Caspofungin Viatris
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Viatris Ltd
- Substancje czynne
- Caspofungini acetas: —
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 2 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Caspofungin Viatris | Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji | 1 fiol. 50 mg | na receptę (Rx) |
| Caspofungin Viatris | Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji | 1 fiol. 70 mg | na receptę (Rx) |
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 3 leki
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Caspofungin DEMO | Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji | Caspofungini acetas: 55,48 mg, 77,67 mg | Demo S.A. Pharmaceutical Industry |
| Caspofungin Fresenius Kabi | Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji | Caspofungini acetas: 55,49 mg, 77,69 mg | Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. |
| Caspofungin Zentiva | Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji | Caspofungini acetas: 55,52 mg, 77,69 mg | Zentiva, k.s. |
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Aspergiloza wskazanie z ChPL
źródło: „Leczenie inwazyjnej aspergilozy u pacjentów dorosłych lub dzieci i młodzieży, u których występuje oporność na terapię lub nietolerancja terapii amfoterycyną B, preparatami lipidowymi amfoterycyny B i (lub) itrakonazolem.” · ChPL, pkt 4.1 -
Grzybica wskazanie z ChPL
źródło: „Leczenie empiryczne przy podejrzeniu zakażenia grzybiczego (jak zakażenia grzybami z rodzaju Candida lub Aspergillus) u pacjentów dorosłych lub dzieci i młodzieży z gorączką i neutropenią.” · ChPL, pkt 4.1 -
Hipercholesterolemia wskazanie z ChPL
źródło: „Leczenie inwazyjnej aspergilozy u pacjentów dorosłych lub dzieci i młodzieży, u których występuje oporność na terapię lub nietolerancja terapii amfoterycyną B, preparatami lipidowymi amfoterycyny B i (lub) itrakonazolem.” · ChPL, pkt 4.1 -
Kandydoza wskazanie z ChPL
źródło: „Leczenie inwazyjnej kandydozy u pacjentów dorosłych lub dzieci i młodzieży.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Caspofungini acetas (proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- po sporządzeniu: 2–8 °C
- po sporządzeniu: w lodówce (2–8 °C)
- w lodówce
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Przygotowany koncentrat: 24 godziny (po sporządzeniu)
- 48 godzin (po sporządzeniu)
- 24 godzin (po sporządzeniu)
- Substancje pomocnicze
- Sacharoza; Mannitol; Kwas solny stężony (do ustalenia pH); Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH); Dwutlenek węgla (do ustalenia pH) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- sacharoza: w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na dawkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: fiolka
- Wygląd
- biały
Caspofungin Viatris jest jałowym, białym lub białawym, spoistym proszkiem. Roztwór po przygotowaniu jest klarowny. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument nie rozstrzyga (brak danych lub badań) źródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
188 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: zapalenie żyły w miejscu podania leku; zmniejszenie stężenia hemoglobiny; zmniejszenie hematokrytu; zmniejszenie liczby białych krwinek; hipokaliemia; ból głowy; zapalenie żył; duszności; nudności; biegunka; wymioty; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; wysypka; nadmierne pocenie się; ból stawów; gorączka; dreszcze; świąd w miejscu infuzji; zmniejszenie stężenia potasu we krwi; zmniejszenie stężenia albumin; bóle głowy; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT); ból w miejscu cewnikowania; zmniejszenie stężenia potasu
- niezbyt często: niedokrwistość; małopłytkowość; koagulopatia; leukopenia; zwiększenie liczby eozynofilów; liczby płytek krwi; zwiększenie liczby płytek krwi; zmniejszenie liczby limfocytów; zwiększenie liczby białych krwinek; zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych; przeciążenie płynami; hipomagnezemia; jadłowstręt; zaburzenie równowagi elektrolitowej; hiperglikemia; hipokalcemia; kwasica metaboliczna; niepokój; dezorientacja; bezsenność; zawroty głowy; zaburzenie smaku; parestezje; senność; drżenie; niedoczulica; zażółcenie oczu; niewyraźne widzenie; obrzęk powiek; nadmierne łzawienie; kołatanie serca; tachykardia; arytmia; migotanie przedsionków; zastoinowa niewydolność serca; zakrzepowe zapalenie żył; zaczerwienienie twarzy; uderzenia gorąca; nadciśnienie tętnicze; niedociśnienie tętnicze; nieżyt nosa; ból gardła i krtani; szybkie oddychanie; skurcz oskrzeli; kaszel; nocna duszność napadowa; niedotlenienie narządów i tkanek; szmery oddechowe; świszczący oddech; ból brzucha; ból w górnej części brzucha; suchość w jamie ustnej; niestrawność; dyskomfort w żołądku; rozdęcie brzucha; puchlina brzuszna; zaparcie; utrudnienie połykania; wzdęcia; zastój żółci; powiększenie wątroby; hiperbilirubinemia; żółtaczka; zaburzenie czynności; aminotransferazy alaninowej; aminotransferazy asparaginianowej; fosfatazy zasadowej we krwi; bilirubiny związanej; bilirubiny we krwi; wątroby; toksyczne działanie na wątrobę; zaburzenie dotyczące wątroby; zwiększenie aktywności gamma glutamylotransferazy; rumień wielopostaciowy; wysypka plamkowa; wysypka plamisto-grudkowa; wysypka świądowa; pokrzywka; alergiczne zapalenie skóry; świąd uogólniony; wysypka rumieniowata; wysypka uogólniona; wysypka odropodobna; zmiana skórna; ból pleców; ból kończyn; ból kości; osłabienie mięśni; ból mięśni; niewydolność nerek; ostra niewydolność nerek; ból w miejscu założenia kaniuli; zmęczenie; uczucie zimna; uczucie gorąca; rumień w miejscu infuzji; stwardnienie w miejscu infuzji; ból w miejscu infuzji; obrzmienie w miejscu infuzji; zapalenie żył w miejscu wstrzyknięcia; obrzęk obwodowy; tkliwość; dyskomfort w klatce piersiowej; ból w klatce piersiowej; obrzęk twarzy; uczucie zmiany temperatury ciała; stwardnienie; wynaczynienie w miejscu infuzji; podrażnienie w miejscu infuzji; zapalenie żył w miejscu infuzji; wysypka w miejscu infuzji; pokrzywka w miejscu infuzji; rumień w miejscu wstrzyknięcia; obrzęk w miejscu wstrzyknięcia; ból w miejscu wstrzyknięcia; obrzmienie w miejscu wstrzyknięcia; złe samopoczucie; obrzęk; zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; obecność krwinek czerwonych w moczu; zmniejszenie stężenia całkowitego białka; obecność białka w moczu; wydłużenie czasu protrombinowego; skrócenie czasu protrombinowego; zmniejszenie stężenia sodu we krwi; zwiększenie stężenia sodu we krwi; zmniejszenie stężenia wapnia we krwi; zwiększenie stężenia wapnia we krwi; zmniejszenie stężenia chlorków we krwi; zwiększenie stężenia glukozy we krwi; zmniejszenie stężenia magnezu we krwi; zmniejszenie stężenia fosforu we krwi; zwiększenie stężenia fosforu we krwi; zwiększenie stężenia mocznika we krwi; wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji; zmniejszenie stężenia wodorowęglanów we krwi; zwiększenie stężenia chlorków we krwi; zwiększenie stężenia potasu we krwi; zwiększenie ciśnienia krwi; zmniejszenie stężenia kwasu moczowego we krwi; obecność krwi w moczu; nieprawidłowe odgłosy oddechowe; zmniejszenie stężenia dwutlenku węgla; zwiększenie stężenia leków immunosupresyjnych; zwiększenie Międzynarodowego Współczynnika Znormalizowanego; wałeczki moczowe; obecność białych krwinek w moczu; zwiększenie pH moczu; zwiększenie stężenia glukozy; zmniejszenie stężenia fosforu; zwiększenie stężenia fosforu
- częstość nieznana: Martwica toksyczno-rozpływna naskórka; zespół Stevensa- Johnsona
- częstość niepodana w tekście: reakcje nadwrażliwości; anafilaksja; działania niepożądane prawdopodobnie spowodowane przez histaminę; zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych (ARDS); nacieki widoczne w badaniach radiologicznych; rumień; ból; wrażliwość na dotyk; świąd; wydzielina; uczucie pieczenia
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 70 mg jednorazowo · dzieci, młodzież
„We wszystkich wskazaniach do stosowania, w dniu 1. należy podać jednorazową dawkę nasycającą 70 mg/m2 pc. (nie przekraczać dawki rzeczywistej wynoszącej 70 mg), a następnie” - 70 mg na dobę · dzieci, młodzież
„50 mg/m2 pc. na dobę (nie przekraczać dawki rzeczywistej wynoszącej 70 mg na dobę).” - 70 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Jednoczesne stosowanie z induktorami enzymów metabolicznych”
„W przypadku stosowania kaspofunginy u dzieci i młodzieży (w wieku od 12 miesięcy do 17 lat) jednocześnie z tymi samymi induktorami enzymów metabolicznych (patrz punkt 4.5), należy rozważyć podanie dawki wynoszącej 70 mg/m2 pc. na dobę (nie przekraczać dawki rzeczywistej wynoszącej 70 mg na dobę).”
- 70 mg jednorazowo · dzieci, młodzież
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli W pierwszej dobie leczenia należy podać pojedynczą dawkę nasycającą 70 mg, następnie stosuje się dawkę 50 mg na dobę. U pacjentów o masie ciała przekraczającej 80 kg, po podaniu pojedynczej dawki nasycającej 70 mg, zalecane jest dalsze stosowanie leku w dawce 70 mg na dobę (patrz punkt 5.2). Nie jest konieczne dostosowywanie dawki leku w zależności od płci czy rasy pacjenta (patrz punkt 5.2).”- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dzieci i młodzież (w wieku od 12 miesięcy do 17 lat)
„Dzieci i młodzież (w wieku od 12 miesięcy do 17 lat) U dzieci i młodzieży (w wieku od 12 miesięcy do 17 lat) wielkość dawki należy wyliczyć na podstawie pola powierzchni ciała pacjenta (patrz Instrukcja stosowania u dzieci i młodzieży, wzór Mostellera). We wszystkich wskazaniach do stosowania, w dniu 1. należy podać jednorazową dawkę nasycającą 70 mg/m2 pc. (nie przekraczać dawki rzeczywistej wynoszącej 70 mg), a następnie 50 mg/m2 pc. na dobę (nie przekraczać dawki rzeczywistej wynoszącej 70 mg na dobę).”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku
„Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku (65 lat i starszych) pole powierzchni pod krzywą zmian stężeń leku we krwi w czasie (AUC) jest większe o około 30%; jednak zazwyczaj nie jest konieczne dostosowywanie dawki leku. Doświadczenie w leczeniu kaspofunginą pacjentów w wieku powyżej 65 lat jest ograniczone (patrz punkt 5.2).” - Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Nie jest konieczne dostosowanie dawki leku w zależności od występujących zaburzeń czynności nerek (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów dorosłych z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (5 do 6 punktów wg Childa i Pugha) nie jest konieczne dostosowanie dawki. U pacjentów dorosłych z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 punktów wg Childa i Pugha), w oparciu o dane farmakokinetyczne, zalecane jest stosowanie kaspofunginy w dawce 35 mg na dobę. W pierwszej dobie leczenia należy podać pojedynczą dawkę nasycającą 70 mg.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania kaspofunginy u kobiet w okresie ciąży. Kaspofunginy nie należy stosować u kobiet w ciąży, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. W badaniach na zwierzętach wykazano szkodliwy wpływ na potomstwo (toksyczność rozwojowa) (patrz punkt 5.3). W badaniach na zwierzętach wykazano, że kaspofungina przenika przez barierę łożyskową.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy kaspofungina przenika do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych farmakodynamicznych/toksykologicznych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie kaspofunginy do mleka. Kobiety przyjmujące kaspofunginę nie powinny karmić piersią.” - Płodność: „Płodność W badaniach przeprowadzonych na samcach i samicach szczurów nie stwierdzono żadnego wpływu kaspofunginy na płodność zwierząt (patrz punkt 5.3). Brak danych klinicznych umożliwiających ocenę wpływu kaspofunginy na płodność.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Dawka* | Objętość rozpuszczonego produktu leczniczego Caspofungin Viatris, jaką należy przenieść do worka lub butelki do infuzji | Preparat standardowy (rozpuszczony produkt leczniczy Caspofungin Viatris dodany do 250 mL), stężenie końcowe | Zmniejszona objętość infuzji (rozpuszczony produkt leczniczy Caspofungin Viatris dodany do 100 mL), stężenie końcowe |
|---|---|---|---|
| 50 mg | 10 mL | 0,20 mg/mL | - |
| 50 mg w zmniejszonej objętości | 10 mL | - | 0,47 mg/mL |
| 35 mg w umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby (z jednej fiolki 50 mg) | 7 mL | 0,14 mg/mL | - |
| 35 mg w umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby (z jednej fiolki 50 mg) w zmniejszonej objętości | 7 mL | - | 0,34 mg/mL |
* Do rekonstytucji zawartości każdej fiolki należy użyć 10,5 mL płynu.
