Dulsevia
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- InPharm Sp. z o.o. import równoległy
- Substancje czynne
- Duloxetinum: 30 mg, 60 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 5 pozycji
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Dulsevia 30 mg | Kapsułki dojelitowe, twarde | 7 kaps., 14 kaps., 28 kaps., 56 kaps. | na receptę (Rx) |
| Dulsevia 30 mg | Kapsułki dojelitowe, twarde | 10 tabl., 30 tabl., 60 tabl., 90 tabl., 100 tabl. | na receptę (Rx) |
| Dulsevia 30 mg | Kapsułki dojelitowe, twarde | 10 kaps., 30 kaps., 60 kaps., 90 kaps., 100 kaps. | na receptę (Rx) |
| Dulsevia 60 mg | Kapsułki dojelitowe, twarde | 10 kaps., 30 kaps., 60 kaps., 90 kaps., 100 kaps. | na receptę (Rx) |
| Dulsevia 60 mg | Kapsułki dojelitowe, twarde | 28 kaps., 56 kaps. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 13 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Duloxetinum 30 mg (kapsułki dojelitowe, twarde) · 6 leków
Duloxetinum 60 mg (kapsułki dojelitowe, twarde) · 7 leków
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 4 leki
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Duloxetine Medical Valley | Kapsułki dojelitowe, twarde | Duloxetinum: 90 mg, 120 mg | Medical Valley Invest AB |
| Dulsevia | Kapsułki dojelitowe, twarde | Duloxetinum 90 mg | Krka, d.d., Novo mesto |
| Dutilox | Kapsułki dojelitowe, twarde | Duloxetinum | Farmak International Sp. z o.o. |
| Yentreve | Kapsułki dojelitowe, twarde | Duloxetinum: 20 mg, 40 mg | Eli Lilly Nederland B.V. |
Stany, przy których zwykle stosuje się tę grupę leków
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Dla importu równoległego ulotka i ChPL poniżej pochodzą z produktu referencyjnego (dopuszczonego do obrotu w Polsce odpowiednika), a nie z dokumentów tego importu. Opakowanie, ulotka dołączona do opakowania i niektóre dane (np. język, nazwa lub wygląd opakowania) mogą się różnić: sprawdź ulotkę w opakowaniu. Produkt referencyjny: Dulsevia (numer w rejestrze: 100341175).
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Dulsevia z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) (patrz punkt 4.5).
- Choroba wątroby powodująca zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
- Nie należy stosować produktu leczniczego Dulsevia w skojarzeniu z fluwoksaminą, cyprofloksacyną lub enoksacyną (tj. silnymi inhibitorami CYP1A2), ponieważ jednoczesne podawanie tych leków powoduje zwiększenie stężenia duloksetyny w osoczu (patrz punkt 4.5).
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkt 4.4).
- Przeciwwskazane jest rozpoczynanie leczenia produktu leczniczego Dulsevia u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym ze względu na potencjalne ryzyko przełomu nadciśnieniowego (patrz punkty 4.4 i 4.8).
Duloxetinum 30 mg (kapsułki dojelitowe, twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki; Sacharoza, ziarenka (sacharoza, skrobia kukurydziana); Hypromeloza 6 cP; Sacharoza; Kwas askorbowy; Hypromelozy octanobursztynian; Talk; Trietylu cytrynian; Tytanu dwutlenek (E 171); Korpus kapsułki; Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171); Indygotyna (E 132) - tylko w kapsułkach o mocy 60 mg; Żelaza tlenek żółty (E 172) - tylko w kapsułkach o mocy 60 mg; Wieczko kapsułki; Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171); Indygotyna (E 132); Tusz; Szelak (E 904); Glikol propylenowy (E 1520); Żelaza tlenek czarny (E 172); Potasu wodorotlenek (E 525) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- glikol propylenowy: w składzie
- sacharoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały żółty nadruk: 30 nadruk: 60
30 mg: białe do lekko zabarwionych peletki w twardej żelatynowej kapsułce o rozmiarze 3 (długość kapsułki: około 16 mm). Korpus kapsułki jest biały a wieczko kapsułki jest ciemnoniebieskie. Na korpusie kapsułki znajduje się czarny napis „30”. 60 mg: białe do lekko zabarwionych peletki w twardej żelatynowej kapsułce o rozmiarze 1 (długość kapsułki: około 19 mm). Korpus kapsułki jest żółtawozielony a wieczko kapsułki jest ciemnoniebieskie. Na korpusie kapsułki znajduje się czarny napis „60”. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały żółty nadruk: 30 nadruk: 60
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem duloksetyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania produktu leczniczego Dulsevia może wystąpić sedacja i zawroty głowy. Należy poinformować pacjentów, aby unikali potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów czy obsługiwanie maszyn, w przypadku wystąpienia sedacji lub zawrotów głowy.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
142 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia; Zaburzenia żołądka i jelit; Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych; Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej; Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej; Zaburzenia nerek i dróg moczowych
- często: Zmniejszenie łaknienia; Bezsenność; Pobudzenie; Zmniejszenie libido; Lęk; Zaburzenia orgazmu; Niezwykłe sny; Letarg; Drżenie; Parestezja; Niewyraźne widzenia; Szumy w uszach; Kołatanie serca; Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi; Nagłe zaczerwienienie twarzy; Ziewanie; Zaparcie; Biegunka; Ból brzucha; Wymioty; Niestrawność; Wzdęcia; Zwiększona potliwość; Wysypka; Ból mięśniowoszkieletowy; Kurcze mięśni; Bolesne lub utrudnione oddawanie moczu; Częstomocz; Zaburzenia erekcji; Zaburzenia ejakulacji; Opóźniona ejakulacja; Upadki; Zmęczenie; Zmniejszenie masy ciała
- niezbyt często: Zapalenie krtani; Hiperglikemia; Samobójcze myśli; Zaburzenia snu; Bruksizm; Dezorientacja; Apatia; Drgawki kloniczne mięśni; Akatyzja; Nerwowość; Zaburzenia uwagi; Zaburzenia smaku; Dyskineza; Zespół niespokojnych nóg; Pogorszenie jakości snu; Drgawki; Rozszerzenie źrenicy; Zaburzenia widzenia; Zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika; Ból ucha; Tachykardia; Arytmia nadkomorowa, głównie migotanie przedsionków; Omdlenia; Nadciśnienie tętnicze; Niedociśnienie ortostatyczne; Uczucie zimna w kończynach; Ucisk w gardle; Krwawienie z nosa; Krwotok z przewodu pokarmowego; Zapalenie żołądka i jelit; Odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej lub gazu; Zapalenie błony śluzowej żołądka; Zaburzenia połykania; Zapalenie wątroby; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna); Ostre uszkodzenie wątroby; Nocne pocenie; Pokrzywka; Kontaktowe zapalenie skóry; Zimne poty; Nadwrażliwość na światło; Zwiększona skłonność do powstawania siniaków; Sztywność mięśni; Drganie mięśni; Zatrzymanie moczu; Uczucie parcia na pęcherz; Oddawanie moczu w nocy; Nadmierne wydzielanie moczu; Zmniejszenie diurezy; Krwotok w obrębie dróg rodnych; Zaburzenia menstruacyjne; Zaburzenia seksualne; Ból jąder; Ból w klatce piersiowej; Złe samopoczucie; Uczucie zimna; Pragnienie; Dreszcze; Uczucie gorąca; Zaburzenia chodu; Zwiększenie masy ciała; Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi; Zwiększenie stężenia potasu we krwi
- rzadko: Reakcja anafilaktyczna; Zespół nadwrażliwości; Niedoczynność tarczycy; Odwodnienie; Hiponatremia; Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH); Samobójcze zachowania; Stan pobudzenia maniakalnego; Omamy; Agresja i gniew; Zespół serotoninowy; Niepokój psychoruchowy; Objawy pozapiramidowe; Jaskra; Przełom nadciśnieniowy; Śródmiąższowa choroba płuc; Eozynofilowe zapalenie płuc; Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; Obecność świeżej krwi w kale; Nieprzyjemny oddech; Mikroskopowe zapalenie jelita grubego; Niewydolność wątroby; Żółtaczka; Zespół Stevensa- Johnsona; Obrzęk naczynioruchowy; Szczękościsk; Nieprawidłowy zapach moczu; Objawy menopauzy; Mlekotok; Hiperprolaktynemia; Krwotok poporodowy; Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi
- bardzo rzadko: Zapalenie naczyń skóry
- częstość nieznana: Kardiomiopatia stresowa (kardiomiopatia takotsubo)
- częstość niepodana w tekście: nudności; ból głowy; suchość w jamie ustnej; senność; zawroty głowy
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Duloksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych ze względu na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1).” · ChPL, pkt 4.2
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Duloksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych ze względu na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności duloksetyny w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych u dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 17 lat. Aktualne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2. Nie badano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności duloksetyny w leczeniu bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. Brak dostępnych danych.”- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być przyjmowane podczas posiłku lub między posiłkami.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa u pacjentów z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi wynosi 30 mg raz na dobę i może być przyjmowana podczas posiłku lub między posiłkami.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku Nie zaleca się dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku, jedynie ze względu na wiek pacjenta. Jednakże, tak jak w przypadku innych produktów leczniczych, należy zachować ostrożność stosując produkt leczniczy Dulsevia u osób w podeszłym wieku, szczególnie u pacjentów z dużymi zaburzeniami depresyjnymi lub zaburzeniami lękowymi uogólnionymi w przypadku podawania dawki 120 mg na dobę, dla której istnieją ograniczone dane (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Stosowanie produktu leczniczego Dulsevia u pacjentów z chorobami wątroby powodującymi zaburzenia czynności wątroby jest przeciwskazane (patrz punkty 4.3 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30 do 80 ml/min). Stosowanie produktu leczniczego Dulsevia u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek jest przeciwskazane (klirens kreatyniny <30 ml/min; patrz punkt 4.3).” - Płodność: „Płodność W badaniach na zwierzętach stosowanie duloksetyny nie miało wpływu na płodność u mężczyzn, natomiast u kobiet skutki były widoczne tylko w przypadku stosowania dawek, które powodowały toksyczność u matek.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku, gdy stopień narażenia układowego (pole pod krzywą AUC) duloksetyny był mniejszy niż maksymalna ekspozycja kliniczna (patrz punkt 5.3). Wyniki dwóch dużych badań obserwacyjnych (jedno przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej z udziałem 2500 kobiet przyjmujących duloksetynę w pierwszym trymestrze ciąży, a drugie w Unii Europejskiej z udziałem 1500 kobiet przyjmujących duloksetynę w pierwszym trymestrze ciąży) nie wskazują na zwiększenie ogólnego ryzyka wystąpienia poważnych wrodzonych wad rozwojowych u dzieci.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią W badaniu obejmującym 6 pacjentek, które podczas laktacji nie karmiły dzieci piersią, stwierdzono, że duloksetyna bardzo słabo przenika do mleka kobiecego. Szacowana dawka dobowa w miligramach w przeliczeniu na kilogram masy ciała dla niemowląt wynosi około 0,14% dawki stosowanej u matki (patrz punkt 5.2). Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Dulsevia w okresie karmienia piersią, ponieważ nie jest określone bezpieczeństwo stosowania duloksetyny u niemowląt.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być przyjmowane podczas posiłku lub między posiłkami.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Zalecana dawka początkowa u pacjentów z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi wynosi 30 mg raz na dobę i może być przyjmowana podczas posiłku lub między posiłkami.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol
„Dulsevia z innymi produktami leczniczymi lub substancjami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, w tym z alkoholem i lekami uspokajającymi (np. benzodiazepiny, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital, leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym).”
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dulsevia
Kiedy nie stosować leku Dulsevia
- jeśli pacjent ma uczulenie na duloksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby,
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek,
- jeśli pacjent przyjmuje lub w ciągu ostatnich 14 dni przyjmował inny lek, będący inhibitorem
monoaminooksydazy (IMAO) (patrz „Dulsevia a inne leki”),
- jeśli pacjent przyjmuje fluwoksaminę, która zazwyczaj jest stosowana w leczeniu depresji,
cyprofloksacynę lub enoksacynę, leki, które są stosowane w leczeniu niektórych zakażeń,
- jeśli pacjent przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę (patrz „Dulsevia a inne leki”).
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występuje wysokie ciśnienie tętnicze krwi lub choroba
serca. Lekarz zdecyduje, czy pacjent powinien przyjmować lek Dulsevia.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Poniżej wymieniono kilka przyczyn, z powodu których lek Dulsevia może być nieodpowiedni
dla pacjenta. Pacjent przed przyjęciem leku Dulsevia powinien poinformować lekarza,
jeżeli występuje którykolwiek z poniższych przypadków:
- przyjmowanie innych leków przeciwdepresyjnych, tryptanów, leków przeciwpsychotycznych,
buprenorfiny. Stosowanie tych leków jednocześnie z lekiem Dulsevia może prowadzić
do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz „Dulsevia a inne leki”
oraz „Możliwe działania niepożądane”),
- przyjmowanie leków ziołowych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum
perforatum),
- choroba nerek,
- występowanie w przeszłości napadów padaczkowych,
- występowanie obecnie lub w przeszłości epizodów manii,
- zaburzenia afektywne dwubiegunowe,
- choroby oczu, takie jak określony rodzaj jaskry (podwyższone ciśnienie w oku),
- zaburzenia krzepnięcia w przeszłości (skłonność do powstawania siniaków),
w szczególności jeżeli pacjentka jest w ciąży (patrz „Ciąża i karmienie piersią”),
- ryzyko wystąpienia zmniejszonego stężenia sodu (na przykład podczas przyjmowania leków
moczopędnych, zwłaszcza przez osoby w wieku podeszłym),
- przyjmowanie innych leków, które mogą powodować uszkodzenie wątroby,
- przyjmowanie innych leków zawierających duloksetynę (patrz „Dulsevia a inne leki”).
Należy również skontaktować się z lekarzem:
Jeśli u pacjenta wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe, takie jak niepokój, omamy, utrata
koordynacji, przyspieszone bicie serca, podwyższona temperatura ciała, szybkie zmiany ciśnienia
krwi, wzmożone odruchy, biegunka, śpiączka, nudności, wymioty, ponieważ może to oznaczać zespół
serotoninowy.
W najcięższej postaci zespół serotoninowy może przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny
(ang. Neuroleptic Malignant Syndrome, NMS). Objawami przedmiotowymi i podmiotowymi
złośliwego zespołu neuroleptycznego mogą być: połączenie gorączki, przyspieszonego bicia serca,
pocenia się, silnej sztywności mięśni, splątania, zwiększenia aktywności enzymów mięśniowych
(oznaczanych na podstawie badania krwi).
Leki takie, jak Dulsevia (tak zwane SSRI lub SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów
zaburzeń czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały
się po przerwaniu leczenia.
Dulsevia może wywoływać uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego usiedzenia lub ustania
w miejscu. W razie wystąpienia takich objawów, należy poinformować o tym lekarza.
Myśli samobójcze i pogłębiająca się depresja lub stany lękowe
Depresja i (lub) stany lękowe mogą przyczynić się do wystąpienia myśli o samookaleczeniu
lub samobójstwie. Mogą się one nasilić po rozpoczęciu przyjmowania leków przeciwdepresyjnych,
ponieważ musi upłynąć trochę czasu, zazwyczaj dwa tygodnie lub dłużej, zanim leki te zaczną działać.
Myśli te mogą nasilić się:
- u pacjentów, u których wcześniej występowały myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu,
- u młodych dorosłych. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko wystąpienia
zachowań samobójczych u dorosłych w wieku poniżej 25 lat z chorobami psychicznymi, którzy
byli leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.
W razie wystąpienia myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem lub bezpośrednio udać się do szpitala.
Pomocne może okazać się powiadomienie krewnego lub bliskiego przyjaciela o stanie depresyjnym
lub lękowymi poproszenie o przeczytanie tej ulotki dla pacjenta. Można również zapytać o ich opinię,
czy stan depresyjny lub lękowy nie nasilił się, a zmiany w zachowaniu nie budzą niepokoju.
Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat
Zazwyczaj lek Dulsevia nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
U pacjentów w wieku poniżej 18 lat, którzy przyjmują leki z tej grupy, występuje większe ryzyko
wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość
(przeważnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu). Jednakże, lekarz może zalecić
stosowanie leku Dulsevia u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, jeżeli zdecyduje, że jest to dla nich
korzystne. W razie wątpliwości w sytuacji, gdy lekarz zaleci stosowanie leku Dulsevia u pacjenta
w wieku poniżej 18 lat, należy ponownie skontaktować się z lekarzem. Należy poinformować lekarza,
jeżeli u pacjenta w wieku poniżej 18 lat przyjmującego lek Dulsevia wystąpi którekolwiek
z wymienionych powyżej działań niepożądanych lub jego nasilenie. Ponadto, brak długoterminowych
danych o bezpieczeństwie stosowania duloksetyny w tej grupie wiekowej, dotyczących wzrostu,
dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.
Dulsevia a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również o tych,
które wydawane są bez recepty.
Duloksetyna, główny składnik leku Dulsevia, występuje także w innych lekach stosowanych
w leczeniu innych chorób:
- ból w neuropatii cukrzycowej, depresja, lęk i nietrzymanie moczu.
Należy unikać jednoczesnego stosowania więcej niż jednego z tych leków. Pacjent powinien
skonsultować się z lekarzem, jeśli przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę.
Lekarz zdecyduje, czy można przyjmować lek Dulsevia jednocześnie z innymi lekami. Nie należy
zaczynać lub przerywać stosowania innych leków, w tym leków wydawanych bez recepty
i preparatów ziołowych bez skontaktowania się z lekarzem.
Należy poinformować lekarza w razie przyjmowania któregokolwiek z wymienionych poniżej leków:
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO): Nie należy przyjmować leku Dulsevia jednocześnie
z innym lekiem przeciwdepresyjnym, zwanym inhibitorem monoaminooksydazy (IMAO)
lub w krótkim odstępie czasu (w ciągu 14 dni) po zaprzestaniu stosowania IMAO. Przykłady IMAO
to: moklobemid (lek przeciwdepresyjny) oraz linezolid (antybiotyk). Jednoczesne przyjmowanie
IMAO z wieloma lekami wydawanymi na receptę, w tym z lekiem Dulsevia, może powodować
ciężkie lub nawet zagrażające życiu działania niepożądane. Po odstawieniu IMAO musi upłynąć
przynajmniej 14 dni zanim rozpocznie się przyjmowanie leku Dulsevia. Zanim zacznie się
przyjmowanie IMAO musi upłynąć przynajmniej 5 dni od odstawienia leku Dulsevia.
Leki powodujące senność: Do leków tych należą leki wydawane na receptę w tym benzodiazepiny,
silne leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital i leki przeciwhistaminowe.
Leki zwiększające stężenie serotoniny: Tryptany, buprenorfina (lek stosowany w leczeniu bólu
lub uzależnienia od opioidów), tramadol, tryptofan, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego
serotoniny (np. paroksetyna i fluoksetyna), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny
(np. wenlafaksyna), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. klomipramina, amitryptylina),
petydyna, ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) i IMAO (np. moklobemid
i linezolid). Leki te zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zespół
serotoninowy (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Możliwe działania niepożądane”).
W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów podczas stosowania tych leków jednocześnie z lekiem
Dulsevia, należy skontaktować się z lekarzem.
Doustne leki przeciwzakrzepowe lub leki przeciwpłytkowe: Leki, które rozrzedzają krew
lub zapobiegają krzepnięciu krwi. Leki te mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia krwawienia.
Dulsevia z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Dulsevia można przyjmować w czasie posiłków lub między posiłkami. Należy zachować
ostrożność, spożywając alkohol podczas przyjmowania leku Dulsevia.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
- Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeżeli podczas stosowania leku Dulsevia zajdzie
w ciążę lub planuje zajść w ciążę. Pacjentka może przyjmować lek Dulsevia dopiero
po omówieniu z lekarzem spodziewanych korzyści z leczenia i możliwego zagrożenia
dla nienarodzonego dziecka.
- Pacjentka powinna poinformować położną i (lub) lekarza o przyjmowaniu leku Dulsevia.
Stosowanie w czasie ciąży podobnych leków (selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny) może zwiększać ryzyko ciężkiego stanu u dzieci, nazywanego przetrwałym
nadciśnieniem płucnym noworodków, powodującego szybszy oddechu dziecka i sinicę.
Takie objawy występują zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po urodzeniu. Jeśli pacjentka
stwierdzi ich wystąpienie u swojego dziecka, powinna natychmiast skontaktować się z położną
i (lub) lekarzem.
- Jeśli pacjentka przyjmuje lek Dulsevia pod koniec trwania ciąży, pewne objawy mogą wystąpić
u jej dziecka w chwili urodzenia. Zwykle występują one w chwili urodzenia lub w ciągu kilku
dni po urodzeniu. Objawy te mogą obejmować wiotkość mięśni, drżenie, drżączkę, trudności
w karmieniu, problemy z oddychaniem i napady drgawek. Jeśli pacjentka stwierdzi wystąpienie
któregokolwiek z tych objawów lub martwi ją stan zdrowia dziecka, powinna zwrócić się
do lekarza lub położnej z prośbą o pomoc.
- Jeśli pacjentka przyjmuje lek Dulsevia pod koniec trwania ciąży, jest zwiększone ryzyko
nadmiernego krwawienia z pochwy krótko po porodzie, szczególnie w przypadku
występowania w przeszłości zaburzeń krzepnięcia. Należy poinformować lekarza lub położną
o przyjmowaniu duloksetyny, aby mogli zalecić odpowiednie postępowanie.
- Dostępne dane dotyczące stosowania leku Dulsevia w ciągu pierwszych trzech miesięcy ciąży,
ogólnie nie wykazują zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dziecka. Jeśli pacjentka
przyjmuje lek Dulsevia w drugiej połowie ciąży, może wystąpić zwiększone ryzyko wczesnego
porodu, głównie między 35. a 36. tygodniem ciąży (6 dodatkowych przedwcześnie urodzonych
niemowląt na każde 100 kobiet przyjmujących lek Dulsevia w drugiej połowie ciąży).
- Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeśli karmi piersią. Nie jest zalecane stosowanie leku
Dulsevia w czasie karmienia piersią. Kobiety karmiące piersią powinny zwrócić się do lekarza
lub farmaceuty po poradę.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Dulsevia może powodować senność lub zawroty głowy. Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów
ani obsługiwać maszyn, zanim nie pozna swojej reakcji na lek Dulsevia.
Dulsevia zawiera sacharozę
Jeśli lekarz wcześniej stwierdził u pacjenta nietolerancję na niektóre cukry, przed rozpoczęciem
stosowania leku należy skontaktować się z lekarzem.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- ból głowy, senność
- nudności, suchość w jamie ustnej
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- brak apetytu
- zaburzenia snu, pobudzenie, zmniejszony popęd płciowy, lęk, trudność lub niemożność
osiągnięcia orgazmu, niezwykłe sny
- zawroty głowy, uczucie spowolnienia, drżenie mięśni, zdrętwienie, w tym zdrętwienie, uczucie
kłucia lub mrowienie skóry
- niewyraźne widzenie
- szumy w uszach (słyszenie dźwięku w uszach przy braku zewnętrznego źródła dźwięku)
- uczucie kołatania serca
- zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, nagłe zaczerwienienie twarzy
- wzmożone ziewanie
- zaparcie, biegunka, ból brzucha, wymioty, zgaga lub niestrawność, wiatry
- zwiększone pocenie, wysypka (swędząca)
- ból mięśni, kurcze mięśni
- bolesne oddawanie moczu, częste oddawanie moczu
- problem z uzyskaniem erekcji, zmiany w ejakulacji
- upadki (zwłaszcza u osób w podeszłym wieku), zmęczenie
- zmniejszenie masy ciała
U dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z depresją, leczonych duloksetyną obserwowano
zmniejszenie masy ciała po rozpoczęciu przyjmowania leku. Po 6 miesiącach leczenia masa ciała
zwiększała się i wyrównywała z tą obserwowaną u innych dzieci i nastolatków w tym samym wieku
i tej samej płci.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
- zapalenie gardła powodujące chrypkę
- myśli samobójcze, trudności z zasypianiem, zgrzytanie zębami, dezorientacja, brak motywacji
- nagłe, mimowolne ruchy lub drganie mięśni, uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego
usiedzenia lub ustania w miejscu, zdenerwowanie, zaburzenia koncentracji, zaburzenia smaku,
trudności w kontrolowaniu ruchów, np. brak koordynacji lub niezamierzone ruchy mięśni,
zespół niespokojnych nóg, pogorszona jakość snu
- rozszerzenie źrenic (ciemny środkowy punkt oka), problemy ze wzrokiem
- zawroty głowy, zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika, ból ucha
- szybkie i (lub) niemiarowe bicie serca
- omdlenia, zawroty głowy, uczucie pustki w głowie lub omdlenia przy wstawaniu, uczucie
zimna w palcach rąk i (lub) stóp
- ucisk w gardle, krwawienie z nosa
- wymioty z krwią lub czarny, smolisty kał, zapalenie żołądka i jelit, odbijanie się treści
żołądkowej, trudności w połykaniu
- zapalenie wątroby, które może powodować ból brzucha i zażółcenie skóry lub białkówek oka
- nocne pocenie się, pokrzywka, zimne poty, wrażliwość na światło słoneczne, zwiększona
tendencja do powstawania siniaków
- sztywność i drganie mięśni
- trudność lub niemożność oddawania moczu, trudność w rozpoczęciu oddawania moczu,
potrzeba oddawania moczu w nocy, potrzeba oddawania moczu w ilości większej niż
zazwyczaj, zmniejszenie ilości wydzielanego moczu
- nieprawidłowe krwawienie z pochwy, zaburzenia miesiączkowania, w tym nasilone, bolesne,
nieregularne lub przedłużające się miesiączki, rzadko skąpe miesiączki lub brak miesiączki,
ból jąder lub moszny
- ból w klatce piersiowej, uczucie zimna, pragnienie, dreszcze, uczucie gorąca, zaburzenia chodu
- zwiększenie masy ciała
- lek Dulsevia może wywoływać działania niepożądane, których nie jest się świadomym,
takie jak zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub stężenia potasu we krwi,
zwiększenie aktywności kinazy fosfokreatynowej, stężenia glukozy czy cholesterolu we krwi
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
- ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności w oddychaniu, zawroty głowy z opuchniętym
językiem lub wargami, reakcje alergiczne
- zmniejszenie czynności tarczycy, które może powodować zmęczenie lub zwiększenie masy
ciała
- odwodnienie, małe stężenie sodu we krwi (zwłaszcza u osób w wieku podeszłym; objawami
mogą być: zawroty głowy, osłabienie, stany splątania, uczucie senności, nadmiernego
zmęczenia, nudności lub wymioty, cięższe objawy to omdlenia, drgawki oraz upadki), zespół
nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)
- zachowania samobójcze, stan pobudzenia maniakalnego (nadmierna aktywność, gonitwa myśli
i zmniejszona potrzeba snu), omamy, agresja i przejawy gniewu
- „zespół serotoninowy” (rzadko występująca reakcja, której objawami mogą być mimowolne,
rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni warunkujących ruchy gałki ocznej, pobudzenie,
omamy, śpiączka, nadmierna potliwość, drżenie, wzmożenie odruchów, zwiększone napięcie
mięśniowe, temperatura ciała powyżej 38°C, nudności, wymioty, biegunka), drgawki
- zwiększenie ciśnienia w oku (jaskra)
- kaszel, świsty oddechowe i duszność, z mogącą wystąpić jednocześnie gorączką
- zapalenie jamy ustnej, jasnoczerwona krew w kale, nieprzyjemny oddech, zapalenie
jelita grubego (prowadzące do biegunki)
- niewydolność wątroby, żółte zabarwienie skóry lub białkówek oka (żółtaczka)
- zespół Stevensa-Johnsona (ciężka choroba z owrzodzeniem skóry, jamy ustnej, oczu i narządów
płciowych), ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła (obrzęk
naczynioruchowy)
- skurcz mięśni żuchwy
- nieprawidłowy zapach moczu
- objawy menopauzy, nieprawidłowe wytwarzanie mleka u mężczyzn lub kobiet w gruczołach
piersiowych
- nadmierne krwawienie z pochwy krótko po porodzie (krwotok poporodowy)
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- zapalenie naczyń krwionośnych skóry
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- objawy przedmiotowe i podmiotowe choroby zwanej kardiomiopatią stresową, którymi mogą
być: ból w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy, omdlenia, nieregularne bicie serca.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Dulsevia z nieselektywnymi,
nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) (patrz punkt 4.5).
Choroba wątroby powodująca zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
Nie należy stosować produktu leczniczego Dulsevia w skojarzeniu z fluwoksaminą, cyprofloksacyną
lub enoksacyną (tj. silnymi inhibitorami CYP1A2), ponieważ jednoczesne podawanie tych leków
powoduje zwiększenie stężenia duloksetyny w osoczu (patrz punkt 4.5).
Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkt 4.4).
Przeciwwskazane jest rozpoczynanie leczenia produktu leczniczego Dulsevia u pacjentów
z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym ze względu na potencjalne ryzyko przełomu
nadciśnieniowego (patrz punkty 4.4 i 4.8).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Epizody manii i napady padaczkowe
Produkt leczniczy Dulsevia należy stosować ostrożnie u pacjentów z epizodami manii w wywiadzie
lub z rozpoznaniem zaburzeń afektywnych dwubiegunowych i (lub) napadów padaczkowych.
Rozszerzenie źrenic (mydriaza)
Zgłaszano przypadki rozszerzenia źrenic w związku ze stosowaniem duloksetyny. Dlatego należy
zachować ostrożność zalecając produkt leczniczy Dulsevia pacjentom ze zwiększonym ciśnieniem
wewnątrzgałkowym lub z ryzykiem ostrej jaskry z wąskim kątem.
Ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca
U niektórych pacjentów stosowanie duloksetyny powodowało zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi
i klinicznie istotne nadciśnienie tętnicze. Może być to spowodowane noradrenergicznym wpływem
duloksetyny. Zgłaszano przypadki przełomu nadciśnieniowego podczas stosowania duloksetyny,
zwłaszcza u pacjentów, u których występowało nadciśnienie przed rozpoczęciem leczenia. Dlatego
u pacjentów ze stwierdzonym nadciśnieniem i (lub) innymi chorobami serca zaleca się kontrolowanie
ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w pierwszym miesiącu leczenia. Duloksetynę należy stosować
ostrożnie u pacjentów, których stan może się pogorszyć w następstwie zwiększenia częstości akcji
serca lub wzrostu ciśnienia tętniczego krwi. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego
stosowania duloksetyny i leków, które mogą powodować zaburzenia jej metabolizmu (patrz punkt
4.5). U pacjentów, u których utrzymuje się wysokie ciśnienie tętnicze krwi podczas stosowania
duloksetyny, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stopniowe odstawienie duloksetyny (patrz
punkt 4.8). U pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym krwi nie należy rozpoczynać
leczenia duloksetyną (patrz punkt 4.3).
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny
<30 ml/min) występowało zwiększone stężenie duloksetyny w osoczu. Pacjenci z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek - patrz punkt 4.3. Informacje dotyczące pacjentów z łagodnymi
lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek podano w punkcie 4.2.
Zespół serotoninowy i (lub) złośliwy zespół neuroleptyczny (ang. neuroleptic malignant
syndrome, NMS)
Tak jak w przypadku innych leków serotoninergicznych, zespół serotoninowy lub złośliwy zespół
neuroleptyczny (ang. neuroleptic malignant syndrome, NMS), który jest stanem potencjalnie
zagrażającym życiu, może wystąpić podczas stosowania duloksetyny, zwłaszcza w przypadku
jednoczesnego stosowania innych leków serotoninergicznych [w tym selektywnych inhibitorów
wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
noradrenaliny (SNRI), trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych lub tryptanów], leków
zaburzających metabolizm serotoniny, takich jak inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), leków
przeciwpsychotycznych lub innych antagonistów dopaminy lub buprenorfiny, które mogą wpływać
na neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Jeśli jednoczesne stosowanie duloksetyny i innych leków serotoninergicznych lub neuroleptycznych,
które mogą wpływać na neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne i (lub) dopaminergiczne, jest
klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia
i w przypadku zwiększania dawki.
Objawami zespołu serotoninowego mogą być: zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy,
śpiączka), niestabilność układu autonomicznego (np. tachykardia, zmienne ciśnienie tętnicze krwi,
hipertermia), zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. hiperrefleksja, zaburzenia koordynacji)
i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunka). Zespół serotoninowy
w najcięższej postaci może przypominać NMS, którego objawami są hipertermia, sztywność mięśni,
zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w surowicy, niestabilność układu autonomicznego
z możliwymi szybkimi zmianami parametrów życiowych i zmianami stanu psychicznego.
Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)
Podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dulsevia z lekami ziołowymi zawierającymi
ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) mogą częściej występować działania
niepożądane.
Samobójstwo
Duże zaburzenia depresyjne i zaburzenia lękowe uogólnione: Depresja wiąże się ze zwiększonym
ryzykiem myśli samobójczych, chęci samookaleczenia i samobójstw (zachowania samobójcze).
Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania znaczącej poprawy stanu pacjenta. Ponieważ poprawa
może nie wystąpić w czasie pierwszych kilku tygodni leczenia lub dłużej, należy dokładnie
obserwować pacjentów do czasu uzyskania znaczącej poprawy ich stanu. Ogólnie, doświadczenia
kliniczne pokazują, że ryzyko samobójstw może się zwiększać we wczesnym okresie poprawy stanu
pacjenta.
Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywany jest produkt leczniczy Dulsevia, mogą być
również związane ze zwiększonym ryzykiem zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą
współistnieć z dużymi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych
z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności jak u pacjentów
z dużymi zaburzeniami depresyjnymi.
U pacjentów, u których stwierdzono zachowania samobójcze w wywiadzie i u pacjentów, u których
występowały myśli samobójcze o znacznym nasileniu przed rozpoczęciem leczenia, istnieje
zwiększone ryzyko myśli lub zachowań samobójczych. Pacjenci z tej grupy powinni być uważnie
obserwowani podczas leczenia. Metaanaliza badań klinicznych kontrolowanych placebo z
zastosowaniem leków przeciwdepresyjnych w leczeniu zaburzeń psychicznych wykazała istnienie
zwiększonego ryzyka zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat przyjmujących leki
przeciwdepresyjne w porównaniu z osobami otrzymującymi placebo.
Zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych u pacjentów w trakcie leczenia duloksetyną
lub wkrótce po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8).
Leczenie pacjentów, w szczególności tych z grupy wysokiego ryzyka, powinno odbywać się pod
ścisłą kontrolą lekarza, głównie w początkowym etapie leczenia i po zmianie stosowanej dawki.
Należy poinformować pacjentów (i ich opiekunów) o konieczności obserwowania i niezwłocznego
zgłaszania do lekarza przypadków pogorszenia stanu klinicznego, wystąpienia myśli lub zachowań
samobójczych, lub niecodziennych zmian w zachowaniu.
Ból w obwodowej neuropatii cukrzycowej
Podobnie jak w przypadku innych leków o podobnym profilu farmakologicznym (leki
przeciwdepresyjne), zgłaszano pojedyncze przypadki myśli i zachowań samobójczych w trakcie
leczenia duloksetyną lub wkrótce po zakończeniu leczenia. Czynniki ryzyka zachowań samobójczych
w depresji, patrz powyżej. Lekarze powinni zachęcać pacjentów do zgłaszania w każdej chwili
przypadków wystąpienia u nich niepokojących myśli czy uczuć.
Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat
Produktu leczniczego Dulsevia nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
W badaniach klinicznych zachowania samobójcze (próby samobójcze i myśli samobójcze), wrogość
(przeważnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu) były częściej obserwowane u dzieci
i młodzieży stosującej leki przeciwdepresyjne niż w grupie otrzymującej placebo. Jeżeli, ze względu
na potrzebę kliniczną, zostanie podjęta decyzja o leczeniu, należy uważnie kontrolować czy u pacjenta
nie występują objawy zachowań samobójczych (patrz punkt 5.1). Ponadto, brak długoterminowych
danych o bezpieczeństwie stosowania duloksetyny u dzieci i młodzieży, dotyczących wzrostu,
dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania (patrz punkt 4.8).
Krwotok
Istnieją zgłoszenia o występowaniu objawów zaburzeń krzepnięcia, takich jak wybroczyny, plamica
i krwawienie z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI) i inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin/noradrenaline reuptake inhibitors, SNRI),
w tym duloksetynę. Duloksetyna może zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego (patrz punkt 4.6).
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe
i (lub) leki wpływające na czynność płytek krwi (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne lub kwas
acetylosalicylowy) oraz u pacjentów ze stwierdzoną skłonnością do krwawień.
Hiponatremia
Podczas stosowania duloksetyny zgłaszano występowanie hiponatremii, w tym przypadki
ze zmniejszeniem stężenia sodu w surowicy poniżej 110 mmol/l. Hiponatremia może być
spowodowana zespołem nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH).
Większość tych przypadków wystąpiła u osób w podeszłym wieku, zwłaszcza u osób z zaburzoną
równowagą płynów ustrojowych w wywiadzie lub ze współistniejącymi chorobami predysponującymi
do zaburzeń równowagi płynów. Należy zachować ostrożność u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem
hiponatremii, tj. u pacjentów w podeszłym wieku, z marskością wątroby, pacjentów odwodnionych
lub przyjmujących leki moczopędne.
Przerwanie leczenia
Objawy odstawienia po zakończeniu leczenia występują często, zwłaszcza w przypadku nagłego
przerwania leczenia (patrz punkt 4.8). Podczas badań klinicznych objawy niepożądane po nagłym
przerwaniu leczenia wystąpiły u około 45% pacjentów leczonych duloksetyną i u 23% pacjentów
otrzymujących placebo. Ryzyko objawów odstawienia w przypadku stosowania selektywnych
inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny i noradrenaliny (SNRI) może zależeć od kilku czynników, w tym od czasu leczenia
i stosowanej dawki leku, a także od szybkości zmniejszania dawki. Najczęściej zgłaszane objawy
przedstawiono w punkcie 4.8. Zazwyczaj objawy te są łagodne lub umiarkowane, jednak u niektórych
pacjentów mogą być ciężkie. Objawy występują zazwyczaj w ciągu pierwszych kilku dni po
przerwaniu leczenia, jednak istnieją bardzo rzadkie zgłoszenia o wystąpieniu objawów u pacjentów,
którzy nieumyślnie pominęli dawkę duloksetyny. Na ogół objawy te ustępują samoistnie, zwykle
w ciągu 2 tygodni, chociaż u niektórych pacjentów mogą utrzymywać się dłużej (od 2 do 3 miesięcy
lub dłużej). Z tego powodu w przypadku przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki
duloksetyny w okresie nie krótszym niż 2 tygodnie, w zależności od wymagań pacjenta (patrz
punkt 4.2).
Osoby w podeszłym wieku
Dane dotyczące stosowania duloksetyny w dawce 120 mg u pacjentów w podeszłym wieku z dużymi
zaburzeniami depresyjnymi i zaburzeniami lękowymi uogólnionymi są ograniczone. Dlatego należy
zachować ostrożność w przypadku stosowania maksymalnej dawki u osób w podeszłym wieku
(patrz punkty 4.2 i 5.2).
Akatyzja, niepokój psychoruchowy
Stosowanie duloksetyny wiązało się z występowaniem akatyzji, charakteryzującej się uczuciem
niepokoju subiektywnie odczuwanego jako nieprzyjemny lub przygnębiający oraz koniecznością
poruszania się, często połączoną z niemożnością spokojnego usiedzenia lub ustania w miejscu.
Największe prawdopodobieństwo wystąpienia tego objawu zachodzi w okresie pierwszych kilku
tygodni leczenia. U pacjentów, u których wystąpiły takie objawy, zwiększanie dawki może być
szkodliwe.
Produkty lecznicze zawierające duloksetynę
Duloksetyna jest stosowana pod różnymi nazwami handlowymi w różnych wskazaniach (w leczeniu
bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej, leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, leczeniu
zaburzeń lękowych uogólnionych i wysiłkowego nietrzymania moczu). Należy unikać jednoczesnego
stosowania więcej niż jednego z tych produktów leczniczych.
Zapalenie wątroby lub zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Podczas stosowania duloksetyny obserwowano uszkodzenie wątroby, w tym znaczne zwiększenie
aktywności enzymów wątrobowych (>10-krotnie przekraczające górną granicę normy), zapalenie
wątroby i żółtaczkę (patrz punkt 4.8). Większość z tych działań niepożądanych wystąpiła
w pierwszych miesiącach leczenia. Uszkodzenie wątroby występowało głównie na poziomie
hepatocytów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania duloksetyny u pacjentów stosujących
inne leki, które mogą powodować uszkodzenia wątroby.
Zaburzenia czynności seksualnych
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors,
SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine
reuptake inhibitors, SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń czynności seksualnych
(patrz punkt 4.8). Zgłaszano przypadki długotrwałych zaburzeń czynności seksualnych, w których
objawy utrzymywały się pomimo przerwania stosowania SSRI i (lub) SNRI.
Sacharoza
Produkt leczniczy Dulsevia zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami
związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem
sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO): Ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego,
nie należy stosować duloksetyny jednocześnie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami
monoaminooksydazy (IMAO) lub w okresie przynajmniej 14 dni po przerwaniu leczenia IMAO.
Ze względu na okres półtrwania duloksetyny, powinno upłynąć przynajmniej 5 dni od odstawienia
produktu leczniczego Dulsevia przed rozpoczęciem stosowania IMAO (patrz punkt 4.3).
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dulsevia i selektywnych,
odwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), takich jak moklobemid (patrz punkt 4.4).
Antybiotyk linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym IMAO i nie należy go stosować u pacjentów
leczonych produktem leczniczym Dulsevia (patrz punkt 4.4).
Inhibitory CYP1A2: Ponieważ duloksetyna jest metabolizowana przez CYP1A2, jednoczesne
stosowanie duloksetyny i silnych inhibitorów CYP1A2 może spowodować zwiększenie stężenia
duloksetyny. Fluwoksamina (w dawce 100 mg raz na dobę), silny inhibitor CYP1A2, zmniejszała
pozorny klirens osoczowy duloksetyny o około 77% i zwiększała pole pod krzywą AUC0-t
sześciokrotnie. Z tego powodu nie należy podawać produktu leczniczego Dulsevia w skojarzeniu
z silnymi inhibitorami CYP1A2, takimi jak fluwoksamina (patrz punkt 4.3).
Produkty lecznicze działające na ośrodkowy układ nerwowy (OUN): Z wyjątkiem przypadków
opisanych w niniejszym punkcie, nie przeprowadzono systematycznej oceny ryzyka związanego
ze stosowaniem duloksetyny w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi działającymi na OUN.
Z tego powodu zaleca się ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania produktu leczniczego
Dulsevia z innymi produktami leczniczymi lub substancjami działającymi na ośrodkowy układ
nerwowy, w tym z alkoholem i lekami uspokajającymi (np. benzodiazepiny, opioidowe leki
przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital, leki przeciwhistaminowe o działaniu
uspokajającym).
Substancje działające na receptory serotoninergiczne: W rzadkich przypadkach zgłaszano zespół
serotoninowy u pacjentów stosujących jednocześnie selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu
serotoniny (SSRI) lub noradrenaliny (SNRI) i leki działające na receptory serotoninergiczne. Należy
zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dulsevia i leków
serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, selektywne
inhibitory zwrotnego wychwytu noradrenaliny, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych,
np. klomipraminy i amitryptyliny, IMAO, takich jak moklobemid lub linezolid, produktów
leczniczych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) lub tryptanów,
buprenorfiny, tramadolu, petydyny i tryptofanu (patrz punkt 4.4).
Wpływ duloksetyny na inne produkty lecznicze
Leki metabolizowane przez CYP1A2: Jednoczesne stosowanie duloksetyny (60 mg dwa razy na dobę)
nie wpływało istotnie na farmakokinetykę teofiliny, substratu enzymu CYP1A2.
Leki metabolizowane przez CYP2D6: Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6.
Po podaniu duloksetyny w dawce 60 mg dwa razy na dobę i pojedynczej dawki dezypraminy,
substratu CYP2D6, pole pod krzywą AUC dezypraminy zwiększyło się trzykrotnie. Jednoczesne
podawanie duloksetyny (40 mg dwa razy na dobę) zwiększa pole pod krzywą AUC tolterodyny
(podawanej w dawce 2 mg dwa razy na dobę) w stanie równowagi o 71%, lecz nie wpływa na
farmakokinetykę jej aktywnego metabolitu 5-hydroksylowego. Nie jest zalecane dostosowanie dawki.
Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego podawania produktu leczniczego Dulsevia
z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP2D6 (rysperydon, trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne, takie jak nortryptylina, amitryptylina i imipramina), w szczególności gdy mają
wąski indeks terapeutyczny (np. flekainid, propafenon i metoprolol).
Doustne środki antykoncepcyjne i inne leki steroidowe: Wyniki badań in vitro wskazują,
że duloksetyna nie pobudza katalitycznej aktywności CYP3A. Nie przeprowadzono szczegółowych
badań interakcji in vivo.
Przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe produkty lecznicze: Należy zachować ostrożność w przypadku
jednoczesnego stosowania duloksetyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych lub
przeciwpłytkowych, ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia wynikającego z interakcji
farmakodynamicznej. Ponadto, zgłaszano zwiększenie wartości współczynnika INR
(ang. International Normalized Ratio) w przypadku jednoczesnego stosowania u pacjentów
duloksetyny i warfaryny. Natomiast skojarzone stosowanie duloksetyny i warfaryny w ustalonych
warunkach, u zdrowych ochotników, podczas klinicznego badania farmakologicznego nie
powodowało klinicznie istotnej zmiany współczynnika INR w stosunku do wartości początkowej,
oraz w farmakokinetyce R- lub S-warfaryny.
Wpływ innych produktów leczniczych na duloksetynę
Leki zobojętniające sok żołądkowy i antagoniści receptora histaminowego H2: Jednoczesne
stosowanie duloksetyny z lekami zobojętniającymi zawierającymi glin i magnez lub duloksetyny
z famotydyną nie wpływało w sposób istotny na szybkość ani na stopień wchłaniania duloksetyny
po doustnym podaniu dawki 40 mg.
Substancje zwiększające aktywność CYP1A2: Analizy farmakokinetyczne wykazały, że u osób
palących stężenie duloksetyny w osoczu jest prawie o 50% mniejsze niż u osób niepalących.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
a. Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanymi objawami niepożądanymi u pacjentów przyjmujących duloksetynę były:
nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność i zawroty głowy. Jednak większość najczęściej
zgłaszanych objawów niepożądanych miała łagodne lub umiarkowane nasilenie, zwykle występowała
krótko po rozpoczęciu terapii i w większości przypadków ustępowała w miarę kontynuowania
leczenia.
b. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W Tabeli 1 przedstawiono działania niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych oraz obserwowane
podczas badań klinicznych kontrolowanych placebo.
Tabela 1: Działania niepożądane
Ocena częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często
(≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana
(częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Bardzo często: Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
9
Niezbyt często: Zapalenie krtani
Bardzo często: Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: Reakcja anafilaktyczna Zespół nadwrażliwości
Bardzo często: Zaburzenia endokrynologiczne
Rzadko: Niedoczynność tarczycy
Bardzo często: Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Zmniejszenie łaknienia
Niezbyt często: Hiperglikemia (zgłaszana głównie u pacjentów z cukrzycą)
Rzadko: Odwodnienie Hiponatremia Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)6
Bardzo często: Zaburzenia psychiczne
Często: Bezsenność Pobudzenie Zmniejszenie libido Lęk Zaburzenia orgazmu Niezwykłe sny
Niezbyt często: Samobójcze myśli5,7 Zaburzenia snu Bruksizm Dezorientacja Apatia
Rzadko: Samobójcze zachowania5,7 Stan pobudzenia maniakalnego Omamy Agresja i gniew4
Bardzo często: Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Ból głowy Senność
Często: Zawroty głowy Letarg Drżenie Parestezja
Niezbyt często: Drgawki kloniczne mięśni Akatyzja7 Nerwowość Zaburzenia uwagi Zaburzenia smaku Dyskineza Zespół niespokojnych nóg Pogorszenie jakości snu
Rzadko: Zespół serotoninowy6 Drgawki1 Niepokój psychoruchowy6 Objawy pozapiramidowe6
Bardzo często: Zaburzenia oka
Często: Niewyraźne widzenia
Niezbyt często: Rozszerzenie źrenicy Zaburzenia widzenia
Rzadko: Jaskra
Bardzo często: Zaburzenia ucha i błędnika
Często: Szumy w uszach1
Niezbyt często: Zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika Ból ucha
Bardzo często: Zaburzenia serca
10
Często: Kołatanie serca
Niezbyt często: Tachykardia Arytmia nadkomorowa, głównie migotanie przedsionków
Częstość nieznana: Kardiomiopatia stresowa (kardiomiopatia takotsubo)
Bardzo często: Zaburzenia naczyniowe
Często: Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi3 Nagłe zaczerwienienie twarzy
Niezbyt często: Omdlenia2 Nadciśnienie tętnicze3,7 Niedociśnienie ortostatyczne2 Uczucie zimna w kończynach
Rzadko: Przełom nadciśnieniowy3,6
Bardzo często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Ziewanie
Niezbyt często: Ucisk w gardle Krwawienie z nosa
Rzadko: Śródmiąższowa choroba płuc10 Eozynofilowe zapalenie płuc6
Bardzo często: Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: Nudności Suchość w jamie ustnej
Często: Zaparcie Biegunka Ból brzucha Wymioty Niestrawność Wzdęcia
Niezbyt często: Krwotok z przewodu pokarmowego7 Zapalenie żołądka i jelit Odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej lub gazu Zapalenie błony śluzowej żołądka Zaburzenia połykania
Rzadko: Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej Obecność świeżej krwi w kale Nieprzyjemny oddech Mikroskopowe zapalenie jelita grubego9
Bardzo często: Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często: Zapalenie wątroby3 Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna) Ostre uszkodzenie wątroby
Rzadko: Niewydolność wątroby6 Żółtaczka6
Bardzo często: Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Zwiększona potliwość Wysypka
Niezbyt często: Nocne pocenie Pokrzywka Kontaktowe zapalenie skóry Zimne poty Nadwrażliwość na światło
Rzadko: Zespół Stevensa- Johnsona6 Obrzęk naczynioruchowy6
Bardzo rzadko: Zapalenie naczyń skóry
11
Niezbyt często: Zwiększona skłonność do powstawania siniaków
Bardzo często: Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: Ból mięśniowoszkieletowy Kurcze mięśni
Niezbyt często: Sztywność mięśni Drganie mięśni
Rzadko: Szczękościsk
Bardzo często: Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Bolesne lub utrudnione oddawanie moczu Częstomocz
Niezbyt często: Zatrzymanie moczu Uczucie parcia na pęcherz Oddawanie moczu w nocy Nadmierne wydzielanie moczu Zmniejszenie diurezy
Rzadko: Nieprawidłowy zapach moczu
Bardzo często: Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często: Zaburzenia erekcji Zaburzenia ejakulacji Opóźniona ejakulacja
Niezbyt często: Krwotok w obrębie dróg rodnych Zaburzenia menstruacyjne Zaburzenia seksualne Ból jąder
Rzadko: Objawy menopauzy Mlekotok Hiperprolaktynemia Krwotok poporodowy6
Bardzo często: Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Upadki8 Zmęczenie
Niezbyt często: Ból w klatce piersiowej7 Złe samopoczucie Uczucie zimna Pragnienie Dreszcze Zmęczenie Uczucie gorąca Zaburzenia chodu
Bardzo często: Badania diagnostyczne
Często: Zmniejszenie masy ciała
Niezbyt często: Zwiększenie masy ciała Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi Zwiększenie stężenia potasu we krwi
Rzadko: Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi
1Drgawki i szumy w uszach zgłaszano także po zakończeniu leczenia.
2 Niedociśnienie ortostatyczne oraz omdlenia zgłaszane były szczególnie w początkowym okresie
leczenia.
3 Patrz punkt 4.4.
12
4 Przypadki agresji i przejawów gniewu zgłaszane były szczególnie w początkowym okresie leczenia
lub po zakończeniu leczenia.
5 Przypadki myśli i zachowań samobójczych zgłaszane były podczas terapii duloksetyną lub wkrótce
po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.4).
6 Częstość występowania działań niepożądanych, których nie obserwowano podczas badań
klinicznych kontrolowanych placebo, oszacowana na podstawie zgłoszeń po wprowadzeniu produktu
do obrotu.
7 Różnica nieistotna statystycznie w porównaniu z placebo.
8 Upadki były częstsze u osób w podeszłym wieku (≥65 lat).
9 Szacunkowa częstość na podstawie danych ze wszystkich badań klinicznych.
10Częstość występowania szacowana na podstawie badań klinicznych z kontrolą placebo.
c. Opis wybranych działań niepożądanych
Przerwanie stosowania duloksetyny (zwłaszcza nagłe) często powoduje wystąpienie objawów
odstawiennych. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą: zawroty głowy, zaburzenia czucia
(w tym parestezja lub wrażenie porażenia prądem, szczególnie w obrębie głowy), zaburzenia snu
(w tym bezsenność i nasilone marzenia senne), zmęczenie, senność, pobudzenie lub niepokój,
nudności i (lub) wymioty, drżenie, bóle głowy, bóle mięśni, drażliwość, biegunka, nadmierna
potliwość i zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika.
Zazwyczaj, w przypadku stosowania produktów z grupy SSRI oraz SNRI, objawy te są łagodne
lub umiarkowane, przemijające, jednak u niektórych pacjentów mogą być one ciężkie
i (lub) utrzymywać się przez dłuższy czas. Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki,
kiedy kontynuacja leczenia duloksetyną nie jest już konieczna (patrz punkty 4.2 i 4.4).
W trzech 12-tygodniowych badaniach klinicznych (faza ostra), w których stosowano duloksetynę
u pacjentów z bólem w neuropatii cukrzycowej obserwowano niewielkie, lecz istotne statystycznie
zwiększenie stężenia glukozy we krwi na czczo u pacjentów leczonych duloksetyną. Zarówno
u pacjentów leczonych duloksetyną, jak i u pacjentów otrzymujących placebo, poziom HbA1c był
stały. W fazie rozszerzenia tych badań, trwającej do 52 tygodni, stwierdzono zwiększenie poziomu
HbA1c w grupie otrzymującej duloksetynę i w grupach leczonych standardowo, jednak średni wzrost
wartości był o 0,3% większy w grupie leczonej duloksetyną. Zaobserwowano także niewielkie
zwiększenie stężenia glukozy na czczo oraz cholesterolu całkowitego u pacjentów leczonych
duloksetyną. W grupie leczonej standardowo wyniki badań laboratoryjnych wykazały nieznaczne
zmniejszenie tych parametrów.
Skorygowany odstęp QT u pacjentów leczonych duloksetyną nie różnił się od obserwowanego
u pacjentów otrzymujących placebo. Nie obserwowano klinicznie istotnych różnic w pomiarach QT,
PR, QRS i QTcB u pacjentów leczonych duloksetyną i pacjentów otrzymujących placebo.
d. Dzieci i młodzież
Łącznie 509 pacjentów w wieku od 7 do 17 lat z dużymi zaburzeniami depresyjnymi
oraz 241 pacjentów w wieku od 7 do 17 lat z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi było leczonych
duloksetyną w badaniach klinicznych. Ogólnie profil działań niepożądanych po zastosowaniu
duloksetyny u dzieci i młodzieży był podobny do obserwowanego u osób dorosłych.
Łącznie u 467 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży początkowo losowo przyporządkowanych
do grupy otrzymującej duloksetynę w badaniach klinicznych odnotowano zmniejszenie masy ciała
średnio o 0,1 kg po 10 tygodniach w porównaniu z obserwowanym zwiększeniem o średnio 0,9 kg
u 353 pacjentów, którym podawano placebo. Następnie, po okresie przedłużenia badania trwającym
od czterech do sześciu miesięcy u pacjentów zazwyczaj obserwowano tendencję do odzyskiwania
ich przewidywanej percentylowej masy początkowej, wyznaczonej na podstawie danych
demograficznych dobranych pod względem wieku i płci rówieśników.
W trwających do 9 miesięcy badaniach, u dzieci i młodzieży leczonych duloksetyną obserwowano
mniejszy o 1% całkowity średni wzrost na siatce centylowej (mniejszy o 2% u dzieci w wieku od 7
do 11 lat i większy o 0,3% u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat) (patrz punkt 4.4).
13
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Duloxetinum 30 mg (kapsułki dojelitowe, twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki; Sacharoza, ziarenka (sacharoza, skrobia kukurydziana); Hypromeloza 6 cP; Sacharoza; Kwas askorbowy; Hypromelozy octanobursztynian; Talk; Trietylu cytrynian; Tytanu dwutlenek (E 171); Korpus kapsułki; Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171); Indygotyna (E 132) - tylko w kapsułkach o mocy 60 mg; Żelaza tlenek żółty (E 172) - tylko w kapsułkach o mocy 60 mg; Wieczko kapsułki; Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171); Indygotyna (E 132); Tusz; Szelak (E 904); Glikol propylenowy (E 1520); Żelaza tlenek czarny (E 172); Potasu wodorotlenek (E 525) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- glikol propylenowy: w składzie
- sacharoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały żółty nadruk: 30 nadruk: 60
30 mg: białe do lekko zabarwionych peletki w twardej żelatynowej kapsułce o rozmiarze 3 (długość kapsułki: około 16 mm). Korpus kapsułki jest biały a wieczko kapsułki jest ciemnoniebieskie. Na korpusie kapsułki znajduje się czarny napis „30”. 60 mg: białe do lekko zabarwionych peletki w twardej żelatynowej kapsułce o rozmiarze 1 (długość kapsułki: około 19 mm). Korpus kapsułki jest żółtawozielony a wieczko kapsułki jest ciemnoniebieskie. Na korpusie kapsułki znajduje się czarny napis „60”. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały żółty nadruk: 30 nadruk: 60
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem duloksetyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania produktu leczniczego Dulsevia może wystąpić sedacja i zawroty głowy. Należy poinformować pacjentów, aby unikali potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów czy obsługiwanie maszyn, w przypadku wystąpienia sedacji lub zawrotów głowy.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
142 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia; Zaburzenia żołądka i jelit; Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych; Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej; Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej; Zaburzenia nerek i dróg moczowych
- często: Zmniejszenie łaknienia; Bezsenność; Pobudzenie; Zmniejszenie libido; Lęk; Zaburzenia orgazmu; Niezwykłe sny; Letarg; Drżenie; Parestezja; Niewyraźne widzenia; Szumy w uszach; Kołatanie serca; Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi; Nagłe zaczerwienienie twarzy; Ziewanie; Zaparcie; Biegunka; Ból brzucha; Wymioty; Niestrawność; Wzdęcia; Zwiększona potliwość; Wysypka; Ból mięśniowoszkieletowy; Kurcze mięśni; Bolesne lub utrudnione oddawanie moczu; Częstomocz; Zaburzenia erekcji; Zaburzenia ejakulacji; Opóźniona ejakulacja; Upadki; Zmęczenie; Zmniejszenie masy ciała
- niezbyt często: Zapalenie krtani; Hiperglikemia; Samobójcze myśli; Zaburzenia snu; Bruksizm; Dezorientacja; Apatia; Drgawki kloniczne mięśni; Akatyzja; Nerwowość; Zaburzenia uwagi; Zaburzenia smaku; Dyskineza; Zespół niespokojnych nóg; Pogorszenie jakości snu; Drgawki; Rozszerzenie źrenicy; Zaburzenia widzenia; Zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika; Ból ucha; Tachykardia; Arytmia nadkomorowa, głównie migotanie przedsionków; Omdlenia; Nadciśnienie tętnicze; Niedociśnienie ortostatyczne; Uczucie zimna w kończynach; Ucisk w gardle; Krwawienie z nosa; Krwotok z przewodu pokarmowego; Zapalenie żołądka i jelit; Odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej lub gazu; Zapalenie błony śluzowej żołądka; Zaburzenia połykania; Zapalenie wątroby; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna); Ostre uszkodzenie wątroby; Nocne pocenie; Pokrzywka; Kontaktowe zapalenie skóry; Zimne poty; Nadwrażliwość na światło; Zwiększona skłonność do powstawania siniaków; Sztywność mięśni; Drganie mięśni; Zatrzymanie moczu; Uczucie parcia na pęcherz; Oddawanie moczu w nocy; Nadmierne wydzielanie moczu; Zmniejszenie diurezy; Krwotok w obrębie dróg rodnych; Zaburzenia menstruacyjne; Zaburzenia seksualne; Ból jąder; Ból w klatce piersiowej; Złe samopoczucie; Uczucie zimna; Pragnienie; Dreszcze; Uczucie gorąca; Zaburzenia chodu; Zwiększenie masy ciała; Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi; Zwiększenie stężenia potasu we krwi
- rzadko: Reakcja anafilaktyczna; Zespół nadwrażliwości; Niedoczynność tarczycy; Odwodnienie; Hiponatremia; Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH); Samobójcze zachowania; Stan pobudzenia maniakalnego; Omamy; Agresja i gniew; Zespół serotoninowy; Niepokój psychoruchowy; Objawy pozapiramidowe; Jaskra; Przełom nadciśnieniowy; Śródmiąższowa choroba płuc; Eozynofilowe zapalenie płuc; Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; Obecność świeżej krwi w kale; Nieprzyjemny oddech; Mikroskopowe zapalenie jelita grubego; Niewydolność wątroby; Żółtaczka; Zespół Stevensa- Johnsona; Obrzęk naczynioruchowy; Szczękościsk; Nieprawidłowy zapach moczu; Objawy menopauzy; Mlekotok; Hiperprolaktynemia; Krwotok poporodowy; Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi
- bardzo rzadko: Zapalenie naczyń skóry
- częstość nieznana: Kardiomiopatia stresowa (kardiomiopatia takotsubo)
- częstość niepodana w tekście: nudności; ból głowy; suchość w jamie ustnej; senność; zawroty głowy
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Duloksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych ze względu na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1).” · ChPL, pkt 4.2
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Duloksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych ze względu na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności duloksetyny w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych u dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 17 lat. Aktualne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2. Nie badano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności duloksetyny w leczeniu bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. Brak dostępnych danych.”- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być przyjmowane podczas posiłku lub między posiłkami.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa u pacjentów z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi wynosi 30 mg raz na dobę i może być przyjmowana podczas posiłku lub między posiłkami.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku Nie zaleca się dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku, jedynie ze względu na wiek pacjenta. Jednakże, tak jak w przypadku innych produktów leczniczych, należy zachować ostrożność stosując produkt leczniczy Dulsevia u osób w podeszłym wieku, szczególnie u pacjentów z dużymi zaburzeniami depresyjnymi lub zaburzeniami lękowymi uogólnionymi w przypadku podawania dawki 120 mg na dobę, dla której istnieją ograniczone dane (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Stosowanie produktu leczniczego Dulsevia u pacjentów z chorobami wątroby powodującymi zaburzenia czynności wątroby jest przeciwskazane (patrz punkty 4.3 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30 do 80 ml/min). Stosowanie produktu leczniczego Dulsevia u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek jest przeciwskazane (klirens kreatyniny <30 ml/min; patrz punkt 4.3).” - Płodność: „Płodność W badaniach na zwierzętach stosowanie duloksetyny nie miało wpływu na płodność u mężczyzn, natomiast u kobiet skutki były widoczne tylko w przypadku stosowania dawek, które powodowały toksyczność u matek.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku, gdy stopień narażenia układowego (pole pod krzywą AUC) duloksetyny był mniejszy niż maksymalna ekspozycja kliniczna (patrz punkt 5.3). Wyniki dwóch dużych badań obserwacyjnych (jedno przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej z udziałem 2500 kobiet przyjmujących duloksetynę w pierwszym trymestrze ciąży, a drugie w Unii Europejskiej z udziałem 1500 kobiet przyjmujących duloksetynę w pierwszym trymestrze ciąży) nie wskazują na zwiększenie ogólnego ryzyka wystąpienia poważnych wrodzonych wad rozwojowych u dzieci.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią W badaniu obejmującym 6 pacjentek, które podczas laktacji nie karmiły dzieci piersią, stwierdzono, że duloksetyna bardzo słabo przenika do mleka kobiecego. Szacowana dawka dobowa w miligramach w przeliczeniu na kilogram masy ciała dla niemowląt wynosi około 0,14% dawki stosowanej u matki (patrz punkt 5.2). Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Dulsevia w okresie karmienia piersią, ponieważ nie jest określone bezpieczeństwo stosowania duloksetyny u niemowląt.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być przyjmowane podczas posiłku lub między posiłkami.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Zalecana dawka początkowa u pacjentów z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi wynosi 30 mg raz na dobę i może być przyjmowana podczas posiłku lub między posiłkami.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol
„Dulsevia z innymi produktami leczniczymi lub substancjami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, w tym z alkoholem i lekami uspokajającymi (np. benzodiazepiny, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital, leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym).”
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dulsevia
Kiedy nie stosować leku Dulsevia
- jeśli pacjent ma uczulenie na duloksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby,
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek,
- jeśli pacjent przyjmuje lub w ciągu ostatnich 14 dni przyjmował inny lek, będący inhibitorem
monoaminooksydazy (IMAO) (patrz „Dulsevia a inne leki”),
- jeśli pacjent przyjmuje fluwoksaminę, która zazwyczaj jest stosowana w leczeniu depresji,
cyprofloksacynę lub enoksacynę, leki, które są stosowane w leczeniu niektórych zakażeń,
- jeśli pacjent przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę (patrz „Dulsevia a inne leki”).
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występuje wysokie ciśnienie tętnicze krwi lub choroba
serca. Lekarz zdecyduje, czy pacjent powinien przyjmować lek Dulsevia.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Poniżej wymieniono kilka przyczyn, z powodu których lek Dulsevia może być nieodpowiedni
dla pacjenta. Pacjent przed przyjęciem leku Dulsevia powinien poinformować lekarza,
jeżeli występuje którykolwiek z poniższych przypadków:
- przyjmowanie innych leków przeciwdepresyjnych, tryptanów, leków przeciwpsychotycznych,
buprenorfiny. Stosowanie tych leków jednocześnie z lekiem Dulsevia może prowadzić
do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz „Dulsevia a inne leki”
oraz „Możliwe działania niepożądane”),
- przyjmowanie leków ziołowych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum
perforatum),
- choroba nerek,
- występowanie w przeszłości napadów padaczkowych,
- występowanie obecnie lub w przeszłości epizodów manii,
- zaburzenia afektywne dwubiegunowe,
- choroby oczu, takie jak określony rodzaj jaskry (podwyższone ciśnienie w oku),
- zaburzenia krzepnięcia w przeszłości (skłonność do powstawania siniaków),
w szczególności jeżeli pacjentka jest w ciąży (patrz „Ciąża i karmienie piersią”),
- ryzyko wystąpienia zmniejszonego stężenia sodu (na przykład podczas przyjmowania leków
moczopędnych, zwłaszcza przez osoby w wieku podeszłym),
- przyjmowanie innych leków, które mogą powodować uszkodzenie wątroby,
- przyjmowanie innych leków zawierających duloksetynę (patrz „Dulsevia a inne leki”).
Należy również skontaktować się z lekarzem:
Jeśli u pacjenta wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe, takie jak niepokój, omamy, utrata
koordynacji, przyspieszone bicie serca, podwyższona temperatura ciała, szybkie zmiany ciśnienia
krwi, wzmożone odruchy, biegunka, śpiączka, nudności, wymioty, ponieważ może to oznaczać zespół
serotoninowy.
W najcięższej postaci zespół serotoninowy może przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny
(ang. Neuroleptic Malignant Syndrome, NMS). Objawami przedmiotowymi i podmiotowymi
złośliwego zespołu neuroleptycznego mogą być: połączenie gorączki, przyspieszonego bicia serca,
pocenia się, silnej sztywności mięśni, splątania, zwiększenia aktywności enzymów mięśniowych
(oznaczanych na podstawie badania krwi).
Leki takie, jak Dulsevia (tak zwane SSRI lub SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów
zaburzeń czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały
się po przerwaniu leczenia.
Dulsevia może wywoływać uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego usiedzenia lub ustania
w miejscu. W razie wystąpienia takich objawów, należy poinformować o tym lekarza.
