Thiotepa Fresenius Kabi

Kiedy nie stosować leku Thiotepa Fresenius Kabi - jeśli pacjent ma uczulenie na tiotepę, - jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży, - jeśli pacjentka karmi piersią, - w okresie przyjmowania szczepionki przeciwko żółtej febrze, szczepionek zawierających żywe wirusy i bakterie. Ostrzeżenia i środki ostrożności Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent: - ma zaburzenia czynności wątroby lub nerek, - ma chorobę serca lub płuc, - ma drgawki (padaczkę) lub drgawki występowały w przeszłości (szczególnie, jeśli leczono je fenytoiną lub fosfenytoiną). Ponieważ tiotepa niszczy komórki szpiku kostnego odpowiedzialne za wytwarzanie komórek krwi, podczas leczenia będą przeprowadzane regularne badania krwi w celu kontroli liczby komórek krwi. W celu zapobiegania zakażeniom i do ich leczenia będą stosowane leki przeciwzakaźne. DE/H/6942/001-002/IB/002 2 Tiotepa może wywołać w przyszłości innego rodzaju nowotwór. Lekarz udzieli informacji dotyczących tego ryzyka. Thiotepa Fresenius Kabi a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Przed rozpoczęciem stosowania leku Thiotepa Fresenius Kabi należy powiedzieć lekarzowi o ciąży lub o podejrzeniu ciąży. Leku Thiotepa Fresenius Kabi nie należy stosować w okresie ciąży. Zarówno kobiety, jak i mężczyźni stosujący tiotepę muszą podczas leczenia stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży. Po zakończeniu leczenia kobiety muszą stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży przez co najmniej 6 miesięcy, a mężczyźni przez co najmniej 3 miesiące. Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka ludzkiego. Jako środek ostrożności zaleca się, aby kobiety nie karmiły piersią w czasie stosowania leku Thiotepa Fresenius Kabi. Thiotepa Fresenius Kabi może zaburzać płodność u mężczyzn i kobiet. Przed rozpoczęciem leczenia mężczyźni powinni postarać się o zachowanie nasienia. Jeżeli planowane jest posiadanie potomostwa po zakończeniu leczenia, zaleca się konsultację w poradni genetycznej. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Jest prawdopodobne, że niektóre działania niepożądane tiotepy, takie jak zawroty głowy, bóle głowy i niewyraźne widzenie, mogą zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W razie wystąpienia takich objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Thiotepa Fresenius Kabi zawiera sód Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co oznacza, że lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najcięższe działania niepożądane związane ze stosowaniem tiotepy lub zabiegiem przeszczepu to: - zmniejszenie liczby krążących komórek krwi (zamierzone działanie leku w celu przygotowania do przeszczepu), - zakażenie, - choroby wątroby włącznie z zablokowaniem żyły wątrobowej, - zaatakowanie organizmu przez przeszczep (choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi), DE/H/6942/001-002/IB/002 3 - powikłania ze strony układu oddechowego. Lekarz będzie regularnie kontrolował liczbę krwinek i aktywność enzymów wątrobowych w celu wykrycia i leczenia tych działań niepożądanych. Działania niepożądane związane ze stosowaniem tiotepy mogą występować z określoną częstością, która jest zdefiniowana w następujący sposób: Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów): - zwiększona podatność na zakażenia, - ogólnoustrojowy stan zapalny (sepsa), - zmniejszenie liczby krwinek białych, płytek krwi i krwinek czerwonych (niedokrwistość), - zaatakowanie organizmu przez przeszczepione komórki (choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi), - zawroty głowy, bóle głowy, niewyraźne widzenie, - niekontrolowane drżenie ciała (drgawki), - uczucie mrowienia, kłucia lub drętwienia (zaburzenia czucia), - częściowa utrata zdolności poruszania, - zatrzymanie akcji