Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- chronić przed światłem
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 5 lat (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian; Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A); Celuloza mikrokrystaliczna źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły podłużny owalny z linią podziału
Concoram, 5 mg + 5 mg, tabletki: białe lub prawie białe, bezzapachowe, podłużne, lekko wypukłe tabletki o długości 9,5 mm i szerokości 4,5 mm z linią podziału po jednej stronie oraz wytłoczeniem MS po drugiej stronie. Linia podziału nie dzieli tabletki na dwie równe dawki, ułatwia jedynie przełamanie tabletki w celu łatwiejszego połknięcia. Concoram, 5 mg + 10 mg, tabletki: białe lub prawie białe, bezzapachowe, okrągłe, płaskie tabletki ze ściętymi krawędziami o wymiarze 10 mm, z linią podziału po jednej stronie oraz wytłoczeniem MS po drugiej stronie. Linia podziału nie dzieli tabletki na dwie równe dawki, ułatwia jedynie przełamanie tabletki w celu łatwiejszego połknięcia. Concoram, 10 mg + 5 mg, tabletki: białe lub prawie białe, bezzapachowe, owalne, lekko wypukłe tabletki o długości 13 mm i szerokości 7 mm z linią podziału po jednej stronie oraz wytłoczeniem MS po drugiej stronie. Linia podziału nie dzieli tabletki na dwie równe dawki, ułatwia jedynie przełamanie tabletki w celu łatwiejszego połknięcia. Concoram, 10 mg + 10 mg, tabletki: białe lub prawie białe, bezzapachowe, okrągłe, lekko wypukłe tabletki o wymiarze 10 mm z linią podziału po jednej stronie oraz wytłoczeniem MS po drugiej stronie. Linia podziału nie dzieli tabletki na dwie równe dawki, ułatwia jedynie przełamanie tabletki w celu łatwiejszego połknięcia. Opakowanie: 10, 28, 30, 56, 60 lub 90 tabletek w blistrach z OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Amlodypina może mieć mały lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Jeśli u pacjenta stosującego amlodypinę wystąpią zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności, zdolność reakcji może być osłabiona. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, bisoprolol nie wywierał wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów. Jednak, ze względu na indywidualną zmienność reakcji na lek, nie można wykluczyć wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Należy brać to pod uwagę zwłaszcza na początku leczenia, podczas zmiany produktów leczniczych, jak również w połączeniu z alkoholem.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
106 pozycji, według częstości
- bardzo często: obrzęk
- często: senność; zawroty głowy; ból głowy (zwłaszcza na początku leczenia); zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie); kołatanie serca; nagłe zaczerwienienie twarzy; duszność; ból brzucha; nudności; niestrawność; zmiany rytmu wypróżnień (w tym biegunka i zaparcia); obrzęk okolicy kostek; kurcze mięśni; uczucie zmęczenia; astenia; zawroty głowy**; ból głowy**; uczucie ziębnięcia i drętwienia kończyn; zaburzenia żołądkowo-jelitowe; takie jak nudności; wymioty; biegunka; zaparcie; uczucie zmęczenia**
- niezbyt często: depresja; zmiany nastroju (w tym niepokój); bezsenność; drżenia; zaburzenia smaku; omdlenia; osłabienie czucia; parestezje; szum uszny; zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, częstoskurcz komorowy i migotanie przedsionków); niedociśnienie tętnicze; kaszel; zapalenie błony śluzowej nosa; wymioty; suchość błony śluzowej jamy ustnej; łysienie; plamica; przebarwienia skóry; nasilone pocenie; świąd; wysypka; wykwit; pokrzywka; ból stawów; ból mięśni; ból pleców; zaburzenia oddawania moczu; oddawanie moczu w nocy; zwiększenie częstości oddawania moczu; zaburzenia erekcji; ginekomastia; ból w klatce piersiowej; ból; złe samopoczucie; zwiększenie masy ciała; zmniejszenie masy ciała; zaburzenia snu; zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego; nasilenie istniejącej niewydolności serca; bradykardia; skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową lub obturacyjną chorobą płuc w wywiadzie; osłabienie mięśni i kurcze mięśni; astenia**
- rzadko: splątanie; zwiększenie stężenia triglicerydów; koszmary senne; omamy; omdlenie; zmniejszone wydzielanie łez (należy o tym pamiętać, jeśli pacjent nosi soczewki kontaktowe); zaburzenie słuchu; alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa; zapalenie wątroby; reakcje nadwrażliwości; takie jak świąd; nagłe zaczerwienienie twarzy; wysypka; zaburzenia erekcji; zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT)
- bardzo rzadko: leukopenia; małopłytkowość; reakcje alergiczne; hiperglikemia; hipertonia; neuropatia obwodowa; zawał serca; zapalenie naczyń krwionośnych; zapalenie trzustki; zapalenie błony śluzowej żołądka; rozrost dziąseł; zapalenie wątroby; żółtaczka; zwiększona aktywność enzymów wątrobowych*; obrzęk naczynioruchowy; rumień wielopostaciowy; złuszczające zapalenie skóry; zespół Stevensa-Johnsona; obrzęk Quinckego; nadwrażliwość na światło; zapalenie spojówek; łysienie
- częstość nieznana: toksyczne martwicze oddzielenie naskórka
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat
źródło: „Nie zaleca się stosowania leku Concoram u dzieci w wieku poniżej 18 lat, z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania.” · Ulotka, pkt 2
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 10 mg na dobę · niewydolność wątroby
„W przypadku ciężkiego zaburzenia czynności wątroby dobowa dawka bisoprololu nie może być większa niż 10 mg.”
