa razy na dobę),
zdrowym mężczyznom, zaobserwowano zwiększenie AUC enzalutamidu o 326% oraz spadek Cmax
enzalutamidu o 18%. W sumie dla niezwiązanego enzalutamidu i niezwiązanego aktywnego metabolitu
AUC zwiększyło się o 77% a Cmax zmniejszyło o 19%. Należy unikać lub zachować ostrożność w czasie
jednoczesnego stosowania enzalutamidu oraz silnych inhibitorów (np. gemfibrozyl) CYP2C8. Jeżeli
konieczne jest jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP2C8, dawkę enzalutamidu należy
zmniejszyć do 80 mg raz na dobę (patrz punkt 4.2).
Inhibitory CYP3A4
CYP3A4 odgrywa niewielką rolę w metabolizmie enzalutamidu. Po doustnym podaniu itrakonazolu,
silnego inhibitora CYP3A4 (w dawce 200 mg raz na dobę), zdrowym mężczyznom, zaobserwowano
zwiększenie AUC enzalutamidu o 41% oraz brak wpływu na Cmax. W sumie dla niezwiązanego
enzalutamidu i niezwiązanego aktywnego metabolitu AUC zwiększyło się o 27% a Cmax ponownie
nie uległo zmianie. Nie ma konieczności dostosowania dawki w przypadku jednoczesnego stosowania
enzalutamidu oraz inhibitorów CYP3A4.
Induktory CYP2C8 i CYP3A4
Po doustnym podaniu ryfampicyny, umiarkowanego induktora CYP2C8 i silnego induktora CYP3A4
(w dawce 600 mg raz na dobę), zdrowym mężczyznom, zaobserwowano zmniejszenie AUC dla sumy
enzalutamidu i aktywnego metabolitu o 37% oraz brak wpływu na Cmax. Nie ma konieczności
dostosowania dawki w przypadku jednoczesnego stosowania enzalutamidu oraz induktorów CYP2C8 lub
CYP3A4.
Wpływ enzalutamidu na ekspozycję na inne produkty lecznicze
Indukcja enzymów
Enzalutamid jest silnym induktorem enzymów i zwiększa syntezę wielu enzymów i nośników, dlatego
spodziewane są interakcje z wieloma powszechnie stosowanymi produktami leczniczymi, które są
substratami tych enzymów lub nośnikami. Zmniejszenie ich stężenia w osoczu może być znaczące
i prowadzić do braku lub zmniejszenia ich klinicznego działania. Istnieje również ryzyko zwiększenia
tworzenia się aktywnych metabolitów. Enzymami, które mogą być indukowane są CYP3A w wątrobie
i jelitach, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i urydyno 5-difosforo-glukuronozylotransferaza (UGTs –
glukuronowy enzym sprzęgania). Mogą być również indukowane niektóre nośniki, np. białko oporności
wielolekowej 2 (ang. multidrug resistance-associated protein 2, MRP2) i polipeptyd transportujący
aniony organiczne 1B1 (ang. organic anion transporting polypeptide 1, OATP1B1).
Badania in vivo wykazały, że enzalutamid jest silnym induktorem CYP3A4 oraz umiarkowanym
induktorem CYP2C9 oraz CYP2C19. Jednoczesne stosowanie enzalutamidu (w dawce 160 mg raz na
dobę) z pojedynczymi dawkami doustnymi leków będących substratami CYP, u pacjentów z rakiem
gruczołu krokowego, powodowało zmniejszenie AUC midazolamu (substrat CYP3A4) o 86%,
zmniejszenie AUC S-warfaryny (substrat CYP2C9) o 56%, zmniejszenie AUC omeprazolu (substrat
CYP2C19) o 70%. Możliwa jest również indukcja UGT1A1. W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów
z przerzutowym CRPC enzalutamid (160 mg raz na dobę) nie miał klinicznie istotnego wpływu na
farmakokinetykę podawanego dożylnie docetakselu (75 mg/m2 pc. podawane we wlewie co 3 tygodnie).
AUC docetakselu zmniejszyło się o 12% [stosunek średniej geometrycznej (ang. geometric mean ratio,
GMR) = 0,882 (90% CI: 0,767; 1,02)], a Cmax zmniejszyło się o 4% [GMR = 0,963 (90% CI: 0,834;
1,11)].
Można spodziewać się interakcji z niektórymi produktami leczniczymi, które są eliminowane poprzez
metabolizm lub transport aktywny. Jeżeli ich działanie terapeutyczne ma duże znaczenie dla pacjenta
a dostosowanie dawkowania nie jest łatwo osiągalne w oparciu o monitorowanie skuteczności lub stężenia
tych produktów w osoczu, należy unikać ich stosowania lub stosować je ostrożnie. Istnieje podejrzenie,
że ryzyko uszkodzenia wątroby po podaniu paracetamolu jest większe u pacjentów leczonych
jednocześnie induktorami enzymów.
Niektóre z produktów leczniczych, które mogą mieć na to wpływ:
• leki przeciwbólowe (np. fentanyl, tramadol)
• antybiotyki (np. klarytromycyna, doksycyklina)
• leki przeciwnowotworowe (np. kabazytaksel)
• leki przeciwpadaczkowe (np. karbamazepina, klonazepam, fenytoina, prymidon, kwas
walproinowy)
• leki przeciwpsychotyczne (np. haloperydol)
• leki przeciwzakrzepowe (np. acenokumarol, warfaryna, klopidogrel)
• betablokery (np. bisoprolol, propranolol)
• blokery kanałów wapniowych (np. diltiazem, felodypina, nikardypina, nifedypina, werapamil)
• glikozydy nasercowe (np. digoksyna)
• kortykosteroidy (np. deksametazon, prednizolon)
• leki przeciwwirusowe stosowane w terapii HIV (np. indynawir, rytonawir)
• leki nasenne (np. diazepam, midazolam, zolpidem)
• leki immunosupresyjne (np. takrolimus)
• inhibitory pompy protonowej (np. omeprazol)
• statyny metabolizowane przez CYP3A4 (np. atorwastatyna, symwastatyna)
• hormony tarczycy (np. lewotyroksyna)
Pełne działanie indukujące enzalutamidu może nie wystąpić przed upływem około 1 miesiąca od
rozpoczęcia leczenia, kiedy to enzalutamid osiąga stacjonarne stężenie w osoczu, aczkolwiek pewne
efekty indukcji mogą ujawnić się wcześniej. Pacjentów przyjmujących produkty lecznicze będące
substratami CYP2B6, CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 lub UGT1A1 należy monitorować w celu wykrycia
możliwego zmniejszenia działania farmakologicznego (lub zwiększenia w przypadku powstawania
aktywnych metabolitów) w trakcie pierwszego miesiąca leczenia enzalutamidem oraz rozważyć u nich
dostosowanie dawki, jeśli konieczne. Ze względu na długi okres półtrwania enzalutamidu (5,8 dnia, patrz
punkt 5.2), jego wpływ na enzymy może utrzymywać się przez miesiąc lub dłużej po zakończeniu
przyjmowania enzalutamidu. W przypadku przerwania leczenia enzalutamidem może być konieczne
stopniowe zmniejszanie dawki tych produktów leczniczych.
Substraty CYP1A2 i CYP2C8
Enzalutamid (w dawce 160 mg raz na dobę) nie wywoływał klinicznie istotnej zmiany wartości AUC lub
Cmax kofeiny (substrat CYP1A2) lub pioglitazonu (substrat CYP2C8). AUC pioglitazonu zwiększyło się
o 20%, podczas gdy Cmax zmniejszyło się o 18%. AUC i Cmax kofeiny zmniejszyły się odpowiednio o 11%
i 4%. Nie ma konieczności dostosowania dawki w przypadku jednoczesnego stosowania produktów
leczniczych będących substratami CYP1A2 lub CYP2C8 i enzalutamidu.
