Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Duloxetinum (kapsułki dojelitowe, twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- Blistry PVC/PVDC/Aluminium: nie powyżej 30 °C
- Blistry PVC/PVDC/Aluminium: chronić przed światłem
- Blistry PVC/PVDC/Aluminium: w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- Blister PVC/PVDC/Aluminium: 24 miesiące (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki: Hypromeloza; Talk; Celuloza mikrokrystaliczna; Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), dyspersja 30%; Trietylu cytrynian; Sacharoza ziarenkowa; Cysteiny chlorowodorek jednowodny; Roztwór sodu wodorotlenku
- Wieczko kapsułki: Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171); Indygotyna (E 132); Woda oczyszczona
- 30 mg: Tytanu dwutlenek (E 171); Woda oczyszczona; Żelatyna; DE/H/4174/001-002/II/044/G 20; Tusz (żelaza tlenek czarny (E 172), potasu wodorotlenek i szelak)
- 60 mg: Woda oczyszczona; Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171); Indygotyna (E 132); Żelaza tlenek żółty (E 172); Tusz (żelaza tlenek czarny (E 172), potasu wodorotlenek i szelak)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Wieczko kapsułki); w składzie (30 mg); w składzie (60 mg)
- sacharoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Zawartość kapsułki)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały zielony niebieski
Lek Dutilox to kapsułki dojelitowe twarde. Każda kapsułka leku Dutilox zawiera granulki chlorowodorku duloksetyny pokryte warstwą chroniącą je przed działaniem soku żołądkowego. DE/H/4174/001-002/II/044/G 9 Kapsułki 30 mg z nadrukiem (cap E/body 127) mają barwę nieprzezroczystą niebieską i nieprzezroczystą białą. Kapsułki 60 mg z nadrukiem (cap E/body 129) mają barwę nieprzezroczystą niebieską i nieprzezroczystą zieloną. 60 mg: PVC/PVDC/Aluminium blistrach po: 7, 10, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 60, 84, 98 i 504 (4x126) (opakowanie szpitalne) kapsułek dojelitowych, twardych. źródło: Ulotka, pkt 6 - biały zielony niebieski beżowy
30 mg: Kapsułki z nadrukiem (cap E/body 127) wielkości ok. 15 mm składające się z dwóch części: nieprzezroczystego, niebieskiego wieczka i nieprzezroczystego, białego korpusu, wypełnione granulkami w kolorze od białawego po beżowy/łososiowy. 60 mg: Kapsułki z nadrukiem (cap E/body 129) wielkości ok. 18 mm składające się z dwóch części: nieprzezroczystego, niebieskiego wieczka i nieprzezroczystego, zielonego korpusu, wypełnione granulkami w kolorach od białawego po beżowy/łososiowy. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania produktu leczniczego Dutilox może wystąpić sedacja i zawroty głowy. Należy poinformować pacjentów, aby unikali potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów czy obsługiwanie maszyn, w przypadku wystąpienia sedacji lub zawrotów głowy.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
142 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia; Zaburzenia żołądka i jelit; Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych; Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej; Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
- często: Zmniejszenie łaknienia; Bezsenność; Pobudzenie; Zmniejszenie libido; Lęk; Zaburzenia orgazmu; Niezwykłe sny; Letarg; Drżenie; Parestezja; Niewyraźne widzenie; Szumy w uszach; Kołatanie serca; Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi; Zaczerwienienie twarzy; Ziewanie; Zaparcie; Biegunka; Ból brzucha; Wymioty; Niestrawność; Wzdęcia; Zwiększona potliwość; Wysypka; Ból mięśniowoszkieletowy; Kurcze mięśni; Bolesne lub utrudnione oddawanie moczu; Częstomocz; Zaburzenia erekcji; Zaburzenia ejakulacji; Opóźniona ejakulacja; Upadki; Zmęczenie; Zmniejszenie masy ciała
- niezbyt często: Zapalenie krtani; Hiperglikemia; Samobójcze myśli; Zaburzenia snu; Bruksizm; Dezorientacja; Apatia; Drgawki miokloniczne mięśni; Akatyzja; Nerwowość; Zaburzenia uwagi; Zaburzenia smaku; Dyskineza; Zespół niespokojnych nóg; Pogorszenie jakości snu; Drgawki; Rozszerzenie źrenicy; Zaburzenia widzenia; Zawroty głowy pochodzenia obwodowego; Ból ucha; Tachykardia; Arytmia nadkomorowa, głównie migotanie przedsionków; zespół Takotsubo; Omdlenie; Nadciśnienie tętnicze; Niedociśnienie ortostatyczne; Uczucie zimna w kończynach; Ucisk w gardle; Krwawienie z nosa; Krwotok z przewodu pokarmowego; Zapalenie żołądka i jelit; Odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej lub gazu; Zapalenie błony śluzowej żołądka; Zaburzenia połykania; Zapalenie wątroby; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna); Ostre uszkodzenie wątroby; Nocne pocenie; Pokrzywka; Kontaktowe zapalenie skóry; Zimne poty; Wrażliwość na światło; Zwiększona tendencja do powstawania siniaków; Sztywność mięśni; Drganie mięśni; Zatrzymanie moczu; Uczucie parcia na pęcherz; Oddawanie moczu w nocy; Nadmierne wydzielanie moczu; Zmniejszenie diurezy; Krwotok w obrębie dróg rodnych; Zaburzenia menstruacyjne; Zaburzenia seksualne; Ból jąder; Ból w klatce piersiowej; Złe samopoczucie; Uczucie zimna; Pragnienie; Dreszcze; Uczucie gorąca; Zaburzenia chodu; Zwiększenie masy ciała; Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi; Zwiększenie stężenia potasu we krwi
- rzadko: Reakcja anafilaktyczna; Zespół nadwrażliwości; Niedoczynność tarczycy; Odwodnienie; Hiponatremia; Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH); Samobójcze zachowania; Mania; Omamy; Agresja i gniew; Zespół serotoninowy; Niepokój psychoruchowy; Objawy pozapiramidowe; Jaskra; Przełom nadciśnieniowy; Śródmiąższowa choroba płuc; Eozynofilowe zapalenie płuc; Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; Obecność świeżej krwi w kale; Nieprzyjemny oddech; Mikroskopowe zapalenie jelita grubego; Niewydolność wątroby; Żółtaczka; Zespół Stevensa- Johnsona; Obrzęk naczynioruchowy; Szczękościsk; Nieprawidłowy zapach moczu; Objawy menopauzy; Mlekotok; Hiperprolaktynemia; Krwotok poporodowy; Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi
- bardzo rzadko: Zapalenie naczyń skóry
- częstość nieznana: Kardiomiopatia stresowa
- częstość niepodana w tekście: nudności; ból głowy; suchość w jamie ustnej; senność; zawroty głowy
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Duloksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych ze względu na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1).” · ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Duloksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych ze względu na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności duloksetyny w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych u dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 17 lat. Aktualne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2. Nie badano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności duloksetyny w leczeniu bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. Nie ma dostępnych danych.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca to 60 mg raz na dobę i mogą być przyjmowane z posiłkiem lub bez posiłku.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa u pacjentów z uogólnionymi zaburzeniami lękowymi to 30 mg raz na dobę i może być przyjmowana z posiłkiem lub bez posiłku.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być przyjmowane z posiłkiem lub bez posiłku.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Pacjenci w podeszłym wieku
