Corotrope

Kiedy nie stosować leku : - jeśli pacjent ma uczulenie na milrynon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6), - w przypadku ciężkiej hipowolemii (zmniejszenie objętości krwi krążącej) . Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania Corotrope należy omówić to z lekarzem. Należy zachować szczególną ostrożność : - u pacjentów z ciężką postacią zwężenia zastawki aorty lub tętnicy płucnej oraz z przerostowym zwężeniem podzastawkowym aorty, - u pacjentów w ostrej fazie zawału mięśnia sercowego , - u pacjentów, u których przed włączeniem i (lub) w czasie leczenia milrynonem wystąpi nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, - u pacjentów z grupy dużego ryzyka obserwowano komorowe i nadkomorowe zaburzenia rytmu serca, - u pacjentów stosujących leki moczopędne. Lekarz może zalecić kontrolę ciśnienia tętniczego, częstości rytmu serca i objawów klinicznych, - u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy, - u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, - u pacjentów z obniżonym stężeniem płytek krwi lub hemoglobiny , - u pacjentów z obniżonym stężeniem potasu we krwi . Podczas leczenia milrynonem lekarz będzie dokładnie kontrolować ciśnienie krwi, częstość bicia serca, stan kliniczny, EKG, równowagę płynową, elektrolity i czynność nerek (np. stężenie kreatyniny w surowicy krwi). W razie wystąpienia zaburzeń personel medyczny podejmie działania wyrównujące. W wyniku działania leku Corotrope dochodzi do zwiększenia objętości wydalanego moczu . Może to spowodować niedobór potasu we krwi. W takim przypadku personel medyczny poda potas. Nie ma danych z badań klinicznych dotyczących stosowania milrynonu w infuzji przez okres dłuższy niż 48 godzin. Obserwowano przypadki odczynów w miejscu podania (patrz punkt „Możliwe działania niepożądane ”). Dlatego należy starannie obserwować miejsce podania, aby uniknąć podania pozan aczyniowego. Nie ma specjalnych zaleceń dla pacjentów w podeszłym wieku. Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek należy zmodyfikować (patrz punkt 3). Dzieci i młodzież Przed podaniem w infuzji leku Corotrope, lekarz sprawdzi wiele parametrów, takich jak rytm serca i ciśnienie krwi. Lekarz z leci również badania krwi. Podanie w i nfuzji nie rozpocznie się, jeśli rytm serca i ciśnienie krwi dziecka nie są stabilne. Należy pow iedzieć lekarzowi, jeżeli: - dziecko ma problemy z nerkami , - dziecko jest wcześniakiem lub ma niską masę urodzeniową, - dziecko ma wadę serca - przetrwały przewód tętniczy: połączenie między dwoma dużymi naczyniami krwionośnymi (aortą i tętnicą płucną), które utrzymuje się, chociaż powinno być zamknięte. W takich przypadkach lekarz zadecyduje, czy dziecko będzie leczone lekiem Corotrope . Lek Corotrope a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach , które pacjent planuje przyjmować . Wstrzyknięcie furosemidu lub bumetanidu i milrynonu do tego samego zestawu do wstrzykiwań dożylnych powoduje wytrącenie osadu. Tak więc furosemidu ani bumetanidu nie należy podawać z milrynonem tym sa mym zestawem kroplówkowym. Nie należy rozcieńczać milrynonu w roztworze wodorowęglanu sodu. Ze względu na ograniczone dane dotyczące interakcji nie należy mieszać produktu leczniczego Corotrope z innymi lekami. Podanie leku Corotrope może skutkować kon iecznością zmniejszenia dawki leku moczopędnego. Podczas stosowania leku Corotrope lekarz będzie ściśle kontrolował gospodarkę wodno-elektrolitową oraz stężenie kreatyniny w surowicy krwi. W razie poprawy czynności serca lekarz może zmniejszyć dawkę leku moczopędnego. Pacjentom leczonym jednocześnie lekiem Corotrope i glikozydami naparstnicy należy wnikliwie badać stężenie potasu we krwi i uzupełniać niedobór, ponieważ niedobór potasu może spowodować szczególnie u tych pacjentów zaburzenia rytmu serca. Równoczesne stosowanie leku Corotrope i innych leków o dodatnim działaniu inotropowym, czyli wzmacniającym siłę skurczu serca, skutkuje nasileniem ww. działania leku Corotrope. Lekarz w razie konieczności może odpowiednio dostosować dawkowanie, podczas jedn oczesnego stosowania leku Corotrope i innego leczenia obniżającego ciśnienie krwi. Ciąża, karmienie piersią i płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Prowadzenie pojazdów i obsług iwanie maszyn Wpływ leku Corotrope na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie jest znany. Lek