Blissel

Wywiad lekarski i regularne kontrole Stosowanie HTZ niesie ze sobą ryzyko, które powinno być rozważone, kiedy pacjentka decyduje się, czy zastosować hormonalną terapię zastępczą lub kontynuować jej stosowanie. Przed rozpoczęciem stosowania (lub wznowieniem) HTZ lekarz powinien przeprowadzić wywiad lekarski, w tym rodzinny. Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu badania przedmiotowego. Może ono obejmować badanie piersi i (lub) badanie ginekologiczne, jeżeli będą konieczne. Jeśli pacjentka rozpocznie stosowanie leku Blissel, powinna odbywać regularne wizyty kontrolne u lekarza (przynajmniej raz w roku). Podczas tych wizyt kontrolnych powinna omówić z lekarzem korzyści i zagrożenia wynikające z kontynuacji stosowania leku Blissel. Pacjentki powinny regularnie wykonywać badania przesiewowe piersi zgodnie z zaleceniem lekarza. Kiedy nie stosować leku Blissel W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wymienionych poniżej schorzeń. Jeśli pacjentka ma wątpliwości dotyczące któregokolwiek z poniższych punktów, należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku Blissel. • Jeśli obecnie lub kiedykolwiek w przeszłości u pacjentki występował rak piersi lub jeśli istnieje podejrzenie raka piersi; • Jeśli u pacjentki występuje nowotwór wrażliwy na estrogeny, taki jak rak błony śluzowej macicy (endometrium), lub jeśli istnieje podejrzenie takiego nowotworu; • Jeśli u pacjentki występuje krwawienie z pochwy o nieznanej przyczynie; • Jeśli u pacjentki występuje nieleczone nadmierne pogrubienie błony wyściełającej jamę macicy (rozrost endometrium); • Jeśli obecnie lub kiedykolwiek w przeszłości u pacjentki występowały zakrzepy krwi w żyłach (zakrzepica), na przykład w obrębie kończyn dolnych (zakrzepica żył głębokich) lub płuc (zatorowość płucna); • Jeśli u pacjentki występują zaburzenia krzepnięcia krwi (takie jak niedobór białka C, białka S lub antytrombiny); • Jeśli u pacjentki występuje obecnie lub niedawno występowała choroba spowodowana obecnością zakrzepów krwi w tętnicach, taka jak zawał serca, udar mózgu lub dławica piersiowa; • Jeśli u pacjentki występuje obecnie lub kiedykolwiek w przeszłości występowała choroba wątroby, a wyniki badań czynnościowych wątroby nie powróciły do normy; • Jeśli u pacjentki występuje rzadka choroba krwi zwana porfirią, która przekazywana jest wśród członków rodziny (dziedziczona); • Jeśli pacjentka ma uczulenie (nadwrażliwość) na estriol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Jeśli którykolwiek z podanych wyżej stanów wystąpi po raz pierwszy podczas stosowania leku Blissel, należy natychmiast przerwać jego stosowanie i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Ostrzeżenia i środki ostrożności Lek jest podawany poprzez wprowadzenie aplikatora do pochwy. Może to powodować dyskomfort lub bolesność u kobiet z ciężką atrofią pochwy (ścieńczenie lub stan zapalny ścian pochwy). Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjentki występuje lub występowała którakolwiek z poniższych chorób (lub stanów), które w rzadkich przypadkach mogą powrócić lub nasilić się podczas stosowania leku Blissel. W takich przypadkach lekarz może stwierdzić potrzebę częstszych kontroli: • bardzo duże stężenie tłuszczów (triglicerydów) we krwi, • wzrost komórek błony wyściełającej jamę macicy poza macicą (endometrioza) lub nadmierny rozrost błony (hiperplazja endometrium) w przeszłości, • mięśniaki w macicy, • wysokie ciśnienie tętnicze krwi, • cukrzyca, • kamica żółciowa, • migrena lub silny ból głowy, • rzadka choroba układu immunologicznego zwana toczniem rumieniowatym układowym (ang. systemic lupus erythematosus, SLE), • padaczka, • astma, • choroba wpływająca na błonę bębenkową i słuch (otoskleroza), • zatrzymanie płynów spowodowane zaburzoną czynnością serca lub nerek, • zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów krwi (patrz „Zakrzepy krwi w żyłach (zakrzepica żył)”), • zwiększone ryzyko wystąpienia nowotworów zależnych od estrogenów (rak piersi u matki, siostry lub babki), • choroba wątroby, np. łagodny guz wątroby, • dziedziczny lub nabyty obrzęk naczynioruchowy. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w następujących przypadkach • Jeśli u pacjentki wystąpi żółtaczka (zażółcenie oczu i skóry) lub zaburzenia czynności wątroby; • nagły wzrost ciśnienia tętniczego krwi; • migrena lub silny ból głowy, występujące po raz pierwszy; • zajście w ciążę; • Jeśli wystąpi jakikolwiek stan wymieniony w akapicie „Kiedy nie stosować leku Blissel”. • Jeśli u pacjentki wystąpią objawy zakrzepów krwi, takie jak: - bolesny obrzęki zaczerwienienie kończyn dolnych, - nagły ból w klatce piersiowej, - trudności w oddychaniu. Więcej informacji, patrz w punkcie „Zakrzepy krwi w żyłach (zakrzepica żył)”. Jeśli wystąpi którakolwiek z powyższych sytuacji, możliwe, że lekarz będzie musiał przerwać leczenie i zalecić inny lek. Uwaga: lek Blissel nie jest środkiem antykoncepcyjnym. Jeżeli minęło mniej niż 12 miesięcy od momentu wystąpienia ostatniej miesiączki lub pacjentka jest w wieku poniżej 50 lat, może być konieczne zastosowanie dodatkowej metody zapobiegania ciąży. Należy skonsultować się z lekarzem. HTZ a nowotwory Nadmierne pogrubienie błony śluzowej macicy (hiperplazja endometrium) i rak błony śluzowej macicy (rak endometrium) Stosowanie przez długi czas w HTZ tabletek zawierających wyłącznie estrogen może zwiększyć ryzyko rozwoju raka błony śluzowej macicy (endometrium). Nie wiadomo, czy podobne ryzyko istnieje podczas powtarzanego lub przedłużanego (dłuższego niż jeden rok) stosowania leku Blissel. Jednak lek Blissel w bardzo małym stopniu ulega wchłanianiu do krwi i dlatego dodawanie progestagenu nie jest konieczne. Krwawienie bądź plamienie nie jest zwykle powodem do niepokoju, ale należy skonsultować się z lekarzem. Może być to objaw pogrubienia endometrium. Opisane niżej zagrożenia dotyczą stosowanych w ramach hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) leków, które krążą we krwi. Natomiast lek Blissel przeznaczony jest do stosowania miejscowo w pochwie i wchłania się do krwi w bardzo niewielkim stopniu. Pogorszenie lub nawrót wspomnianych niżej zaburzeń w trakcie stosowania leku Blissel jest mniej prawdopodobne, ale w razie jakichkolwiek obaw należy zgłosić się do lekarza. Leczenie produktami zawierającymi większe dawki estrogenów, które mogą zwiększać stężenie estrogenów we krwi (takimi jak tabletki lub plastry), zwiększa ryzyko nieprawidłowego wzrostu komórek błony wyściełającej jamę macicy (rozrost endometrium), niektórych typów nowotworów, takich jak rak piersi i rak endometrium, oraz wystąpienia zakrzepów krwi w żyłach. Rak piersi Dane wskazują, że stosowanie leku Blissel nie zwiększa ryzyka wystąpienia raka piersi u kobiet, które nigdy wcześniej na niego nie chorowały. Nie wiadomo, czy lek Blissel może być bezpiecznie stosowany u kobiet, które chorowały na raka piersi. • Należy regularnie badać piersi. Należy skontaktować się z lekarzem w przypadku zauważenia zmian, takich jak: • zapadanie się skóry, • zmiany brodawki sutkowej, • obecność guzków, które są widoczne lub wyczuwalne. Dodatkowo, zaleca się wykonywanie przesiewowych badań mammograficznych zgodnie z zaleceniami lekarza. Nowotwór jajnika Nowotwór jajnika występuje rzadko - znacznie rzadziej niż nowotwór piersi. Stosowanie HTZ obejmującej tylko estrogeny wiąże się z nieznacznie zwiększonym ryzykiem nowotworu jajnika. Ryzyko nowotworu jajnika zależy od wieku. Na przykład u kobiet w wieku od 50 do 54 