źródło: ChPL, pkt 6.6, s. 19
- Określić wielkość rzeczywistej dawki nasycającej stosowanej u dzieci i młodzieży na podstawie wielkości pola powierzchni ciała (wyliczonej w sposób podany powyżej) za pomocą następującego równania: BSA (m2) x 70 mg/m2 = dawka nasycająca Maksymalna dawka nasycająca podawana w dniu 1 terapii nie powinna przekraczać 70 mg, niezależnie od dawki wyliczonej dla danego pacjenta.
- Wyjąć z lodówki fiolkę produktu leczniczego Caspofungin Viatris, 50 mg i ogrzać ją do temperatury pokojowej.
- Zachowując warunki aseptyki, dodać 10,5 mL wody do wstrzykiwań.a Tak przygotowany roztwór można przechowywać nie dłużej niż 24 godziny w temperaturze nie przekraczającej 25°C.b W ten sposób w fiolce uzyskuje się kaspofunginę w stężeniu końcowym wynoszącym 5,2 mg/mL.
- Z fiolki należy pobrać produkt leczniczy w objętości równej wyliczonej dawce nasycającej (etap 1). Zachowując warunki aseptyki, umieścić tę objętość (mL)c rozcieńczonego produktu leczniczego Caspofungin Viatris, 50 mg w worku (lub butelce) do infuzji dożylnych zawierającym 250 mL roztworu chlorku sodu do wstrzykiwania o stężeniu 0,9%, 0,45% lub 0,225% albo roztworu Ringera z mleczanami do wstrzykiwania. Ewentualnie podaną objętość (mL)c rozcieńczonego produktu leczniczego Caspofungin Viatris, 50 mg można dodać do mniejszej ilości roztworu chlorku sodu do wstrzykiwania o stężeniu 0,9%, 0,45% lub 0,225% albo roztworu Ringera z mleczanami do wstrzykiwania, nie przekraczając stężenia końcowego wynoszącego 0,5 mg/mL. Gotowy roztwór do infuzji należy zużyć w ciągu 24 godzin, jeśli przechowywany jest w temperaturze nie przekraczającej 25°C lub w ciągu 48 godzin, jeśli przechowywany jest w lodówce w temperaturze od 2 do 8°C (patrz punkt 6.3).
źródło: ChPL, pkt 6.6, s. 19–20
- Określić wielkość rzeczywistej dobowej dawki podtrzymującej stosowanej u dzieci i młodzieży na podstawie wielkości pola powierzchni ciała (wyliczonej w sposób podany powyżej) za pomocą następującego równania: BSA (m2) x 50 mg/m2 = dobowa dawka podtrzymująca Dobowa dawka podtrzymująca nie powinna przekraczać 70 mg, niezależnie od dawki wyliczonej dla danego pacjenta.
- Wyjąć z lodówki fiolkę produktu leczniczego Caspofungin Viatris, 50 mg i ogrzać ją do temperatury pokojowej.
- Zachowując warunki aseptyki, dodać 10,5 mL wody do wstrzykiwań.a Tak przygotowany roztwór można przechowywać nie dłużej niż 24 godziny w temperaturze nie przekraczającej 25°C.b W ten sposób w fiolce uzyskuje się kaspofunginę w stężeniu końcowym wynoszącym 5,2 mg/mL.
- Z fiolki należy pobrać produkt leczniczy w objętości równej wyliczonej dobowej dawce podtrzymującej (etap 1). Zachowując warunki aseptyki, umieścić tę objętość (mL)c rozcieńczonego produktu leczniczego Caspofungin Viatris, 50 mg w worku (lub butelce) do infuzji dożylnych zawierającym 250 mL roztworu chlorku sodu do wstrzykiwania o stężeniu 0,9%, 0,45% lub 0,225% albo roztworu Ringera z mleczanami do wstrzykiwania. Ewentualnie podaną objętość (mL)c rozcieńczonego produktu leczniczego Caspofungin Viatris, 50 mg można dodać do mniejszej ilości roztworu chlorku sodu do wstrzykiwania o stężeniu 0,9%, 0,45% lub 0,225% albo roztworu Ringera z mleczanami do wstrzykiwania, nie przekraczając stężenia końcowego wynoszącego 0,5 mg/mL. Gotowy roztwór do infuzji należy zużyć w ciągu 24 godzin, jeśli przechowywany jest w temperaturze nie przekraczającej 25°C lub w ciągu 48 godzin, jeśli przechowywany jest w lodówce, w temperaturze od 2 do 8°C (patrz punkt 6.3).
źródło: ChPL, pkt 6.6, s. 20
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Caspofungin Viatris
Kiedy nie stosować leku Caspofungin Viatris
− jeśli pacjent ma uczulenie na kaspofunginę lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6).
W razie wątpliwości przed podaniem leku, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Caspofungin Viatris należy omówić to z lekarzem, pielęgniarką
lub farmaceutą:
• jeśli pacjent jest uczulony na jakiekolwiek leki
• jeśli pacjent kiedykolwiek miał zaburzenia czynności wątroby – może być konieczne podanie
innej dawki leku
• jeśli pacjent przyjmuje cyklosporynę (lek stosowany po to, by zapobiec odrzuceniu
przeszczepu albo w celu hamowania działania układu odpornościowego), gdyż wtedy lekarz
może zlecić
przeprowadzenie dodatkowych badań krwi w trakcie leczenia
• jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowały jakiekolwiek inne problemy natury medycznej
Jeśli którekolwiek z powyższych stwierdzeń dotyczy pacjenta (lub pacjent nie jest tego pewien), przed
zastosowaniem leku Caspofungin Viatris należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Lek Caspofungin Viatris może powodować ciężkie niepożądane reakcje skórne, takie jak zespół
Stevensa-Johnsona (SJS) i martwicę toksyczno-rozpływną naskórka (TEN).
Caspofungin Viatris a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez
pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, w tym lekach
dostępnych bez recepty z lekami roślinnymi włącznie, ponieważ lek Caspofungin Viatris może
wpływać na sposób działania innych leków. Również niektóre inne leki mogą mieć wpływ na sposób
działania leku Caspofungin Viatris.
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z wymienionych niżej leków, należy powiedzieć o tym
lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie:
• cyklosporyna lub takrolimus (leki stosowane po to, by zapobiec odrzuceniu przeszczepu albo
w celu hamowania działania układu odpornościowego), gdyż wtedy lekarz może zlecić
przeprowadzenie
dodatkowych badań krwi w trakcie leczenia
• niektóre leki stosowane w zakażeniu HIV, takie jak efawirenz lub newirapina
• fenytoina lub karbamazepina (stosowane w leczeniu napadów drgawek)
• deksametazon (lek steroidowy)
• ryfampicyna (antybiotyk).
Jeśli którekolwiek z powyższych stwierdzeń dotyczy pacjenta (lub pacjent nie jest tego pewien), przed
zastosowaniem leku Caspofungin Viatris należy powiedzieć o tym lekarzowi, pielęgniarce lub
farmaceucie.
Ciąża i karmienie piersią
W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, przed
zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza.
• Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania leku Caspofungin Viatris u kobiet
w okresie ciąży. W okresie ciąży lek należy stosować jedynie wtedy, jeśli potencjalne korzyści
wynikające z leczenia uzasadniają ewentualne ryzyko dla nienarodzonego dziecka.
• Kobiety przyjmujące lek Caspofungin Viatris nie powinny karmić piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Brak informacji sugerujących, że Caspofungin Viatris może wpływać na zdolność prowadzenia
pojazdów lub obsługę maszyn.
Caspofungin Viatris zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W przypadku zauważenia któregokolwiek z wymienionych niżej działań niepożądanych należy
natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę, gdyż może być konieczne natychmiastowe
udzielenie pomocy medycznej:
• wysypka, świąd, uczucie ciepła, obrzęk twarzy, warg lub gardła albo trudności w oddychaniu
- możliwe wystąpienie reakcji histaminowej na lek
• trudności w oddychaniu ze świszczącym oddechem albo nasilająca się wysypka - możliwe
wystąpienie reakcji alergicznej na lek
• kaszel, ciężkie zaburzenia oddychania - u osób dorosłych z inwazyjną aspergilozą mogą się
pojawić ciężkie zaburzenia oddychania, które mogą przekształcić się w niewydolność
oddechową
• wysypka, łuszczenie się skóry, owrzodzenia błon śluzowych, pokrzywka, łuszczenie się skóry
na dużej powierzchni.
Jak w przypadku wszystkich leków wydawanych na receptę, niektóre z działań niepożądanych mogą
być ciężkie. Należy zwrócić się do lekarza prowadzącego z prośbą o dodatkowe informacje.