Myśli samobójcze i pogłębiająca się depresja lub stany lękowe
Depresja i (lub) stany lękowe mogą przyczynić się do wystąpienia myśli o samookaleczeniu
lub samobójstwie. Mogą się one nasilić po rozpoczęciu przyjmowania leków przeciwdepresyjnych,
ponieważ musi upłynąć trochę czasu, zazwyczaj dwa tygodnie lub dłużej, zanim leki te zaczną działać.
Myśli te mogą nasilić się:
- u pacjentów, u których wcześniej występowały myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu,
- u młodych dorosłych. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko wystąpienia
zachowań samobójczych u dorosłych w wieku poniżej 25 lat z chorobami psychicznymi, którzy
byli leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.
W razie wystąpienia myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem lub bezpośrednio udać się do szpitala.
Pomocne może okazać się powiadomienie krewnego lub bliskiego przyjaciela o stanie depresyjnym
lub lękowymi poproszenie o przeczytanie tej ulotki dla pacjenta. Można również zapytać o ich opinię,
czy stan depresyjny lub lękowy nie nasilił się, a zmiany w zachowaniu nie budzą niepokoju.
Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat
Zazwyczaj lek Dulsevia nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
U pacjentów w wieku poniżej 18 lat, którzy przyjmują leki z tej grupy, występuje większe ryzyko
wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość
(przeważnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu). Jednakże, lekarz może zalecić
stosowanie leku Dulsevia u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, jeżeli zdecyduje, że jest to dla nich
korzystne. W razie wątpliwości w sytuacji, gdy lekarz zaleci stosowanie leku Dulsevia u pacjenta
w wieku poniżej 18 lat, należy ponownie skontaktować się z lekarzem. Należy poinformować lekarza,
jeżeli u pacjenta w wieku poniżej 18 lat przyjmującego lek Dulsevia wystąpi którekolwiek
z wymienionych powyżej działań niepożądanych lub jego nasilenie. Ponadto, brak długoterminowych
danych o bezpieczeństwie stosowania duloksetyny w tej grupie wiekowej, dotyczących wzrostu,
dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.
Dulsevia a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również o tych,
które wydawane są bez recepty.
Duloksetyna, główny składnik leku Dulsevia, występuje także w innych lekach stosowanych
w leczeniu innych chorób:
- ból w neuropatii cukrzycowej, depresja, lęk i nietrzymanie moczu.
Należy unikać jednoczesnego stosowania więcej niż jednego z tych leków. Pacjent powinien
skonsultować się z lekarzem, jeśli przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę.
Lekarz zdecyduje, czy można przyjmować lek Dulsevia jednocześnie z innymi lekami. Nie należy
zaczynać lub przerywać stosowania innych leków, w tym leków wydawanych bez recepty
i preparatów ziołowych bez skontaktowania się z lekarzem.
Należy poinformować lekarza w razie przyjmowania któregokolwiek z wymienionych poniżej leków:
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO): Nie należy przyjmować leku Dulsevia jednocześnie
z innym lekiem przeciwdepresyjnym, zwanym inhibitorem monoaminooksydazy (IMAO)
lub w krótkim odstępie czasu (w ciągu 14 dni) po zaprzestaniu stosowania IMAO. Przykłady IMAO
to: moklobemid (lek przeciwdepresyjny) oraz linezolid (antybiotyk). Jednoczesne przyjmowanie
IMAO z wieloma lekami wydawanymi na receptę, w tym z lekiem Dulsevia, może powodować
ciężkie lub nawet zagrażające życiu działania niepożądane. Po odstawieniu IMAO musi upłynąć
przynajmniej 14 dni zanim rozpocznie się przyjmowanie leku Dulsevia. Zanim zacznie się
przyjmowanie IMAO musi upłynąć przynajmniej 5 dni od odstawienia leku Dulsevia.
Leki powodujące senność: Do leków tych należą leki wydawane na receptę w tym benzodiazepiny,
silne leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital i leki przeciwhistaminowe.
Leki zwiększające stężenie serotoniny: Tryptany, buprenorfina (lek stosowany w leczeniu bólu
lub uzależnienia od opioidów), tramadol, tryptofan, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego
serotoniny (np. paroksetyna i fluoksetyna), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny
(np. wenlafaksyna), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. klomipramina, amitryptylina),
petydyna, ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) i IMAO (np. moklobemid
i linezolid). Leki te zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zespół
serotoninowy (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Możliwe działania niepożądane”).
W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów podczas stosowania tych leków jednocześnie z lekiem
Dulsevia, należy skontaktować się z lekarzem.
Doustne leki przeciwzakrzepowe lub leki przeciwpłytkowe: Leki, które rozrzedzają krew
lub zapobiegają krzepnięciu krwi. Leki te mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia krwawienia.
Dulsevia z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Dulsevia można przyjmować w czasie posiłków lub między posiłkami. Należy zachować
ostrożność, spożywając alkohol podczas przyjmowania leku Dulsevia.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
- Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeżeli podczas stosowania leku Dulsevia zajdzie
w ciążę lub planuje zajść w ciążę. Pacjentka może przyjmować lek Dulsevia dopiero
po omówieniu z lekarzem spodziewanych korzyści z leczenia i możliwego zagrożenia
dla nienarodzonego dziecka.
- Pacjentka powinna poinformować położną i (lub) lekarza o przyjmowaniu leku Dulsevia.
Stosowanie w czasie ciąży podobnych leków (selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny) może zwiększać ryzyko ciężkiego stanu u dzieci, nazywanego przetrwałym
nadciśnieniem płucnym noworodków, powodującego szybszy oddechu dziecka i sinicę.
Takie objawy występują zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po urodzeniu. Jeśli pacjentka
stwierdzi ich wystąpienie u swojego dziecka, powinna natychmiast skontaktować się z położną
i (lub) lekarzem.
- Jeśli pacjentka przyjmuje lek Dulsevia pod koniec trwania ciąży, pewne objawy mogą wystąpić
u jej dziecka w chwili urodzenia. Zwykle występują one w chwili urodzenia lub w ciągu kilku
dni po urodzeniu. Objawy te mogą obejmować wiotkość mięśni, drżenie, drżączkę, trudności
w karmieniu, problemy z oddychaniem i napady drgawek. Jeśli pacjentka stwierdzi wystąpienie
któregokolwiek z tych objawów lub martwi ją stan zdrowia dziecka, powinna zwrócić się
do lekarza lub położnej z prośbą o pomoc.
- Jeśli pacjentka przyjmuje lek Dulsevia pod koniec trwania ciąży, jest zwiększone ryzyko
nadmiernego krwawienia z pochwy krótko po porodzie, szczególnie w przypadku
występowania w przeszłości zaburzeń krzepnięcia. Należy poinformować lekarza lub położną
o przyjmowaniu duloksetyny, aby mogli zalecić odpowiednie postępowanie.
- Dostępne dane dotyczące stosowania leku Dulsevia w ciągu pierwszych trzech miesięcy ciąży,
ogólnie nie wykazują zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dziecka. Jeśli pacjentka
przyjmuje lek Dulsevia w drugiej połowie ciąży, może wystąpić zwiększone ryzyko wczesnego
porodu, głównie między 35. a 36. tygodniem ciąży (6 dodatkowych przedwcześnie urodzonych
niemowląt na każde 100 kobiet przyjmujących lek Dulsevia w drugiej połowie ciąży).
- Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeśli karmi piersią. Nie jest zalecane stosowanie leku
Dulsevia w czasie karmienia piersią. Kobiety karmiące piersią powinny zwrócić się do lekarza
lub farmaceuty po poradę.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Dulsevia może powodować senność lub zawroty głowy. Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów
ani obsługiwać maszyn, zanim nie pozna swojej reakcji na lek Dulsevia.
Dulsevia zawiera sacharozę
Jeśli lekarz wcześniej stwierdził u pacjenta nietolerancję na niektóre cukry, przed rozpoczęciem
stosowania leku należy skontaktować się z lekarzem.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- ból głowy, senność
- nudności, suchość w jamie ustnej
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- brak apetytu
- zaburzenia snu, pobudzenie, zmniejszony popęd płciowy, lęk, trudność lub niemożność
osiągnięcia orgazmu, niezwykłe sny
- zawroty głowy, uczucie spowolnienia, drżenie mięśni, zdrętwienie, w tym zdrętwienie, uczucie
kłucia lub mrowienie skóry
- niewyraźne widzenie
- szumy w uszach (słyszenie dźwięku w uszach przy braku zewnętrznego źródła dźwięku)
- uczucie kołatania serca
- zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, nagłe zaczerwienienie twarzy
- wzmożone ziewanie
- zaparcie, biegunka, ból brzucha, wymioty, zgaga lub niestrawność, wiatry
- zwiększone pocenie, wysypka (swędząca)
- ból mięśni, kurcze mięśni
- bolesne oddawanie moczu, częste oddawanie moczu
- problem z uzyskaniem erekcji, zmiany w ejakulacji
- upadki (zwłaszcza u osób w podeszłym wieku), zmęczenie
- zmniejszenie masy ciała
U dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z depresją, leczonych duloksetyną obserwowano
zmniejszenie masy ciała po rozpoczęciu przyjmowania leku. Po 6 miesiącach leczenia masa ciała
zwiększała się i wyrównywała z tą obserwowaną u innych dzieci i nastolatków w tym samym wieku
i tej samej płci.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
- zapalenie gardła powodujące chrypkę
- myśli samobójcze, trudności z zasypianiem, zgrzytanie zębami, dezorientacja, brak motywacji
- nagłe, mimowolne ruchy lub drganie mięśni, uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego
usiedzenia lub ustania w miejscu, zdenerwowanie, zaburzenia koncentracji, zaburzenia smaku,
trudności w kontrolowaniu ruchów, np. brak koordynacji lub niezamierzone ruchy mięśni,
zespół niespokojnych nóg, pogorszona jakość snu
- rozszerzenie źrenic (ciemny środkowy punkt oka), problemy ze wzrokiem
- zawroty głowy, zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika, ból ucha
- szybkie i (lub) niemiarowe bicie serca
- omdlenia, zawroty głowy, uczucie pustki w głowie lub omdlenia przy wstawaniu, uczucie
zimna w palcach rąk i (lub) stóp
- ucisk w gardle, krwawienie z nosa
- wymioty z krwią lub czarny, smolisty kał, zapalenie żołądka i jelit, odbijanie się treści
żołądkowej, trudności w połykaniu
- zapalenie wątroby, które może powodować ból brzucha i zażółcenie skóry lub białkówek oka
- nocne pocenie się, pokrzywka, zimne poty, wrażliwość na światło słoneczne, zwiększona
tendencja do powstawania siniaków
- sztywność i drganie mięśni
- trudność lub niemożność oddawania moczu, trudność w rozpoczęciu oddawania moczu,
potrzeba oddawania moczu w nocy, potrzeba oddawania moczu w ilości większej niż
zazwyczaj, zmniejszenie ilości wydzielanego moczu
- nieprawidłowe krwawienie z pochwy, zaburzenia miesiączkowania, w tym nasilone, bolesne,
nieregularne lub przedłużające się miesiączki, rzadko skąpe miesiączki lub brak miesiączki,
ból jąder lub moszny
- ból w klatce piersiowej, uczucie zimna, pragnienie, dreszcze, uczucie gorąca, zaburzenia chodu
- zwiększenie masy ciała
- lek Dulsevia może wywoływać działania niepożądane, których nie jest się świadomym,
takie jak zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub stężenia potasu we krwi,
zwiększenie aktywności kinazy fosfokreatynowej, stężenia glukozy czy cholesterolu we krwi
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
- ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności w oddychaniu, zawroty głowy z opuchniętym
językiem lub wargami, reakcje alergiczne
- zmniejszenie czynności tarczycy, które może powodować zmęczenie lub zwiększenie masy
ciała
- odwodnienie, małe stężenie sodu we krwi (zwłaszcza u osób w wieku podeszłym; objawami
mogą być: zawroty głowy, osłabienie, stany splątania, uczucie senności, nadmiernego
zmęczenia, nudności lub wymioty, cięższe objawy to omdlenia, drgawki oraz upadki), zespół
nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)
- zachowania samobójcze, stan pobudzenia maniakalnego (nadmierna aktywność, gonitwa myśli
i zmniejszona potrzeba snu), omamy, agresja i przejawy gniewu
- „zespół serotoninowy” (rzadko występująca reakcja, której objawami mogą być mimowolne,
rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni warunkujących ruchy gałki ocznej, pobudzenie,
omamy, śpiączka, nadmierna potliwość, drżenie, wzmożenie odruchów, zwiększone napięcie
mięśniowe, temperatura ciała powyżej 38°C, nudności, wymioty, biegunka), drgawki
- zwiększenie ciśnienia w oku (jaskra)
- kaszel, świsty oddechowe i duszność, z mogącą wystąpić jednocześnie gorączką
- zapalenie jamy ustnej, jasnoczerwona krew w kale, nieprzyjemny oddech, zapalenie
jelita grubego (prowadzące do biegunki)
- niewydolność wątroby, żółte zabarwienie skóry lub białkówek oka (żółtaczka)
- zespół Stevensa-Johnsona (ciężka choroba z owrzodzeniem skóry, jamy ustnej, oczu i narządów
płciowych), ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła (obrzęk
naczynioruchowy)
- skurcz mięśni żuchwy
- nieprawidłowy zapach moczu
- objawy menopauzy, nieprawidłowe wytwarzanie mleka u mężczyzn lub kobiet w gruczołach
piersiowych
- nadmierne krwawienie z pochwy krótko po porodzie (krwotok poporodowy)
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- zapalenie naczyń krwionośnych skóry
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- objawy przedmiotowe i podmiotowe choroby zwanej kardiomiopatią stresową, którymi mogą
być: ból w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy, omdlenia, nieregularne bicie serca.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Dulsevia z nieselektywnymi,
nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) (patrz punkt 4.5).
Choroba wątroby powodująca zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
Nie należy stosować produktu leczniczego Dulsevia w skojarzeniu z fluwoksaminą, cyprofloksacyną
lub enoksacyną (tj. silnymi inhibitorami CYP1A2), ponieważ jednoczesne podawanie tych leków
powoduje zwiększenie stężenia duloksetyny w osoczu (patrz punkt 4.5).
Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkt 4.4).
Przeciwwskazane jest rozpoczynanie leczenia produktu leczniczego Dulsevia u pacjentów
z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym ze względu na potencjalne ryzyko przełomu
nadciśnieniowego (patrz punkty 4.4 i 4.8).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Epizody manii i napady padaczkowe
Produkt leczniczy Dulsevia należy stosować ostrożnie u pacjentów z epizodami manii w wywiadzie
lub z rozpoznaniem zaburzeń afektywnych dwubiegunowych i (lub) napadów padaczkowych.
Rozszerzenie źrenic (mydriaza)
Zgłaszano przypadki rozszerzenia źrenic w związku ze stosowaniem duloksetyny. Dlatego należy
zachować ostrożność zalecając produkt leczniczy Dulsevia pacjentom ze zwiększonym ciśnieniem
wewnątrzgałkowym lub z ryzykiem ostrej jaskry z wąskim kątem.
Ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca
U niektórych pacjentów stosowanie duloksetyny powodowało zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi
i klinicznie istotne nadciśnienie tętnicze. Może być to spowodowane noradrenergicznym wpływem
duloksetyny. Zgłaszano przypadki przełomu nadciśnieniowego podczas stosowania duloksetyny,
zwłaszcza u pacjentów, u których występowało nadciśnienie przed rozpoczęciem leczenia. Dlatego
u pacjentów ze stwierdzonym nadciśnieniem i (lub) innymi chorobami serca zaleca się kontrolowanie
ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w pierwszym miesiącu leczenia. Duloksetynę należy stosować
ostrożnie u pacjentów, których stan może się pogorszyć w następstwie zwiększenia częstości akcji
serca lub wzrostu ciśnienia tętniczego krwi. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego
stosowania duloksetyny i leków, które mogą powodować zaburzenia jej metabolizmu (patrz punkt
4.5). U pacjentów, u których utrzymuje się wysokie ciśnienie tętnicze krwi podczas stosowania
duloksetyny, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stopniowe odstawienie duloksetyny (patrz
punkt 4.8). U pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym krwi nie należy rozpoczynać
leczenia duloksetyną (patrz punkt 4.3).
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny
<30 ml/min) występowało zwiększone stężenie duloksetyny w osoczu. Pacjenci z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek - patrz punkt 4.3. Informacje dotyczące pacjentów z łagodnymi
lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek podano w punkcie 4.2.
Zespół serotoninowy i (lub) złośliwy zespół neuroleptyczny (ang. neuroleptic malignant
syndrome, NMS)
Tak jak w przypadku innych leków serotoninergicznych, zespół serotoninowy lub złośliwy zespół
neuroleptyczny (ang. neuroleptic malignant syndrome, NMS), który jest stanem potencjalnie
zagrażającym życiu, może wystąpić podczas stosowania duloksetyny, zwłaszcza w przypadku
jednoczesnego stosowania innych leków serotoninergicznych [w tym selektywnych inhibitorów
wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
noradrenaliny (SNRI), trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych lub tryptanów], leków
zaburzających metabolizm serotoniny, takich jak inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), leków
przeciwpsychotycznych lub innych antagonistów dopaminy lub buprenorfiny, które mogą wpływać
na neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Jeśli jednoczesne stosowanie duloksetyny i innych leków serotoninergicznych lub neuroleptycznych,
które mogą wpływać na neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne i (lub) dopaminergiczne, jest
klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia
i w przypadku zwiększania dawki.
Objawami zespołu serotoninowego mogą być: zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy,
śpiączka), niestabilność układu autonomicznego (np. tachykardia, zmienne ciśnienie tętnicze krwi,
hipertermia), zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. hiperrefleksja, zaburzenia koordynacji)
i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunka). Zespół serotoninowy
w najcięższej postaci może przypominać NMS, którego objawami są hipertermia, sztywność mięśni,
zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w surowicy, niestabilność układu autonomicznego
z możliwymi szybkimi zmianami parametrów życiowych i zmianami stanu psychicznego.
Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)
Podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dulsevia z lekami ziołowymi zawierającymi
ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) mogą częściej występować działania
niepożądane.
Samobójstwo
Duże zaburzenia depresyjne i zaburzenia lękowe uogólnione: Depresja wiąże się ze zwiększonym
ryzykiem myśli samobójczych, chęci samookaleczenia i samobójstw (zachowania samobójcze).
Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania znaczącej poprawy stanu pacjenta. Ponieważ poprawa
może nie wystąpić w czasie pierwszych kilku tygodni leczenia lub dłużej, należy dokładnie
obserwować pacjentów do czasu uzyskania znaczącej poprawy ich stanu. Ogólnie, doświadczenia
kliniczne pokazują, że ryzyko samobójstw może się zwiększać we wczesnym okresie poprawy stanu
pacjenta.
Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywany jest produkt leczniczy Dulsevia, mogą być
również związane ze zwiększonym ryzykiem zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą
współistnieć z dużymi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych
z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności jak u pacjentów
z dużymi zaburzeniami depresyjnymi.
U pacjentów, u których stwierdzono zachowania samobójcze w wywiadzie i u pacjentów, u których
występowały myśli samobójcze o znacznym nasileniu przed rozpoczęciem leczenia, istnieje
zwiększone ryzyko myśli lub zachowań samobójczych. Pacjenci z tej grupy powinni być uważnie
obserwowani podczas leczenia. Metaanaliza badań klinicznych kontrolowanych placebo z
zastosowaniem leków przeciwdepresyjnych w leczeniu zaburzeń psychicznych wykazała istnienie
zwiększonego ryzyka zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat przyjmujących leki
przeciwdepresyjne w porównaniu z osobami otrzymującymi placebo.
Zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych u pacjentów w trakcie leczenia duloksetyną
lub wkrótce po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8).
Leczenie pacjentów, w szczególności tych z grupy wysokiego ryzyka, powinno odbywać się pod
ścisłą kontrolą lekarza, głównie w początkowym etapie leczenia i po zmianie stosowanej dawki.
Należy poinformować pacjentów (i ich opiekunów) o konieczności obserwowania i niezwłocznego
zgłaszania do lekarza przypadków pogorszenia stanu klinicznego, wystąpienia myśli lub zachowań
samobójczych, lub niecodziennych zmian w zachowaniu.
Ból w obwodowej neuropatii cukrzycowej
Podobnie jak w przypadku innych leków o podobnym profilu farmakologicznym (leki
przeciwdepresyjne), zgłaszano pojedyncze przypadki myśli i zachowań samobójczych w trakcie
leczenia duloksetyną lub wkrótce po zakończeniu leczenia. Czynniki ryzyka zachowań samobójczych
w depresji, patrz powyżej. Lekarze powinni zachęcać pacjentów do zgłaszania w każdej chwili
przypadków wystąpienia u nich niepokojących myśli czy uczuć.
Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat
Produktu leczniczego Dulsevia nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
W badaniach klinicznych zachowania samobójcze (próby samobójcze i myśli samobójcze), wrogość
(przeważnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu) były częściej obserwowane u dzieci
i młodzieży stosującej leki przeciwdepresyjne niż w grupie otrzymującej placebo. Jeżeli, ze względu
na potrzebę kliniczną, zostanie podjęta decyzja o leczeniu, należy uważnie kontrolować czy u pacjenta
nie występują objawy zachowań samobójczych (patrz punkt 5.1). Ponadto, brak długoterminowych
danych o bezpieczeństwie stosowania duloksetyny u dzieci i młodzieży, dotyczących wzrostu,
dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania (patrz punkt 4.8).
Krwotok
Istnieją zgłoszenia o występowaniu objawów zaburzeń krzepnięcia, takich jak wybroczyny, plamica
i krwawienie z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI) i inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin/noradrenaline reuptake inhibitors, SNRI),
w tym duloksetynę. Duloksetyna może zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego (patrz punkt 4.6).
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe
i (lub) leki wpływające na czynność płytek krwi (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne lub kwas
acetylosalicylowy) oraz u pacjentów ze stwierdzoną skłonnością do krwawień.
Hiponatremia
Podczas stosowania duloksetyny zgłaszano występowanie hiponatremii, w tym przypadki
ze zmniejszeniem stężenia sodu w surowicy poniżej 110 mmol/l. Hiponatremia może być
spowodowana zespołem nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH).
Większość tych przypadków wystąpiła u osób w podeszłym wieku, zwłaszcza u osób z zaburzoną
równowagą płynów ustrojowych w wywiadzie lub ze współistniejącymi chorobami predysponującymi
do zaburzeń równowagi płynów. Należy zachować ostrożność u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem
hiponatremii, tj. u pacjentów w podeszłym wieku, z marskością wątroby, pacjentów odwodnionych
lub przyjmujących leki moczopędne.
Przerwanie leczenia
Objawy odstawienia po zakończeniu leczenia występują często, zwłaszcza w przypadku nagłego
przerwania leczenia (patrz punkt 4.8). Podczas badań klinicznych objawy niepożądane po nagłym
przerwaniu leczenia wystąpiły u około 45% pacjentów leczonych duloksetyną i u 23% pacjentów
otrzymujących placebo. Ryzyko objawów odstawienia w przypadku stosowania selektywnych
inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny i noradrenaliny (SNRI) może zależeć od kilku czynników, w tym od czasu leczenia
i stosowanej dawki leku, a także od szybkości zmniejszania dawki. Najczęściej zgłaszane objawy
przedstawiono w punkcie 4.8. Zazwyczaj objawy te są łagodne lub umiarkowane, jednak u niektórych
pacjentów mogą być ciężkie. Objawy występują zazwyczaj w ciągu pierwszych kilku dni po
przerwaniu leczenia, jednak istnieją bardzo rzadkie zgłoszenia o wystąpieniu objawów u pacjentów,
którzy nieumyślnie pominęli dawkę duloksetyny. Na ogół objawy te ustępują samoistnie, zwykle
w ciągu 2 tygodni, chociaż u niektórych pacjentów mogą utrzymywać się dłużej (od 2 do 3 miesięcy
lub dłużej). Z tego powodu w przypadku przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki
duloksetyny w okresie nie krótszym niż 2 tygodnie, w zależności od wymagań pacjenta (patrz
punkt 4.2).
Osoby w podeszłym wieku
Dane dotyczące stosowania duloksetyny w dawce 120 mg u pacjentów w podeszłym wieku z dużymi
zaburzeniami depresyjnymi i zaburzeniami lękowymi uogólnionymi są ograniczone. Dlatego należy
zachować ostrożność w przypadku stosowania maksymalnej dawki u osób w podeszłym wieku
(patrz punkty 4.2 i 5.2).
Akatyzja, niepokój psychoruchowy
Stosowanie duloksetyny wiązało się z występowaniem akatyzji, charakteryzującej się uczuciem
niepokoju subiektywnie odczuwanego jako nieprzyjemny lub przygnębiający oraz koniecznością
poruszania się, często połączoną z niemożnością spokojnego usiedzenia lub ustania w miejscu.
Największe prawdopodobieństwo wystąpienia tego objawu zachodzi w okresie pierwszych kilku
tygodni leczenia. U pacjentów, u których wystąpiły takie objawy, zwiększanie dawki może być
szkodliwe.
Produkty lecznicze zawierające duloksetynę
Duloksetyna jest stosowana pod różnymi nazwami handlowymi w różnych wskazaniach (w leczeniu
bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej, leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, leczeniu
zaburzeń lękowych uogólnionych i wysiłkowego nietrzymania moczu). Należy unikać jednoczesnego
stosowania więcej niż jednego z tych produktów leczniczych.
Zapalenie wątroby lub zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Podczas stosowania duloksetyny obserwowano uszkodzenie wątroby, w tym znaczne zwiększenie
aktywności enzymów wątrobowych (>10-krotnie przekraczające górną granicę normy), zapalenie
wątroby i żółtaczkę (patrz punkt 4.8). Większość z tych działań niepożądanych wystąpiła
w pierwszych miesiącach leczenia. Uszkodzenie wątroby występowało głównie na poziomie
hepatocytów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania duloksetyny u pacjentów stosujących
inne leki, które mogą powodować uszkodzenia wątroby.
Zaburzenia czynności seksualnych
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors,
SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine
reuptake inhibitors, SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń czynności seksualnych
(patrz punkt 4.8). Zgłaszano przypadki długotrwałych zaburzeń czynności seksualnych, w których
objawy utrzymywały się pomimo przerwania stosowania SSRI i (lub) SNRI.
Sacharoza
Produkt leczniczy Dulsevia zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami
związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem
sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO): Ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego,
nie należy stosować duloksetyny jednocześnie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami
monoaminooksydazy (IMAO) lub w okresie przynajmniej 14 dni po przerwaniu leczenia IMAO.
Ze względu na okres półtrwania duloksetyny, powinno upłynąć przynajmniej 5 dni od odstawienia
produktu leczniczego Dulsevia przed rozpoczęciem stosowania IMAO (patrz punkt 4.3).
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dulsevia i selektywnych,
odwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), takich jak moklobemid (patrz punkt 4.4).
Antybiotyk linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym IMAO i nie należy go stosować u pacjentów
leczonych produktem leczniczym Dulsevia (patrz punkt 4.4).
Inhibitory CYP1A2: Ponieważ duloksetyna jest metabolizowana przez CYP1A2, jednoczesne
stosowanie duloksetyny i silnych inhibitorów CYP1A2 może spowodować zwiększenie stężenia
duloksetyny. Fluwoksamina (w dawce 100 mg raz na dobę), silny inhibitor CYP1A2, zmniejszała
pozorny klirens osoczowy duloksetyny o około 77% i zwiększała pole pod krzywą AUC0-t
sześciokrotnie. Z tego powodu nie należy podawać produktu leczniczego Dulsevia w skojarzeniu
z silnymi inhibitorami CYP1A2, takimi jak fluwoksamina (patrz punkt 4.3).
Produkty lecznicze działające na ośrodkowy układ nerwowy (OUN): Z wyjątkiem przypadków
opisanych w niniejszym punkcie, nie przeprowadzono systematycznej oceny ryzyka związanego
ze stosowaniem duloksetyny w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi działającymi na OUN.
Z tego powodu zaleca się ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania produktu leczniczego
Dulsevia z innymi produktami leczniczymi lub substancjami działającymi na ośrodkowy układ
nerwowy, w tym z alkoholem i lekami uspokajającymi (np. benzodiazepiny, opioidowe leki
przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital, leki przeciwhistaminowe o działaniu
uspokajającym).
Substancje działające na receptory serotoninergiczne: W rzadkich przypadkach zgłaszano zespół
serotoninowy u pacjentów stosujących jednocześnie selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu
serotoniny (SSRI) lub noradrenaliny (SNRI) i leki działające na receptory serotoninergiczne. Należy
zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dulsevia i leków
serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, selektywne
inhibitory zwrotnego wychwytu noradrenaliny, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych,
np. klomipraminy i amitryptyliny, IMAO, takich jak moklobemid lub linezolid, produktów
leczniczych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) lub tryptanów,
buprenorfiny, tramadolu, petydyny i tryptofanu (patrz punkt 4.4).
Wpływ duloksetyny na inne produkty lecznicze
Leki metabolizowane przez CYP1A2: Jednoczesne stosowanie duloksetyny (60 mg dwa razy na dobę)
nie wpływało istotnie na farmakokinetykę teofiliny, substratu enzymu CYP1A2.
Leki metabolizowane przez CYP2D6: Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6.
Po podaniu duloksetyny w dawce 60 mg dwa razy na dobę i pojedynczej dawki dezypraminy,
substratu CYP2D6, pole pod krzywą AUC dezypraminy zwiększyło się trzykrotnie. Jednoczesne
podawanie duloksetyny (40 mg dwa razy na dobę) zwiększa pole pod krzywą AUC tolterodyny
(podawanej w dawce 2 mg dwa razy na dobę) w stanie równowagi o 71%, lecz nie wpływa na
farmakokinetykę jej aktywnego metabolitu 5-hydroksylowego. Nie jest zalecane dostosowanie dawki.
Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego podawania produktu leczniczego Dulsevia
z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP2D6 (rysperydon, trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne, takie jak nortryptylina, amitryptylina i imipramina), w szczególności gdy mają
wąski indeks terapeutyczny (np. flekainid, propafenon i metoprolol).
Doustne środki antykoncepcyjne i inne leki steroidowe: Wyniki badań in vitro wskazują,
że duloksetyna nie pobudza katalitycznej aktywności CYP3A. Nie przeprowadzono szczegółowych
badań interakcji in vivo.
Przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe produkty lecznicze: Należy zachować ostrożność w przypadku
jednoczesnego stosowania duloksetyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych lub
przeciwpłytkowych, ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia wynikającego z interakcji
farmakodynamicznej. Ponadto, zgłaszano zwiększenie wartości współczynnika INR
(ang. International Normalized Ratio) w przypadku jednoczesnego stosowania u pacjentów
duloksetyny i warfaryny. Natomiast skojarzone stosowanie duloksetyny i warfaryny w ustalonych
warunkach, u zdrowych ochotników, podczas klinicznego badania farmakologicznego nie
powodowało klinicznie istotnej zmiany współczynnika INR w stosunku do wartości początkowej,
oraz w farmakokinetyce R- lub S-warfaryny.
Wpływ innych produktów leczniczych na duloksetynę
Leki zobojętniające sok żołądkowy i antagoniści receptora histaminowego H2: Jednoczesne
stosowanie duloksetyny z lekami zobojętniającymi zawierającymi glin i magnez lub duloksetyny
z famotydyną nie wpływało w sposób istotny na szybkość ani na stopień wchłaniania duloksetyny
po doustnym podaniu dawki 40 mg.
Substancje zwiększające aktywność CYP1A2: Analizy farmakokinetyczne wykazały, że u osób
palących stężenie duloksetyny w osoczu jest prawie o 50% mniejsze niż u osób niepalących.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
a. Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanymi objawami niepożądanymi u pacjentów przyjmujących duloksetynę były:
nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność i zawroty głowy. Jednak większość najczęściej
zgłaszanych objawów niepożądanych miała łagodne lub umiarkowane nasilenie, zwykle występowała
krótko po rozpoczęciu terapii i w większości przypadków ustępowała w miarę kontynuowania
leczenia.
b. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W Tabeli 1 przedstawiono działania niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych oraz obserwowane
podczas badań klinicznych kontrolowanych placebo.