lat, które nie stosują HTZ, nowotwór jajnika zostanie rozpoznany w okresie 5 lat u około 2 na 2 000 kobiet. U kobiet, które przyjmowały HTZ przez 5 lat, występuje u około 3 kobiet na 2 000 stosujących (tj. około 1 dodatkowy przypadek). Wpływ HTZ na serce i krążenie Zakrzepy krwi w żyłach (zakrzepica żył) Ryzyko wystąpienia zakrzepów krwi w żyłach jest od 1,3- do 3-krotnie większe u kobiet stosujących HTZ w porównaniu do niestosujących, zwłaszcza w pierwszym roku stosowania. Powstanie zakrzepów krwi może mieć poważne konsekwencje, a jeśli przeniosą się do płuc, mogą spowodować ból w klatce piersiowej, duszność, utratę przytomności, a nawet śmierć. Ryzyko wystąpienia zakrzepów krwi w żyłach jest większe, jeżeli pacjentka jest w starszym wieku lub którakolwiek z poniższych sytuacji dotyczy pacjentki. Należy poinformować lekarza, jeżeli którakolwiek z poniższych sytuacji dotyczy pacjentki: • jeśli pacjentka nie jest w stanie chodzić przez długi czas z powodu dużej operacji, urazu lub choroby; • występuje znaczna nadwaga (WMC > 30 kg/m2); • występują zaburzenia zatorowo-zakrzepowe, które wymagają długotrwałego przyjmowania leków zapobiegających powstawaniu zakrzepów krwi; • u pacjentki lub kogokolwiek z bliskiej rodziny dochodziło w przeszłości do powstawania zakrzepów krwi w kończynach dolnych, płucach lub innych narządach; • występuje toczeń rumieniowaty układowy; • zdiagnozowano raka. Porównanie U kobiet w wieku od 50 do 59 lat, które nie stosują HTZ, liczbę przypadków zakrzepów krwi w żyłach w ciągu 5 lat szacuje się na 4 do 7 na 1 000 kobiet. U kobiet w wieku od 50 do 59 lat stosujących wyłącznie estrogenową HTZ przez ponad 5 lat liczba przypadków wyniesie od 5 do 8 przypadków na 1 000 (tzn. 1 dodatkowy przypadek). Choroba serca (zawał serca) U kobiet stosujących wyłącznie estrogenową HTZ nie występuje zwiększone ryzyko rozwoju choroby serca. Udar Ryzyko wystąpienia udaru jest około 1,5-krotnie większe u kobiet stosujących HTZ w porównaniu do niestosujących. Liczba dodatkowych przypadków udaru spowodowanych stosowaniem HTZ zwiększa się wraz z wiekiem. Porównanie U kobiet w wieku od 50 do 59 lat, które nie stosują HTZ, liczbę przypadków wystąpienia udaru w ciągu 5 lat szacuje się średnio na 8 na 1 000 kobiet. Natomiast u kobiet w wieku od 50 do 59 lat, które stosują HTZ, liczba przypadków w ciągu 5 lat wyniesie 11 na 1 000 kobiet (tzn. 3 dodatkowe przypadki). Lek Blissel a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, również tych, które wydawane są bez recepty, lekach roślinnych lub innych produktach naturalnych. Lek Blissel zawiera małą dawkę estriolu i jest przeznaczony do stosowania miejscowego, dlatego nie oczekuje się, by miał wpływ na działanie innych przyjmowanych leków lub by inne przyjmowane leki miały wpływ na działanie leku Blissel. Niemniej należy uwzględnić interakcje z innymi lekami stosowanymi miejscowo dopochwowo. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Leku Blissel nie stosować w okresie ciąży. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie leczenia, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi i przerwać stosowanie leku Blissel. Lek Blissel nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek Blissel nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek Blissel zawiera metylu parahydroksybenzoesan – sól sodową (E 219) i propylu parahydroksybenzoesan – sól sodową (E 217) Lek może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego). Nie stosować tego leku, jeśli pacjentka ma uczulenie na którykolwiek ze składników.