Inne działania niepożądane występujące u dorosłych to
Często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 10:
• Zmniejszenie stężenia hemoglobiny (zmniejszenie stężenia we krwi substancji transportującej
tlen), zmniejszenie liczby krwinek białych
• Zmniejszenie stężenia albuminy (rodzaj białka) we krwi, zmniejszenie stężenia potasu lub
małe stężenie potasu we krwi
• Bóle głowy
• Zapalenie żył
• Duszność
• Biegunka, nudności lub wymioty
• Zmiana wyników niektórych badań laboratoryjnych krwi (w tym zwiększenie wartości
wyników niektórych prób wątrobowych)
• Świąd, wysypka, rumień, nadmierne pocenie się
• Bóle stawów
• Dreszcze, gorączka
• Świąd w miejscu wstrzyknięcia
Niezbyt często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 100:
• Zmiany wyników niektórych laboratoryjnych badań krwi (w tym krzepnięcia krwi, liczby
płytek krwi, krwinek czerwonych i krwinek białych)
• Brak apetytu, zwiększenie ilości płynów ustrojowych, brak równowagi stężeń soli
w organizmie, duże stężenie cukru we krwi, małe stężenie wapnia we krwi, zwiększone
stężenia wapnia we krwi, małe stężenie magnezu we krwi, zwiększenie kwasowości krwi
• Dezorientacja, uczucie podenerwowania, niemożność snu
• Zawroty głowy, osłabienie czucia lub wrażliwości (zwłaszcza skóry), drżenie, senność,
zmiana smaku, uczucie drętwienia lub mrowienia
• Niewyraźne widzenie, zwiększone wydzielanie łez, obrzęk powiek, zażółcenie twardówek
(białkówek oczu)
• Uczucie przyspieszonego lub nieregularnego bicia serca, szybkie bicie serca, nieregularne
bicie serca, nieprawidłowy rytm serca, niewydolność serca
• Zaczerwienienie twarzy, uderzenia gorąca, wysokie ciśnienie krwi, niskie ciśnienie krwi,
zaczerwienienie skóry w okolicy przebiegu żyły, niezwykle wrażliwe na dotyk
• Skurcz mięśni w drogach oddechowych powodujący świszczący oddech lub kaszel, szybki
oddech, duszność powodująca wybudzenie ze snu, niedobór tlenu we krwi, nieprawidłowe
szmery oddechowe, trzeszczenia w płucach, świszczący oddech, zatkanie nosa, kaszel, ból
gardła
• Ból brzucha, ból w nadbrzuszu, wzdęcie, zaparcie, trudności w przełykaniu, suchość w ustach,
niestrawność, wiatry, pobolewanie żołądka, obrzmienie spowodowane nagromadzeniem płynu
w jamie brzusznej
• Zmniejszony przepływ żółci, powiększenie wątroby, zażółcenie skóry i(lub) twardówek
(białkówek oczu), chemiczne lub polekowe uszkodzenie wątroby, zaburzenia czynności
wątroby
• Nieprawidłowe zmiany skórne, uogólniony świąd, pokrzywka, wielopostaciowa wysypka,
nieprawidłowy wygląd skóry, obecność czerwonych, często swędzących plam na rękach
i nogach, a czasami na twarzy i reszcie ciała
• Ból kręgosłupa, ból rąk lub nóg, ból kości, ból mięśni, osłabienie mięśni
• Pogorszenie czynności nerek, nagłe pogorszenie czynności nerek
• Ból w miejscu założenia cewnika, zmiany w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, twarde
zgrubienie, ból, obrzęk, podrażnienie, wysypka, pokrzywka, wypływanie płynu z cewnika do
tkanek), zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia
• Podwyższenie ciśnienia krwi oraz zmiany wyników niektórych laboratoryjnych badań krwi
(w tym dotyczących oceny czynności nerek, elektrolitów i krzepnięcia krwi), zwiększenie
stężeń przyjmowanych leków osłabiających układ immunologiczny
• Uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, ból w klatce piersiowej, uczucie zmiany
temperatury ciała, ogólne złe samopoczucie, uogólnione bóle, obrzęk twarzy, obrzęk kostek,
dłoni lub stóp, obrzęk, tkliwość, uczucie zmęczenia
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Bardzo często: mogą wystąpić u więcej niż 1 osoby na 10:
• Gorączka
Często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 10:
• Ból głowy
• Szybkie bicie serca
• Nagłe zarumienienie twarzy, niskie ciśnienie krwi
• Zmiany wyników niektórych laboratoryjnych badań krwi (zwiększenie wartości
wyników niektórych prób wątrobowych)
• Świąd, wysypka
• Ból w miejscu założenia kaniuli
• Dreszcze
• Zmiany wyników niektórych laboratoryjnych badań krwi
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do:
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Podczas podawania kaspofunginy odnotowano wystąpienie anafilaksji. W przypadku wystąpienia
anafilaksji, należy przerwać podawanie kaspofunginy i zastosować odpowiednie leczenie. Zgłaszano
działania niepożądane, prawdopodobnie wywołane przez histaminę, w tym wysypkę, obrzęk twarzy,
obrzęk naczynioruchowy, świąd, uczucie gorąca lub skurcz oskrzeli. W razie wystąpienia takich
działań, może być konieczne przerwanie podawania kaspofunginy i (lub) zastosowanie
odpowiedniego leczenia.
Ograniczone dane wskazują na to, że kaspofungina nie działa na mniej rozpowszechnione drożdżaki
inne niż z rodzaju Candida oraz pleśnie inne niż z rodzaju Aspergillus. Skuteczność kaspofunginy
przeciwko tym patogenom nie została określona.
Jednoczesne stosowanie kaspofunginy i cyklosporyny oceniano na zdrowych dorosłych ochotnikach
i pacjentach dorosłych. U niektórych zdrowych dorosłych ochotników, którym podawano
cyklosporynę w dwóch dawkach 3 mg/kg mc. łącznie z kaspofunginą, obserwowano przejściowe
zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) lub aminotransferazy asparaginianowej
(AspAT) do wartości mniejszej lub równej trzykrotnej górnej granicy wartości uznanych za
prawidłowe, które ustępowało po przerwaniu leczenia. Nie obserwowano poważnych zaburzeń
czynności wątroby w retrospektywnym badaniu 40 pacjentów leczonych kaspofunginą po
wprowadzeniu jej do obrotu i cyklosporyną przez okres od 1 do 290 dni (mediana 17,5 dnia). Dane te
wskazują, że kaspofungina może być stosowana u pacjentów otrzymujących cyklosporynę, gdy
potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Podczas jednoczesnego stosowania
kaspofunginy i cyklosporyny należy rozważyć ścisłe monitorowanie aktywności enzymów
wątrobowych.
U pacjentów dorosłych z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby stwierdzono
zwiększenie AUC kaspofunginy odpowiednio o około 20% i 75%. Zalecane jest zmniejszenie dawki
do 35 mg na dobę u pacjentów dorosłych z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma
doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania leku u pacjentów dorosłych z ciężkimi
zaburzeniami czynności wątroby lub u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności wątroby
dowolnego stopnia. Można spodziewać się większej ekspozycji na lek u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności wątroby (w porównaniu z umiarkowaną) i dlatego należy zachować
ostrożność stosując kaspofunginę w tej grupie chorych (patrz punkty 4.2 i 5.2).
U zdrowych ochotników oraz u pacjentów dorosłych, dzieci i młodzieży leczonych kaspofunginą
obserwowano nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby. U niektórych pacjentów
dorosłych, dzieci i młodzieży z ciężkimi chorobami podstawowymi, przyjmujących jednocześnie
wiele leków i kaspofunginę, zgłaszano przypadki występowania istotnych klinicznie zaburzeń
czynności wątroby, zapalenia wątroby lub uszkodzenie wątroby; nie stwierdzono związku
przyczynowo skutkowego z przyjmowaniem kaspofunginy. Pacjentów z nieprawidłowymi wynikami
prób czynnościowych wątroby odnotowanymi w trakcie leczenia kaspofunginą, należy monitorować
czy nie występują u nich objawy pogorszenia czynności wątroby i ponownie ocenić stosunek ryzyka
do korzyści, z dalszego leczenia kaspofunginą.
Po wprowadzeniu kaspofunginy do obrotu obserwowano przypadki zespołu Stevensa-Johnsona (SJS)
i martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka (TEN). Należy zachować ostrożność podczas stosowania
u pacjentów z reakcjami alergicznymi skóry w wywiadzie (patrz punkt 4.8).
Stosowanie podczas leczenia nerkozastępczego (ang. RRT, renal replacement theraphy)
U pacjentów przyjmujących kaspofunginę podczas ciągłego RRT, stosowanie membran pochodzenia
poliakrylonitrylowego (np. podczas hemofiltracji lub hemodiafiltracji) może prowadzić do adsorpcji
produktu leczniczego, co potencjalnie zmniejsza skuteczność kaspofunginy. Zwiększenie dawki może
nie zapobiec temu efektowi. Zaleca się zastosowanie innej membrany pozaustrojowej lub innego leku
przeciwgrzybiczego. Ryzyko niepowodzenia leczenia może prowadzić do pogorszenia zakażenia i
zgonu.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Badania in vitro wykazały, że kaspofungina nie jest inhibitorem żadnego z enzymów układu
cytochromu P450 (CYP). W badaniach klinicznych kaspofungina nie indukowała metabolizmu innych
substancji poprzez CYP3A4. Kaspofungina nie jest substratem glikoproteiny P i wykazuje słabe
powinowactwo do enzymów cytochromu P450. Niemniej jednak badania farmakologiczne i kliniczne
wykazały, że zachodzą interakcje kaspofunginy z innymi lekami (patrz niżej).
W dwóch badaniach klinicznych, przeprowadzonych z udziałem zdrowych dorosłych osób
cyklosporyna A (w dawce 4 mg/kg mc. lub w dwóch dawkach po 3 mg/kg mc. w odstępie 12 godzin)
zwiększała AUC kaspofunginy o około 35%. Zwiększenie AUC było prawdopodobnie spowodowane
zmniejszonym wychwytem kaspofunginy przez wątrobę. Kaspofungina nie powodowała zwiększenia
stężenia cyklosporyny w osoczu. Podczas jednoczesnego stosowania kaspofunginy i cyklosporyny
zaobserwowano przejściowe zwiększenie aktywności AlAT i AspAT do wartości mniejszych lub
równych trzykrotnej wartości górnej granicy zakresu wartości uznanych za prawidłowe, które
ustępowało po odstawieniu leków. Nie obserwowano poważnych zaburzeń czynności wątroby
w retrospektywnym badaniu 40 pacjentów leczonych kaspofunginą po wprowadzeniu jej do obrotu
i cyklosporyną przez okres 1 do 290 dni (mediana 17,5 dnia), (patrz punkt 4.4). Podczas
jednoczesnego podawania tych dwóch leków należy rozważyć monitorowanie aktywności enzymów
wątrobowych.
Kaspofungina zmniejszała minimalne stężenie takrolimusu u zdrowych dorosłych ochotników o 26%.
U pacjentów przyjmujących oba leki konieczne jest standardowe monitorowanie stężeń takrolimusu
we krwi oraz odpowiednie dostosowanie jego dawek.
Badania kliniczne z udziałem zdrowych dorosłych ochotników wykazały, że farmakokinetyka
kaspofunginy nie ulega zmianie w stopniu istotnym klinicznie podczas stosowania itrakonazolu,
amfoterycyny B, mykofenolanu, nelfinawiru lub takrolimusu. Kaspofungina nie miała wpływu na
farmakokinetykę amfoterycyny B, itrakonazolu, ryfampicyny lub mykofenolanu mofetylu. Wprawdzie
dostępna jest ograniczona liczba danych dotyczących bezpieczeństwa jednoczesnego stosowania tych
leków, jednak wydaje się, że nie jest konieczne zachowywanie szczególnych środków ostrożności
podczas jednoczesnego stosowania kaspofunginy z amfoterycyną B, itrakonazolem, nelfinawirem lub
mykofenolanem mofetylu.