- 10 mg na dobę · niewydolność nerek
„W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) dobowa dawka bisoprololu nie może być większa niż 10 mg.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Concoram u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
„Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby W przypadku zaburzenia czynności wątroby wydalanie amlodypiny może ulec wydłużeniu. Nie ustalono dokładnych zaleceń odnośnie dawkowania amlodypiny u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby. Farmakokinetyka amlodypiny nie była badana w ciężkiej niewydolności wątroby. Produkt należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.4). W przypadku ciężkiego zaburzenia czynności wątroby dobowa dawka bisoprololu nie może być większa niż 10 mg.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
„Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek. Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie odzwierciedlają stopnia niewydolności nerek. Amlodypiny nie można usunąć poprzez dializę (patrz punkt 4.4). W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) dobowa dawka bisoprololu nie może być większa niż 10 mg.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku U osób w podeszłym wieku można stosować zazwyczaj zalecane dawki, zaleca się jednak ostrożność w przypadku zwiększania dawki (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Bisoprolol, ze względu na swoje działanie farmakologiczne, może mieć szkodliwy wpływ na przebieg ciąży i (lub) płód/noworodka. Generalnie, beta-adrenolityki zmniejszają przepływ krwi przez łożysko, co było wiązane z opóźnieniem wzrostu płodu, śmiercią wewnątrzmaciczną, samoistnym poronieniem i z porodem przedwczesnym. U płodu lub noworodka mogą wystąpić działania niepożądane (np. hipoglikemia i bradykardia). Jeśli leczenie beta-adrenolitykami jest konieczne, zaleca się stosowanie leków działających wybiórczo na receptory beta1-adrenergiczne. Nie określono bezpieczeństwa stosowania amlodypiny u kobiet w ciąży.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy bisoprolol przenika do mleka ludzkiego. Amlodypina przenika do mleka ludzkiego. Oszacowano, że odsetek dawki jaki przyjmuje niemowlę od karmiącej go piersią matki, mieści się w przedziale międzykwartylowym od 3% do 7%, przy czym wartość maksymalna wynosi 15%. Wpływ amlodypiny na organizm niemowląt jest nieznany. Z tego względu nie zaleca się stosowania produktu Concoram w okresie karmienia piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Brak danych dotyczących wpływu produktu leczniczego zawierającego amlodypinę i bisoprolol na płodność. Zgłoszono przypadki odwracalnych zmian biochemicznych plemników u pacjentów leczonych antagonistami wapnia. Dane kliniczne są niewystarczające aby określić potencjalny wpływ amlodypiny na płodność. W jednym badaniu prowadzonym na szczurach zaobserwowano niekorzystny wpływ na płodność osobników męskich (patrz punkt 5.3). Bisoprolol nie miał wpływu na płodność ani ogólne zdolności reprodukcyjne w badaniach na zwierzętach (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt Concoram należy przyjmować rano, z posiłkiem lub bez posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Nie zaleca się podawania amlodypiny jednocześnie z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, ponieważ u niektórych pacjentów biodostępność tego leku może się zwiększać, co może prowadzić do nasilenia efektu hipotensyjnego.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Alkohol może nasilać działanie leku polegające na obniżaniu ciśnienia.” źródło: Ulotka, pkt 2
alkohol
„Lek Concoram może zaburzać prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn ponieważ mogą wystąpić zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności – szczególnie na początku leczenia, w okresie zmiany leczenia i w razie spożycia alkoholu – z tego względu lekarz indywidualnie podejmuje decyzję po zastosowaniu jakiej dawki można prowadzić samochód lub obsługiwać maszyny.” źródło: Ulotka, pkt 2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Concoram
Kiedy nie przyjmować leku Concoram
- Jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę, bisoprolol, pochodne dihydropirydyny lub
którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli pacjent ma istotne zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. dużego stopnia
zwężenie zastawki aorty).
- Jeśli pacjent ma ostrą niewydolność serca, niestabilną niewydolność serca po ostrym zawale
serca lub niewydolność serca wymagającą dożylnego podawania leków w celu zwiększenia siły
skurczu mięśnia sercowego.
- Jeśli u pacjenta wystapił wstrząs spowodowany nieprawidłową czynnością serca (w takich
przypadkach ciśnienie krwi jest bardzo niskie z zagrażającą zapaścią krążeniową).
- Jeśli pacjent ma chorobę serca objawiającą się bardzo wolną lub nieregularną czynnością serca
(blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy, zespół chorej
zatoki).
- W przypadku bardzo niskiego ciśnienia tętniczego.
- W przypadku spowolnionej akcji serca.