Corotrope zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w ampułce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z malejącą częstością występowania . Często (mogą wystąpić do 1 na 10 pacjentów) : - komorowe skurcze dodatkowe, nietrwały lub trwały częstoskurcz komorowy, nadkomorowe zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze , bóle głowy, na ogół łagodne lub o umiarkowanym nasileniu. Niezbyt często (mogą wystąpić do 1 na 100 pacjentów) : - migotanie komór, dławica piersiowa - bóle w klatce piersiowej, niedobór płytek krwi, nieprawidłowe wyniki testów czyn nościowych wątroby , drżenia, zmniejszone stężenie potasu we krwi . Bardzo rzadko (mogą wystąpić do 1 na 10 000 pacjentów): - zaburzenia typu torsades de pointes (polimorficzny częstoskurcz komorowy) , wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli, reakcje skórne ta kie jak wysypka. Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) : - zmniejszenie stężenia czerwonych krwinek i (lub) hemoglobiny , - odczyn w miejscu podania , - niewydolność nerek, wtórna do współistniejącego niedociśnienia tętniczego. Następujące d ziałania niepożądane odnotowano u dzieci: Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych ): - krwawienie do obszarów wypełnionych płynem (komór) otaczających mózg (krwotok dokomorowy) , - przetrwały przewód tętniczy - wada serca polegająca na utrzymaniu się połączenia między dwoma dużymi naczyniami (aortą i tętnicą płucną), które powinno być zamknięte. Może to spowodować nadmiar płynu w płucach, krwawienia, uszkodzenie jelit lub części jelita i może prowadzić do zgonu . W porównaniu do osób dorosłych, zmniejszenie liczby płytek krwi wydaje się występować częściej u dzieci, a ryzyko wys tąpienia tego działania niepożądanego zwiększa się wraz z czasem trwania infuzji leku Corotrope . Wydaje się, że problemy z rytmem serca występują rzadziej u dzieci niż u dorosłych . U niektórych osób w czasie stosowania leku Corotrope mogą wystąpić inne d ziałania niepożądane. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wy robów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C 02 - 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Nadwrażliwość na milrynon lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka hipowolemia.

Specjalne ostrzeżenia Podczas leczenia milrynonem należy dokładnie monitorować ciśnienie krwi, częstość akcji serca, stan kliniczny, EKG, równowagę płynową, elektrolity i czynność nerek (np. stężenie kreatyniny w surowicy krwi). U pacjentów z ciężką postacią zwężenia zastawki aorty lub tętnicy płucnej oraz z przerostowym zwężeniem podzastawkowym aorty, milrynon nie może zastąpić chirurgicznego usunięcia zwężenia. Tak jak inne leki o działaniu inotropowym dodatnimi (lub) rozszerzającym naczynia krwionośne może nasilać objawy zwężenia drogi odpływu krwi u pacjentów z przerostowym zwężeniem podzastawkowym aorty. Stosowanie leku o działaniu inotropowym dodatnim, jakim jest milrynon, w ostrej fazie zawału mięśnia sercowego może prowadzić do niepożądanego zwiększenia zużycia tlenu przez mięsień sercowy (MVO2). W związku z tym u pacjentów w ostrej fazie zawału serca należy zachować dużą ostrożność w podawaniu milrynonu. Milrynon nie zwiększa MVO2 u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca. Środki ostrożności dotyczące stosowania Milrynon może wywołać spadek ciśnienia tętniczego krwi na skutek rozszerzenia naczyń krwionośnych. W związku z tym, należy zachować ostrożność stosując milrynonu pacjentów, u których przed włączeniem leczenia stwierdza się obniżone ciśnienie tętnicze krwi. U pacjentów, u których w czasie leczenia milrynonem wystąpi nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, należy przerwać podawanie produktu leczniczego. Stosowanie produktu leczniczego należy wznowić z mniejszą częstością infuzji, po uzyskaniu prawidłowego ciśnienia tętniczego krwi. W czasie leczenia u pacjentów z grupy dużego ryzyka obserwowano komorowe i nadkomorowe zaburzenia rytmu serca. U niektórych pacjentów milrynon zwiększał częstość komorowych skurczów dodatkowych, w tym częstoskurczu komorowego. Ponieważ skłonność do zaburzeń rytmu spowodowana niewydolnością krążenia może być zwiększona podczas stosowania wielu produktów leczniczych lub ich skojarzeń, pacjenci leczeni milrynonem powinni być w czasie podawania produktu dokładnie monitorowani (częstość