„Pacjenci w podeszłym wieku Nie zaleca się dostosowania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku jedynie ze względu na wiek. Jednakże, tak jak w przypadku innych produktów leczniczych, należy zachować ostrożność stosując duloksetynę u pacjentów w podeszłym wieku w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych lub uogólnionych zaburzeń lękowych, szczególnie w przypadku podawania dawki 120 mg na dobę, dla której dane są ograniczone (patrz punkty 4.4 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Nie wolno stosować produktu leczniczego Dutilox u pacjentów z chorobami wątroby powodującymi zaburzenia czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30 do 80 ml/min) nie jest konieczne dostosowanie dawki. Nie wolno stosować produktu leczniczego Dutilox u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min; patrz punkt 4.3).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Płodność: „Płodność W badaniach na zwierzętach stosowanie duloksetyny nie miało wpływu na płodność u samców, natomiast u samic skutki były widoczne tylko w przypadku stosowania dawek, które powodowały toksyczność u matek.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku, gdy poziom narażenia układowego (pole pod krzywą AUC) duloksetyny był mniejszy niż maksymalna ekspozycja kliniczna (patrz punkt 5.3). Wyniki dwóch dużych badań obserwacyjnych (jedno przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej z udziałem 2500 kobiet przyjmujących duloksetynę w pierwszym trymestrze ciąży, a drugie w Unii Europejskiej z udziałem 1500 kobiet przyjmujących duloksetynę w pierwszym trymestrze ciąży) nie wskazują na zwiększenie ogólnego ryzyka wystąpienia poważnych wrodzonych wad rozwojowych u dzieci.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią W badaniu obejmującym 6 pacjentek, które podczas laktacji nie karmiły dzieci piersią, stwierdzono, że duloksetyna bardzo słabo przenika do mleka kobiecego. Szacowana dawka dobowa w miligramach w przeliczeniu na kilogram masy ciała dla niemowląt wynosi około 0,14% dawki stosowanej u matki (patrz punkt 5.2). Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Dutilox w okresie karmienia piersią, ponieważ nie jest określone bezpieczeństwo stosowania duloksetyny u niemowląt.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca to 60 mg raz na dobę i mogą być przyjmowane z posiłkiem lub bez posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Zalecana dawka początkowa u pacjentów z uogólnionymi zaburzeniami lękowymi to 30 mg raz na dobę i może być przyjmowana z posiłkiem lub bez posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być przyjmowane z posiłkiem lub bez posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
alkohol
„Dutilox z innymi produktami leczniczymi lub substancjami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, w tym z alkoholem i lekami uspokajającymi (np. benzodiazepiny, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital, leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym).” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dutilox
Kiedy nie stosować leku Dutilox
− jeśli pacjent ma uczulenie na duloksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
− jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby,
− jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek,
DE/H/4174/001-002/II/044/G 2
− jeśli pacjent przyjmuje lub w ciągu ostatnich 14 dni przyjmował inny lek, będący inhibitorem
monoaminooksydazy (IMAO) (patrz „Lek Dutilox a inne leki”),
− jeśli pacjent przyjmuje fluwoksaminę, która jest przeważnie stosowana w leczeniu depresji,
cyprofloksacynę lub enoksacynę, leki, które są stosowane w leczeniu niektórych zakażeń,
− jeśli pacjent przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę (patrz „Lek Dutilox a inne leki”).
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występuje wysokie ciśnienie tętnicze krwi lub choroba
serca. Lekarz zdecyduje, czy pacjent powinien przyjmować lek Dutilox.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Poniżej wymieniono kilka przyczyn, z powodu których lek Dutilox może nie być odpowiedni dla
pacjenta. Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dutilox pacjent powinien poinformować lekarza,
jeżeli występuje którykolwiek z poniższych przypadków:
− przyjmowanie innych leków przeciwdepresyjnych (patrz „Lek Dutilox a inne leki”) lub
buprenorfiny. Stosowanie tych leków jednocześnie z lekiem Dutilox może prowadzić do
zespołu serotoninergicznego, stanu potencjalnie zagrażającego życiu (patrz „Lek Dutilox a inne
leki”),
− przyjmowanie leków ziołowych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum
perforatum),
− choroba nerek,
− występowanie w przeszłości napadów padaczkowych,
− występowanie w przeszłości epizodów manii,
− choroba afektywna dwubiegunowa,
− choroby oczu, takie jak określony rodzaj jaskry (podwyższone ciśnienie w oku),
− zaburzenia krzepnięcia w przeszłości (skłonność do powstawania siniaków), w szczególności
jeżeli pacjentka jest w ciąży (patrz „Ciąża i karmienie piersią”),
− ryzyko wystąpienia zmniejszonego stężenia sodu (na przykład podczas przyjmowania leków
moczopędnych, zwłaszcza przez pacjentów w wieku podeszłym),
− przyjmowanie innych leków, które mogą powodować uszkodzenie wątroby,
− przyjmowanie innych leków zawierających duloksetynę (patrz „Lek Dutilox a inne leki”).
Lek Dutilox może wywoływać uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego usiedzenia lub ustania
w miejscu. W przypadku wystąpienia takich objawów, należy poinformować o tym lekarza.
Leki takie, jak Dutilox (tak zwane SSRI lub SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń
czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały się po
przerwaniu leczenia.
Myśli samobójcze i pogłębiająca się depresja lub stany lękowe
Depresja i (lub) stany lękowe mogą przyczynić się do wystąpienia myśli o samookaleczeniu lub
samobójstwie. Mogą się one nasilić po rozpoczęciu przyjmowania leków przeciwdepresyjnych,
ponieważ musi upłynąć trochę czasu, zazwyczaj dwa tygodnie lub dłużej, zanim leki zaczną działać.
Myśli te mogą nasilić się:
− u pacjentów, u których wcześniej występowały myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu,
− u młodych dorosłych. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko wystąpienia
zachowań samobójczych u dorosłych w wieku poniżej 25 lat z chorobami psychicznymi, którzy
byli leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.
W przypadku wystąpienia myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem lub udać się bezpośrednio do szpitala.
Pomocne może okazać się powiadomienie krewnego lub bliskiego przyjaciela o stanie depresyjnym
lub lękowymi poproszenie o przeczytanie tej ulotki dla pacjenta. Można również zapytać o ich opinię,
czy stan depresyjny lub lękowy nie nasilił się, a zmiany w zachowaniu nie budzą ich niepokoju.
Należy również skontaktować się z lekarzem:
DE/H/4174/001-002/II/044/G 3
Jeśli u pacjenta wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe, takie jak niepokój, omamy, utrata
koordynacji, przyspieszone bicie serca, podwyższona temperatura ciała, szybkie zmiany ciśnienia
krwi, wzmożone odruchy, biegunka, śpiączka, nudności, wymioty, ponieważ może to oznaczać zespół
serotoninowy.
W najcięższej postaci zespół serotoninowy może przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny.
Objawami przedmiotowymi i podmiotowymi złośliwego zespołu neuroleptycznego mogą być:
połączenie gorączki, przyspieszonego bicia serca, pocenia się, silnej sztywności mięśni, splątania,
zwiększenia aktywności enzymów mięśniowych (oznaczanych na podstawie badania krwi).
Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat
Zazwyczaj lek Dutilox nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
U pacjentów w wieku poniżej 18 lat, przyjmujących leki z tej grupy, zwiększa się ryzyko wystąpienia
działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (przeważnie
agresja, zachowania buntownicze i gniew). Jednakże, lekarz może zalecić stosowanie leku Dutilox
u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, jeżeli zdecyduje, że jest to dla nich korzystne. W przypadku
wątpliwości, gdy lekarz zaleci stosowanie leku Dutilox u pacjenta w wieku poniżej 18 lat, należy
ponownie skontaktować się z lekarzem. Należy poinformować lekarza, jeżeli u pacjenta w wieku
poniżej 18 lat przyjmującego lek Dutilox wystąpi którekolwiek z wymienionych powyżej działań
niepożądanych lub jego nasilenie. Ponadto, brak jest długoterminowych danych o bezpieczeństwie
stosowania leku Dutilox w tej grupie wiekowej, dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju
poznawczego i rozwoju zachowania.
Lek Dutilox a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które
wydawane są bez recepty.
Duloksetyna, substancja czynna leku Dutilox, występuje także w innych lekach stosowanych
w leczeniu innych chorób:
− bólu w neuropatii cukrzycowej, depresji, lęku i nietrzymania moczu.
Należy unikać jednoczesnego stosowania więcej niż jednego z tych leków. Pacjent powinien
skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent stosuje już inne leki zawierające duloksetynę.
Lekarz zdecyduje, czy można przyjmować lek Dutilox jednocześnie z innymi lekami. Nie należy
rozpoczynać lub przerywać stosowania innych leków, w tym leków wydawanych bez recepty
i produktów ziołowych bez skontaktowania się z lekarzem.
Należy poinformować lekarza w przypadku przyjmowania któregokolwiek z wymienionych poniżej
leków:
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO): Nie należy przyjmować leku Dutilox jednocześnie z innym
lekiem przeciwdepresyjnym, zwanym inhibitorem monoaminooksydazy (IMAO) lub w krótkim
odstępie czasu (w ciągu 14 dni) po zaprzestaniu stosowania IMAO. Przykłady IMAO to
moklobemid (lek przeciwdepresyjny) oraz linezolid (antybiotyk). Jednoczesne przyjmowanie IMAO
z wieloma lekami wydawanymi na receptę, w tym z lekiem Dutilox, może powodować ciężkie lub
nawet zagrażające życiu działania niepożądane. Po odstawieniu IMAO musi upłynąć co najmniej
14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dutilox. Można rozpocząć stosowanie IMAO dopiero
po upływie 5 dni od odstawienia leku Dutilox.
Leki powodujące senność: Do leków tych należą przepisywane przez lekarza, np. benzodiazepiny,
silne leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital i leki przeciwhistaminowe.
Leki zwiększające stężenie serotoniny: Tryptany, tryptofan, selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny (np. paroksetyna i fluoksetyna), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego
noradrenaliny (np. wenlafaksyna), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. klomipramina,
amitryptylina), ziele dziurawca zwyczajnego, IMAO (np. moklobemid i linezolid), buprenorfina,
tramadol i petydyna. Powyższe leki mogą wchodzić w interakcje z lekiem Dutilox i pacjent może
DE/H/4174/001-002/II/044/G 4
doświadczyć mimowolnych, rytmicznych skurczy mięśni w tym mięśni kontrolujących ruch oczu,
pobudzenia, halucynacji, śpiączki, nadmiernej potliwości, drżenia, wygórowanych odruchów,
wzmożonego napięcia mięśniowego, temperatury ciała powyżej 38°C. Należy skontaktować się
z lekarzem w przypadku wystąpienia powyższych objawów ponieważ może to wskazywać na stan
potencjalnie zagrażający życiu znany jako zespół serotoninergiczny.
Doustne leki przeciwzakrzepowe lub leki przeciwpłytkowe: Leki, które rozrzedzają krew lub
zapobiegają krzepnięciu krwi. Leki te mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia krwawienia.
Stosowanie leku Dutilox z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Dutilox można przyjmować niezależnie od posiłków.
Należy zachować ostrożność spożywając alkohol podczas stosowania leku Dutilox.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
− Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeżeli podczas stosowania leku Dutilox zajdzie
w ciążę lub planuje zajść w ciążę. Pacjentka może przyjmować lek Dutilox po omówieniu
z lekarzem spodziewanych korzyści z leczenia i możliwego zagrożenia dla nienarodzonego
dziecka.
Pacjentka powinna poinformować położną i (lub) lekarza o przyjmowaniu leku Dutilox.
Stosowanie w trakcie ciąży podobnych leków (selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny) może zwiększać ryzyko ciężkiego stanu u dzieci, nazywanego przetrwałym
nadciśnieniem płucnym noworodków, powodującego szybszy oddechu dziecka i sinicę. Takie
objawy występują zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po urodzeniu. Jeśli pacjentka stwierdzi
ich wystąpienie u swojego dziecka, powinna natychmiast skontaktować się z położną i (lub)
lekarzem.
Jeśli pacjentka przyjmuje lek Dutilox pod koniec trwania ciąży, pewne objawy mogą wystąpić
u jej dziecka po urodzeniu. Zwykle występują w chwili urodzenia lub w ciągu kilku dni po
urodzeniu. Objawy mogą obejmować wiotkość mięśni, drżenie, drżączkę, trudności
w karmieniu, problemy z oddychaniem i napady drgawek. Jeśli pacjentka stwierdzi wystąpienie
któregokolwiek z tych objawów lub martwi ją stan zdrowia dziecka, powinna zwrócić się do
lekarza lub położnej, którzy udzielą jej odpowiednich wyjaśnień.
Jeśli pacjentka przyjmuje lek Dutilox pod koniec trwania ciąży, istnieje zwiększone ryzyko
nadmiernego krwawienia z pochwy krótko po porodzie, szczególnie w przypadku
występowania w przeszłości zaburzeń krzepnięcia. Należy poinformować lekarza lub położną
o przyjmowaniu duloksetyny, aby mogli zalecić odpowiednie postępowanie.
Dostępne dane dotyczące stosowania leku Dutilox w ciągu pierwszych trzech miesięcy ciąży,
ogólnie nie wykazują zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dziecka. Jeśli pacjentka
przyjmuje lek Dutilox w drugiej połowie ciąży, może wystąpić zwiększone ryzyko wczesnego
porodu, głównie między 35. a 36. tygodniem ciąży (6 dodatkowych przedwcześnie urodzonych
niemowląt na każde 100 kobiet przyjmujących lek Dutilox w drugiej połowie ciąży).
− Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeśli karmi piersią. Nie jest zalecane stosowanie leku
Dutilox w okresie karmienia piersią. Kobiety karmiące piersią powinny zwrócić się do lekarza
lub farmaceuty po poradę.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Dutilox może powodować senność lub zawroty głowy. Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów
ani obsługiwać maszyn, zanim nie pozna swojej reakcji na lek Dutilox.