- W przypadku ciężkiej astmy oskrzelowej.
- W przypadku ciężkiej choroby naczyń obwodowych.
M:\REG_AFFAIRS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\Concoram_DC\3-VARIATIONS\IB-050_Add pack sizes
10 and 60_2025\4-LABELLING\PL\PL_Concoram_IB-050 add pack sizes_PIL_Dec 2025_clean
- W przypadku zespołu Raynauda, objawiającego się drętwieniem, bólem i blednięciem palców
rąk i stóp po narażeniu na zimno.
- W przypadku nieleczonego guza chromochłonnego, czyli rzadko występującego guza rdzenia
nadnerczy.
- W przypadku stanów metabolicznych, w których odczyn krwi staje się kwaśny.
Jeśli którekolwiek z wyżej wymienionych zaburzeń dotyczy pacjenta, należy zapytać lekarza
o możliwość przyjmowania tego leku.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Concoram należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
W niektórych przypadkach konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania
leku Concoram, dlatego należy poinformować lekarza, jeśli którykolwiek z poniższych stanów
dotyczy pacjenta:
- podeszły wiek,
- niewydolność serca,
- cukrzyca z dużymi wahaniami stężenia cukru we krwi,
- ścisła dieta,
- jednoczesne leczenie przeciwalergiczne (odczulające) (np. w celu zapobiegania alergicznemu
zapaleniu błony śluzowej nosa),
- łagodne zaburzenia układu przewodzącego serca (blok przedsionkowo-komorowy I stopnia),
- zaburzenia przepływu wieńcowego (dławica Prinzmetala),
- choroba naczyniowa kończyn, cechująca się zmniejszeniem przepływu krwi,
- łuszczyca,
- nadczynność tarczycy,
- choroba wątroby lub nerek,
- leczony guz chromochłonny, który jest rzadko występującym guzem nadnerczy,
- astma oskrzelowa lub inna przewlekła obturacyjna choroba płuc,
- jeśli jest planowana operacja, należy poinformować anestezjologa o przyjmowaniu leku
Concoram.
Jeśli występuje którakolwiek z powyższych sytuacji, lekarz może uznać za konieczne wdrożenie
specjalnego postępowania (np. dodatkowego leczenia).
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Concoram u dzieci w wieku poniżej 18 lat, z powodu braku danych
dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania.
Lek Concoram a inne leki
Lecznicze i niepożądane działania tego leku mogą zmieniać się pod wpływem innych, jednocześnie
przyjmowanych leków.
Oddziaływanie między lekami jest możliwe, nawet jeśli inny lek jest stosowany tylko przez krótki
czas.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie zaleca się stosowania jednocześnie z lekiem Concoram leków wymienionych poniżej.
Antagoniści wapnia typu werapamilu i diltiazemu: leki te są stosowane w leczeniu wysokiego
ciśnienia tętniczego i przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej.
Leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (np. klonidyna, metylodopa, moksonidyna,
rylmenidyna): nie należy przerywać przyjmowania tych leków bez konsultacji z lekarzem.
M:\REG_AFFAIRS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\Concoram_DC\3-VARIATIONS\IB-050_Add pack sizes
10 and 60_2025\4-LABELLING\PL\PL_Concoram_IB-050 add pack sizes_PIL_Dec 2025_clean
Niżej wymienione leki można stosować jednocześnie z lekiem Concoram tylko w niektórych
sytuacjach, z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod nadzorem lekarza.
Niektóre leki przeciwarytmiczne (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon,
amiodaron): leki te są stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca.
Miejscowo stosowane leki beta-adrenolityczne (np. krople do oczu stosowane w leczeniu jaskry).
Parasympatykomimetyki: leki te są stosowane w celu nasilenia czynności mięśni gładkich
w chorobach żołądka, jelit, pęcherza moczowego oraz w jaskrze.
Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe.
Leki nasenne, środki znieczulające.
Glikozydy nasercowe (glikozydy naparstnicy): leki stosowane w leczeniu niewydolności serca.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): leki te mogą być stosowane w leczeniu bólu i zapalenia
stawów.
Sympatykomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina, noradrenalina, adrenalina): leki te są stosowane
w leczeniu ciężkich zaburzeń krążenia, w stanach nagłych.
Wszystkie leki obniżające ciśnienie tętnicze, jako działanie pożądane lub niepożądane (np. leki
przeciwnadciśnieniowe, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, fenotiazyny).
Takrolimus: lek stosowany w celu zmiany sposobu oddziaływania na system odpornościowy.
Cyklosporyna: lek immunosupresyjny.
Dantrolen: wlew stosowany w ciężkich anomaliach temperatury ciała.
Symwastatyna: lek zmniejszający stężenie cholesterolu.
Potencjalne działanie leków, których jednoczesne stosowanie z lekiem Concoram wymaga rozważenia
przez lekarza.
Meflochina: stosowana w zapobieganiu lub leczeniu malarii.
Inhibitory monoaminooksydazy (MAO) (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B): stosowane w leczeniu
depresji.