Ryfampicyna powodowała zwiększenie AUC kaspofunginy o 60% oraz zwiększenie jej stężenia
minimalnego o 170% u zdrowych dorosłych ochotników, w pierwszym dniu jednoczesnego
podawania obu leków. Przy wielokrotnym podawaniu obu leków minimalne stężenia kaspofunginy
stopniowo zmniejszały się. Po dwóch tygodniach jednoczesnego podawania ryfampicyna miała
ograniczony wpływ na AUC kaspofunginy, której stężenia minimalne były jednak o 30% mniejsze niż
u pacjentów dorosłych przyjmujących samą kaspofunginę. Mechanizm interakcji prawdopodobnie
polega na początkowym hamowaniu, a następnie indukcji białek transportowych. Podobnego efektu
można spodziewać się podczas stosowania innych leków indukujących enzymy metabolizujące.
Ograniczona liczba danych z badań farmakokinetyki populacyjnej wskazuje, że podczas
jednoczesnego stosowania kaspofunginy z takimi lekami, jak: efawirenz, newirapina, ryfampicyna,
deksametazon, fenytoina lub karbamazepina może wystąpić zmniejszenie AUC kaspofunginy.
Podczas jednoczesnego podawania induktorów enzymów metabolizujących, u osób dorosłych należy
rozważyć zwiększenie dawki dobowej kaspofunginy do 70 mg, po zastosowaniu zwykłej dawki
nasycającej 70 mg (patrz punkt 4.2).
Wszystkie opisane powyżej badania interakcji z innymi lekami u pacjentów dorosłych
przeprowadzono dla kaspofunginy w dawkach 50 i 70 mg/dobę. Nie przeprowadzono oficjalnych
badań dotyczących interakcji kaspofunginy w wyższych dawkach z innymi produktami leczniczymi.
Wyniki uzyskane w analizach regresji danych farmakokinetycznych wskazują, że u dzieci i młodzieży
stosowanie kaspofunginy jednocześnie z deksametazonem może spowodować znaczące klinicznie
zmniejszenie wartości minimalnego stężenia kaspofunginy. Może to oznaczać, że zastosowanie
induktorów enzymów u dzieci i młodzieży będzie wiązać się ze zmniejszeniem stężeń kaspofunginy,
podobnie jak u osób dorosłych. W przypadku stosowania kaspofunginy u dzieci i młodzieży (w wieku
od 12 miesięcy do 17 lat) jednocześnie z induktorami klirensu leków, takimi jak ryfampicyna,
efawirenz,
newirapina, fenytoina, deksametazon czy karbamazepina, należy rozważyć podanie dawki leku
70 mg/m2 pc. na dobę (nie przekraczać dawki rzeczywistej wynoszącej 70 mg na dobę).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Zgłaszano występowanie reakcji nadwrażliwości (anafilaksja i działania niepożądane prawdopodobnie
spowodowane przez histaminę) (patrz punkt 4.4).
U pacjentów z inwazyjną postacią aspergilozy zgłaszano także występowanie obrzęku płuc, zespołu
ostrej niewydolności oddechowej dorosłych (ARDS) oraz nacieków widocznych w badaniach
radiologicznych.
Pacjenci dorośli
W badaniach klinicznych 1 865 pacjentów dorosłych przyjmowało kaspofunginę w dawce
pojedynczej lub w dawkach wielokrotnych: 564 pacjentów z gorączką i neutropenią (badanie
dotyczące leczenia empirycznego), 382 pacjentów z inwazyjną kandydozą, 228 pacjentów z inwazyjną
aspergilozą oraz
297 pacjentów ze zlokalizowanym zakażeniem wywołanym przez Candida oraz 394 pacjentów
włączonych do badań klinicznych I fazy. Do badania dotyczącego leczenia empirycznego włączono
pacjentów, którzy otrzymywali chemioterapię z powodu nowotworu złośliwego lub zostali poddani
przeszczepowi komórek macierzystych układu krwiotwórczego (w tym 39 pacjentów
po przeszczepach allogenicznych). W badaniach z udziałem pacjentów z potwierdzonym zakażeniem
Candida, u większości pacjentów z zakażeniami inwazyjnymi Candida występowały ciężkie choroby
zasadnicze (np. nowotwór krwi lub inny nowotwór złośliwy, niedawno przebyty duży zabieg
chirurgiczny, zakażenie HIV), wymagające jednoczesnego stosowania wielu leków. U pacjentów
z zakażeniem Aspergillus, uczestniczących w badaniach nieporównawczych, często występowały
ciężkie, predysponujące do zakażenia sytuacje medyczne (np. przeszczepy szpiku kostnego lub
przeszczepy obwodowych komórek macierzystych, nowotwór krwi, guzy lite lub przeszczepy
narządu), wymagające jednoczesnego stosowania wielu leków.
We wszystkich grupach pacjentów często obserwowanym działaniem niepożądanym było zapalenie
żyły w miejscu podania leku. Do innych miejscowych działań niepożądanych należały: rumień, ból
lub wrażliwość na dotyk, świąd, wydzielina i uczucie pieczenia.
Zaburzenia kliniczne oraz laboratoryjne zgłaszane u wszystkich dorosłych osób leczonych
kaspofunginą (łącznie 1 780) były na ogół łagodne i rzadko wymagały przerwania leczenia.
Zgłaszano występowanie następujących działań niepożądanych podczas badań klinicznych i (lub) po
wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu:
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Często: zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie hematokrytu,
Niezbyt często: niedokrwistość, małopłytkowość, koagulopatia, leukopenia, zwiększenie liczby eozynofilów, zmniejszenie
Często: zmniejszenie liczby białych krwinek
Niezbyt często: liczby płytek krwi, zwiększenie liczby płytek krwi, zmniejszenie liczby limfocytów, zwiększenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych
Często: hipokaliemia
Niezbyt często: przeciążenie płynami, hipomagnezemia, jadłowstręt, zaburzenie równowagi elektrolitowej, hiperglikemia, hipokalcemia, kwasica metaboliczna
Niezbyt często: niepokój, dezorientacja, bezsenność
Często: ból głowy
Niezbyt często: zawroty głowy, zaburzenie smaku, parestezje, senność, drżenie, niedoczulica
Niezbyt często: zażółcenie oczu, niewyraźne widzenie, obrzęk powiek, nadmierne łzawienie
Niezbyt często: kołatanie serca, tachykardia, arytmia, migotanie przedsionków, zastoinowa niewydolność serca
Często: zapalenie żył
Niezbyt często: zakrzepowe zapalenie żył, zaczerwienienie twarzy, uderzenia gorąca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze
Często: duszności
Niezbyt często: nieżyt nosa, ból gardła i krtani, szybkie oddychanie, skurcz oskrzeli, kaszel, nocna duszność napadowa, niedotlenienie narządów i tkanek, szmery oddechowe, świszczący oddech
Często: nudności, biegunka, wymioty
Niezbyt często: ból brzucha, ból w górnej części brzucha, suchość w jamie ustnej, niestrawność, dyskomfort w żołądku, rozdęcie brzucha, puchlina brzuszna, zaparcie, utrudnienie połykania, wzdęcia
Często: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Niezbyt często: zastój żółci, powiększenie wątroby, hiperbilirubinemia, żółtaczka, zaburzenie czynności
Często: (aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy zasadowej we krwi, bilirubiny związanej, bilirubiny we krwi)
Niezbyt często: wątroby, toksyczne działanie na wątrobę, zaburzenie dotyczące wątroby, zwiększenie aktywności gamma glutamylotransferazy
Często: wysypka, świąd, rumień, nadmierne pocenie się
Niezbyt często: rumień wielopostaciowy, wysypka plamkowa, wysypka plamisto-grudkowa, wysypka świądowa, pokrzywka, alergiczne zapalenie skóry, świąd uogólniony, wysypka rumieniowata, wysypka uogólniona, wysypka odropodobna, zmiana skórna
Częstość nieznana: Martwica toksyczno-rozpływna naskórka i zespół Stevensa- Johnsona (patrz punkt 4.4)
Często: ból stawów
Niezbyt często: ból pleców, ból kończyn, ból kości, osłabienie mięśni, ból mięśni
Niezbyt często: niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek
Często: gorączka, dreszcze, świąd w miejscu infuzji
Niezbyt często: ból, ból w miejscu założenia kaniuli, zmęczenie, uczucie zimna, uczucie gorąca, rumień w miejscu infuzji, stwardnienie w miejscu infuzji, ból w miejscu infuzji, obrzmienie w miejscu infuzji, zapalenie żył w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk obwodowy, tkliwość, dyskomfort w klatce piersiowej, ból w klatce piersiowej, obrzęk twarzy, uczucie zmiany temperatury ciała, stwardnienie, wynaczynienie w miejscu infuzji, podrażnienie w miejscu infuzji, zapalenie żył w miejscu infuzji, wysypka w miejscu infuzji, pokrzywka w miejscu infuzji, rumień w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, obrzmienie w miejscu wstrzyknięcia, złe samopoczucie, obrzęk
Często: zmniejszenie stężenia potasu we krwi, zmniejszenie stężenia albumin
Niezbyt często: zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, obecność krwinek czerwonych w moczu, zmniejszenie stężenia całkowitego białka, obecność białka w moczu, wydłużenie czasu protrombinowego, skrócenie czasu protrombinowego, zmniejszenie stężenia sodu we krwi, zwiększenie stężenia sodu we krwi, zmniejszenie stężenia wapnia we krwi, zwiększenie stężenia wapnia we krwi, zmniejszenie stężenia chlorków we krwi, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, zmniejszenie stężenia magnezu we krwi, zmniejszenie stężenia fosforu we krwi, zwiększenie stężenia fosforu we krwi, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji, zmniejszenie stężenia wodorowęglanów we krwi, zwiększenie stężenia chlorków we krwi, zwiększenie stężenia potasu we krwi, zwiększenie ciśnienia krwi, zmniejszenie stężenia kwasu moczowego we krwi, obecność krwi w moczu, nieprawidłowe odgłosy oddechowe, zmniejszenie stężenia dwutlenku węgla, zwiększenie stężenia leków immunosupresyjnych, zwiększenie Międzynarodowego Współczynnika Znormalizowanego, wałeczki moczowe, obecność białych krwinek w moczu oraz zwiększenie pH moczu.
Przeprowadzono również ocenę kaspofunginy w dawce 150 mg/dobę (przez okres do 51 dni)
u 100 dorosłych pacjentów (patrz punkt 5.1). W badaniu porównano dawkę 50 mg/dobę kaspofunginy
(po podaniu nasycającej dawki 70 mg w dniu 1) z dawką 150 mg/dobę w leczeniu inwazyjnej
kandydozy. W tej grupie pacjentów bezpieczeństwo stosowania kaspofunginy w dużych dawkach
ogólnie było podobne, jak u pacjentów otrzymujących 50 mg kaspofunginy na dobę. Odsetki
pacjentów, u których wystąpiły ciężkie działania niepożądane związane z przyjmowanym lekiem lub
działania niepożądane związane z przyjmowanym lekiem, w wyniku których leczenie kaspofunginą
zostało przerwane, były porównywalne w obu grupach leczenia.
Dzieci i młodzież
Dane z 5 badań klinicznych przeprowadzonych z udziałem 171 dzieci i młodzieży wskazują,
że występowanie klinicznych zdarzeń niepożądanych u dzieci i młodzieży (26,3%; 95% CI od 19,9 do
33,6) nie jest odnotowywane częściej niż u dorosłych przyjmujących kaspofunginę (43,1%; 95%CI od
40,0 do 46,2). Prawdopodobnie jednak u dzieci i młodzieży profil działań niepożądanych jest inny niż
u dorosłych. Najczęściej zgłaszanymi klinicznymi zdarzeniami niepożądanymi związanymi
z przyjmowaniem kaspofunginy u dzieci i młodzieży były: gorączka (11,7%), wysypka (4,7%) oraz
ból głowy (2,9%).