akcji serca, objawy kliniczne, EKG, gospodarka wodno-elektrolitowa i czynność nerek). Milrynon powoduje zwiększenie przewodnictwa przedsionkowo – komorowego. U pacjentów z trzepotaniem i migotaniem przedsionków milrynon może zwiększyć częstość rytmu komór. U tych pacjentów należy rozważyć wstępne podanie naparstnicy lub innych leków wydłużających czas przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym. W przypadku, gdy przyczyną znacznego obniżenia ciśnienia napływu krwi do komór może być stosowane ostatnio intensywne leczenie moczopędne, milrynon należy podawać ostrożnie, kontrolując ciśnienie tętnicze, częstość rytmu serca i objawy kliniczne. W czasie leczenia milrynonem należy kontrolować gospodarkę wodno-elektrolitową i stężenie kreatyniny w surowicy krwi. Nasilenie diurezy spowodowane zwiększeniem objętości minutowej serca może spowodować konieczność zmniejszenia dawek środków moczopędnych. Utrata potasu związana z nasileniem diurezy może predysponować pacjentów, szczególnie - leczonych glikozydami naparstnicy do zaburzeń rytmu serca. Dlatego, hipokaliemię należy wyrównywać przed i w trakcie leczenia milrynonem. U pacjentów z niewydolnością serca często obserwuje się obniżony poziom hemoglobiny, również niedokrwistość. W związku z ryzykiem wystąpienia trombocytopenii lub niedokrwistości, należy ściśle monitorować odpowiednie wyniki badań laboratoryjnych u pacjentów z obniżonym stężeniem płytek krwi lub hemoglobiny. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek należy dostosować dawkowanie produktu (patrz punkt 4.2.). Nie ma danych z badań klinicznych dotyczących stosowania milrynonu w infuzji przez okres dłuższy niż 48 godzin. Obserwowano przypadki odczynów w miejscu podania (patrz punkt 4.8). Dlatego należy starannie obserwować miejsce podania, aby unikać podania pozanaczyniowego. Nie ma specjalnych zaleceń dla pacjentów w podeszłym wieku. Nie zaobserwowano związku między częstością występowania objawów niepożądanych a wiekiem pacjenta. Kontrolowane badania farmakokinetyczne nie ujawniły związanych z wiekiem różnic w dystrybucji i wydalaniu milrynonu. Dzieci i młodzież Następujące ostrzeżenia i środki ostrożności należy wziąć pod uwagę dodatkowo, oprócz tych opisanych u dorosłych. W badaniach klinicznych z udziałem dzieci, milrynon wydawał się opóźniać zamykanie przewodu tętniczego. Dlatego, należy ocenić stosunek korzyści terapeutycznych do potencjalnego ryzyka (patrz punkt 4.8). U noworodków po operacjach na otwartym sercu w czasie leczenia produktem leczniczym Corotrope, monitorowanie powinno obejmować ocenę tętna i rytmu serca, ciśnienia tętniczego w krążeniu ogólnym poprzez cewnik w tętnicy pępowinowej lub cewnik obwodowy, centralnego ciśnienia żylnego, wskaźnika sercowego, rzutu serca, oporu naczyniowego w krążeniu ogólnym, ciśnienia w tętnicy płucnej oraz ciśnienia w przedsionkach serca. Należy wykonać następujące badania laboratoryjne: liczba płytek krwi, stężenie potasu w surowicy, badania czynnościowe wątroby i nerek. Częstotliwość oceny zależy od wartości wyjściowych; konieczna jest ocena reakcji noworodka na zmiany w terapii. W literaturze fachowej opisano, że u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek klirens milrynonu był w istotny sposób zmniejszony i występowały klinicznie istotne działania niepożądane, jednakże nie została określona konkretna wartość klirensu kreatyniny, przy której należy dokonać modyfikacji dawkowania u tych pacjentów. W związku z tym stosowanie milrynonu w tej populacji nie jest zalecane (patrz punkt 4.2). U dzieci i młodzieży należy rozpocząć stosowanie milrynonu tylko wtedy, gdy pacjent jest stabilny hemodynamicznie. Należy zachować ostrożność u noworodków z czynnikami ryzyka krwawienia dokomorowego (tj. u wcześniaków, noworodków o niskiej masie urodzeniowej), ponieważ milrynon może powodować trombocytopenię. W badaniach klinicznych w populacji dzieci i młodzieży, ryzyko trombocytopenii istotnie wzrastało wraz z czasem trwania infuzji. Dane kliniczne sugerują, że trombocytopenia związana ze stosowaniem milrynonu występuje częściej u dzieci niż u dorosłych (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych milrynon wydawał się zwalniać zamykanie przewodu tętniczego w populacji dzieci. Dlatego w przypadkach, gdy pożądane jest zastosowanie milrynonu u wcześniaków i noworodków z przetrwałym przewodem tętniczym lub zagrożonych wystąpieniem przetrwałego przewodu tętniczego, należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka wynikające z zastosowania produktu leczniczego Corotrope (patrz punkt 4.2, 4.8, 5.2 i 5.3). Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w ampułce, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