DE/H/4174/001-002/II/044/G 5
Lek Dutilox zawiera sacharozę
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek Dutilox zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w kapsułce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania te są zwykle łagodne lub umiarkowane i zazwyczaj ustępują po kilku tygodniach.
Bardzo często zgłaszane działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)
− ból głowy, senność,
− nudności, suchość w jamie ustnej.
Często zgłaszane działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób)
− brak apetytu,
− zaburzenia snu, pobudzenie, zmniejszony popęd płciowy, lęk, trudność lub niemożność
osiągnięcia orgazmu, niezwykłe sny,
− zawroty głowy, uczucie spowolnienia, drżenie mięśni, zdrętwienie, w tym zdrętwienie, uczucie
kłucia lub mrowienie skóry,
− niewyraźne widzenie,
− szumy w uszach (słyszenie dźwięku w uszach przy braku zewnętrznego źródła dźwięku),
− uczucie kołatania serca,
− zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, nagłe zaczerwienienie twarzy,
− wzmożone ziewanie,
− zaparcie, biegunka, ból brzucha, wymioty, zgaga lub niestrawność, wiatry,
− zwiększone pocenie, wysypka (swędząca),
− ból mięśni, kurcze mięśni,
− bolesne oddawanie moczu, częste oddawanie moczu,
− problem z uzyskaniem erekcji, zmiany w ejakulacji,
− upadki (zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku), zmęczenie,
− zmniejszenie masy ciała.
U dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z depresją, leczonych tym lekiem obserwowano
zmniejszenie masy ciała po rozpoczęciu przyjmowania leku. Po 6 miesiącach leczenia masa ciała
zwiększała się i wyrównywała z tą obserwowaną u innych dzieci i nastolatków w tym samym wieku
i tej samej płci.
Niezbyt często zgłaszane działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 osób)
− zapalenie gardła powodujące chrypkę,
− myśli samobójcze, trudności z zasypianiem, zgrzytanie lub zaciskanie zębów, dezorientacja,
brak motywacji,
− nagłe mimowolne ruchy lub drganie mięśni, uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego
usiedzenia lub ustania w miejscu, zdenerwowanie, zaburzenia koncentracji, zaburzenia smaku,
trudności w kontrolowaniu ruchów, np. brak koordynacji lub niezamierzone ruchy mięśni,
zespół niespokojnych nóg, pogorszona jakość snu,
− rozszerzenie źrenic (ciemny środkowy punkt oka), problemy ze wzrokiem,
− zawroty głowy, zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika, ból ucha,
− szybkie i (lub) niemiarowe bicie serca,
− omdlenia, zawroty głowy, uczucie pustki w głowie lub omdlenia przy wstawaniu, uczucie
zimna w palcach rąk i (lub) stóp,
DE/H/4174/001-002/II/044/G 7
− ucisk w gardle, krwawienie z nosa,
− wymioty z krwią lub czarny, smolisty kał, zapalenie żołądka i jelit, odbijanie się treści
żołądkowej, trudności w połykaniu,
− zapalenie wątroby, które może powodować ból brzucha i zażółcenie skóry lub białkówek oka,
− nocne pocenie się, pokrzywka, zimne poty, wrażliwość na światło słoneczne, zwiększona
tendencja do powstawania siniaków,
− sztywność i drganie mięśni,
− trudność lub niemożność oddawania moczu, trudność w rozpoczęciu oddawania moczu,
potrzeba oddawania moczu w nocy, potrzeba oddawania moczu w ilości większej niż
zazwyczaj, słaby strumień moczu,
− nieprawidłowe krwawienie z pochwy, zaburzenia miesiączkowania, w tym nasilone, bolesne,
nieregularne lub przedłużające się miesiączki, nietypowo skąpe miesiączki lub brak miesiączki,
ból jąder lub moszny,
− ból w klatce piersiowej, uczucie zimna, pragnienie, dreszcze, uczucie gorąca, zaburzenia chodu,
− zwiększenie masy ciała,
− lek Dutilox może wywoływać działania niepożądane, których nie jest się świadomym, takie jak
zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub stężenia potasu we krwi, zwiększenie
aktywności kinazy fosfokreatynowej, stężenia glukozy czy cholesterolu we krwi.
Rzadko zgłaszane działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 osób)
− ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności w oddychaniu, zawroty głowy z opuchnięciem
języka lub warg, reakcje alergiczne,
− zmniejszenie czynności tarczycy, które może powodować zmęczenie lub zwiększenie masy
ciała,
− odwodnienie, małe stężenie sodu we krwi (zwłaszcza u pacjentów w wieku podeszłym;
objawami mogą być: zawroty głowy, osłabienie, stany splątania, uczucie senności, nadmiernego
zmęczenia lub nudności, lub wymioty, cięższe objawy to omdlenia, drgawki oraz upadki),
zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH),
− zachowania samobójcze, mania (nadmierna aktywność, gonitwa myśli i zmniejszona potrzeba
snu), omamy, agresja i przejawy gniewu,
− „zespół serotoninowy” (rzadko występująca reakcja, która może powodować wrażenie
nadmiernego zadowolenia, senność, zaburzenia koordynacji ruchowej, niepokój, zwłaszcza
ruchowy, wrażenie upojenia alkoholowego, gorączkę, pocenie się lub sztywność mięśni),
drgawki,
− zwiększenie ciśnienia w oku (jaskra),
− kaszel, świszczący oddech i duszność, z mogącą wystąpić jednocześnie gorączką,
− zapalenie jamy ustnej, jasnoczerwona krew w kale, nieprzyjemny oddech, zapalenie jelita
grubego (prowadzące do biegunki),
− niewydolność wątroby, żółte zabarwienie skóry lub białkówek oka (żółtaczka),
− zespół Stevensa-Johnsona (poważne schorzenie z owrzodzeniem skóry, jamy ustnej, oczu
i narządów płciowych), ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła (obrzęk
naczynioruchowy),
− skurcz mięśni żuchwy,
− nieprawidłowy zapach moczu,
− objawy menopauzy, nieprawidłowe wytwarzanie mleka u mężczyzn lub kobiet,
− nadmierne krwawienie z pochwy krótko po porodzie (krwotok poporodowy).
Bardzo rzadko zgłaszane działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób)
− zapalenie naczyń krwionośnych skóry.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
− objawy przedmiotowe i podmiotowe choroby zwanej kardiomiopatią stresową, którymi mogą
być: ból w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy, omdlenia, nieregularne bicie serca.
DE/H/4174/001-002/II/044/G 8
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Dutilox z nieselektywnymi,
nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) (patrz punkt 4.5).
Choroba wątroby powodująca zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
Nie należy stosować produktu leczniczego Dutilox w skojarzeniu z fluwoksaminą, cyprofloksacyną
lub enoksacyną (tj. silnymi inhibitorami CYP1A2), ponieważ jednoczesne podawanie tych produktów
powoduje zwiększenie stężenia duloksetyny w osoczu (patrz punkt 4.5).
Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkt 4.4).
Przeciwwskazane jest rozpoczynanie leczenia produktem leczniczym Dutilox u pacjentów
z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia
przełomu nadciśnieniowego (patrz punkty 4.4 i 4.8).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Mania i napady padaczkowe
Produkt leczniczy Dutilox należy stosować ostrożnie u pacjentów z epizodami manii w wywiadzie lub
z rozpoznaniem choroby afektywnej dwubiegunowej i (lub) napadów padaczkowych.
