Bosutinib Onkogen
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Onkogen Kft
- Substancje czynne
- Bosutinibum: 100 mg, 500 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 2 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Bosutinib Onkogen 100 mg | Tabletki powlekane | 28 tabl. | na receptę (Rx) |
| Bosutinib Onkogen 500 mg | Tabletki powlekane | 28 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 9 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Bosutinibum 100 mg (tabletki powlekane) · 4 leki
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 5 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Bosulif | Tabletki powlekane | Bosutinibum 400 mg | Pfizer Europe MA EEIG |
| Bosutinib MSN | Tabletki powlekane | Bosutinibum 400 mg | MSN Labs Europe Limited |
| Bosutinib Sandoz | Tabletki powlekane | Bosutinibum 400 mg | Sandoz Polska Sp. z o.o. |
| Bosutinib Stada | Tabletki powlekane | Bosutinibum 400 mg | STADA Arzneimittel AG |
| Bosutinib Zentiva | Tabletki powlekane | Bosutinibum 400 mg | Zentiva, k.s. |
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Białaczki wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Bosutinib Onkogen jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z: nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (CML, ang. chronic myelogenous leukaemia) z chromosomem Philadelphia (CML Ph+) w fazie przewlekłej (CP, ang. chronic phase).” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Zaburzenia czynności wątroby (patrz punkty 5.1 i 5.2).
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki: Celuloza mikrokrystaliczna (E 460); Kroskarmeloza sodowa (E 468); Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian
- Otoczka tabletki: Bosutinib Onkogen, 100 mg, tabletki powlekane; Alkohol poliwinylowy (E 1203); Makrogol; Talk (E 553b); Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek żółty (E 172); Bosutinib Onkogen, 500 mg, tabletki powlekane; Alkohol poliwinylowy (E 1203); Makrogol; Talk (E 553b); Tytanu dwutlenek (E 171); Żelaza tlenek czerwony (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka tabletki)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę o mocy 100 mg lub 500 mg (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- żółty różowy owalny nadruk: C18 nadruk: C20
Lek Bosutinib Onkogen, 100 mg, tabletki powlekane to żółte, owalne, obustronnie wypukłe tabletki z wytłoczonym oznakowaniem „C18” na jednej stronie. Lek Bosutinib Onkogen, 500 mg, tabletki powlekane to różowe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki z wytłoczonym oznakowaniem „C20” na jednej stronie. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- żółty różowy owalny nadruk: C18 nadruk: C20
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Bosutynib nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak, jeśli u pacjenta przyjmującego bosutynib występują zawroty głowy, zmęczenie, zaburzenia widzenia lub inne działania niepożądane mogące mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, powinien on powstrzymać się od wykonywania tych czynności, do czasu ustąpienia działań niepożądanych.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
104 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zakażenie dróg oddechowych; zakażenie dolnych dróg oddechowych; wirusowe zakażenie dróg oddechowych; zakażenie górnych dróg oddechowych; wirusowe zakażenie górnych dróg oddechowych; zapalenie nosogardzieli; Małopłytkowość; zmniejszenie liczby płytek krwi; neutropenia; Zmniejszone łaknienie; Zawroty głowy; ból głowy; Płyn w jamie opłucnej; duszność; kaszel; Biegunka; wymioty; nudności; ból brzucha; uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej; ból w podbrzuszu; ból w nadbrzuszu; bolesność; Wysypka; świąd; Bóle stawów; bóle pleców; Obrzęk (w tym obrzęk powiek, obrzęk twarzy, obrzęk uogólniony, obrzęk miejscowy, obrzęki obwodowe, obrzęk okołooczodołowy, opuchlizna okołooczodołowa, opuchlizna obwodowa, opuchlizna, opuchlizna powiek); gorączka; zmęczenie (w tym astenia, złe samopoczucie); Zwiększona aktywność lipazy (w tym hiperlipazemia); zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (w tym nieprawidłowa aktywność aminotransferazy alaninowej); zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej; zwiększone stężenie stężenie kreatyniny we krwi
- często: Zapalenie płuc; atypowe zapalenie płuc; bakteryjne zapalenie płuc; grzybicze zapalenie płuc; martwicze zapalenie płuc; paciorkowcowe zapalenie płuc; grypa; grypa H1N1; zapalenie oskrzeli; Leukopenia; zmniejszenie liczby krwinek białych; Nadwrażliwość na lek; Odwodnienie; hiperkaliemia; zwiększenie stężenia potasu we krwi; hipofosfatemia; zmniejszenie stężenia fosforu we krwi; Zaburzenia smaku; Szumy uszne; Płyn w jamie osierdzia; Nadciśnienie tętnicze; podwyższone ciśnienie tętnicze; zwiększenie skurczowego ciśnienia tętniczego; nadciśnienie samoistne; przełom nadciśnieniowy; Nadciśnienie płucne; tętnicze nadciśnienie płucne; podwyższone tętnicze ciśnienie płucne; niewydolność oddechowa; Krwawienie z przewodu pokarmowego; zapalenie trzustki; zapalenie błony śluzowej żołądka; Objawy hepatotoksyczności; nieprawidłowa czynność wątroby; Nadwrażliwość na światło; pokrzywka; trądzik; Bóle mięśni; Ostre uszkodzenie nerek; niewydolność nerek; zaburzenia czynności nerek; Ból w klatce piersiowej (w tym dyskomfort w klatce piersiowej); ból; Wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG (w tym zespół wydłużonego QT); zwiększona aktywność amylazy we krwi (w tym hiperamylazemia); zwiększona aktywność kinazy kreatynowej we krwi; zwiększona aktywność gamma-glutamylotransferazy; zwiększone stężenie bilirubiny we krwi (w tym hiperbilirubinemia, zwiększone stężenie bilirubiny związanej, zwiększone stężenie bilirubiny niezwiązanej)
- niezbyt często: Zespół rozpadu guza; Gorączka neutropeniczna; granulocytopenia; Wstrząs anafilaktyczny; Zapalenie osierdzia; Ostry obrzęk płuc; obrzęk płuc; Uszkodzenie wątroby; Rumień wielopostaciowy; złuszczająca się wysypka; osutki polekowe
- częstość nieznana: Śródmiąższowa choroba płuc; Zespół Stevensa-Johnsona; toksyczna nekroliza naskórka
- częstość niepodana w tekście: zmniejszenie liczby neutrofili; niedokrwistość; zmniejszenie stężenia hemoglobiny; zmniejszenie liczby krwinek czerwonych; uciskowa brzucha; ból żołądka i jelit; wydłużony odstęp QTcF; zwiększenie QTcF
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat
źródło: „Nie zaleca się stosowania leku Bosutinib Onkogen u osób w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
- nie zaleca się poniżej 18 lat
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności bosutynibu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 400 mg bosutynibu raz na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 500 mg bosutynibu raz na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka u pacjentów z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową to 400 mg raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka u pacjentów, u których wcześniejsze leczenie przewlekłej białaczki szpikowej nie powiodło się lub było nieodpowiednie, to 500 mg raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)
„Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) Brak szczególnych zaleceń dotyczących dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Ze względu na ograniczoną liczbę informacji dotyczących stosowania produktu leczniczego u osób w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność w tej grupie pacjentów.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Pacjenci ze stężeniem kreatyniny w surowicy > 1,5 x GGN zostali wykluczeni z badań dotyczących CML. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek w trakcie badań zaobserwowano zwiększanie się ekspozycji [pola powierzchni pod krzywą zależności stężenia leku w osoczu od czasu (AUC, ang. area under curve)].” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania bosutynibu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Bosutynibu nie zaleca się stosować w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. W przypadku stosowania bosutynibu w okresie ciąży lub zajścia pacjentki w ciążę w trakcie leczenia bosutynibem, należy poinformować pacjentkę o potencjalnym zagrożeniu dla płodu.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy bosutynib i jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Badanie z zastosowaniem znakowanego radioaktywnie bosutynibu [14C] u samic szczurów wykazało przenikanie radioaktywności pochodzącej od bosutynibu do mleka (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć zagrożenia dla dzieci karmionych piersią. Podczas leczenia bosutynibem należy przerwać karmienie piersią.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Na podstawie wyników badań nieklinicznych stwierdzono, że bosutynib może potencjalnie zaburzać funkcje rozrodcze i płodność u ludzi (patrz punkt 5.3). Mężczyznom leczonym bosutynibem zaleca się konserwację nasienia przed leczeniem ze względu na ryzyko zmniejszenia płodności w wyniku leczenia bosutynibem.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
jedzenie i napoje
„W badaniu klinicznym I/II fazy z udziałem pacjentów z CML, którzy wykazywali oporność na wcześniejsze leczenie lub jego nietolerancję, zwiększenie dawki z 500 mg do 600 mg raz na dobę podawanej wraz z posiłkiem było dozwolone u pacjentów, u których do 8. tygodnia nie uzyskano całkowitej odpowiedzi hematologicznej (CHR, ang. complete haematologic response) lub do 12. tygodnia nie uzyskano całkowitej odpowiedzi cytogenetycznej (CCyR, ang. complete cytogenetic response) i u których nie wystąpiły zdarzenia niepożądane 3. lub wyższego stopnia o możliwym związku ze stosowaniem badanego produktu.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
jedzenie i napoje
„W badaniu klinicznym III fazy z udziałem pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie CP leczonych bosutynibem w dawce 400 mg stopniowe zwiększanie dawki o 100 mg do maksymalnie 600 mg raz na dobę podawanej z posiłkiem było dozwolone u pacjentów, jeśli w 3. miesiącu leczenia nie odnotowano transkryptów BCR-ABL (ang. breakpoint cluster region-Abelson) w ilości ≤ 10%, nie wystąpiły działania niepożądane 3. lub 4. stopnia, a nasilenie wszystkich objawów toksyczności niehematologicznej 2. stopnia zmniejszyło się do co najmniej 1. stopnia.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
jedzenie i napoje
„W badaniu klinicznym IV fazy z udziałem pacjentów z CML Ph+, wcześniej leczonych co najmniej jednym inhibitorem kinazy tyrozynowej (TKI, ang. tyrosine kinase inhibitor), zwiększanie dawki z 500 mg do 600 mg, podawanej raz na dobę razem z posiłkiem było dozwolone u pacjentów z niezadowalającą odpowiedzią lub objawami progresji choroby, u których nie wystąpiły zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia ani utrzymujące się zdarzenia niepożądane 2. stopnia.” - jedzenie i napoje: „U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek [klirens kreatyniny (CCr) od 30 do 50 mL/min, oszacowany według wzoru Cockcrofta-Gaulta] zalecana dawka bosutynibu to 300 mg na dobę podawane z posiłkiem (patrz punkty 4.4 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Cockcrofta-Gaulta) zalecana dawka bosutynibu to 200 mg na dobę podawana z posiłkiem (patrz punkty 4.4 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
jedzenie i napoje
„Zwiększenie dawki do 400 mg raz na dobę podawanej z posiłkiem u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub do 300 mg raz na dobę u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek może być rozważane, jeśli nie występują u nich ciężkie działania niepożądane lub długotrwałe działania niepożądane o umiarkowanym nasileniu i jeśli nie uzyskano u nich wystarczającej odpowiedzi hematologicznej, cytogenetycznej lub molekularnej.” - jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Bosutinib Onkogen należy przyjmować doustnie raz na dobę podczas posiłków (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje
„Należy unikać jednoczesnego stosowania bosutynibu z silnymi inhibitorami CYP3A (w tym m.in. itrakonazolem, ketokonazolem, pozakonazolem, worykonazolem, klarytromycyną, telitromycyną, nefazodonem, mibefradylem, indynawirem, lopinawirem/rytonawirem, nelfinawirem, rytonawirem, sakwinawirem, boceprewirem, telaprewirem, produktami zawierającymi grejpfruty, w tym sok grejpfrutowy) lub inhibitorami CYP3A o średniej sile działania (w tym m.in. flukonazolem, cyprofloksacyną, erytromycyną, diltiazemem, werapamilem, amprenawirem, atazanawirem, darunawirem/rytonawirem, fosamprenawirem, aprepitantem, kryzotynibem, imatynibem), ponieważ prowadzi to do zwiększenia stężenia bosutynibu w osoczu.” - jedzenie i napoje: „Podczas badania 24 zdrowych osobników, którym jednocześnie podano na czczo 5 dobowych dawek” źródło: ChPL, pkt 4.5
- źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje
„Podczas badania 20 zdrowych ochotników, którym jednocześnie podano po posiłku jedną dawkę 125 mg aprepitantu (inhibitor CYP3A o średniej sile działania) z jedną dawką 500 mg bosutynibu, wykazano, że aprepitant powoduje 1,5-krotne zwiększenie wartości Cmax bosutynibu oraz 2,0-krotne zwiększenie wartości AUC bosutynibu w osoczu w porównaniu z podaniem tylko bosutynibu.” - jedzenie i napoje: „24 zdrowym osobnikom po posiłku, ekspozycja na bosutynib (Cmax i AUC w osoczu) zmniejszyła się odpowiednio do 14% i 6% w stosunku do wartości uzyskanych po podaniu tylko 500 mg bosutynibu.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Po jednoczesnym podawaniu doustnie jednej dawki bosutynibu (400 mg) z wieloma dawkami lanzoprazolu (60 mg) 24 zdrowym osobnikom będącym na czczo wartości” źródło: ChPL, pkt 4.5
- źródło: ChPL, pkt 4.5
jedzenie i napoje
„Podczas badania 27 zdrowych ochotników, którym jednocześnie podano po posiłku jedną dawkę 500 mg bosutynibu z jedną dawką 150 mg eteksylanu dabigatranu w postaci mezylanu (substrat glikoproteiny P [P-gp]), wykazano, że bosutynib nie powodował zwiększenia wartości Cmax ani AUC dabigatranu w osoczu w porównaniu z podaniem tylko eteksylanu dabigatranu w postaci mezylanu.”
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Bosutinib Onkogen
Kiedy nie stosować leku Bosutinib Onkogen
− jeśli pacjent ma uczulenie na bosutynib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
− jeśli pacjent został poinformowany przez lekarza, że ma uszkodzoną wątrobę i nie działa ona
w prawidłowy sposób.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Bosutinib Onkogen należy omówić to z lekarzem, farmaceutą
lub pielęgniarką:
- jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości choroby wątroby. Należy powiedzieć
lekarzowi o wcześniejszych chorobach wątroby, w tym o zapaleniu (zakażeniu lub stanie zapalnym)
wątroby bez względu na jego rodzaj, jak również o wcześniejszym występowaniu którychkolwiek
z następujących objawów związanych z wątrobą: swędzenie, zażółcenie białkówek oczu lub skóry,
ciemna barwa moczu oraz ból lub uczucie dyskomfortu w prawej górnej części brzucha. Przed
rozpoczęciem leczenia lekiem Bosutinib Onkogen oraz przez pierwsze 3 miesiące leczenia lekiem
Bosutinib Onkogen, oraz w sytuacjach wskazanych klinicznie, lekarz powinien wykonywać badania
krwi w celu sprawdzenia czynności wątroby u pacjenta.
- jeśli u pacjenta występują biegunka i wymioty. Należy powiedzieć lekarzowi o wystąpieniu
którychkolwiek z następujących oznaki objawów: zwiększenie dobowej liczby stolców (wypróżnień)
do ilości przekraczającego stan prawidłowy, zwiększenie liczby przypadków wymiotowania, obecność
krwi w wymiocinach, stolcach (wypróżnieniach) lub moczu, obecność czarnych stolców (smolisto-
czarne wypróżnienia). Należy zapytać lekarza, czy zastosowanie leczenia przeciwwymiotnego może
spowodować zwiększenie ryzyka wystąpienia arytmii serca. Należy poradzić się lekarza zwłaszcza
w sytuacji, gdy do leczenia nudności i (lub) wymiotów ma być zastosowany lek zawierający
domperydon. Leczenie nudności lub wymiotów z zastosowaniem takich leków wraz z lekiem
Bosutinib Onkogen może spowodować zwiększenie ryzyka wystąpienia groźnych arytmii serca.