Substraty P-gp
Badania in vitro wskazują, że enzalutamid może być inhibitorem nośnika błonowego P-gp. Obserwowano
łagodne działanie hamujące enzalutamidu w stanie stacjonarnym na P-gp w badaniu z udziałem pacjentów
z rakiem gruczołu krokowego, którzy otrzymali doustnie pojedynczą dawkę digoksyny, będącej badanym
substratem P-gp, przed przyjęciem i jednocześnie z enzalutamidem (jednoczesne podanie po
przyjmowaniu enzalutamidu doustnie w dawce dobowej 160 mg przez co najmniej 55 dni). Stężenie
digoksyny w osoczu oznaczono zwalidowaną metodą chromatografii cieczowej z tandemową
spektrometrią masową. Wartości AUC i Cmax digoksyny zwiększyły się odpowiednio o 33% i 17%.
Należy zachować ostrożność, jeśli jednocześnie z enzalutamidem stosuje się substancje lecznicze o
wąskim indeksie terapeutycznym, będące substratami P-gp (np. kolchicyna, eteksylan dabigatranu,
digoksyna). Mogą one wymagać dostosowania dawkowania w celu osiągnięcia optymalnego stężenia we
krwi.
Zakłócenia wyników badań laboratoryjnych
U pacjentów leczonych enzalutamidem, niezależnie od leczenia digoksyną, w teście
immunochemiluminescencyjnym z użyciem mikrocząstek (CMIA) obserwowano fałszywie podwyższone
wyniki stężenia digoksyny w osoczu. Dlatego wartości stężenia digoksyny w osoczu uzyskane w teście
CMIA należy interpretować z ostrożnością i potwierdzać innym testem, zanim dokona się jakichkolwiek
zmian dawkowania digoksyny.
Substraty BCRP
W stanie stacjonarnym enzalutamid nie powodował znaczącej klinicznie zmiany ekspozycji na
rozuwastatynę, badany substrat białka oporności raka piersi (ang. breast cancer resistant protein, BCRP),
u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego, którzy otrzymali doustnie pojedynczą dawkę rozuwastatyny
przed przyjęciem i jednocześnie z enzalutamidem (jednoczesne podanie po przyjmowaniu enzalutamidu
doustnie w dawce dobowej 160 mg przez co najmniej 55 dni). Wartość AUC rozuwastatyny zmniejszyła
się o 14%, natomiast wartość Cmax zwiększyła się o 6%. Nie ma konieczności dostosowania dawki
w przypadku jednoczesnego stosowania enzalutamidu z substratem BCRP.
Substraty MRP2, OAT3 i OCT1
Na podstawie badań in vitro nie można wykluczyć, że enzalutamid hamuje aktywność białka MRP2
(w jelicie), jak również nośnika anionów organicznych 3 (ang. organic anion transporter 3, OAT3)
i nośnika kationów organicznych 1 (ang. organic cation transporter 1, OCT1) (ogólnoustrojowo).
Teoretycznie, istnieje możliwość indukcji tych nośników, ale wynik końcowy jest obecnie nieznany.
Produkty lecznicze wydłużające odstęp QT
Ponieważ leczenie deprywacją androgenów może wydłużać odstęp QT, należy starannie ocenić
jednoczesne stosowanie enzalutamidu z produktami o znanym działaniu wydłużającym odstęp QT lub
z produktami, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, należącymi do klasy
IA (np. chinidyna, dyzopiramid) lub klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
przeciwarytmicznych produktów leczniczych, metadonem, moksyfloksacyną, lekami
przeciwpsychotycznymi, itd. (patrz punkt 4.4).
Wpływ pokarmu na ekspozycję na enzalutamid
Pokarm nie ma istotnego klinicznie wpływu na stopień ekspozycji na enzalutamid. W badaniach
klinicznych enzalutamid podawano niezależnie od jedzenia.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są astenia/zmęczenie, uderzenia gorąca, nadciśnienie tętnicze,
złamania i przewracanie się. Inne ważne działania niepożądane obejmują chorobę niedokrwienną serca
i napady drgawkowe.
Napad drgawkowy wystąpił u 0,6% pacjentów leczonych enzalutamidem, u 0,1% pacjentów
otrzymujących placebo i u 0,3% pacjentów leczonych bikalutamidem.
U pacjentów leczonych enzalutamidem rzadko obserwowano zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
(patrz punkt 4.4).
W związku z leczeniem enzalutamidem zgłaszano zespół Stevensa-Johnsona (patrz punkt 4.4).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Poniżej zamieszczono działania niepożądane obserwowane podczas badań klinicznych według częstości
występowania. Częstość określono w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do
< 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko
(< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 1: Działania niepożądane zidentyfikowane w kontrolowanych badaniach klinicznych
i po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego enzalutamid do obrotu
Klasyfikacja układów i narządów
MedDRA
Działania niepożądane i częstość
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: leukopenia, neutropenia
Częstość nieznana*: trombocytopenia
Zaburzenia układu immunologicznego Częstość nieznana*: obrzęk twarzy, obrzęk języka, obrzęk
warg, obrzęk gardła
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana*: zmniejszenie apetytu
Zaburzenia psychiczne Często: lęk
Niezbyt często: omamy wzrokowe
Zaburzenia układu nerwowego Często: ból głowy, zaburzenia pamięci, utrata pamięci,
zaburzenia uwagi, zaburzenia smaku, zespół niespokojnych
nóg, zaburzenia funkcji poznawczych
Niezbyt często: napady drgawkowe¥
Częstość nieznana*: zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
Zaburzenia serca Często: choroba niedokrwienna serca†
Częstość nieznana*: wydłużenie odstępu QT (patrz punkty
4.4 i 4.5)
Zaburzenia naczyniowe Bardzo często: uderzenia gorąca, nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia żołądka i jelit Częstość nieznana*: dysfagia∞, nudności, wymioty,
biegunka
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często: zwiększona aktywność enzymów
wątrobowych
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: suchość skóry, świąd
Częstość nieznana*: rumień wielopostaciowy, zespół
Stevensa-Johnsona, wysypka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej
Bardzo często: złamania‡
Częstość nieznana*: ból mięśni, skurcze mięśni, osłabienie
mięśni, ból pleców
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: ginekomastia, ból brodawki sutkowej#, tkliwość
piersi#
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Bardzo często: astenia, zmęczenie
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Bardzo często: upadek
* Zgłoszenia spontaniczne po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego enzalutamid do obrotu.
¥ Na podstawie oceny wąskiego zapytania SMQ „Drgawki”, obejmującego napad padaczkowy, napad
typu „grand mal”, złożone napady częściowe, napady częściowe i stan padaczkowy. Obejmuje to
rzadkie przypadki napadów padaczkowych z powikłaniami prowadzącymi do zgonu.
† Na podstawie oceny wąskiego zapytania SMQ „Zawał mięśnia sercowego” i „Inna niedokrwienna
choroba serca”, w tym następujących terminów preferowanych zaobserwowanych u co najmniej
dwóch pacjentów w randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach 3. fazy: dławica piersiowa,
choroba wieńcowa, zawał mięśnia sercowego, ostry zawał mięśnia sercowego, ostry zespół wieńcowy,
niestabilna dławica piersiowa, niedokrwienie mięśnia sercowego i miażdżyca tętnic wieńcowych.
‡ Obejmuje wszystkie terminy preferowane ze słowem „złamanie” w odniesieniu do kości.
# Działania niepożądane enzalutamidu w monoterapii.
∞ Zgłaszano występowanie dysfagii, w tym przypadki zakrztuszenia się. Większość zgłoszeń w obydwu
przypadkach, dotyczyło produktu w postaci kapsułek, co może być związane z ich większym rozmiarem
(patrz punkt 4.4).