serca, - nudności, wymioty, biegunka, - zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, - podrażnienie żołądka, przełyku, jelit, - zapalenie jelita grubego, - jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, - zwiększenie stężenia glukozy we krwi, - wysypka skórna, świąd, wykwity, - zaburzenia kolorytu skóry (nie mylić z żółtaczką - patrz poniżej), - zaczerwienienie skóry (rumień), - wypadanie włosów, - ból pleców i brzucha, ból, - bóle mięśni i stawów, - zaburzenia czynności elektrycznej serca (zaburzenia rytmu serca), - zapalenie tkanki płuc, - powiększenie wątroby, - zaburzenia czynności narządów, - zablokowanie żyły wątrobowej (choroba zarostowa żył wątrobowych), - zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka), - zaburzenia słuchu, - niedrożność naczyń limfatycznych, - nadciśnienie tętnicze, - zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, nerkowych i trawiennych, - zaburzenia elektrolitowe, - przyrost masy ciała, - gorączka, ogólne osłabienie, dreszcze, - krwawienie (krwotok), - krwawienie z nosa, - obrzęki uogólnione z powodu zatrzymania płynów, - ból i stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia, - zakażenie oka (zapalenie spojówek), - zmniejszenie liczby plemników, - krwawienie z pochwy - brak krwawienia miesiączkowego, - utrata pamięci, - opóźnienie w przybieraniu masy ciała i zaburzenia wzrostu, - zaburzenia czynności pęcherza moczowego, - niedostateczne wytwarzanie testosteronu, - niedostateczne wytwarzanie hormonu tarczycy, - niedoczynność przysadki mózgowej, DE/H/6942/001-002/IB/002 4 - stan splątania. Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów): - lęk, dezorientacja, - nieprawidłowe rozdęcie jednej z tętnic mózgu (tętniak wewnątrzczaszkowy), - podwyższone stężenie kreatyniny, - reakcje alergiczne, - zatkanie naczyń krwionośnych (zator), - zaburzenia rytmu serca, - niewydolność serca, - niewydolność sercowo-naczyniowa, - niedotlenienie, - nagromadzenie płynu w płucach (obrzęk płuc), - krwawienie płucne, - zatrzymanie oddychania, - obecność krwi w moczu (krwiomocz) i umiarkowana niewydolność nerek, - zapalenie pęcherza moczowego, - dyskomfort w czasie oddawania moczu i zmniejszenie ilości wydalanego moczu (dyzuria i skąpomocz), - zwiększenie ilości składników azotowych we krwi (podwyższenie BUN, ang. blood urea nitrogen), - zaćma, - niewydolność wątroby, - krwotok mózgowy, - kaszel, - zaparcie i rozstrój żołądka, - niedrożność jelit, - perforacja żołądka, - zaburzenia napięcia mięśniowego, - zaburzenia koordynacji ruchów mięśni dużego stopnia, - zasinienia z powodu małej liczby płytek krwi, - objawy menopauzy, - nowotwór złośliwy (inny, nowy proces nowotworowy), - zaburzenia czynności mózgu, - niepłodność u mężczyzn i kobiet. Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów): - zapalenie i złuszczanie skóry (erytrodermia łuszczycowa), - majaczenie, nerwowość, omamy, pobudzenie, - owrzodzenie żołądka i jelit, - zapalenie tkanki mięśniowej serca (zapalenie mięśnia sercowego), - nieprawidłowy stan serca (kardiomiopatia). Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): - podwyższone ciśnienie krwi w tętnicach (naczyniach krwionośnych) płuc (tętnicze nadciśnienie płucne), - ciężkie uszkodzenie skóry (np. ciężkie zmiany, pęcherze, itp.), mogące objąć całą powierzchnię ciała i nawet powodować zagrożenie życia, - uszkodzenie części mózgu (tzw. istoty białej), mogące zagrażać życiu (leukoencefalopatia). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa DE/H/6942/001-002/IB/002 5 tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Nadwrażliwość na substancję czynną. Ciąża i karmienie piersią (patrz punkt 4.6). Jednoczesne stosowanie ze szczepionką przeciwko żółtej febrze i szczepionkami zawierającymi żywe wirusy i bakterie (patrz punkt 4.5).

