Carboplatin Accord

Kiedy nie stosować leku Carboplatin Accord - jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na karboplatynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6), - jeśli u pacjenta występowała w przeszłości nadwrażliwość na podobne leki zawierające platynę, - u pacjentów z ciężką chorobą nerek, - jeśli u pacjenta występuje mniejsza liczba komórek krwi niż normalnie (lekarz sprawdzi to zlecając wykonanie badania krwi), - jeśli u pacjenta występuje krwawiący guz, - jeśli pacjent planuje przyjąć szczepionkę przeciwko żółtej febrze lub jeśli przyjął ją w ostatnim czasie. Jeśli którekolwiek z wymienionych dotyczy pacjenta należy powiedzieć o tym lekarzowi przed przyjęciem tego leku. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Carboplatin Accord należy omówić z lekarzem, farmaceutą lub pielegniarką: - jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży, - gdy pacjentka karmi piersią, - jeśli u pacjenta występuje łagodna choroba nerek; lekarz będzie częściej monitorować pacjenta; - jeśli pacjent jest w podeszłym wieku (powyżej 65 lat); - jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek problemy ze słuchem; - jeśli pacjent w przeszłości otrzymywał leczenie cisplatyną lub podobnymi lekami przeciwnowotworowymi, karboplatyna może powodować zaburzenia układu nerwowego, takie jak mrowienia lub zaburzenia słuchu i widzenia. Lekarz może regularnie przeprowadzać badanie pacjenta. - jeśli u pacjenta występują bóle głowy, zaburzenia psychiczne, drgawki i zaburzenia widzenia od niewyraźnego widzenia do utraty wzroku; - jeśli u pacjenta występuje skrajne zmęczenie, duszność ze zmniejszeniem liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość hemolityczna), oddzielnie lub w połączeniu z małą liczbą płytek krwi, nietypowe siniaki (małopłytkowość) oraz choroba nerek z oddawaniem niewielkiej ilości moczu lub bezmoczem (objawy zespołu hemolityczno-mocznicowego); - jeśli u pacjenta występuje gorączka (temperatura 38°C lub większa) lub dreszcze, które mogą wskazywać na zakażenie. Może wystąpić zakażenie krwi. Podczas leczenia karboplatyną zostaną podane leki, które pomogą zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia mogącego zagrażać życiu powikłania, znanego jako zespół rozpadu guza, spowodowanego zaburzeniami biochemicznymi we krwi wywołanymi rozpadem obumierających komórek nowotworowych, które uwalniają swoją zawartość do krwioobiegu. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo i skuteczność leczenia karboplatyną u dzieci i młodzieży nie zostały udowodnione. Carboplatin Accord a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, na przykład: • leki, które mogą zmniejszać liczbę komórek krwi, przyjmowane jednocześnie z karboplatyną: może być konieczna zmiana dawkowania i częstości leczenia karboplatyną, • niektóre antybiotyki nazywane aminoglikozydami, wankomycyna lub kapreomycyna, podawane jednocześnie z karboplatyną: może zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek lub zaburzeń słuchu, • niektóre leki moczopędne (diuretyki), podawane jednocześnie z karboplatyną: może zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek lub zaburzeń słuchu, • żywe lub żywe, atenuowane szczepionki (przeciwko żółtej febrze, patrz punkt 2, Kiedy nie stosować leku Carboplatin Accord), • leki przeciwzakrzepowe, np. warfaryna, przyjmowane jednocześnie z karboplatyną: może być konieczna częstsza kontrola parametrów dotyczących krzepnięcia krwi, • fenytoina i fosfenytoina (stosowane w leczeniu różnych rodzajów drgawek), podawane jednocześnie z karboplatyną: może zwiększać ryzyko napadu drgawek, • inne leki hamujące czynność układu immunologicznego (np. cyklosporyna, takrolimus, sirolimus). Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym o lekach dostępnych bez recepty. Carboplatin Accord z alkoholem Nie jest znane oddziaływanie leku Carboplatin Accord z alkoholem. Należy zasięgnąć opinii lekarza na temat możliwości spożywania alkoholu w czasie podawania Carboplatin Accord, ze względu na możliwość wywierania wpływu przez lek na zdolność wątroby do przetwarzania alkoholu. Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zajścia w ciążę i stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia i przez co najmniej 7 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki. Jeżeli w tym okresie pacjentka zajdzie w ciążę, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi. Mężczyźni powinni stosować skuteczną antykoncepcję i nie począć dziecka w trakcie leczenia i do 4 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki. Ciąża Tego leku nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że lekarz uzna to za konieczne. Lek może powodować poważne wady wrodzone. Karmienie piersią Nie należy karmić piersią w trakcie leczenia i przez co najmniej miesiąc po przyjęciu ostatniej dawki. Płodność u mężczyzn i kobiet Stosowanie tego leku może przejściowo lub trwale zmniejszyć płodność u mężczyzn i kobiet. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem na temat możliwości zachowania płodności. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane mogące zmniejszać taką zdolność, na przykład nudności, wymioty, pogorszenie widzenia lub zaburzenia widzenia i słuchu.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli pacjent zauważy którykolwiek z następujących objawów: • Niespodziewane siniaki, krwawienia lub objawy zakażenia, takie jak ból gardła i wysoka temperatura (bardzo często, mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów). • Ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne/anafilaksja): może wystąpić nagła swędząca wysypka (pokrzywka), obrzęk rąk, stóp, kostek, twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła (co może powodować trudności w połykaniu lub oddychaniu) oraz uczucie jakby pacjent miał stracić przytomność (często, mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów). • Zespół hemolityczno-mocznicowy (choroba charakteryzująca się ostrą niewydolnością nerek), zmniejszona ilość oddawanego moczu lub obecność krwi w moczu (częstość nieznana, częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych). • Skurcze mięśni, osłabienie mięśni, dezorientacja, utrata wzroku lub zaburzenia widzenia, nieregularna akcja serca, niewydolność nerek lub nieprawidłowe wyniki badań krwi (objawy zespołu lizy guza, które mogą być spowodowane szybkim rozpadem komórek nowotworowych) (patrz punkt 2) (częstość nieznana, częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych). • Udar (nagłe drętwienie lub osłabienie w obrębie twarzy, ręki lub nogi, zwłaszcza po jednej stronie ciała) (częstość nieznana, częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych). • Niedrożność naczyń krwionośnych (zatorowość i choroba zarostowa żył), obrzęk lub tkliwość nogi i (lub) ramienia (częstość nieznana, częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych). • Ból w klatce piersiowej, mogący być objawem potencjalnie ciężkiej reakcji alergicznej o nazwie zespół Kounisa (częstość nieznana, częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych). • Obrzęk skóry, często twarzy i warg (obrzęk naczynioruchowy) (rzadko, może wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów). Są to ciężkie działania niepożądane, a pacjent może wymagać pilnej pomocy lekarskiej. Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić: Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów): • Zmęczenie, duszność i bladość skóry spowodowane przez niedokrwistość (stan, w którym występuje zmniejszenie liczby czerwonych krwinek). • Nudności i wymioty. • Ból i skurcze brzucha. Badania mogą również wykazać: • Zmiany dotyczące czerwonych i białych krwinek i płytek krwi (mielosupresja). • Zwiększone stężenie mocznika we krwi. • Zmniejszone stężenie sodu, potasu, wapnia i magnezu we krwi. • Zmniejszony klirens nerkowy kreatyniny. • Nieprawidłowe wartości enzymów wątrobowych. Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów) • Biegunka lub zaparcia. • Wysypka i (lub) świąd skóry. • Dzwonienie w uszach lub zaburzenia słuchu. • Utrata włosów. • Objawy grypopodobne. • Zakażenia. • Mrowienie lub drętwienie rąk, stóp, ramion lub nóg. • Uczucie pieczenia lub kłucia. • Osłabienie odruchów ścięgnistych. • Zaburzenia lub utrata smaku. • Okresowe pogorszenie wzroku lub zaburzenia widzenia. • Choroby serca. • Ucisk w klatce piersiowej lub świszczący oddech. • Śródmiąższowe choroby płuc (grupa chorób płuc, w których występuje zapalenie głębokich tkanek płuc). • Ból warg lub owrzodzenie jamy ustnej (choroby błony śluzowej). • Ból lub dyskomfort w obrębie kości, stawów, mięśni lub otaczających struktur (zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego). • Zaburzenia czynności nerek lub oddawania moczu. • Skrajne zmęczenie/osłabienie (astenia). Badania mogą również wykazać: • Zwiększone stężenie bilirubiny i kreatyniny we krwi. • Zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi, co może prowadzić do rozwoju dny moczanowej. Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów): • Okresowa utrata wzroku. • Łuszczenie się skóry (złuszczające zapalenie skóry). Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów): • Bliznowacenie płuc, które powoduje uczucie braku powietrza i (lub) kaszel (włóknienie płuc). Częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych) • Nowotwory wywołane przez leczenie karboplatyną (nowotwory wtórne). • Złe samopoczucie z wysoką temperaturą z powodu małej liczby białych krwinek (neutropenia z gorączką). • Niewydolność szpiku kostnego (szpik kostny nie wytwarza wystarczającej liczby krwinek). • Suchość w jamie ustnej, zmęczenie i bóle głowy z powodu nadmiernej utraty wody z organizmu (odwodnienie). • Brak apetytu, jadłowstręt. • Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, uszkodzenie lub obumieranie komórek wątroby. • Niewydolność serca. • Zmiany ciśnienia tętniczego krwi (nadciśnienie lub niedociśnienie). • Choroby skóry, takie jak pokrzywka, wysypka, zaczerwienienie skóry (rumień) i świąd. • Obrzęk lub bolesność w miejscu wstrzyknięcia. • Grupa objawów, takich jak ból głowy, zaburzenia psychiczne, drgawki i zaburzenia widzenia od niewyraźnego widzenia do utraty wzroku. Są to objawy zespołu odwracalnej tylnej leukoencefalopatii; rzadkie zaburzenie neurologiczne). • Zapalenie trzustki. • Ból lub stan zapalny w jamie ustnej (zapalenie błony śluzowej jamy ustnej). • Zakażenie płuc. • Zaburzenia mózgu (encefalopatia). • Niedokrwistość spowodowana nieprawidłowym rozpadem czerwonych krwinek (niedokrwistość hemolityczna). Karboplatyna może powodować zaburzenia krwi, wątroby i nerek. Lekarz zleci pobranie próbek krwi w celu zbadania tych zaburzeń. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Karboplatyna jest przeciwwskazana u pacjentów: - z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, - z ciężkim zahamowaniem czynności szpiku, - z istniejącą wcześniej ciężką niewydolnością nerek (z klirensem kreatyniny ≤ 30 mL na minutę), chyba, że w ocenie lekarza i pacjenta możliwe korzyści płynące z leczenia przeważają ryzyko, - z krwawiącymi guzami, - jednocześnie ze szczepionką przeciwko żółtej febrze (patrz punkt 4.5), - u pacjentów z występującą w przeszłości ciężką reakcją alergiczną na karboplatynę lub inne związki zawierające platynę. Dostosowanie dawki może pozwolić na stosowanie produktu w przypadku łagodnego zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.2).

Karboplatyna powinna być podawana wyłącznie pod nadzorem wykwalifikowanego lekarza, który jest doświadczony w stosowaniu chemioterapii. Wyposażenie diagnostyczne i terapeutyczne powinno być łatwo dostępne w celu leczenia ewentualnych powikłań. Należy uważnie kontrolować morfologię krwi obwodowej, badania neurologiczne oraz czynność nerek i wątroby. Ocenę morfologii krwi należy wykonywać przed rozpoczęciem leczenia karboplatyną, a następnie w tygodniowych odstępach. Lek należy odstawić w przypadku stwierdzenia nieprawidłowego zahamowania czynności szpiku kostnego lub zaburzeń czynności nerek lub wątroby. Zazwyczaj leczenie karboplatyną nie powinno być powtarzane częściej niż co 4 tygodnie w celu upewnienia się, że wystąpił nadir parametrów hematologicznych oraz nastąpiła zadowalająca poprawa. Występowanie, nasilenie i przewlekłość toksyczności mogą być większe u pacjentów, którzy uprzednio przeszli intensywne leczenie lekiem stosowanym w ich chorobie lub cisplatyną, są mało sprawni i są w podeszłym wieku. Parametry czynności nerek należy ocenić przed, podczas i po terapii karboplatyną. Toksyczność hematologiczna Leukopenia, neutropenia oraz trombocytopenia są zależne od dawki i ograniczające dawkę. Należy często kontrolować morfologię krwi obwodowej w trakcie leczenia karboplatyną. Pozwoli to monitorować toksyczność, pomoże ustalić nadir oraz poprawę parametrów hematologicznych oraz pomoże dostosować kolejną dawkę. Mediana dni o najniższej wartości wyników badań to dzień 21 u pacjentów otrzymujących karboplatynę oraz dzień 15 u pacjentów otrzymujących karboplatynę w skojarzeniu z innymi środkami chemioterapeutycznymi. Zazwyczaj nie należy stosować ponownie terapii z użyciem karboplatyny, dopóki liczba leukocytów, neutrofili oraz płytek krwi nie powróci do normy. Jeśli liczba białych krwinek spadnie poniżej 2000 krwinek/mm3 lub liczba płytek krwi spadnie poniżej 100 tys. płytek/mm3 należy rozważyć odroczenie leczenia karboplatyną do czasu widocznej poprawy parametrów hematologicznych, co następuje zwykle po 5-6 tygodniach. Konieczne może okazać się zastosowanie transfuzji, zalecane jest również zmniejszenie dawki w przypadku kontynuacji leczenia. Pacjenci z ciężką i uporczywą mielosupresją mają wysokie ryzyko wystąpienia powikłań infekcyjnych, w tym ze skutkiem śmiertelnym (patrz punkt 4.8). Jeśli wystąpi którekolwiek z tych zdarzeń, należy przerwać stosowanie karboplatyny i rozważyć zmianę dawki lub przerwanie leczenia. Mielosupresja wywołana przez leczenie