Opis wybranych działań niepożądanych
Napad drgawkowy
W kontrolowanych badaniach klinicznych napad drgawkowy wystąpił u 31 pacjentów (0,6%) spośród
5110 pacjentów leczonych dawką dobową 160 mg enzalutamidu, u czterech pacjentów (0,1%)
otrzymujących placebo i u jednego pacjenta (0,3%), któremu podawano bikalutamid. W oparciu o dane
niekliniczne oraz dane z badań ze schematem zwiększających się dawek, wydaje się, że wielkość dawki
jest ważnym prognostykiem ryzyka wystąpienia napadu drgawkowego. Z kontrolowanych badań
klinicznych wykluczono pacjentów, u których wcześniej wystąpił napad drgawkowy lub istnieją czynniki
ryzyka wystąpienia napadu drgawkowego.
W jednoramiennym badaniu 9785-CL-0403 (UPWARD) oceniającym częstości występowania napadów
drgawkowych u pacjentów z czynnikami predysponującymi do ich wystąpienia (u 1,6% napad
drgawkowy w wywiadzie), u 8 z 366 (2,2%) pacjentów leczonych enzalutamidem wystąpił napad
drgawkowy. Mediana czasu leczenia wynosiła 9,3 miesiąca.
Nie jest znany mechanizm obniżania progu drgawkowego przez enzalutamid, ale może on wynikać z tego,
że jak pokazują dane z badań in vitro, enzalutamid oraz jego aktywny metabolit wiążą się z kanałem
chlorkowym bramkowanym GABA i mogą hamować jego aktywność.
Choroba niedokrwienna serca
W randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo choroba niedokrwienna serca
wystąpiła u 3,5% pacjentów leczonych enzalutamidem w połączeniu z ADT w porównaniu z 2%
pacjentów otrzymujących placebo w połączeniu z ADT. U czternastu (0,4%) pacjentów leczonych
Enzalutamidem w połączeniu z ADT i 3 (0,1%) pacjentów leczonych placebo w połączeniu z ADT
wystąpiło zdarzenie w postaci choroby niedokrwiennej serca, która doprowadziła do zgonu.
W badaniu EMBARK choroba niedokrwienna serca wystąpiła u 5,4% pacjentów leczonych
enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i 9% pacjentów leczonych enzalutamidem w ramach
monoterapii. U żadnego pacjenta leczonego enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i u jednego
(0,3%) pacjenta leczonego enzalutamidem w monoterapii wystąpiło zdarzenie w postaci choroby
niedokrwiennej serca, która doprowadziła do zgonu.
Ginekomastia
W badaniu EMBARK ginekomastię (wszystkich stopni) zaobserwowano u 29 spośród 353 (8,2%)
pacjentów leczonych enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i u 159 spośród 354 (44,9%) pacjentów
leczonych enzalutamidem w monoterapii. Ginekomastii stopnia 3 lub wyższego nie zaobserwowano
u żadnego pacjenta leczonego enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i zaobserwowano u 3 pacjentów
(0,8%) leczonych enzalutamidem w monoterapii.
Ból brodawki sutkowej
W badaniu EMBARK ból brodawki sutkowej (wszystkich stopni) zaobserwowano u 11 spośród 353
(3,1%) pacjentów leczonych enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i u 54 spośród 354 (15,3%)
pacjentów leczonych enzalutamidem w monoterapii. Bólu brodawki sutkowej stopnia 3. lub wyższego
nie zaobserwowano u żadnego pacjenta leczonego enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną lub
enzalutamidem w monoterapii.
Tkliwość piersi
W badaniu EMBARK tkliwość piersi (wszystkich stopni) zaobserwowano u 5 spośród 353 (1,4%)
pacjentów leczonych enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i u 51 spośród 354 (14,4%) pacjentów
leczonych enzalutamidem w monoterapii. Tkliwości piersi stopnia 3. lub wyższego nie zaobserwowano
u żadnego pacjenta leczonego enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną lub enzalutamidem
w monoterapii
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Enzalutamidum 160 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), typ A (zawiera laurylosiarczan sodu i; polisorbat 80); Krzemionka koloidalna bezwodna; Celuloza mikrokrystaliczna; Kroskarmeloza sodowa; Magnezu stearynian; Otoczka tabletki; Hypromeloza 2910; Makrogol 3350; Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek żółty (E 172); Talk źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) w tabletce powlekanej (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister, butelka, pojemnik
- Wygląd
- żółty owalny nadruk: 160
Tabletki powlekane Enzalutamide Stada 160 mg to żółte, owalne tabletki powlekane, z wytłoczonym oznakowaniem „160” po jednej stronie, o wymiarach 23 mm x 11 mm. Każde opakowanie leku Enzalutamid Stada zawiera 28, 56 tabletek powlekanych w blistrach z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku lub 28 x 1, 56 x 1 tabletka powlekana w perforowanych blistrach jednodawkowych z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- żółty owalny nadruk: 160
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument nie rozstrzyga (brak danych lub badań) źródło: „Produkt leczniczy Enzalutamide Stada może wywierać umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ zgłaszano zdarzenia neurologiczne i psychiczne, w tym napad drgawkowy (patrz punkt 4.8). Pacjentów należy uprzedzić o potencjalnym ryzyku wystąpienia zdarzenia psychiatrycznego lub neurologicznego podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ enzalutamidu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
47 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: dysfagia; nudności; wymioty; biegunka; złamania; ból mięśni; skurcze mięśni; osłabienie mięśni; ból pleców; astenia; zmęczenie; upadek
- często: choroba niedokrwienna serca; lęk; ból głowy; zaburzenia pamięci; utrata pamięci; zaburzenia uwagi; zaburzenia smaku; zespół niespokojnych nóg; zaburzenia funkcji poznawczych; wydłużenie odstępu QT; suchość skóry; świąd; rumień wielopostaciowy; wysypka; ginekomastia; ból brodawki sutkowej; tkliwość piersi
- niezbyt często: leukopenia; neutropenia; trombocytopenia; obrzęk twarzy; obrzęk języka; obrzęk warg; obrzęk gardła; zmniejszenie apetytu; omamy wzrokowe; zwiększona aktywność enzymów wątrobowych
- rzadko: zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
- częstość niepodana w tekście: astenia/zmęczenie; uderzenia gorąca; nadciśnienie tętnicze; złamania i przewracanie się; napady drgawkowe; Napad drgawkowy; zespół Stevensa-Johnsona
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Czas stosowania
-
- kontakt z lekarzem, gdy trwa dłużej niż 1 dni
źródło: „- Jeżeli pacjent zapomni przyjąć lek Enzalutamide Stada dłużej niż jeden dzień, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.” · Ulotka, pkt 3
- kontakt z lekarzem, gdy trwa dłużej niż 1 dni
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Stosowanie enzalutamidu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu leczenia CRPC, mHSPC lub BCR nmHSPC wysokiego ryzyka u dorosłych mężczyzn.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka enzalutamidu to 160 mg (jedna tabletka powlekana o mocy 160 mg) w jednorazowej dawce dobowej.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 160 mg (jedna tabletka powlekana po 160 mg), przyjmowane o tej samej porze raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkty 5.1 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z lekkimi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (odpowiednio klasa A, B lub C wg skali Child-Pugh). Jednak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby obserwowano wydłużenie okresu półtrwania enzalutamidu (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub w krańcowym stadium choroby nerek (patrz punkt 4.4).” - Ciąża: „Ciąża Enzalutamid nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Enzalutamid jest przeciwwskazany u kobiet, które są w ciąży lub mogą zajść w ciążę (patrz punkty 4.3, 5.3 i 6.6).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Enzalutamid nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Nie wiadomo, czy enzalutamid przenika do mleka ludzkiego. Enzalutamid i (lub) jego metabolity przenikają do mleka samic szczurów (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że enzalutamid ma negatywny wpływ na układ rozrodczy samców szczura i psa (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletek powlekanych nie należy przecinać, rozkruszać ani żuć, lecz należy połknąć w całości popijając odpowiednią ilością wody, z jedzeniem lub bez jedzenia.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „W badaniach klinicznych enzalutamid podawano niezależnie od jedzenia.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Enzalutamide Stada
Kiedy nie przyjmować leku Enzalutamide Stada
- jeśli pacjent ma uczulenie na enzalutamid lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6)
- w ciąży lub w przypadku możliwości zajścia w ciążę (patrz „Ciąża, karmienie piersią i wpływ
na płodność”).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Napad drgawkowy
Drgawki zgłaszano u 6 na 1000 osób przyjmujących lek Enzalutamide Stada i u mniej niż 3 na 1000 osób
przyjmujących placebo (patrz poniżej „Lek Enzalutamide Stada a inne leki” oraz w punkcie 4 „Możliwe
działania niepożądane”).