Wskutek leczenia tiotepą w zalecanej dawce i zgodnie z zalecanym schematem dochodzi do głębokiej mielosupresji, która występuje u wszystkich pacjentów. Może rozwinąć się ciężka granulocytopenia, trombocytopenia, niedokrwistość lub którekolwiek z tych objawów łącznie. Podczas leczenia i do momentu wyzdrowienia należy wykonywać częste badania morfologii krwi z oceną liczby krwinek białych i płytek krwi. W zależności od wskazań klinicznych należy stosować przetoczenia płytek krwi i krwinek czerwonych oraz czynniki wzrostu, takie jak czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF). Podczas leczenia tiotepą i przez okres co najmniej 30 dni po przeszczepie zaleca się codzienne oznaczanie liczby krwinek białych i płytek krwi. DE/H/6942/001-002/IB/004 6 W okresie neutropenii należy rozważyć profilaktyczne lub empiryczne stosowanie leków przeciwko zakażeniom (bakteryjnym, grzybiczym, wirusowym) w profilaktyce i leczeniu zakażeń. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania tiotepy u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Ponieważ tiotepa jest metabolizowana głównie w wątrobie, należy zachować ostrożność podczas stosowania tiotepy u pacjentów, u których wcześniej występowały zaburzenia czynności wątroby, zwłaszcza u osób z ciężką niewydolnością wątroby. Podczas leczenia takich pacjentów, po przeszczepie zaleca się regularne monitorowanie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej i stężenia bilirubiny w surowicy w celu wczesnego wykrycia hepatotoksyczności. U pacjentów po przebytej radioterapii przewyższającej trzy cykle chemioterapii lub równoważnej, bądź u pacjentów po przeszczepie komórek macierzystych może wystąpić zwiększone ryzyko choroby zarostowej żył wątrobowych (patrz punkt 4.8). Należy zachować ostrożność u pacjentów z rozpoznanymi chorobami serca, a podczas stosowania tiotepy należy regularnie monitorować czynność serca. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami nerek, a podczas leczenia tiotepą okresowo monitorować czynność nerek. Tiotepa może wywierać toksyczny wpływ na płuca, który może się nakładać na działania innych leków cytotoksycznych (busulfan, fludarabina, cyklofosfamid) (patrz punkt 4.8). Wcześniejsze napromienianie mózgu lub czaszki i rdzenia kręgowego może przyczyniać się do wystąpienia ciężkich reakcji toksycznych (np. encefalopatii). Należy poinformować pacjenta o zwiększonym ryzyku rozwoju nowotworów wtórnych wskutek stosowania tiotepy, która jest znanym czynnikiem rakotwórczym u ludzi. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z żywymi atenuowanymi szczepionkami (z wyjątkiem szczepionek przeciwko żółtej febrze), fenytoiną i fosfenytoiną (patrz punkt 4.5). Tiotepy nie wolno stosować równocześnie z cyklofosfamidem, jeśli oba produkty lecznicze są obecne w tym samym schemacie leczenia kondycjonującego. Tiotepę należy podać po zakończeniu infuzji cyklofosfamidu (patrz punkt 4.5). Podczas jednoczesnego stosowania tiotepy i inhibitorów CYP2B6 lub CYP3A4 należy dokładnie monitorować stan kliniczny pacjenta (patrz punkt 4.5). Podobnie jak większość środków alkilujących, tiotepa może zaburzać płodność u mężczyzn i kobiet. Przed rozpoczęciem leczenia mężczyźni powinni postarać się o kriokonserwację nasienia i nie powinni dopuścić do poczęcia potomstwa w okresie leczenia i przez 3 miesiące po zakończeniu leczenia. Kobietom w wieku rozrodczym nie zaleca się zachodzenia w ciążę w trakcie leczenia i przez 6 miesięcy po jego zakończeniu (patrz punkt 4.6). Pacjentkom planującym posiadanie potomstwa po zakończeniu leczenia tiotepą, zaleca się konsultację w poradni genetycznej. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co oznacza, że produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