karboplatyną jest ściśle związana z klirensem nerkowym leku. U pacjentów z nieprawidłową czynnością nerek lub jednocześnie otrzymujących inne potencjalnie nefrotoksyczne leki, mielosupresja (szczególnie trombocytopenia) może być ciężka i długotrwała. Początkowe dawki karboplatyny w tych grupach pacjentów należy odpowiednio zmniejszyć (patrz punkt 4.2), a wyniki leczenia należy starannie monitorować poprzez częste oznaczenia morfologii krwi między poszczególnymi kursami leczenia. Przy równocześnie stosowanej chemioterapii może wystąpić addytywne działanie mielosupresyjne. Leczenie skojarzone z innymi lekami mielosupresyjnymi może wymagać modyfikacji dawki/harmonogramu podawania, aby zminimalizować działanie addytywne. Niedokrwistość jest częsta i skumulowana, jednak rzadko wymaga transfuzji. U pacjentów leczonych karboplatyną obserwowano niedokrwistość hemolityczną z występowaniem polekowych przeciwciał odpornościowych. Może to prowadzić do zgonu. Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Przypadki ostrej białaczki promielocytowej i zespołu mielodysplastycznego (ang. myelodysplastic syndrome, MDS) lub ostrej białaczki szpikowej (ang. acute myeloid leukemia, AML) obserwowano po upływie kilku lat od zakończenia leczenia karboplatyną lub innych terapii przeciwnowotworowych. Zespół hemolityczno-mocznicowy (ang. haemolytic-uraemic syndrome, HUS) Zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS) jest zagrażającym życiu działaniem niepożądanym. Należy przerwać leczenie karboplatyną, jeśli wystąpią pierwsze objawy mikroangiopatycznej niedokrwistości hemolitycznej, takie jak gwałtowny spadek stężenia hemoglobiny z współistniejącą małopłytkowością, zwiększenie w surowicy stężenia bilirubiny, kreatyniny, azotu mocznikowego we krwi lub LDH. Niewydolność nerek może nie być odwracalna po zaprzestaniu leczenia i może być konieczne wykonanie dializy. Reakcje alergiczne Podobnie jak w przypadku innych leków na bazie platyny, mogą wystąpić reakcje alergiczne, najczęściej podczas podawania, wymagające przerwania wlewu. Pacjentów należy dokładnie obserwować i musi być zastosowane odpowiednie leczenie objawowe (leki przeciwhistaminowe, adrenalina i (lub) glikokortykosteroidy). Reakcje krzyżowe, czasami śmiertelne, zgłaszano dla wszystkich związków platyny (patrz punkty 4.3 i 4.8). Notowano przypadki reakcji nadwrażliwości, prowadzące do zespołu Kounisa (ostrego skurczu tętnic wieńcowych w przebiegu reakcji alergicznej, co może spowodować zawał mięśnia sercowego, patrz punkt 4.8). Nefrotoksyczność Podczas leczenia karboplatyną może wystąpić pogorszenie czynności nerek. Częstość oraz nasilenie nefrotoksyczności może wzrosnąć u pacjentów, którzy mieli zaburzenia czynności nerek przed leczeniem karboplatyną. Nie jest jasne, czy odpowiedni schemat nawadniania mógłby przezwyciężyć takie działanie, ale konieczne jest zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia w przypadku nasilonych zmian w wynikach badań czynnościowych nerek. Zaburzenia czynności nerek występują częściej u pacjentów, u których uprzednio występowała nefrotoksyczność wskutek leczenia cisplatyną. Choroba zarostowa żył wątrobowych Zgłaszano przypadki choroby zarostowej żył wątrobowych (zespołu niedrożności zatokowej wątroby), przy czym niektóre z nich były śmiertelne. Zaleca się obserwowanie, czy u pacjentów nie występują objawy przedmiotowe lub podmiotowe zaburzeń czynności wątroby lub nadciśnienia wrotnego, nie wynikające w oczywisty sposób z przerzutów do wątroby. Zespół lizy (rozpadu) guza (ang. tumour lysis syndrome, TLS) W obserwacjach po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki zespołu lizy (rozpadu) guza (TLS) u pacjentów po zastosowaniu karboplatyny w monoterapii lub w połączeniu z innymi chemioterapeutykami. Pacjentów w grupie wysokiego ryzyka TLS, np. pacjentów ze zwiększonym wskaźnikiem proliferacji, dużymi rozmiarami guza i wysoką wrażliwością na działanie środków cytotoksycznych, należy dokładnie obserwować oraz zastosować odpowiednie środki ostrożności. Toksyczność neurologiczna Obwodowa toksyczność neurologiczna występuje dość często, jest łagodna, ograniczona do parestezji i zmniejszenia głębokich odruchów ścięgnistych, a częstotliwość wzrasta u pacjentów w wieku powyżej 65 lat i(lub) u pacjentów wcześniej leczonych cisplatyną. Monitorowanie i badanie układu nerwowego powinno być prowadzane w regularnych odstępach czasu. Zaburzenia widzenia, w tym utratę wzroku, zgłaszano po zastosowaniu karboplatyny w dawkach większych niż zalecane u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Odzyskanie wzroku, całkowite lub w znacznym stopniu, następuje w