W razie przyjmowania leków, które mogą powodować drgawki lub zwiększyć podatność na
występowanie drgawek, patrz poniżej „Lek Enzalutamide Stada a inne leki”.
W razie wystąpienia napadu drgawkowego w trakcie leczenia:
Należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem. Lekarz zdecyduje, czy przerwać stosowanie leku
Enzalutamide Stada.
Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (ang. Posterior reversible encephalopathy syndrome, PRES)
U pacjentów leczonych lekiem Enzalutamide Stada rzadko zgłaszano występowanie PRES (rzadko
występujący, odwracalny stan obejmujący mózg). Jeżeli wystąpią drgawki, nasilający się ból głowy,
zaburzenia świadomości, ślepota lub inne zaburzenia widzenia, należy bezzwłocznie skontaktować się
z lekarzem (patrz również punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”).
Ryzyko nowych nowotworów (drugie pierwotne nowotwory złośliwe)
Istnieją doniesienia o występowaniu nowych (drugich) przypadków raka, w tym raka pęcherza
i okrężnicy, u pacjentów leczonych lekiem Enzalutamide Stada.
Jeśli podczas przyjmowania leku Enzalutamide Stada wystąpią objawy krwawienia z przewodu
pokarmowego, pojawi się krew w moczu lub często odczuwana pilna potrzeba oddania moczu, należy jak
najszybciej skontaktować się z lekarzem.
Trudności z połykaniem związane z postacią leku
Zgłaszano występowanie u pacjentów trudności z połykaniem leku zawierającego enzalutamid, w tym
przypadki zakrztuszenia się. Tabletki należy połykać w całości, popijając je odpowiednią ilością wody.
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Enzalutamide Stada należy powiedzieć lekarzowi, jeżeli:
- u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła poważna wysypka lub złuszczanie skóry, pęcherze i (lub)
owrzodzenie jamy ustnej po przyjęciu leku Enzalutamide Stada lub innych leków
- pacjent przyjmuje inne leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi (np. warfarynę,
acenokumarol, klopidogrel)
- pacjent stosuje chemioterapię, np. docetaksel
- u pacjenta występują choroby wątroby
- u pacjenta występują choroby nerek
Należy powiedzieć lekarzowi, jeżeli występuje którykolwiek z następujących przypadków: jakiekolwiek
choroby serca lub naczyń krwionośnych, w tym zaburzenia rytmu serca (arytmia) lub pacjent jest
w trakcie leczenia tych chorób. Ryzyko zaburzeń rytmu serca może się zwiększyć podczas stosowania
leku Enzalutamide Stada.
Jeśli pacjent ma uczulenie na enzalutamid może wystąpić wysypka bądź obrzęk twarzy, języka, warg lub
gardła. Jeśli stwierdzono uczulenie na enzalutamid lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
nie należy przyjmować leku Enzalutamide Stada.
W związku z leczeniem lekiem Enzalutamide Stada zgłaszano występowanie poważnej wysypki lub
złuszczania skóry, pęcherzy i (lub) owrzodzeń jamy ustnej, w tym zespołu Stevensa-Johnsona. Jeśli
wystąpi którykolwiek z tych objawów, związanych z tymi ciężkimi reakcjami skórnymi, opisany
w punkcie 4, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i przerwać stosowanie leku Enzalutamide
Stada.
W przypadku którejkolwiek z powyższych sytuacji lub wątpliwości, należy zwrócić się do lekarza
przed przyjęciem tego leku.
Dzieci i młodzież
Lek ten nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży.
Lek Enzalutamide Stada a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Należy znać nazwy leków, które się przyjmuje.
Należy posiadać przy sobie listę tych leków, aby móc pokazać ją lekarzowi w momencie przepisywania
nowego leku. Nie należy rozpoczynać lub przerywać przyjmowania jakiegokolwiek leku przed
porozumieniem się z lekarzem, który przepisał lek Enzalutamide Stada.
Należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu jakichkolwiek z poniższych leków. Leki te przyjmowane
jednocześnie z lekiem Enzalutamide Stada mogą zwiększać ryzyko wystąpienia napadu drgawkowego:
- niektóre leki stosowane w leczeniu astmy i innych chorób układu oddechowego (np. aminofilina,
teofilina)
- leki stosowane w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych, takich jak depresja i schizofrenia
(np. klozapina, olanzapina, rysperydon, zyprazydon, bupropion, lit, chlorpromazyna,
mezorydazyna, tiorydazyna, amitryptylina, dezypramina, doksepina, imipramina, maprotylina,
mitrazapina)
- niektóre leki stosowane w leczeniu bólu (np. petydyna)
Należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu poniższych leków. Leki te mogą wpływać na działanie
leku Enzalutamide Stada lub Enzalutamide Stada może wpływać na działanie tych leków.
Dotyczy to leków stosowanych w celu:
- zmniejszenia stężenia cholesterolu (np. gemfibrozyl, atorwastatyna, symwastatyna)
- leczenia bólu (np. fentanyl, tramadol)
- leczenia raka (np. kabazytaksel)
- leczenia padaczki (np. karbamazepina, klonazepam, fenytoina, prymidon, kwas walproinowy)
- leczenia niektórych zaburzeń psychicznych, takich jak poważne stany lękowe lub schizofrenia
(np. diazepam, midazolam, haloperydol)
- leczenia zaburzeń snu (np. zolpidem)
- leczenia chorób serca lub zmniejszenia ciśnienia krwi (np. bisoprolol, digoksyna, diltiazem,
felodypina, nikardypina, nifedypina, propranolol, werapamil)
- leczenia poważnych chorób związanych ze stanem zapalnym (np. deksametazon, prednizolon)
- leczenia zakażenia HIV (np. indynawir, rytonawir)
- leczenia zakażeń bakteryjnych (np. klarytromycyna, doksycyklina)
- leczenia zaburzeń czynności tarczycy (np. lewotyroksyna)
- leczenia dny moczanowej (np. kolchicyna)
- leczenia zaburzeń żołądkowych (np. omeprazol)
- zapobiegania chorobom serca lub udarom (np. dabigatranu eteksylan)
- zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu (np. takrolimus)
Lek Enzalutamide Stada może wpływać na działanie niektórych leków stosowanych w leczeniu zaburzeń
rytmu serca (np. chinidyna, prokainamid, amiodaron i sotalol) lub zwiększać ryzyko wystąpienia
zaburzeń rytmu serca, gdy stosuje się go z niektórymi innymi lekami [np. metadon (stosowany w
łagodzeniu bólu i detoksykacji u narkomanów), moksyfloksacyna (antybiotyk), leki przeciwpsychotyczne
(stosowane w leczeniu ciężkich chorób psychicznych)].
Należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu jakichkolwiek leków wymienionych powyżej. Dawka leku
Enzalutamide Stada lub jakiegokolwiek innego przyjmowanego leku może wymagać zmiany.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
- Lek Enzalutamide Stada nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Lek ten, przyjmowany przez
kobiety w ciąży, może wywierać szkodliwe działanie na nienarodzone dziecko lub ewentualnie
powodować poronienie. Nie wolno stosować tego leku, jeśli kobieta jest w ciąży, może zajść w ciążę
lub karmi piersią.
- Lek ten może prawdopodobnie wywierać działanie na płodność u mężczyzn.