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi, jeśli wystąpi którykolwiek ze stanów wymienionych w punkcie „Informacje ważne przed zastosowaniem leku Blissel”, taki jak krwawienie z pochwy. Możliwe, że lekarz będzie musiał przerwać leczenie i zalecić inny lek. Na początku leczenia może wystąpić miejscowe podrażnienie lub świąd. U większości pacjentek te działania niepożądane ustępują w miarę stosowania leku. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli wystąpi krwawienie z pochwy lub jeśli którekolwiek z poniższych działań niepożądanych stanie się uciążliwe lub będzie się utrzymywać. Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób): Świąd, miejscowe podrażnienie w pochwie lub wokół pochwy Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób): Ból w podbrzuszu, podrażnienie skóry, wysypka na narządach płciowych, ból głowy, kandydoza (drożdżyca pochwy) Wymienione niżej schorzenia zgłaszane są częściej u kobiet stosujących w ramach HTZ leki, które krążą we krwi, niż u kobiet, które nie stosują HTZ. Ryzyko to w mniejszym stopniu dotyczy leków podawanych dopochwowo, takich jak Blissel: • zakrzepy krwi w naczyniach żylnych nóg lub płuc (żylna choroba zakrzepowo-zatorowa), • rak jajnika, • udar mózgu, • możliwa utrata pamięci, jeśli rozpoczęto stosowanie HTZ w wieku powyżej 65 lat. Więcej informacji o tych działaniach niepożądanych, patrz punkt 2. W trakcie stosowania HTZ zgłaszano następujące działania niepożądane: • kamica pęcherzyka żółciowego, • różne zaburzenia skóry: - odbarwienie skóry zwłaszcza twarzy lub szyi określane jako plamy ciążowe (ostuda), - bolesne czerwonawe guzki skórne (rumień guzowaty), - wysypka z charakterystycznym zaczerwienieniem lub bolesnością (rumień wielopostaciowy). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli u pacjentki wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

- Rozpoznanie, występowanie w przeszłości lub podejrzenie raka piersi; - Rozpoznanie lub podejrzenie estrogenozależnych guzów złośliwych (np. rak endometrium); - Niezdiagnozowane krwawienia z narządów płciowych; - Nieleczona hiperplazja endometrium; - Przebyta lub czynna idiopatyczna żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna); - Czynna lub przebyta niedawno choroba zakrzepowo-zatorowa naczyń tętniczych (np. dusznica bolesna, zawał mięśnia sercowego); - Rozpoznanie zaburzeń ze skłonnością do zakrzepicy (np. niedobór białka C, białka S lub antytrombiny, patrz punkt 4.4); - Ostra choroba wątroby lub choroba wątroby występująca w przeszłości, o ile wyniki prób wątrobowych nie wróciły do wartości prawidłowych; - Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; - Porfiria.

W celu leczenia objawów pomenopauzalnych miejscową terapię estrogenową można rozpocząć tylko w przypadku występowania objawów, które niekorzystnie wpływają na jakość życia pacjentki. We wszystkich przypadkach przynajmniej raz w roku należy przeprowadzić dokładną ocenę ryzyka i korzyści wynikających ze stosowania HTZ i leczenie kontynuować tak długo, jak korzyści przewyższają ryzyko związane z jej stosowaniem. Produktu leczniczego Blissel, 50 mikrogramów/g, żel dopochwowy nie wolno stosować w skojarzeniu z lekami zawierającymi estrogeny przeznaczonymi do leczenia ogólnoustrojowego, ponieważ nie zbadano bezpieczeństwa ani ryzyka związanego ze stężeniami estrogenów uzyskiwanymi wskutek leczenia skojarzonego. Użycie aplikatora dopochwowego może powodować niewielki uraz miejscowy, szczególnie u kobiet z ciężką postacią atrofii pochwy. Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych Produkt leczniczy Blissel, 50 mikrogramów/g, żel dopochwowy zawiera metylu parahydroksybenzoesanu – sól sodową (E 219) i propylu parahydroksybenzoesanu – sól sodową (E 217). Produkt leczniczy może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego). Badanie lekarskie/kontrola leczenia Przed rozpoczęciem lub ponownym włączeniem leczenia estriolem należy zebrać pełen wywiad lekarski, w tym wywiad rodzinny. Badanie przedmiotowe (łącznie z badaniem narządów miednicy i piersi) powinno być wykonywane z uwzględnieniem informacji zebranych podczas wywiadu oraz przeciwwskazań i ostrzeżeń dotyczących stosowania. W trakcie leczenia zaleca się przeprowadzać okresowe badania kontrolne, których częstotliwość i charakter powinny być dostosowywane indywidualnie. Kobiety należy poinformować o tym, jakie zmiany w obrębie piersi powinny zgłaszać lekarzowi lub pielęgniarce (patrz punkt „Rak piersi” poniżej). Badania, w tym badanie mammograficzne, należy wykonywać zgodnie z aktualnie przyjętymi zasadami wykonywania badań przesiewowych, zmodyfikowanymi odpowiednio do potrzeb klinicznych pacjentki. W przypadku zakażeń pochwy należy je wyleczyć przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Blissel, 50 mikrogramów/g, żel dopochwowy. Stany, które wymagają obserwacji Pacjentkę należy poddać starannej obserwacji w razie obecności któregokolwiek z wymienionych poniżej stanów w danym momencie lub w przeszłości i (lub) zaostrzenia ich w okresie ciąży lub w trakcie poprzedniego leczenia hormonalnego. Należy uwzględnić fakt, że mogą one nawracać lub nasilać się w trakcie stosowania produktu leczniczego Blissel 50 mikrogramów/g żel dopochwowy. W szczególności chodzi o następujące stany: - Mięśniaki (włókniaki macicy) lub endometrioza; - Czynniki ryzyka wystąpienia zaburzeń zakrzepowo-zatorowych (patrz punkt „Żylne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe” poniżej); - Czynniki ryzyka wystąpienia guzów estrogenozależnych, np. rak piersi u krewnych I stopnia; - Nadciśnienie tętnicze; - Zaburzenia czynności wątroby (np. gruczolak wątroby); - Cukrzyca z zajęciem naczyń lub bez zajęcia naczyń; - Kamica żółciowa; - Migrena lub (silny) ból głowy; - Toczeń rumieniowaty układowy (ang. systemic lupus erythematosus, SLE); - Hiperplazja endometrium w wywiadzie (patrz punkt „Hiperplazja endometrium” poniżej); - Padaczka; - Astma; - Otoskleroza. Wskazania do natychmiastowego przerwania leczenia Leczenie należy przerwać w przypadku stwierdzenia przeciwwskazania oraz w następujących sytuacjach: - żółtaczka lub pogorszenie czynności wątroby, - istotny wzrost ciśnienia tętniczego krwi, - pojawienie się bólów głowy o charakterze migrenowym, - ciąża. Produkt leczniczy Blissel jest produktem o działaniu miejscowym zawierającym małą dawkę estriolu i dlatego wystąpienie wymienionych poniżej stanów jest mniej prawdopodobne niż podczas ogólnoustrojowego stosowania estrogenów. Hiperplazja i rak endometrium • U kobiet z zachowaną macicą ryzyko wystąpienia hiperplazji i raka endometrium zwiększa się w przypadku ogólnoustrojowego stosowania estrogenów w monoterapii przez dłuższy czas. W przypadku stosowania produktów zawierających estrogen do stosowania dopochwowego, gdzie ogólnoustrojowa ekspozycja na estrogen pozostaje w prawidłowym zakresie dla okresu pomenopauzalnego, nie zaleca się dodatkowego stosowania progestagenu. • Bezpieczeństwo endometrium w przypadku długoterminowego (dłużej niż jeden rok) lub ponownego stosowania miejscowego estrogenu dopochwowo jest nieokreślone. Dlatego, w przypadku ponownego zastosowania produktu, leczenie należy weryfikować co najmniej raz w roku. • Jeśli w dowolnym momencie leczenia pojawi się krwawienie lub plamienie, należy zdiagnozować jego przyczynę. Może to oznaczać konieczność wykonania biopsji endometrium w celu wykluczenia nowotworu złośliwego endometrium. • Niezrównoważona stymulacja estrogenami może prowadzić do stanu przednowotworowego w przetrwałych ogniskach endometriozy. Stąd zaleca się ostrożność w przypadku stosowania tego produktu u kobiet, które miały wykonaną histerektomię z powodu endometriozy, w szczególności, jeśli rozpoznano u nich przetrwałe