Tabela 1: Działania niepożądane
Ocena częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często
(≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana
(częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Bardzo często: Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
9
Niezbyt często: Zapalenie krtani
Bardzo często: Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: Reakcja anafilaktyczna Zespół nadwrażliwości
Bardzo często: Zaburzenia endokrynologiczne
Rzadko: Niedoczynność tarczycy
Bardzo często: Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Zmniejszenie łaknienia
Niezbyt często: Hiperglikemia (zgłaszana głównie u pacjentów z cukrzycą)
Rzadko: Odwodnienie Hiponatremia Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)6
Bardzo często: Zaburzenia psychiczne
Często: Bezsenność Pobudzenie Zmniejszenie libido Lęk Zaburzenia orgazmu Niezwykłe sny
Niezbyt często: Samobójcze myśli5,7 Zaburzenia snu Bruksizm Dezorientacja Apatia
Rzadko: Samobójcze zachowania5,7 Stan pobudzenia maniakalnego Omamy Agresja i gniew4
Bardzo często: Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Ból głowy Senność
Często: Zawroty głowy Letarg Drżenie Parestezja
Niezbyt często: Drgawki kloniczne mięśni Akatyzja7 Nerwowość Zaburzenia uwagi Zaburzenia smaku Dyskineza Zespół niespokojnych nóg Pogorszenie jakości snu
Rzadko: Zespół serotoninowy6 Drgawki1 Niepokój psychoruchowy6 Objawy pozapiramidowe6
Bardzo często: Zaburzenia oka
Często: Niewyraźne widzenia
Niezbyt często: Rozszerzenie źrenicy Zaburzenia widzenia
Rzadko: Jaskra
Bardzo często: Zaburzenia ucha i błędnika
Często: Szumy w uszach1
Niezbyt często: Zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika Ból ucha
Bardzo często: Zaburzenia serca
10
Często: Kołatanie serca
Niezbyt często: Tachykardia Arytmia nadkomorowa, głównie migotanie przedsionków
Częstość nieznana: Kardiomiopatia stresowa (kardiomiopatia takotsubo)
Bardzo często: Zaburzenia naczyniowe
Często: Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi3 Nagłe zaczerwienienie twarzy
Niezbyt często: Omdlenia2 Nadciśnienie tętnicze3,7 Niedociśnienie ortostatyczne2 Uczucie zimna w kończynach
Rzadko: Przełom nadciśnieniowy3,6
Bardzo często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Ziewanie
Niezbyt często: Ucisk w gardle Krwawienie z nosa
Rzadko: Śródmiąższowa choroba płuc10 Eozynofilowe zapalenie płuc6
Bardzo często: Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: Nudności Suchość w jamie ustnej
Często: Zaparcie Biegunka Ból brzucha Wymioty Niestrawność Wzdęcia
Niezbyt często: Krwotok z przewodu pokarmowego7 Zapalenie żołądka i jelit Odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej lub gazu Zapalenie błony śluzowej żołądka Zaburzenia połykania
Rzadko: Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej Obecność świeżej krwi w kale Nieprzyjemny oddech Mikroskopowe zapalenie jelita grubego9
Bardzo często: Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często: Zapalenie wątroby3 Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna) Ostre uszkodzenie wątroby
Rzadko: Niewydolność wątroby6 Żółtaczka6
Bardzo często: Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Zwiększona potliwość Wysypka
Niezbyt często: Nocne pocenie Pokrzywka Kontaktowe zapalenie skóry Zimne poty Nadwrażliwość na światło
Rzadko: Zespół Stevensa- Johnsona6 Obrzęk naczynioruchowy6
Bardzo rzadko: Zapalenie naczyń skóry
11
Niezbyt często: Zwiększona skłonność do powstawania siniaków
Bardzo często: Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: Ból mięśniowoszkieletowy Kurcze mięśni
Niezbyt często: Sztywność mięśni Drganie mięśni
Rzadko: Szczękościsk
Bardzo często: Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Bolesne lub utrudnione oddawanie moczu Częstomocz
Niezbyt często: Zatrzymanie moczu Uczucie parcia na pęcherz Oddawanie moczu w nocy Nadmierne wydzielanie moczu Zmniejszenie diurezy
Rzadko: Nieprawidłowy zapach moczu
Bardzo często: Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często: Zaburzenia erekcji Zaburzenia ejakulacji Opóźniona ejakulacja
Niezbyt często: Krwotok w obrębie dróg rodnych Zaburzenia menstruacyjne Zaburzenia seksualne Ból jąder
Rzadko: Objawy menopauzy Mlekotok Hiperprolaktynemia Krwotok poporodowy6
Bardzo często: Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Upadki8 Zmęczenie
Niezbyt często: Ból w klatce piersiowej7 Złe samopoczucie Uczucie zimna Pragnienie Dreszcze Zmęczenie Uczucie gorąca Zaburzenia chodu
Bardzo często: Badania diagnostyczne
Często: Zmniejszenie masy ciała
Niezbyt często: Zwiększenie masy ciała Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi Zwiększenie stężenia potasu we krwi
Rzadko: Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi
1Drgawki i szumy w uszach zgłaszano także po zakończeniu leczenia.
2 Niedociśnienie ortostatyczne oraz omdlenia zgłaszane były szczególnie w początkowym okresie
leczenia.
3 Patrz punkt 4.4.
12
4 Przypadki agresji i przejawów gniewu zgłaszane były szczególnie w początkowym okresie leczenia
lub po zakończeniu leczenia.
5 Przypadki myśli i zachowań samobójczych zgłaszane były podczas terapii duloksetyną lub wkrótce
po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.4).
6 Częstość występowania działań niepożądanych, których nie obserwowano podczas badań
klinicznych kontrolowanych placebo, oszacowana na podstawie zgłoszeń po wprowadzeniu produktu
do obrotu.
7 Różnica nieistotna statystycznie w porównaniu z placebo.
8 Upadki były częstsze u osób w podeszłym wieku (≥65 lat).
9 Szacunkowa częstość na podstawie danych ze wszystkich badań klinicznych.
10Częstość występowania szacowana na podstawie badań klinicznych z kontrolą placebo.
c. Opis wybranych działań niepożądanych
Przerwanie stosowania duloksetyny (zwłaszcza nagłe) często powoduje wystąpienie objawów
odstawiennych. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą: zawroty głowy, zaburzenia czucia
(w tym parestezja lub wrażenie porażenia prądem, szczególnie w obrębie głowy), zaburzenia snu
(w tym bezsenność i nasilone marzenia senne), zmęczenie, senność, pobudzenie lub niepokój,
nudności i (lub) wymioty, drżenie, bóle głowy, bóle mięśni, drażliwość, biegunka, nadmierna
potliwość i zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika.
Zazwyczaj, w przypadku stosowania produktów z grupy SSRI oraz SNRI, objawy te są łagodne
lub umiarkowane, przemijające, jednak u niektórych pacjentów mogą być one ciężkie
i (lub) utrzymywać się przez dłuższy czas. Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki,
kiedy kontynuacja leczenia duloksetyną nie jest już konieczna (patrz punkty 4.2 i 4.4).
W trzech 12-tygodniowych badaniach klinicznych (faza ostra), w których stosowano duloksetynę
u pacjentów z bólem w neuropatii cukrzycowej obserwowano niewielkie, lecz istotne statystycznie
zwiększenie stężenia glukozy we krwi na czczo u pacjentów leczonych duloksetyną. Zarówno
u pacjentów leczonych duloksetyną, jak i u pacjentów otrzymujących placebo, poziom HbA1c był
stały. W fazie rozszerzenia tych badań, trwającej do 52 tygodni, stwierdzono zwiększenie poziomu
HbA1c w grupie otrzymującej duloksetynę i w grupach leczonych standardowo, jednak średni wzrost
wartości był o 0,3% większy w grupie leczonej duloksetyną. Zaobserwowano także niewielkie
zwiększenie stężenia glukozy na czczo oraz cholesterolu całkowitego u pacjentów leczonych
duloksetyną. W grupie leczonej standardowo wyniki badań laboratoryjnych wykazały nieznaczne
zmniejszenie tych parametrów.
Skorygowany odstęp QT u pacjentów leczonych duloksetyną nie różnił się od obserwowanego
u pacjentów otrzymujących placebo. Nie obserwowano klinicznie istotnych różnic w pomiarach QT,
PR, QRS i QTcB u pacjentów leczonych duloksetyną i pacjentów otrzymujących placebo.
d. Dzieci i młodzież
Łącznie 509 pacjentów w wieku od 7 do 17 lat z dużymi zaburzeniami depresyjnymi
oraz 241 pacjentów w wieku od 7 do 17 lat z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi było leczonych
duloksetyną w badaniach klinicznych. Ogólnie profil działań niepożądanych po zastosowaniu
duloksetyny u dzieci i młodzieży był podobny do obserwowanego u osób dorosłych.
Łącznie u 467 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży początkowo losowo przyporządkowanych
do grupy otrzymującej duloksetynę w badaniach klinicznych odnotowano zmniejszenie masy ciała
średnio o 0,1 kg po 10 tygodniach w porównaniu z obserwowanym zwiększeniem o średnio 0,9 kg
u 353 pacjentów, którym podawano placebo. Następnie, po okresie przedłużenia badania trwającym
od czterech do sześciu miesięcy u pacjentów zazwyczaj obserwowano tendencję do odzyskiwania
ich przewidywanej percentylowej masy początkowej, wyznaczonej na podstawie danych
demograficznych dobranych pod względem wieku i płci rówieśników.
W trwających do 9 miesięcy badaniach, u dzieci i młodzieży leczonych duloksetyną obserwowano
mniejszy o 1% całkowity średni wzrost na siatce centylowej (mniejszy o 2% u dzieci w wieku od 7
do 11 lat i większy o 0,3% u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat) (patrz punkt 4.4).
13
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Duloxetinum 30 mg (kapsułki dojelitowe, twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki; Sacharoza, ziarenka (sacharoza, skrobia kukurydziana); Hypromeloza 6 cP; Sacharoza; Kwas askorbowy; Hypromelozy octanobursztynian; Talk; Trietylu cytrynian; Tytanu dwutlenek (E 171); Korpus kapsułki; Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171); Indygotyna (E 132) - tylko w kapsułkach o mocy 60 mg; Żelaza tlenek żółty (E 172) - tylko w kapsułkach o mocy 60 mg; Wieczko kapsułki; Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171); Indygotyna (E 132); Tusz; Szelak (E 904); Glikol propylenowy (E 1520); Żelaza tlenek czarny (E 172); Potasu wodorotlenek (E 525) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- glikol propylenowy: w składzie
- sacharoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały żółty nadruk: 30 nadruk: 60
30 mg: białe do lekko zabarwionych peletki w twardej żelatynowej kapsułce o rozmiarze 3 (długość kapsułki: około 16 mm). Korpus kapsułki jest biały a wieczko kapsułki jest ciemnoniebieskie. Na korpusie kapsułki znajduje się czarny napis „30”. 60 mg: białe do lekko zabarwionych peletki w twardej żelatynowej kapsułce o rozmiarze 1 (długość kapsułki: około 19 mm). Korpus kapsułki jest żółtawozielony a wieczko kapsułki jest ciemnoniebieskie. Na korpusie kapsułki znajduje się czarny napis „60”. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały żółty nadruk: 30 nadruk: 60
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem duloksetyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania produktu leczniczego Dulsevia może wystąpić sedacja i zawroty głowy. Należy poinformować pacjentów, aby unikali potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów czy obsługiwanie maszyn, w przypadku wystąpienia sedacji lub zawrotów głowy.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
142 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia; Zaburzenia żołądka i jelit; Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych; Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej; Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej; Zaburzenia nerek i dróg moczowych
- często: Zmniejszenie łaknienia; Bezsenność; Pobudzenie; Zmniejszenie libido; Lęk; Zaburzenia orgazmu; Niezwykłe sny; Letarg; Drżenie; Parestezja; Niewyraźne widzenia; Szumy w uszach; Kołatanie serca; Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi; Nagłe zaczerwienienie twarzy; Ziewanie; Zaparcie; Biegunka; Ból brzucha; Wymioty; Niestrawność; Wzdęcia; Zwiększona potliwość; Wysypka; Ból mięśniowoszkieletowy; Kurcze mięśni; Bolesne lub utrudnione oddawanie moczu; Częstomocz; Zaburzenia erekcji; Zaburzenia ejakulacji; Opóźniona ejakulacja; Upadki; Zmęczenie; Zmniejszenie masy ciała
- niezbyt często: Zapalenie krtani; Hiperglikemia; Samobójcze myśli; Zaburzenia snu; Bruksizm; Dezorientacja; Apatia; Drgawki kloniczne mięśni; Akatyzja; Nerwowość; Zaburzenia uwagi; Zaburzenia smaku; Dyskineza; Zespół niespokojnych nóg; Pogorszenie jakości snu; Drgawki; Rozszerzenie źrenicy; Zaburzenia widzenia; Zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika; Ból ucha; Tachykardia; Arytmia nadkomorowa, głównie migotanie przedsionków; Omdlenia; Nadciśnienie tętnicze; Niedociśnienie ortostatyczne; Uczucie zimna w kończynach; Ucisk w gardle; Krwawienie z nosa; Krwotok z przewodu pokarmowego; Zapalenie żołądka i jelit; Odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej lub gazu; Zapalenie błony śluzowej żołądka; Zaburzenia połykania; Zapalenie wątroby; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna); Ostre uszkodzenie wątroby; Nocne pocenie; Pokrzywka; Kontaktowe zapalenie skóry; Zimne poty; Nadwrażliwość na światło; Zwiększona skłonność do powstawania siniaków; Sztywność mięśni; Drganie mięśni; Zatrzymanie moczu; Uczucie parcia na pęcherz; Oddawanie moczu w nocy; Nadmierne wydzielanie moczu; Zmniejszenie diurezy; Krwotok w obrębie dróg rodnych; Zaburzenia menstruacyjne; Zaburzenia seksualne; Ból jąder; Ból w klatce piersiowej; Złe samopoczucie; Uczucie zimna; Pragnienie; Dreszcze; Uczucie gorąca; Zaburzenia chodu; Zwiększenie masy ciała; Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi; Zwiększenie stężenia potasu we krwi
- rzadko: Reakcja anafilaktyczna; Zespół nadwrażliwości; Niedoczynność tarczycy; Odwodnienie; Hiponatremia; Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH); Samobójcze zachowania; Stan pobudzenia maniakalnego; Omamy; Agresja i gniew; Zespół serotoninowy; Niepokój psychoruchowy; Objawy pozapiramidowe; Jaskra; Przełom nadciśnieniowy; Śródmiąższowa choroba płuc; Eozynofilowe zapalenie płuc; Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; Obecność świeżej krwi w kale; Nieprzyjemny oddech; Mikroskopowe zapalenie jelita grubego; Niewydolność wątroby; Żółtaczka; Zespół Stevensa- Johnsona; Obrzęk naczynioruchowy; Szczękościsk; Nieprawidłowy zapach moczu; Objawy menopauzy; Mlekotok; Hiperprolaktynemia; Krwotok poporodowy; Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi
- bardzo rzadko: Zapalenie naczyń skóry
- częstość nieznana: Kardiomiopatia stresowa (kardiomiopatia takotsubo)
- częstość niepodana w tekście: nudności; ból głowy; suchość w jamie ustnej; senność; zawroty głowy
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Duloksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych ze względu na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1).” · ChPL, pkt 4.2
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Duloksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych ze względu na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności duloksetyny w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych u dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 17 lat. Aktualne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2. Nie badano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności duloksetyny w leczeniu bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. Brak dostępnych danych.”- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być przyjmowane podczas posiłku lub między posiłkami.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa u pacjentów z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi wynosi 30 mg raz na dobę i może być przyjmowana podczas posiłku lub między posiłkami.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku Nie zaleca się dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku, jedynie ze względu na wiek pacjenta. Jednakże, tak jak w przypadku innych produktów leczniczych, należy zachować ostrożność stosując produkt leczniczy Dulsevia u osób w podeszłym wieku, szczególnie u pacjentów z dużymi zaburzeniami depresyjnymi lub zaburzeniami lękowymi uogólnionymi w przypadku podawania dawki 120 mg na dobę, dla której istnieją ograniczone dane (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Stosowanie produktu leczniczego Dulsevia u pacjentów z chorobami wątroby powodującymi zaburzenia czynności wątroby jest przeciwskazane (patrz punkty 4.3 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30 do 80 ml/min). Stosowanie produktu leczniczego Dulsevia u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek jest przeciwskazane (klirens kreatyniny <30 ml/min; patrz punkt 4.3).” - Płodność: „Płodność W badaniach na zwierzętach stosowanie duloksetyny nie miało wpływu na płodność u mężczyzn, natomiast u kobiet skutki były widoczne tylko w przypadku stosowania dawek, które powodowały toksyczność u matek.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku, gdy stopień narażenia układowego (pole pod krzywą AUC) duloksetyny był mniejszy niż maksymalna ekspozycja kliniczna (patrz punkt 5.3). Wyniki dwóch dużych badań obserwacyjnych (jedno przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej z udziałem 2500 kobiet przyjmujących duloksetynę w pierwszym trymestrze ciąży, a drugie w Unii Europejskiej z udziałem 1500 kobiet przyjmujących duloksetynę w pierwszym trymestrze ciąży) nie wskazują na zwiększenie ogólnego ryzyka wystąpienia poważnych wrodzonych wad rozwojowych u dzieci.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią W badaniu obejmującym 6 pacjentek, które podczas laktacji nie karmiły dzieci piersią, stwierdzono, że duloksetyna bardzo słabo przenika do mleka kobiecego. Szacowana dawka dobowa w miligramach w przeliczeniu na kilogram masy ciała dla niemowląt wynosi około 0,14% dawki stosowanej u matki (patrz punkt 5.2). Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Dulsevia w okresie karmienia piersią, ponieważ nie jest określone bezpieczeństwo stosowania duloksetyny u niemowląt.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być przyjmowane podczas posiłku lub między posiłkami.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Zalecana dawka początkowa u pacjentów z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi wynosi 30 mg raz na dobę i może być przyjmowana podczas posiłku lub między posiłkami.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol
„Dulsevia z innymi produktami leczniczymi lub substancjami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, w tym z alkoholem i lekami uspokajającymi (np. benzodiazepiny, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital, leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym).”
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dulsevia
Kiedy nie stosować leku Dulsevia
- jeśli pacjent ma uczulenie na duloksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby,
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek,
- jeśli pacjent przyjmuje lub w ciągu ostatnich 14 dni przyjmował inny lek, będący inhibitorem
monoaminooksydazy (IMAO) (patrz „Dulsevia a inne leki”),
- jeśli pacjent przyjmuje fluwoksaminę, która zazwyczaj jest stosowana w leczeniu depresji,
cyprofloksacynę lub enoksacynę, leki, które są stosowane w leczeniu niektórych zakażeń,
- jeśli pacjent przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę (patrz „Dulsevia a inne leki”).
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występuje wysokie ciśnienie tętnicze krwi lub choroba
serca. Lekarz zdecyduje, czy pacjent powinien przyjmować lek Dulsevia.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Poniżej wymieniono kilka przyczyn, z powodu których lek Dulsevia może być nieodpowiedni
dla pacjenta. Pacjent przed przyjęciem leku Dulsevia powinien poinformować lekarza,
jeżeli występuje którykolwiek z poniższych przypadków:
- przyjmowanie innych leków przeciwdepresyjnych, tryptanów, leków przeciwpsychotycznych,
buprenorfiny. Stosowanie tych leków jednocześnie z lekiem Dulsevia może prowadzić
do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz „Dulsevia a inne leki”
oraz „Możliwe działania niepożądane”),
- przyjmowanie leków ziołowych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum
perforatum),
- choroba nerek,
- występowanie w przeszłości napadów padaczkowych,
- występowanie obecnie lub w przeszłości epizodów manii,
- zaburzenia afektywne dwubiegunowe,
- choroby oczu, takie jak określony rodzaj jaskry (podwyższone ciśnienie w oku),
- zaburzenia krzepnięcia w przeszłości (skłonność do powstawania siniaków),
w szczególności jeżeli pacjentka jest w ciąży (patrz „Ciąża i karmienie piersią”),
- ryzyko wystąpienia zmniejszonego stężenia sodu (na przykład podczas przyjmowania leków
moczopędnych, zwłaszcza przez osoby w wieku podeszłym),
- przyjmowanie innych leków, które mogą powodować uszkodzenie wątroby,
- przyjmowanie innych leków zawierających duloksetynę (patrz „Dulsevia a inne leki”).
Należy również skontaktować się z lekarzem:
Jeśli u pacjenta wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe, takie jak niepokój, omamy, utrata
koordynacji, przyspieszone bicie serca, podwyższona temperatura ciała, szybkie zmiany ciśnienia
krwi, wzmożone odruchy, biegunka, śpiączka, nudności, wymioty, ponieważ może to oznaczać zespół
serotoninowy.
W najcięższej postaci zespół serotoninowy może przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny
(ang. Neuroleptic Malignant Syndrome, NMS). Objawami przedmiotowymi i podmiotowymi
złośliwego zespołu neuroleptycznego mogą być: połączenie gorączki, przyspieszonego bicia serca,
pocenia się, silnej sztywności mięśni, splątania, zwiększenia aktywności enzymów mięśniowych
(oznaczanych na podstawie badania krwi).
Leki takie, jak Dulsevia (tak zwane SSRI lub SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów
zaburzeń czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały
się po przerwaniu leczenia.
Dulsevia może wywoływać uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego usiedzenia lub ustania
w miejscu. W razie wystąpienia takich objawów, należy poinformować o tym lekarza.
Myśli samobójcze i pogłębiająca się depresja lub stany lękowe
Depresja i (lub) stany lękowe mogą przyczynić się do wystąpienia myśli o samookaleczeniu
lub samobójstwie. Mogą się one nasilić po rozpoczęciu przyjmowania leków przeciwdepresyjnych,
ponieważ musi upłynąć trochę czasu, zazwyczaj dwa tygodnie lub dłużej, zanim leki te zaczną działać.
Myśli te mogą nasilić się:
- u pacjentów, u których wcześniej występowały myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu,
- u młodych dorosłych. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko wystąpienia
zachowań samobójczych u dorosłych w wieku poniżej 25 lat z chorobami psychicznymi, którzy
byli leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.
W razie wystąpienia myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem lub bezpośrednio udać się do szpitala.
Pomocne może okazać się powiadomienie krewnego lub bliskiego przyjaciela o stanie depresyjnym
lub lękowymi poproszenie o przeczytanie tej ulotki dla pacjenta. Można również zapytać o ich opinię,
czy stan depresyjny lub lękowy nie nasilił się, a zmiany w zachowaniu nie budzą niepokoju.
Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat
Zazwyczaj lek Dulsevia nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
U pacjentów w wieku poniżej 18 lat, którzy przyjmują leki z tej grupy, występuje większe ryzyko
wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość
(przeważnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu). Jednakże, lekarz może zalecić
stosowanie leku Dulsevia u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, jeżeli zdecyduje, że jest to dla nich
korzystne. W razie wątpliwości w sytuacji, gdy lekarz zaleci stosowanie leku Dulsevia u pacjenta
w wieku poniżej 18 lat, należy ponownie skontaktować się z lekarzem. Należy poinformować lekarza,
jeżeli u pacjenta w wieku poniżej 18 lat przyjmującego lek Dulsevia wystąpi którekolwiek
z wymienionych powyżej działań niepożądanych lub jego nasilenie. Ponadto, brak długoterminowych
danych o bezpieczeństwie stosowania duloksetyny w tej grupie wiekowej, dotyczących wzrostu,
dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.
Dulsevia a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również o tych,
które wydawane są bez recepty.
Duloksetyna, główny składnik leku Dulsevia, występuje także w innych lekach stosowanych
w leczeniu innych chorób:
- ból w neuropatii cukrzycowej, depresja, lęk i nietrzymanie moczu.
Należy unikać jednoczesnego stosowania więcej niż jednego z tych leków. Pacjent powinien
skonsultować się z lekarzem, jeśli przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę.
Lekarz zdecyduje, czy można przyjmować lek Dulsevia jednocześnie z innymi lekami. Nie należy
zaczynać lub przerywać stosowania innych leków, w tym leków wydawanych bez recepty
i preparatów ziołowych bez skontaktowania się z lekarzem.
Należy poinformować lekarza w razie przyjmowania któregokolwiek z wymienionych poniżej leków:
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO): Nie należy przyjmować leku Dulsevia jednocześnie
z innym lekiem przeciwdepresyjnym, zwanym inhibitorem monoaminooksydazy (IMAO)
lub w krótkim odstępie czasu (w ciągu 14 dni) po zaprzestaniu stosowania IMAO. Przykłady IMAO
to: moklobemid (lek przeciwdepresyjny) oraz linezolid (antybiotyk). Jednoczesne przyjmowanie
IMAO z wieloma lekami wydawanymi na receptę, w tym z lekiem Dulsevia, może powodować
ciężkie lub nawet zagrażające życiu działania niepożądane. Po odstawieniu IMAO musi upłynąć
przynajmniej 14 dni zanim rozpocznie się przyjmowanie leku Dulsevia. Zanim zacznie się
przyjmowanie IMAO musi upłynąć przynajmniej 5 dni od odstawienia leku Dulsevia.
Leki powodujące senność: Do leków tych należą leki wydawane na receptę w tym benzodiazepiny,
silne leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital i leki przeciwhistaminowe.
Leki zwiększające stężenie serotoniny: Tryptany, buprenorfina (lek stosowany w leczeniu bólu
lub uzależnienia od opioidów), tramadol, tryptofan, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego
serotoniny (np. paroksetyna i fluoksetyna), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny
(np. wenlafaksyna), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. klomipramina, amitryptylina),
petydyna, ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) i IMAO (np. moklobemid
i linezolid). Leki te zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zespół
serotoninowy (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Możliwe działania niepożądane”).
W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów podczas stosowania tych leków jednocześnie z lekiem
Dulsevia, należy skontaktować się z lekarzem.
Doustne leki przeciwzakrzepowe lub leki przeciwpłytkowe: Leki, które rozrzedzają krew
lub zapobiegają krzepnięciu krwi. Leki te mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia krwawienia.
Dulsevia z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Dulsevia można przyjmować w czasie posiłków lub między posiłkami. Należy zachować
ostrożność, spożywając alkohol podczas przyjmowania leku Dulsevia.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
- Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeżeli podczas stosowania leku Dulsevia zajdzie
w ciążę lub planuje zajść w ciążę. Pacjentka może przyjmować lek Dulsevia dopiero
po omówieniu z lekarzem spodziewanych korzyści z leczenia i możliwego zagrożenia
dla nienarodzonego dziecka.
- Pacjentka powinna poinformować położną i (lub) lekarza o przyjmowaniu leku Dulsevia.
Stosowanie w czasie ciąży podobnych leków (selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny) może zwiększać ryzyko ciężkiego stanu u dzieci, nazywanego przetrwałym
nadciśnieniem płucnym noworodków, powodującego szybszy oddechu dziecka i sinicę.
Takie objawy występują zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po urodzeniu. Jeśli pacjentka
stwierdzi ich wystąpienie u swojego dziecka, powinna natychmiast skontaktować się z położną
i (lub) lekarzem.
- Jeśli pacjentka przyjmuje lek Dulsevia pod koniec trwania ciąży, pewne objawy mogą wystąpić
u jej dziecka w chwili urodzenia. Zwykle występują one w chwili urodzenia lub w ciągu kilku
dni po urodzeniu. Objawy te mogą obejmować wiotkość mięśni, drżenie, drżączkę, trudności
w karmieniu, problemy z oddychaniem i napady drgawek. Jeśli pacjentka stwierdzi wystąpienie
któregokolwiek z tych objawów lub martwi ją stan zdrowia dziecka, powinna zwrócić się
do lekarza lub położnej z prośbą o pomoc.
- Jeśli pacjentka przyjmuje lek Dulsevia pod koniec trwania ciąży, jest zwiększone ryzyko
nadmiernego krwawienia z pochwy krótko po porodzie, szczególnie w przypadku
występowania w przeszłości zaburzeń krzepnięcia. Należy poinformować lekarza lub położną
o przyjmowaniu duloksetyny, aby mogli zalecić odpowiednie postępowanie.
- Dostępne dane dotyczące stosowania leku Dulsevia w ciągu pierwszych trzech miesięcy ciąży,
ogólnie nie wykazują zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dziecka. Jeśli pacjentka
przyjmuje lek Dulsevia w drugiej połowie ciąży, może wystąpić zwiększone ryzyko wczesnego
porodu, głównie między 35. a 36. tygodniem ciąży (6 dodatkowych przedwcześnie urodzonych
niemowląt na każde 100 kobiet przyjmujących lek Dulsevia w drugiej połowie ciąży).
- Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeśli karmi piersią. Nie jest zalecane stosowanie leku
Dulsevia w czasie karmienia piersią. Kobiety karmiące piersią powinny zwrócić się do lekarza
lub farmaceuty po poradę.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Dulsevia może powodować senność lub zawroty głowy. Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów
ani obsługiwać maszyn, zanim nie pozna swojej reakcji na lek Dulsevia.
Dulsevia zawiera sacharozę
Jeśli lekarz wcześniej stwierdził u pacjenta nietolerancję na niektóre cukry, przed rozpoczęciem
stosowania leku należy skontaktować się z lekarzem.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- ból głowy, senność
- nudności, suchość w jamie ustnej
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- brak apetytu
- zaburzenia snu, pobudzenie, zmniejszony popęd płciowy, lęk, trudność lub niemożność
osiągnięcia orgazmu, niezwykłe sny
- zawroty głowy, uczucie spowolnienia, drżenie mięśni, zdrętwienie, w tym zdrętwienie, uczucie
kłucia lub mrowienie skóry
- niewyraźne widzenie
- szumy w uszach (słyszenie dźwięku w uszach przy braku zewnętrznego źródła dźwięku)
- uczucie kołatania serca
- zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, nagłe zaczerwienienie twarzy
- wzmożone ziewanie
- zaparcie, biegunka, ból brzucha, wymioty, zgaga lub niestrawność, wiatry
- zwiększone pocenie, wysypka (swędząca)
- ból mięśni, kurcze mięśni
- bolesne oddawanie moczu, częste oddawanie moczu
- problem z uzyskaniem erekcji, zmiany w ejakulacji
- upadki (zwłaszcza u osób w podeszłym wieku), zmęczenie
- zmniejszenie masy ciała
U dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z depresją, leczonych duloksetyną obserwowano
zmniejszenie masy ciała po rozpoczęciu przyjmowania leku. Po 6 miesiącach leczenia masa ciała
zwiększała się i wyrównywała z tą obserwowaną u innych dzieci i nastolatków w tym samym wieku
i tej samej płci.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
- zapalenie gardła powodujące chrypkę
- myśli samobójcze, trudności z zasypianiem, zgrzytanie zębami, dezorientacja, brak motywacji
- nagłe, mimowolne ruchy lub drganie mięśni, uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego
usiedzenia lub ustania w miejscu, zdenerwowanie, zaburzenia koncentracji, zaburzenia smaku,
trudności w kontrolowaniu ruchów, np. brak koordynacji lub niezamierzone ruchy mięśni,
zespół niespokojnych nóg, pogorszona jakość snu
- rozszerzenie źrenic (ciemny środkowy punkt oka), problemy ze wzrokiem
- zawroty głowy, zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika, ból ucha
- szybkie i (lub) niemiarowe bicie serca
- omdlenia, zawroty głowy, uczucie pustki w głowie lub omdlenia przy wstawaniu, uczucie
zimna w palcach rąk i (lub) stóp
- ucisk w gardle, krwawienie z nosa
- wymioty z krwią lub czarny, smolisty kał, zapalenie żołądka i jelit, odbijanie się treści
żołądkowej, trudności w połykaniu
- zapalenie wątroby, które może powodować ból brzucha i zażółcenie skóry lub białkówek oka
- nocne pocenie się, pokrzywka, zimne poty, wrażliwość na światło słoneczne, zwiększona
tendencja do powstawania siniaków
- sztywność i drganie mięśni
- trudność lub niemożność oddawania moczu, trudność w rozpoczęciu oddawania moczu,
potrzeba oddawania moczu w nocy, potrzeba oddawania moczu w ilości większej niż
zazwyczaj, zmniejszenie ilości wydzielanego moczu
- nieprawidłowe krwawienie z pochwy, zaburzenia miesiączkowania, w tym nasilone, bolesne,
nieregularne lub przedłużające się miesiączki, rzadko skąpe miesiączki lub brak miesiączki,
ból jąder lub moszny
- ból w klatce piersiowej, uczucie zimna, pragnienie, dreszcze, uczucie gorąca, zaburzenia chodu
- zwiększenie masy ciała
- lek Dulsevia może wywoływać działania niepożądane, których nie jest się świadomym,
takie jak zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub stężenia potasu we krwi,
zwiększenie aktywności kinazy fosfokreatynowej, stężenia glukozy czy cholesterolu we krwi
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
- ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności w oddychaniu, zawroty głowy z opuchniętym
językiem lub wargami, reakcje alergiczne
- zmniejszenie czynności tarczycy, które może powodować zmęczenie lub zwiększenie masy
ciała
- odwodnienie, małe stężenie sodu we krwi (zwłaszcza u osób w wieku podeszłym; objawami
mogą być: zawroty głowy, osłabienie, stany splątania, uczucie senności, nadmiernego
zmęczenia, nudności lub wymioty, cięższe objawy to omdlenia, drgawki oraz upadki), zespół
nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)
- zachowania samobójcze, stan pobudzenia maniakalnego (nadmierna aktywność, gonitwa myśli
i zmniejszona potrzeba snu), omamy, agresja i przejawy gniewu
- „zespół serotoninowy” (rzadko występująca reakcja, której objawami mogą być mimowolne,
rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni warunkujących ruchy gałki ocznej, pobudzenie,
omamy, śpiączka, nadmierna potliwość, drżenie, wzmożenie odruchów, zwiększone napięcie
mięśniowe, temperatura ciała powyżej 38°C, nudności, wymioty, biegunka), drgawki
- zwiększenie ciśnienia w oku (jaskra)
- kaszel, świsty oddechowe i duszność, z mogącą wystąpić jednocześnie gorączką
- zapalenie jamy ustnej, jasnoczerwona krew w kale, nieprzyjemny oddech, zapalenie
jelita grubego (prowadzące do biegunki)
- niewydolność wątroby, żółte zabarwienie skóry lub białkówek oka (żółtaczka)
- zespół Stevensa-Johnsona (ciężka choroba z owrzodzeniem skóry, jamy ustnej, oczu i narządów
płciowych), ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła (obrzęk
naczynioruchowy)
- skurcz mięśni żuchwy
- nieprawidłowy zapach moczu
- objawy menopauzy, nieprawidłowe wytwarzanie mleka u mężczyzn lub kobiet w gruczołach
piersiowych
- nadmierne krwawienie z pochwy krótko po porodzie (krwotok poporodowy)
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- zapalenie naczyń krwionośnych skóry
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- objawy przedmiotowe i podmiotowe choroby zwanej kardiomiopatią stresową, którymi mogą
być: ból w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy, omdlenia, nieregularne bicie serca.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Dulsevia z nieselektywnymi,
nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) (patrz punkt 4.5).
Choroba wątroby powodująca zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
Nie należy stosować produktu leczniczego Dulsevia w skojarzeniu z fluwoksaminą, cyprofloksacyną
lub enoksacyną (tj. silnymi inhibitorami CYP1A2), ponieważ jednoczesne podawanie tych leków
powoduje zwiększenie stężenia duloksetyny w osoczu (patrz punkt 4.5).
Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkt 4.4).
Przeciwwskazane jest rozpoczynanie leczenia produktu leczniczego Dulsevia u pacjentów
z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym ze względu na potencjalne ryzyko przełomu
nadciśnieniowego (patrz punkty 4.4 i 4.8).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Epizody manii i napady padaczkowe
Produkt leczniczy Dulsevia należy stosować ostrożnie u pacjentów z epizodami manii w wywiadzie
lub z rozpoznaniem zaburzeń afektywnych dwubiegunowych i (lub) napadów padaczkowych.
Rozszerzenie źrenic (mydriaza)
Zgłaszano przypadki rozszerzenia źrenic w związku ze stosowaniem duloksetyny. Dlatego należy
zachować ostrożność zalecając produkt leczniczy Dulsevia pacjentom ze zwiększonym ciśnieniem
wewnątrzgałkowym lub z ryzykiem ostrej jaskry z wąskim kątem.
Ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca
U niektórych pacjentów stosowanie duloksetyny powodowało zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi
i klinicznie istotne nadciśnienie tętnicze. Może być to spowodowane noradrenergicznym wpływem
duloksetyny. Zgłaszano przypadki przełomu nadciśnieniowego podczas stosowania duloksetyny,
zwłaszcza u pacjentów, u których występowało nadciśnienie przed rozpoczęciem leczenia. Dlatego
u pacjentów ze stwierdzonym nadciśnieniem i (lub) innymi chorobami serca zaleca się kontrolowanie
ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w pierwszym miesiącu leczenia. Duloksetynę należy stosować
ostrożnie u pacjentów, których stan może się pogorszyć w następstwie zwiększenia częstości akcji
serca lub wzrostu ciśnienia tętniczego krwi. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego
stosowania duloksetyny i leków, które mogą powodować zaburzenia jej metabolizmu (patrz punkt
4.5). U pacjentów, u których utrzymuje się wysokie ciśnienie tętnicze krwi podczas stosowania
duloksetyny, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stopniowe odstawienie duloksetyny (patrz
punkt 4.8). U pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym krwi nie należy rozpoczynać
leczenia duloksetyną (patrz punkt 4.3).
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny
<30 ml/min) występowało zwiększone stężenie duloksetyny w osoczu. Pacjenci z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek - patrz punkt 4.3. Informacje dotyczące pacjentów z łagodnymi
lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek podano w punkcie 4.2.
Zespół serotoninowy i (lub) złośliwy zespół neuroleptyczny (ang. neuroleptic malignant
syndrome, NMS)
Tak jak w przypadku innych leków serotoninergicznych, zespół serotoninowy lub złośliwy zespół
neuroleptyczny (ang. neuroleptic malignant syndrome, NMS), który jest stanem potencjalnie
zagrażającym życiu, może wystąpić podczas stosowania duloksetyny, zwłaszcza w przypadku
jednoczesnego stosowania innych leków serotoninergicznych [w tym selektywnych inhibitorów
wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
noradrenaliny (SNRI), trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych lub tryptanów], leków
zaburzających metabolizm serotoniny, takich jak inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), leków
przeciwpsychotycznych lub innych antagonistów dopaminy lub buprenorfiny, które mogą wpływać
na neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Jeśli jednoczesne stosowanie duloksetyny i innych leków serotoninergicznych lub neuroleptycznych,
które mogą wpływać na neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne i (lub) dopaminergiczne, jest
klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia
i w przypadku zwiększania dawki.
Objawami zespołu serotoninowego mogą być: zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy,
śpiączka), niestabilność układu autonomicznego (np. tachykardia, zmienne ciśnienie tętnicze krwi,
hipertermia), zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. hiperrefleksja, zaburzenia koordynacji)
i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunka). Zespół serotoninowy
w najcięższej postaci może przypominać NMS, którego objawami są hipertermia, sztywność mięśni,
zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w surowicy, niestabilność układu autonomicznego
z możliwymi szybkimi zmianami parametrów życiowych i zmianami stanu psychicznego.
Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)
Podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dulsevia z lekami ziołowymi zawierającymi
ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) mogą częściej występować działania
niepożądane.
Samobójstwo
Duże zaburzenia depresyjne i zaburzenia lękowe uogólnione: Depresja wiąże się ze zwiększonym
ryzykiem myśli samobójczych, chęci samookaleczenia i samobójstw (zachowania samobójcze).
Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania znaczącej poprawy stanu pacjenta. Ponieważ poprawa
może nie wystąpić w czasie pierwszych kilku tygodni leczenia lub dłużej, należy dokładnie
obserwować pacjentów do czasu uzyskania znaczącej poprawy ich stanu. Ogólnie, doświadczenia
kliniczne pokazują, że ryzyko samobójstw może się zwiększać we wczesnym okresie poprawy stanu
pacjenta.
Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywany jest produkt leczniczy Dulsevia, mogą być
również związane ze zwiększonym ryzykiem zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą
współistnieć z dużymi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych
z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności jak u pacjentów
z dużymi zaburzeniami depresyjnymi.
U pacjentów, u których stwierdzono zachowania samobójcze w wywiadzie i u pacjentów, u których
występowały myśli samobójcze o znacznym nasileniu przed rozpoczęciem leczenia, istnieje
zwiększone ryzyko myśli lub zachowań samobójczych. Pacjenci z tej grupy powinni być uważnie
obserwowani podczas leczenia. Metaanaliza badań klinicznych kontrolowanych placebo z
zastosowaniem leków przeciwdepresyjnych w leczeniu zaburzeń psychicznych wykazała istnienie
zwiększonego ryzyka zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat przyjmujących leki
przeciwdepresyjne w porównaniu z osobami otrzymującymi placebo.
Zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych u pacjentów w trakcie leczenia duloksetyną
lub wkrótce po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8).
Leczenie pacjentów, w szczególności tych z grupy wysokiego ryzyka, powinno odbywać się pod
ścisłą kontrolą lekarza, głównie w początkowym etapie leczenia i po zmianie stosowanej dawki.
Należy poinformować pacjentów (i ich opiekunów) o konieczności obserwowania i niezwłocznego
zgłaszania do lekarza przypadków pogorszenia stanu klinicznego, wystąpienia myśli lub zachowań
samobójczych, lub niecodziennych zmian w zachowaniu.
Ból w obwodowej neuropatii cukrzycowej
Podobnie jak w przypadku innych leków o podobnym profilu farmakologicznym (leki
przeciwdepresyjne), zgłaszano pojedyncze przypadki myśli i zachowań samobójczych w trakcie
leczenia duloksetyną lub wkrótce po zakończeniu leczenia. Czynniki ryzyka zachowań samobójczych
w depresji, patrz powyżej. Lekarze powinni zachęcać pacjentów do zgłaszania w każdej chwili
przypadków wystąpienia u nich niepokojących myśli czy uczuć.
Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat
Produktu leczniczego Dulsevia nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
W badaniach klinicznych zachowania samobójcze (próby samobójcze i myśli samobójcze), wrogość
(przeważnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu) były częściej obserwowane u dzieci
i młodzieży stosującej leki przeciwdepresyjne niż w grupie otrzymującej placebo. Jeżeli, ze względu
na potrzebę kliniczną, zostanie podjęta decyzja o leczeniu, należy uważnie kontrolować czy u pacjenta
nie występują objawy zachowań samobójczych (patrz punkt 5.1). Ponadto, brak długoterminowych
danych o bezpieczeństwie stosowania duloksetyny u dzieci i młodzieży, dotyczących wzrostu,
dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania (patrz punkt 4.8).
Krwotok
Istnieją zgłoszenia o występowaniu objawów zaburzeń krzepnięcia, takich jak wybroczyny, plamica
i krwawienie z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI) i inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin/noradrenaline reuptake inhibitors, SNRI),
w tym duloksetynę. Duloksetyna może zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego (patrz punkt 4.6).
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe
i (lub) leki wpływające na czynność płytek krwi (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne lub kwas
acetylosalicylowy) oraz u pacjentów ze stwierdzoną skłonnością do krwawień.
Hiponatremia
Podczas stosowania duloksetyny zgłaszano występowanie hiponatremii, w tym przypadki
ze zmniejszeniem stężenia sodu w surowicy poniżej 110 mmol/l. Hiponatremia może być
spowodowana zespołem nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH).
Większość tych przypadków wystąpiła u osób w podeszłym wieku, zwłaszcza u osób z zaburzoną
równowagą płynów ustrojowych w wywiadzie lub ze współistniejącymi chorobami predysponującymi
do zaburzeń równowagi płynów. Należy zachować ostrożność u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem
hiponatremii, tj. u pacjentów w podeszłym wieku, z marskością wątroby, pacjentów odwodnionych
lub przyjmujących leki moczopędne.
Przerwanie leczenia
Objawy odstawienia po zakończeniu leczenia występują często, zwłaszcza w przypadku nagłego
przerwania leczenia (patrz punkt 4.8). Podczas badań klinicznych objawy niepożądane po nagłym
przerwaniu leczenia wystąpiły u około 45% pacjentów leczonych duloksetyną i u 23% pacjentów
otrzymujących placebo. Ryzyko objawów odstawienia w przypadku stosowania selektywnych
inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny i noradrenaliny (SNRI) może zależeć od kilku czynników, w tym od czasu leczenia
i stosowanej dawki leku, a także od szybkości zmniejszania dawki. Najczęściej zgłaszane objawy
przedstawiono w punkcie 4.8. Zazwyczaj objawy te są łagodne lub umiarkowane, jednak u niektórych
pacjentów mogą być ciężkie. Objawy występują zazwyczaj w ciągu pierwszych kilku dni po
przerwaniu leczenia, jednak istnieją bardzo rzadkie zgłoszenia o wystąpieniu objawów u pacjentów,
którzy nieumyślnie pominęli dawkę duloksetyny. Na ogół objawy te ustępują samoistnie, zwykle
w ciągu 2 tygodni, chociaż u niektórych pacjentów mogą utrzymywać się dłużej (od 2 do 3 miesięcy
lub dłużej). Z tego powodu w przypadku przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki
duloksetyny w okresie nie krótszym niż 2 tygodnie, w zależności od wymagań pacjenta (patrz
punkt 4.2).
Osoby w podeszłym wieku
Dane dotyczące stosowania duloksetyny w dawce 120 mg u pacjentów w podeszłym wieku z dużymi
zaburzeniami depresyjnymi i zaburzeniami lękowymi uogólnionymi są ograniczone. Dlatego należy
zachować ostrożność w przypadku stosowania maksymalnej dawki u osób w podeszłym wieku
(patrz punkty 4.2 i 5.2).
Akatyzja, niepokój psychoruchowy
Stosowanie duloksetyny wiązało się z występowaniem akatyzji, charakteryzującej się uczuciem
niepokoju subiektywnie odczuwanego jako nieprzyjemny lub przygnębiający oraz koniecznością
poruszania się, często połączoną z niemożnością spokojnego usiedzenia lub ustania w miejscu.
Największe prawdopodobieństwo wystąpienia tego objawu zachodzi w okresie pierwszych kilku
tygodni leczenia. U pacjentów, u których wystąpiły takie objawy, zwiększanie dawki może być
szkodliwe.
Produkty lecznicze zawierające duloksetynę
Duloksetyna jest stosowana pod różnymi nazwami handlowymi w różnych wskazaniach (w leczeniu
bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej, leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, leczeniu
zaburzeń lękowych uogólnionych i wysiłkowego nietrzymania moczu). Należy unikać jednoczesnego
stosowania więcej niż jednego z tych produktów leczniczych.
Zapalenie wątroby lub zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Podczas stosowania duloksetyny obserwowano uszkodzenie wątroby, w tym znaczne zwiększenie
aktywności enzymów wątrobowych (>10-krotnie przekraczające górną granicę normy), zapalenie
wątroby i żółtaczkę (patrz punkt 4.8). Większość z tych działań niepożądanych wystąpiła
w pierwszych miesiącach leczenia. Uszkodzenie wątroby występowało głównie na poziomie
hepatocytów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania duloksetyny u pacjentów stosujących
inne leki, które mogą powodować uszkodzenia wątroby.
Zaburzenia czynności seksualnych
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors,
SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine
reuptake inhibitors, SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń czynności seksualnych
(patrz punkt 4.8). Zgłaszano przypadki długotrwałych zaburzeń czynności seksualnych, w których
objawy utrzymywały się pomimo przerwania stosowania SSRI i (lub) SNRI.
Sacharoza
Produkt leczniczy Dulsevia zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami
związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem
sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO): Ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego,
nie należy stosować duloksetyny jednocześnie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami
monoaminooksydazy (IMAO) lub w okresie przynajmniej 14 dni po przerwaniu leczenia IMAO.
Ze względu na okres półtrwania duloksetyny, powinno upłynąć przynajmniej 5 dni od odstawienia
produktu leczniczego Dulsevia przed rozpoczęciem stosowania IMAO (patrz punkt 4.3).
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dulsevia i selektywnych,
odwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), takich jak moklobemid (patrz punkt 4.4).
Antybiotyk linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym IMAO i nie należy go stosować u pacjentów
leczonych produktem leczniczym Dulsevia (patrz punkt 4.4).
Inhibitory CYP1A2: Ponieważ duloksetyna jest metabolizowana przez CYP1A2, jednoczesne
stosowanie duloksetyny i silnych inhibitorów CYP1A2 może spowodować zwiększenie stężenia
duloksetyny. Fluwoksamina (w dawce 100 mg raz na dobę), silny inhibitor CYP1A2, zmniejszała
pozorny klirens osoczowy duloksetyny o około 77% i zwiększała pole pod krzywą AUC0-t
sześciokrotnie. Z tego powodu nie należy podawać produktu leczniczego Dulsevia w skojarzeniu
z silnymi inhibitorami CYP1A2, takimi jak fluwoksamina (patrz punkt 4.3).
Produkty lecznicze działające na ośrodkowy układ nerwowy (OUN): Z wyjątkiem przypadków
opisanych w niniejszym punkcie, nie przeprowadzono systematycznej oceny ryzyka związanego
ze stosowaniem duloksetyny w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi działającymi na OUN.
Z tego powodu zaleca się ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania produktu leczniczego
Dulsevia z innymi produktami leczniczymi lub substancjami działającymi na ośrodkowy układ
nerwowy, w tym z alkoholem i lekami uspokajającymi (np. benzodiazepiny, opioidowe leki
przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital, leki przeciwhistaminowe o działaniu
uspokajającym).
Substancje działające na receptory serotoninergiczne: W rzadkich przypadkach zgłaszano zespół
serotoninowy u pacjentów stosujących jednocześnie selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu
serotoniny (SSRI) lub noradrenaliny (SNRI) i leki działające na receptory serotoninergiczne. Należy
zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dulsevia i leków
serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, selektywne
inhibitory zwrotnego wychwytu noradrenaliny, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych,
np. klomipraminy i amitryptyliny, IMAO, takich jak moklobemid lub linezolid, produktów
leczniczych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) lub tryptanów,
buprenorfiny, tramadolu, petydyny i tryptofanu (patrz punkt 4.4).
Wpływ duloksetyny na inne produkty lecznicze
Leki metabolizowane przez CYP1A2: Jednoczesne stosowanie duloksetyny (60 mg dwa razy na dobę)
nie wpływało istotnie na farmakokinetykę teofiliny, substratu enzymu CYP1A2.
Leki metabolizowane przez CYP2D6: Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6.
Po podaniu duloksetyny w dawce 60 mg dwa razy na dobę i pojedynczej dawki dezypraminy,
substratu CYP2D6, pole pod krzywą AUC dezypraminy zwiększyło się trzykrotnie. Jednoczesne
podawanie duloksetyny (40 mg dwa razy na dobę) zwiększa pole pod krzywą AUC tolterodyny
(podawanej w dawce 2 mg dwa razy na dobę) w stanie równowagi o 71%, lecz nie wpływa na
farmakokinetykę jej aktywnego metabolitu 5-hydroksylowego. Nie jest zalecane dostosowanie dawki.
Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego podawania produktu leczniczego Dulsevia
z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP2D6 (rysperydon, trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne, takie jak nortryptylina, amitryptylina i imipramina), w szczególności gdy mają
wąski indeks terapeutyczny (np. flekainid, propafenon i metoprolol).
Doustne środki antykoncepcyjne i inne leki steroidowe: Wyniki badań in vitro wskazują,
że duloksetyna nie pobudza katalitycznej aktywności CYP3A. Nie przeprowadzono szczegółowych
badań interakcji in vivo.
Przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe produkty lecznicze: Należy zachować ostrożność w przypadku
jednoczesnego stosowania duloksetyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych lub
przeciwpłytkowych, ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia wynikającego z interakcji
farmakodynamicznej. Ponadto, zgłaszano zwiększenie wartości współczynnika INR
(ang. International Normalized Ratio) w przypadku jednoczesnego stosowania u pacjentów
duloksetyny i warfaryny. Natomiast skojarzone stosowanie duloksetyny i warfaryny w ustalonych
warunkach, u zdrowych ochotników, podczas klinicznego badania farmakologicznego nie
powodowało klinicznie istotnej zmiany współczynnika INR w stosunku do wartości początkowej,
oraz w farmakokinetyce R- lub S-warfaryny.
Wpływ innych produktów leczniczych na duloksetynę
Leki zobojętniające sok żołądkowy i antagoniści receptora histaminowego H2: Jednoczesne
stosowanie duloksetyny z lekami zobojętniającymi zawierającymi glin i magnez lub duloksetyny
z famotydyną nie wpływało w sposób istotny na szybkość ani na stopień wchłaniania duloksetyny
po doustnym podaniu dawki 40 mg.
Substancje zwiększające aktywność CYP1A2: Analizy farmakokinetyczne wykazały, że u osób
palących stężenie duloksetyny w osoczu jest prawie o 50% mniejsze niż u osób niepalących.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
a. Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanymi objawami niepożądanymi u pacjentów przyjmujących duloksetynę były:
nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność i zawroty głowy. Jednak większość najczęściej
zgłaszanych objawów niepożądanych miała łagodne lub umiarkowane nasilenie, zwykle występowała
krótko po rozpoczęciu terapii i w większości przypadków ustępowała w miarę kontynuowania
leczenia.
b. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W Tabeli 1 przedstawiono działania niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych oraz obserwowane
podczas badań klinicznych kontrolowanych placebo.
Tabela 1: Działania niepożądane
Ocena częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często
(≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana
(częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Bardzo często: Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
9
Niezbyt często: Zapalenie krtani
Bardzo często: Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: Reakcja anafilaktyczna Zespół nadwrażliwości
Bardzo często: Zaburzenia endokrynologiczne
Rzadko: Niedoczynność tarczycy
Bardzo często: Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Zmniejszenie łaknienia
Niezbyt często: Hiperglikemia (zgłaszana głównie u pacjentów z cukrzycą)
Rzadko: Odwodnienie Hiponatremia Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)6
Bardzo często: Zaburzenia psychiczne
Często: Bezsenność Pobudzenie Zmniejszenie libido Lęk Zaburzenia orgazmu Niezwykłe sny
Niezbyt często: Samobójcze myśli5,7 Zaburzenia snu Bruksizm Dezorientacja Apatia
Rzadko: Samobójcze zachowania5,7 Stan pobudzenia maniakalnego Omamy Agresja i gniew4
Bardzo często: Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Ból głowy Senność
Często: Zawroty głowy Letarg Drżenie Parestezja
Niezbyt często: Drgawki kloniczne mięśni Akatyzja7 Nerwowość Zaburzenia uwagi Zaburzenia smaku Dyskineza Zespół niespokojnych nóg Pogorszenie jakości snu
Rzadko: Zespół serotoninowy6 Drgawki1 Niepokój psychoruchowy6 Objawy pozapiramidowe6
Bardzo często: Zaburzenia oka
Często: Niewyraźne widzenia
Niezbyt często: Rozszerzenie źrenicy Zaburzenia widzenia
Rzadko: Jaskra
Bardzo często: Zaburzenia ucha i błędnika
Często: Szumy w uszach1
Niezbyt często: Zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika Ból ucha
Bardzo często: Zaburzenia serca
10
Często: Kołatanie serca
Niezbyt często: Tachykardia Arytmia nadkomorowa, głównie migotanie przedsionków
Częstość nieznana: Kardiomiopatia stresowa (kardiomiopatia takotsubo)
Bardzo często: Zaburzenia naczyniowe
Często: Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi3 Nagłe zaczerwienienie twarzy
Niezbyt często: Omdlenia2 Nadciśnienie tętnicze3,7 Niedociśnienie ortostatyczne2 Uczucie zimna w kończynach
Rzadko: Przełom nadciśnieniowy3,6
Bardzo często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Ziewanie
Niezbyt często: Ucisk w gardle Krwawienie z nosa
Rzadko: Śródmiąższowa choroba płuc10 Eozynofilowe zapalenie płuc6
Bardzo często: Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: Nudności Suchość w jamie ustnej
Często: Zaparcie Biegunka Ból brzucha Wymioty Niestrawność Wzdęcia
Niezbyt często: Krwotok z przewodu pokarmowego7 Zapalenie żołądka i jelit Odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej lub gazu Zapalenie błony śluzowej żołądka Zaburzenia połykania
Rzadko: Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej Obecność świeżej krwi w kale Nieprzyjemny oddech Mikroskopowe zapalenie jelita grubego9
Bardzo często: Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często: Zapalenie wątroby3 Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna) Ostre uszkodzenie wątroby
Rzadko: Niewydolność wątroby6 Żółtaczka6
Bardzo często: Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Zwiększona potliwość Wysypka
Niezbyt często: Nocne pocenie Pokrzywka Kontaktowe zapalenie skóry Zimne poty Nadwrażliwość na światło
Rzadko: Zespół Stevensa- Johnsona6 Obrzęk naczynioruchowy6
Bardzo rzadko: Zapalenie naczyń skóry
11
Niezbyt często: Zwiększona skłonność do powstawania siniaków
Bardzo często: Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: Ból mięśniowoszkieletowy Kurcze mięśni
Niezbyt często: Sztywność mięśni Drganie mięśni
Rzadko: Szczękościsk
Bardzo często: Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Bolesne lub utrudnione oddawanie moczu Częstomocz
Niezbyt często: Zatrzymanie moczu Uczucie parcia na pęcherz Oddawanie moczu w nocy Nadmierne wydzielanie moczu Zmniejszenie diurezy
Rzadko: Nieprawidłowy zapach moczu
Bardzo często: Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często: Zaburzenia erekcji Zaburzenia ejakulacji Opóźniona ejakulacja
Niezbyt często: Krwotok w obrębie dróg rodnych Zaburzenia menstruacyjne Zaburzenia seksualne Ból jąder
Rzadko: Objawy menopauzy Mlekotok Hiperprolaktynemia Krwotok poporodowy6
Bardzo często: Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Upadki8 Zmęczenie
Niezbyt często: Ból w klatce piersiowej7 Złe samopoczucie Uczucie zimna Pragnienie Dreszcze Zmęczenie Uczucie gorąca Zaburzenia chodu
Bardzo często: Badania diagnostyczne
Często: Zmniejszenie masy ciała
Niezbyt często: Zwiększenie masy ciała Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi Zwiększenie stężenia potasu we krwi
Rzadko: Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi
1Drgawki i szumy w uszach zgłaszano także po zakończeniu leczenia.
2 Niedociśnienie ortostatyczne oraz omdlenia zgłaszane były szczególnie w początkowym okresie
leczenia.
3 Patrz punkt 4.4.
12
4 Przypadki agresji i przejawów gniewu zgłaszane były szczególnie w początkowym okresie leczenia
lub po zakończeniu leczenia.
5 Przypadki myśli i zachowań samobójczych zgłaszane były podczas terapii duloksetyną lub wkrótce
po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.4).
6 Częstość występowania działań niepożądanych, których nie obserwowano podczas badań
klinicznych kontrolowanych placebo, oszacowana na podstawie zgłoszeń po wprowadzeniu produktu
do obrotu.
7 Różnica nieistotna statystycznie w porównaniu z placebo.
8 Upadki były częstsze u osób w podeszłym wieku (≥65 lat).
9 Szacunkowa częstość na podstawie danych ze wszystkich badań klinicznych.
10Częstość występowania szacowana na podstawie badań klinicznych z kontrolą placebo.
c. Opis wybranych działań niepożądanych
Przerwanie stosowania duloksetyny (zwłaszcza nagłe) często powoduje wystąpienie objawów
odstawiennych. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą: zawroty głowy, zaburzenia czucia
(w tym parestezja lub wrażenie porażenia prądem, szczególnie w obrębie głowy), zaburzenia snu
(w tym bezsenność i nasilone marzenia senne), zmęczenie, senność, pobudzenie lub niepokój,
nudności i (lub) wymioty, drżenie, bóle głowy, bóle mięśni, drażliwość, biegunka, nadmierna
potliwość i zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika.
Zazwyczaj, w przypadku stosowania produktów z grupy SSRI oraz SNRI, objawy te są łagodne
lub umiarkowane, przemijające, jednak u niektórych pacjentów mogą być one ciężkie
i (lub) utrzymywać się przez dłuższy czas. Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki,
kiedy kontynuacja leczenia duloksetyną nie jest już konieczna (patrz punkty 4.2 i 4.4).
W trzech 12-tygodniowych badaniach klinicznych (faza ostra), w których stosowano duloksetynę
u pacjentów z bólem w neuropatii cukrzycowej obserwowano niewielkie, lecz istotne statystycznie
zwiększenie stężenia glukozy we krwi na czczo u pacjentów leczonych duloksetyną. Zarówno
u pacjentów leczonych duloksetyną, jak i u pacjentów otrzymujących placebo, poziom HbA1c był
stały. W fazie rozszerzenia tych badań, trwającej do 52 tygodni, stwierdzono zwiększenie poziomu
HbA1c w grupie otrzymującej duloksetynę i w grupach leczonych standardowo, jednak średni wzrost
wartości był o 0,3% większy w grupie leczonej duloksetyną. Zaobserwowano także niewielkie
zwiększenie stężenia glukozy na czczo oraz cholesterolu całkowitego u pacjentów leczonych
duloksetyną. W grupie leczonej standardowo wyniki badań laboratoryjnych wykazały nieznaczne
zmniejszenie tych parametrów.
Skorygowany odstęp QT u pacjentów leczonych duloksetyną nie różnił się od obserwowanego
u pacjentów otrzymujących placebo. Nie obserwowano klinicznie istotnych różnic w pomiarach QT,
PR, QRS i QTcB u pacjentów leczonych duloksetyną i pacjentów otrzymujących placebo.
d. Dzieci i młodzież
Łącznie 509 pacjentów w wieku od 7 do 17 lat z dużymi zaburzeniami depresyjnymi
oraz 241 pacjentów w wieku od 7 do 17 lat z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi było leczonych
duloksetyną w badaniach klinicznych. Ogólnie profil działań niepożądanych po zastosowaniu
duloksetyny u dzieci i młodzieży był podobny do obserwowanego u osób dorosłych.
Łącznie u 467 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży początkowo losowo przyporządkowanych
do grupy otrzymującej duloksetynę w badaniach klinicznych odnotowano zmniejszenie masy ciała
średnio o 0,1 kg po 10 tygodniach w porównaniu z obserwowanym zwiększeniem o średnio 0,9 kg
u 353 pacjentów, którym podawano placebo. Następnie, po okresie przedłużenia badania trwającym
od czterech do sześciu miesięcy u pacjentów zazwyczaj obserwowano tendencję do odzyskiwania
ich przewidywanej percentylowej masy początkowej, wyznaczonej na podstawie danych
demograficznych dobranych pod względem wieku i płci rówieśników.
W trwających do 9 miesięcy badaniach, u dzieci i młodzieży leczonych duloksetyną obserwowano
mniejszy o 1% całkowity średni wzrost na siatce centylowej (mniejszy o 2% u dzieci w wieku od 7
do 11 lat i większy o 0,3% u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat) (patrz punkt 4.4).
13
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Duloxetinum 60 mg (kapsułki dojelitowe, twarde)
Dla importu równoległego ulotka i ChPL poniżej pochodzą z produktu referencyjnego (dopuszczonego do obrotu w Polsce odpowiednika), a nie z dokumentów tego importu. Opakowanie, ulotka dołączona do opakowania i niektóre dane (np. język, nazwa lub wygląd opakowania) mogą się różnić: sprawdź ulotkę w opakowaniu. Produkt referencyjny: Dulsevia (numer w rejestrze: 100341181).
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki; Sacharoza, ziarenka (sacharoza, skrobia kukurydziana); Hypromeloza 6 cP; Sacharoza; Kwas askorbowy; Hypromelozy octanobursztynian; Talk; Trietylu cytrynian; Tytanu dwutlenek (E 171); Korpus kapsułki; Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171); Indygotyna (E 132) - tylko w kapsułkach o mocy 60 mg; Żelaza tlenek żółty (E 172) - tylko w kapsułkach o mocy 60 mg; Wieczko kapsułki; Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171); Indygotyna (E 132); Tusz; Szelak (E 904); Glikol propylenowy (E 1520); Żelaza tlenek czarny (E 172); Potasu wodorotlenek (E 525) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- glikol propylenowy: w składzie
- sacharoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały żółty nadruk: 30 nadruk: 60
30 mg: białe do lekko zabarwionych peletki w twardej żelatynowej kapsułce o rozmiarze 3 (długość kapsułki: około 16 mm). Korpus kapsułki jest biały a wieczko kapsułki jest ciemnoniebieskie. Na korpusie kapsułki znajduje się czarny napis „30”. 60 mg: białe do lekko zabarwionych peletki w twardej żelatynowej kapsułce o rozmiarze 1 (długość kapsułki: około 19 mm). Korpus kapsułki jest żółtawozielony a wieczko kapsułki jest ciemnoniebieskie. Na korpusie kapsułki znajduje się czarny napis „60”. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały żółty nadruk: 30 nadruk: 60
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem duloksetyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania produktu leczniczego Dulsevia może wystąpić sedacja i zawroty głowy. Należy poinformować pacjentów, aby unikali potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów czy obsługiwanie maszyn, w przypadku wystąpienia sedacji lub zawrotów głowy.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
142 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia; Zaburzenia żołądka i jelit; Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych; Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej; Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej; Zaburzenia nerek i dróg moczowych
- często: Zmniejszenie łaknienia; Bezsenność; Pobudzenie; Zmniejszenie libido; Lęk; Zaburzenia orgazmu; Niezwykłe sny; Letarg; Drżenie; Parestezja; Niewyraźne widzenia; Szumy w uszach; Kołatanie serca; Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi; Nagłe zaczerwienienie twarzy; Ziewanie; Zaparcie; Biegunka; Ból brzucha; Wymioty; Niestrawność; Wzdęcia; Zwiększona potliwość; Wysypka; Ból mięśniowoszkieletowy; Kurcze mięśni; Bolesne lub utrudnione oddawanie moczu; Częstomocz; Zaburzenia erekcji; Zaburzenia ejakulacji; Opóźniona ejakulacja; Upadki; Zmęczenie; Zmniejszenie masy ciała
- niezbyt często: Zapalenie krtani; Hiperglikemia; Samobójcze myśli; Zaburzenia snu; Bruksizm; Dezorientacja; Apatia; Drgawki kloniczne mięśni; Akatyzja; Nerwowość; Zaburzenia uwagi; Zaburzenia smaku; Dyskineza; Zespół niespokojnych nóg; Pogorszenie jakości snu; Drgawki; Rozszerzenie źrenicy; Zaburzenia widzenia; Zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika; Ból ucha; Tachykardia; Arytmia nadkomorowa, głównie migotanie przedsionków; Omdlenia; Nadciśnienie tętnicze; Niedociśnienie ortostatyczne; Uczucie zimna w kończynach; Ucisk w gardle; Krwawienie z nosa; Krwotok z przewodu pokarmowego; Zapalenie żołądka i jelit; Odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej lub gazu; Zapalenie błony śluzowej żołądka; Zaburzenia połykania; Zapalenie wątroby; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna); Ostre uszkodzenie wątroby; Nocne pocenie; Pokrzywka; Kontaktowe zapalenie skóry; Zimne poty; Nadwrażliwość na światło; Zwiększona skłonność do powstawania siniaków; Sztywność mięśni; Drganie mięśni; Zatrzymanie moczu; Uczucie parcia na pęcherz; Oddawanie moczu w nocy; Nadmierne wydzielanie moczu; Zmniejszenie diurezy; Krwotok w obrębie dróg rodnych; Zaburzenia menstruacyjne; Zaburzenia seksualne; Ból jąder; Ból w klatce piersiowej; Złe samopoczucie; Uczucie zimna; Pragnienie; Dreszcze; Uczucie gorąca; Zaburzenia chodu; Zwiększenie masy ciała; Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi; Zwiększenie stężenia potasu we krwi
- rzadko: Reakcja anafilaktyczna; Zespół nadwrażliwości; Niedoczynność tarczycy; Odwodnienie; Hiponatremia; Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH); Samobójcze zachowania; Stan pobudzenia maniakalnego; Omamy; Agresja i gniew; Zespół serotoninowy; Niepokój psychoruchowy; Objawy pozapiramidowe; Jaskra; Przełom nadciśnieniowy; Śródmiąższowa choroba płuc; Eozynofilowe zapalenie płuc; Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; Obecność świeżej krwi w kale; Nieprzyjemny oddech; Mikroskopowe zapalenie jelita grubego; Niewydolność wątroby; Żółtaczka; Zespół Stevensa- Johnsona; Obrzęk naczynioruchowy; Szczękościsk; Nieprawidłowy zapach moczu; Objawy menopauzy; Mlekotok; Hiperprolaktynemia; Krwotok poporodowy; Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi
- bardzo rzadko: Zapalenie naczyń skóry
- częstość nieznana: Kardiomiopatia stresowa (kardiomiopatia takotsubo)
- częstość niepodana w tekście: nudności; ból głowy; suchość w jamie ustnej; senność; zawroty głowy
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Duloksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych ze względu na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1).” · ChPL, pkt 4.2
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Duloksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych ze względu na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności duloksetyny w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych u dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 17 lat. Aktualne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2. Nie badano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności duloksetyny w leczeniu bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. Brak dostępnych danych.”- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być przyjmowane podczas posiłku lub między posiłkami.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa u pacjentów z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi wynosi 30 mg raz na dobę i może być przyjmowana podczas posiłku lub między posiłkami.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku Nie zaleca się dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku, jedynie ze względu na wiek pacjenta. Jednakże, tak jak w przypadku innych produktów leczniczych, należy zachować ostrożność stosując produkt leczniczy Dulsevia u osób w podeszłym wieku, szczególnie u pacjentów z dużymi zaburzeniami depresyjnymi lub zaburzeniami lękowymi uogólnionymi w przypadku podawania dawki 120 mg na dobę, dla której istnieją ograniczone dane (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Stosowanie produktu leczniczego Dulsevia u pacjentów z chorobami wątroby powodującymi zaburzenia czynności wątroby jest przeciwskazane (patrz punkty 4.3 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30 do 80 ml/min). Stosowanie produktu leczniczego Dulsevia u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek jest przeciwskazane (klirens kreatyniny <30 ml/min; patrz punkt 4.3).” - Płodność: „Płodność W badaniach na zwierzętach stosowanie duloksetyny nie miało wpływu na płodność u mężczyzn, natomiast u kobiet skutki były widoczne tylko w przypadku stosowania dawek, które powodowały toksyczność u matek.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku, gdy stopień narażenia układowego (pole pod krzywą AUC) duloksetyny był mniejszy niż maksymalna ekspozycja kliniczna (patrz punkt 5.3). Wyniki dwóch dużych badań obserwacyjnych (jedno przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej z udziałem 2500 kobiet przyjmujących duloksetynę w pierwszym trymestrze ciąży, a drugie w Unii Europejskiej z udziałem 1500 kobiet przyjmujących duloksetynę w pierwszym trymestrze ciąży) nie wskazują na zwiększenie ogólnego ryzyka wystąpienia poważnych wrodzonych wad rozwojowych u dzieci.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią W badaniu obejmującym 6 pacjentek, które podczas laktacji nie karmiły dzieci piersią, stwierdzono, że duloksetyna bardzo słabo przenika do mleka kobiecego. Szacowana dawka dobowa w miligramach w przeliczeniu na kilogram masy ciała dla niemowląt wynosi około 0,14% dawki stosowanej u matki (patrz punkt 5.2). Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Dulsevia w okresie karmienia piersią, ponieważ nie jest określone bezpieczeństwo stosowania duloksetyny u niemowląt.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być przyjmowane podczas posiłku lub między posiłkami.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Zalecana dawka początkowa u pacjentów z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi wynosi 30 mg raz na dobę i może być przyjmowana podczas posiłku lub między posiłkami.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol
„Dulsevia z innymi produktami leczniczymi lub substancjami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, w tym z alkoholem i lekami uspokajającymi (np. benzodiazepiny, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital, leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym).”