Rozszerzenie źrenic (mydriaza)
Zgłaszano przypadki rozszerzenia źrenic w związku ze stosowaniem duloksetyny. Dlatego należy
zachować ostrożność przepisując produkt leczniczy Dutilox pacjentom ze zwiększonym ciśnieniem
wewnątrzgałkowym lub z ryzykiem ostrej jaskry z wąskim kątem przesączania.
Ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca
Stosowanie duloksetyny u niektórych pacjentów powodowało zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi
i klinicznie istotne nadciśnienie tętnicze. Może być to spowodowane noradrenergicznym wpływem
DE/H/4174/001-002/II/044/G 4
duloksetyny. Zgłaszano przypadki przełomu nadciśnieniowego podczas stosowania duloksetyny,
zwłaszcza u pacjentów, u których występowało nadciśnienie przed rozpoczęciem leczenia. Dlatego
u pacjentów ze stwierdzonym nadciśnieniem i (lub) innymi chorobami serca zaleca się kontrolowanie
ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w pierwszym miesiącu leczenia. Duloksetynę należy stosować
ostrożnie u pacjentów, których stan może się pogorszyć w następstwie zwiększenia częstości akcji
serca lub wzrostu ciśnienia tętniczego krwi. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego
stosowania duloksetyny i produktów leczniczych, które mogą powodować zaburzenia jej metabolizmu
(patrz punkt 4.5). U pacjentów, u których utrzymuje się wysokie ciśnienie tętnicze krwi podczas
stosowania duloksetyny, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stopniowe odstawienie produktu
leczniczego (patrz punkt 4.8). U pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym krwi nie
należy rozpoczynać leczenia duloksetyną (patrz punkt 4.3).
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny
<30 ml/min) występowało zwiększone stężenie duloksetyny w osoczu. Pacjenci z ciężkim
zaburzeniem czynności nerek - patrz punkt 4.3. Informacje dotyczące pacjentów z łagodnym lub
umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek podano w punkcie 4.2.
Zespół serotoninowy i (lub) złośliwy zespół neuroleptyczny
Tak jak w przypadku innych leków serotoninergicznych, zespół serotoninowy lub złośliwy zespół
neuroleptyczny, który jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu, może wystąpić podczas
stosowania duloksetyny, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego stosowania innych produktów
leczniczych serotoninergicznych (w tym selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny
(SSRI), selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego noradrenaliny (SNRI), trójpierścieniowych
leków przeciwdepresyjnych, buprenorfiny lub tryptanów, produktów leczniczych zaburzających
metabolizm serotoniny, takich jak inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), leków
przeciwpsychotycznych lub innych antagonistów dopaminy, które mogą wpływać na
neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Objawami zespołu serotoninowego mogą być: zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy,
śpiączka), niestabilność układu autonomicznego (np. tachykardia, zmienne ciśnienie krwi,
hipertermia), zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. hiperrefleksja, zaburzenia koordynacji) i (lub)
objawy żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunka). Zespół serotoninowy w najcięższej
postaci może przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny, którego objawami są: hipertermia,
sztywność mięśni, zwiększoną aktywność kinazy kreatynowej w surowicy, niestabilność układu
autonomicznego z możliwymi szybkimi zmianami parametrów życiowych i zmianami stanu
psychicznego.
Jeśli jednoczesne leczenie duloksetyną i innymi lekami serotoninergicznymi i (lub) neuroleptycznymi,
które mogą wpływać na neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne i (lub) dopaminergiczne, jest
klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia
i w przypadku zwiększania dawki.
Ziele dziurawca zwyczajnego
Podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dutilox z produktami ziołowymi
zawierającymi ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) mogą częściej wystąpić
działania niepożądane.
Samobójstwo
Duże zaburzenia depresyjne i zaburzenia lękowe uogólnione: Depresja wiąże się ze zwiększonym
ryzykiem myśli samobójczych, chęci samookaleczenia i samobójstw (zachowania samobójcze).
Ryzyko utrzymuje się do czasu uzyskania znaczącej poprawy stanu pacjenta. Ponieważ poprawa może
nie wystąpić w czasie pierwszych kilku tygodni leczenia lub dłużej, należy dokładnie obserwować
pacjentów do czasu uzyskania znaczącej poprawy ich stanu. Ogólne doświadczenie kliniczne
wskazuje, że ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych może się zwiększyć we wczesnym okresie
poprawy stanu pacjenta.
DE/H/4174/001-002/II/044/G 5
Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywany jest produkt leczniczy Dutilox, mogą być
również związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych. Ponadto
zaburzenia te mogą współistnieć z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym
u pacjentów leczonych z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki
ostrożności jak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.
U pacjentów, u których stwierdzono zachowania samobójcze w wywiadach i u pacjentów, u których
występowały myśli samobójcze o znacznym nasileniu przed rozpoczęciem leczenia, istnieje
zwiększone ryzyko wystąpienia myśli lub zachowań samobójczych. Pacjenci z tej grupy powinni być
uważnie obserwowani podczas leczenia. Metanaliza badań klinicznych kontrolowanych placebo
z zastosowaniem leków przeciwdepresyjnych w leczeniu zaburzeń psychicznych wykazała istnienie
zwiększonego ryzyka zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat przyjmujących leki
przeciwdepresyjne w porównaniu z osobami otrzymującymi placebo.
Odnotowano przypadki myśli i zachowań samobójczych u pacjentów w trakcie leczenia duloksetyną
lub wkrótce po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8).
Leczenie pacjentów, w szczególności tych z grupy wysokiego ryzyka, powinno odbywać się pod
ścisłą kontrolą lekarza, zwłaszcza w początkowym etapie leczenia i po zmianie stosowanej dawki.
Należy poinformować pacjentów (i ich opiekunów) o konieczności obserwowania i niezwłocznego
zgłaszania do lekarza przypadków pogorszenia stanu klinicznego, wystąpienia myśli lub zachowań
samobójczych, lub niecodziennych zmian w zachowaniu.
Ból w obwodowej neuropatii cukrzycowej: Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych
o podobnym profilu farmakologicznym (leki przeciwdepresyjne), odnotowano pojedyncze przypadki
myśli i zachowań samobójczych w trakcie leczenia duloksetyną lub wkrótce po zakończeniu leczenia.
Czynniki ryzyka zachowań samobójczych w depresji, patrz powyżej. Lekarze powinni zachęcać
pacjentów do zgłaszania w każdej chwili wszelkich niepokojących myśli czy uczuć.
Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat
Produktu leczniczego Dutilox nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej
18 lat. W badaniach klinicznych zachowania samobójcze (próby samobójcze i myśli samobójcze),
wrogość (przeważnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu) były częściej
obserwowane u dzieci i młodzieży stosującej leki przeciwdepresyjne niż w grupie otrzymującej
placebo. Jeżeli, ze względu na potrzebę kliniczną, zostanie podjęta decyzja o leczeniu, należy uważnie
kontrolować czy u pacjenta nie występują objawy zachowań samobójczych (patrz punkt 5.1). Ponadto,
brak jest długoterminowych danych o bezpieczeństwie stosowania produktu leczniczego u dzieci
i młodzieży, dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania
(patrz punkt 4.8).