- jeśli u pacjenta występuje krwawienie. Należy powiedzieć lekarzowi o wystąpieniu
którychkolwiek objawów, takich jak nieprawidłowe krwawienie lub siniaczenie w sytuacji, gdy
nie doszło do urazu.
- jeśli u pacjenta występuje zakażenie. Należy powiedzieć lekarzowi o wystąpieniu którychkolwiek
objawów, takich jak gorączka, problemy z oddawaniem moczu (np. pieczenie), nowy kaszel lub ból
gardła.
- jeśli u pacjenta wystąpiło zatrzymanie płynów. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli podczas
leczenia lekiem Bosutinib Onkogen wystąpią którekolwiek z następujących objawów zatrzymania
płynów: obrzęk kostek, stóp lub nóg, trudności w oddychaniu, ból w klatce piersiowej lub kaszel
(mogą to być oznaki zatrzymania płynów w płucach lub w klatce piersiowej).
- jeśli u pacjenta występują choroby serca. Należy powiedzieć lekarzowi o chorobach serca, takich
jak arytmie lub nieprawidłowe objawy w badaniu EKG nazywane „wydłużeniem odstępu QT”. Takie
choroby zawsze są istotne, ale szczególne znaczenie mają w przypadku częstych lub przedłużonych
biegunek, jak opisano powyżej. W przypadku omdlenia (utraty świadomości) lub wystąpienia
nieregularnego bicia serca podczas przyjmowania leku Bosutinib Onkogen, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem, ponieważ może to być oznaką ciężkiej choroby serca.
- jeśli pacjent dowiedział się, że występują u niego choroby nerek. Należy powiedzieć lekarzowi
o częstszym oddawaniu moczu i wytwarzaniu większej ilości moczu o bladym kolorze, oraz
o rzadszym oddawaniu moczu i wytwarzaniu mniejszej ilości moczu o ciemnym kolorze. Należy też
powiedzieć lekarzowi o zmniejszeniu masy ciała oraz o występującym obrzęku stóp, kostek, nóg, rąk
lub twarzy.
- jeśli pacjent miał kiedykolwiek lub może teraz mieć zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu
B. Wynika to stąd, że lek Bosutinib Onkogen może powodować ponowną aktywację wirusowego
zapalenia wątroby typu B, co może w niektórych przypadkach prowadzić do zgonu. Pacjenci będą
poddawani dokładnej kontroli przez lekarza w kierunku objawów tego zakażenia przed rozpoczęciem
leczenia.
- jeśli u pacjenta występują lub występowały choroby trzustki. Należy powiedzieć lekarzowi
o pojawieniu się bólu brzucha lub uczucia dyskomfortu w tym obszarze.
- jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z następujących objawów: ciężkie wysypki skórne.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów: bolesna,
czerwona lub purpurowa rozprzestrzeniająca się wysypka, pęcherze i (lub) inne zmiany, które
zaczynają powstawać na błonie śluzowej (np. w obrębie jamy ustnej i warg).
- jeśli pacjent zauważy którykolwiek z następujących objawów: ból w boku, krew w moczu
lub zmniejszona ilość moczu. W przypadku bardzo ciężkiej choroby, organizm może nie być w stanie
usunąć wszystkich składników obumierających komórek nowotworowych. Powikłanie to zwane jest
zespołem rozpadu guza i może spowodować niewydolność nerek i problemy z sercem w ciągu
48 godzin od podania pierwszej dawki leku Bosutinib Onkogen. Lekarz wie o możliwości wystąpienia
tego powikłania i może zalecić, żeby pacjent był odpowiednio nawodniony, jak również podać inne
leki, aby zapobiec jego wystąpieniu.
Ochrona przed słońcem/promieniowaniem UV
Podczas przyjmowania bosutynibu pacjent może być bardziej wrażliwy na promienie słoneczne lub
UV . Ważne jest, aby zakrywać obszary skóry narażone na działanie promieni słonecznych i stosować
filtry przeciwsłoneczne o wysokim współczynniku ochrony przeciwsłonecznej (SPF).
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Bosutinib Onkogen u osób w wieku poniżej 18 lat. Stosowanie tego
leku nie było badane u dzieci i młodzieży.
Lek Bosutinib Onkogen a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym o lekach wydawanych
bez recepty, witaminach i lekach roślinnych. Niektóre leki mogą wpływać na stężenia leku Bosutinib
Onkogen w organizmie pacjenta. Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu leków zawierających
substancje czynne, takie jak wymienione poniżej.
Następujące substancje czynne mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych leku
Bosutinib Onkogen:
- ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, posakonazol i flukonazol stosowane do leczenia zakażeń
grzybiczych,
- klarytromycyna, telitromycyna, erytromycyna oraz cyprofloksacyna stosowane do leczenia zakażeń
bakteryjnych,
- nefazodon stosowany do leczenia depresji,
- mibefradyl, diltiazem i werapamil stosowane do obniżania ciśnienia krwi u osób o wysokim
ciśnieniu krwi,
- rytonawir, lopinawir/rytonawir, indynawir, nelfinawir, sakwinawir, atazanawir, amprenawir,
fosamprenawir i darunawir stosowane do leczenia ludzkiego wirusa niedoboru odporności
(HIV)/AIDS,
- boceprewir i telaprewir stosowane do leczenia zapalenia wątroby typu C,
- aprepitant stosowany do zapobiegania nudnościom (mdłościom) i wymiotom, oraz do ich
kontrolowania,
- imatynib stosowany do leczenia jednego z typów białaczki,
- kryzotynib stosowany do leczenia jednego z typów raka płuc, zwanego niedrobnokomórkowym
rakiem płuc.
Następujące substancje czynne mogą zmniejszać skuteczność leku Bosutinib Onkogen:
- ryfampicyna stosowana do leczenia gruźlicy,
- fenytoina i karbamazepina stosowane do leczenia padaczki,
- bozentan stosowany do obniżania wysokiego ciśnienia krwi w płucach (tętnicze nadciśnienie
płucne),
- nafcylina - antybiotyk stosowany do leczenia zakażeń bakteryjnych,
- ziele dziurawca (lek roślinny wydawany bez recepty) stosowany do leczenia depresji,
- efawirenz i etrawiryna stosowane do leczenia zakażeń wirusem HIV/AIDS,
- modafinil stosowany do leczenia pewnych typów zaburzeń snu.
Należy unikać stosowania tych leków podczas leczenia lekiem Bosutinib Onkogen. Należy
powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu któregokolwiek z tych leków. Lekarz może zmienić dawki tych
leków, dawkę leku Bosutinib Onkogen lub zmienić lek na inny.
Następujące substancje czynne mogą wpływać na rytm serca:
- amiodaron, dyzopiramid, prokainamid, chinidyna oraz sotalol stosowane do leczenia zaburzeń
serca,
- chlorochina, halofantryna stosowane do leczenia malarii,
- antybiotyki: klarytromycyna i moksyfloksacyna stosowane do leczenia zakażeń bakteryjnych,
- haloperydol stosowany do leczenia chorób psychotycznych, takich jak schizofrenia,
- domperydon stosowany do leczenia nudności i wymiotów lub do pobudzania wytwarzania mleka,
- metadon stosowany do leczenia bólu.
Należy zachować ostrożność podczas przyjmowania tych leków w trakcie leczenia lekiem Bosutinib
Onkogen. Należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu któregokolwiek z tych leków.
W interakcje z lekiem Bosutinib Onkogen mogą wchodzić również inne leki, niewymienione powyżej.
Bosutinib Onkogen z jedzeniem i piciem
Nie należy przyjmować leku Bosutinib Onkogen z grejpfrutem lub z sokiem grejpfrutowym, ponieważ
może to zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Lek Bosutinib Onkogen może mieć szkodliwy wpływ na nienarodzone dziecko, dlatego nie należy
przyjmować go w okresie ciąży, chyba że zostanie to uznane za konieczne. W ciąży lub gdy istnieje
możliwość, że pacjentka może zajść w ciążę, przed zastosowaniem leku Bosutinib Onkogen należy
poradzić się lekarza.
Kobietom przyjmującym lek Bosutinib Onkogen zaleca się stosowanie skutecznej metody
antykoncepcji w trakcie leczenia i przez co najmniej miesiąc po przyjęciu ostatniej dawki leku.
Wymioty i biegunka mogą zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych.