Specyficzne interakcje z tiotepą Nie należy podawać żywych szczepionek bakteryjnych i wirusowych pacjentom leczonym chemioterapeutykami immunosupresyjnymi, a pomiędzy zakończeniem leczenia a szczepieniem muszą upłynąć co najmniej trzy miesiące. Wydaje się, że tiotepa jest metabolizowana z udziałem CYP2B6 i CYP3A4. Jednoczesne podawanie tiotepy z inhibitorami CYP2B6 (na przykład klopidogrel i tyklopidyna) lub CYP3A4 (na przykład azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy, takie jak erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna i inhibitory proteazy) może prowadzić do zwiększenia stężenia tiotepy w osoczu i potencjalnego zmniejszenia stężenia aktywnego metabolitu TEPA. Jednoczesne podawanie induktorów cytochromu P450 (takich jak ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital) może prowadzić do zwiększenia metabolizmu tiotepy i w rezultacie do podwyższenia stężenia jej aktywnego metabolitu w osoczu. Dlatego podczas jednoczesnego stosowania tiotepy i tych produktów leczniczych należy dokładnie monitorować stan kliniczny pacjenta. Tiotepa jest słabym inhibitorem CYP2B6 i może przez to potencjalnie zwiększać w osoczu stężenia substancji metabolizowanych z udziałem CYP2B6, takich jak ifosfamid, tamoksyfen, bupropion, efawirenz i cyklofosfamid. CYP2B6 katalizuje metaboliczną konwersję cyklofosfamidu do jego aktywnej postaci 4-hydroksycyklofosfamidu (4-OHCP), dlatego jednoczesne stosowanie tiotepy może prowadzić do zmniejszenia stężenia aktywnego 4-OHCP. Zatem podczas jednoczesnego stosowania tiotepy i tych produktów leczniczych należy monitorować stan kliniczny pacjenta. Przeciwwskazania dotyczące jednoczesnego stosowania z innymi lekami Szczepionka przeciwko żółtej febrze: ryzyko śmiertelnej ogólnoustrojowej choroby wywołanej szczepieniem. Żywych szczepionek wirusowych i bakteryjnych nie wolno podawać pacjentom otrzymującym immunosupresyjny lek chemioterapeutyczny i muszą upłynąć co najmniej trzy miesiące pomiędzy zakończeniem leczenia a szczepieniem. Produkty lecznicze, których jednoczesne stosowanie nie jest zalecane Żywe szczepionki atenuowane (z wyjątkiem szczepionki przeciwko żółtej febrze): ryzyko ogólnoustrojowej choroby, która może zakończyć się zgonem. Ryzyko zwiększa się u osób, u których z powodu choroby podstawowej doszło już do immunosupresji. Jeśli to możliwe, w zastępstwie należy zastosować inaktywowaną szczepionkę wirusową (poliomyelitis). Fenytoina: ryzyko nasilenia drgawek w wyniku zmniejszenia wchłaniania fenytoiny w przewodzie pokarmowym przez lek cytotoksyczny lub ryzyko zwiększenia toksyczności i utraty skuteczności leku cytotoksycznego z powodu zwiększenia metabolizmu wątrobowego przez fenytoinę. Produkty lecznicze, których jednoczesne stosowanie należy rozważyć Cyklosporyna, takrolimus: nadmierna immunosupresja z ryzykiem limfoproliferacji. Alkilujące środki chemioterapeutyczne, takie jak tiotepa, hamują aktywność pseudocholinoesterazy w osoczu od 35% do 70%. Działanie sukcynylocholiny może być wydłużone o 5 do 15 minut. Tiotepy nie wolno stosować równocześnie z cyklofosfamidem, jeśli oba produkty lecznicze są obecne w tym samym schemacie leczenia kondycjonującego. Tiotepę należy podawać po zakończeniu infuzji cyklofosfamidu. Jednoczesne stosowanie tiotepy z innymi lekami mielosupresyjnymi lub mielotoksycznymi (takimi jak cyklofosfamid, melfalan, busulfan, fludarabina, treosulfan) może zwiększać ryzyko niepożądanych działań hematologicznych z powodu nakładających się profilów toksyczności tych produktów leczniczych. DE/H/6942/001-002/IB/004 8 Interakcje wspólne dla wszystkich leków cytotoksycznych W chorobach nowotworowych, ze względu na podwyższone ryzyko zakrzepicy, często stosowane są leki przeciwzakrzepowe. Ze względu na wysoką zmienność osobniczą stanu koagulacji podczas choroby nowotworowej i możliwe interakcje pomiędzy doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi i chemioterapeutykami przeciwnowotworowymi, w przypadku podjęcia decyzji o leczeniu pacjenta doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi należy zwiększyć częstość oznaczania wskaźnika INR (ang. International Normalised Ratio).