Leki wpływające na metabolizm amlodypiny np.:
- ketokonazol, itrakonazol (leki przeciwgrzybicze),
- rytonawir, indynawir, nelfinawir (tak zwane inhibitory proteazy stosowane w leczeniu HIV),
- ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna (antybiotyki),
- ziele dziurawca.
Concoram z jedzeniem, piciem i alkoholem
Alkohol może nasilać działanie leku polegające na obniżaniu ciśnienia.
Sok grejpfrutowy i grejpfrut nie powinny być spożywane przez pacjentów stosujących Concoram.
Grejpfrut i sok grejpfrutowy mogą prowadzić do zwiększenia stężenia amlodypiny we krwi, co może
powodować nieprzewidziane nasilenie obniżenia ciśnienia krwi.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
M:\REG_AFFAIRS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\Concoram_DC\3-VARIATIONS\IB-050_Add pack sizes
10 and 60_2025\4-LABELLING\PL\PL_Concoram_IB-050 add pack sizes_PIL_Dec 2025_clean
Ciąża
Ze względu na brak wystarczającego doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania u kobiet
w ciąży, lek można przyjmować tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka związanego
z leczeniem dokonanej przez lekarza. W związku z tym, w razie ciąży lub planowania ciąży
koniecznie należy powiedzieć o tym lekarzowi.
W przypadku stosowania leku w czasie ciąży konieczne może być staranne monitorowanie stanu
płodu i noworodka.
Karmienie piersią
Wykazano, że małe ilości amlodypiny przenikają do mleka ludzkiego. Nie zaleca się stosowania leku
Concoram podczas karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Concoram może zaburzać prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn ponieważ mogą
wystąpić zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności – szczególnie na początku leczenia,
w okresie zmiany leczenia i w razie spożycia alkoholu – z tego względu lekarz indywidualnie
podejmuje decyzję po zastosowaniu jakiej dawki można prowadzić samochód lub obsługiwać
maszyny.
Ważne informacje o niektórych składnikach leku Concoram
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeżeli po przyjęciu leku wystąpi którykolwiek z wymienionych poniżej objawów, należy natychmiast
zgłosić się do lekarza:
• ciężkie reakcje skórne, w tym silna wysypka, pokrzywka, zaczerwienienie skóry na całym
ciele, silny świąd, pęcherze, łuszczenie się i obrzęk skóry, zapalenie błon śluzowych (zespół
Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) lub inne reakcje
alergiczne.
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów)
Obrzęk.
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów)
Ból głowy, zawroty głowy, senność (zwłaszcza na początku leczenia), kołatanie serca, nagłe
zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, obrzęk wokół kostek, zmęczenie, osłabienie, uczucie marznięcia
lub drętwienia kończyn, zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak nudności, wymioty, zmiana rytmu
wypróżnień, biegunka, zaparcie, niestrawność oraz zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie),
kurcze mięśni, duszność.
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów)
Bezsenność, zmiany nastroju (w tym niepokój), depresja, chwilowa utrata przytomności (omdlenie),
niedoczulica, parestezja, zaburzenia smaku, drżenie, szum uszny, niedociśnienie, zapalenie błony
śluzowej nosa, kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, łysienie, drobne wybroczyny w obrębie
skóry i błon śluzowych (plamica), przebarwienia skóry, nasilone pocenie, świąd, wysypka, wykwit,
pokrzywka, ból stawów, ból mięśni, ból pleców, częste oddawanie moczu, zaburzenia oddawania
moczu, oddawanie moczu w nocy, impotencja, powiększenie piersi u mężczyzn, ból w klatce
piersiowej, ból, złe samopoczucie, zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała, zaburzenia snu,
zaburzenia przewodzenia w sercu, nasilenie istniejącej wcześniej niewydolności serca, zaburzenia
rytmu serca, wolna czynność serca (poniżej 50 uderzeń na minutę), niskie ciśnienie tętnicze, skurcz
oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową lub z obturacyjną chorobą płuc w wywiadzie, osłabienie
mięśni.
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 pacjentów)
Dezorientacja, zwiększenie stężenia trójglicerydów, koszmary senne, złudzenia, czyli nieprawidłowe
odczucia bez wykrywalnych bodźców, podobne do prawdziwych i wydające się prawdziwe (omamy),
zmniejszone wydzielanie łez (należy o tym pamiętać w razie używania soczewek kontaktowych),
zaburzenia słuchu, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie wątroby, reakcje
nadwrażliwości, takie jak swędzenie, nagłe zaczerwienienie twarzy, wysypka, zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych.
