Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Rivaroxabanum 15 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 4 lata (opakowanie nieotwarte)
- 4 godzin (po sporządzeniu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Celuloza mikrokrystaliczna; Laktoza jednowodna; Kroskarmeloza sodowa; Hypromeloza; Sodu laurylosiarczan; Magnezu stearynian; Otoczka; Hypromeloza 2910; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 4000; Żelaza tlenek czerwony (E 172) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) w jednej tabletce (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- czerwony brązowy okrągły nadruk: 15 nadruk: 20
Rivaroxaban Synoptis, 15 mg: czerwone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „15” na jednej stronie oraz gładkie po drugiej stronie. Rivaroxaban Synoptis, 20 mg: brązowoczerwone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „20” na jednej stronie oraz gładkie po drugiej stronie. Wielkość opakowania: 14, 28, 42 tabletki powlekane. źródło: Ulotka, pkt 6 - czerwony okrągły nadruk: 15
Czerwone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „15” na jednej stronie oraz gładkie po drugiej stronie. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Rywaroksaban wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Stwierdzono działania niepożądane takie jak: omdlenia (częstość: niezbyt często) i zawroty głowy (częstość: często) (patrz punkt 4.8). Pacjenci, u których wystąpią takie działania niepożądane nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
79 pozycji, według częstości
- często: Zaburzenia krwi i układu chłonnego; Niedokrwistość (w tym wynik odpowiedniego parametru laboratoryjnego); Zaburzenia układu immunologicznego; Zaburzenia układu nerwowego; Zawroty głowy; ból głowy; Zaburzenia oka; Krwotok oczny (w tym krwotok podspojówkowy); Zaburzenia serca; Zaburzenia naczyniowe; Niedociśnienie tętnicze; krwiak; Zaburzenia układu oddechowego; klatki piersiowej i śródpiersia; Krwawienie z nosa; krwioplucie; Zaburzenia żołądka i jelit; Krwawienie z dziąseł; krwotok z przewodu pokarmowego (w tym krwotok z odbytnicy); bóle brzucha oraz żołądka i jelit; niestrawność; nudności; zaparcieA; biegunka; wymiotyA; Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych; Zwiększenie aktywności aminotransferaz; Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej; Świąd (w tym niezbyt częste przypadki świądu uogólnionego); wysypka; siniaczenie; krwotok skórny i podskórny; Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej; Ból kończynyA; Zaburzenia nerek i dróg moczowych; Krwotok z układu moczowo-płciowego (w tym krwiomocz i nadmierne krwawienie miesiączkoweB); zaburzenie czynności nerek (w tym zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie stężenia mocznika we krwi); Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania; GorączkaA; obrzęk obwodowy; zmniejszenie siły i energii (w tym zmęczenie i astenia); Badania diagnostyczne; Urazy zatrucia i powikłania po zabiegach; Krwotok po zabiegu (w tym niedokrwistość pooperacyjna i krwotok z rany); stłuczenie; wydzielina z ranyA
- niezbyt często: Nadpłytkowość (w tym zwiększenie liczby płytek krwi)A; trombocytopenia; Reakcja alergiczna; alergiczne zapalenie skóry; obrzęk naczynioruchowy i obrzęk alergiczny; Krwotok mózgowy i śródczaszkowy; omdlenie; Tachykardia; Suchość błony śluzowej jamy ustnej; Zaburzenia czynności wątroby; zwiększenie stężenia bilirubiny; zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznejA; zwiększenie aktywności GGTA; Pokrzywka; Wylew krwi do stawu; Złe samopoczucie (w tym niemoc); Zwiększenie aktywności LDHA; zwiększenie aktywności lipazyA; zwiększenie aktywności amylazyA