Zgłaszano występowanie następujących działań niepożądanych:
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Często: zwiększenie liczby eozynofilów
Często: bóle głowy
Często: tachykardia
Często: uderzenia gorąca, niedociśnienie tętnicze
Często: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT)
Często: wysypka, świąd
Bardzo często: gorączka
Często: dreszcze, ból w miejscu cewnikowania
Często: zmniejszenie stężenia potasu, hipomagnezemia, zwiększenie stężenia glukozy, zmniejszenie stężenia fosforu lub zwiększenie stężenia fosforu.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:
Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Caspofungini acetas (proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- po sporządzeniu: 2–8 °C
- po sporządzeniu: w lodówce (2–8 °C)
- w lodówce
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Przygotowany koncentrat: 24 godziny (po sporządzeniu)
- 48 godzin (po sporządzeniu)
- 24 godzin (po sporządzeniu)
- Substancje pomocnicze
- Sacharoza; Mannitol; Kwas solny stężony (do ustalenia pH); Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH); Dwutlenek węgla (do ustalenia pH) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- sacharoza: w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na dawkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: fiolka
- Wygląd
- biały
Caspofungin Viatris jest jałowym, białym lub białawym, spoistym proszkiem. Roztwór po przygotowaniu jest klarowny. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument nie rozstrzyga (brak danych lub badań) źródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
181 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: zapalenie żyły w miejscu podania leku; zmniejszenie stężenia hemoglobiny; zmniejszenie hematokrytu; zmniejszenie liczby białych krwinek; hipokaliemia; ból głowy; zapalenie żył; duszności; nudności; biegunka; wymioty; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy zasadowej we krwi, bilirubiny związanej, bilirubiny we krwi); wysypka; nadmierne pocenie się; ból stawów; gorączka; dreszcze; świąd w miejscu infuzji; zmniejszenie stężenia potasu we krwi; zmniejszenie stężenia albumin; bóle głowy; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT); ból w miejscu cewnikowania; zmniejszenie stężenia potasu
- niezbyt często: niedokrwistość; małopłytkowość; koagulopatia; leukopenia; zwiększenie liczby eozynofilów; zmniejszenie liczby płytek krwi; zmniejszenie liczby limfocytów; zwiększenie liczby białych krwinek; zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych; przeciążenie płynami; hipomagnezemia; jadłowstręt; zaburzenie równowagi elektrolitowej; hiperglikemia; hipokalcemia; kwasica metaboliczna; niepokój; dezorientacja; bezsenność; zawroty głowy; zaburzenie smaku; parestezje; senność; drżenie; niedoczulica; zażółcenie oczu; niewyraźne widzenie; obrzęk powiek; nadmierne łzawienie; kołatanie serca; tachykardia; arytmia; migotanie przedsionków; zastoinowa niewydolność serca; zakrzepowe zapalenie żył; zaczerwienienie twarzy; uderzenia gorąca; nadciśnienie tętnicze; niedociśnienie tętnicze; nieżyt nosa; ból gardła i krtani; szybkie oddychanie; skurcz oskrzeli; kaszel; nocna duszność napadowa; niedotlenienie narządów i tkanek; szmery oddechowe; świszczący oddech; ból brzucha; ból w górnej części brzucha; suchość w jamie ustnej; niestrawność; dyskomfort w żołądku; rozdęcie brzucha; puchlina brzuszna; zaparcie; utrudnienie połykania; wzdęcia; zastój żółci; powiększenie wątroby; hiperbilirubinemia; żółtaczka; zaburzenie czynności wątroby; toksyczne działanie na wątrobę; zaburzenie dotyczące wątroby; zwiększenie aktywności gamma glutamylotransferazy; rumień wielopostaciowy; wysypka plamkowa; wysypka plamisto-grudkowa; wysypka świądowa; pokrzywka; alergiczne zapalenie skóry; świąd uogólniony; wysypka rumieniowata; wysypka uogólniona; wysypka odropodobna; zmiana skórna; ból pleców; ból kończyn; ból kości; osłabienie mięśni; ból mięśni; niewydolność nerek; ostra niewydolność nerek; ból w miejscu założenia kaniuli; zmęczenie; uczucie zimna; uczucie gorąca; rumień w miejscu infuzji; stwardnienie w miejscu infuzji; ból w miejscu infuzji; obrzmienie w miejscu infuzji; zapalenie żył w miejscu wstrzyknięcia; obrzęk obwodowy; tkliwość; dyskomfort w klatce piersiowej; ból w klatce piersiowej; obrzęk twarzy; uczucie zmiany temperatury ciała; stwardnienie; wynaczynienie w miejscu infuzji; podrażnienie w miejscu infuzji; zapalenie żył w miejscu infuzji; wysypka w miejscu infuzji; pokrzywka w miejscu inuzji; rumień w miejscu wstrzyknięcia; obrzęk w miejscu wstrzyknięcia; ból w miejscu wstrzyknięcia; obrzminienie w miejscu wstrzyknięcia; złe samopoczucie; obrzęk; zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; obecność krwinek czerwonych w moczu; zmniejszenie stężenia całkowitego białka; obecność białka w moczu; wydłużenie czasu protrombinowego; skrócenie czasu protrombinowego; zmniejszenie stężenia sodu we krwi; zwiększenie stężenia sodu we krwi; zmniejszenie stężenia wapnia we krwi; zwiększenie stężenia wapnia we krwi; zmniejszenie stężenia chlorków we krwi; zwiększenie stężenia glukozy we krwi; zmniejszenie stężenia magnezu we krwi; zmniejszenie stężenia fosforu we krwi; zwiększenie stężenia fosforu we krwi; zwiększenie stężenia mocznika we krwi; wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji; zmniejszenie stężenia wodorowęglanów we krwi; zwiększenie stężenia chlorków we krwi; zwiększenie stężenia potasu we krwi; zwiększenie ciśnienia krwi; zmniejszenie stężenia kwasu moczowego we krwi; obecność krwi w moczu; nieprawidłowe odgłosy oddechowe; zmniejszenie stężenia dwutlenku węgla; zwiększenie stężenia leków immunosupresyjnych; zwiększenie Międzynarodowego Współczynnika Znormalizowanego; wałeczki moczowe; obecność białych krwinek w moczu; zwiększenie pH moczu; zwiększenie stężenia glukozy; zmniejszenie stężenia fosforu; zwiększenie stężenia fosforu
- częstość nieznana: Martwica toksyczno-rozpływna naskórka; zespół Stevensa- Johnsona
- częstość niepodana w tekście: reakcje nadwrażliwości; anafilaksja; działania niepożądane prawdopodobnie spowodowane przez histaminę; zespołu ostrej niewydolności oddechowej dorosłych (ARDS); nacieków widocznych w badaniach radiologicznych; rumień; ból; wrażliwość na dotyk; świąd; wydzielina; uczucie pieczenia
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 70 mg jednorazowo · dzieci, młodzież
„We wszystkich wskazaniach do stosowania, w dniu 1. należy podać jednorazową dawkę nasycającą 70 mg/m2 pc. (nie przekraczać dawki rzeczywistej wynoszącej 70 mg), a następnie” - 70 mg na dobę · dzieci, młodzież
„50 mg/m2 pc. na dobę (nie przekraczać dawki rzeczywistej wynoszącej 70 mg na dobę).” - 70 mg na dobę · niewydolność wątroby · pod nagłówkiem „Jednoczesne stosowanie z induktorami enzymów metabolicznych”
„Na dobę (nie przekraczać dawki rzeczywistej wynoszącej 70 mg na dobę).”
- 70 mg jednorazowo · dzieci, młodzież
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli W pierwszej dobie leczenia należy podać pojedynczą dawkę nasycającą 70 mg, następnie stosuje się dawkę 50 mg na dobę. U pacjentów o masie ciała przekraczającej 80 kg, po podaniu pojedynczej dawki nasycającej 70 mg, zalecane jest dalsze stosowanie leku w dawce 70 mg na dobę (patrz punkt 5.2). Nie jest konieczne dostosowywanie dawki leku w zależności od płci czy rasy pacjenta (patrz punkt 5.2).”- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dzieci i młodzież (w wieku od 12 miesięcy do 17 lat)
„Dzieci i młodzież (w wieku od 12 miesięcy do 17 lat) U dzieci i młodzieży (w wieku od 12 miesięcy do 17 lat) wielkość dawki należy wyliczyć na podstawie pola powierzchni ciała pacjenta (patrz Instrukcja stosowania u dzieci i młodzieży, wzór Mostellera). We wszystkich wskazaniach do stosowania, w dniu 1. należy podać jednorazową dawkę nasycającą 70 mg/m2 pc. (nie przekraczać dawki rzeczywistej wynoszącej 70 mg), a następnie 50 mg/m2 pc. na dobę (nie przekraczać dawki rzeczywistej wynoszącej 70 mg na dobę).”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku
„Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku (65 lat i starszych) pole powierzchni pod krzywą zmian stężeń leku we krwi w czasie (AUC) jest większe o około 30%; jednak zazwyczaj nie jest konieczne dostosowywanie dawki leku. Doświadczenie w leczeniu kaspofunginą pacjentów w wieku powyżej 65 lat jest ograniczone (patrz punkt 5.2).” - Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Nie jest konieczne dostosowanie dawki leku w zależności od występujących zaburzeń czynności nerek (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów dorosłych z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (5 do 6 punktów wg Childa i Pugha) nie jest konieczne dostosowanie dawki. U pacjentów dorosłych z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 punktów wg Childa i Pugha), w oparciu o dane farmakokinetyczne, zalecane jest stosowanie kaspofunginy w dawce 35 mg na dobę. W pierwszej dobie leczenia należy podać pojedynczą dawkę nasycającą 70 mg.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania kaspofunginy u kobiet w okresie ciąży. Kaspofunginy nie należy stosować u kobiet w ciąży, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. W badaniach na zwierzętach wykazano szkodliwy wpływ na potomstwo (toksyczność rozwojowa) (patrz punkt 5.3). W badaniach na zwierzętach wykazano, że kaspofungina przenika przez barierę łożyskową.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy kaspofungina przenika do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych farmakodynamicznych/toksykologicznych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie kaspofunginy do mleka. Kobiety przyjmujące kaspofunginę nie powinny karmić piersią.” - Płodność: „Płodność W badaniach przeprowadzonych na samcach i samicach szczurów nie stwierdzono żadnego wpływu kaspofunginy na płodność zwierząt (patrz punkt 5.3). Brak danych klinicznych umożliwiających ocenę wpływu kaspofunginy na płodność.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Dawka* | Objętość rozpuszczonego produktu leczniczego Caspofungin Viatris, jaką należy przenieść do worka lub butelki do infuzji | Preparat standardowy (rozpuszczony produkt leczniczy Caspofungin Viatris dodany do 250 mL), stężenie końcowe | Zmniejszona objętość infuzji (rozpuszczony produkt leczniczy Caspofungin Viatris dodany do 100 mL), stężenie końcowe |
|---|---|---|---|
| 70 mg | 10 mL | 0,28 mg/mL | Nie jest zalecane |
| 70 mg (z dwóch fiolek po 50 mg)** | 14 mL | 0,28 mg/mL | Nie jest zalecane |
| 35 mg w umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby (z jednej fiolki 70 mg) | 5 mL | 0,14 mg/mL | 0,34 mg/mL |
* Do rekonstytucji zawartości każdej fiolki należy użyć 10,5 mL płynu.