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów)
Zmniejszenie liczby krwinek białych i płytek krwi, reakcje alergiczne, zwiększenie stężenia cukru we
krwi, wzmożone napięcie, neuropatia obwodowa, zawał serca, zapalenie małych naczyń
M:\REG_AFFAIRS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\Concoram_DC\3-VARIATIONS\IB-050_Add pack sizes
10 and 60_2025\4-LABELLING\PL\PL_Concoram_IB-050 add pack sizes_PIL_Dec 2025_clean
krwionośnych, zapalenie żołądka, rozrost dziąseł, zapalenie trzustki, żółtaczka, ostry obrzęk skóry lub
błon śluzowych, najczęściej powiek, warg, stawów, okolicy narządów płciowych, głośni, gardła
i języka (obrzęk naczynioruchowy), ciężkie zapalenie skóry lub błon śluzowych z czerwonymi
pęcherzykami (rumień wielopostaciowy), rozlany rumień i łuszczenie skóry (złuszczające zapalenie
skóry), ciężkie, pęcherzowe uszkodzenia skóry i błon śluzowych jamy ustnej, okolicy narządów
płciowych i odbytu, z gorączką, bólem gardła i zmęczeniem (zespół Stevensa-Johnsona),
nadwrażliwość na światło, zapalenie spojówek. Leki o mechanizmie działania podobnym do
bisoprololu (substancja czynna) mogą wywołać lub nasilić łuszczycę (przewlekła choroba skóry,
w której występują obszary swędzącej, łuszczącej się i zaczerwienionej skóry) albo wywołać
łuszczycopodobne zmiany skórne, zaburzenie złożone obejmujące ruchy mimowolne, sztywność
i kurcze mięśni, drżenie (zespół pozapiramidowy).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Związane z amlodypiną:
- ciężkie niedociśnienie tętnicze,
- wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny),
- zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. zwężenie zastawki aorty dużego stopnia),
- niestabilna hemodynamicznie niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego.
Związane z bisoprololem:
M:\REG_AFFAIRS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\Concoram_DC\3-VARIATIONS\IB-050_Add pack sizes
10 and 60_2025\4-LABELLING\PL\PL_Concoram_IB-050 add pack sizes_SPC_Dec 2025_clean
3
- ostra niewydolność serca lub okresy zdekompensowanej niewydolności serca, które wymagają
dożylnego stosowania leków o działaniu inotropowym dodatnim,
- wstrząs kardiogenny,
- blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (bez wszczepionego stymulatora serca),
- zespół chorego węzła zatokowego,
- blok zatokowo-przedsionkowy,
- objawowa bradykardia,
- objawowe niedociśnienie tętnicze,
- ciężka astma oskrzelowa,
- ciężka postać choroby zarostowej tętnic obwodowych lub zespołu Raynauda,
- nieleczony guz chromochłonny nadnerczy (patrz punkt 4.4),
- kwasica metaboliczna.
Związane z produktem Concoram:
- nadwrażliwość na amlodypinę, pochodne dihydropirydyny, bisoprolol i (lub) na którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Związane z amlodypiną
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym.
Pacjenci z niewydolnością serca
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z niewydolnością serca.
W długoterminowym badaniu kontrolowanym placebo, z udziałem pacjentów z ciężką niewydolnością
serca (klasa III i IV według NYHA), opisywana częstość występowania obrzęku płuc była większa
w grupie leczonej amlodypiną w porównaniu z grupą otrzymującą placebo (patrz punkt 5.1).
Antagonistów wapnia, w tym amlodypinę, należy stosować ostrożnie u pacjentów z zastoinową
niewydolnością serca, ponieważ może dojść do zwiększenia ryzyka przyszłych zdarzeń sercowo-
naczyniowych i zgonu.
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Okres półtrwania amlodypiny jest wydłużony i wartości AUC są większe u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby. Nie ustalono zaleceń dotyczących dawkowania. Dlatego, w tej grupie pacjentów
amlodypinę należy podawać ze szczególną ostrożnością. U pacjentów z ciężką niewydolnością
wątroby może być konieczne ostrożne monitorowanie.
Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki (patrz
punkt 5.2).
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Amlodypina może być stosowana u pacjentów z niewydolnością nerek w zwykle zalecanych dawkach.
Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie odzwierciedlają stopnia zaburzenia czynności nerek.
Amlodypina nie jest usuwana z organizmu podczas dializy.
Związane z bisoprololem
Leczenia bisoprololem nie należy przerywać nagle, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną
serca, chyba że są wyraźne wskazania, ponieważ może to spowodować tymczasowe pogorszenie
czynności serca (patrz punkt 4.2).
Bisoprolol należy szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą
piersiową i z współistniejącą niewydolnością serca.
Należy zachować ostrożność stosując bisoprololu pacjentów:
M:\REG_AFFAIRS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\Concoram_DC\3-VARIATIONS\IB-050_Add pack sizes
10 and 60_2025\4-LABELLING\PL\PL_Concoram_IB-050 add pack sizes_SPC_Dec 2025_clean
4
- z cukrzycą, z dużymi wahaniami stężeń glukozy we krwi. Objawy hipoglikemii (np.
tachykardia, kołatanie serca i pocenie) mogą być maskowane;
- w trakcie ścisłej głodówki/diety;
- w trakcie leczenia odczulającego. Podobnie jak inne beta-adrenolityki, bisoprolol może
zwiększać zarówno wrażliwość na alergeny, jak również ciężkość reakcji anafilaktycznych.