- rzadko: Żółtaczka; zwiększenie stężenia sprzężonej bilirubiny (z lub bez towarzyszącego zwiększenia aktywności AlAT); cholestaza; zapalenie wątroby (w tym uszkodzenie komórek wątroby); Krwawienie domięśniowe; Obrzęk miejscowyA; Tętniak rzekomyC
- bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna, w tym wstrząs anafilaktyczny; Zespół Stevensa- Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; zespół DRESS
- częstość nieznana: Zespół ciasnoty przedziałów powięziowych w następstwie krwawienia; Niewydolność nerek/ostra niewydolność nerek; wtórna do krwawienia; wystarczającego do spowodowania hipoperfuzji
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat
źródło: „Dlatego nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 18 lat we wskazaniach innych niż leczenie ŻChZZ i profilaktyka nawrotów ŻChZZ.” · ChPL, pkt 4.2
- nie zaleca się poniżej 30 kg
źródło: „Lek Rivaroxaban Synoptis nie jest zalecany dla dzieci o masie ciała poniżej 30 kg.” · Ulotka, pkt 2
- stosowanie od 30 kg (dzieci, młodzież)
źródło: „• Zalecana dawka dla dzieci i młodzieży o masie ciała od 30 kg do poniżej 50 kg to jedna tabletka leku Rivaroxaban Synoptis, 15 mg raz na dobę.” · Ulotka, pkt 3
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 15 mg w pierwszym dniu · dorośli · pod nagłówkiem „Pominięcie przyjęcia leku Rivaroxaban Synoptis”
źródło: „Nie przyjmować więcej niż dwie tabletki 15 mg w ciągu jednego dnia.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Dzieci zmieniające leczenie z produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis na VKA muszą kontynuować przyjmowanie produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis przez 48 godzin po pierwszej dawce VKA. Po 2 dniach jednoczesnego podawania należy wykonać badanie INR przed następną zaplanowaną dawką produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis. Zaleca się kontynuowanie jednoczesnego podawania produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis i VKA, aż INR będzie ≥ 2,0. Po przerwaniu stosowania produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis wiarygodne badania INR można wykonać 24 godziny po ostatniej dawce (patrz powyżej i punkt 4.5).” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dorośli
„Dorośli Ograniczone dane kliniczne wskazują, że u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 mL/min) znacznie zwiększa się stężenie rywaroksabanu w osoczu krwi. Z tego względu należy zachować ostrożność stosując rywaroksaban w tej grupie pacjentów. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis u pacjentów z klirensem kreatyniny < 15 mL/min (patrz punkty 4.4 i 5.2). U pacjentów z umiarkowanym (klirens kreatyniny 30-49 mL/min) lub ciężkim (klirens kreatyniny 15- 29 mL/min) zaburzeniem czynności nerek obowiązują następujące zalecenia dotyczące dawkowania:”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież - Dzieci i młodzież z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego 50-80 mL/min/1,73 m2): nie ma potrzeby dostosowania dawki, na podstawie danych u dorosłych i ograniczonych danych u dzieci i młodzieży (patrz punkt 5.2). - Dzieci i młodzież z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego <50 mL/min/1,73 m2): Produkt leczniczy Rivaroxaban Synoptis nie jest zalecany, ponieważ nie ma dostępnych danych klinicznych (patrz punkt 4.4).”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności rywaroksabanu u dzieci w wieku od 0 do 18 lat we wskazaniu profilaktyki udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową. Dane nie są dostępne. Dlatego nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 18 lat we wskazaniach innych niż leczenie ŻChZZ i profilaktyka nawrotów ŻChZZ.”
- Dorośli: „Dorośli Produkt leczniczy Rivaroxaban Synoptis przyjmuje się doustnie. Tabletki należy przyjmować razem z jedzeniem (patrz punkt 5.2).”