Wstrzyknięcie furosemidu lub bumetanidu i milrynonu do tego samego zestawu do wstrzykiwań dożylnych powoduje wytrącenie osadu. Tak więc furosemidu ani bumetanidu nie należy podawać z milrynonem tym samym zestawem kroplówkowym. Nie należy rozcieńczać milrynonu w roztworze wodorowęglanu sodu (patrz punkt 6.2.). Ze względu na ograniczone dane dotyczące interakcji nie należy mieszać produktu leczniczego Corotrope z innymi lekami. Podczas podawania milrynonu należy ściśle monitorować zaburzenia wodno-elektrolitowe oraz stężenie kreatyniny w surowicy krwi. Poprawa rzutu serca i w konsekwencji diurezy może wymagać zmniejszenia dawkowania leku moczopędnego. Utrata potasu spowodowana wzmożoną diurezą, może predysponować pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy do występowania zaburzeń rytmu serca. W związku z tym, przed włączeniem produktu leczniczego Corotrope lub w trakcie jego stosowania należy uzupełniać potas. Równoczesne stosowanie innych leków o działaniu inotropowym nasila dodatni efekt inotropowy.

Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów, a częstość ich występowania jest określona przy użyciu następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100, < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000, < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: trombocytopenia* Częstość nieznana: zmniejszenie stężenia czerwonych krwinek i (lub) hemoglobiny * U niemowląt i dzieci, ryzyko wystąpienia trombocytopenii istotnie wzrastało wraz z czasem trwania infuzji. Dane kliniczne sugerują, że związana ze stosowaniem milrynonu trombocytopenia występuje częściej u dzieci niż u dorosłych (patrz punkt 4.4). Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często: hipokaliemia Zaburzenia układu nerwowego Często: bóle głowy, na ogół łagodne lub o umiarkowanym nasileniu. Niezbyt często: drżenia Zaburzenia serca Często: komorowe skurcze dodatkowe, nieutrwalony lub utrwalony częstoskurcz komorowy (patrz punkt 4.4), nadkomorowe zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze Niezbyt często: migotanie komór, dławica piersiowa - bóle w klatce piersiowej Bardzo rzadko: zaburzenia typu torsade de pointes Częstość występowania zarówno komorowych jak i nadkomorowych zaburzeń rytmu serca nie była związana z dawką produktu i stężeniem milrynonu we krwi. Zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca są często związane z pewnymi stanami, takimi jak występujące wcześniej zaburzenia rytmu serca, zaburzenia metaboliczne (np. hipokaliemia), nieprawidłowe stężenie digoksyny we krwi i założenie cewnika. Wyniki badań klinicznych wskazują na to, że zaburzenia rytmu serca związane ze stosowaniem milrynonu występują rzadziej u dzieci niż u dorosłych. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko: skurcz oskrzeli Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często: nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko: reakcje skórne, takie jak wysypka Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: niewydolność nerek, wtórna do współistniejącego niedociśnienia tętniczego. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Częstość nieznana: odczyn w miejscu podania infuzji Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny Dzieci i młodzież Zaburzenia układu nerwowego Częstość nieznana: krwawienie dokomorowe (patrz punkt 4.4) Wady wrodzone, choroby rodzinne i genetyczne Częstość nieznana: przetrwały przewód tętniczy *** (patrz punkt 4.2, 4.4, 5.2 i 5.3) *** Ciężkie następstwa przetrwałego przewodu tętniczego są związane z występującym jednocześnie nadmiernym przepływem krwi przez płuca, powodującym obrzęk płuc i krwotok, oraz zmniejszoną perfuzją narządów, powodującą krwawienie dokomorowe i martwicze zapalenie jelit, co, jak opisano w literaturze, może kończyć się zgonem. Nie są jeszcze dostępne długoterminowe dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Corotrope u dzieci i młodzieży. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C 02 - 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.