Leczenie adrenaliną nie zawsze daje oczekiwany skutek terapeutyczny;
- z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia;
- z dławicą Prinzmetala. Obserwowano przypadki skurczu naczyń wieńcowych. Pomimo
wysokiej selektywności bisoprololu względem receptorów beta1 nie można całkowicie
wykluczyć napadów bólu dławicowego podczas stosowania u pacjentów z dławicą Prinzmetala;
- z chorobą zarostową tętnic obwodowych (może dojść do nasilenia objawów, zwłaszcza na
początku leczenia);
- z łuszczycą lub z łuszczycą w wywiadzie - beta-adrenolityki (np. bisoprolol) można podawać
jedynie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka;
- z nadczynnością tarczycy, ponieważ bisoprolol może maskować objawy tyreotoksykozy;
- z guzem chromochłonnym, którym nie wolno podawać bisoprololu, jeśli nie podano leków
blokujących receptory alfa-adrenergiczne;
- poddawanych znieczulaniu ogólnemu - beta-adrenolityki zmniejszają częstość występowania
zaburzeń rytmu i niedokrwienia mięśnia sercowego w trakcie indukcji znieczulenia, podczas
intubacji oraz w okresie pooperacyjnym. Obecnie zaleca się podawanie beta-adrenolityków.
Anestezjolog musi zostać poinformowany o podawaniu beta-adrenolityków, ze względu na
ryzyko interakcji z innymi lekami, co może prowadzić do bradyarytmii, osłabienia odruchowej
tachykardii oraz zmniejszonej zdolności odruchowej kompensacji układu krążenia w przypadku
utraty krwi. Jeśli przed znieczuleniem zachodzi konieczność przerwania stosowania beta-
adrenolityków, należy stopniowo zmniejszać ich dawkę, a leczenie zakończyć na 48 godzin
przed planowanym znieczuleniem;
- pomimo, że beta1 adrenolityki o wybiórczym działaniu na serce mogą mieć mniejszy wpływ na
czynność płuc niż beta-adrenolityki niekardiowybiórcze, należy unikać ich stosowania
u pacjentów z obturacyjnymi chorobami dróg oddechowych, chyba że istnieją ku temu istotne
powody kliniczne. Wówczas Concoram należy stosować z ostrożnością. W przypadku astmy
oskrzelowej lub innej przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, która może dawać objawy –
należy jednocześnie podawać leki rozszerzające oskrzela. Sporadycznie, u pacjentów z astmą
może wystąpić zwiększenie oporu w drogach oddechowych, dlatego może być konieczne
zwiększenie dawki beta2-adrenomimetyku.
Związane ze składnikami pomocniczymi
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, to znaczy produkt
uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Związane z amlodypiną
Wpływ innych produktów leczniczych na amlodypinę
- Inhibitory CYP3A4: podczas jednoczesnego stosowania amlodypiny i silnych lub
umiarkowanych inhibitorów CYP3A4 (np. inhibitory proteazy, jak indynawir, sakwinawir i rytonawir,
azole przeciwgrzybicze, takie jak flukonazol i itrakonazol, makrolidy, takie jak erytromycyna lub
klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) mogą powodować istotny wzrost ekspozycji na
amlodypinę, co skutkuje zwiększonym ryzykiem niedociśnienia. Kliniczne konsekwencje zmian PK
mogą być bardziej widoczne u osób w podeszłym wieku. W związku z tym może być wymagane
monitorowanie stanu klinicznego, a w razie potrzeby modyfikowanie dawek.
- Leki indukujące CYP3A4: stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami
CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w osoczu. Dlatego też, zarówno podczas stosowania amlodypiny
razem z induktorami CYP3A4, a szczególnie z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele
M:\REG_AFFAIRS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\Concoram_DC\3-VARIATIONS\IB-050_Add pack sizes
10 and 60_2025\4-LABELLING\PL\PL_Concoram_IB-050 add pack sizes_SPC_Dec 2025_clean
5
dziurawca), jak i po jego zakończeniu, należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć konieczność
modyfikacji dawki.
Nie zaleca się podawania amlodypiny jednocześnie z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym,
ponieważ u niektórych pacjentów biodostępność tego leku może się zwiększać, co może prowadzić do
nasilenia efektu hipotensyjnego.
Dantrolen (we wlewie)
U zwierząt obserwowano migotanie komór ze skutkiem śmiertelnymi zapaść sercowo-naczyniową
w związku z hiperkaliemią po podaniu werapamilu oraz dożylnym podaniu dantrolenu. Ze względu na
ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikania jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak
amlodypina, u pacjentów narażonych na hipertermię złośliwą, jak też w leczeniu hipertermii złośliwej.
Wpływ amlodypiny na inne produkty lecznicze
Działania hipotensyjne amlodypiny sumują się z działaniami hipotensyjnymi innych produktów
leczniczych o właściwościach przeciwnadciśnieniowych.
Takrolimus
Istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi podczas jednoczesnego stosowania
amlodypiny, lecz mechanizm farmakokinetyczny tej interakcji nie jest do końca wyjaśniony.
Aby uniknąć toksyczności takrolimusu, stosowanie amlodypiny u pacjenta leczonego takrolimusem
wymaga monitorowania stężenia takrolimusu we krwi oraz w razie potrzeby odpowiedniego
korygowania dawki tego leku.