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania tiotepy zostało ocenione podczas przeglądu zdarzeń niepożądanych zgłoszonych w opublikowanych danych z badań klinicznych. W tych badaniach tiotepa była stosowana u łącznie 6 588 pacjentów dorosłych i 902 pacjentów z populacji dzieci i młodzieży w leczeniu kondycjonującym przed przeszczepieniem komórek macierzystych układu krwiotwórczego. Ciężkie działania toksyczne dotyczące układu hematologicznego, wątroby i układu oddechowego zostały uznane za spodziewane skutki leczenia kondycjonującego i procesu przeszczepu. Obejmują one zakażenia i chorobę przeszczep przeciwko gospodarzowi (GVHD), które, chociaż nie bezpośrednio związane z leczeniem, były głównymi przyczynami zachorowalności i śmiertelności, zwłaszcza w przypadku allogenicznych HPCT. Najczęściej występujące działania niepożądane zgłaszane podczas stosowania różnych schematów leczenia kondycjonującego zawierających tiotepę to: zakażenia, cytopenia, ostra GVHD, przewlekła GVHD, zaburzenia żołądka i jelit, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego i zapalenie błon śluzowych. DE/H/6942/001-002/IB/004 8 Leukoencefalopatia U pacjentów dorosłych, młodzieży i dzieci, którzy wcześniej byli wielokrotnie poddawani chemioterapii, w tym leczeniu metotreksatem i radioterapią, po leczeniu tiotepą stwierdzano przypadki leukoencefalopatii, w niektórych przypadkach zakończonej zgonem. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Dorośli Poniżej, według klasyfikacji układów i narządów i częstości występowania, zestawiono działania niepożądane uznane za co najmniej prawdopodobnie związane z leczeniem kondycjonującym zawierającym tiotepę, które były zgłaszane u dorosłych pacjentów częściej niż w pojedynczych przypadkach. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Częstość występowania jest określona jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Bardzo często: Zwiększona podatność na zakażenia Sepsa Niezbyt często: Zespół wstrząsu toksycznego Często: Wtórny nowotwór złośliwy związany z leczeniem Bardzo często: Leukopenia Trombocytopenia Neutropenia z gorączką Niedokrwistość Pancytopenia Granulocytopenia Bardzo często: Ostra choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi Przewlekła choroba przeszczep przeciwko g ospodarzowi Często: Nadwrażliwość Często: Niedoczynność przysadki mózgowej Bardzo często: Jadłowstręt Zmniejszony apetyt Hiperglikemia Bardzo często: Stan splątania Zaburzenia stanu psychicznego Często: Niepokój Niezbyt często: Majaczenie Nerwowość Omamy Pobudzenie Zakażenia i zarażenia Zwiększona podatność na Zespół wstrząsu pasożytnicze zakażenia toksycznego Sepsa Nowotwory łagodne, Wtórny nowotwór złośliwe i nieokreślone złośliwy związany (w tym torbiele i polipy) z leczeniem Zaburzenia krwi i układu Leukopenia chłonnego Trombocytopenia Neutropenia z gorączką Niedokrwistość Pancytopenia Granulocytopenia Zaburzenia układu Ostra choroba przeszczep Nadwrażliwość immunologicznego przeciwko gospodarzowi Przewlekła choroba przeszczep przeciwko g ospodarzowi Zaburzenia Niedoczynność endokrynologiczne przysadki mózgowej Zaburzenia metabolizmu Jadłowstręt i odżywiania Zmniejszony apetyt Hiperglikemia Zaburzenia psychiczne Stan splątania Niepokój Majaczenie Zaburzenia stanu Nerwowość psychicznego Omamy Pobudzenie DE/H/6942/001-002/IB/004 9 Bardzo często: Zawroty głowy Ból głowy Niewyraźne widzenie Encefalopatia Drgawki Zaburzenia czucia Często: Tętniak wewnątrzczaszkowy Zaburzenia pozapiramidowe Zaburzenia funkcji poznawczych K rwotok mózgowy Częstość nieznana: Leukoencefalopatia Bardzo często: Zapalenie spojówek