ciągu kilku tygodni od zakończenia podawania wysokich dawek. Zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii (ang. Reversible Posterior Leukoencephalopathy Syndrome - RPLS) U pacjentów otrzymujących karboplatynę w skojarzeniu z chemioterapią zgłaszano przypadki zespołu odwracalnej tylnej leukoencefalopatii (RPLS). RPLS jest rzadkim, odwracalnym po zaprzestaniu leczenia, szybko rozwijającym się zaburzeniem neurologicznym, które może obejmować napady drgawek, nadciśnienie, ból głowy, splątanie, ślepotę i inne zaburzenia widzenia oraz zaburzenia neurologiczne (patrz punkt 4.8). Rozpoznanie RPLS opiera się na potwierdzeniu za pomocą badań obrazowych mózgu, najlepiej MRI (obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego). Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku Badania z zastosowaniem terapii skojarzonej z użyciem karboplatyny i cyklofosfamidu wykazały, że pacjenci w podeszłym wieku leczeni karboplatyną są bardziej podatni na rozwój ciężkiej małopłytkowości niż młodsi pacjenci. U pacjentów w podeszłym wieku czynność nerek jest często osłabiona, co należy wziąć pod uwagę podczas ustalania dawkowania. Funkcje słuchowe Podczas leczenia karboplatyną zgłaszano występowanie zaburzeń słuchu. Ototoksyczność może być bardziej nasilona u dzieci i jest bardziej prawdopodobna u pacjentów wcześniej leczonych cisplatyną. Należy wziąć pod uwagę audiogramy. Przypadki utraty słuchu z opóźnionym początkiem wystąpienia opisywano u dzieci i młodzieży. Zaleca się prowadzenie długotrwałej kontroli audiometrycznej w tej populacji. Inne Stosowanie żywych lub żywych atenuowanych szczepionek u pacjentów z odpornością obniżoną przez stosowanie chemioterapeutyków (w tym karboplatyny) może prowadzić do ciężkich lub śmiertelnych zakażeń. Należy unikać stosowania szczepień żywymi szczepionkami u pacjentów otrzymujących karboplatynę. Należy stosować zabite lub inaktywowane szczepionki, jednak odpowiedź na takie szczepionki może być zmniejszona. Podczas sporządzania i podawania karboplatyny nie wolno stosować sprzętu zawierającego elementy aluminiowe (patrz punkt 4.5). Nie badano karboplatyny pod względem potencjalnych właściwości rakotwórczych, jednak w przypadku związków o podobnym mechanizmie działania i mutagenności donoszono o wykrywanych właściwościach rakotwórczych.

Karboplatyna może oddziaływać z aluminium, z wytworzeniem czarnego osadu. Igły, strzykawki, cewniki lub zestawy do podawania dożylnego, które zawierają części aluminiowe mogące wejść w kontakt z karboplatyną, nie powinny być stosowane do przygotowywania lub podawania leku. Ze względu na zwiększenie ryzyka zakrzepów w przypadku chorób rozrostowych, często stosuje się leczenie przeciwzakrzepowe. Duża zmienność wewnątrzosobnicza krzepliwości podczas choroby, a także możliwość interakcji pomiędzy doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi i lekami stosowanymi w chemioterapii przeciwnowotworowej może wymagać zwiększenia częstości monitorowania INR, jeśli pacjent jest leczony doustnymi środkami przeciwzakrzepowymi. Jednoczesne stosowanie, które jest przeciwwskazane Szczepionka przeciwko żółtej febrze: ryzyko wystąpienia śmiertelnego uogólnionego odczynu poszczepiennego (patrz punkt 4.3). Jednoczesne podawanie, które nie jest zalecane − Żywe atenuowane szczepionki (z wyjątkiem żółtej febry): ryzyko chorób ogólnoustrojowych, mogących prowadzić do zgonu. Ryzyko jest większe u pacjentów o odporności zmniejszonej w wyniku choroby podstawowej. Należy stosować szczepionki inaktywowane, jeśli istnieją (polio). − Fenytoina, fosfenytoina: ryzyko nasilenia drgawek (wynikające ze zmniejszenia wchłaniania fenytoiny z przewodu pokarmowego przez lek cytotoksyczny), ryzyko zwiększonej toksyczności lub utraty skuteczności leku cytotoksycznego (z powodu zwiększenia metabolizmu wątrobowego przez fenytoinę). Jednoczesne stosowanie, które należy rozważyć − Cyklosporyna (i przez ekstrapolację takrolimus i sirolimus): nadmierna immunosupresja z ryzykiem limfoproliferacji. − Leczenie skojarzone z lekami nefrotoksycznymi lub ototoksycznymi, takimi jak aminoglikozydy, wankomycyna, kapreomycyna i leki moczopędne może zwiększać lub nasilać toksyczność, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, ze względu na indukowane przez karboplatynę zmiany klirensu nerkowego. − Diuretyki pętlowe: należy rozważyć jednoczesne podawanie karboplatyny z diuretykami pętlowymi z powodu skumulowanej nefrotoksyczności i ototoksyczności. Leczenie skojarzone z innymi lekami mioelosupresyjnymi może wymagać zmiany dawki lub zmiany schematu dawkowania w celu zminimalizowania addytywnego działania mielosupresyjnego.