Ze względu na ryzyko zmniejszenia płodności u mężczyzn, przed rozpoczęciem leczenia lekiem
Bosutinib Onkogen należy rozważyć możliwość konserwacji nasienia.
Jeśli pacjentka karmi piersią, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Nie należy karmić piersią w trakcie
leczenia lekiem Bosutinib Onkogen, ponieważ mogłoby to zaszkodzić dziecku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeśli u pacjenta występują zawroty głowy, niewyraźne widzenie lub uczucie nietypowego zmęczenia,
to nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu ustąpienia tych działań
niepożądanych.
Lek Bosutinib Onkogen zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wymienionych poniżej ciężkich działań niepożądanych
należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem (patrz także punkt 2 „Informacje ważne przed
przyjęciem leku Bosutinib Onkogen”):
Zaburzenia krwi. Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi o wystąpieniu któregokolwiek
z następujących objawów: krwawienie, gorączka lub łatwe siniaczenie (może to oznaczać chorobę
krwi lub układu limfatycznego).
Zaburzenia czynności wątroby. Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi o wystąpieniu
któregokolwiek z następujących objawów: swędzenie, zażółcenie białkówek oczu lub skóry, ciemna
barwa moczu, ból lub uczucie dyskomfortu w prawej górnej części brzucha albo gorączka.
Zaburzenia żołądka i (lub) jelit. Należy powiedzieć lekarzowi o wystąpieniu bólu żołądka, zgagi,
biegunki, zaparcia, nudności i wymiotów.
Choroby serca. Należy powiedzieć lekarzowi o zaburzeniach serca, takich jak nieprawidłowe sygnały
elektryczne nazywane „wydłużeniem odstępu QT”, o omdleniu (utracie świadomości) oraz
o nieregularnym biciu serca w trakcie przyjmowania leku Bosutinib Onkogen.
Reaktywacja zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B. Nawrót (reaktywacja) zakażenia
wirusem zapalenia wątroby typu B (zakażenia wątroby) u pacjentów, którzy przebyli tę chorobę
w przeszłości.
Ciężkie reakcje skórne. Należy bezzwłocznie powiedzieć lekarzowi, jeśli wystąpi którykolwiek
z następujących objawów: bolesna, czerwona lub purpurowa rozprzestrzeniająca się wysypka,
pęcherze i (lub) inne zmiany, które zaczynają powstawać na błonie śluzowej (np. w obrębie jamy
ustnej i warg).
Działania niepożądane związane z przyjmowaniem leku Bosutinib Onkogen mogą obejmować:
Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób):
- zmniejszenie liczby płytek krwi, czerwonych krwinek i (lub) neutrofilów (rodzaj krwinek białych)
- biegunka, wymioty, ból brzucha, nudności
- gorączka, obrzęk rąk, stóp lub twarzy, zmęczenie, osłabienie
- zakażenie układu oddechowego
- zapalenie nosa i gardła
- zmiany wyników badań krwi mających na celu stwierdzenie czy lek Bosutinib Onkogen wpływa na
wątrobę i (lub) trzustkę, nerki
- zmniejszenie apetytu
- ból stawów, ból pleców
- ból głowy
- wysypka skórna, która może być swędząca i (lub) uogólniona
- kaszel
- skrócenie oddechu
- uczucie braku równowagi (zawroty głowy)
- obecność płynu w płucach (wysięk opłucnowy)
- świąd.
Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób):
- mała liczba krwinek białych (leukopenia)
- nieżyt żołądka (zapalenie żołądka), krwawienie z żołądka lub jelit
- ból w klatce piersiowej, ból
- toksyczne uszkodzenie wątroby, nieprawidłowa czynność wątroby, w tym zaburzenie czynności
wątroby
- zakażenie (zapalenie) płuc, grypa, zapalenie oskrzeli
- zaburzenia rytmu serca predysponujące do omdleń, zawrotów głowy i kołatania serca
- zwiększenie ciśnienia krwi
- duże stężenie potasu we krwi, małe stężenie fosforu we krwi, nadmierna utrata płynów
ustrojowych (odwodnienie)
- ból mięśni
- zmiana poczucia (zaburzenie) smaku
- ostra niewydolność nerek, niewydolność nerek, zaburzenia czynności nerek
- obecność płynu wokół serca (płyn w osierdziu)
- szum w uszach
- pokrzywka, trądzik
- reakcja nadwrażliwości na światło (wrażliwość na promienie UV ze słońca i innych źródeł światła)
- reakcja alergiczna
- nieprawidłowo wysokie ciśnienie krwi w tętnicach płucnych (nadciśnienie płucne)
- ostre zapalenie trzustki
- niewydolność oddechowa.
Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):
- gorączka związana z małą liczbą krwinek białych (gorączka neutropeniczna)
- uszkodzenie wątroby
- reakcja alergiczna zagrażająca życiu (wstrząs anafilaktyczny)
- nieprawidłowe nagromadzenie płynu w płucach (ostry obrzęk płuc)
- wykwity skórne
- zapalenie workowatej powłoki serca (zapalenie osierdzia)
- znaczne zmniejszenie liczby granulocytów (rodzaj krwinek białych)
- ciężkie zaburzenia skóry (rumień wielopostaciowy)
- nudności, duszność, nieregularne bicie serca, skurcze mięśni, drgawki, zmętnienie moczu
i zmęczenie związane z nieprawidłowymi wynikami badań laboratoryjnych (duże stężenie potasu,
kwasu moczowego i fosforu oraz małe stężenie wapnia we krwi), które mogą prowadzić do
zaburzeń czynności nerek i ostrej niewydolności nerek - zespół rozpadu guza.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- ciężkie zaburzenia skóry (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka) wskutek
reakcji alergicznej, łuszcząca się wysypka
- śródmiąższowa choroba płuc (zaburzenia powodujące bliznowacenie w płucach): objawy obejmują
kaszel, trudności z oddychaniem, bolesne oddychanie.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Zaburzenia czynności wątroby (patrz punkty 5.1 i 5.2).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia czynności wątroby
Leczenie bosutynibem jest związane z ryzykiem zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy
(aminotransferazy alaninowej [AlAT] i aminotransferazy asparaginianowej [AspAT]).
Zwiększona aktywność aminotransferaz zwykle występowała na wczesnym etapie leczenia (u ponad
80% pacjentów, u których nastąpiło zwiększenie aktywności aminotransferaz dowolnego stopnia, do
pierwszego takiego zdarzenia doszło w ciągu pierwszych 3 miesięcy). U pacjentów otrzymujących
bosutynib należy przeprowadzić testy czynnościowe wątroby przed rozpoczęciem leczenia i raz
w miesiącu w ciągu pierwszych 3 miesięcy leczenia i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
W przypadku pacjentów ze zwiększoną aktywnością aminotransferaz należy tymczasowo wstrzymać
podawanie bosutynibu (biorąc pod uwagę zmniejszenie dawki po przywróceniu nasilenia zdarzenia
niepożądanego do stopnia 1. lub stanu początkowego) i (lub) przerwać leczenie bosutynibem.
Zwiększona aktywność aminotransferaz, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego zwiększenia stężenia
bilirubiny, może stanowić wczesną oznakę polekowego uszkodzenia wątroby; takich pacjentów należy
poddać odpowiedniemu leczeniu (patrz punkty 4.2 i 4.8).
Biegunka i wymioty
Leczenie bosutynibem wiąże się z ryzykiem wystąpienia biegunki i wymiotów, dlatego w przypadku
pacjentów z niedawno przebytymi lub utrzymującymi się istotnymi klinicznie zaburzeniami żołądka
i jelit, należy stosować ten produkt leczniczy z zachowaniem ostrożności i wyłącznie po dokładnej
ocenie korzyści i ryzyka, ponieważ tacy pacjenci zostali wykluczeni z badań klinicznych.