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dulsevia
Kiedy nie stosować leku Dulsevia
- jeśli pacjent ma uczulenie na duloksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby,
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek,
- jeśli pacjent przyjmuje lub w ciągu ostatnich 14 dni przyjmował inny lek, będący inhibitorem
monoaminooksydazy (IMAO) (patrz „Dulsevia a inne leki”),
- jeśli pacjent przyjmuje fluwoksaminę, która zazwyczaj jest stosowana w leczeniu depresji,
cyprofloksacynę lub enoksacynę, leki, które są stosowane w leczeniu niektórych zakażeń,
- jeśli pacjent przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę (patrz „Dulsevia a inne leki”).
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występuje wysokie ciśnienie tętnicze krwi lub choroba
serca. Lekarz zdecyduje, czy pacjent powinien przyjmować lek Dulsevia.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Poniżej wymieniono kilka przyczyn, z powodu których lek Dulsevia może być nieodpowiedni
dla pacjenta. Pacjent przed przyjęciem leku Dulsevia powinien poinformować lekarza,
jeżeli występuje którykolwiek z poniższych przypadków:
- przyjmowanie innych leków przeciwdepresyjnych, tryptanów, leków przeciwpsychotycznych,
buprenorfiny. Stosowanie tych leków jednocześnie z lekiem Dulsevia może prowadzić
do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz „Dulsevia a inne leki”
oraz „Możliwe działania niepożądane”),
- przyjmowanie leków ziołowych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum
perforatum),
- choroba nerek,
- występowanie w przeszłości napadów padaczkowych,
- występowanie obecnie lub w przeszłości epizodów manii,
- zaburzenia afektywne dwubiegunowe,
- choroby oczu, takie jak określony rodzaj jaskry (podwyższone ciśnienie w oku),
- zaburzenia krzepnięcia w przeszłości (skłonność do powstawania siniaków),
w szczególności jeżeli pacjentka jest w ciąży (patrz „Ciąża i karmienie piersią”),
- ryzyko wystąpienia zmniejszonego stężenia sodu (na przykład podczas przyjmowania leków
moczopędnych, zwłaszcza przez osoby w wieku podeszłym),
- przyjmowanie innych leków, które mogą powodować uszkodzenie wątroby,
- przyjmowanie innych leków zawierających duloksetynę (patrz „Dulsevia a inne leki”).
Należy również skontaktować się z lekarzem:
Jeśli u pacjenta wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe, takie jak niepokój, omamy, utrata
koordynacji, przyspieszone bicie serca, podwyższona temperatura ciała, szybkie zmiany ciśnienia
krwi, wzmożone odruchy, biegunka, śpiączka, nudności, wymioty, ponieważ może to oznaczać zespół
serotoninowy.
W najcięższej postaci zespół serotoninowy może przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny
(ang. Neuroleptic Malignant Syndrome, NMS). Objawami przedmiotowymi i podmiotowymi
złośliwego zespołu neuroleptycznego mogą być: połączenie gorączki, przyspieszonego bicia serca,
pocenia się, silnej sztywności mięśni, splątania, zwiększenia aktywności enzymów mięśniowych
(oznaczanych na podstawie badania krwi).
Leki takie, jak Dulsevia (tak zwane SSRI lub SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów
zaburzeń czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały
się po przerwaniu leczenia.
Dulsevia może wywoływać uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego usiedzenia lub ustania
w miejscu. W razie wystąpienia takich objawów, należy poinformować o tym lekarza.
Myśli samobójcze i pogłębiająca się depresja lub stany lękowe
Depresja i (lub) stany lękowe mogą przyczynić się do wystąpienia myśli o samookaleczeniu
lub samobójstwie. Mogą się one nasilić po rozpoczęciu przyjmowania leków przeciwdepresyjnych,
ponieważ musi upłynąć trochę czasu, zazwyczaj dwa tygodnie lub dłużej, zanim leki te zaczną działać.
Myśli te mogą nasilić się:
- u pacjentów, u których wcześniej występowały myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu,
- u młodych dorosłych. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko wystąpienia
zachowań samobójczych u dorosłych w wieku poniżej 25 lat z chorobami psychicznymi, którzy
byli leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.
W razie wystąpienia myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem lub bezpośrednio udać się do szpitala.
Pomocne może okazać się powiadomienie krewnego lub bliskiego przyjaciela o stanie depresyjnym
lub lękowymi poproszenie o przeczytanie tej ulotki dla pacjenta. Można również zapytać o ich opinię,
czy stan depresyjny lub lękowy nie nasilił się, a zmiany w zachowaniu nie budzą niepokoju.
Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat
Zazwyczaj lek Dulsevia nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
U pacjentów w wieku poniżej 18 lat, którzy przyjmują leki z tej grupy, występuje większe ryzyko
wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość
(przeważnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu). Jednakże, lekarz może zalecić
stosowanie leku Dulsevia u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, jeżeli zdecyduje, że jest to dla nich
korzystne. W razie wątpliwości w sytuacji, gdy lekarz zaleci stosowanie leku Dulsevia u pacjenta
w wieku poniżej 18 lat, należy ponownie skontaktować się z lekarzem. Należy poinformować lekarza,
jeżeli u pacjenta w wieku poniżej 18 lat przyjmującego lek Dulsevia wystąpi którekolwiek
z wymienionych powyżej działań niepożądanych lub jego nasilenie. Ponadto, brak długoterminowych
danych o bezpieczeństwie stosowania duloksetyny w tej grupie wiekowej, dotyczących wzrostu,
dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.
Dulsevia a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również o tych,
które wydawane są bez recepty.
Duloksetyna, główny składnik leku Dulsevia, występuje także w innych lekach stosowanych
w leczeniu innych chorób:
- ból w neuropatii cukrzycowej, depresja, lęk i nietrzymanie moczu.
Należy unikać jednoczesnego stosowania więcej niż jednego z tych leków. Pacjent powinien
skonsultować się z lekarzem, jeśli przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę.
Lekarz zdecyduje, czy można przyjmować lek Dulsevia jednocześnie z innymi lekami. Nie należy
zaczynać lub przerywać stosowania innych leków, w tym leków wydawanych bez recepty
i preparatów ziołowych bez skontaktowania się z lekarzem.
Należy poinformować lekarza w razie przyjmowania któregokolwiek z wymienionych poniżej leków:
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO): Nie należy przyjmować leku Dulsevia jednocześnie
z innym lekiem przeciwdepresyjnym, zwanym inhibitorem monoaminooksydazy (IMAO)
lub w krótkim odstępie czasu (w ciągu 14 dni) po zaprzestaniu stosowania IMAO. Przykłady IMAO
to: moklobemid (lek przeciwdepresyjny) oraz linezolid (antybiotyk). Jednoczesne przyjmowanie
IMAO z wieloma lekami wydawanymi na receptę, w tym z lekiem Dulsevia, może powodować
ciężkie lub nawet zagrażające życiu działania niepożądane. Po odstawieniu IMAO musi upłynąć
przynajmniej 14 dni zanim rozpocznie się przyjmowanie leku Dulsevia. Zanim zacznie się
przyjmowanie IMAO musi upłynąć przynajmniej 5 dni od odstawienia leku Dulsevia.
Leki powodujące senność: Do leków tych należą leki wydawane na receptę w tym benzodiazepiny,
silne leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital i leki przeciwhistaminowe.
Leki zwiększające stężenie serotoniny: Tryptany, buprenorfina (lek stosowany w leczeniu bólu
lub uzależnienia od opioidów), tramadol, tryptofan, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego
serotoniny (np. paroksetyna i fluoksetyna), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny
(np. wenlafaksyna), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. klomipramina, amitryptylina),
petydyna, ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) i IMAO (np. moklobemid
i linezolid). Leki te zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zespół
serotoninowy (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Możliwe działania niepożądane”).
W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów podczas stosowania tych leków jednocześnie z lekiem
Dulsevia, należy skontaktować się z lekarzem.
Doustne leki przeciwzakrzepowe lub leki przeciwpłytkowe: Leki, które rozrzedzają krew
lub zapobiegają krzepnięciu krwi. Leki te mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia krwawienia.
Dulsevia z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Dulsevia można przyjmować w czasie posiłków lub między posiłkami. Należy zachować
ostrożność, spożywając alkohol podczas przyjmowania leku Dulsevia.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
- Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeżeli podczas stosowania leku Dulsevia zajdzie
w ciążę lub planuje zajść w ciążę. Pacjentka może przyjmować lek Dulsevia dopiero
po omówieniu z lekarzem spodziewanych korzyści z leczenia i możliwego zagrożenia
dla nienarodzonego dziecka.
- Pacjentka powinna poinformować położną i (lub) lekarza o przyjmowaniu leku Dulsevia.
Stosowanie w czasie ciąży podobnych leków (selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny) może zwiększać ryzyko ciężkiego stanu u dzieci, nazywanego przetrwałym
nadciśnieniem płucnym noworodków, powodującego szybszy oddechu dziecka i sinicę.
Takie objawy występują zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po urodzeniu. Jeśli pacjentka
stwierdzi ich wystąpienie u swojego dziecka, powinna natychmiast skontaktować się z położną
i (lub) lekarzem.
- Jeśli pacjentka przyjmuje lek Dulsevia pod koniec trwania ciąży, pewne objawy mogą wystąpić
u jej dziecka w chwili urodzenia. Zwykle występują one w chwili urodzenia lub w ciągu kilku
dni po urodzeniu. Objawy te mogą obejmować wiotkość mięśni, drżenie, drżączkę, trudności
w karmieniu, problemy z oddychaniem i napady drgawek. Jeśli pacjentka stwierdzi wystąpienie
któregokolwiek z tych objawów lub martwi ją stan zdrowia dziecka, powinna zwrócić się
do lekarza lub położnej z prośbą o pomoc.
- Jeśli pacjentka przyjmuje lek Dulsevia pod koniec trwania ciąży, jest zwiększone ryzyko
nadmiernego krwawienia z pochwy krótko po porodzie, szczególnie w przypadku
występowania w przeszłości zaburzeń krzepnięcia. Należy poinformować lekarza lub położną
o przyjmowaniu duloksetyny, aby mogli zalecić odpowiednie postępowanie.
- Dostępne dane dotyczące stosowania leku Dulsevia w ciągu pierwszych trzech miesięcy ciąży,
ogólnie nie wykazują zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dziecka. Jeśli pacjentka
przyjmuje lek Dulsevia w drugiej połowie ciąży, może wystąpić zwiększone ryzyko wczesnego
porodu, głównie między 35. a 36. tygodniem ciąży (6 dodatkowych przedwcześnie urodzonych
niemowląt na każde 100 kobiet przyjmujących lek Dulsevia w drugiej połowie ciąży).
- Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeśli karmi piersią. Nie jest zalecane stosowanie leku
Dulsevia w czasie karmienia piersią. Kobiety karmiące piersią powinny zwrócić się do lekarza
lub farmaceuty po poradę.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Dulsevia może powodować senność lub zawroty głowy. Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów
ani obsługiwać maszyn, zanim nie pozna swojej reakcji na lek Dulsevia.
Dulsevia zawiera sacharozę
Jeśli lekarz wcześniej stwierdził u pacjenta nietolerancję na niektóre cukry, przed rozpoczęciem
stosowania leku należy skontaktować się z lekarzem.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- ból głowy, senność
- nudności, suchość w jamie ustnej
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- brak apetytu
- zaburzenia snu, pobudzenie, zmniejszony popęd płciowy, lęk, trudność lub niemożność
osiągnięcia orgazmu, niezwykłe sny
- zawroty głowy, uczucie spowolnienia, drżenie mięśni, zdrętwienie, w tym zdrętwienie, uczucie
kłucia lub mrowienie skóry
- niewyraźne widzenie
- szumy w uszach (słyszenie dźwięku w uszach przy braku zewnętrznego źródła dźwięku)
- uczucie kołatania serca
- zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, nagłe zaczerwienienie twarzy
- wzmożone ziewanie
- zaparcie, biegunka, ból brzucha, wymioty, zgaga lub niestrawność, wiatry
- zwiększone pocenie, wysypka (swędząca)
- ból mięśni, kurcze mięśni
- bolesne oddawanie moczu, częste oddawanie moczu
- problem z uzyskaniem erekcji, zmiany w ejakulacji
- upadki (zwłaszcza u osób w podeszłym wieku), zmęczenie
- zmniejszenie masy ciała
U dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z depresją, leczonych duloksetyną obserwowano
zmniejszenie masy ciała po rozpoczęciu przyjmowania leku. Po 6 miesiącach leczenia masa ciała
zwiększała się i wyrównywała z tą obserwowaną u innych dzieci i nastolatków w tym samym wieku
i tej samej płci.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
- zapalenie gardła powodujące chrypkę
- myśli samobójcze, trudności z zasypianiem, zgrzytanie zębami, dezorientacja, brak motywacji
- nagłe, mimowolne ruchy lub drganie mięśni, uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego
usiedzenia lub ustania w miejscu, zdenerwowanie, zaburzenia koncentracji, zaburzenia smaku,
trudności w kontrolowaniu ruchów, np. brak koordynacji lub niezamierzone ruchy mięśni,
zespół niespokojnych nóg, pogorszona jakość snu
- rozszerzenie źrenic (ciemny środkowy punkt oka), problemy ze wzrokiem
- zawroty głowy, zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika, ból ucha
- szybkie i (lub) niemiarowe bicie serca
- omdlenia, zawroty głowy, uczucie pustki w głowie lub omdlenia przy wstawaniu, uczucie
zimna w palcach rąk i (lub) stóp
- ucisk w gardle, krwawienie z nosa
- wymioty z krwią lub czarny, smolisty kał, zapalenie żołądka i jelit, odbijanie się treści
żołądkowej, trudności w połykaniu
- zapalenie wątroby, które może powodować ból brzucha i zażółcenie skóry lub białkówek oka
- nocne pocenie się, pokrzywka, zimne poty, wrażliwość na światło słoneczne, zwiększona
tendencja do powstawania siniaków
- sztywność i drganie mięśni
- trudność lub niemożność oddawania moczu, trudność w rozpoczęciu oddawania moczu,
potrzeba oddawania moczu w nocy, potrzeba oddawania moczu w ilości większej niż
zazwyczaj, zmniejszenie ilości wydzielanego moczu
- nieprawidłowe krwawienie z pochwy, zaburzenia miesiączkowania, w tym nasilone, bolesne,
nieregularne lub przedłużające się miesiączki, rzadko skąpe miesiączki lub brak miesiączki,
ból jąder lub moszny
- ból w klatce piersiowej, uczucie zimna, pragnienie, dreszcze, uczucie gorąca, zaburzenia chodu
- zwiększenie masy ciała
- lek Dulsevia może wywoływać działania niepożądane, których nie jest się świadomym,
takie jak zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub stężenia potasu we krwi,
zwiększenie aktywności kinazy fosfokreatynowej, stężenia glukozy czy cholesterolu we krwi
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
- ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności w oddychaniu, zawroty głowy z opuchniętym
językiem lub wargami, reakcje alergiczne
- zmniejszenie czynności tarczycy, które może powodować zmęczenie lub zwiększenie masy
ciała
- odwodnienie, małe stężenie sodu we krwi (zwłaszcza u osób w wieku podeszłym; objawami
mogą być: zawroty głowy, osłabienie, stany splątania, uczucie senności, nadmiernego
zmęczenia, nudności lub wymioty, cięższe objawy to omdlenia, drgawki oraz upadki), zespół
nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)
- zachowania samobójcze, stan pobudzenia maniakalnego (nadmierna aktywność, gonitwa myśli
i zmniejszona potrzeba snu), omamy, agresja i przejawy gniewu
- „zespół serotoninowy” (rzadko występująca reakcja, której objawami mogą być mimowolne,
rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni warunkujących ruchy gałki ocznej, pobudzenie,
omamy, śpiączka, nadmierna potliwość, drżenie, wzmożenie odruchów, zwiększone napięcie
mięśniowe, temperatura ciała powyżej 38°C, nudności, wymioty, biegunka), drgawki
- zwiększenie ciśnienia w oku (jaskra)
- kaszel, świsty oddechowe i duszność, z mogącą wystąpić jednocześnie gorączką
- zapalenie jamy ustnej, jasnoczerwona krew w kale, nieprzyjemny oddech, zapalenie
jelita grubego (prowadzące do biegunki)
- niewydolność wątroby, żółte zabarwienie skóry lub białkówek oka (żółtaczka)
- zespół Stevensa-Johnsona (ciężka choroba z owrzodzeniem skóry, jamy ustnej, oczu i narządów
płciowych), ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła (obrzęk
naczynioruchowy)
- skurcz mięśni żuchwy
- nieprawidłowy zapach moczu
- objawy menopauzy, nieprawidłowe wytwarzanie mleka u mężczyzn lub kobiet w gruczołach
piersiowych
- nadmierne krwawienie z pochwy krótko po porodzie (krwotok poporodowy)
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- zapalenie naczyń krwionośnych skóry
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- objawy przedmiotowe i podmiotowe choroby zwanej kardiomiopatią stresową, którymi mogą
być: ból w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy, omdlenia, nieregularne bicie serca.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Dulsevia z nieselektywnymi,
nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) (patrz punkt 4.5).
Choroba wątroby powodująca zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
Nie należy stosować produktu leczniczego Dulsevia w skojarzeniu z fluwoksaminą, cyprofloksacyną
lub enoksacyną (tj. silnymi inhibitorami CYP1A2), ponieważ jednoczesne podawanie tych leków
powoduje zwiększenie stężenia duloksetyny w osoczu (patrz punkt 4.5).
Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkt 4.4).
Przeciwwskazane jest rozpoczynanie leczenia produktu leczniczego Dulsevia u pacjentów
z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym ze względu na potencjalne ryzyko przełomu
nadciśnieniowego (patrz punkty 4.4 i 4.8).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Epizody manii i napady padaczkowe
Produkt leczniczy Dulsevia należy stosować ostrożnie u pacjentów z epizodami manii w wywiadzie
lub z rozpoznaniem zaburzeń afektywnych dwubiegunowych i (lub) napadów padaczkowych.
Rozszerzenie źrenic (mydriaza)
Zgłaszano przypadki rozszerzenia źrenic w związku ze stosowaniem duloksetyny. Dlatego należy
zachować ostrożność zalecając produkt leczniczy Dulsevia pacjentom ze zwiększonym ciśnieniem
wewnątrzgałkowym lub z ryzykiem ostrej jaskry z wąskim kątem.
Ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca
U niektórych pacjentów stosowanie duloksetyny powodowało zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi
i klinicznie istotne nadciśnienie tętnicze. Może być to spowodowane noradrenergicznym wpływem
duloksetyny. Zgłaszano przypadki przełomu nadciśnieniowego podczas stosowania duloksetyny,
zwłaszcza u pacjentów, u których występowało nadciśnienie przed rozpoczęciem leczenia. Dlatego
u pacjentów ze stwierdzonym nadciśnieniem i (lub) innymi chorobami serca zaleca się kontrolowanie
ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w pierwszym miesiącu leczenia. Duloksetynę należy stosować
ostrożnie u pacjentów, których stan może się pogorszyć w następstwie zwiększenia częstości akcji
serca lub wzrostu ciśnienia tętniczego krwi. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego
stosowania duloksetyny i leków, które mogą powodować zaburzenia jej metabolizmu (patrz punkt
4.5). U pacjentów, u których utrzymuje się wysokie ciśnienie tętnicze krwi podczas stosowania
duloksetyny, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stopniowe odstawienie duloksetyny (patrz
punkt 4.8). U pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym krwi nie należy rozpoczynać
leczenia duloksetyną (patrz punkt 4.3).
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny
<30 ml/min) występowało zwiększone stężenie duloksetyny w osoczu. Pacjenci z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek - patrz punkt 4.3. Informacje dotyczące pacjentów z łagodnymi
lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek podano w punkcie 4.2.
Zespół serotoninowy i (lub) złośliwy zespół neuroleptyczny (ang. neuroleptic malignant
syndrome, NMS)
Tak jak w przypadku innych leków serotoninergicznych, zespół serotoninowy lub złośliwy zespół
neuroleptyczny (ang. neuroleptic malignant syndrome, NMS), który jest stanem potencjalnie
zagrażającym życiu, może wystąpić podczas stosowania duloksetyny, zwłaszcza w przypadku
jednoczesnego stosowania innych leków serotoninergicznych [w tym selektywnych inhibitorów
wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
noradrenaliny (SNRI), trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych lub tryptanów], leków
zaburzających metabolizm serotoniny, takich jak inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), leków
przeciwpsychotycznych lub innych antagonistów dopaminy lub buprenorfiny, które mogą wpływać
na neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Jeśli jednoczesne stosowanie duloksetyny i innych leków serotoninergicznych lub neuroleptycznych,
które mogą wpływać na neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne i (lub) dopaminergiczne, jest
klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia
i w przypadku zwiększania dawki.
Objawami zespołu serotoninowego mogą być: zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy,
śpiączka), niestabilność układu autonomicznego (np. tachykardia, zmienne ciśnienie tętnicze krwi,
hipertermia), zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. hiperrefleksja, zaburzenia koordynacji)
i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunka). Zespół serotoninowy
w najcięższej postaci może przypominać NMS, którego objawami są hipertermia, sztywność mięśni,
zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w surowicy, niestabilność układu autonomicznego
z możliwymi szybkimi zmianami parametrów życiowych i zmianami stanu psychicznego.
Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)
Podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dulsevia z lekami ziołowymi zawierającymi
ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) mogą częściej występować działania
niepożądane.
Samobójstwo
Duże zaburzenia depresyjne i zaburzenia lękowe uogólnione: Depresja wiąże się ze zwiększonym
ryzykiem myśli samobójczych, chęci samookaleczenia i samobójstw (zachowania samobójcze).
Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania znaczącej poprawy stanu pacjenta. Ponieważ poprawa
może nie wystąpić w czasie pierwszych kilku tygodni leczenia lub dłużej, należy dokładnie
obserwować pacjentów do czasu uzyskania znaczącej poprawy ich stanu. Ogólnie, doświadczenia
kliniczne pokazują, że ryzyko samobójstw może się zwiększać we wczesnym okresie poprawy stanu
pacjenta.
Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywany jest produkt leczniczy Dulsevia, mogą być
również związane ze zwiększonym ryzykiem zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą
współistnieć z dużymi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych
z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności jak u pacjentów
z dużymi zaburzeniami depresyjnymi.
U pacjentów, u których stwierdzono zachowania samobójcze w wywiadzie i u pacjentów, u których
występowały myśli samobójcze o znacznym nasileniu przed rozpoczęciem leczenia, istnieje
zwiększone ryzyko myśli lub zachowań samobójczych. Pacjenci z tej grupy powinni być uważnie
obserwowani podczas leczenia. Metaanaliza badań klinicznych kontrolowanych placebo z
zastosowaniem leków przeciwdepresyjnych w leczeniu zaburzeń psychicznych wykazała istnienie
zwiększonego ryzyka zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat przyjmujących leki
przeciwdepresyjne w porównaniu z osobami otrzymującymi placebo.
Zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych u pacjentów w trakcie leczenia duloksetyną
lub wkrótce po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8).
Leczenie pacjentów, w szczególności tych z grupy wysokiego ryzyka, powinno odbywać się pod
ścisłą kontrolą lekarza, głównie w początkowym etapie leczenia i po zmianie stosowanej dawki.
Należy poinformować pacjentów (i ich opiekunów) o konieczności obserwowania i niezwłocznego
zgłaszania do lekarza przypadków pogorszenia stanu klinicznego, wystąpienia myśli lub zachowań
samobójczych, lub niecodziennych zmian w zachowaniu.
Ból w obwodowej neuropatii cukrzycowej
Podobnie jak w przypadku innych leków o podobnym profilu farmakologicznym (leki
przeciwdepresyjne), zgłaszano pojedyncze przypadki myśli i zachowań samobójczych w trakcie
leczenia duloksetyną lub wkrótce po zakończeniu leczenia. Czynniki ryzyka zachowań samobójczych
w depresji, patrz powyżej. Lekarze powinni zachęcać pacjentów do zgłaszania w każdej chwili
przypadków wystąpienia u nich niepokojących myśli czy uczuć.
Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat
Produktu leczniczego Dulsevia nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
W badaniach klinicznych zachowania samobójcze (próby samobójcze i myśli samobójcze), wrogość
(przeważnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu) były częściej obserwowane u dzieci
i młodzieży stosującej leki przeciwdepresyjne niż w grupie otrzymującej placebo. Jeżeli, ze względu
na potrzebę kliniczną, zostanie podjęta decyzja o leczeniu, należy uważnie kontrolować czy u pacjenta
nie występują objawy zachowań samobójczych (patrz punkt 5.1). Ponadto, brak długoterminowych
danych o bezpieczeństwie stosowania duloksetyny u dzieci i młodzieży, dotyczących wzrostu,
dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania (patrz punkt 4.8).
Krwotok
Istnieją zgłoszenia o występowaniu objawów zaburzeń krzepnięcia, takich jak wybroczyny, plamica
i krwawienie z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI) i inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin/noradrenaline reuptake inhibitors, SNRI),
w tym duloksetynę. Duloksetyna może zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego (patrz punkt 4.6).
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe
i (lub) leki wpływające na czynność płytek krwi (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne lub kwas
acetylosalicylowy) oraz u pacjentów ze stwierdzoną skłonnością do krwawień.
Hiponatremia
Podczas stosowania duloksetyny zgłaszano występowanie hiponatremii, w tym przypadki
ze zmniejszeniem stężenia sodu w surowicy poniżej 110 mmol/l. Hiponatremia może być
spowodowana zespołem nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH).
Większość tych przypadków wystąpiła u osób w podeszłym wieku, zwłaszcza u osób z zaburzoną
równowagą płynów ustrojowych w wywiadzie lub ze współistniejącymi chorobami predysponującymi
do zaburzeń równowagi płynów. Należy zachować ostrożność u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem
hiponatremii, tj. u pacjentów w podeszłym wieku, z marskością wątroby, pacjentów odwodnionych
lub przyjmujących leki moczopędne.
Przerwanie leczenia
Objawy odstawienia po zakończeniu leczenia występują często, zwłaszcza w przypadku nagłego
przerwania leczenia (patrz punkt 4.8). Podczas badań klinicznych objawy niepożądane po nagłym
przerwaniu leczenia wystąpiły u około 45% pacjentów leczonych duloksetyną i u 23% pacjentów
otrzymujących placebo. Ryzyko objawów odstawienia w przypadku stosowania selektywnych
inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny i noradrenaliny (SNRI) może zależeć od kilku czynników, w tym od czasu leczenia
i stosowanej dawki leku, a także od szybkości zmniejszania dawki. Najczęściej zgłaszane objawy
przedstawiono w punkcie 4.8. Zazwyczaj objawy te są łagodne lub umiarkowane, jednak u niektórych
pacjentów mogą być ciężkie. Objawy występują zazwyczaj w ciągu pierwszych kilku dni po
przerwaniu leczenia, jednak istnieją bardzo rzadkie zgłoszenia o wystąpieniu objawów u pacjentów,
którzy nieumyślnie pominęli dawkę duloksetyny. Na ogół objawy te ustępują samoistnie, zwykle
w ciągu 2 tygodni, chociaż u niektórych pacjentów mogą utrzymywać się dłużej (od 2 do 3 miesięcy
lub dłużej). Z tego powodu w przypadku przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki
duloksetyny w okresie nie krótszym niż 2 tygodnie, w zależności od wymagań pacjenta (patrz
punkt 4.2).
Osoby w podeszłym wieku
Dane dotyczące stosowania duloksetyny w dawce 120 mg u pacjentów w podeszłym wieku z dużymi
zaburzeniami depresyjnymi i zaburzeniami lękowymi uogólnionymi są ograniczone. Dlatego należy
zachować ostrożność w przypadku stosowania maksymalnej dawki u osób w podeszłym wieku
(patrz punkty 4.2 i 5.2).
Akatyzja, niepokój psychoruchowy
Stosowanie duloksetyny wiązało się z występowaniem akatyzji, charakteryzującej się uczuciem
niepokoju subiektywnie odczuwanego jako nieprzyjemny lub przygnębiający oraz koniecznością
poruszania się, często połączoną z niemożnością spokojnego usiedzenia lub ustania w miejscu.
Największe prawdopodobieństwo wystąpienia tego objawu zachodzi w okresie pierwszych kilku
tygodni leczenia. U pacjentów, u których wystąpiły takie objawy, zwiększanie dawki może być
szkodliwe.
Produkty lecznicze zawierające duloksetynę
Duloksetyna jest stosowana pod różnymi nazwami handlowymi w różnych wskazaniach (w leczeniu
bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej, leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, leczeniu
zaburzeń lękowych uogólnionych i wysiłkowego nietrzymania moczu). Należy unikać jednoczesnego
stosowania więcej niż jednego z tych produktów leczniczych.
Zapalenie wątroby lub zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Podczas stosowania duloksetyny obserwowano uszkodzenie wątroby, w tym znaczne zwiększenie
aktywności enzymów wątrobowych (>10-krotnie przekraczające górną granicę normy), zapalenie
wątroby i żółtaczkę (patrz punkt 4.8). Większość z tych działań niepożądanych wystąpiła
w pierwszych miesiącach leczenia. Uszkodzenie wątroby występowało głównie na poziomie
hepatocytów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania duloksetyny u pacjentów stosujących
inne leki, które mogą powodować uszkodzenia wątroby.
Zaburzenia czynności seksualnych
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors,
SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine
reuptake inhibitors, SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń czynności seksualnych
(patrz punkt 4.8). Zgłaszano przypadki długotrwałych zaburzeń czynności seksualnych, w których
objawy utrzymywały się pomimo przerwania stosowania SSRI i (lub) SNRI.
Sacharoza
Produkt leczniczy Dulsevia zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami
związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem
sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO): Ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego,
nie należy stosować duloksetyny jednocześnie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami
monoaminooksydazy (IMAO) lub w okresie przynajmniej 14 dni po przerwaniu leczenia IMAO.
Ze względu na okres półtrwania duloksetyny, powinno upłynąć przynajmniej 5 dni od odstawienia
produktu leczniczego Dulsevia przed rozpoczęciem stosowania IMAO (patrz punkt 4.3).
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dulsevia i selektywnych,
odwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), takich jak moklobemid (patrz punkt 4.4).
Antybiotyk linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym IMAO i nie należy go stosować u pacjentów
leczonych produktem leczniczym Dulsevia (patrz punkt 4.4).
Inhibitory CYP1A2: Ponieważ duloksetyna jest metabolizowana przez CYP1A2, jednoczesne
stosowanie duloksetyny i silnych inhibitorów CYP1A2 może spowodować zwiększenie stężenia
duloksetyny. Fluwoksamina (w dawce 100 mg raz na dobę), silny inhibitor CYP1A2, zmniejszała
pozorny klirens osoczowy duloksetyny o około 77% i zwiększała pole pod krzywą AUC0-t
sześciokrotnie. Z tego powodu nie należy podawać produktu leczniczego Dulsevia w skojarzeniu
z silnymi inhibitorami CYP1A2, takimi jak fluwoksamina (patrz punkt 4.3).
Produkty lecznicze działające na ośrodkowy układ nerwowy (OUN): Z wyjątkiem przypadków
opisanych w niniejszym punkcie, nie przeprowadzono systematycznej oceny ryzyka związanego
ze stosowaniem duloksetyny w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi działającymi na OUN.
Z tego powodu zaleca się ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania produktu leczniczego
Dulsevia z innymi produktami leczniczymi lub substancjami działającymi na ośrodkowy układ
nerwowy, w tym z alkoholem i lekami uspokajającymi (np. benzodiazepiny, opioidowe leki
przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital, leki przeciwhistaminowe o działaniu
uspokajającym).
Substancje działające na receptory serotoninergiczne: W rzadkich przypadkach zgłaszano zespół
serotoninowy u pacjentów stosujących jednocześnie selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu
serotoniny (SSRI) lub noradrenaliny (SNRI) i leki działające na receptory serotoninergiczne. Należy
zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dulsevia i leków
serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, selektywne
inhibitory zwrotnego wychwytu noradrenaliny, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych,
np. klomipraminy i amitryptyliny, IMAO, takich jak moklobemid lub linezolid, produktów
leczniczych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) lub tryptanów,
buprenorfiny, tramadolu, petydyny i tryptofanu (patrz punkt 4.4).
Wpływ duloksetyny na inne produkty lecznicze
Leki metabolizowane przez CYP1A2: Jednoczesne stosowanie duloksetyny (60 mg dwa razy na dobę)
nie wpływało istotnie na farmakokinetykę teofiliny, substratu enzymu CYP1A2.