** Jeśli nie jest dostępna fiolka zawierająca 70 mg, dawkę 70 mg można uzyskać z dwóch fiolek po
50 mg.
źródło: ChPL, pkt 6.6, s. 19
- Określić wielkość rzeczywistej dawki nasycającej stosowanej u dzieci i młodzieży na podstawie wielkości pola powierzchni ciała (wyliczonej w sposób podany powyżej) za pomocą następującego równania: BSA (m2) x 70 mg/m2 = dawka nasycająca Maksymalna dawka nasycająca podawana w dniu 1 terapii nie powinna przekraczać 70 mg, niezależnie od dawki wyliczonej dla danego pacjenta.
- Wyjąć z lodówki fiolkę produktu leczniczego Caspofungin Viatris, 70 mg i ogrzać ją do temperatury pokojowej.
- Zachowując warunki aseptyki, dodać 10,5 mL wody do wstrzykiwań.a Tak przygotowany roztwór można przechowywać nie dłużej niż 24 godziny w temperaturze nie przekraczającej 25°C.b W ten sposób w fiolce uzyskuje się kaspofunginę w stężeniu końcowym wynoszącym 7,2 mg/mL.
- Z fiolki należy pobrać produkt leczniczy w objętości równej wyliczonej dawce nasycającej (etap 1). Zachowując warunki aseptyki, umieścić tę objętość (mL)c rozcieńczonego produktu leczniczego Caspofungin Viatris, 70 mg w worku (lub butelce) do infuzji dożylnych zawierającym 250 mL roztworu chlorku sodu do wstrzykiwania o stężeniu 0,9%, 0,45% lub 0,225% albo roztworu Ringera z mleczanami do wstrzykiwania. Ewentualnie podaną objętość (mL)c rozcieńczonego produktu leczniczego Caspofungin Viatris, 70 mg można dodać do mniejszej ilości roztworu chlorku sodu do wstrzykiwania o stężeniu 0,9%, 0,45% lub 0,225% albo roztworu Ringera z mleczanami do wstrzykiwania, nie przekraczając stężenia końcowego wynoszącego 0,5 mg/mL. Gotowy roztwór do infuzji należy zużyć w ciągu 24 godzin, jeśli przechowywany jest w temperaturze nie przekraczającej 25°C lub w ciągu 48 godzin, jeśli przechowywany jest w lodówce, w temperaturze od 2 do 8°C (patrz punkt 6.3).
źródło: ChPL, pkt 6.6, s. 19–20
- Określić wielkość rzeczywistej dobowej dawki podtrzymującej stosowanej u dzieci i młodzieży na podstawie wielkości pola powierzchni ciała (wyliczonej w sposób podany powyżej) za pomocą następującego równania: BSA (m2) x 50 mg/m2 = dobowa dawka podtrzymująca Dobowa dawka podtrzymująca nie powinna przekraczać 70 mg, niezależnie od dawki wyliczonej dla danego pacjenta.
- Wyjąć z lodówki fiolkę produktu leczniczego Caspofungin Viatris, 70 mg i ogrzać ją do temperatury pokojowej.
- Zachowując warunki aseptyki, dodać 10,5 mL wody do wstrzykiwań.a Tak przygotowany roztwór można przechowywać nie dłużej niż 24 godziny w temperaturze nie przekraczającej 25°C.b W ten sposób w fiolce uzyskuje się kaspofunginę w stężeniu końcowym wynoszącym 7,2 mg/mL.
- Z fiolki należy pobrać produkt leczniczy w objętości równej wyliczonej dobowej dawce podtrzymującej (etap 1). Zachowując warunki aseptyki, umieścić tę objętość (mL)c rozcieńczonego produktu leczniczego Caspofungin Viatris, 70 mg w worku (lub butelce) do infuzji dożylnych zawierającym 250 mL roztworu chlorku sodu do wstrzykiwania o stężeniu 0,9%, 0,45% lub 0,225% albo roztworu Ringera z mleczanami do wstrzykiwania. Ewentualnie, podaną objętość (mL)c rozcieńczonego produktu leczniczego Caspofungin Viatris, 70 mg można dodać do mniejszej ilości roztworu chlorku sodu do wstrzykiwania o stężeniu 0,9%, 0,45% lub 0,225% albo roztworu Ringera z mleczanami do wstrzykiwania, nie przekraczając stężenia końcowego wynoszącego 0,5 mg/mL. Gotowy roztwór do infuzji należy zużyć w ciągu 24 godzin, jeśli przechowywany jest w temperaturze nie przekraczającej 25°C lub w ciągu 48 godzin, jeśli przechowywany jest w lodówce, w temperaturze od 2 do 8°C (patrz punkt 6.3).
źródło: ChPL, pkt 6.6, s. 20
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Caspofungin Viatris
Kiedy nie stosować leku Caspofungin Viatris
− jeśli pacjent ma uczulenie na kaspofunginę lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6).
W razie wątpliwości przed podaniem leku, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Caspofungin Viatris należy omówić to z lekarzem, pielęgniarką
lub farmaceutą:
• jeśli pacjent jest uczulony na jakiekolwiek leki
• jeśli pacjent kiedykolwiek miał zaburzenia czynności wątroby – może być konieczne podanie
innej dawki leku
• jeśli pacjent przyjmuje cyklosporynę (lek stosowany po to, by zapobiec odrzuceniu
przeszczepu albo w celu hamowania działania układu odpornościowego), gdyż wtedy lekarz
może zlecić przeprowadzenie dodatkowych badań krwi w trakcie leczenia
• jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowały jakiekolwiek inne problemy natury medycznej
Jeśli którekolwiek z powyższych stwierdzeń dotyczy pacjenta (lub pacjent nie jest tego pewien), przed
zastosowaniem leku Caspofungin Viatris należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Lek Caspofungin Viatris może powodować ciężkie niepożądane reakcje skórne, takie jak zespół
Stevensa-Johnsona (SJS) i martwicę toksyczno-rozpływną naskórka (TEN).
Caspofungin Viatris a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez
pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, w tym lekach
dostępnych bez recepty z lekami roślinnymi włącznie, ponieważ lek Caspofungin Viatris może
wpływać na sposób działania innych leków. Również niektóre inne leki mogą mieć wpływ na sposób
działania leku Caspofungin Viatris.
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z wymienionych niżej leków, należy powiedzieć o tym
lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie:
• cyklosporyna lub takrolimus (leki stosowane po to, by zapobiec odrzuceniu przeszczepu albo
w celu hamowania działania układu odpornościowego, gdyż wtedy lekarz może zlecić
przeprowadzenie
dodatkowych badań krwi w trakcie leczenia
• niektóre leki stosowane w zakażeniu HIV, takie jak efawirenz lub newirapina
• fenytoina lub karbamazepina (stosowane w leczeniu napadów drgawek)
• deksametazon (lek steroidowy)
• ryfampicyna (antybiotyk).
Jeśli którekolwiek z powyższych stwierdzeń dotyczy pacjenta (lub pacjent nie jest tego pewien), przed
zastosowaniem leku Caspofungin Viatris należy powiedzieć o tym lekarzowi, pielęgniarce lub
farmaceucie.
Ciąża i karmienie piersią
W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, przed
zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza.
• Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania leku Caspofungin Viatris u kobiet
w okresie ciąży. W okresie ciąży lek należy stosować jedynie wtedy, jeśli potencjalne korzyści
wynikające z leczenia uzasadniają ewentualne ryzyko dla nienarodzonego dziecka.
• Kobiety przyjmujące lek Caspofungin Viatris nie powinny karmić piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Brak informacji sugerujących, że Caspofungin Viatris może wpływać na zdolność prowadzenia
pojazdów lub obsługę maszyn.
Caspofungin Viatris zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W przypadku zauważenia któregokolwiek z wymienionych niżej działań niepożądanych należy
natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę, gdyż może być konieczne natychmiastowe
udzielenie pomocy medycznej:
• wysypka, świąd, uczucie ciepła, obrzęk twarzy, warg lub gardła albo trudności w oddychaniu
- możliwe wystąpienie reakcji histaminowej na lek
• trudności w oddychaniu ze świszczącym oddechem albo nasilająca się wysypka - możliwe
wystąpienie reakcji alergicznej na lek
• kaszel, ciężkie zaburzenia oddychania - u osób dorosłych z inwazyjną aspergilozą mogą się
pojawić ciężkie zaburzenia oddychania, które mogą przekształcić się w niewydolność
oddechową
• wysypka, łuszczenie się skóry, owrzodzenia błon śluzowych, pokrzywka, łuszczenie się skóry
na dużej powierzchni.
Jak w przypadku wszystkich leków wydawanych na receptę, niektóre z działań niepożądanych mogą
być ciężkie. Należy zwrócić się do lekarza prowadzącego z prośbą o dodatkowe informacje.