U pacjentów, u których wystąpi biegunka i wymioty, należy zastosować standardowe leczenie, w tym
podanie przeciwbiegunkowego lub przeciwwymiotnego produktu leczniczego i (lub) uzupełnienie
płynów. Dodatkowo, w przypadku biegunki i wymiotów można tymczasowo wstrzymać podawanie
bosutynibu, zmniejszyć dawkę i (lub) przerwać leczenie bosutynibem (patrz punkty 4.2 i 4.8). Lek
przeciwwymiotny, domperidon, może powodować wydłużenie odstępu QTc i wywoływać arytmie
typu „torsades de pointes”, dlatego należy unikać skojarzonego podawania z domperidonem. Należy
go użyć wyłącznie w sytuacji, gdy inne produkty lecznicze są nieskuteczne. W takich sytuacjach
wymagana jest indywidualna ocena korzyści i ryzyka dla każdego przypadku, a pacjenci powinni być
monitorowani w celu wykrycia wydłużenia QTc.
Mielosupresja
Leczenie bosutynibem jest związane z ryzykiem mielosupresji definiowanej jako niedokrwistość,
neutropenia i małopłytkowość. Należy co tydzień wykonywać pełną morfologię krwi w ciągu
pierwszego miesiąca leczenia, a następnie co miesiąc lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
Mielosupresję należy (można) leczyć przez tymczasowe wstrzymanie podawania bosutynibu,
zmniejszenie dawki i (lub) przerwanie leczenia bosutynibem (patrz punkty 4.2 i 4.8).
Zatrzymanie płynów
Leczenie bosutynibem może wiązać się z zatrzymaniem płynów w organizmie, w tym wysiękiem
osierdziowym, wysiękiem opłucnowym, obrzękiem płuc i (lub) obrzękami obwodowymi. Pacjenci
powinni być monitorowani i objęci standardowym leczeniem. Dodatkowo, w przypadku zatrzymania
płynów można tymczasowo wstrzymać podawanie bosutynibu, zmniejszyć dawkę i (lub) przerwać
leczenie bosutynibem (patrz punkty 4.2 i 4.8).
Aktywność lipazy w surowicy
Zaobserwowano zwiększenie aktywności lipazy w surowicy. U pacjentów, którzy przebyli zapalenie
trzustki, należy zachować szczególną ostrożność. Jeśli zwiększeniu aktywności lipazy towarzyszą
objawy brzuszne, należy przerwać podawanie bosutynibu i rozważyć wykonanie odpowiednich badań
diagnostycznych w celu wykluczenia zapalenia trzustki (patrz punkt 4.2).
Zakażenia
Przyjmowanie bosutynibu może być przyczyną predyspozycji pacjentów do zakażeń bakteryjnych,
grzybiczych, wirusowych lub pierwotniakowych.
Potencjał proarytmiczny
W automatycznym odczycie EKG stwierdzono wydłużenie QTc bez towarzyszących zaburzeń rytmu.
Należy zachować ostrożność podczas podawania bosutynibu pacjentom, u których występowało
wydłużenie QTc lub tym, którzy są do tego predysponowani, pacjentom z niekontrolowaną lub istotną
klinicznie chorobą serca, w tym niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego, zastoinową
niewydolnością serca, dusznicą bolesną niestabilną lub istotną klinicznie bradykardią, oraz pacjentom
przyjmującym produkty lecznicze mogące wydłużać QTc (np. przeciwarytmiczne produkty lecznicze
i inne substancje mogące wydłużać QTc [patrz punkt 4.5]). Współistniejąca hipokaliemia lub
hipomagnezemia mogą dodatkowo nasilić to działanie.
Zalecane jest monitorowanie wpływu na odstęp QTc i wykonywanie wyjściowego elektrokardiogramu
(EKG) przed rozpoczęciem leczenia bosutynibem, oraz w przypadkach wskazanych klinicznie. Przed
podaniem bosutynibu, należy wyrównać hipokaliemię lub hipomagnezemię, a następnie okresowo
kontrolować stężenie potasu i magnezu w trakcie terapii.
Zaburzenia czynności nerek
Leczenie bosutynibem może spowodować istotne klinicznie pogorszenie czynności nerek u pacjentów
z CML. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów leczonych bosutynibem obserwowano
zmniejszanie się w czasie szacunkowej wartości wskaźnika szybkości przesączania kłębuszkowego
(eGFR, ang. estimated glomerular filtration rate). U pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie CP
leczonych bosutynibem w dawce 400 mg mediana zmniejszenia wartości eGFR w stosunku do
wartości początkowej wyniosła 11,1 mL/min/1,73 m² po roku i 14,1 mL/min/1,73 m² po 5 latach
u pacjentów poddawanych leczeniu. U pacjentów z nieleczoną wcześniej CML, którzy otrzymywali
bosutynib w dawce 500 mg, mediana zmniejszenia wartości eGFR wyniosła 9,2 mL/min/1,73 m² po
roku, 12,0 mL/min/1,73 m² po 5 latach i 16,6 mL/min/1,73 m² po 10 latach u pacjentów poddawanych
leczeniu. U pacjentów z leczoną wcześniej CML w fazie CP lub zaawansowaną postacią CML, którzy
otrzymywali bosutynib w dawce 500 mg, mediana zmniejszenia wartości eGFR wyniosła
7,6 mL/min/1,73 m2 po roku, 12,3 mL/min/1,73 m² po 5 latach i 15,9 mL/min/1,73 m2 po 10 latach
leczenia. U pacjentów z CML Ph+, wcześniej leczonych co najmniej jednym TKI, którzy otrzymywali
bosutynib w dawce 500 mg, mediana zmniejszenia wartości eGFR w stosunku do wartości wyjściowej
wyniosła 9,2 mL/min/1,73 m2 po roku i 14,5 mL/min/1,73 m2 po 4 latach leczenia.
Istotna jest ocena czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia i staranne monitorowanie jej podczas
leczenia bosutynibem, ze zwróceniem szczególnej uwagi na pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek w wywiadzie lub zagrożonych zaburzeniami czynności nerek, co obejmuje jednoczesne
przyjmowanie potencjalnie nefrotoksycznych produktów leczniczych, takich jak diuretyki, inhibitory
konwertazy angiotensyny (ACE), antagoniści receptora angiotensyny i niesteroidowe leki
przeciwzapalne (NLPZ).
W badaniu obejmującym pacjentów z zaburzeniem czynności nerek ekspozycja na bosutynib
wzrastała u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się
zmniejszenie dawki u pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek (patrz
punkty 4.2 i 5.2).
Pacjenci ze stężeniem kreatyniny w surowicy > 1,5 x GGN zostali wykluczeni z badań dotyczących
CML. W oparciu o analizę farmakokinetyki populacyjnej u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek w momencie rozpoczęcia leczenia w trakcie badań zaobserwowano
zwiększanie się ekspozycji (AUC) (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Istnieją bardzo ograniczone dane kliniczne (n = 3) dotyczące pacjentów z CML z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek otrzymujących zwiększoną dawkę 600 mg bosutynibu.
Pacjenci pochodzenia azjatyckiego
W analizach farmakokinetyki populacyjnej wykazano, że u Azjatów występował mniejszy klirens,
co skutkowało większą ekspozycją. W związku z tym pacjentów tych należy ściśle monitorować
w kierunku działań niepożądanych, szczególnie w przypadku zwiększenia dawki.
Ciężkie reakcje skórne
Bosutynib może wywołać ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna
nekroliza naskórka. Bosutynib należy całkowicie odstawić u pacjentów, u których w czasie leczenia
wystąpiła ciężka reakcja skórna.
Zespół rozpadu guza
Ze względu na możliwość wystąpienia zespołu rozpadu guza zaleca się, aby przed rozpoczęciem
terapii bosutynibem skorygować istotne klinicznie odwodnienie i wyleczyć duże stężenie kwasu
moczowego (patrz punkt 4.8).
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
U pacjentów będących przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B dochodziło do
reaktywacji zapalenia wątroby po otrzymaniu przez nich inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL.
Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby,
a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub zgonu pacjenta.
U pacjentów należy wykonać badania pod kątem zakażenia wirusem HBV przed rozpoczęciem
leczenia bosutynibem. Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z dodatnim wynikiem badania
serologicznego w kierunku HBV (w tym u pacjentów z aktywną chorobą) i w przypadku pacjentów
z dodatnim wynikiem badania w kierunku HBV w trakcie leczenia należy skonsultować się
z ekspertami ds. chorób wątroby i leczenia HBV. Nosiciele wirusa HBV, którzy wymagają leczenia
bosutynibem, powinni być poddawani ścisłej obserwacji pod kątem objawów podmiotowych
i przedmiotowych aktywnego zakażenia wirusem HBV w trakcie całego okresu leczenia i przez kilka
miesięcy po jego zakończeniu (patrz punkt 4.8).