ogniska endometriozy. Opisane zagrożenia są związane z ogólnoustrojowym stosowaniem HTZ i w mniejszym stopniu dotyczą produktów leczniczych zawierających estrogen do stosowania dopochwowego, gdzie ogólnoustrojowa ekspozycja na estrogen pozostaje w zakresie odpowiednim dla okresu pomenopauzalnego. Zagrożenia te należy jednak uwzględnić w przypadku długotrwałego lub wielokrotnego stosowania tego produktu leczniczego. Rak piersi Dane epidemiologiczne z dużej metaanalizy nie wskazują na ryzyko raka piersi u kobiet bez raka piersi w wywiadzie, przyjmujących małe dawki estrogenów stosowanych dopochwowo. Nie wiadomo, czy małe dawki estrogenów stosowanych dopochwowo zwiększają prawdopodobieństwo wznowy raka piersi. Nowotwór jajnika Nowotwór jajnika występuje znacznie rzadziej niż nowotwór piersi. Z danych epidemiologicznych z dużej metaanalizy wynika nieznacznie zwiększone ryzyko, które uwidacznia się w ciągu 5 lat stosowania i zmniejsza się w czasie po odstawieniu tych produktów, u kobiet przyjmujących wyłącznie estrogenową HTZ ogólnoustrojowo. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa • Stosowanie ogólnoustrojowej HTZ jest związane z 1,3- do 3-krotnym zwiększeniem ryzyka rozwoju żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), tj. zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej. Prawdopodobieństwo wystąpienia tego typu zdarzenia jest większe w pierwszym roku stosowania HTZ niż w późniejszym okresie (patrz punkt 4.8). • U pacjentek z rozpoznaną skłonnością do zakrzepicy istnieje większe ryzyko wystąpienia ŻChZZ, a stosowanie HTZ może zwiększyć to ryzyko. U tych pacjentek HTZ jest przeciwwskazana (patrz punkt 4.3). • Uznane czynniki ryzyka ŻChZZ to stosowanie estrogenów, starszy wiek, duże zabiegi chirurgiczne, długotrwałe unieruchomienie, otyłość (BMI>30 kg/m2), ciąża/okres poporodowy, toczeń rumieniowaty układowy i nowotwór. Nie ma jednomyślności co do roli, jaką w rozwoju ŻChZZ miałyby odgrywać żylaki. Choroba niedokrwienna serca Hormonalna terapia zastępcza produktami o działaniu ogólnoustrojowym wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia choroby niedokrwiennej serca. Udar niedokrwienny Hormonalna terapia zastępcza produktami o działaniu ogólnoustrojowym wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia udaru niedokrwiennego. Jednakże, w związku z tym, że ryzyko wystąpienia udaru mózgu jest silnie związane z wiekiem, całkowite ryzyko wystąpienia udaru mózgu u kobiet stosujących HTZ wzrasta wraz z wiekiem (patrz punkt 4.8). Inne schorzenia Estrogeny o działaniu ogólnoustrojowym mogą powodować retencję płynów lub wzrost stężenia triglicerydów w osoczu i dlatego stan pacjentek z chorobami serca lub zaburzeniami czynności nerek bądź chorujących wcześniej na hipertriglicerydemię należy podczas pierwszych tygodni leczenia dokładnie kontrolować. Produkt leczniczy Blissel, 50 mikrogramów/g, żel dopochwowy zawiera małą dawkę estriolu do stosowania miejscowego, dlatego nie oczekuje się wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Należy dokładnie kontrolować stan pacjentek z ciężką niewydolnością nerek, ponieważ stężenie estriolu krążącego we krwi może być zwiększone. Egzogenne estrogeny mogą wywoływać lub nasilać objawy dziedzicznego lub nabytego obrzęku naczynioruchowego.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji między produktem leczniczym Blissel 50 mikrogramów/g żel dopochwowy i innymi lekami. W związku z dopochwową drogą podania produktu leczniczego Blissel oraz niewielkim wchłanianiem ogólnoustrojowym jest mało prawdopodobne, że ten produkt leczniczy spowoduje wystąpienie klinicznie istotnych interakcji leków. Należy jednak wziąć pod uwagę interakcje z innymi miejscowymi metodami leczenia stosowanymi dopochwowo.