Inne działania niepożądane występujące u dorosłych to
Często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 10:
• Zmniejszenie stężenia hemoglobiny (zmniejszenie stężenia we krwi substancji transportującej
tlen), zmniejszenie liczby krwinek białych
• Zmniejszenie stężenia albuminy (rodzaj białka) we krwi, zmniejszenie stężenia potasu lub
małe stężenie potasu we krwi
• Bóle głowy
• Zapalenie żył
• Duszność
• Biegunka, nudności lub wymioty
• Zmiana wyników niektórych badań laboratoryjnych krwi (w tym zwiększenie wartości
wyników niektórych prób wątrobowych)
• Świąd, wysypka, rumień, nadmierne pocenie się
• Bóle stawów
• Dreszcze, gorączka
• Świąd w miejscu wstrzyknięcia
Niezbyt często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 100:
• Zmiany wyników niektórych laboratoryjnych badań krwi (w tym krzepnięcia krwi, liczby
płytek krwi, krwinek czerwonych i krwinek białych)
• Brak apetytu, zwiększenie ilości płynów ustrojowych, brak równowagi stężeń soli
w organizmie, duże stężenie cukru we krwi, małe stężenie wapnia we krwi, zwiększone
stężenie wapnia we krwi, małe stężenie magnezu we krwi, zwiększenie kwasowości krwi
• Dezorientacja, uczucie podenerwowania, niemożność snu
• Zawroty głowy, osłabienie czucia lub wrażliwości (zwłaszcza skóry), drżenie, senność,
zmiana smaku, uczucie drętwienia lub mrowienia
• Niewyraźne widzenie, zwiększone wydzielanie łez, obrzęk powiek, zażółcenie twardówek
(białkówek oczu)
• Uczucie przyspieszonego lub nieregularnego bicia serca, szybkie bicie serca, nieregularne
bicie serca, nieprawidłowy rytm serca, niewydolność serca
• Zaczerwienienie twarzy, uderzenia gorąca, wysokie ciśnienie krwi, niskie ciśnienie krwi,
zaczerwienienie skóry w okolicy przebiegu żyły, niezwykle wrażliwe na dotyk
• Skurcz mięśni w drogach oddechowych powodujący świszczący oddech lub kaszel, szybki
oddech, duszność powodująca wybudzenie ze snu, niedobór tlenu we krwi, nieprawidłowe
szmery oddechowe, trzeszczenia w płucach, świszczący oddech, zatkanie nosa, kaszel, ból
gardła
• Ból brzucha, ból w nadbrzuszu, wzdęcie, zaparcie, trudności w przełykaniu, suchość w ustach,
niestrawność, wiatry, pobolewanie żołądka, obrzmienie spowodowane nagromadzeniem płynu
w jamie brzusznej
• Zmniejszony przepływ żółci, powiększenie wątroby, zażółcenie skóry i(lub) twardówek
(białkówek oczu), chemiczne lub polekowe uszkodzenie wątroby, zaburzenia czynności
wątroby
• Nieprawidłowe zmiany skórne, uogólniony świąd, pokrzywka, wielopostaciowa wysypka,
nieprawidłowy wygląd skóry, obecność czerwonych, często swędzących plam na rękach
i nogach, a czasami na twarzy i reszcie ciała
• Ból kręgosłupa, ból rąk lub nóg, ból kości, ból mięśni, osłabienie mięśni
• Pogorszenie czynności nerek, nagłe pogorszenie czynności nerek
• Ból w miejscu założenia cewnika, zmiany w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, twarde
zgrubienie, ból, obrzęk, podrażnienie, wysypka, pokrzywka, wypływanie płynu z cewnika do
tkanek), zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia
• Podwyższenie ciśnienia krwi oraz zmiany wyników niektórych laboratoryjnych badań krwi
(w tym dotyczących oceny czynności nerek, elektrolitów i krzepnięcia krwi), zwiększenie
stężeń przyjmowanych leków osłabiających układ immunologiczny
• Uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, ból w klatce piersiowej, uczucie zmiany
temperatury ciała, ogólne złe samopoczucie, uogólnione bóle, obrzęk twarzy, obrzęk kostek,
dłoni lub stóp, obrzęk, tkliwość, uczucie zmęczenia
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Bardzo często: mogą wystąpić u więcej niż 1 osoby na 10:
• Gorączka
Często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 10:
• Ból głowy
• Szybkie bicie serca
• Nagłe zarumienienie twarzy, niskie ciśnienie krwi
• Zmiany wyników niektórych laboratoryjnych badań krwi (zwiększenie wartości
wyników niektórych prób wątrobowych)
• Świąd, wysypka
• Ból w miejscu założenia kaniuli
• Dreszcze
• Zmiany wyników niektórych laboratoryjnych badań krwi
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do:
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Podczas podawania kaspofunginy odnotowano wystąpienie anafilaksji. W przypadku wystąpienia
anafilaksji, należy przerwać podawanie kaspofunginy i zastosować odpowiednie leczenie. Zgłaszano
działania niepożądane, prawdopodobnie wywołane przez histaminę, w tym wysypkę, obrzęk twarzy,
obrzęk naczynioruchowy, świąd, uczucie gorąca lub skurcz oskrzeli. W razie wystąpienia takich
działań, może być konieczne przerwanie podawania kaspofunginy i (lub) zastosowanie
odpowiedniego leczenia.
Ograniczone dane wskazują na to, że kaspofungina nie działa na mniej rozpowszechnione drożdżaki
inne niż z rodzaju Candida oraz pleśnie inne niż z rodzaju Aspergillus. Skuteczność kaspofunginy
przeciwko tym patogenom nie została określona.
Jednoczesne stosowanie kaspofunginy i cyklosporyny oceniano na zdrowych dorosłych ochotnikach
i pacjentach dorosłych. U niektórych zdrowych dorosłych ochotników, którym podawano
cyklosporynę w dwóch dawkach 3 mg/kg mc. Łącznie z kaspofunginą, obserwowano przejściowe
zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) lub aminotransferazy asparaginianowej
(AspAT) do wartości mniejszej lub równej trzykrotnej górnej granicy wartości uznanych za
prawidłowe, które ustępowało po przerwaniu leczenia. Nie obserwowano poważnych zaburzeń
czynności wątroby w retrospektywnym badaniu 40 pacjentów leczonych kaspofunginą po
wprowadzeniu jej do obrotu i cyklosporyną przez okres od 1 do 290 dni (mediana 17,5 dnia). Dane te
wskazują, że kaspofungina może być stosowana u pacjentów otrzymujących cyklosporynę, gdy
potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Podczas jednoczesnego stosowania
kaspofunginy i cyklosporyny należy rozważyć ścisłe monitorowanie aktywności enzymów
wątrobowych.
U pacjentów dorosłych z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby stwierdzono
zwiększenie AUC kaspofunginy odpowiednio o około 20% i 75%. Zalecane jest zmniejszenie dawki
do 35 mg na dobę u pacjentów dorosłych z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma
doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania leku u pacjentów dorosłych z ciężkimi
zaburzeniami czynności wątroby lub u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności wątroby
dowolnego stopnia. Można spodziewać się większej ekspozycji na lek u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności wątroby (w porównaniu z umiarkowaną) i dlatego należy zachować
ostrożność stosując kaspofunginę w tej grupie chorych (patrz punkty 4.2 i 5.2).
U zdrowych ochotników oraz u pacjentów dorosłych, dzieci i młodzieży leczonych kaspofunginą
obserwowano nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby. U niektórych pacjentów
dorosłych, dzieci i młodzieży z ciężkimi chorobami podstawowymi, przyjmujących jednocześnie
wiele leków i kaspofunginę, zgłaszano przypadki występowania istotnych klinicznie zaburzeń
czynności wątroby, zapalenia wątroby lub uszkodzenie wątroby; nie stwierdzono związku
przyczynowo skutkowego z przyjmowaniem kaspofunginy. Pacjentów z nieprawidłowymi wynikami
prób czynnościowych wątroby odnotowanymi w trakcie leczenia kaspofunginą, należy monitorować
czy nie występują u nich objawy pogorszenia czynności wątroby i ponownie ocenić stosunek ryzyka
do korzyści, z dalszego leczenia kaspofunginą.
Po wprowadzeniu kaspofunginy do obrotu obserwowano przypadki zespołu Stevensa-Johnsona (SJS)
i martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka (TEN). Należy zachować ostrożność podczas stosowania
u pacjentów z reakcjami alergicznymi skóry w wywiadzie (patrz punkt 4.8).
Stosowanie podczas leczenia nerkozastępczego (ang. RRT, renal replacement theraphy)
U pacjentów przyjmujących kaspofunginę podczas ciągłego RRT, stosowanie membran pochodzenia
poliakrylonitrylowego (np. podczas hemofiltracji lub hemodiafiltracji) może prowadzić do adsorpcji
produktu leczniczego, co potencjalnie zmniejsza skuteczność kaspofunginy. Zwiększenie dawki może
nie zapobiec temu efektowi. Zaleca się zastosowanie innej membrany pozaustrojowej lub innego leku
przeciwgrzybiczego. Ryzyko niepowodzenia leczenia może prowadzić do pogorszenia zakażenia i
zgonu.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Badania in vitro wykazały, że kaspofungina nie jest inhibitorem żadnego z enzymów układu
cytochromu P450 (CYP). W badaniach klinicznych kaspofungina nie indukowała metabolizmu innych
substancji poprzez CYP3A4. Kaspofungina nie jest substratem glikoproteiny P i wykazuje słabe
powinowactwo do enzymów cytochromu P450. Niemniej jednak badania farmakologiczne i kliniczne
wykazały, że zachodzą interakcje kaspofunginy z innymi lekami (patrz niżej).
W dwóch badaniach klinicznych, przeprowadzonych z udziałem zdrowych dorosłych osób
cyklosporyna A (w dawce 4 mg/kg mc. Lub w dwóch dawkach po 3 mg/kg mc. W odstępie 12 godzin)
zwiększała AUC kaspofunginy o około 35%. Zwiększenie AUC było prawdopodobnie spowodowane
zmniejszonym wychwytem kaspofunginy przez wątrobę. Kaspofungina nie powodowała zwiększenia
stężenia cyklosporyny w osoczu. Podczas jednoczesnego stosowania kaspofunginy i cyklosporyny
zaobserwowano przejściowe zwiększenie aktywności AlAT i AspAT do wartości mniejszych lub
równych trzykrotnej wartości górnej granicy zakresu wartości uznanych za prawidłowe, które
ustępowało po odstawieniu leków. Nie obserwowano poważnych zaburzeń czynności wątroby
w retrospektywnym badaniu 40 pacjentów leczonych kaspofunginą po wprowadzeniu jej do obrotu
i cyklosporyną przez okres 1 do 290 dni (mediana 17,5 dnia), (patrz punkt 4.4). Podczas
jednoczesnego podawania tych dwóch leków należy rozważyć monitorowanie aktywności enzymów
wątrobowych.
Kaspofungina zmniejszała minimalne stężenie takrolimusu u zdrowych dorosłych ochotników o 26%.
U pacjentów przyjmujących oba leki konieczne jest standardowe monitorowanie stężeń takrolimusu
we krwi oraz odpowiednie dostosowanie jego dawek.
Badania kliniczne z udziałem zdrowych dorosłych ochotników wykazały, że farmakokinetyka
kaspofunginy nie ulega zmianie w stopniu istotnym klinicznie podczas stosowania itrakonazolu,
amfoterycyny B, mykofenolanu, nelfinawiru lub takrolimusu. Kaspofungina nie miała wpływu na
farmakokinetykę amfoterycyny B, itrakonazolu, ryfampicyny lub mykofenolanu mofetylu. Wprawdzie
dostępna jest ograniczona liczba danych dotyczących bezpieczeństwa jednoczesnego stosowania tych
leków, jednak wydaje się, że nie jest konieczne zachowywanie szczególnych środków ostrożności
podczas jednoczesnego stosowania kaspofunginy z amfoterycyną B, itrakonazolem, nelfinawirem lub
mykofenolanem mofetylu.
Ryfampicyna powodowała zwiększenie AUC kaspofunginy o 60% oraz zwiększenie jej stężenia
minimalnego o 170% u zdrowych dorosłych ochotników, w pierwszym dniu jednoczesnego
podawania obu leków. Przy wielokrotnym podawaniu obu leków minimalne stężenia kaspofunginy
stopniowo zmniejszały się. Po dwóch tygodniach jednoczesnego podawania ryfampicyna miała
ograniczony wpływ na AUC kaspofunginy, której stężenia minimalne były jednak o 30% mniejsze niż
u pacjentów dorosłych przyjmujących samą kaspofunginę. Mechanizm interakcji prawdopodobnie
polega na początkowym hamowaniu, a następnie indukcji białek transportowych. Podobnego efektu
można spodziewać się podczas stosowania innych leków indukujących enzymy metabolizujące.
Ograniczona liczba danych z badań farmakokinetyki populacyjnej wskazuje, że podczas
jednoczesnego stosowania kaspofunginy z takimi lekami, jak: efawirenz, newirapina, ryfampicyna,
deksametazon, fenytoina lub karbamazepina może wystąpić zmniejszenie AUC kaspofunginy.
Podczas jednoczesnego podawania induktorów enzymów metabolizujących, u osób dorosłych należy
rozważyć zwiększenie dawki dobowej kaspofunginy do 70 mg, po zastosowaniu zwykłej dawki
nasycającej 70 mg (patrz punkt 4.2).