Nadwrażliwość na światło
Należy unikać narażenia na bezpośrednie działanie promieni słonecznych lub promieniowania
ultrafioletowego (UV) lub minimalizować je ze względu na ryzyko nadwrażliwości na światło
związane z leczeniem bosutynibem. Należy poinstruować pacjentów, aby stosowali takie środki, jak
odzież ochronna i filtry przeciwsłoneczne o wysokim współczynniku ochrony przeciwsłonecznej
(SPF).
Inhibitory CYP3A cytochromu P450
Należy unikać jednoczesnego stosowania bosutynibu i inhibitorów CYP3A silnie działających lub
o średniej sile działania, ponieważ prowadzi to do zwiększenia stężenia bosutynibu w osoczu (patrz
punkt 4.5).
Do leczenia skojarzonego zaleca się wybranie produktu leczniczego bez wpływu hamującego lub
o minimalnym potencjale hamującym CYP3A, jeśli jest to możliwe.
Jeśli w trakcie leczenia bosutynibem konieczne jest podanie inhibitora CYP3A silnie działającego lub
o średniej sile działania, należy rozważyć przerwanie leczenia bosutynibem lub zmniejszenie jego
dawki.
Induktory CYP3A
Należy unikać jednoczesnego stosowania bosutynibu i induktorów CYP3A silnie działających lub
o średniej sile działania, ponieważ prowadzi to do zmniejszenia stężenia bosutynibu w osoczu (patrz
punkt 4.5).
Wpływ pożywienia
Należy unikać spożywania produktów zawierających grejpfruty, w tym soku grejpfrutowego oraz
innych pokarmów hamujących CYP3A (patrz punkt 4.5).
Sód w diecie
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę o mocy 100 mg lub
500 mg. Pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie należy poinformować, że ten produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Wpływ innych produktów leczniczych na bosutynib
Inhibitory CYP3A
Należy unikać jednoczesnego stosowania bosutynibu z silnymi inhibitorami CYP3A (w tym m.in.
itrakonazolem, ketokonazolem, pozakonazolem, worykonazolem, klarytromycyną, telitromycyną,
nefazodonem, mibefradylem, indynawirem, lopinawirem/rytonawirem, nelfinawirem, rytonawirem,
sakwinawirem, boceprewirem, telaprewirem, produktami zawierającymi grejpfruty, w tym sok
grejpfrutowy) lub inhibitorami CYP3A o średniej sile działania (w tym m.in. flukonazolem,
cyprofloksacyną, erytromycyną, diltiazemem, werapamilem, amprenawirem, atazanawirem,
darunawirem/rytonawirem, fosamprenawirem, aprepitantem, kryzotynibem, imatynibem), ponieważ
prowadzi to do zwiększenia stężenia bosutynibu w osoczu.
W przypadku jednoczesnego stosowania bosutynibu z łagodnymi inhibitorami CYP3A należy
zachować szczególną ostrożność.
Do leczenia skojarzonego zaleca się wybranie produktu leczniczego bez wpływu hamującego lub
o minimalnym potencjale hamującym enzym CYP3A, jeśli jest to możliwe.
Jeśli w trakcie leczenia bosutynibem konieczne jest podanie inhibitora CYP3A silnie działającego lub
o średniej sile działania, należy rozważyć przerwanie leczenia bosutynibem lub zmniejszenie jego
dawki.
Podczas badania 24 zdrowych osobników, którym jednocześnie podano na czczo 5 dobowych dawek
400 mg ketokonazolu (silny inhibitor CYP3A) z jedną dawką 100 mg bosutynibu, wykazano, że
ketokonazol powoduje 5,2-krotne zwiększenie wartości Cmax bosutynibu oraz 8,6-krotne zwiększenie
wartości AUC bosutynibu w osoczu w porównaniu z podaniem tylko bosutynibu.
Podczas badania 20 zdrowych ochotników, którym jednocześnie podano po posiłku jedną dawkę
125 mg aprepitantu (inhibitor CYP3A o średniej sile działania) z jedną dawką 500 mg bosutynibu,
wykazano, że aprepitant powoduje 1,5-krotne zwiększenie wartości Cmax bosutynibu oraz 2,0-krotne
zwiększenie wartości AUC bosutynibu w osoczu w porównaniu z podaniem tylko bosutynibu.
Induktory CYP3A
Należy unikać jednoczesnego stosowania bosutynibu z silnymi induktorami CYP3A (w tym m.in.
karbamazepiną, fenytoiną, ryfampicyną, zielem dziurawca zwyczajnego Hypericum perforatum) lub
induktorami CYP3A o średniej sile działania (w tym m.in. bozentanem, efawirenzem, etrawiryną,
modafinilem, nafcyliną), ponieważ prowadzi to do zmniejszenia stężenia bosutynibu w osoczu.
Z powodu dużego zmniejszenia ekspozycji na bosutynib występującego podczas jednoczesnego
podawania bosutynibu z ryfampicyną mało prawdopodobne jest, aby zwiększenie dawki bosutynibu
podawanego w skojarzeniu z induktorami CYP3A silnie działającymi lub o średniej sile działania
mogło wystarczająco zrekompensować zmniejszenie ekspozycji.
W przypadku jednoczesnego stosowania bosutynibu z łagodnymi induktorami CYP3A należy
zachować szczególną ostrożność.
Po jednoczesnym podawaniu jednej dawki bosutynibu z 6 dobowymi dawkami 600 mg ryfampicyny
24 zdrowym osobnikom po posiłku, ekspozycja na bosutynib (Cmax i AUC w osoczu) zmniejszyła się
odpowiednio do 14% i 6% w stosunku do wartości uzyskanych po podaniu tylko 500 mg bosutynibu.
Inhibitory pompy protonowej
W przypadku jednoczesnego podawania bosutynibu z inhibitorami pompy protonowej należy
zachować szczególną ostrożność. Należy rozważyć stosowanie krótko działających leków
zobojętniających zamiast inhibitorów pompy protonowej i w miarę możliwości, należy również
rozdzielić w czasie podanie bosutynibu i leków zobojętniających (np. bosutynib przyjmować rano,
a leki zobojętniające — wieczorem). W warunkach in vitro bosutynib wykazuje zależną od pH
rozpuszczalność w wodzie. Po jednoczesnym podawaniu doustnie jednej dawki bosutynibu (400 mg)
z wieloma dawkami lanzoprazolu (60 mg) 24 zdrowym osobnikom będącym na czczo wartości
Cmax i AUC bosutynibu zmniejszyły się odpowiednio do 54% i 74% w stosunku do wartości
uzyskanych po podaniu tylko bosutynibu (400 mg).
Wpływ bosutynibu na inne produkty lecznicze
Podczas badania 27 zdrowych ochotników, którym jednocześnie podano po posiłku jedną dawkę
500 mg bosutynibu z jedną dawką 150 mg eteksylanu dabigatranu w postaci mezylanu (substrat
glikoproteiny P [P-gp]), wykazano, że bosutynib nie powodował zwiększenia wartości Cmax ani AUC
dabigatranu w osoczu w porównaniu z podaniem tylko eteksylanu dabigatranu w postaci mezylanu.
Wyniki tego badania wskazują, że bosutynib nie wykazuje znaczącego klinicznie hamowania P-gp.
Badania in vitro wskazują, że mało prawdopodobne jest, aby w wyniku indukcji przez bosutynib
metabolizmu produktów leczniczych będących substratami CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19
i CYP3A4 wystąpiły jakiekolwiek interakcje między lekami podawanymi w dawkach
terapeutycznych.
Badania in vitro wskazują, że mało prawdopodobne jest, aby w wyniku hamowania przez bosutynib
metabolizmu produktów leczniczych będących substratami CYP1A2, CYP2A6, CYP2C8, CYP2C9,
CYP2C19, CYP2D6 lub CYP3A4/5 wystąpiły istotne klinicznie interakcje między lekami
podawanymi w dawkach terapeutycznych.