Cyklosporyna
Nie przeprowadzono badań interakcji cyklosporyny i amlodypiny u zdrowych ochotników ani
w innych populacjach z wyjątkiem pacjentów po przeszczepieniu nerek, u których zaobserwowano
zmienne wzrosty najmniejszego stężenia cyklosporyny (średnio o 0% – 40%). Należy rozważyć
monitorowanie stężenia cyklosporyny u pacjentów po przeszczepieniu nerki otrzymujących
amlodypinę, a w razie konieczności zredukować dawkę cyklosporyny.
Symwastatyna
Jednoczesne stosowanie wielu dawek 10 mg amlodypiny oraz 80 mg symwastatyny powodowało
wzrost ekspozycji na symwastatynę o 77% w porównaniu ze stosowaniem samej symwastatyny.
U pacjentów otrzymujących amlodypinę należy ograniczyć dawkę symwastatyny do 20 mg na dobę.
W badaniach klinicznych interakcji amlodypina nie wpływała na farmakokinetykę atorwastatyny,
digoksyny lub warfaryny.
Związane z bisoprololem
Leczenie skojarzone niezalecane
- Antagoniści wapnia typu werapamilu oraz, w mniejszym stopniu, typu diltiazemu: ujemny
wpływ na kurczliwość, przewodzenie przedsionkowo-komorowe i ciśnienie tętnicze. Podanie dożylne
werapamilu u pacjentów, którym podaje się leki beta-adrenolityczne, może prowadzić do znacznego
niedociśnienia oraz bloku przedsionkowo-komorowego.
- Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo, takie jak klonidyna, metylodopa,
moksonidyna, rylmenidyna: jednoczesne stosowanie ośrodkowo działających leków
przeciwnadciśnieniowych może prowadzić do zwolnienia czynności serca i zmniejszenia pojemności
minutowej serca oraz do rozszerzenia naczyń krwionośnych. Nagłe ich odstawienie może zwiększać
ryzyko „nadciśnienia z odbicia”.
Leczenie skojarzone, które należy stosować z ostrożnością
M:\REG_AFFAIRS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\Concoram_DC\3-VARIATIONS\IB-050_Add pack sizes
10 and 60_2025\4-LABELLING\PL\PL_Concoram_IB-050 add pack sizes_SPC_Dec 2025_clean
6
- Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny, np. nifedypina: jednoczesne stosowanie może
zwiększyć ryzyko niedociśnienia i nie można wykluczyć dalszego pogorszenia czynności skurczowej
komór u pacjentów z niewydolnością serca.
- Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. dyzopiramid, chinidyna, lidokaina, fenytoina, flekainid,
propafenon): może nasilić się wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i ujemne
działanie inotropowe.
- Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron): może wydłużyć się czas przewodzenia
przedsionkowo-komorowego.
- Leki parasympatykomimetyczne: jednoczesne podawanie może wydłużyć czas przewodzenia
przedsionkowo-komorowego i zwiększyć ryzyko bradykardii.
- Beta-adrenolityki stosowane miejscowo (np. krople do oczu stosowane w jaskrze): mogą nasilać
działanie ogólnoustrojowe bisoprololu.
- Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe: mogą nasilać działanie hipoglikemizujące. Blokada
receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii.
- Leki stosowane w znieczuleniu ogólnym: mogą osłabiać odruchową tachykardię i zwiększać
ryzyko niedociśnienia (dodatkowe informacje dotyczące znieczulenia ogólnego, patrz punkt 4.4).
- Glikozydy naparstnicy: zwolnienie czynności serca, wydłużenie czasu przewodzenia
przedsionkowo-komorowego.
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): mogą osłabiać działanie hipotensyjne bisoprololu.
- Leki beta-sympatykomimetyczne (np. izoprenalina, dobutamina): jednoczesne podawanie
z bisoprololem może osłabiać działanie obu produktów leczniczych.
- Leki sympatykomimetyczne działające agonistycznie na receptory alfa i beta (np. noradrenalina,
adrenalina): jednoczesne stosowanie z bisoprololem może ujawnić działanie zwężające naczynia tych
leków poprzez receptory alfa-adrenergiczne, prowadząc do zwiększenia ciśnienia tętniczego. Uważa
się, że takie interakcje są bardziej prawdopodobne w przypadku niewybiórczych leków beta-
adrenolitycznych.
- Jednoczesne stosowanie leków przeciwnadciśnieniowych, a także innych leków obniżających
ciśnienie tętnicze (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny):
może zwiększać ryzyko niedociśnienia.
Leczenie skojarzone, które należy rozważyć
- Meflochina: zwiększenie ryzyka bradykardii.