Wszystkie opisane powyżej badania interakcji z innymi lekami u pacjentów dorosłych
przeprowadzono dla kaspofunginy w dawkach 50 i 70 mg/dobę. Nie przeprowadzono oficjalnych
badań dotyczących interakcji kaspofunginy w wyższych dawkach z innymi produktami leczniczymi.
Wyniki uzyskane w analizach regresji danych farmakokinetycznych wskazują, że u dzieci i młodzieży
stosowanie kaspofunginy jednocześnie z deksametazonem może spowodować znaczące klinicznie
zmniejszenie wartości minimalnego stężenia kaspofunginy. Może to oznaczać, że zastosowanie
induktorów enzymów u dzieci i młodzieży będzie wiązać się ze zmniejszeniem stężeń kaspofunginy,
podobnie jak u osób dorosłych. W przypadku stosowania kaspofunginy u dzieci i młodzieży (w wieku
od 12 miesięcy do 17 lat) jednocześnie z induktorami klirensu leków, takimi jak ryfampicyna,
efawirenz, Newirapina, fenytoina, deksametazon czy karbamazepina, należy rozważyć podanie dawki
leku 70 mg/m2 pc. Na dobę (nie przekraczać dawki rzeczywistej wynoszącej 70 mg na dobę).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Zgłaszano występowanie reakcji nadwrażliwości (anafilaksja i działania niepożądane prawdopodobnie
spowodowane przez histaminę) (patrz punkt 4.4).
U pacjentów z inwazyjną postacią aspergilozy zgłaszano także występowanie obrzęku płuc, zespołu
ostrej niewydolności oddechowej dorosłych (ARDS) oraz nacieków widocznych w badaniach
radiologicznych.
Pacjenci dorośli
W badaniach klinicznych 1 865 pacjentów dorosłych przyjmowało kaspofunginę w dawce
pojedynczej lub w dawkach wielokrotnych: 564 pacjentów z gorączką i neutropenią (badanie
dotyczące leczenia empirycznego), 382 pacjentów z inwazyjną kandydozą, 228 pacjentów z inwazyjną
aspergilozą oraz
297 pacjentów ze zlokalizowanym zakażeniem wywołanym przez Candida oraz 394 pacjentów
włączonych do badań klinicznych I fazy. Do badania dotyczącego leczenia empirycznego włączono
pacjentów, którzy otrzymywali chemioterapię z powodu nowotworu złośliwego lub zostali poddani
przeszczepowi komórek macierzystych układu krwiotwórczego (w tym 39 pacjentów
po przeszczepach allogenicznych). W badaniach z udziałem pacjentów z potwierdzonym zakażeniem
Candida, u większości pacjentów z zakażeniami inwazyjnymi Candida występowały ciężkie choroby
zasadnicze (np. nowotwór krwi lub inny nowotwór złośliwy, niedawno przebyty duży zabieg
chirurgiczny, zakażenie HIV), wymagające jednoczesnego stosowania wielu leków. U pacjentów
z zakażeniem Aspergillus, uczestniczących w badaniach nieporównawczych, często występowały
ciężkie, predysponujące do zakażenia sytuacje medyczne (np. przeszczepy szpiku kostnego lub
przeszczepy obwodowych komórek macierzystych, nowotwór krwi, guzy lite lub przeszczepy
narządu), wymagające jednoczesnego stosowania wielu leków.
We wszystkich grupach pacjentów często obserwowanym działaniem niepożądanym było zapalenie
żyły w miejscu podania leku. Do innych miejscowych działań niepożądanych należały: rumień, ból
lub wrażliwość na dotyk, świąd, wydzielina i uczucie pieczenia.
Zaburzenia kliniczne oraz laboratoryjne zgłaszane u wszystkich dorosłych osób leczonych
kaspofunginą (łącznie 1 780) były na ogół łagodne i rzadko wymagały przerwania leczenia.
Zgłaszano występowanie następujących działań niepożądanych podczas badań klinicznych i (lub) po
wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu:
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Często: zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie hematokrytu,
Niezbyt często: niedokrwistość, małopłytkowość, koagulopatia, leukopenia, zwiększenie liczby eozynofilów, zmniejszenie liczby płytek krwi, zwiększenie
Często: zmniejszenie liczby białych krwinek
Niezbyt często: liczby płytek krwi, zmniejszenie liczby limfocytów, zwiększenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych
Często: hipokaliemia
Niezbyt często: przeciążenie płynami, hipomagnezemia, jadłowstręt, zaburzenie równowagi elektrolitowej, hiperglikemia, hipokalcemia, kwasica metaboliczna
Niezbyt często: niepokój, dezorientacja, bezsenność
Często: ból głowy
Niezbyt często: zawroty głowy, zaburzenie smaku, parestezje, senność, drżenie, niedoczulica
Niezbyt często: zażółcenie oczu, niewyraźne widzenie, obrzęk powiek, nadmierne łzawienie
Niezbyt często: kołatanie serca, tachykardia, arytmia, migotanie przedsionków, zastoinowa niewydolność serca
Często: zapalenie żył
Niezbyt często: zakrzepowe zapalenie żył, zaczerwienienie twarzy, uderzenia gorąca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze
Często: duszności
Niezbyt często: nieżyt nosa, ból gardła i krtani, szybkie oddychanie, skurcz oskrzeli, kaszel, nocna duszność napadowa, niedotlenienie narządów i tkanek, szmery oddechowe, świszczący oddech
Często: nudności, biegunka, wymioty
Niezbyt często: ból brzucha, ból w górnej części brzucha, suchość w jamie ustnej, niestrawność, dyskomfort w żołądku, rozdęcie brzucha, puchlina brzuszna, zaparcie, utrudnienie połykania, wzdęcia
Często: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy
Niezbyt często: zastój żółci, powiększenie wątroby, hiperbilirubinemia, żółtaczka, zaburzenie czynności wątroby, toksyczne działanie na
Często: alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy zasadowej we krwi, bilirubiny związanej, bilirubiny we krwi)
Niezbyt często: wątrobę, zaburzenie dotyczące wątroby, zwiększenie aktywności gamma glutamylotransferazy
Często: wysypka, świąd, rumień, nadmierne pocenie się
Niezbyt często: rumień wielopostaciowy, wysypka plamkowa, wysypka plamisto-grudkowa, wysypka świądowa, pokrzywka, alergiczne zapalenie skóry, świąd uogólniony, wysypka rumieniowata, wysypka uogólniona, wysypka odropodobna, zmiana skórna
Częstość nieznana: Martwica toksyczno-rozpływna naskórka i zespół Stevensa- Johnsona (patrz punkt 4.4)
Często: ból stawów
Niezbyt często: ból pleców, ból kończyn, ból kości, osłabienie mięśni, ból mięśni
Niezbyt często: niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek
Często: gorączka, dreszcze, świąd w miejscu infuzji
Niezbyt często: ból, ból w miejscu założenia kaniuli, zmęczenie, uczucie zimna, uczucie gorąca, rumień w miejscu infuzji, stwardnienie w miejscu infuzji, ból w miejscu infuzji, obrzmienie w miejscu infuzji, zapalenie żył w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk obwodowy, tkliwość, dyskomfort w klatce piersiowej, ból w klatce piersiowej, obrzęk twarzy, uczucie zmiany temperatury ciała, stwardnienie, wynaczynienie w miejscu infuzji, podrażnienie w miejscu infuzji, zapalenie żył w miejscu infuzji, wysypka w miejscu infuzji, pokrzywka w miejscu inuzji, rumień w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, obrzmienie w miejscu wstrzyknięcia, złe samopoczucie, obrzęk
Często: zmniejszenie stężenia potasu we krwi, zmniejszenie stężenia albumin
Niezbyt często: zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, obecność krwinek czerwonych w moczu, zmniejszenie stężenia całkowitego białka, obecność białka w moczu, wydłużenie czasu protrombinowego, skrócenie czasu protrombinowego, zmniejszenie stężenia sodu we krwi, zwiększenie stężenia sodu we krwi, zmniejszenie stężenia wapnia we krwi, zwiększenie stężenia wapnia we krwi, zmniejszenie stężenia chlorków we krwi, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, zmniejszenie stężenia magnezu we krwi, zmniejszenie stężenia fosforu we krwi, zwiększenie stężenia fosforu we krwi, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji, zmniejszenie stężenia wodorowęglanów we krwi, zwiększenie stężenia chlorków we krwi, zwiększenie stężenia potasu we krwi, zwiększenie ciśnienia krwi, zmniejszenie stężenia kwasu moczowego we krwi, obecność krwi w moczu, nieprawidłowe odgłosy oddechowe, zmniejszenie stężenia dwutlenku węgla, zwiększenie stężenia leków immunosupresyjnych, zwiększenie Międzynarodowego Współczynnika Znormalizowanego, wałeczki moczowe, obecność białych krwinek w moczu oraz zwiększenie pH moczu.
Przeprowadzono również ocenę kaspofunginy w dawce 150 mg/dobę (przez okres do 51 dni)
u 100 dorosłych pacjentów (patrz punkt 5.1). W badaniu porównano dawkę 50 mg/dobę kaspofunginy
(po podaniu nasycającej dawki 70 mg w dniu 1) z dawką 150 mg/dobę w leczeniu inwazyjnej
kandydozy. W tej grupie pacjentów bezpieczeństwo stosowania kaspofunginy w dużych dawkach
ogólnie było podobne, jak u pacjentów otrzymujących 50 mg kaspofunginy na dobę. Odsetki
pacjentów, u których wystąpiły ciężkie działania niepożądane związane z przyjmowanym lekiem lub
działania niepożądane związane z przyjmowanym lekiem, w wyniku których leczenie kaspofunginą
zostało przerwane, były porównywalne w obu grupach leczenia.
Dzieci i młodzież
Dane z 5 badań klinicznych przeprowadzonych z udziałem 171 dzieci i młodzieży wskazują,
że występowanie klinicznych zdarzeń niepożądanych u dzieci i młodzieży (26,3%; 95% CI od 19,9 do
33,6) nie jest odnotowywane częściej niż u dorosłych przyjmujących kaspofunginę (43,1%; 95%CI od
40,0 do 46,2). Prawdopodobnie jednak u dzieci i młodzieży profil działań niepożądanych jest inny niż
u dorosłych. Najczęściej zgłaszanymi klinicznymi zdarzeniami niepożądanymi związanymi
z przyjmowaniem kaspofunginy u dzieci i młodzieży były: gorączka (11,7%), wysypka (4,7%) oraz
ból głowy (2,9%).
Zgłaszano występowanie następujących działań niepożądanych:
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Często: zwiększenie liczby eozynofilów
Często: bóle głowy
Często: tachykardia
Często: uderzenia gorąca, niedociśnienie tętnicze
Często: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT)
Często: wysypka, świąd
Bardzo często: gorączka
Często: dreszcze, ból w miejscu cewnikowania
Często: zmniejszenie stężenia potasu, hipomagnezemia, zwiększenie stężenia glukozy, zmniejszenie stężenia fosforu lub zwiększenie stężenia fosforu.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:
Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Caspofungini acetas | Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji | 24026 | 100383400 | ChPL: 2026-01-31, Ulotka: 2026-05-06 |
| Caspofungini acetas | Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji | 24027 | 100383417 | ChPL: 2026-01-31, Ulotka: 2026-05-06 |