W badaniach in vitro wykazano, że bosutynib ma słabą zdolność hamowania aktywności białka
oporności raka piersi (BCRP, ang. breast cancer resistance protein, układowo), polipeptydów
transportujących aniony organiczne (OA TP, ang. organic anion transporting polypeptide) OATP1B1
i OATP1B3, nośników anionów organicznych (OAT, ang. organic anion transporter) OA T1 i OA T3
oraz nośnika kationów organicznych (OCT, ang. organic cation transporter) OCT2, ale może mieć
zdolność hamowania BCRP w przewodzie pokarmowym i OCT1.
Leki przeciwarytmiczne i inne substancje mogące wydłużyć odstęp QT
Należy zachować ostrożność podczas stosowania bosutynibu u pacjentów, u których występowało lub
może wystąpić wydłużenie odstępu QT, w tym pacjentów przyjmujących leki przeciwarytmiczne,
takie jak amiodaron, dyzopiramid, prokainamid, chinidyna i sotalol, lub inne leki mogące wydłużyć
odstęp QT, takie jak chlorochina, halofantryna, klarytromycyna, domperidon, haloperydol, metadon
i moksyfloksacyna (patrz punkt 4.4).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Co najmniej 1 dawkę bosutynibu stosowanego w monoterapii otrzymało 1372 pacjentów z białaczką.
Mediana czasu trwania leczenia wyniosła 26,30 miesiąca (zakres: 0,03–170,49 miesiąca). Byli to
zarówno pacjenci z nowo zdiagnozowaną białaczką CML w fazie przewlekłej, jak i pacjenci z CML
w fazie przewlekłej, fazie akceleracji lub fazie przełomu blastycznego wykazujący oporność na
wcześniejsze leczenie lub jego nietolerancję, bądź ostrą białaczką limfoblastyczną (ang. ALL, acute
lymphoblastic leukaemia) z chromosomem Ph+. Grupa ta obejmowała 268 (rozpoczynających
leczenie od dawki 400 mg) i 248 (rozpoczynających leczenie od dawki
500 mg) nieleczonych wcześniej pacjentów z CML, którzy brali udział w 2 badaniach fazy III, 60
(rozpoczynających leczenie od dawki 400 mg) nieleczonych wcześniej pacjentów z CML, którzy brali
udział w badaniu fazy II, 570 i 63 (w badaniach fazy II, rozpoczynających leczenie od dawki 500 mg)
leczonych wcześniej pacjentów z białaczką z chromosomem Ph+, którzy brali udział w 2 badaniach
fazy I/II, oraz 163 (rozpoczynających leczenie od dawki 500 mg) pacjentów z leczoną wcześniej
CML, którzy brali udział w badaniu IV fazy. Mediana czasu trwania leczenia wynosiła odpowiednio
55,1 miesiąca (zakres: 0,2–60,05 miesiąca), 61,6 miesiąca (zakres: 0,03–145,86 miesiąca), 15,3
miesiąca (zakres: 0,3–21,8 miesiąca), 11,1 miesiąca (zakres: 0,03–170,49 miesiąca), 30,2 miesiąca
(zakres: 0,2–85,6 miesiąca) i 37,80 miesiąca (zakres: 0,16–50,0 miesiąca). W analizach
bezpieczeństwa uwzględniono dane z zakończonego badania kontynuacyjnego.
W przypadku 1349 (98,3%) pacjentów zgłoszono co najmniej 1 działanie niepożądane dowolnego
stopnia toksyczności. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi zgłoszonymi przez
≥ 20% pacjentów były biegunka (80,4%), nudności (41,5%), ból brzucha (35,6%), małopłytkowość
(34,4%), wymioty (33,7%), wysypka (32,8%), zwiększenie aktywności AlA T (28,0%), niedokrwistość
(27,2%), gorączka (23,4%), zwiększenie aktywności AspAT (22,5%), zmęczenie (32,0%) i ból głowy
(20,3%). W przypadku 943 (68,7%) pacjentów zostało zgłoszone co najmniej 1 działanie niepożądane
stopnia 3. lub 4. Działaniami niepożądanymi produktu leczniczego, stopnia 3. lub 4., zgłoszonymi
u ≥ 5% pacjentów były małopłytkowość (19,7%), zwiększenie aktywności AlA T (14,6%), neutropenia
(10,6%), biegunka (10,6%), niedokrwistość (10,3%), zwiększenie aktywności lipazy (10,1%),
zwiększenie aktywności AspAT (6,7%) oraz wysypka (5,0%).
Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Przedstawione poniżej działania niepożądane były zgłaszane przez pacjentów biorących udział
w badaniach klinicznych dotyczących stosowania bosutynibu (tabela 2). Poniższy wykaz powstał na
podstawie oceny danych dotyczących działań niepożądanych uzyskanych od 1372 pacjentów z nowo
zdiagnozowaną białaczką CML w fazie przewlekłej lub pacjentów z CML w fazie przewlekłej, fazie
akceleracji lub fazie przełomu blastycznego wykazujących oporność na wcześniejsze leczenie lub jego
nietolerancję lub pacjentów z ALL Ph+, którzy otrzymali co najmniej 1 dawkę bosutynibu
stosowanego w monoterapii.
Działania niepożądane wymieniono według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości
występowania. Kategorie częstości zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często
(≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo
rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane wymieniono
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 2. Działania niepożądane związane z przyjmowaniem bosutynibu
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Bardzo często Zakażenie dróg oddechowych (w tym zakażenie dolnych dróg oddechowych,
wirusowe zakażenie dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg
oddechowych, wirusowe zakażenie górnych dróg oddechowych), zapalenie
nosogardzieli
Często Zapalenie płuc (w tym atypowe zapalenie płuc, bakteryjne zapalenie płuc,
grzybicze zapalenie płuc, martwicze zapalenie płuc, paciorkowcowe
zapalenie płuc), grypa (w tym grypa H1N1), zapalenie oskrzeli
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Niezbyt często Zespół rozpadu guza**
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często Małopłytkowość (w tym zmniejszenie liczby płytek krwi), neutropenia
(w tym zmniejszenie liczby neutrofili), niedokrwistość (w tym zmniejszenie
stężenia hemoglobiny, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych)
Często Leukopenia (w tym zmniejszenie liczby krwinek białych)
Niezbyt często Gorączka neutropeniczna, granulocytopenia
Zaburzenia układu immunologicznego
Często Nadwrażliwość na lek
Niezbyt często Wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Zmniejszone łaknienie
Często Odwodnienie, hiperkaliemia (w tym zwiększenie stężenia potasu we krwi),
hipofosfatemia (w tym zmniejszenie stężenia fosforu we krwi)
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Zawroty głowy, ból głowy
Często Zaburzenia smaku
Zaburzenia ucha i błędnika
Często Szumy uszne
Zaburzenia serca
Często Płyn w jamie osierdzia
Niezbyt często Zapalenie osierdzia
Zaburzenia naczyniowe
Często Nadciśnienie tętnicze (w tym podwyższone ciśnienie tętnicze, zwiększenie
skurczowego ciśnienia tętniczego, nadciśnienie samoistne, przełom
nadciśnieniowy)
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo często Płyn w jamie opłucnej, duszność, kaszel
Często Nadciśnienie płucne (w tym tętnicze nadciśnienie płucne, podwyższone
tętnicze ciśnienie płucne), niewydolność oddechowa
Niezbyt często Ostry obrzęk płuc (w tym obrzęk płuc)
Częstość nieznana Śródmiąższowa choroba płuc
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Biegunka, wymioty, nudności, ból brzucha (w tym uczucie dyskomfortu
w jamie brzusznej, ból w podbrzuszu, ból w nadbrzuszu, bolesność
uciskowa brzucha, ból żołądka i jelit)
Często Krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym krwawienie z odbytu,
krwawienie z żołądka, krwawienie z jelit, krwawienie z dolnego odcinka
przewodu pokarmowego, krwawienie z odbytnicy, krwawienie z górnego
odcinka przewodu pokarmowego), zapalenie trzustki (w tym ostre zapalenie
trzustki), zapalenie błony śluzowej żołądka
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często Objawy hepatotoksyczności (w tym zapalenie wątroby, toksyczne zapalenie
wątroby, zaburzenia czynności wątroby), nieprawidłowa czynność wątroby
(w tym zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, nieprawidłowe
wyniki badań czynnościowych wątroby, zwiększone wartości parametrów
czynnościowych wątroby, zwiększona aktywność aminotransferaz)
Niezbyt często Uszkodzenie wątroby (w tym polekowe uszkodzenie wątroby, uszkodzenie
komórek wątrobowych)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często Wysypka (w tym wysypka plamista, wysypka plamisto-grudkowa, wysypka
grudkowa, wysypka ze świądem), świąd
Często Nadwrażliwość na światło (w tym polimorficzna osutka świetlna),
pokrzywka, trądzik
Niezbyt często Rumień wielopostaciowy, złuszczająca się wysypka, osutki polekowe
Częstość nieznana Zespół Stevensa-Johnsona**, toksyczna nekroliza naskórka**
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często Bóle stawów, bóle pleców
Często Bóle mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często Ostre uszkodzenie nerek, niewydolność nerek, zaburzenia czynności nerek
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Obrzęk (w tym obrzęk powiek, obrzęk twarzy, obrzęk uogólniony, obrzęk
miejscowy, obrzęki obwodowe, obrzęk okołooczodołowy, opuchlizna
okołooczodołowa, opuchlizna obwodowa, opuchlizna, opuchlizna powiek),
gorączka, zmęczenie (w tym astenia, złe samopoczucie)
Często Ból w klatce piersiowej (w tym dyskomfort w klatce piersiowej), ból
Badania diagnostyczne
Bardzo często Zwiększona aktywność lipazy (w tym hiperlipazemia), zwiększona
aktywność aminotransferazy alaninowej (w tym nieprawidłowa aktywność
aminotransferazy alaninowej), zwiększona aktywność aminotransferazy
asparaginianowej, zwiększone stężenie
stężenie kreatyniny we krwi
Często Wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG (w tym zespół wydłużonego QT),
zwiększona aktywność amylazy we krwi (w tym hiperamylazemia),
zwiększona aktywność kinazy kreatynowej we krwi, zwiększona aktywność
gamma-glutamylotransferazy, zwiększone stężenie bilirubiny we krwi (w
tym hiperbilirubinemia, zwiększone stężenie bilirubiny związanej,
zwiększone stężenie bilirubiny niezwiązanej)