Często: Zaćma Bardzo często: Osłabienie słuchu Ototoksyczność Szumy uszne Bardzo często: Zaburzenia rytmu serca Często: Tachykardia Niewydolność serca Niezbyt często: Kardiomiopatia Zapalenie mięśnia sercowego Bardzo często: Obrzęk limfatyczny Nadciśnienie tętnicze Często: Krwotok Zator Bardzo często: Idiopatyczne zapalenie płuc Krwawienie z nosa Często: Obrzęk płuc Kaszel Zapalenie pęcherzyków płucnych Niezbyt często: Niedotlenienie Bardzo często: Nudności Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej Zapalenie przełyku Wymioty Biegunka Niestrawność Ból brzucha Zapalenie jelit Zapalenie jelita grubego Często: Zaparcie Perforacja przewodu pokarmowego Niedrożność jelit Niezbyt często: Owrzodzenie przewodu pokarmowego Bardzo często: Choroba zarostowa żył wątrobowych Powiększenie wątroby Żółtaczka Bardzo często: Wysypka Świąd Łysienie Często: Rumień Niezbyt często: Zaburzenia pigmentacji Erytrodermia łuszczycowa Częstość nieznana: Ciężkie, toksyczne reakcje skórne, w tym przypadki zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznej martwicy naskórka Bardzo często: Ból pleców Ból mięśni Ból stawów Zaburzenia układu Zawroty głowy Tętniak Leukoencefalopatia nerwowego Ból głowy wewnątrzczaszkowy Niewyraźne Zaburzenia widzenie pozapiramidowe Encefalopatia Zaburzenia funkcji Drgawki poznawczych Zaburzenia czucia K rwotok mózgowy Zaburzenia oka Zapalenie spojówek Zaćma Zaburzenia ucha Osłabienie słuchu i błędnika Ototoksyczność Szumy uszne Zaburzenia serca Zaburzenia rytmu serca Tachykardia Kardiomiopatia Niewydolność serca Zapalenie mięśnia sercowego Zaburzenia naczyniowe Obrzęk limfatyczny Krwotok Nadciśnienie tętnicze Zator Zaburzenia układu Idiopatyczne zapalenie płuc Obrzęk płuc Niedotlenienie oddechowego, klatki Krwawienie z nosa Kaszel piersiowej i śródpiersia Zapalenie pęcherzyków płucnych Zaburzenia żołądka Nudności Zaparcie Owrzodzenie i jelit Zapalenie błony Perforacja przewodu przewodu śluzowej jamy ustnej pokarmowego pokarmowego Zapalenie przełyku Niedrożność jelit Wymioty Biegunka Niestrawność Ból brzucha Zapalenie jelit Zapalenie jelita grubego Zaburzenia wątroby i dróg Choroba żółciowych zarostowa żył wątrobowych Powiększenie wątroby Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki Wysypka Rumień Zaburzenia Ciężkie, toksyczne podskórnej Świąd pigmentacji reakcje skórne, w tym Łysienie Erytrodermia przypadki zespołu łuszczycowa Stevensa-Johnsona i toksycznej martwicy naskórka Zaburzenia mięśniowo - Ból pleców szkieletowe i tkanki Ból mięśni łącznej Ból stawów DE/H/6942/001-002/IB/004 10 Bardzo często: Krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego Często: Problemy z oddawaniem moczu Oliguria Niewydolność nerek Zapalenie pęcherza moczowego Krwiomocz Bardzo często: Brak plemników w ejakulacie Brak miesiączki Krwawienie z macicy Często: Objawy menopauzalne Niepłodność u kobiet Niepłodność u mężczyzn Bardzo często: Gorączka Osłabienie Dreszcze Obrzęki uogólnione Stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia Ból w miejscu wstrzyknięcia Zapalenie błon śluzowych Często: Niewydolność wielonarządowa Ból Bardzo często: Zwiększenie masy ciała Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi Zwiększenie aktywności aminotransferaz Zwiększenie aktywności amylazy we krwi Często: Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi Zwiększenie stężenia mocznika we krwi Zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy Zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej Zaburzenia nerek i dróg Krwotoczne zapalenie Problemy moczowych pęcherza moczowego z oddawaniem moczu Oliguria Niewydolność nerek Zapalenie