Dzieci i młodzież o masie ciała 30 kg do 50 kg
„Dzieci i młodzież o masie ciała 30 kg do 50 kg Produkt leczniczy Rivaroxaban Synoptis jest przeznaczony do podania doustnego. Pacjenta należy poinformować, aby połykał tabletkę popijając płynem. Należy przyjmować ją z posiłkiem (patrz punkt 5.2). Tabletki należy przyjmować w odstępie około 24 godzin. Jeśli pacjent wypluje natychmiast dawkę lub zwymiotuje w ciągu 30 minut od otrzymania dawki, należy podać nową dawkę. Jednak jeśli pacjent zwymiotuje po upływie 30 minut od przyjęcia, nie należy ponownie podawać dawki, a następną dawkę należy przyjąć w zaplanowanym czasie.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę, co jest również zalecaną dawką maksymalną.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka do początkowego leczenia ostrej ZŻG lub ZP to 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze trzy tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę do kontynuacji leczenia i profilaktyki nawrotowej ZŻG i ZP.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Stosowanie produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobą wątroby, która wiąże się z koagulopatią i ryzykiem istotnego klinicznie krwawienia, w tym u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg klasyfikacji Child-Pugh (patrz punkty 4.3 i 5.2). Nie ma danych klinicznych dotyczących dzieci z zaburzeniami czynności wątroby.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma potrzeby zmiany dawkowania (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności rywaroksabanu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W związku z możliwym szkodliwym wpływem na reprodukcję, ryzykiem wewnętrznego krwawienia i potwierdzeniem, że rywaroksaban przenika przez łożysko, stosowanie produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis jest przeciwwskazane w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). Kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zajścia w ciążę podczas leczenia rywaroksabanem.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności rywaroksabanu u matek karmiących piersią. Badania na zwierzętach wskazują, że rywaroksaban jest wydzielany do mleka. Z tego względu stosowanie produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Nie przeprowadzono specyficznych badań rywaroksabanu u ludzi, w celu oceny wpływu na płodność. W badaniu dotyczącym płodności samców i samic szczurów nie zaobserwowano takiego wpływu (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Lek Rivaroxaban Synoptis należy przyjmować w czasie jedzenia.”
- jedzenie i napoje: „Każdą dawkę leku Rivaroxaban Synoptis należy przyjmować podczas posiłku, popijając napojem (np. wodą lub sokiem).”
źródło: Ulotka, pkt 3
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Rivaroxaban Synoptis
Kiedy nie przyjmować leku Rivaroxaban Synoptis
- jeśli pacjent ma uczulenie na rywaroksaban lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- jeśli u pacjenta występuje nadmierne krwawienie,
- jeśli u pacjenta występuje choroba lub stan narządu ciała prowadzące do zwiększonego ryzyka
poważnego krwawienia (np. wrzód żołądka, uraz lub krwawienie do mózgu, ostatnio przebyty
zabieg chirurgiczny mózgu lub oczu),
- jeśli pacjent przyjmuje inne leki zapobiegające krzepnięciu krwi (np. warfarynę, dabigatran,
apiksaban lub heparynę), z wyjątkiem zmiany leczenia przeciwzakrzepowego lub jeśli heparyna
podawana jest w celu utrzymania drożności cewnika w żyle lub tętnicy,
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby, która prowadzi do zwiększonego ryzyka krwawienia,
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią.
Nie wolno stosować leku Rivaroxaban Synoptis, a także należy poinformować lekarza, jeżeli
pacjent przypuszcza, że zaistniały u niego opisane powyżej okoliczności.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Rivaroxaban Synoptis należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.
Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Rivaroxaban Synoptis
- jeśli u pacjenta występuje zwiększone ryzyko krwawienia, w takich stanach, jak:
• ciężka choroba nerek w przypadku dorosłych oraz umiarkowana lub ciężka choroba nerek w
przypadku dzieci i młodzieży, ponieważ czynność nerek może mieć wpływ na ilość leku
oddziałującego w organizmie pacjenta,
• zaburzenia krzepnięcia krwi,
• przyjmowanie innych leków zapobiegających krzepnięciu krwi (np. warfaryna, eteksylan
dabigatranu, apiksaban lub heparyna) przy zmianie leczenia przeciwzakrzepowego lub kiedy
heparyna podawana jest w celu utrzymania drożności cewnika w żyle lub tętnicy (patrz punkt
„Lek Rivaroxaban Synoptis a inne leki”),
• bardzo podwyższone ciśnienie krwi, które nie zmniejsza się pomimo stosowania leków,
• choroby żołądka lub jelit, które mogą powodować krwawienie np. zapalenie jelit i żołądka lub
zapalenie przełyku (gardło i przełyk) np. z powodu choroby refluksowej przełyku (cofanie się
kwasu żołądkowego do przełyku) lub nowotwory zlokalizowane w żołądku lub jelitach lub
układzie płciowym lub układzie moczowym,
• choroba naczyń krwionośnych tylnej części gałek ocznych (retinopatia),
• choroba płuc, w której oskrzela są rozszerzone i wypełnione ropą (rozstrzenie oskrzeli) lub
wcześniejsze krwawienie z płuc,
- u pacjentów z protezami zastawek,
- jeśli u pacjenta występuje zaburzenie zwane zespołem antyfosfolipidowym (zaburzenie układu
odpornościowego powodujące zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów), pacjent powinien
powiadomić o tym lekarza, który podejmie decyzję o ewentualnej zmianie leczenia,
- jeśli u pacjenta stwierdzono nieprawidłowe ciśnienie krwi lub planowany jest zabieg chirurgiczny
lub inne leczenie mające na celu usunięcie zakrzepu z płuc.