** Działania niepożądane zidentyfikowane po wprowadzeniu bosutynibu do obrotu.
Opis wybranych działań niepożądanych
Przedstawione poniżej opisy są oparte na populacji wybranej do oceny bezpieczeństwa składającej się
z 1372 pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie CP lub u których wystąpiła oporność albo
nietolerancja wcześniejszego leczenia CML w fazie CP , AP lub BP bądź ALL z chromosomem Ph+
którzy otrzymali co najmniej 1 dawkę bosutynibu.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Spośród 372 (27,1%) pacjentów, u których zgłoszono działania niepożądane związane
z niedokrwistością, 6 przerwało leczenie bosutynibem z powodu niedokrwistości. Maksymalna
toksyczność stopnia 1. wystąpiła u 95 (25,5%) pacjentów, stopnia 2. u 135 (36,3%) pacjentów,
stopnia 3. u 113 (30,4%) pacjentów, a stopnia 4. u 29 (7,8%) pacjentów. U tych pacjentów mediana
czasu do pierwszego zdarzenia wyniosła 29 dni (zakres: 1–3999 dni), a mediana czasu trwania
zdarzenia wyniosła 22 dni (zakres: 1–3682 dni).
Spośród 209 (15,2%) pacjentów, u których zgłoszono działania niepożądane związane z neutropenią,
19 przerwało leczenie bosutynibem z powodu wystąpienia neutropenii. Maksymalna toksyczność
stopnia 1. wystąpiła u 19 pacjentów (9,1%), stopnia 2. u 45 (21,5%) pacjentów, stopnia 3. u 95
(45,5%) pacjentów, a stopnia 4. u 50 (23,9%) pacjentów. Wśród tych pacjentów mediana czasu do
pierwszego zdarzenia wyniosła 56 dni (zakres: 1–1769 dni), a mediana czasu trwania zdarzenia
wynosiła 15 dni (zakres: 1–913 dni).
Spośród 472 (34,4%) pacjentów, u których zgłoszono działania niepożądane związane
z małopłytkowością, 42 przerwało leczenie bosutynibem z powodu wystąpienia małopłytkowości.
Maksymalna toksyczność stopnia 1. wystąpiła u 114 (24,2%) pacjentów, stopnia 2. u 88 (18,6%)
pacjentów, stopnia 3. u 172 (36,4%) pacjentów, a stopnia 4. u 98 (20,8%) pacjentów. Wśród tych
pacjentów mediana czasu do pierwszego zdarzenia wynosiła 28 dni (zakres: 1–1688 dni), a mediana
czasu trwania zdarzenia wynosiła 15 dni (zakres: 1–3921 dni).
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Wśród pacjentów, u których zgłoszono działania niepożądane związane ze zwiększoną aktywnością
aminotransferazy AlAT lub AspAT (wszystkich stopni), mediana czasu do zaobserwowania tych
działań niepożądanych wynosiła 29 dni (zakres dla AlA T i AspAT: 1–3995 dni). Mediana czasu
trwania zdarzenia wynosiła odpowiednio 17 dni (zakres: 1–1148 dni) dla aminotransferazy AlAT i 15
dni (zakres: 1–803 dni) dla aminotransferazy AspAT.
Dwa przypadki polekowego uszkodzenia wątroby (zdefiniowanego jako jednoczesne zwiększenie
aktywności AlA T lub AspA T ≥ 3 x GGN oraz stężenia bilirubiny całkowitej > 2 x GGN wraz ze
zmniejszeniem aktywności fosfatazy zasadowej < 2 x GGN), z wykluczeniem innych przyczyn,
wystąpiły u 2/1711 (0,1%) pacjentów leczonych bosutynibem.
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
Opisywano reaktywację wirusowego zapalenia wątroby typu B powiązaną ze stosowaniem
inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL. Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności
wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby, a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub
zgonu pacjenta (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia żołądka i jelit
Spośród 1103 (80,4%) pacjentów, u których wystąpiła biegunka, 14 pacjentów przerwało leczenie
bosutynibem z powodu tego zdarzenia. Leczenie skojarzone biegunki zastosowano u 756 (68,5%)
pacjentów. Maksymalna toksyczność stopnia 1. wystąpiła u 575 (52,1%) pacjentów, stopnia 2. u 383
(34,7%) pacjentów, stopnia 3. u 144 (13,1%) pacjentów, a 1 pacjent (0,1%) miał biegunkę stopnia 4.
Wśród pacjentów z biegunką mediana czasu do pierwszego zdarzenia wynosiła 2 dni (zakres:
1–2702 dni), a mediana czasu trwania biegunki dowolnego stopnia wynosiła 2 dni (zakres: 1–4247
dni).
Spośród 1103 pacjentów z biegunką 218 (19,8%) musiało przerwać leczenie, jednak 208 (95,4%)
z nich zostało ponownie poddanych leczeniu bosutynibem. Spośród pacjentów ponownie poddanych
leczeniu 201 (96,6%) nie miało kolejnego zdarzenia związanego z biegunką ani nie przerwało leczenia
bosutynibem z powodu kolejnego wystąpienia biegunki.
Zaburzenia serca
U siedmiu pacjentów (0,5%) wystąpił wydłużony odstęp QTcF (trwający ponad 500 ms). U jedenastu
(0,8%) pacjentów wystąpiło zwiększenie QTcF > 60 ms od wartości początkowej. Pacjenci
z niekontrolowaną lub istotną klinicznie chorobą układu krążenia, w tym wydłużonym QTc
w wyjściowym badaniu EKG, nie zostali włączeni do badań klinicznych (patrz punkty 5.1 i 5.3).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Bosutinibum 100 mg | Tabletki powlekane | 28995 | 100497192 | ChPL: 2026-01-29, Ulotka: 2025-04-15 |
| Bosutinibum 500 mg | Tabletki powlekane | 28996 | 100497205 | ChPL: 2026-01-29, Ulotka: 2025-04-15 |