- Inhibitory monoaminooksydazy (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B): nasilenie hipotensyjnego
działania leków beta-adrenolitycznych, ale również ryzyko przełomu nadciśnieniowego.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane obserwowane w czasie stosowania substancji czynnych produktu
w monoterapii zostały pogrupowane według niżej wymienionych częstości występowania:
bardzo często (•1/10),
często (•1/100 do <1/10),
niezbyt często (•1/1000 do <1/100),
rzadko (•1/10 000 do <1/1000),
bardzo rzadko (<1/10 000),
częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Związane z amlodypiną
M:\REG_AFFAIRS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\Concoram_DC\3-VARIATIONS\IB-050_Add pack sizes
10 and 60_2025\4-LABELLING\PL\PL_Concoram_IB-050 add pack sizes_SPC_Dec 2025_clean
8
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas leczenia obejmują senność, zawroty głowy, ból
głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, bóle brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek, inne obrzęki
oraz uczucie zmęczenia.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo rzadko: leukopenia, małopłytkowość.
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko: reakcje alergiczne.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo rzadko: hiperglikemia.
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: depresja, zmiany nastroju (w tym niepokój), bezsenność.
Rzadko: splątanie.
Zaburzenia układu nerwowego
Często: senność, zawroty głowy, ból głowy (zwłaszcza na początku leczenia).
Niezbyt często: drżenia, zaburzenia smaku, omdlenia, osłabienie czucia, parestezje.
Bardzo rzadko: hipertonia, neuropatia obwodowa.
Zaburzenia oka
Często: zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie).
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: szum uszny.
Zaburzenia serca
Często: kołatanie serca.
Niezbyt często: zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, częstoskurcz komorowy
i migotanie przedsionków).
Bardzo rzadko: zawał serca.
Zaburzenia naczyniowe
Często: nagłe zaczerwienienie twarzy.
Niezbyt często: niedociśnienie tętnicze.
Bardzo rzadko: zapalenie naczyń krwionośnych.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: duszność.
Niezbyt często: kaszel, zapalenie błony śluzowej nosa.
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: ból brzucha, nudności, niestrawność, zmiany rytmu wypróżnień (w tym
biegunka i zaparcia).
Niezbyt często: wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej.
Bardzo rzadko: zapalenie trzustki, zapalenie błony śluzowej żołądka, rozrost dziąseł.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bardzo rzadko: zapalenie wątroby, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów
wątrobowych*.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: łysienie, plamica, przebarwienia skóry, nasilone pocenie, świąd, wysypka,
wykwit, pokrzywka.
M:\REG_AFFAIRS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\Concoram_DC\3-VARIATIONS\IB-050_Add pack sizes
10 and 60_2025\4-LABELLING\PL\PL_Concoram_IB-050 add pack sizes_SPC_Dec 2025_clean
9
Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie
skóry, zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk Quinckego, nadwrażliwość na
światło.
Częstość nieznana: toksyczne martwicze oddzielenie naskórka.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: obrzęk okolicy kostek, kurcze mięśni.
Niezbyt często: ból stawów, ból mięśni, ból pleców.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: zaburzenia oddawania moczu, oddawanie moczu w nocy, zwiększenie
częstości oddawania moczu.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często: zaburzenia erekcji, ginekomastia.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często: obrzęk.
Często: uczucie zmęczenia, astenia.
Niezbyt często: ból w klatce piersiowej, ból, złe samopoczucie.
Badania diagnostyczne
Niezbyt często: zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała.
*W większości przypadków z cholestazą.
Zgłaszano sporadyczne przypadki wystąpienia zespołu pozapiramidowego.
Związane z bisoprololem
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Rzadko: zwiększenie stężenia triglicerydów.
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: depresja, zaburzenia snu.
Rzadko: koszmary senne, omamy.
Zaburzenia układu nerwowego
Często: zawroty głowy**, ból głowy**.
Rzadko: omdlenie.
Zaburzenia oka
Rzadko: zmniejszone wydzielanie łez (należy o tym pamiętać, jeśli pacjent nosi
soczewki kontaktowe).
Bardzo rzadko: zapalenie spojówek.
Zaburzenia ucha i błędnika
Rzadko: zaburzenie słuchu.
Zaburzenia serca
Niezbyt często: zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nasilenie istniejącej
niewydolności serca, bradykardia.
Zaburzenia naczyniowe
Często: uczucie ziębnięcia i drętwienia kończyn.
Niezbyt często: niedociśnienie tętnicze.
M:\REG_AFFAIRS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\1 - MEDICINAL PRODUCTS\Concoram_DC\3-VARIATIONS\IB-050_Add pack sizes
10 and 60_2025\4-LABELLING\PL\PL_Concoram_IB-050 add pack sizes_SPC_Dec 2025_clean
10
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często: skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową lub obturacyjną chorobą płuc
w wywiadzie.
Rzadko: alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa.
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka,
zaparcie.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko: zapalenie wątroby.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko: reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, nagłe zaczerwienienie twarzy,
wysypka.
Bardzo rzadko: łysienie. Beta-adrenolityki mogą wywołać lub nasilić objawy łuszczycy lub
wywołać wysypkę łuszczycopodobną.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często: osłabienie mięśni i kurcze mięśni.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Rzadko: zaburzenia erekcji.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: uczucie zmęczenia**.
Niezbyt często: astenia**.
Badania diagnostyczne
Rzadko: zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT).
**Objawy te występują zazwyczaj na początku leczenia, są przeważnie łagodne i ustępują w ciągu
1 do 2 tygodni.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.