Krwotok
Istnieją zgłoszenia o występowaniu objawów zaburzeń krzepnięcia, takich jak wybroczyny, plamica
i krwawienie z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI) i inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin/noradrenaline reuptake inhibitors, SNRI), w tym
duloksetynę. Duloksetyna może zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego (patrz punkt 4.6). Należy
zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe i (lub) leki
wpływające na czynność płytek krwi (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne lub kwas
acetylosalicylowy) oraz u pacjentów ze stwierdzoną skłonnością do krwawień.
Hiponatremia
Podczas stosowania duloksetyny zgłaszano występowanie hiponatremii, w tym przypadki ze
stężeniem sodu w surowicy poniżej 110 mmol/l. Hiponatremia może być spowodowana zespołem
nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH). Większość tych przypadków
wystąpiła u pacjentów w podeszłym wieku, zwłaszcza z niedawnymi zaburzeniami równowagi
płynów ustrojowych lub z chorobami predysponującymi do zaburzeń równowagi płynów. Należy
DE/H/4174/001-002/II/044/G 6
zachować ostrożność u pacjentów, u których występuje zwiększone ryzyko hiponatremii, takich jak
pacjenci w podeszłym wieku, z marskością wątroby, odwodnieni lub przyjmujący leki moczopędne.
Przerwanie leczenia
Objawy odstawienne po zakończeniu leczenia występują często, zwłaszcza w przypadku nagłego
przerwania leczenia (patrz punkt 4.8). Podczas badań klinicznych objawy niepożądane po nagłym
przerwaniu leczenia wystąpiły u około 45% pacjentów leczonych duloksetyną i u 23% pacjentów
otrzymujących placebo.
Ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych w przypadku stosowania selektywnych inhibitorów
wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI) oraz inhibitorów
wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin/noradrenaline reuptake inhibitors,
SNRI) może zależeć od kilku czynników, w tym od czasu trwania leczenia i stosowanej dawki
produktu, a także od tempa zmniejszania dawki. Najczęściej zgłaszane objawy przedstawiono
w punkcie 4.8. Zazwyczaj objawy te są łagodne lub umiarkowane, jednak u niektórych pacjentów
mogą mieć ostry przebieg. Objawy występują zazwyczaj w ciągu pierwszych kilku dni po przerwaniu
leczenia, ale istnieją bardzo rzadkie zgłoszenia o wystąpieniu objawów u pacjentów, którzy
nieumyślnie pominęli dawkę produktu leczniczego. Na ogół objawy te ustępują samoistnie, zwykle
w ciągu 2 tygodni, chociaż u niektórych pacjentów mogą utrzymywać się dłużej (2 do 3 miesięcy lub
dłużej). Z tego powodu w przypadku przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki
duloksetyny w okresie nie krótszym niż 2 tygodnie, w zależności od potrzeb pacjenta (patrz punkt
4.2).
Pacjenci w podeszłym wieku
Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania duloksetyny w dawce 120 mg u pacjentów
w podeszłym wieku z dużymi zaburzeniami depresyjnymi i uogólnionymi zaburzeniami lękowymi.
Dlatego należy zachować ostrożność w przypadku stosowania maksymalnej dawki u osób
w podeszłym wieku (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Akatyzja, niepokój psychoruchowy
Stosowanie duloksetyny wiązało się z występowaniem akatyzji, charakteryzującej się uczuciem
niepokoju subiektywnie odczuwanego jako nieprzyjemny lub przygnębiający oraz koniecznością
poruszania się, często połączoną z niemożnością usiedzenia lub ustania w miejscu. Największe
prawdopodobieństwo wystąpienia tego objawu zachodzi w okresie pierwszych kilku tygodni leczenia.
U pacjentów, u których wystąpiły takie objawy, zwiększanie dawki może być szkodliwe.
Produkty lecznicze zawierające duloksetynę
Duloksetyna jest stosowana pod innymi nazwami handlowymi w różnych wskazaniach (w leczeniu
bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej, leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, leczeniu
zaburzeń lękowych uogólnionych i wysiłkowego nietrzymania moczu). Należy unikać jednoczesnego
stosowania więcej niż jednego z tych produktów leczniczych.
Zapalenie wątroby lub zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Podczas stosowania duloksetyny obserwowano uszkodzenia wątroby, w tym znaczne zwiększenie
aktywności enzymów wątrobowych (>10-krotnie przekraczające górną granicę normy), zapalenie
wątroby i żółtaczkę (patrz punkt 4.8). Większość z tych zdarzeń wystąpiła w pierwszych miesiącach
leczenia. Uszkodzenie wątroby występowało głównie na poziomie hepatocytów. Należy zachować
ostrożność podczas stosowania duloksetyny u pacjentów stosujących inne produkty lecznicze, które
mogą powodować uszkodzenia wątroby.
Zaburzenia czynności seksualnych
Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine reuptake
inhibitors, SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń czynności seksualnych (patrz
punkt 4.8). Zgłaszano przypadki długotrwałych zaburzeń czynności seksualnych, w których objawy
utrzymywały się pomimo przerwania stosowania SNRI.
DE/H/4174/001-002/II/044/G 7
Sacharoza
Twarde kapsułki dojelitowe Dutilox zawierają sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi
zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub
niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w kapsułce, to znaczy produkt uznaje
się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO): Ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego,
nie należy stosować duloksetyny jednocześnie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami
monoaminooksydazy (IMAO), lub w okresie przynajmniej 14 dni po przerwaniu leczenia IMAO. Ze
względu na okres półtrwania duloksetyny, powinno upłynąć przynajmniej 5 dni od odstawienia
produktu leczniczego Dutilox przed rozpoczęciem stosowania IMAO (patrz punkt 4.3).
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dutilox i selektywnych, odwracalnych
inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), takich jak moklobemid (patrz punkt 4.4). Antybiotyk
linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym IMAO i nie należy go stosować u pacjentów leczonych
produktem leczniczym Dutilox (patrz punkt 4.4).
Inhibitory CYP1A2: Ponieważ duloksetyna jest metabolizowana przez CYP1A2, jednoczesne
stosowanie duloksetyny i silnych inhibitorów CYP1A2 może spowodować zwiększenie stężenia
duloksetyny. Fluwoksamina (w dawce 100 mg raz na dobę), silny inhibitor CYP1A2, zmniejszała
pozorny klirens osoczowy duloksetyny o około 77% i zwiększała pole pod krzywą AUC0-t
sześciokrotnie. Z tego powodu nie należy podawać produktu leczniczego Dutilox w skojarzeniu
z silnymi inhibitorami CYP1A2, takimi jak fluwoksamina (patrz punkt 4.3).
Produkty lecznicze działające na ośrodkowy układ nerwowy (OUN): Z wyjątkiem przypadków
opisanych w tym punkcie, nie przeprowadzono systematycznej oceny ryzyka związanego ze
stosowaniem duloksetyny w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi działającymi na OUN.
Z tego powodu zaleca się ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania produktu leczniczego
Dutilox z innymi produktami leczniczymi lub substancjami działającymi na ośrodkowy układ
nerwowy, w tym z alkoholem i lekami uspokajającymi (np. benzodiazepiny, opioidowe leki
przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital, leki przeciwhistaminowe o działaniu
uspokajającym).