Leki metabolizowane przez CYP2D6: Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6.
Po podaniu duloksetyny w dawce 60 mg dwa razy na dobę i pojedynczej dawki dezypraminy,
substratu CYP2D6, pole pod krzywą AUC dezypraminy zwiększyło się trzykrotnie. Jednoczesne
podawanie duloksetyny (40 mg dwa razy na dobę) zwiększa pole pod krzywą AUC tolterodyny
(podawanej w dawce 2 mg dwa razy na dobę) w stanie równowagi o 71%, lecz nie wpływa na
farmakokinetykę jej aktywnego metabolitu 5-hydroksylowego. Nie jest zalecane dostosowanie dawki.
Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego podawania produktu leczniczego Dulsevia
z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP2D6 (rysperydon, trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne, takie jak nortryptylina, amitryptylina i imipramina), w szczególności gdy mają
wąski indeks terapeutyczny (np. flekainid, propafenon i metoprolol).
Doustne środki antykoncepcyjne i inne leki steroidowe: Wyniki badań in vitro wskazują,
że duloksetyna nie pobudza katalitycznej aktywności CYP3A. Nie przeprowadzono szczegółowych
badań interakcji in vivo.
Przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe produkty lecznicze: Należy zachować ostrożność w przypadku
jednoczesnego stosowania duloksetyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych lub
przeciwpłytkowych, ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia wynikającego z interakcji
farmakodynamicznej. Ponadto, zgłaszano zwiększenie wartości współczynnika INR
(ang. International Normalized Ratio) w przypadku jednoczesnego stosowania u pacjentów
duloksetyny i warfaryny. Natomiast skojarzone stosowanie duloksetyny i warfaryny w ustalonych
warunkach, u zdrowych ochotników, podczas klinicznego badania farmakologicznego nie
powodowało klinicznie istotnej zmiany współczynnika INR w stosunku do wartości początkowej,
oraz w farmakokinetyce R- lub S-warfaryny.
Wpływ innych produktów leczniczych na duloksetynę
Leki zobojętniające sok żołądkowy i antagoniści receptora histaminowego H2: Jednoczesne
stosowanie duloksetyny z lekami zobojętniającymi zawierającymi glin i magnez lub duloksetyny
z famotydyną nie wpływało w sposób istotny na szybkość ani na stopień wchłaniania duloksetyny
po doustnym podaniu dawki 40 mg.
Substancje zwiększające aktywność CYP1A2: Analizy farmakokinetyczne wykazały, że u osób
palących stężenie duloksetyny w osoczu jest prawie o 50% mniejsze niż u osób niepalących.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
a. Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanymi objawami niepożądanymi u pacjentów przyjmujących duloksetynę były:
nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność i zawroty głowy. Jednak większość najczęściej
zgłaszanych objawów niepożądanych miała łagodne lub umiarkowane nasilenie, zwykle występowała
krótko po rozpoczęciu terapii i w większości przypadków ustępowała w miarę kontynuowania
leczenia.
b. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W Tabeli 1 przedstawiono działania niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych oraz obserwowane
podczas badań klinicznych kontrolowanych placebo.
Tabela 1: Działania niepożądane
Ocena częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często
(≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana
(częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Bardzo często: Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
9
Niezbyt często: Zapalenie krtani
Bardzo często: Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: Reakcja anafilaktyczna Zespół nadwrażliwości
Bardzo często: Zaburzenia endokrynologiczne
Rzadko: Niedoczynność tarczycy
Bardzo często: Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Zmniejszenie łaknienia
Niezbyt często: Hiperglikemia (zgłaszana głównie u pacjentów z cukrzycą)
Rzadko: Odwodnienie Hiponatremia Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)6
Bardzo często: Zaburzenia psychiczne
Często: Bezsenność Pobudzenie Zmniejszenie libido Lęk Zaburzenia orgazmu Niezwykłe sny
Niezbyt często: Samobójcze myśli5,7 Zaburzenia snu Bruksizm Dezorientacja Apatia
Rzadko: Samobójcze zachowania5,7 Stan pobudzenia maniakalnego Omamy Agresja i gniew4
Bardzo często: Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Ból głowy Senność
Często: Zawroty głowy Letarg Drżenie Parestezja
Niezbyt często: Drgawki kloniczne mięśni Akatyzja7 Nerwowość Zaburzenia uwagi Zaburzenia smaku Dyskineza Zespół niespokojnych nóg Pogorszenie jakości snu
Rzadko: Zespół serotoninowy6 Drgawki1 Niepokój psychoruchowy6 Objawy pozapiramidowe6
Bardzo często: Zaburzenia oka
Często: Niewyraźne widzenia
Niezbyt często: Rozszerzenie źrenicy Zaburzenia widzenia
Rzadko: Jaskra
Bardzo często: Zaburzenia ucha i błędnika
Często: Szumy w uszach1
Niezbyt często: Zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika Ból ucha
Bardzo często: Zaburzenia serca
10
Często: Kołatanie serca
Niezbyt często: Tachykardia Arytmia nadkomorowa, głównie migotanie przedsionków
Częstość nieznana: Kardiomiopatia stresowa (kardiomiopatia takotsubo)
Bardzo często: Zaburzenia naczyniowe
Często: Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi3 Nagłe zaczerwienienie twarzy
Niezbyt często: Omdlenia2 Nadciśnienie tętnicze3,7 Niedociśnienie ortostatyczne2 Uczucie zimna w kończynach
Rzadko: Przełom nadciśnieniowy3,6
Bardzo często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Ziewanie
Niezbyt często: Ucisk w gardle Krwawienie z nosa
Rzadko: Śródmiąższowa choroba płuc10 Eozynofilowe zapalenie płuc6
Bardzo często: Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: Nudności Suchość w jamie ustnej
Często: Zaparcie Biegunka Ból brzucha Wymioty Niestrawność Wzdęcia
Niezbyt często: Krwotok z przewodu pokarmowego7 Zapalenie żołądka i jelit Odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej lub gazu Zapalenie błony śluzowej żołądka Zaburzenia połykania
Rzadko: Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej Obecność świeżej krwi w kale Nieprzyjemny oddech Mikroskopowe zapalenie jelita grubego9
Bardzo często: Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często: Zapalenie wątroby3 Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna) Ostre uszkodzenie wątroby
Rzadko: Niewydolność wątroby6 Żółtaczka6
Bardzo często: Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Zwiększona potliwość Wysypka
Niezbyt często: Nocne pocenie Pokrzywka Kontaktowe zapalenie skóry Zimne poty Nadwrażliwość na światło
Rzadko: Zespół Stevensa- Johnsona6 Obrzęk naczynioruchowy6
Bardzo rzadko: Zapalenie naczyń skóry
11
Niezbyt często: Zwiększona skłonność do powstawania siniaków
Bardzo często: Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: Ból mięśniowoszkieletowy Kurcze mięśni
Niezbyt często: Sztywność mięśni Drganie mięśni
Rzadko: Szczękościsk
Bardzo często: Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Bolesne lub utrudnione oddawanie moczu Częstomocz
Niezbyt często: Zatrzymanie moczu Uczucie parcia na pęcherz Oddawanie moczu w nocy Nadmierne wydzielanie moczu Zmniejszenie diurezy
Rzadko: Nieprawidłowy zapach moczu
Bardzo często: Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często: Zaburzenia erekcji Zaburzenia ejakulacji Opóźniona ejakulacja
Niezbyt często: Krwotok w obrębie dróg rodnych Zaburzenia menstruacyjne Zaburzenia seksualne Ból jąder
Rzadko: Objawy menopauzy Mlekotok Hiperprolaktynemia Krwotok poporodowy6
Bardzo często: Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Upadki8 Zmęczenie
Niezbyt często: Ból w klatce piersiowej7 Złe samopoczucie Uczucie zimna Pragnienie Dreszcze Zmęczenie Uczucie gorąca Zaburzenia chodu
Bardzo często: Badania diagnostyczne
Często: Zmniejszenie masy ciała
Niezbyt często: Zwiększenie masy ciała Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi Zwiększenie stężenia potasu we krwi
Rzadko: Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi
1Drgawki i szumy w uszach zgłaszano także po zakończeniu leczenia.
2 Niedociśnienie ortostatyczne oraz omdlenia zgłaszane były szczególnie w początkowym okresie
leczenia.
3 Patrz punkt 4.4.
12
4 Przypadki agresji i przejawów gniewu zgłaszane były szczególnie w początkowym okresie leczenia
lub po zakończeniu leczenia.
5 Przypadki myśli i zachowań samobójczych zgłaszane były podczas terapii duloksetyną lub wkrótce
po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.4).
6 Częstość występowania działań niepożądanych, których nie obserwowano podczas badań
klinicznych kontrolowanych placebo, oszacowana na podstawie zgłoszeń po wprowadzeniu produktu
do obrotu.
7 Różnica nieistotna statystycznie w porównaniu z placebo.
8 Upadki były częstsze u osób w podeszłym wieku (≥65 lat).
9 Szacunkowa częstość na podstawie danych ze wszystkich badań klinicznych.
10Częstość występowania szacowana na podstawie badań klinicznych z kontrolą placebo.
c. Opis wybranych działań niepożądanych
Przerwanie stosowania duloksetyny (zwłaszcza nagłe) często powoduje wystąpienie objawów
odstawiennych. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą: zawroty głowy, zaburzenia czucia
(w tym parestezja lub wrażenie porażenia prądem, szczególnie w obrębie głowy), zaburzenia snu
(w tym bezsenność i nasilone marzenia senne), zmęczenie, senność, pobudzenie lub niepokój,
nudności i (lub) wymioty, drżenie, bóle głowy, bóle mięśni, drażliwość, biegunka, nadmierna
potliwość i zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika.
Zazwyczaj, w przypadku stosowania produktów z grupy SSRI oraz SNRI, objawy te są łagodne
lub umiarkowane, przemijające, jednak u niektórych pacjentów mogą być one ciężkie
i (lub) utrzymywać się przez dłuższy czas. Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki,
kiedy kontynuacja leczenia duloksetyną nie jest już konieczna (patrz punkty 4.2 i 4.4).
W trzech 12-tygodniowych badaniach klinicznych (faza ostra), w których stosowano duloksetynę
u pacjentów z bólem w neuropatii cukrzycowej obserwowano niewielkie, lecz istotne statystycznie
zwiększenie stężenia glukozy we krwi na czczo u pacjentów leczonych duloksetyną. Zarówno
u pacjentów leczonych duloksetyną, jak i u pacjentów otrzymujących placebo, poziom HbA1c był
stały. W fazie rozszerzenia tych badań, trwającej do 52 tygodni, stwierdzono zwiększenie poziomu
HbA1c w grupie otrzymującej duloksetynę i w grupach leczonych standardowo, jednak średni wzrost
wartości był o 0,3% większy w grupie leczonej duloksetyną. Zaobserwowano także niewielkie
zwiększenie stężenia glukozy na czczo oraz cholesterolu całkowitego u pacjentów leczonych
duloksetyną. W grupie leczonej standardowo wyniki badań laboratoryjnych wykazały nieznaczne
zmniejszenie tych parametrów.
Skorygowany odstęp QT u pacjentów leczonych duloksetyną nie różnił się od obserwowanego
u pacjentów otrzymujących placebo. Nie obserwowano klinicznie istotnych różnic w pomiarach QT,
PR, QRS i QTcB u pacjentów leczonych duloksetyną i pacjentów otrzymujących placebo.
d. Dzieci i młodzież
Łącznie 509 pacjentów w wieku od 7 do 17 lat z dużymi zaburzeniami depresyjnymi
oraz 241 pacjentów w wieku od 7 do 17 lat z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi było leczonych
duloksetyną w badaniach klinicznych. Ogólnie profil działań niepożądanych po zastosowaniu
duloksetyny u dzieci i młodzieży był podobny do obserwowanego u osób dorosłych.
Łącznie u 467 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży początkowo losowo przyporządkowanych
do grupy otrzymującej duloksetynę w badaniach klinicznych odnotowano zmniejszenie masy ciała
średnio o 0,1 kg po 10 tygodniach w porównaniu z obserwowanym zwiększeniem o średnio 0,9 kg
u 353 pacjentów, którym podawano placebo. Następnie, po okresie przedłużenia badania trwającym
od czterech do sześciu miesięcy u pacjentów zazwyczaj obserwowano tendencję do odzyskiwania
ich przewidywanej percentylowej masy początkowej, wyznaczonej na podstawie danych
demograficznych dobranych pod względem wieku i płci rówieśników.
W trwających do 9 miesięcy badaniach, u dzieci i młodzieży leczonych duloksetyną obserwowano
mniejszy o 1% całkowity średni wzrost na siatce centylowej (mniejszy o 2% u dzieci w wieku od 7
do 11 lat i większy o 0,3% u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat) (patrz punkt 4.4).
13
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Duloxetinum 60 mg (kapsułki dojelitowe, twarde)
Ulotka poniżej jest dokumentem tego importu równoległego (z rejestru), a ChPL pochodzi z produktu referencyjnego (dopuszczonego do obrotu w Polsce odpowiednika). Opakowanie, ulotka dołączona do opakowania i niektóre dane (np. język, nazwa lub wygląd opakowania) mogą się różnić: sprawdź ulotkę w opakowaniu. Produkt referencyjny: Dulsevia (numer w rejestrze: 100341181).
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 25 °C
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- nie powyżej 30 °C
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki; Sacharoza, ziarenka (sacharoza, skrobia kukurydziana); Hypromeloza 6 cP; Sacharoza; Kwas askorbowy; Hypromelozy octanobursztynian; Talk; Trietylu cytrynian; Tytanu dwutlenek (E 171); Korpus kapsułki; Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171); Indygotyna (E 132) - tylko w kapsułkach o mocy 60 mg; Żelaza tlenek żółty (E 172) - tylko w kapsułkach o mocy 60 mg; Wieczko kapsułki; Żelatyna; Tytanu dwutlenek (E 171); Indygotyna (E 132); Tusz; Szelak (E 904); Glikol propylenowy (E 1520); Żelaza tlenek czarny (E 172); Potasu wodorotlenek (E 525) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- glikol propylenowy: w składzie
- sacharoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały żółty
Białe do prawie białych peletki w twardej żelatynowej kapsułce o rozmiarze 1 (średnia długość: 19,4 mm). Korpus kapsułki jest żółtawozielony a wieczko kapsułki jest ciemnoniebieskie. Na korpusie kapsułki znajduje się czarny napis ,,60”. źródło: Ulotka, pkt 6 - biały żółty nadruk: 30 nadruk: 60
30 mg: białe do lekko zabarwionych peletki w twardej żelatynowej kapsułce o rozmiarze 3 (długość kapsułki: około 16 mm). Korpus kapsułki jest biały a wieczko kapsułki jest ciemnoniebieskie. Na korpusie kapsułki znajduje się czarny napis „30”. 60 mg: białe do lekko zabarwionych peletki w twardej żelatynowej kapsułce o rozmiarze 1 (długość kapsułki: około 19 mm). Korpus kapsułki jest żółtawozielony a wieczko kapsułki jest ciemnoniebieskie. Na korpusie kapsułki znajduje się czarny napis „60”. źródło: ChPL, pkt 3
- biały żółty
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem duloksetyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania produktu leczniczego Dulsevia może wystąpić sedacja i zawroty głowy. Należy poinformować pacjentów, aby unikali potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów czy obsługiwanie maszyn, w przypadku wystąpienia sedacji lub zawrotów głowy.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
142 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia; Zaburzenia żołądka i jelit; Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych; Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej; Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej; Zaburzenia nerek i dróg moczowych
- często: Zmniejszenie łaknienia; Bezsenność; Pobudzenie; Zmniejszenie libido; Lęk; Zaburzenia orgazmu; Niezwykłe sny; Letarg; Drżenie; Parestezja; Niewyraźne widzenia; Szumy w uszach; Kołatanie serca; Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi; Nagłe zaczerwienienie twarzy; Ziewanie; Zaparcie; Biegunka; Ból brzucha; Wymioty; Niestrawność; Wzdęcia; Zwiększona potliwość; Wysypka; Ból mięśniowoszkieletowy; Kurcze mięśni; Bolesne lub utrudnione oddawanie moczu; Częstomocz; Zaburzenia erekcji; Zaburzenia ejakulacji; Opóźniona ejakulacja; Upadki; Zmęczenie; Zmniejszenie masy ciała
- niezbyt często: Zapalenie krtani; Hiperglikemia; Samobójcze myśli; Zaburzenia snu; Bruksizm; Dezorientacja; Apatia; Drgawki kloniczne mięśni; Akatyzja; Nerwowość; Zaburzenia uwagi; Zaburzenia smaku; Dyskineza; Zespół niespokojnych nóg; Pogorszenie jakości snu; Drgawki; Rozszerzenie źrenicy; Zaburzenia widzenia; Zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika; Ból ucha; Tachykardia; Arytmia nadkomorowa, głównie migotanie przedsionków; Omdlenia; Nadciśnienie tętnicze; Niedociśnienie ortostatyczne; Uczucie zimna w kończynach; Ucisk w gardle; Krwawienie z nosa; Krwotok z przewodu pokarmowego; Zapalenie żołądka i jelit; Odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej lub gazu; Zapalenie błony śluzowej żołądka; Zaburzenia połykania; Zapalenie wątroby; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna); Ostre uszkodzenie wątroby; Nocne pocenie; Pokrzywka; Kontaktowe zapalenie skóry; Zimne poty; Nadwrażliwość na światło; Zwiększona skłonność do powstawania siniaków; Sztywność mięśni; Drganie mięśni; Zatrzymanie moczu; Uczucie parcia na pęcherz; Oddawanie moczu w nocy; Nadmierne wydzielanie moczu; Zmniejszenie diurezy; Krwotok w obrębie dróg rodnych; Zaburzenia menstruacyjne; Zaburzenia seksualne; Ból jąder; Ból w klatce piersiowej; Złe samopoczucie; Uczucie zimna; Pragnienie; Dreszcze; Uczucie gorąca; Zaburzenia chodu; Zwiększenie masy ciała; Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi; Zwiększenie stężenia potasu we krwi
- rzadko: Reakcja anafilaktyczna; Zespół nadwrażliwości; Niedoczynność tarczycy; Odwodnienie; Hiponatremia; Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH); Samobójcze zachowania; Stan pobudzenia maniakalnego; Omamy; Agresja i gniew; Zespół serotoninowy; Niepokój psychoruchowy; Objawy pozapiramidowe; Jaskra; Przełom nadciśnieniowy; Śródmiąższowa choroba płuc; Eozynofilowe zapalenie płuc; Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; Obecność świeżej krwi w kale; Nieprzyjemny oddech; Mikroskopowe zapalenie jelita grubego; Niewydolność wątroby; Żółtaczka; Zespół Stevensa- Johnsona; Obrzęk naczynioruchowy; Szczękościsk; Nieprawidłowy zapach moczu; Objawy menopauzy; Mlekotok; Hiperprolaktynemia; Krwotok poporodowy; Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi
- bardzo rzadko: Zapalenie naczyń skóry
- częstość nieznana: Kardiomiopatia stresowa (kardiomiopatia takotsubo)
- częstość niepodana w tekście: nudności; ból głowy; suchość w jamie ustnej; senność; zawroty głowy
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Duloksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych ze względu na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1).” · ChPL, pkt 4.2
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Duloksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych ze względu na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności duloksetyny w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych u dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 17 lat. Aktualne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2. Nie badano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności duloksetyny w leczeniu bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. Brak dostępnych danych.”- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być przyjmowane podczas posiłku lub między posiłkami.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa u pacjentów z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi wynosi 30 mg raz na dobę i może być przyjmowana podczas posiłku lub między posiłkami.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: Ulotka, pkt 2
Ciąża i karmienie piersią
„Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. - Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeżeli podczas stosowania leku Dulsevia zajdzie w ciążę lub planuje zajść w ciążę. Pacjentka może przyjmować lek Dulsevia dopiero po omówieniu z lekarzem spodziewanych korzyści z leczenia i możliwego zagrożenia dla nienarodzonego dziecka. - Pacjentka powinna poinformować położną i (lub) lekarza o przyjmowaniu leku Dulsevia.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Osoby w podeszłym wieku
„Osoby w podeszłym wieku Nie zaleca się dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku, jedynie ze względu na wiek pacjenta. Jednakże, tak jak w przypadku innych produktów leczniczych, należy zachować ostrożność stosując produkt leczniczy Dulsevia u osób w podeszłym wieku, szczególnie u pacjentów z dużymi zaburzeniami depresyjnymi lub zaburzeniami lękowymi uogólnionymi w przypadku podawania dawki 120 mg na dobę, dla której istnieją ograniczone dane (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Stosowanie produktu leczniczego Dulsevia u pacjentów z chorobami wątroby powodującymi zaburzenia czynności wątroby jest przeciwskazane (patrz punkty 4.3 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30 do 80 ml/min). Stosowanie produktu leczniczego Dulsevia u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek jest przeciwskazane (klirens kreatyniny <30 ml/min; patrz punkt 4.3).” - Płodność: „Płodność W badaniach na zwierzętach stosowanie duloksetyny nie miało wpływu na płodność u mężczyzn, natomiast u kobiet skutki były widoczne tylko w przypadku stosowania dawek, które powodowały toksyczność u matek.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku, gdy stopień narażenia układowego (pole pod krzywą AUC) duloksetyny był mniejszy niż maksymalna ekspozycja kliniczna (patrz punkt 5.3). Wyniki dwóch dużych badań obserwacyjnych (jedno przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej z udziałem 2500 kobiet przyjmujących duloksetynę w pierwszym trymestrze ciąży, a drugie w Unii Europejskiej z udziałem 1500 kobiet przyjmujących duloksetynę w pierwszym trymestrze ciąży) nie wskazują na zwiększenie ogólnego ryzyka wystąpienia poważnych wrodzonych wad rozwojowych u dzieci.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią W badaniu obejmującym 6 pacjentek, które podczas laktacji nie karmiły dzieci piersią, stwierdzono, że duloksetyna bardzo słabo przenika do mleka kobiecego. Szacowana dawka dobowa w miligramach w przeliczeniu na kilogram masy ciała dla niemowląt wynosi około 0,14% dawki stosowanej u matki (patrz punkt 5.2). Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Dulsevia w okresie karmienia piersią, ponieważ nie jest określone bezpieczeństwo stosowania duloksetyny u niemowląt.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Lek Dulsevia można przyjmować w czasie posiłków lub między posiłkami.” źródło: Ulotka, pkt 2
- jedzenie i napoje: „Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być przyjmowane podczas posiłku lub między posiłkami.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Zalecana dawka początkowa u pacjentów z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi wynosi 30 mg raz na dobę i może być przyjmowana podczas posiłku lub między posiłkami.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Należy zachować ostrożność, spożywając alkohol podczas przyjmowania leku Dulsevia.” źródło: Ulotka, pkt 2
- źródło: Ulotka, pkt 3
alkohol
„Objawy przedawkowania to: senność, śpiączka, zespół serotoninowy (rzadko występująca reakcja, która może powodować uczucie nadmiernego zadowolenia, senność, zaburzenia koordynacji ruchowej, niepokój, wrażenie upojenia alkoholowego, gorączkę, pocenie się lub sztywność mięśni), drgawki, wymioty i szybka akcja serca.” - źródło: ChPL, pkt 4.5
alkohol
„Dulsevia z innymi produktami leczniczymi lub substancjami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, w tym z alkoholem i lekami uspokajającymi (np. benzodiazepiny, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital, leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym).”
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dulsevia
Kiedy nie stosować leku Dulsevia:
– jeśli pacjent ma uczulenie na duloksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
– jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby,
– jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek,
– jeśli pacjent przyjmuje lub w ciągu ostatnich 14 dni przyjmował inny lek, będący inhibitorem
monoaminooksydazy (IMAO) (patrz „Lek Dulsevia a inne leki”),
– jeśli pacjent przyjmuje fluwoksaminę, która zazwyczaj jest stosowana w leczeniu depresji,
cyprofloksacynę lub enoksacynę, leki, które są stosowane w leczeniu niektórych zakażeń,
– jeśli pacjent przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę (patrz „Lek Dulsevia a inne leki”).
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występuje wysokie ciśnienie tętnicze krwi lub choroba
serca. Lekarz zdecyduje, czy pacjent powinien przyjmować lek Dulsevia.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Poniżej wymieniono kilka przyczyn, z powodu których lek Dulsevia może być nieodpowiedni dla
pacjenta. Pacjent przed przyjęciem leku Dulsevia powinien poinformować lekarza, jeżeli występuje
którykolwiek z poniższych przypadków:
– przyjmowanie innych leków przeciwdepresyjnych, tryptanów, leków przeciwpsychotycznych,
buprenorfiny. Stosowanie tych leków jednocześnie z lekiem Dulsevia może prowadzić do zespołu
serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz „Lek Dulsevia a inne leki” oraz „Możliwe
działania niepożądane”),
– przyjmowanie leków ziołowych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum
perforatum),
– choroba nerek,
– występowanie w przeszłości napadów padaczkowych,
– występowanie obecnie lub w przeszłości epizodów manii,
– zaburzenia afektywne dwubiegunowe,
– choroby oczu, takie jak określony rodzaj jaskry (podwyższone ciśnienie w oku),
– zaburzenia krzepnięcia w przeszłości (skłonność do powstawania siniaków), w
szczególności jeżeli pacjentka jest w ciąży (patrz „Ciąża i karmienie piersią”),
– ryzyko wystąpienia zmniejszonego stężenia sodu (na przykład podczas przyjmowania leków
moczopędnych, zwłaszcza przez osoby w wieku podeszłym),
– przyjmowanie innych leków, które mogą powodować uszkodzenie wątroby,
– przyjmowanie innych leków zawierających duloksetynę (patrz „Lek Dulsevia a inne leki”).
Leki takie, jak Dulsevia (tak zwane SSRI lub SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów
zaburzeń czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały
się po przerwaniu leczenia.
Lek Dulsevia może wywoływać uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego usiedzenia lub ustania
w miejscu. W razie wystąpienia takich objawów, należy poinformować o tym lekarza.
Myśli samobójcze i pogłębiająca się depresja lub stany lękowe
Depresja i (lub) stany lękowe mogą przyczynić się do wystąpienia myśli o samookaleczeniu lub
samobójstwie. Mogą się one nasilić po rozpoczęciu przyjmowania leków przeciwdepresyjnych,
ponieważ musi upłynąć trochę czasu, zazwyczaj dwa tygodnie lub dłużej, zanim leki te zaczną działać.
Myśli te mogą nasilić się:
– u pacjentów, u których wcześniej występowały myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu,
– u młodych dorosłych. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko wystąpienia
zachowań samobójczych u dorosłych w wieku poniżej 25 lat z chorobami psychicznymi, którzy
byli leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.
W razie wystąpienia myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem lub bezpośrednio udać się do szpitala.
Pomocne może okazać się powiadomienie krewnego lub bliskiego przyjaciela o stanie depresyjnym
lub lękowymi poproszenie o przeczytanie tej ulotki dla pacjenta. Można również zapytać o ich opinię,
czy stan depresyjny lub lękowy nie nasilił się, a zmiany w zachowaniu nie budzą niepokoju.
Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat
Zazwyczaj lek Dulsevia nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. U
pacjentów w wieku poniżej 18 lat, którzy przyjmują leki z tej grupy, występuje większe ryzyko
wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość
(przeważnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu). Jednakże, lekarz może zalecić
stosowanie leku Dulsevia u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, jeżeli zdecyduje, że jest to dla nich
korzystne. W razie wątpliwości w sytuacji, gdy lekarz zaleci stosowanie leku Dulsevia u pacjenta w
wieku poniżej 18 lat, należy ponownie skontaktować się z lekarzem. Należy poinformować lekarza,
jeżeli u pacjenta w wieku poniżej 18 lat przyjmującego lek Dulsevia wystąpi którekolwiek z
wymienionych powyżej działań niepożądanych lub jego nasilenie. Ponadto, brak długoterminowych
danych o bezpieczeństwie stosowania duloksetyny w tej grupie wiekowej, dotyczących wzrostu,
dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.
Lek Dulsevia a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również o tych, które
wydawane są bez recepty.
Duloksetyna, główny składnik leku Dulsevia, występuje także w innych lekach stosowanych w
leczeniu innych chorób:
– ból w neuropatii cukrzycowej, depresja, lęk i nietrzymanie moczu.
Należy unikać jednoczesnego stosowania więcej niż jednego z tych leków. Pacjent powinien
skonsultować z lekarzem, jeśli przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę.
Lekarz zdecyduje, czy można przyjmować lek Dulsevia jednocześnie z innymi lekami. Nie należy
zaczynać lub przerywać stosowania innych leków, w tym leków wydawanych bez recepty i
preparatów ziołowych bez skontaktowania się z lekarzem.
Należy poinformować lekarza w razie przyjmowania któregokolwiek z wymienionych poniżej leków:
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO): Nie należy przyjmować leku Dulsevia jednocześnie z
innym lekiem przeciwdepresyjnym, zwanym inhibitorem monoaminooksydazy (IMAO) lub w krótkim
odstępie czasu (w ciągu 14 dni) po zaprzestaniu stosowania IMAO. Przykłady IMAO to: moklobemid
(lek przeciwdepresyjny) oraz linezolid (antybiotyk). Jednoczesne przyjmowanie IMAO z wieloma
lekami wydawanymi na receptę, w tym z lekiem Dulsevia, może powodować ciężkie lub nawet
zagrażające życiu działania niepożądane. Po odstawieniu IMAO musi upłynąć przynajmniej 14 dni
zanim rozpocznie się przyjmowanie leku Dulsevia. Zanim zacznie się przyjmowanie IMAO musi
upłynąć przynajmniej 5 dni od odstawienia leku Dulsevia.
Leki powodujące senność: Do leków tych należą leki wydawane na receptę w tym benzodiazepiny,
silne leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital i leki przeciwhistaminowe.
Leki zwiększające stężenie serotoniny: Tryptany, buprenorfina (lek stosowany w leczeniu bólu lub
uzależnienia od opioidów), tramadol, tryptofan, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego
serotoniny (np. paroksetyna i fluoksetyna), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny
(np. wenlafaksyna), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. klomipramina, amitryptylina),
petydyna, ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) i IMAO (np. moklobemid i
linezolid). Leki te zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zespół
serotoninowy (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Możliwe działania niepożądane”).
W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów podczas stosowania tych leków jednocześnie z lekiem
Dulsevia, należy skontaktować się z lekarzem.
Doustne leki przeciwzakrzepowe lub leki przeciwpłytkowe: Leki, które rozrzedzają krew lub
zapobiegają krzepnięciu krwi. Leki te mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia krwawienia.
Lek Dulsevia z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Dulsevia można przyjmować w czasie posiłków lub między posiłkami. Należy zachować
ostrożność, spożywając alkohol podczas przyjmowania leku Dulsevia.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
– Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeżeli podczas stosowania leku Dulsevia zajdzie w ciążę
lub planuje zajść w ciążę. Pacjentka może przyjmować lek Dulsevia dopiero po omówieniu z
lekarzem spodziewanych korzyści z leczenia i możliwego zagrożenia dla nienarodzonego dziecka.
– Pacjentka powinna poinformować położną i (lub) lekarza o przyjmowaniu leku Dulsevia.
Stosowanie w czasie ciąży podobnych leków (selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny) może zwiększać ryzyko ciężkiego stanu u dzieci, nazywanego przetrwałym
nadciśnieniem płucnym noworodków, powodującego szybszy oddechu dziecka i sinicę. Takie
objawy występują zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po urodzeniu. Jeśli pacjentka stwierdzi
ich wystąpienie u swojego dziecka, powinna natychmiast skontaktować się z położną i (lub)
lekarzem.
– Jeśli pacjentka przyjmuje lek Dulsevia pod koniec trwania ciąży, pewne objawy mogą wystąpić u
jej dziecka w chwili urodzenia. Zwykle występują one w chwili urodzenia lub w ciągu kilku dni po
urodzeniu. Objawy te mogą obejmować wiotkość mięśni, drżenie, drżączkę, trudności w
karmieniu, problemy z oddychaniem i napady drgawek. Jeśli pacjentka stwierdzi wystąpienie
któregokolwiek z tych objawów lub martwi ją stan zdrowia dziecka, powinna zwrócić się do
lekarza lub położnej z prośbą o pomoc.
– Jeśli pacjentka przyjmuje lek Dulsevia pod koniec trwania ciąży, jest zwiększone ryzyko
nadmiernego krwawienia z pochwy krótko po porodzie, szczególnie w przypadku występowania w
przeszłości zaburzeń krzepnięcia. Należy poinformować lekarza lub położną o przyjmowaniu
duloksetyny, aby mogli zalecić odpowiednie postępowanie.
– Dostępne dane dotyczące stosowania leku Dulsevia w ciągu pierwszych trzech miesięcy ciąży,
ogólnie nie wykazują zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dziecka. Jeśli pacjentka przyjmuje
lek Dulsevia w drugiej połowie ciąży, może wystąpić zwiększone ryzyko wczesnego porodu,
głównie między 35. a 36. tygodniem ciąży (6 dodatkowych przedwcześnie urodzonych niemowląt
na każde 100 kobiet przyjmujących lek Dulsevia w drugiej połowie ciąży).
– Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeśli karmi piersią. Nie jest zalecane stosowanie leku
Dulsevia w czasie karmienia piersią. Kobiety karmiące piersią powinny zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty po poradę.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Dulsevia może powodować senność lub zawroty głowy. Pacjent nie powinien prowadzić
pojazdów ani obsługiwać maszyn, zanim nie pozna swojej reakcji na lek Dulsevia.
Lek Dulsevia zawiera sacharozę
Jeśli lekarz wcześniej stwierdził u pacjenta nietolerancję na niektóre cukry, przed rozpoczęciem
stosowania leku należy skontaktować się z lekarzem.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
– ból głowy, senność
– nudności, suchość w jamie ustnej.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
– brak apetytu
– zaburzenia snu, pobudzenie, zmniejszony popęd płciowy, lęk, trudność lub niemożność osiągnięcia
orgazmu, niezwykłe sny
– zawroty głowy, uczucie spowolnienia, drżenie mięśni, zdrętwienie, w tym zdrętwienie, uczucie
kłucia lub mrowienie skóry
– niewyraźne widzenie
– szumy w uszach (słyszenie dźwięku w uszach przy braku zewnętrznego źródła dźwięku)
– uczucie kołatania serca
– zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, nagłe zaczerwienienie twarzy
– wzmożone ziewanie
– zaparcie, biegunka, ból brzucha, wymioty, zgaga lub niestrawność, wiatry
– zwiększone pocenie, wysypka (swędząca)
– ból mięśni, kurcze mięśni
– bolesne oddawanie moczu, częste oddawanie moczu
– problem z uzyskaniem erekcji, zmiany w ejakulacji
– upadki (zwłaszcza u osób w podeszłym wieku), zmęczenie
– zmniejszenie masy ciała.
U dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z depresją, leczonych duloksetyną obserwowano
zmniejszenie masy ciała po rozpoczęciu przyjmowania leku. Po 6 miesiącach leczenia masa ciała
zwiększała się i wyrównywała z tą obserwowaną u innych dzieci i nastolatków w tym samym wieku i
tej samej płci.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
– zapalenie gardła powodujące chrypkę
– myśli samobójcze, trudności z zasypianiem, zgrzytanie zębami, dezorientacja, brak motywacji
– nagłe, mimowolne ruchy lub drganie mięśni, uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego
usiedzenia lub ustania w miejscu, zdenerwowanie, zaburzenia koncentracji, zaburzenia smaku,
trudności w kontrolowaniu ruchów, np. brak koordynacji lub niezamierzone ruchy mięśni, zespół
niespokojnych nóg, pogorszona jakość snu
– rozszerzenie źrenic (ciemny środkowy punkt oka), problemy ze wzrokiem
– zawroty głowy, zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika, ból ucha,
– szybkie i (lub) niemiarowe bicie serca
– omdlenia, zawroty głowy, uczucie pustki w głowie lub omdlenia przy wstawaniu, uczucie zimna w
palcach rąk i (lub) stóp
– ucisk w gardle, krwawienie z nosa,
– wymioty z krwią lub czarny, smolisty kał, zapalenie żołądka i jelit, odbijanie się treści żołądkowej,
trudności w połykaniu
– zapalenie wątroby, które może powodować ból brzucha i zażółcenie skóry lub białkówek oka
– nocne pocenie się, pokrzywka, zimne poty, wrażliwość na światło słoneczne, zwiększona tendencja
do powstawania siniaków
– sztywność i drganie mięśni
– trudność lub niemożność oddawania moczu, trudność w rozpoczęciu oddawania moczu, potrzeba
oddawania moczu w nocy, potrzeba oddawania moczu w ilości większej niż zazwyczaj,
zmniejszenie ilości wydzielanego moczu
– nieprawidłowe krwawienie z pochwy, zaburzenia miesiączkowania, w tym nasilone, bolesne,
nieregularne lub przedłużające się miesiączki, rzadko skąpe miesiączki lub brak miesiączki, ból
jąder lub moszny
– ból w klatce piersiowej, uczucie zimna, pragnienie, dreszcze, uczucie gorąca, zaburzenia chodu
– zwiększenie masy ciała
– lek Dulsevia może wywoływać działania niepożądane, których nie jest się świadomym, takie jak
zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub stężenia potasu we krwi, zwiększenie
aktywności kinazy fosfokreatynowej, stężenia glukozy czy cholesterolu we krwi.
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
– ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności w oddychaniu, zawroty głowy z opuchniętym
językiem lub wargami, reakcje alergiczne
– zmniejszenie czynności tarczycy, które może powodować zmęczenie lub zwiększenie masy ciała
– odwodnienie, małe stężenie sodu we krwi (zwłaszcza u osób w wieku podeszłym; objawami mogą
być: zawroty głowy, osłabienie, stany splątania, uczucie senności, nadmiernego zmęczenia,
nudności, lub wymioty, cięższe objawy to omdlenia, drgawki oraz upadki), zespół
nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)
– zachowania samobójcze, stan pobudzenia maniakalnego (nadmierna aktywność, gonitwa
myśli i zmniejszona potrzeba snu), omamy, agresja i przejawy gniewu
– „zespół serotoninowy” (rzadko występująca reakcja, której objawami mogą być mimowolne,
rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni warunkujących ruchy gałki ocznej, pobudzenie, omamy,
śpiączka, nadmierna potliwość, drżenie, wzmożenie odruchów, zwiększone napięcie mięśniowe,
temperatura ciała powyżej 38°C, nudności, wymioty, biegunka), drgawki
– zwiększenie ciśnienia w oku (jaskra)
– kaszel, świsty oddechowe i duszność, z mogącą wystąpić jednocześnie gorączką
– zapalenie jamy ustnej, jasnoczerwona krew w kale, nieprzyjemny oddech, zapalenie jelita
grubego (prowadzące do biegunki)
– niewydolność wątroby, żółte zabarwienie skóry lub białkówek oka (żółtaczka)
– zespół Stevensa-Johnsona (ciężka choroba z owrzodzeniem skóry, jamy ustnej, oczu i
narządów płciowych), ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła (obrzęk
naczynioruchowy)
– skurcz mięśni żuchwy
– nieprawidłowy zapach moczu
– objawy menopauzy, nieprawidłowe wytwarzanie mleka u mężczyzn lub kobiet w gruczołach
piersiowych
– nadmierne krwawienie z pochwy krótko po porodzie (krwotok poporodowy).
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):
– zapalenie naczyń krwionośnych skóry.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Dulsevia z nieselektywnymi,
nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) (patrz punkt 4.5).
Choroba wątroby powodująca zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
Nie należy stosować produktu leczniczego Dulsevia w skojarzeniu z fluwoksaminą, cyprofloksacyną
lub enoksacyną (tj. silnymi inhibitorami CYP1A2), ponieważ jednoczesne podawanie tych leków
powoduje zwiększenie stężenia duloksetyny w osoczu (patrz punkt 4.5).
Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkt 4.4).
Przeciwwskazane jest rozpoczynanie leczenia produktu leczniczego Dulsevia u pacjentów
z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym ze względu na potencjalne ryzyko przełomu
nadciśnieniowego (patrz punkty 4.4 i 4.8).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Epizody manii i napady padaczkowe
Produkt leczniczy Dulsevia należy stosować ostrożnie u pacjentów z epizodami manii w wywiadzie
lub z rozpoznaniem zaburzeń afektywnych dwubiegunowych i (lub) napadów padaczkowych.
Rozszerzenie źrenic (mydriaza)
Zgłaszano przypadki rozszerzenia źrenic w związku ze stosowaniem duloksetyny. Dlatego należy
zachować ostrożność zalecając produkt leczniczy Dulsevia pacjentom ze zwiększonym ciśnieniem
wewnątrzgałkowym lub z ryzykiem ostrej jaskry z wąskim kątem.
Ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca
U niektórych pacjentów stosowanie duloksetyny powodowało zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi
i klinicznie istotne nadciśnienie tętnicze. Może być to spowodowane noradrenergicznym wpływem
duloksetyny. Zgłaszano przypadki przełomu nadciśnieniowego podczas stosowania duloksetyny,
zwłaszcza u pacjentów, u których występowało nadciśnienie przed rozpoczęciem leczenia. Dlatego
u pacjentów ze stwierdzonym nadciśnieniem i (lub) innymi chorobami serca zaleca się kontrolowanie
ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w pierwszym miesiącu leczenia. Duloksetynę należy stosować
ostrożnie u pacjentów, których stan może się pogorszyć w następstwie zwiększenia częstości akcji
serca lub wzrostu ciśnienia tętniczego krwi. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego
stosowania duloksetyny i leków, które mogą powodować zaburzenia jej metabolizmu (patrz punkt
4.5). U pacjentów, u których utrzymuje się wysokie ciśnienie tętnicze krwi podczas stosowania
duloksetyny, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stopniowe odstawienie duloksetyny (patrz
punkt 4.8). U pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym krwi nie należy rozpoczynać
leczenia duloksetyną (patrz punkt 4.3).
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny
<30 ml/min) występowało zwiększone stężenie duloksetyny w osoczu. Pacjenci z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek - patrz punkt 4.3. Informacje dotyczące pacjentów z łagodnymi
lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek podano w punkcie 4.2.
Zespół serotoninowy i (lub) złośliwy zespół neuroleptyczny (ang. neuroleptic malignant
syndrome, NMS)
Tak jak w przypadku innych leków serotoninergicznych, zespół serotoninowy lub złośliwy zespół
neuroleptyczny (ang. neuroleptic malignant syndrome, NMS), który jest stanem potencjalnie
zagrażającym życiu, może wystąpić podczas stosowania duloksetyny, zwłaszcza w przypadku
jednoczesnego stosowania innych leków serotoninergicznych [w tym selektywnych inhibitorów
wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
noradrenaliny (SNRI), trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych lub tryptanów], leków
zaburzających metabolizm serotoniny, takich jak inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), leków
przeciwpsychotycznych lub innych antagonistów dopaminy lub buprenorfiny, które mogą wpływać
na neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne (patrz punkty 4.3 i 4.5).
Jeśli jednoczesne stosowanie duloksetyny i innych leków serotoninergicznych lub neuroleptycznych,
które mogą wpływać na neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne i (lub) dopaminergiczne, jest
klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia
i w przypadku zwiększania dawki.
Objawami zespołu serotoninowego mogą być: zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy,
śpiączka), niestabilność układu autonomicznego (np. tachykardia, zmienne ciśnienie tętnicze krwi,
hipertermia), zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. hiperrefleksja, zaburzenia koordynacji)
i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunka). Zespół serotoninowy
w najcięższej postaci może przypominać NMS, którego objawami są hipertermia, sztywność mięśni,
zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w surowicy, niestabilność układu autonomicznego
z możliwymi szybkimi zmianami parametrów życiowych i zmianami stanu psychicznego.
Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)
Podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dulsevia z lekami ziołowymi zawierającymi
ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) mogą częściej występować działania
niepożądane.
Samobójstwo
Duże zaburzenia depresyjne i zaburzenia lękowe uogólnione: Depresja wiąże się ze zwiększonym
ryzykiem myśli samobójczych, chęci samookaleczenia i samobójstw (zachowania samobójcze).
Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania znaczącej poprawy stanu pacjenta. Ponieważ poprawa
może nie wystąpić w czasie pierwszych kilku tygodni leczenia lub dłużej, należy dokładnie
obserwować pacjentów do czasu uzyskania znaczącej poprawy ich stanu. Ogólnie, doświadczenia
kliniczne pokazują, że ryzyko samobójstw może się zwiększać we wczesnym okresie poprawy stanu
pacjenta.
Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywany jest produkt leczniczy Dulsevia, mogą być
również związane ze zwiększonym ryzykiem zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą
współistnieć z dużymi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych
z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności jak u pacjentów
z dużymi zaburzeniami depresyjnymi.
U pacjentów, u których stwierdzono zachowania samobójcze w wywiadzie i u pacjentów, u których
występowały myśli samobójcze o znacznym nasileniu przed rozpoczęciem leczenia, istnieje
zwiększone ryzyko myśli lub zachowań samobójczych. Pacjenci z tej grupy powinni być uważnie
obserwowani podczas leczenia. Metaanaliza badań klinicznych kontrolowanych placebo z
zastosowaniem leków przeciwdepresyjnych w leczeniu zaburzeń psychicznych wykazała istnienie
zwiększonego ryzyka zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat przyjmujących leki
przeciwdepresyjne w porównaniu z osobami otrzymującymi placebo.
Zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych u pacjentów w trakcie leczenia duloksetyną
lub wkrótce po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8).
Leczenie pacjentów, w szczególności tych z grupy wysokiego ryzyka, powinno odbywać się pod
ścisłą kontrolą lekarza, głównie w początkowym etapie leczenia i po zmianie stosowanej dawki.
Należy poinformować pacjentów (i ich opiekunów) o konieczności obserwowania i niezwłocznego
zgłaszania do lekarza przypadków pogorszenia stanu klinicznego, wystąpienia myśli lub zachowań
samobójczych, lub niecodziennych zmian w zachowaniu.
Ból w obwodowej neuropatii cukrzycowej
Podobnie jak w przypadku innych leków o podobnym profilu farmakologicznym (leki
przeciwdepresyjne), zgłaszano pojedyncze przypadki myśli i zachowań samobójczych w trakcie
leczenia duloksetyną lub wkrótce po zakończeniu leczenia. Czynniki ryzyka zachowań samobójczych
w depresji, patrz powyżej. Lekarze powinni zachęcać pacjentów do zgłaszania w każdej chwili
przypadków wystąpienia u nich niepokojących myśli czy uczuć.
Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat
Produktu leczniczego Dulsevia nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
W badaniach klinicznych zachowania samobójcze (próby samobójcze i myśli samobójcze), wrogość
(przeważnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu) były częściej obserwowane u dzieci
i młodzieży stosującej leki przeciwdepresyjne niż w grupie otrzymującej placebo. Jeżeli, ze względu
na potrzebę kliniczną, zostanie podjęta decyzja o leczeniu, należy uważnie kontrolować czy u pacjenta
nie występują objawy zachowań samobójczych (patrz punkt 5.1). Ponadto, brak długoterminowych
danych o bezpieczeństwie stosowania duloksetyny u dzieci i młodzieży, dotyczących wzrostu,
dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania (patrz punkt 4.8).
Krwotok
Istnieją zgłoszenia o występowaniu objawów zaburzeń krzepnięcia, takich jak wybroczyny, plamica
i krwawienie z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI) i inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin/noradrenaline reuptake inhibitors, SNRI),
w tym duloksetynę. Duloksetyna może zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego (patrz punkt 4.6).
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe
i (lub) leki wpływające na czynność płytek krwi (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne lub kwas
acetylosalicylowy) oraz u pacjentów ze stwierdzoną skłonnością do krwawień.
Hiponatremia
Podczas stosowania duloksetyny zgłaszano występowanie hiponatremii, w tym przypadki
ze zmniejszeniem stężenia sodu w surowicy poniżej 110 mmol/l. Hiponatremia może być
spowodowana zespołem nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH).
Większość tych przypadków wystąpiła u osób w podeszłym wieku, zwłaszcza u osób z zaburzoną
równowagą płynów ustrojowych w wywiadzie lub ze współistniejącymi chorobami predysponującymi
do zaburzeń równowagi płynów. Należy zachować ostrożność u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem
hiponatremii, tj. u pacjentów w podeszłym wieku, z marskością wątroby, pacjentów odwodnionych
lub przyjmujących leki moczopędne.
Przerwanie leczenia
Objawy odstawienia po zakończeniu leczenia występują często, zwłaszcza w przypadku nagłego
przerwania leczenia (patrz punkt 4.8). Podczas badań klinicznych objawy niepożądane po nagłym
przerwaniu leczenia wystąpiły u około 45% pacjentów leczonych duloksetyną i u 23% pacjentów
otrzymujących placebo. Ryzyko objawów odstawienia w przypadku stosowania selektywnych
inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny i noradrenaliny (SNRI) może zależeć od kilku czynników, w tym od czasu leczenia
i stosowanej dawki leku, a także od szybkości zmniejszania dawki. Najczęściej zgłaszane objawy
przedstawiono w punkcie 4.8. Zazwyczaj objawy te są łagodne lub umiarkowane, jednak u niektórych
pacjentów mogą być ciężkie. Objawy występują zazwyczaj w ciągu pierwszych kilku dni po
przerwaniu leczenia, jednak istnieją bardzo rzadkie zgłoszenia o wystąpieniu objawów u pacjentów,
którzy nieumyślnie pominęli dawkę duloksetyny. Na ogół objawy te ustępują samoistnie, zwykle
w ciągu 2 tygodni, chociaż u niektórych pacjentów mogą utrzymywać się dłużej (od 2 do 3 miesięcy
lub dłużej). Z tego powodu w przypadku przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki
duloksetyny w okresie nie krótszym niż 2 tygodnie, w zależności od wymagań pacjenta (patrz
punkt 4.2).
Osoby w podeszłym wieku
Dane dotyczące stosowania duloksetyny w dawce 120 mg u pacjentów w podeszłym wieku z dużymi
zaburzeniami depresyjnymi i zaburzeniami lękowymi uogólnionymi są ograniczone. Dlatego należy
zachować ostrożność w przypadku stosowania maksymalnej dawki u osób w podeszłym wieku
(patrz punkty 4.2 i 5.2).
Akatyzja, niepokój psychoruchowy
Stosowanie duloksetyny wiązało się z występowaniem akatyzji, charakteryzującej się uczuciem
niepokoju subiektywnie odczuwanego jako nieprzyjemny lub przygnębiający oraz koniecznością
poruszania się, często połączoną z niemożnością spokojnego usiedzenia lub ustania w miejscu.
Największe prawdopodobieństwo wystąpienia tego objawu zachodzi w okresie pierwszych kilku
tygodni leczenia. U pacjentów, u których wystąpiły takie objawy, zwiększanie dawki może być
szkodliwe.
Produkty lecznicze zawierające duloksetynę
Duloksetyna jest stosowana pod różnymi nazwami handlowymi w różnych wskazaniach (w leczeniu
bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej, leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, leczeniu
zaburzeń lękowych uogólnionych i wysiłkowego nietrzymania moczu). Należy unikać jednoczesnego
stosowania więcej niż jednego z tych produktów leczniczych.
Zapalenie wątroby lub zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Podczas stosowania duloksetyny obserwowano uszkodzenie wątroby, w tym znaczne zwiększenie
aktywności enzymów wątrobowych (>10-krotnie przekraczające górną granicę normy), zapalenie
wątroby i żółtaczkę (patrz punkt 4.8). Większość z tych działań niepożądanych wystąpiła
w pierwszych miesiącach leczenia. Uszkodzenie wątroby występowało głównie na poziomie
hepatocytów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania duloksetyny u pacjentów stosujących
inne leki, które mogą powodować uszkodzenia wątroby.
Zaburzenia czynności seksualnych
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors,
SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine
reuptake inhibitors, SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń czynności seksualnych
(patrz punkt 4.8). Zgłaszano przypadki długotrwałych zaburzeń czynności seksualnych, w których
objawy utrzymywały się pomimo przerwania stosowania SSRI i (lub) SNRI.
Sacharoza
Produkt leczniczy Dulsevia zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami
związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem
sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO): Ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego,
nie należy stosować duloksetyny jednocześnie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami
monoaminooksydazy (IMAO) lub w okresie przynajmniej 14 dni po przerwaniu leczenia IMAO.
Ze względu na okres półtrwania duloksetyny, powinno upłynąć przynajmniej 5 dni od odstawienia
produktu leczniczego Dulsevia przed rozpoczęciem stosowania IMAO (patrz punkt 4.3).
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dulsevia i selektywnych,
odwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), takich jak moklobemid (patrz punkt 4.4).
Antybiotyk linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym IMAO i nie należy go stosować u pacjentów
leczonych produktem leczniczym Dulsevia (patrz punkt 4.4).
Inhibitory CYP1A2: Ponieważ duloksetyna jest metabolizowana przez CYP1A2, jednoczesne
stosowanie duloksetyny i silnych inhibitorów CYP1A2 może spowodować zwiększenie stężenia
duloksetyny. Fluwoksamina (w dawce 100 mg raz na dobę), silny inhibitor CYP1A2, zmniejszała
pozorny klirens osoczowy duloksetyny o około 77% i zwiększała pole pod krzywą AUC0-t
sześciokrotnie. Z tego powodu nie należy podawać produktu leczniczego Dulsevia w skojarzeniu
z silnymi inhibitorami CYP1A2, takimi jak fluwoksamina (patrz punkt 4.3).
Produkty lecznicze działające na ośrodkowy układ nerwowy (OUN): Z wyjątkiem przypadków
opisanych w niniejszym punkcie, nie przeprowadzono systematycznej oceny ryzyka związanego
ze stosowaniem duloksetyny w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi działającymi na OUN.
Z tego powodu zaleca się ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania produktu leczniczego
Dulsevia z innymi produktami leczniczymi lub substancjami działającymi na ośrodkowy układ
nerwowy, w tym z alkoholem i lekami uspokajającymi (np. benzodiazepiny, opioidowe leki
przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital, leki przeciwhistaminowe o działaniu
uspokajającym).
Substancje działające na receptory serotoninergiczne: W rzadkich przypadkach zgłaszano zespół
serotoninowy u pacjentów stosujących jednocześnie selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu
serotoniny (SSRI) lub noradrenaliny (SNRI) i leki działające na receptory serotoninergiczne. Należy
zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Dulsevia i leków
serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, selektywne
inhibitory zwrotnego wychwytu noradrenaliny, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych,
np. klomipraminy i amitryptyliny, IMAO, takich jak moklobemid lub linezolid, produktów
leczniczych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) lub tryptanów,
buprenorfiny, tramadolu, petydyny i tryptofanu (patrz punkt 4.4).
Wpływ duloksetyny na inne produkty lecznicze
Leki metabolizowane przez CYP1A2: Jednoczesne stosowanie duloksetyny (60 mg dwa razy na dobę)
nie wpływało istotnie na farmakokinetykę teofiliny, substratu enzymu CYP1A2.
Leki metabolizowane przez CYP2D6: Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6.
Po podaniu duloksetyny w dawce 60 mg dwa razy na dobę i pojedynczej dawki dezypraminy,
substratu CYP2D6, pole pod krzywą AUC dezypraminy zwiększyło się trzykrotnie. Jednoczesne
podawanie duloksetyny (40 mg dwa razy na dobę) zwiększa pole pod krzywą AUC tolterodyny
(podawanej w dawce 2 mg dwa razy na dobę) w stanie równowagi o 71%, lecz nie wpływa na
farmakokinetykę jej aktywnego metabolitu 5-hydroksylowego. Nie jest zalecane dostosowanie dawki.
Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego podawania produktu leczniczego Dulsevia
z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP2D6 (rysperydon, trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne, takie jak nortryptylina, amitryptylina i imipramina), w szczególności gdy mają
wąski indeks terapeutyczny (np. flekainid, propafenon i metoprolol).
Doustne środki antykoncepcyjne i inne leki steroidowe: Wyniki badań in vitro wskazują,
że duloksetyna nie pobudza katalitycznej aktywności CYP3A. Nie przeprowadzono szczegółowych
badań interakcji in vivo.
Przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe produkty lecznicze: Należy zachować ostrożność w przypadku
jednoczesnego stosowania duloksetyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych lub
przeciwpłytkowych, ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia wynikającego z interakcji
farmakodynamicznej. Ponadto, zgłaszano zwiększenie wartości współczynnika INR
(ang. International Normalized Ratio) w przypadku jednoczesnego stosowania u pacjentów
duloksetyny i warfaryny. Natomiast skojarzone stosowanie duloksetyny i warfaryny w ustalonych
warunkach, u zdrowych ochotników, podczas klinicznego badania farmakologicznego nie
powodowało klinicznie istotnej zmiany współczynnika INR w stosunku do wartości początkowej,
oraz w farmakokinetyce R- lub S-warfaryny.
Wpływ innych produktów leczniczych na duloksetynę
Leki zobojętniające sok żołądkowy i antagoniści receptora histaminowego H2: Jednoczesne
stosowanie duloksetyny z lekami zobojętniającymi zawierającymi glin i magnez lub duloksetyny
z famotydyną nie wpływało w sposób istotny na szybkość ani na stopień wchłaniania duloksetyny
po doustnym podaniu dawki 40 mg.
Substancje zwiększające aktywność CYP1A2: Analizy farmakokinetyczne wykazały, że u osób
palących stężenie duloksetyny w osoczu jest prawie o 50% mniejsze niż u osób niepalących.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
a. Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanymi objawami niepożądanymi u pacjentów przyjmujących duloksetynę były:
nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność i zawroty głowy. Jednak większość najczęściej
zgłaszanych objawów niepożądanych miała łagodne lub umiarkowane nasilenie, zwykle występowała
krótko po rozpoczęciu terapii i w większości przypadków ustępowała w miarę kontynuowania
leczenia.
b. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W Tabeli 1 przedstawiono działania niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych oraz obserwowane
podczas badań klinicznych kontrolowanych placebo.
Tabela 1: Działania niepożądane
Ocena częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często
(≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana
(częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Bardzo często: Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
9
Niezbyt często: Zapalenie krtani
Bardzo często: Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: Reakcja anafilaktyczna Zespół nadwrażliwości
Bardzo często: Zaburzenia endokrynologiczne
Rzadko: Niedoczynność tarczycy
Bardzo często: Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Zmniejszenie łaknienia
Niezbyt często: Hiperglikemia (zgłaszana głównie u pacjentów z cukrzycą)
Rzadko: Odwodnienie Hiponatremia Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)6
Bardzo często: Zaburzenia psychiczne
Często: Bezsenność Pobudzenie Zmniejszenie libido Lęk Zaburzenia orgazmu Niezwykłe sny
Niezbyt często: Samobójcze myśli5,7 Zaburzenia snu Bruksizm Dezorientacja Apatia
Rzadko: Samobójcze zachowania5,7 Stan pobudzenia maniakalnego Omamy Agresja i gniew4
Bardzo często: Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Ból głowy Senność
Często: Zawroty głowy Letarg Drżenie Parestezja
Niezbyt często: Drgawki kloniczne mięśni Akatyzja7 Nerwowość Zaburzenia uwagi Zaburzenia smaku Dyskineza Zespół niespokojnych nóg Pogorszenie jakości snu
Rzadko: Zespół serotoninowy6 Drgawki1 Niepokój psychoruchowy6 Objawy pozapiramidowe6
Bardzo często: Zaburzenia oka
Często: Niewyraźne widzenia
Niezbyt często: Rozszerzenie źrenicy Zaburzenia widzenia
Rzadko: Jaskra
Bardzo często: Zaburzenia ucha i błędnika
Często: Szumy w uszach1
Niezbyt często: Zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika Ból ucha
Bardzo często: Zaburzenia serca
10
Często: Kołatanie serca
Niezbyt często: Tachykardia Arytmia nadkomorowa, głównie migotanie przedsionków
Częstość nieznana: Kardiomiopatia stresowa (kardiomiopatia takotsubo)
Bardzo często: Zaburzenia naczyniowe
Często: Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi3 Nagłe zaczerwienienie twarzy
Niezbyt często: Omdlenia2 Nadciśnienie tętnicze3,7 Niedociśnienie ortostatyczne2 Uczucie zimna w kończynach
Rzadko: Przełom nadciśnieniowy3,6
Bardzo często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Ziewanie
Niezbyt często: Ucisk w gardle Krwawienie z nosa
Rzadko: Śródmiąższowa choroba płuc10 Eozynofilowe zapalenie płuc6
Bardzo często: Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: Nudności Suchość w jamie ustnej
Często: Zaparcie Biegunka Ból brzucha Wymioty Niestrawność Wzdęcia
Niezbyt często: Krwotok z przewodu pokarmowego7 Zapalenie żołądka i jelit Odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej lub gazu Zapalenie błony śluzowej żołądka Zaburzenia połykania
Rzadko: Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej Obecność świeżej krwi w kale Nieprzyjemny oddech Mikroskopowe zapalenie jelita grubego9
Bardzo często: Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często: Zapalenie wątroby3 Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna) Ostre uszkodzenie wątroby
Rzadko: Niewydolność wątroby6 Żółtaczka6
Bardzo często: Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Zwiększona potliwość Wysypka
Niezbyt często: Nocne pocenie Pokrzywka Kontaktowe zapalenie skóry Zimne poty Nadwrażliwość na światło
Rzadko: Zespół Stevensa- Johnsona6 Obrzęk naczynioruchowy6
Bardzo rzadko: Zapalenie naczyń skóry
11
Niezbyt często: Zwiększona skłonność do powstawania siniaków
Bardzo często: Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: Ból mięśniowoszkieletowy Kurcze mięśni
Niezbyt często: Sztywność mięśni Drganie mięśni
Rzadko: Szczękościsk
Bardzo często: Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Bolesne lub utrudnione oddawanie moczu Częstomocz
Niezbyt często: Zatrzymanie moczu Uczucie parcia na pęcherz Oddawanie moczu w nocy Nadmierne wydzielanie moczu Zmniejszenie diurezy
Rzadko: Nieprawidłowy zapach moczu
Bardzo często: Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często: Zaburzenia erekcji Zaburzenia ejakulacji Opóźniona ejakulacja
Niezbyt często: Krwotok w obrębie dróg rodnych Zaburzenia menstruacyjne Zaburzenia seksualne Ból jąder
Rzadko: Objawy menopauzy Mlekotok Hiperprolaktynemia Krwotok poporodowy6
Bardzo często: Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Upadki8 Zmęczenie
Niezbyt często: Ból w klatce piersiowej7 Złe samopoczucie Uczucie zimna Pragnienie Dreszcze Zmęczenie Uczucie gorąca Zaburzenia chodu
Bardzo często: Badania diagnostyczne
Często: Zmniejszenie masy ciała
Niezbyt często: Zwiększenie masy ciała Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi Zwiększenie stężenia potasu we krwi
Rzadko: Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi
1Drgawki i szumy w uszach zgłaszano także po zakończeniu leczenia.
2 Niedociśnienie ortostatyczne oraz omdlenia zgłaszane były szczególnie w początkowym okresie
leczenia.
3 Patrz punkt 4.4.
12
4 Przypadki agresji i przejawów gniewu zgłaszane były szczególnie w początkowym okresie leczenia
lub po zakończeniu leczenia.
5 Przypadki myśli i zachowań samobójczych zgłaszane były podczas terapii duloksetyną lub wkrótce
po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.4).
6 Częstość występowania działań niepożądanych, których nie obserwowano podczas badań
klinicznych kontrolowanych placebo, oszacowana na podstawie zgłoszeń po wprowadzeniu produktu
do obrotu.
7 Różnica nieistotna statystycznie w porównaniu z placebo.
8 Upadki były częstsze u osób w podeszłym wieku (≥65 lat).
9 Szacunkowa częstość na podstawie danych ze wszystkich badań klinicznych.
10Częstość występowania szacowana na podstawie badań klinicznych z kontrolą placebo.
c. Opis wybranych działań niepożądanych
Przerwanie stosowania duloksetyny (zwłaszcza nagłe) często powoduje wystąpienie objawów
odstawiennych. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą: zawroty głowy, zaburzenia czucia
(w tym parestezja lub wrażenie porażenia prądem, szczególnie w obrębie głowy), zaburzenia snu
(w tym bezsenność i nasilone marzenia senne), zmęczenie, senność, pobudzenie lub niepokój,
nudności i (lub) wymioty, drżenie, bóle głowy, bóle mięśni, drażliwość, biegunka, nadmierna
potliwość i zawroty głowy spowodowane zaburzeniami błędnika.
Zazwyczaj, w przypadku stosowania produktów z grupy SSRI oraz SNRI, objawy te są łagodne
lub umiarkowane, przemijające, jednak u niektórych pacjentów mogą być one ciężkie
i (lub) utrzymywać się przez dłuższy czas. Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki,
kiedy kontynuacja leczenia duloksetyną nie jest już konieczna (patrz punkty 4.2 i 4.4).
W trzech 12-tygodniowych badaniach klinicznych (faza ostra), w których stosowano duloksetynę
u pacjentów z bólem w neuropatii cukrzycowej obserwowano niewielkie, lecz istotne statystycznie
zwiększenie stężenia glukozy we krwi na czczo u pacjentów leczonych duloksetyną. Zarówno
u pacjentów leczonych duloksetyną, jak i u pacjentów otrzymujących placebo, poziom HbA1c był
stały. W fazie rozszerzenia tych badań, trwającej do 52 tygodni, stwierdzono zwiększenie poziomu
HbA1c w grupie otrzymującej duloksetynę i w grupach leczonych standardowo, jednak średni wzrost
wartości był o 0,3% większy w grupie leczonej duloksetyną. Zaobserwowano także niewielkie
zwiększenie stężenia glukozy na czczo oraz cholesterolu całkowitego u pacjentów leczonych
duloksetyną. W grupie leczonej standardowo wyniki badań laboratoryjnych wykazały nieznaczne
zmniejszenie tych parametrów.
Skorygowany odstęp QT u pacjentów leczonych duloksetyną nie różnił się od obserwowanego
u pacjentów otrzymujących placebo. Nie obserwowano klinicznie istotnych różnic w pomiarach QT,
PR, QRS i QTcB u pacjentów leczonych duloksetyną i pacjentów otrzymujących placebo.
d. Dzieci i młodzież
Łącznie 509 pacjentów w wieku od 7 do 17 lat z dużymi zaburzeniami depresyjnymi
oraz 241 pacjentów w wieku od 7 do 17 lat z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi było leczonych
duloksetyną w badaniach klinicznych. Ogólnie profil działań niepożądanych po zastosowaniu
duloksetyny u dzieci i młodzieży był podobny do obserwowanego u osób dorosłych.
Łącznie u 467 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży początkowo losowo przyporządkowanych
do grupy otrzymującej duloksetynę w badaniach klinicznych odnotowano zmniejszenie masy ciała
średnio o 0,1 kg po 10 tygodniach w porównaniu z obserwowanym zwiększeniem o średnio 0,9 kg
u 353 pacjentów, którym podawano placebo. Następnie, po okresie przedłużenia badania trwającym
od czterech do sześciu miesięcy u pacjentów zazwyczaj obserwowano tendencję do odzyskiwania
ich przewidywanej percentylowej masy początkowej, wyznaczonej na podstawie danych
demograficznych dobranych pod względem wieku i płci rówieśników.
W trwających do 9 miesięcy badaniach, u dzieci i młodzieży leczonych duloksetyną obserwowano
mniejszy o 1% całkowity średni wzrost na siatce centylowej (mniejszy o 2% u dzieci w wieku od 7
do 11 lat i większy o 0,3% u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat) (patrz punkt 4.4).
13
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Duloxetinum 30 mg | Kapsułki dojelitowe, twarde | 328/18 | 100413302 | ChPL: 2026-03-05, Ulotka: 2026-03-05 |
| Duloxetinum 30 mg | Kapsułki dojelitowe, twarde | 416/19 | 100428060 | ChPL: 2026-03-05, Ulotka: 2026-03-05 |
| Duloxetinum 30 mg | Kapsułki dojelitowe, twarde | 25/20 | 100431004 | ChPL: 2026-03-05, Ulotka: 2026-03-05 |
| Duloxetinum 60 mg | Kapsułki dojelitowe, twarde | 27/20 | 100431027 | ChPL: 2026-03-05, Ulotka: 2026-03-05 |
| Duloxetinum 60 mg | Kapsułki dojelitowe, twarde | 093/23 | 100483686 | ChPL: 2026-03-05, Ulotka: — |