- Jeśli w trakcie leczenia oraz przez 3 miesiące po zakończeniu leczenia, pacjent podejmuje stosunki
seksualne z kobietą w wieku rozrodczym, należy stosować prezerwatywę oraz inną skuteczną metodę
antykoncepcji. Jeżeli pacjent podejmuje stosunki seksualne z kobietą w ciąży, należy stosować
prezerwatywę, aby chronić nienarodzone dziecko w trakcie leczenia oraz przez 3 miesiące po
zakończeniu leczenia.
- Opiekunki pacjentów – patrz punkt 3 „Jak stosować lek Enzalutamide Stada”, gdzie opisano sposób, w
jaki należy postępować z lekiem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Enzalutamide Stada może wywierać umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. U pacjentów przyjmujących lek Enzalutamide Stada zgłaszano drgawki.
W przypadku podwyższonego ryzyka wystąpienia drgawek należy zwrócić się do lekarza.
Lek Enzalutamide Stada zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce powlekanej, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Drgawki
Drgawki zgłaszano u 6 na 1000 osób przyjmujących lek Enzalutamide Stada i u mniej niż 3 na 1000 osób
przyjmujących placebo.
Wystąpienie drgawek jest bardziej prawdopodobne w przypadku przyjmowania większej niż zalecana
dawki tego leku, przyjmowania niektórych innych leków oraz w przypadku większego niż zazwyczaj
ryzyka wystąpienia napadu drgawkowego.
Jeśli wystąpi napad drgawkowy, należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem. Lekarz zdecyduje,
czy przerwać stosowanie leku Enzalutamide Stada.
Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES)
U osób leczonych lekiem Enzalutamide Stada rzadko zgłaszano PRES (może wystąpić rzadziej niż u 1 na
1000 osób); jest to rzadko występujący, odwracalny stan mózgu. Jeżeli wystąpią drgawki, nasilający się
ból głowy, zaburzenia świadomości, ślepota lub inne zaburzenia widzenia, należy jak najszybciej
skontaktować się z lekarzem.
Pozostałe działania niepożądane obejmują:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
zmęczenie, przewracanie się, złamanie kości, uderzenia gorąca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi.
Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób)
ból głowy, uczucie lęku, suchość skóry, świąd, zaburzenia pamięci, zablokowanie tętnic w sercu (choroba
niedokrwienna serca), powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia), ból brodawki sutkowej, tkliwość
piersi, objaw zespołu niespokojnych nóg (niekontrolowana potrzeba poruszania częścią ciała, zazwyczaj
nogą), zmniejszenie koncentracji, zapominanie, zmiana w odczuwaniu smaku, trudność w jasnym
(racjonalnym) myśleniu.
Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób)
omamy, mała liczba białych krwinek, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych w badaniu krwi
(objaw wskazujący na chorobę wątroby).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
ból mięśni, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból pleców, zmiany w elektrokardiogramie (wydłużenie
odstępu QT), trudności z połykaniem tego leku, w tym zakrztuszenie się, rozstrój żołądka w tym
nudności, reakcja skórna powodująca wystąpienie na skórze czerwonych plam lub obszarów o
tarczowatym wyglądzie, z ciemnoczerwonym środkiem otoczonym bladoczerwonymi pierścieniami
(rumień wielopostaciowy), lub inna ciężka reakcja skórna objawiająca się jako czerwonawe,
niepodwyższone, tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z centralnymi pęcherzami, złuszczanie
skóry, owrzodzenie jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu, co może być poprzedzone
gorączką i objawami grypopodobnymi (zespół Stevensa-Johnsona), wysypka, wymioty, obrzęk twarzy,
warg, języka i (lub) gardła, zmniejszenie liczby płytek krwi (co zwiększa ryzyko krwawienia lub
siniaków), biegunka, zmniejszenie apetytu.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie
6.1.
Kobiety, które są w ciąży lub mogą zajść w ciążę (patrz punkty 4.6 i 6.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Ryzyko napadu drgawkowego
Stosowanie enzalutamidu powiązano z występowaniem napadów drgawkowych (patrz punkt 4.8).
Decyzję o kontynuowaniu leczenia pacjentów, u których wystąpiły napady drgawkowe należy
podejmować w każdym przypadku indywidualnie.
Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
U pacjentów otrzymujących enzalutamid rzadko zgłaszano zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
(ang. posterior reversible encephalopathy syndrome, PRES). PRES jest rzadko występującym,
odwracalnym zaburzeniem neurologicznym, w którym objawy, takie jak: drgawki, ból głowy, splątanie,
ślepota oraz inne zaburzenia widzenia i zaburzenia neurologiczne mogą się szybko nasilać i któremu
towarzyszy lub nie - nadciśnienie tętnicze. Rozpoznanie PRES wymaga potwierdzenia badaniem
obrazowym mózgu, najlepiej rezonansem magnetycznym. U pacjentów, u których potwierdzono PRES
zaleca się przerwanie stosowania enzalutamidu.
Drugie pierwotne nowotwory
W badaniach klinicznych zgłaszano przypadki występowania drugiego pierwotnego nowotworu
złośliwego u pacjentów leczonych enzalutamidem. W badaniach klinicznych 3. fazy najczęściej
zgłaszanymi zdarzeniami u pacjentów leczonych enzalutamidem oraz częściej niż w przypadku placebo,
były rak pęcherza moczowego (0,3%), gruczolakorak okrężnicy (0,2%), rak przejściowokomórkowy
(0,2%) i czerniak złośliwy (0,2%).
Należy zalecić pacjentom, aby niezwłocznie zgłosili się do lekarza, jeśli podczas leczenia enzalutamidem
zauważą objawy krwawienia z przewodu pokarmowego, krwiomocz makroskopowy lub inne objawy,
takie jak trudności w oddawaniu moczu lub nagłe parcie na mocz.
Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi
Enzalutamid jest silnym induktorem enzymów i może powodować brak skuteczności wielu powszechnie
stosowanych produktów leczniczych (patrz przykłady w punkcie 4.5). Wprowadzając leczenie
enzalutamidem należy dokonać przeglądu jednocześnie stosowanych produktów. Na ogół należy unikać
stosowania enzalutamidu jednocześnie z produktami leczniczymi, które są wrażliwymi substratami wielu
enzymów metabolizujących lub nośników (patrz punkt 4.5), jeżeli ich działanie terapeutyczne ma duże
znaczenie dla pacjenta i jeżeli dostosowanie dawkowania nie jest łatwo osiągalne poprzez monitorowanie
skuteczności lub stężenia tych produktów w osoczu.
Należy unikać jednoczesnego stosowania z warfaryną i przeciwzakrzepowymi produktami leczniczymi,
pochodnymi kumaryny. Jeżeli produkt leczniczy Enzalutamide Stada jest stosowany jednocześnie
z przeciwzakrzepowymi produktami leczniczymi metabolizowanymi przez CYP2C9 (takimi jak
warfaryna lub acenokumarol), należy wprowadzić dodatkowe monitorowanie czasu protrombinowego
(ang. International Normalized Ratio, INR) (patrz punkt 4.5).
Zaburzenia czynności nerek
Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, ponieważ
enzalutamid nie był badany w tej grupie pacjentów.
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby obserwowano wydłużenie okresu półtrwania
enzalutamidu, co może wiązać się ze zwiększoną dystrybucją tkankową. Znaczenie kliniczne tej
obserwacji jest nieznane. Można jednak przewidzieć, że czas do osiągnięcia stężenia w stanie
stacjonarnym wydłuży się, a czas do osiągnięcia maksymalnego działania farmakologicznego jak również
czas wystąpienia i zmniejszenia indukcji enzymów (patrz punkt 4.5) może się zwiększyć.