Substancje działające na receptory serotoninergiczne: W rzadkich przypadkach zgłaszano zespół
serotoninowy u pacjentów stosujących jednocześnie selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu
serotoniny (SSRI) lub noradrenaliny (SNRI) i leki działające na receptory serotoninergiczne. Należy
zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dutilox i leków
serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, selektywne
inhibitory zwrotnego wychwytu noradrenaliny, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, np.
klomipraminy i amitryptyliny, IMAO, takich jak moklobemid lub linezolid, produktów leczniczych
zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum), tryptanów, buprenorfiny,
tramadolu, petydyny i tryptofanu (patrz punkt 4.4).
Wpływ duloksetyny na inne produkty lecznicze
Produkty lecznicze metabolizowane przez CYP1A2: Jednoczesne stosowanie duloksetyny (60 mg dwa
razy na dobę) nie wpływało istotnie na farmakokinetykę teofiliny, substratu enzymu CYP1A2.
Produkty lecznicze metabolizowane przez CYP2D6: Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem
CYP2D6. Po podaniu duloksetyny w dawce 60 mg dwa razy na dobę i pojedynczej dawki
dezypraminy, substratu CYP2D6, pole pod krzywą AUC dezypraminy zwiększyło się trzykrotnie.
Jednoczesne podawanie duloksetyny (40 mg dwa razy na dobę) zwiększa pole pod krzywą AUC
tolterodyny (podawanej w dawce 2 mg dwa razy na dobę) w stanie równowagi o 71%, lecz nie
DE/H/4174/001-002/II/044/G 8
wpływa na farmakokinetykę jej aktywnego metabolitu 5-hydroksylowego. Nie jest zalecane
dostosowanie dawki. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego podawania produktu
leczniczego Dutilox z produktami leczniczymi metabolizowanymi głównie przez CYP2D6
(rysperydon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, takie jak nortryptylina, amitryptylina
i imipramina), w szczególności gdy mają wąski indeks terapeutyczny (np. flekainid, propafenon
i metoprolol).
Doustne środki antykoncepcyjne i inne leki steroidowe: Wyniki badań in vitro wskazują, że
duloksetyna nie pobudza katalitycznej aktywności CYP3A. Nie przeprowadzono szczegółowych
badań interakcji in vivo.
Przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe produkty lecznicze: Należy zachować ostrożność w przypadku
jednoczesnego stosowania duloksetyny i doustnych produktów leczniczych przeciwzakrzepowych lub
przeciwpłytkowych, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia wynikającego
z interakcji farmakodynamicznej. Ponadto, zgłaszano zwiększenie wartości współczynnika INR (ang.
International Normalized Ratio) w przypadku jednoczesnego stosowania u pacjentów duloksetyny
i warfaryny. Natomiast skojarzone stosowanie duloksetyny i warfaryny w ustalonych warunkach,
u zdrowych ochotników, podczas klinicznego badania farmakologicznego nie powodowało klinicznie
istotnej zmiany współczynnika INR w stosunku do wartości początkowej, oraz w farmakokinetyce
R- lub S-warfaryny.
Wpływ innych produktów leczniczych na duloksetynę
Leki zobojętniające sok żołądkowy i antagoniści receptora histaminowego H2: Jednoczesne
stosowanie duloksetyny z substancjami zobojętniającymi zawierającymi glin i (lub) magnez lub
duloksetyny z famotydyną nie wpływało w sposób istotny na szybkość ani na stopień wchłaniania
duloksetyny po doustnym podaniu dawki 40 mg.
Substancje zwiększające aktywność CYP1A2: Analizy farmakokinetyczne wykazały, że u osób
palących stężenie duloksetyny w osoczu jest prawie o 50% mniejsze niż u osób niepalących.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
a. Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanymi objawami niepożądanymi u pacjentów przyjmujących duloksetynę były:
nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność i zawroty głowy. Jednak większość najczęściej
zgłaszanych objawów niepożądanych miała łagodne lub umiarkowane nasilenie, zwykle występowała
krótko po rozpoczęciu terapii i w większości przypadków ustępowała w miarę kontynuowania
leczenia.
b. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W Tabeli 1 przedstawiono objawy niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych oraz obserwowane
podczas badań klinicznych kontrolowanych placebo.
Tabela 1: Działania niepożądane
Ocena częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często
(≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
DE/H/4174/001-002/II/044/G 9
Bardzo często: Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często: Zapalenie krtani
Bardzo często: Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: Reakcja anafilaktyczna Zespół nadwrażliwości
Bardzo często: Zaburzenia endokrynologiczne
Rzadko: Niedoczynność tarczycy
Bardzo często: Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Zmniejszenie łaknienia
Niezbyt często: Hiperglikemia (zgłaszana głównie u pacjentów chorych na cukrzycę)
Rzadko: Odwodnienie Hiponatremia Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)6
Bardzo często: Zaburzenia psychiczne
Często: Bezsenność Pobudzenie Zmniejszenie libido Lęk Zaburzenia orgazmu Niezwykłe sny
Niezbyt często: Samobójcze myśli5,7 Zaburzenia snu Bruksizm Dezorientacja Apatia
Rzadko: Samobójcze zachowania5,7 Mania Omamy Agresja i gniew4
Bardzo często: Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Ból głowy Senność
Często: Zawroty głowy Letarg Drżenie Parestezja
Niezbyt często: Drgawki miokloniczne mięśni Akatyzja7 Nerwowość Zaburzenia uwagi Zaburzenia smaku Dyskineza Zespół niespokojnych nóg Pogorszenie jakości snu
Rzadko: Zespół serotoninowy6 Drgawki1 Niepokój psychoruchowy6 Objawy pozapiramidowe6
Bardzo często: Zaburzenia oka
Często: Niewyraźne widzenie
Niezbyt często: Rozszerzenie źrenicy Zaburzenia widzenia
Rzadko: Jaskra
Bardzo często: Zaburzenia ucha i błędnika
Często: Szumy w uszach1
Niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia obwodowego Ból ucha
Bardzo często: Zaburzenia serca
Często: Kołatanie serca
Niezbyt często: Tachykardia
Częstość nieznana: Kardiomiopatia stresowa
DE/H/4174/001-002/II/044/G 10
Niezbyt często: Arytmia nadkomorowa, głównie migotanie przedsionków
Częstość nieznana: (zespół Takotsubo)
Bardzo często: Zaburzenia naczyniowe
Często: Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi3 Zaczerwienienie twarzy
Niezbyt często: Omdlenie2 Nadciśnienie tętnicze3,7 Niedociśnienie ortostatyczne2 Uczucie zimna w kończynach
Rzadko: Przełom nadciśnieniowy3,6
Bardzo często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Ziewanie
Niezbyt często: Ucisk w gardle Krwawienie z nosa
Rzadko: Śródmiąższowa choroba płuc10 Eozynofilowe zapalenie płuc6
Bardzo często: Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: Nudności Suchość w jamie ustnej
Często: Zaparcie Biegunka Ból brzucha Wymioty Niestrawność Wzdęcia