Działania niepożądane są zazwyczaj zgłaszane dla 3–10% pacjentek leczonych estriolem. Na początku leczenia, gdy błona śluzowa pochwy jest wciąż atroficzna, może wystąpić miejscowe podrażnienie w postaci uczucia gorąca i (lub) świądu. Działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych przeprowadzonych z zastosowaniem produktu leczniczego Blissel, 50 mikrogramów/g, żel dopochwowy sklasyfikowano według częstości występowania: Często: Świąd narządów płciowych. Niezbyt często: Ból miednicy, wysypka na narządach płciowych. Często: Świąd w miejscu podania Niezbyt często: Podrażnienie w miejscu podania Niezbyt często: Kandydoza Niezbyt często: Ból głowy Często: Świąd Niezbyt często: Świerzbiączka Produkt leczniczy Blissel to żel dopochwowy do stosowania miejscowego, zawierający bardzo małą dawkę estriolu i wykazujący samoograniczające rozprzestrzenianie się substancji czynnej w organizmie (jej ilość jest niemalże nieistotna przy wielokrotnym podaniu), co zmniejsza w ogromnym stopniu prawdopodobieństwo wystąpienia cięższych działań niepożądanych związanych z doustną zastępczą terapią estrogenową. Efekt klasy związany z ogólnoustrojową HTZ Opisane zagrożenia są związane z ogólnoustrojowym stosowaniem HTZ i w mniejszym stopniu dotyczą produktów leczniczych zawierających estrogen do stosowania dopochwowego, gdzie ogólnoustrojowa ekspozycja na estrogen pozostaje w zakresie odpowiednim dla okresu pomenopauzalnego. Nowotwór jajnika Stosowanie ogólnoustrojowej HTZ wiąże się z nieznacznie zwiększonym ryzykiem rozpoznania nowotworu jajnika (patrz punkt 4.4). Metaanaliza 52 badań epidemiologicznych wykazała zwiększone ryzyko nowotworu jajnika u kobiet aktualnie stosujących ogólnoustrojową HTZ w porównaniu do kobiet, które nigdy nie stosowały HTZ (RR 1,43%, 95% CI 1,31-1,56). U kobiet w wieku od 50 do 54 lat stosujących HTZ przez 5 lat może wystąpić 1 dodatkowe rozpoznanie na 2 000 stosujących. Wśród kobiet w wieku od 50 do 54 lat, które nie stosują HTZ, nowotwór jajnika zostanie rozpoznany w okresie 5 lat u 2 na 2 000 kobiet. Ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej Stosowanie ogólnoustrojowej HTZ jest związane z 1,3- do 3-krotnym zwiększeniem względnego ryzyka rozwoju żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), np. zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej. Wystąpienie takiego zdarzenia jest bardziej prawdopodobne w pierwszym roku stosowania HTZ (patrz punkt 4.4). Wyniki badania WHI przedstawiono poniżej: Badania WHI – dodatkowe ryzyko wystąpienia ŻChZZ po 5 latach stosowania HTZ *Badanie u kobiet bez zachowanej macicy Ryzyko wystąpienia udaru niedokrwiennego • Stosowanie ogólnoustrojowej HTZ jest związane z 1,5-krotnym zwiększeniem względnego ryzyka wystąpienia udaru niedokrwiennego. Ryzyko wystąpienia udaru krwotocznego nie jest zwiększone podczas stosowania HTZ. • Względne ryzyko nie zależy od wieku czy czasu stosowania. Jednakże, wyjściowe ryzyko wystąpienia udaru jest silnie związane z wiekiem. Całkowite ryzyko wystąpienia udaru u kobiet stosujących HTZ zwiększa się wraz z wiekiem, patrz punkt 4.4. Połączone badania WHI – dodatkowe ryzyko wystąpienia udaru niedokrwiennego* po 5 latach stosowania HTZ Często: Przypadki na 1 000 kobiet w ramieniu placebo w czasie 5 lat Niezbyt często: Współczynnik ryzyka i 95% CI Rzadko: Dodatkowe przypadki na 1 000 kobiet stosujących HTZ w czasie 5 lat Często: 8 Niezbyt często: 1,3 (1,1–1,6) Rzadko: 3 (1–5) *Nie różnicowano między udarem niedokrwiennym i krwotocznym. Zgłaszano występowanie innych działań niepożądanych podczas ogólnoustrojowego leczenia estrogenowo-progestagenowego: - kamica żółciowa; - zaburzenia skórne i podskórne: ostuda, rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, skaza krwotoczna naczyniowa; - prawdopodobna demencja w wieku powyżej 65 lat. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.