Istniejące choroby układu krążenia
Z badań klinicznych 3. fazy wyłączono pacjentów z niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego
(w ostatnich 6 miesiącach) lub niestabilną dusznicą (w ostatnich 3 miesiącach), pacjentów
z niewydolnością serca klasy III lub IV według NYHA (ang. New York Heart Association), z wyjątkiem
przypadków, gdy frakcja wyrzutowa lewej komory (ang. Left Ventricular Ejection Fraction, LVEF)
wynosiła ≥ 45%, pacjentów z bradykardią lub nieleczonym lub niepoddającym się leczeniu nadciśnieniem
tętniczym. Należy wziąć to pod uwagę przepisując enzaludtamid tym pacjentom.
Leczenie deprywacją androgenów może wydłużać odstęp QT
U pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono czynniki ryzyka wydłużenia odstępu QT oraz
u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą wydłużać odstęp QT (patrz punkt 4.5), przed
rozpoczęciem stosowania enzalutamidu należy ocenić stosunek korzyści do ryzyka, uwzględniając
możliwość wystąpienia częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes.
Stosowanie w czasie chemioterapii
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności enzalutamidu w czasie chemioterapii.
Jednoczesne podawanie enzalutamidu nie ma klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę
podawanego dożylnie docetakselu (patrz punkt 4.5), jednak nie można wykluczyć zwiększenia częstości
występowania neutropenii indukowanej docetakselem.
Ciężkie reakcje skórne
Podczas stosowania enzalutamidu zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (ang. severe cutaneous
adverse reactions, SCARs), w tym zespół Stevensa-Johnsona, które mogą zagrażać życiu lub być
śmiertelne.
W momencie przepisywania, pacjentów należy poinformować o objawach przedmiotowych
i podmiotowych oraz starannie monitorować pacjenta w celu wykrycia reakcji skórnych.
W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych sugerujących taką reakcję,
enzalutamid należy natychmiast odstawić i (w razie potrzeby) rozważyć odpowiednie leczenie
alternatywne.
Reakcje nadwrażliwości
Po zastosowaniu enzalutamidu obserwowano reakcje nadwrażliwości, objawiającą się m.in. wysypką lub
obrzękiem twarzy, języka, warg lub gardła (patrz punkt 4.8).
Produkt leczniczy Enzalutamide Stada w monoterapii u pacjentów z BCR nmHSPC wysokiego ryzyka
Wyniki badania EMBARK sugerują, że enzalutamid w monoterapii i w skojarzeniu z leczeniem
deprywacją androgenów nie są równoważnymi opcjami terapeutycznymi u pacjentów z BCR nmHSP
wysokiego ryzyka (patrz punkty 4.8 i 5.1). Produkt leczniczy Enzalutamide Stada w skojarzeniu
z leczeniem deprywacją androgenów należy rozważyć jako preferowaną opcję leczenia z wyjątkiem
sytuacji, gdy dodanie leczenia deprywacją androgenów może skutkować nieakceptowalną toksycznością
albo ryzykiem.
Dysfagia związana z postacią produktu leczniczego
Zgłaszano występowanie trudności z połykaniem enzalutamidu u pacjentów, w tym przypadki
zakrztuszenia się. Trudności z połykaniem oraz przypadki zakrztuszenia się najczęściej zgłaszano w
odniesieniu do enzalutamidu w postaci kapsułek, co może być związane z ich większym rozmiarem.
Pacjentom należy zalecić połykanie tabletek w całości oraz popijanie ich odpowiednią ilością wody.
Substancje pomocnicze
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce powlekanej, to znaczy produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Wpływ innych produktów leczniczych na ekspozycję na enzalutamid
Inhibitory CYP2C8
CYP2C8 odgrywa ważną rolę w eliminacji enzalutamidu i tworzeniu jego aktywnego metabolitu.
Po doustnym podaniu gemfibrozylu, silnego inhibitora CYP2C8 (w dawce 600 mg dwa razy na dobę),
zdrowym mężczyznom, zaobserwowano zwiększenie AUC enzalutamidu o 326% oraz spadek Cmax
enzalutamidu o 18%. W sumie dla niezwiązanego enzalutamidu i niezwiązanego aktywnego metabolitu
AUC zwiększyło się o 77% a Cmax zmniejszyło o 19%. Należy unikać lub zachować ostrożność w czasie
jednoczesnego stosowania enzalutamidu oraz silnych inhibitorów (np. gemfibrozyl) CYP2C8. Jeżeli
konieczne jest jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP2C8, dawkę enzalutamidu należy
zmniejszyć do 80 mg raz na dobę (patrz punkt 4.2).
Inhibitory CYP3A4
CYP3A4 odgrywa niewielką rolę w metabolizmie enzalutamidu. Po doustnym podaniu itrakonazolu,
silnego inhibitora CYP3A4 (w dawce 200 mg raz na dobę), zdrowym mężczyznom, zaobserwowano
zwiększenie AUC enzalutamidu o 41% oraz brak wpływu na Cmax. W sumie dla niezwiązanego
enzalutamidu i niezwiązanego aktywnego metabolitu AUC zwiększyło się o 27% a Cmax ponownie
nie uległo zmianie. Nie ma konieczności dostosowania dawki w przypadku jednoczesnego stosowania
enzalutamidu oraz inhibitorów CYP3A4.
Induktory CYP2C8 i CYP3A4
Po doustnym podaniu ryfampicyny, umiarkowanego induktora CYP2C8 i silnego induktora CYP3A4
(w dawce 600 mg raz na dobę), zdrowym mężczyznom, zaobserwowano zmniejszenie AUC dla sumy
enzalutamidu i aktywnego metabolitu o 37% oraz brak wpływu na Cmax. Nie ma konieczności
dostosowania dawki w przypadku jednoczesnego stosowania enzalutamidu oraz induktorów CYP2C8 lub
CYP3A4.
Wpływ enzalutamidu na ekspozycję na inne produkty lecznicze
Indukcja enzymów
Enzalutamid jest silnym induktorem enzymów i zwiększa syntezę wielu enzymów i nośników, dlatego
spodziewane są interakcje z wieloma powszechnie stosowanymi produktami leczniczymi, które są
substratami tych enzymów lub nośnikami. Zmniejszenie ich stężenia w osoczu może być znaczące
i prowadzić do braku lub zmniejszenia ich klinicznego działania. Istnieje również ryzyko zwiększenia
tworzenia się aktywnych metabolitów. Enzymami, które mogą być indukowane są CYP3A w wątrobie
i jelitach, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i urydyno 5-difosforo-glukuronozylotransferaza (UGTs –
glukuronowy enzym sprzęgania). Mogą być również indukowane niektóre nośniki, np. białko oporności
wielolekowej 2 (ang. multidrug resistance-associated protein 2, MRP2) i polipeptyd transportujący
aniony organiczne 1B1 (ang. organic anion transporting polypeptide 1, OATP1B1).
Badania in vivo wykazały, że enzalutamid jest silnym induktorem CYP3A4 oraz umiarkowanym
induktorem CYP2C9 oraz CYP2C19. Jednoczesne stosowanie enzalutamidu (w dawce 160 mg raz na
dobę) z pojedynczymi dawkami doustnymi leków będących substratami CYP, u pacjentów z rakiem
gruczołu krokowego, powodowało zmniejszenie AUC midazolamu (substrat CYP3A4) o 86%,
zmniejszenie AUC S-warfaryny (substrat CYP2C9) o 56%, zmniejszenie AUC omeprazolu (substrat
CYP2C19) o 70%. Możliwa jest również indukcja UGT1A1. W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów
z przerzutowym CRPC enzalutamid (160 mg raz na dobę) nie miał klinicznie istotnego wpływu na
farmakokinetykę podawanego dożylnie docetakselu (75 mg/m2 pc. podawane we wlewie co 3 tygodnie).
AUC docetakselu zmniejszyło się o 12% [stosunek średniej geometrycznej (ang. geometric mean ratio,
GMR) = 0,882 (90% CI: 0,767; 1,02)], a Cmax zmniejszyło się o 4% [GMR = 0,963 (90% CI: 0,834;
1,11)].