Niezbyt często: Krwotok z przewodu pokarmowego7 Zapalenie żołądka i jelit Odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej lub gazu Zapalenie błony śluzowej żołądka Zaburzenia połykania
Rzadko: Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej Obecność świeżej krwi w kale Nieprzyjemny oddech Mikroskopowe zapalenie jelita grubego9
Bardzo często: Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często: Zapalenie wątroby3 Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna) Ostre uszkodzenie wątroby
Rzadko: Niewydolność wątroby6 Żółtaczka6
Bardzo często: Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Zwiększona potliwość Wysypka
Niezbyt często: Nocne pocenie Pokrzywka Kontaktowe zapalenie skóry Zimne poty Wrażliwość na światło Zwiększona tendencja do powstawania siniaków
Rzadko: Zespół Stevensa- Johnsona6 Obrzęk naczynioruchowy6
Bardzo rzadko: Zapalenie naczyń skóry
Bardzo często: Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: Ból mięśniowoszkieletowy
Niezbyt często: Sztywność mięśni Drganie mięśni
Rzadko: Szczękościsk
DE/H/4174/001-002/II/044/G 11
Często: Kurcze mięśni
Bardzo często: Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Bolesne lub utrudnione oddawanie moczu Częstomocz
Niezbyt często: Zatrzymanie moczu Uczucie parcia na pęcherz Oddawanie moczu w nocy Nadmierne wydzielanie moczu Zmniejszenie diurezy
Rzadko: Nieprawidłowy zapach moczu
Bardzo często: Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często: Zaburzenia erekcji Zaburzenia ejakulacji Opóźniona ejakulacja
Niezbyt często: Krwotok w obrębie dróg rodnych Zaburzenia menstruacyjne Zaburzenia seksualne Ból jąder
Rzadko: Objawy menopauzy Mlekotok Hiperprolaktynemia Krwotok poporodowy6
Bardzo często: Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Upadki8 Zmęczenie
Niezbyt często: Ból w klatce piersiowej7 Złe samopoczucie Uczucie zimna Pragnienie Dreszcze Zmęczenie Uczucie gorąca Zaburzenia chodu
Bardzo często: Badania diagnostyczne
Często: Zmniejszenie masy ciała
Niezbyt często: Zwiększenie masy ciała Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi Zwiększenie stężenia potasu we krwi
Rzadko: Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi
1. Drgawki i szumy w uszach zgłaszano także po zakończeniu leczenia.
2. Niedociśnienie ortostatyczne oraz omdlenia zgłaszane były szczególnie w początkowym okresie
leczenia.
3. Patrz punkt 4.4.
4. Przypadki agresji i przejawów gniewu zgłaszane były szczególnie w początkowym okresie leczenia
lub po zakończeniu leczenia.
5. Przypadki myśli i zachowań samobójczych zgłaszane były podczas terapii duloksetyną lub wkrótce
po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.4).
6. Szacowana częstość występowania działań niepożądanych w obserwacji po wprowadzeniu leku do
obrotu; nie obserwowane podczas badań klinicznych z kontrolą placebo.
7. Różnica nieistotna statystycznie w porównaniu z placebo.
8. Upadki były częstsze u osób w podeszłym wieku (≥65 lat).
9. Szacunkowa częstość na podstawie danych z wszystkich badań klinicznych.
10. Częstość występowania szacowana na podstawie badań klinicznych z kontrolą placebo.
DE/H/4174/001-002/II/044/G 12
c. Opis wybranych działań niepożądanych
Przerwanie stosowania duloksetyny (zwłaszcza nagłe) często powoduje wystąpienie objawów
odstawiennych. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą: zawroty głowy, zaburzenia czucia
(w tym parestezja lub wrażenie porażenia prądem, szczególnie w obrębie głowy), zaburzenia snu
(w tym bezsenność i nasilone marzenia senne), zmęczenie, senność, pobudzenie lub lęk, nudności i
(lub) wymioty, drżenie, bóle głowy, bóle mięśni, drażliwość, biegunka, nadmierna potliwość i zawroty
głowy spowodowane zaburzeniami błędnika.
Zazwyczaj, w przypadku stosowania produktów z grupy SSRI oraz SNRI, objawy te są łagodne lub
umiarkowane, przemijające, jednak u niektórych pacjentów mogą być one ciężkie i (lub) utrzymywać
się przez dłuższy czas. Z tego powodu zaleca się odstawienie przez stopniowe zmniejszanie dawki
produktu leczniczego, kiedy kontynuacja leczenia duloksetyną nie jest już konieczna (patrz punkty 4.2
i 4.4).
W fazie ostrej trzech 12-tygodniowych badaniach klinicznych (faza ostra), w których stosowano
duloksetynę u pacjentów z bólem w neuropatii cukrzycowej obserwowano niewielkie, lecz istotne
statystycznie zwiększenie stężenia glukozy we krwi na czczo u pacjentów leczonych duloksetyną.
Zarówno u pacjentów leczonych duloksetyną, jak i u pacjentów otrzymujących placebo, poziom
HbA1c był stały. W fazie rozszerzenia tych badań, trwającej do 52 tygodni, stwierdzono zwiększenie
poziomu HbA1c w grupie otrzymującej duloksetynę i w grupach leczonych standardowo, jednak
średni wzrost wartości był o 0,3% większy w grupie leczonej duloksetyną. Zaobserwowano także
niewielkie zwiększenie stężenia glukozy na czczo oraz cholesterolu całkowitego u pacjentów
leczonych duloksetyną. W grupie leczonej standardowo wyniki badań laboratoryjnych wykazały
nieznaczne zmniejszenie tych parametrów.
Skorygowany odstęp QT u pacjentów leczonych duloksetyną nie różnił się od obserwowanego
u pacjentów otrzymujących placebo. Nie obserwowano klinicznie istotnych różnic w pomiarach QT,
PR, QRS i QTcB u pacjentów leczonych duloksetyną i pacjentów otrzymujących placebo.
Dzieci i młodzież
Łącznie 509 pacjentów w wieku od 7 do 17 lat z dużymi zaburzeniami depresyjnymi oraz 241
pacjentów w wieku od 7 do 17 lat z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi było leczonych
duloksetyną w badaniach klinicznych. Ogólnie profil działań niepożądanych po zastosowaniu
duloksetyny u dzieci i młodzieży był podobny do obserwowanego u osób dorosłych.
Łącznie u 467 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży początkowo losowo przyporządkowanych do
grupy otrzymującej duloksetynę w badaniach klinicznych odnotowano zmniejszenie masy ciała
średnio o 0,1 kg po 10 tygodniach w porównaniu z obserwowanym zwiększeniem o średnio 0,9 kg
u 353 pacjentów, którym podawano placebo. Następnie, po okresie przedłużenia badania trwającym
od czterech do sześciu miesięcy u pacjentów zazwyczaj obserwowano tendencję do odzyskiwania ich
przewidywanej percentylowej masy początkowej, wyznaczonej na podstawie danych demograficznych
dobranych pod względem wieku i płci rówieśników.
W trwających do 9 miesięcy badaniach, u dzieci i młodzieży leczonych duloksetyną obserwowano
mniejszy o 1% całkowity średni wzrost na siatce centylowej (mniejszy o 2% u dzieci w wieku od 7 do
11 lat i większy o 0,3% u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat) (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
DE/H/4174/001-002/II/044/G 13
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać rownież podmiotowi odpowiedzialnemu.