Częstość występowania działań niepożądanych przedstawionych poniżej jest oparta na zbiorczych danych uzyskanych od 1 893 pacjentów otrzymujących karboplatynę w monoterapii oraz na podstawie doświadczeń po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Poniższy wykaz został opracowany zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA, z użyciem następujących kategorii częstości: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100, <1/10) Niezbyt często (≥1/1000, <1/100) Rzadko (≥1/10 000, <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Grupa układów i narządów Częstość Termin wg MedDRA Nowotwory łagodne i złośliwe (w tym torbiele i polipy) Nieznana Nowotwór wtórny związany z leczeniem Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Często Zakażenia* Nieznana Zapalenie płuc Zaburzenia krwi i układu chłonnegoa Bardzo często Małopłytkowość, neutropenia, leukopenia, niedokrwistość Często Krwotok* Nieznana Niewydolność szpiku kostnego, gorączka neutropeniczna, zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS), niedokrwistość hemolitycznaa,** Zaburzenia układu immunologicznegoa Często Nadwrażliwość, reakcje anafilaktoidalne Rzadko Obrzęk naczynioruchowy Zaburzenia metabolizmu i odżywianiaa Nieznana Odwodnienie, jadłowstręt, zespół rozpadu guza, hiponatremia Zaburzenia układ nerwowego Często Neuropatia obwodowaa, parestezjea, osłabienie głębokich odruchów ścięgnistycha, zaburzenia czuciaa, zaburzenia smaku Nieznana Udar mózgu* Zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii (RPLS)a, encefalopatia Zaburzenia oka Często Zaburzenia widzenia (w tym rzadkie przypadki utraty wzroku) a Zaburzenia ucha i błędnika Często Ototoksycznośća Zaburzenia serca Często Zaburzenia sercowo- naczyniowe* Nieznana Niewydolność serca*, Zespół Kounisa (alergiczna dławica naczynioskurczowa) Zaburzenia naczyniowe Nieznana Zator*, nadciśnienie, niedociśnienie Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Nieznana Choroba zarostowa żył**a Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często Zaburzenia oddechowe, śródmiąższowa choroba płuc, skurcz oskrzeli Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Nudności, wymioty, ból brzucha Często Biegunka, zaparcia, zaburzenia błony śluzowej Nieznana Zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często Nadmierne wypadanie włosów, choroby skóry Rzadko Złuszczające zapalenie skóry Nieznana Pokrzywka, wysypka, rumień, świąd Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Często Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często Zaburzenia układu moczowo- płciowego Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często Astenia Nieznana Martwica w miejscu wstrzyknięcia, odczyny w miejscu wstrzyknięcia, wynaczynienie w miejscu wstrzyknięcia, rumień w miejscu wstrzyknięcia, złe samopoczucie Badania diagnostyczne Bardzo często Zmniejszenie klirensu nerkowego kreatyniny, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby, zmniejszenie stężenia sodu we krwi, zmniejszenie stężenia potasu we krwi, zmniejszenie stężenia wapnia we krwi, zmniejszenie stężenia magnezu we krwi Często Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi *Prowadzące do zgonu u <1% pacjentów, prowadzące do zgonu zdarzenia sercowo-naczyniowe u <1% pacjentów, obejmujące łącznie niewydolność serca, zator, udar mózgu ** W tym przypadki śmiertelne aPatrz punkt 4.4 Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zahamowanie czynności szpiku kostnego jest toksycznością ograniczającą dawkę karboplatyny. Wśród pacjentów z prawidłowymi wartościami wyjściowymi, u 25% chorych występuje małopłytkowość z liczbą płytek krwi poniżej 50 tys./mm3, u 18% pacjentów występuje neutropenia z liczbą granulocytów poniżej 1 000/mm3 oraz u 14% pacjentów występuje leukopenia z liczbą białych krwinek poniżej 2 000/mm3. Najniższe wartości morfologii krwi zwykle występują w 21 dniu leczenia. Jednoczesne stosowanie karboplatyny i innych związków mielosupresyjnych lub form leczenia może nasilać zahamowanie czynności szpiku. Toksyczne działanie na szpik kostny jest silniejsze u wcześniej leczonych