Można spodziewać się interakcji z niektórymi produktami leczniczymi, które są eliminowane poprzez
metabolizm lub transport aktywny. Jeżeli ich działanie terapeutyczne ma duże znaczenie dla pacjenta
a dostosowanie dawkowania nie jest łatwo osiągalne w oparciu o monitorowanie skuteczności lub stężenia
tych produktów w osoczu, należy unikać ich stosowania lub stosować je ostrożnie. Istnieje podejrzenie,
że ryzyko uszkodzenia wątroby po podaniu paracetamolu jest większe u pacjentów leczonych
jednocześnie induktorami enzymów.
Niektóre z produktów leczniczych, których może to dotyczyć:
• leki przeciwbólowe (np. fentanyl, tramadol)
• antybiotyki (np. klarytromycyna, doksycyklina)
• leki przeciwnowotworowe (np. kabazytaksel)
• leki przeciwpadaczkowe (np. karbamazepina, klonazepam, fenytoina, prymidon, kwas
walproinowy)
• leki przeciwpsychotyczne (np. haloperydol)
• leki przeciwzakrzepowe (np. acenokumarol, warfaryna, klopidogrel)
• beta-adrenolityki (np. bisoprolol, propranolol)
• blokery kanałów wapniowych (np. diltiazem, felodypina, nikardypina, nifedypina, werapamil)
• glikozydy nasercowe (np. digoksyna)
• kortykosteroidy (np. deksametazon, prednizolon)
• leki przeciwwirusowe stosowane w terapii HIV (np. indynawir, rytonawir)
• leki nasenne (np. diazepam, midazolam, zolpidem)
• leki immunosupresyjne (np. takrolimus)
• inhibitory pompy protonowej (np. omeprazol)
• statyny metabolizowane przez CYP3A4 (np. atorwastatyna, symwastatyna)
• hormony tarczycy (np. lewotyroksyna)
Pełne działanie indukujące enzalutamidu może nie wystąpić przed upływem około 1 miesiąca od
rozpoczęcia leczenia, kiedy to enzalutamid osiąga stacjonarne stężenie w osoczu, aczkolwiek pewne
efekty indukcji mogą ujawnić się wcześniej. Pacjentów przyjmujących produkty lecznicze będące
substratami CYP2B6, CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 lub UGT1A1 należy monitorować w celu wykrycia
możliwego zmniejszenia działania farmakologicznego (lub zwiększenia w przypadku powstawania
aktywnych metabolitów) w trakcie pierwszego miesiąca leczenia enzalutamidem oraz rozważyć u nich
dostosowanie dawki, jeśli konieczne. Ze względu na długi okres półtrwania enzalutamidu (5,8 dnia, patrz
punkt 5.2), jego wpływ na enzymy może utrzymywać się przez miesiąc lub dłużej po zakończeniu
przyjmowania enzalutamidu. W przypadku przerwania leczenia enzalutamidem może być konieczne
stopniowe zmniejszanie dawki jednocześnie stosowanego produktu leczniczego.
Substraty CYP1A2 i CYP2C8
Enzalutamid (w dawce 160 mg raz na dobę) nie wywoływał klinicznie istotnej zmiany wartości AUC lub
Cmax kofeiny (substrat CYP1A2) lub pioglitazonu (substrat CYP2C8). AUC pioglitazonu zwiększyło się
o 20%, podczas gdy Cmax zmniejszyło się o 18%. AUC i Cmax kofeiny zmniejszyły się odpowiednio o 11%
i 4%. Nie ma konieczności dostosowania dawki w przypadku jednoczesnego stosowania produktów
leczniczych będących substratami CYP1A2 lub CYP2C8 i enzalutamidu.
Substraty P-gp
Badania in vitro wskazują, że enzalutamid może być inhibitorem nośnika błonowego P-gp. Obserwowano
łagodne działanie hamujące enzalutamidu w stanie stacjonarnym na P-gp w badaniu z udziałem pacjentów
z rakiem gruczołu krokowego, którzy otrzymali doustnie pojedynczą dawkę digoksyny, będącej badanym
substratem P-gp, przed przyjęciem i jednocześnie z enzalutamidem (jednoczesne podanie po
przyjmowaniu enzalutamidu doustnie w dawce dobowej 160 mg przez co najmniej 55 dni). Stężenie
digoksyny w osoczu oznaczono zwalidowaną metodą chromatografii cieczowej z tandemową
spektrometrią masową. Wartości AUC i Cmax digoksyny zwiększyły się odpowiednio o 33% i 17%.
Należy zachować ostrożność, jeśli jednocześnie z enzalutamidem stosuje się substancje lecznicze o
wąskim indeksie terapeutycznym, będące substratami P-gp (np. kolchicyna, eteksylan dabigatranu,
digoksyna). Mogą one wymagać dostosowania dawkowania w celu osiągnięcia optymalnego stężenia w
osoczu.
Nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych
U pacjentów leczonych enzalutamidem, niezależnie od tego, czy byli oni leczeni digoksyną, w teście
immunochemiluminescencyjnym z użyciem mikrocząstek (CMIA) obserwowano fałszywie podwyższone
wyniki stężenia digoksyny w osoczu. Dlatego wartości stężenia digoksyny w osoczu uzyskane w teście
CMIA należy interpretować z ostrożnością i potwierdzać innym testem, zanim dokona się jakichkolwiek
zmian dawkowania digoksyny.
Substraty BCRP
W stanie stacjonarnym enzalutamid nie powodował znaczącej klinicznie zmiany ekspozycji na
rozuwastatynę, badany substrat białka oporności raka piersi (ang. breast cancer resistant protein, BCRP),
u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego, którzy otrzymali doustnie pojedynczą dawkę rozuwastatyny
przed przyjęciem i jednocześnie z enzalutamidem (jednoczesne podanie po przyjmowaniu enzalutamidu
doustnie w dawce dobowej 160 mg przez co najmniej 55 dni). Wartość AUC rozuwastatyny zmniejszyła
się o 14%, natomiast wartość Cmax zwiększyła się o 6%. Nie ma konieczności dostosowania dawki
w przypadku jednoczesnego stosowania enzalutamidu z substratem BCRP.
Substraty MRP2, OAT3 i OCT1
Na podstawie badań in vitro nie można wykluczyć, że enzalutamid hamuje aktywność białka MRP2
(w jelicie), jak również nośnika anionów organicznych 3 (ang. organic anion transporter 3, OAT3)
i nośnika kationów organicznych 1 (ang. organic cation transporter 1, OCT1) (ogólnoustrojowo).
Teoretycznie, istnieje możliwość indukcji tych nośników, ale wynik końcowy jest obecnie nieznany.
Produkty lecznicze wydłużające odstęp QT
Ponieważ leczenie deprywacją androgenów może wydłużać odstęp QT, należy starannie ocenić
jednoczesne stosowanie enzalutamidu z produktami o znanym działaniu wydłużającym odstęp QT lub
z produktami, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, należącymi do klasy
IA (np. chinidyna, dyzopiramid) lub klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
przeciwarytmicznych produktów leczniczych, metadonem, moksyfloksacyną, lekami
przeciwpsychotycznymi, itd. (patrz punkt 4.4).
Wpływ pokarmu na ekspozycję na enzalutamid
Pokarm nie ma istotnego klinicznie wpływu na stopień ekspozycji na enzalutamid. W badaniach
klinicznych enzalutamid podawano niezależnie od jedzenia.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są astenia/zmęczenie, uderzenia gorąca, nadciśnienie tętnicze,
złamania i przewracanie się. Inne ważne działania niepożądane obejmują chorobę niedokrwienną serca
i napady drgawkowe.
Napad drgawkowy wystąpił u 0,6% pacjentów leczonych enzalutamidem, u 0,1% pacjentów
otrzymujących placebo i u 0,3% pacjentów leczonych bikalutamidem.
U pacjentów leczonych enzalutamidem rzadko obserwowano zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
(patrz punkt 4.4).