pęcherza moczowego Krwiomocz Zaburzenia układu Brak plemników Objawy rozrodczego i piersi w ejakulacie menopauzalne Brak miesiączki Niepłodność Krwawienie z macicy u kobiet Niepłodność u mężczyzn Zaburzenia ogólne i stany Gorączka Niewydolność w miejscu podania Osłabienie wielonarządowa Dreszcze Ból Obrzęki uogólnione Stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia Ból w miejscu wstrzyknięcia Zapalenie błon śluzowych Badania diagnostyczne Zwiększenie masy ciała Zwiększenie Zwiększenie stężenia stężenia kreatyniny bilirubiny we krwi we krwi Zwiększenie aktywności Zwiększenie aminotransferaz stężenia mocznika Zwiększenie aktywności we krwi amylazy we krwi Zwiększenie aktywności gamma- glutamylotransferazy Zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej Dzieci i młodzież Poniżej, według klasyfikacji układów i narządów i częstości występowania, zestawiono działania niepożądane uznane za co najmniej prawdopodobnie związane z leczeniem kondycjonującym zawierającym tiotepę, które były zgłaszane u dzieci i młodzieży częściej niż w pojedynczych przypadkach. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Częstość występowania jest określona jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do<1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). DE/H/6942/001-002/IB/004 11 Bardzo często: Zwiększona podatność na zakażenia Sepsa Często: Plamica małopłytkowa Bardzo często: i Często: Wtórny nowotwór złośliwy związany z leczeniem Bardzo często: Trombocytopenia Neutropenia z gorączką Niedokrwistość Pancytopenia Granulocytopenia Bardzo często: Ostra choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi Przewlekła choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi Bardzo często: eN iedoczynność przysadki mózgowej Niedorozwój gonad Niedoczynność tarczycy Bardzo często: Jadłowstręt Hiperglikemia Bardzo często: Zaburzenia stanu psychicznego Często: Zaburzenia psychiczne wywołane ogólnym stanem zdrowia Bardzo często: Ból głowy Encefalopatia Drgawki Krwotok mózgowy Zaburzenia pamięci Niedowład Często: Ataksja Częstość nieznana: Leukoencefalopatia Bardzo często: Osłabienie słuchu Bardzo często: Zatrzymanie akcji serca Często: Niewydolność sercowonaczyniowa Niewydolność serca Bardzo często: Krwotok Często: Nadciśnienie tętnicze Bardzo często: Zapalenie pęcherzyków płucnych Często: Idiopatyczne zapalenie płuc Krwotok płucny Obrzęk płuc Krwawienia z nosa Niedotlenienie Zatrzymanie oddychania Częstość nieznana: Tętnicze nadciśnienie płucne Bardzo często: Nudności Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej Wymioty Biegunka Ból brzucha Często: Zapalenie jelit Niedrożność jelit Bardzo często: Choroba zarostowa żył wątrobowych Często: Niewydolność wątroby DE/H/6942/001-002/IB/004 12 Bardzo często: Wysypka Rumień Łuszczenie się skóry Zaburzenia pigmentacji Częstość nieznana: Ciężkie, toksyczne reakcje skórne, w tym przypadki zespołu Stevensa- Johnsona i toksycznej martwic naskórka Bardzo często: Zahamowanie wzrostu Bardzo często: Zaburzenia pęcherza moczowego Często: Niewydolność nerek Krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego Bardzo często: Gorączka Zapalenie błon śluzowych Ból Niewydolność wielonarządowa Bardzo często: Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi Zwiększenie aktywności aminotransferaz Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej Często: Zwiększenie stężenia mocznika we krwi Zaburzenia elektrolitowe we krwi Wydłużenie czasu protrombinowego alaninowej Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49-21-301 faks: +48 22 49-21-309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.