pacjentów, szczególnie u pacjentów leczonych cisplatyną i chorych z zaburzeniami czynności nerek. Zwiększone ryzyko wystąpienia leukopenii i małopłytkowości występuje u pacjentów w złym stanie ogólnym. Te objawy, choć zazwyczaj odwracalne, spowodowały wystąpienie powikłań infekcyjnych i krwotocznych u odpowiednio 4% i 5% pacjentów, którym podano karboplatynę w iniekcji. Powikłania te doprowadziły do śmierci u mniej niż 1% pacjentów. Niedokrwistość ze stężeniem hemoglobiny poniżej 8 g/dl obserwowano u 15% pacjentów z prawidłowym początkowym stężeniem hemoglobiny. Częstość występowania niedokrwistości wzrasta ze zwiększeniem ekspozycji pacjenta na karboplatynę. Zahamowanie czynności szpiku kostnego może mieć cięższy przebieg lub być przedłużone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wcześniej intensywnie leczonych, a także u pacjentów w złym stanie ogólnymi powyżej 65 lat. U prawie jednej trzeciej pacjentów, którym podaje się maksymalną dopuszczalną dawkę karboplatyny stosowanej w monoterapii, stwierdza się małopłytkowość z najmniejszą liczbą płytek krwi mniejszą niż 50 x 109/l. Najmniejsza liczba płytek krwi (nadir) występuje zazwyczaj między 14. a 21. dniem leczenia i wraca do wartości prawidłowej po 35 dniach od rozpoczęcia leczenia. U około 20% pacjentów obserwowano leukopenię, ale powrót liczby leukocytów od dnia wystąpienia najmniejszej liczby komórek (14-28 dnia) może przebiegać wolniej i zazwyczaj następuje po 42 dniach od rozpoczęcia leczenia. Neutropenię z liczbą granulocytów obojętnochłonnych poniżej 1 x 109/l obserwowano u około jednej piątej pacjentów. Stężenie hemoglobiny poniżej 9,5 mg/100mL zaobserwowano u 48% pacjentów z prawidłowymi wartościami tego parametru przed rozpoczęciem leczenia. Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Po zastosowaniu cytostatycznego leczenia skojarzonego z użyciem karboplatyny odnotowano występowanie nowotworów wtórnych. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko: zwłóknienie płuc, objawiające się występowaniem ucisku w klatce piersiowej i duszności. Należy to rozważyć, jeśli wykluczono stan nadwrażliwości płuc (patrz Zaburzenia ogólne poniżej). Zaburzenia żołądka i jelit Wymioty występują u 65% pacjentów, w tym ciężkie u jednej trzeciej chorych. U dodatkowych 15% pacjentów występują nudności. Pacjenci poddawani wcześniej leczeniu (w szczególności pacjenci leczeni wcześniej cisplatyną) są bardziej podatni na występowanie wymiotów. Nudności i wymioty zazwyczaj występują z opóźnieniem od 6 do 12 godzin po podaniu karboplatyny. Dolegliwości te mijają w ciągu 24 godzin, a można je kontrolować lub im zapobiegać przez podanie leków przeciwwymiotnych. Wystąpienie wymiotów jest bardziej prawdopodobne podczas podawania karboplatyny w połączeniu z innymi lekami wywołującymi wymioty. Inne zaburzenia żołądkowo-jelitowe związane z bólem występowały u 8% pacjentów. Biegunka i zaparcia występowały u 6% pacjentów. Zgłaszano również występowanie skurczów. Zaburzenia układu nerwowego Neuropatia obwodowa (głównie parestezje i osłabienie głębokich odruchów ścięgnistych) wystąpiła u 4% pacjentów otrzymujących wstrzyknięcia karboplatyny. Ryzyko jest podwyższone u pacjentów w wieku powyżej 65 lat, u pacjentów uprzednio leczonych cisplatyną, jak również u chorych otrzymujących długotrwałe leczenie karboplatyną. Klinicznie istotne zaburzenia czuciowe (np. zaburzenia widzenia i zmiana smaku) wystąpiły u 1% pacjentów. Ogólna częstość występowania neurologicznych działań niepożądanych wydaje się być podwyższona u pacjentów otrzymujących karboplatynę w leczeniu skojarzonym. Może to być związane z dłuższą ekspozycją skumulowaną. Parestezje obecne przed rozpoczęciem leczenia, zwłaszcza, jeżeli są spowodowane przez cisplatynę, mogą utrzymywać się lub ulegać nasileniu podczas leczenia karboplatyną (patrz rozdział 4.4). Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia, w tym utrata wzroku, są zwykle związane z podawaniem dużych dawek produktu leczniczego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo często: Subkliniczne zmniejszenie ostrości słuchu w zakresie wysokich częstotliwości (4000- 8000 Hz) określone przy pomocy audiogramu występowało u 15% pacjentów. Bardzo rzadko zgłaszano przypadki niedosłuchu. Często: Szumy uszne były również często zgłaszane. Utrata słuchu w wyniku leczenia cisplatyną może powodować utrzymujące się lub narastające objawy. Po zastosowaniu większych niż zalecane dawek karboplatyny (wraz z innymi środkami oto toksycznymi), opisywano występowanie klinicznie znaczącej utraty słuchu u dzieci i młodzieży. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych U pacjentów z prawidłowymi wartościami wyjściowymi zgłaszano zaburzenia czynności wątroby, w tym podwyższone stężenie całkowitej bilirubiny u 5% pacjentów, AspAT u 15% pacjentów i fosfatazy alkalicznej u 24% pacjentów. Zmiany te były zazwyczaj łagodne i ustępowały samoistnie u około połowy pacjentów. Bardzo duże podwyższenie wyników badań czynnościowych wątroby opisywano u pacjentów leczonych wysokimi dawkami karboplatyny oraz po autologicznym przeszczepieniu szpiku kostnego. Po podaniu karboplatyny w dużych dawkach występowała ostra, piorunująca martwica hepatocytów. Bardzo często: Aktywność fosfatazy alkalicznej wzrasta częściej niż aktywność AspAT i AlAT lub poziom całkowitej bilirubiny. Większość tych zaburzeń ustępuje samoistnie w trakcie leczenia. Rzadko: Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (w tym ostra martwica wątroby) zgłaszano po podaniu większych niż zalecane dawek karboplatyny. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Podczas podawania karboplatyny w zwykłych dawkach, zaburzenia czynności nerek występowały niezbyt często, pomimo podawania wstrzyknięć karboplatyny bez nawadniania dużą ilością płynów i (lub) wymuszonej diurezy. U 6% pacjentów występuje wzrost stężenia kreatyniny w surowicy krwi, u 14% pacjentów - wzrost stężenia azotu mocznikowego we krwi, a u 5% pacjentów - wzrost stężenia kwasu moczowego we krwi. U około połowy pacjentów ten wzrost jest zazwyczaj łagodny i ustępuje samoistnie. Udowodniono, że najbardziej czułym wskaźnikiem czynności nerek u pacjentów otrzymujących karboplatynę jest klirens kreatyniny. W trakcie leczenia karboplatyną u 27% pacjentów, u których wyjściowy klirens kreatyniny wynosił 60 mL/min, dochodzi do spadku klirensu kreatyniny. Zaburzenie czynności nerek jest bardziej prawdopodobne u pacjentów, u których wcześniej występowała neurotoksyczność w wyniku leczenia cisplatyną. Bardzo często: U pacjentów przyjmujących karboplatynę toksyczność nerkowa nie jest zazwyczaj czynnikiem ograniczającym dawkę i nie wymaga zastosowania środków zapobiegawczych, takich jak nawadnianie dużą objętością płynów lub wymuszona diureza. Często: Mogą też wystąpić zaburzenia czynności nerek, określone przez zmniejszanie się klirensu kreatyniny do wartości poniżej 60 mL/min. Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje typu anafilaktycznego, czasami śmiertelne, mogą wystąpić w ciągu kilku minut po wstrzyknięciu produktu: obrzęk twarzy, duszność, tachykardia, niskie ciśnienie krwi, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli. Zgłaszano również występowanie gorączki bez widocznej przyczyny. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Obserwowano występowanie rumieniowej wysypki, gorączki i świądu. Były to reakcje podobne do tych obserwowanych po leczeniu cisplatyną, ale w kilku przypadkach nie było reaktywności krzyżowej. Badania diagnostyczne Zmniejszenie w surowicy stężenia sodu, potasu, wapnia i magnezu występuje u odpowiednio 29%, 20%, 22% i 29% pacjentów. W szczególności zgłaszano przypadki wczesnej hiponatremii. Straty elektrolitów są niewielkie i przeważnie nie dają żadnych objawów klinicznych. Zaburzenia serca Zgłaszano pojedyncze przypadki zdarzeń sercowo-naczyniowych (niewydolność serca, zator), jak również pojedyncze przypadki udaru mózgu. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zgłaszano reakcje w miejscu wstrzyknięcia (pieczenie, ból, zaczerwienienie, obrzęk, pokrzywka i martwica wskutek wynaczynienia). Sporadycznie obserwowano gorączkę, dreszcze i zapalenie błony śluzowej. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.