W związku z leczeniem enzalutamidem zgłaszano zespół Stevensa-Johnsona (patrz punkt 4.4).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Poniżej zamieszczono działania niepożądane obserwowane podczas badań klinicznych według częstości
występowania. Częstość określono w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do
< 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko
(< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 1: Działania niepożądane zidentyfikowane w kontrolowanych badaniach klinicznych
i po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego enzalutamid do obrotu
Klasyfikacja układów i narządów
MedDRA
Działania niepożądane i częstość
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: leukopenia, neutropenia
Częstość nieznana*: trombocytopenia
Zaburzenia układu immunologicznego Częstość nieznana*: obrzęk twarzy, obrzęk języka, obrzęk
warg, obrzęk gardła
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana*: zmniejszenie apetytu
Zaburzenia psychiczne Często: lęk
Niezbyt często: omamy wzrokowe
Zaburzenia układu nerwowego Często: ból głowy, zaburzenia pamięci, utrata pamięci,
zaburzenia uwagi, zaburzenia smaku, zespół niespokojnych
nóg, zaburzenia funkcji poznawczych
Niezbyt często: napady drgawkowe¥
Częstość nieznana*: zespół tylnej odwracalnej encefalopatii
Zaburzenia serca Często: choroba niedokrwienna serca†
Częstość nieznana*: wydłużenie odstępu QT (patrz punkty
4.4 i 4.5)
Zaburzenia naczyniowe Bardzo często: uderzenia gorąca, nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia żołądka i jelit Częstość nieznana*: dysfagia∞, nudności, wymioty,
biegunka
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często: zwiększona aktywność enzymów
wątrobowych
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: suchość skóry, świąd
Częstość nieznana*: rumień wielopostaciowy, zespół
Stevensa-Johnsona, wysypka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej
Bardzo często: złamania‡
Częstość nieznana*: ból mięśni, skurcze mięśni, osłabienie
mięśni, ból pleców
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: ginekomastia, ból brodawki sutkowej#, tkliwość
piersi#
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Bardzo często: astenia, zmęczenie
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Bardzo często: upadek
* Zgłoszenia spontaniczne po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego enzalutamid do obrotu.
¥ Na podstawie oceny wąskiego zapytania SMQ „Drgawki”, obejmującego napad padaczkowy, napad
typu „grand mal”, złożone napady częściowe, napady częściowe i stan padaczkowy. Obejmuje to
rzadkie przypadki napadów padaczkowych z powikłaniami prowadzącymi do zgonu.
† Na podstawie oceny wąskiego zapytania SMQ „Zawał mięśnia sercowego” i „Inna niedokrwienna
choroba serca”, w tym następujących terminów preferowanych zaobserwowanych u co najmniej
dwóch pacjentów w randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach 3. fazy: dławica piersiowa,
choroba wieńcowa, zawał mięśnia sercowego, ostry zawał mięśnia sercowego, ostry zespół wieńcowy,
niestabilna dławica piersiowa, niedokrwienie mięśnia sercowego i miażdżyca tętnic wieńcowych.
‡ Obejmuje wszystkie terminy preferowane ze słowem „złamanie” w odniesieniu do kości.
# Działania niepożądane enzalutamidu w monoterapii.
∞ Zgłaszano występowanie dysfagii, w tym przypadki zakrztuszenia się. Większość zgłoszeń w obydwu
przypadkach, dotyczyło produktu w postaci kapsułek, co może być związane z ich większym rozmiarem
(patrz punkt 4.4).
Opis wybranych działań niepożądanych
Napad drgawkowy
W kontrolowanych badaniach klinicznych napad drgawkowy wystąpił u 31 pacjentów (0,6%) spośród
5110 pacjentów leczonych dawką dobową 160 mg enzalutamidu, u czterech pacjentów (0,1%)
otrzymujących placebo i u jednego pacjenta (0,3%), któremu podawano bikalutamid. W oparciu o dane
niekliniczne oraz dane z badań ze schematem zwiększających się dawek, wydaje się, że wielkość dawki
jest ważnym prognostykiem ryzyka wystąpienia napadu drgawkowego. Z kontrolowanych badań
klinicznych wykluczono pacjentów, u których wcześniej wystąpił napad drgawkowy lub istnieją czynniki
ryzyka wystąpienia napadu drgawkowego.
W jednoramiennym badaniu 9785-CL-0403 (UPWARD) oceniającym częstości występowania napadów
drgawkowych u pacjentów z czynnikami predysponującymi do ich wystąpienia (u 1,6% napad
drgawkowy w wywiadzie), u 8 z 366 (2,2%) pacjentów leczonych enzalutamidem wystąpił napad
drgawkowy. Mediana czasu leczenia wynosiła 9,3 miesiąca.
Nie jest znany mechanizm obniżania progu drgawkowego przez enzalutamid, ale może on wynikać z tego,
że jak pokazują dane z badań in vitro, enzalutamid oraz jego aktywny metabolit wiążą się z kanałem
chlorkowym bramkowanym GABA i mogą hamować jego aktywność.
Choroba niedokrwienna serca
W randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo choroba niedokrwienna serca
wystąpiła u 3,5% pacjentów leczonych enzalutamidem w połączeniu z ADT w porównaniu z 2%
pacjentów otrzymujących placebo w połączeniu z ADT. U czternastu (0,4%) pacjentów leczonych
Enzalutamidem w połączeniu z ADT i 3 (0,1%) pacjentów leczonych placebo w połączeniu z ADT
wystąpiło zdarzenie w postaci choroby niedokrwiennej serca, która doprowadziła do zgonu.
W badaniu EMBARK choroba niedokrwienna serca wystąpiła u 5,4% pacjentów leczonych
enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i 9% pacjentów leczonych enzalutamidem w ramach
monoterapii. U żadnego pacjenta leczonego enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i u jednego
(0,3%) pacjenta leczonego enzalutamidem w monoterapii wystąpiło zdarzenie w postaci choroby
niedokrwiennej serca, która doprowadziła do zgonu.
Ginekomastia
W badaniu EMBARK ginekomastię (wszystkich stopni) zaobserwowano u 29 spośród 353 (8,2%)
pacjentów leczonych enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i u 159 spośród 354 (44,9%) pacjentów
leczonych enzalutamidem w monoterapii. Ginekomastii stopnia 3 lub wyższego nie zaobserwowano
u żadnego pacjenta leczonego enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i zaobserwowano u 3 pacjentów
(0,8%) leczonych enzalutamidem w monoterapii.
Ból brodawki sutkowej
W badaniu EMBARK ból brodawki sutkowej (wszystkich stopni) zaobserwowano u 11 spośród 353
(3,1%) pacjentów leczonych enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i u 54 spośród 354 (15,3%)
pacjentów leczonych enzalutamidem w monoterapii. Bólu brodawki sutkowej stopnia 3. lub wyższego
nie zaobserwowano u żadnego pacjenta leczonego enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną lub
enzalutamidem w monoterapii.
Tkliwość piersi
W badaniu EMBARK tkliwość piersi (wszystkich stopni) zaobserwowano u 5 spośród 353 (1,4%)
pacjentów leczonych enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną i u 51 spośród 354 (14,4%) pacjentów
leczonych enzalutamidem w monoterapii. Tkliwości piersi stopnia 3. lub wyższego nie zaobserwowano
u żadnego pacjenta leczonego enzalutamidem w połączeniu z leuproreliną lub enzalutamidem
w monoterapii
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Enzalutamidum 40 mg | Tabletki powlekane | 28718 | 100484292 | ChPL: 2025-09-30, Ulotka: 2025-09-09 |
| Enzalutamidum 80 mg | Tabletki powlekane | 28719 | 100484305 | ChPL: 2025-09-30, Ulotka: 2025-09-09 |
| Enzalutamidum 160 mg | Tabletki powlekane | 29468 | 100504314 | ChPL: 2026-01-19, Ulotka: 2026-01-19 |