Jeśli pacjent przypuszcza, że istnieją u niego opisane powyżej stany należy poinformować
lekarza przed zastosowaniem leku Rivaroxaban Synoptis. Lekarz zadecyduje, czy zastosować ten lek
oraz czy pacjenta należy poddać szczególnie dokładnej obserwacji.
Jeśli pacjent musi być poddany operacji
- trzeba bardzo dokładnie przestrzegać zaleceń lekarza, dotyczących przyjęcia leku Rivaroxaban
Synoptis w ściśle określonym czasie przed lub po operacji,
- jeśli w trakcie operacji planowane jest cewnikowanie lub wykonanie nakłucia kręgosłupa (np. dla
znieczulenia zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego lub złagodzenia bólu):
• bardzo ważne jest, aby przyjąć lek Rivaroxaban Synoptis przed i po wykonaniu nakłucia lub
usunięciu cewnika, zgodnie z zaleceniami lekarza,
• należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpią drętwienie lub osłabienie nóg,
zaburzenia czynności jelit lub pęcherza moczowego po zakończeniu znieczulenia, ponieważ w
takim przypadku konieczne jest natychmiastowe leczenie.
Dzieci i młodzież
Lek Rivaroxaban Synoptis nie jest zalecany dla dzieci o masie ciała poniżej 30 kg.
Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania rywaroksabanu u dzieci i młodzieży we
wskazaniach dla dorosłych.
Lek Rivaroxaban Synoptis a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które
wydawane są bez recepty.
- Jeśli pacjent przyjmuje
• niektóre leki stosowane w zakażeniach grzybiczych (np. flukonazol, itrakonazol, worykonazol,
pozakonazol), chyba że są one stosowane jedynie miejscowo na skórę,
• ketokonazol w tabletkach (stosowany w leczeniu zespołu Cushinga, w przebiegu którego
organizm wytwarza zbyt dużo kortyzolu),
• niektóre leki stosowane w zakażeniach bakteryjnych (np. klarytromycyna, erytromycyna),
• niektóre leki przeciwwirusowe stosowane w zakażeniu HIV lub leczeniu AIDS (np. rytonawir),
• inne leki stosowane w celu zmniejszenia krzepliwości krwi (np. enoksaparyna, klopidogrel lub
antagoniści witaminy K, takie jak warfaryna lub acenokumarol),
• leki przeciwzapalne i przeciwbólowe (np. naproksen lub kwas acetylosalicylowy),
• dronedaron, lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca,
• niektóre leki stosowane w leczeniu depresji (selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu
serotoniny (SSRI) lub inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI)).
Jeśli pacjent przypuszcza, że istnieją u niego opisane powyżej stany należy poinformować
lekarza przed zastosowaniem leku Rivaroxaban Synoptis, ponieważ działanie leku Rivaroxaban
Synoptis może być nasilone, jeśli stosuje się jednocześnie z wyżej wymienionymi lekami. Lekarz
zadecyduje, czy zastosować ten lek oraz czy pacjenta należy poddać szczególnie dokładnej
obserwacji.
Jeśli lekarz uważa, że u pacjenta występuje podwyższone ryzyko rozwoju owrzodzenia żołądka lub
dwunastnicy, może on zastosować leczenie zapobiegające chorobie wrzodowej.
- Jeśli pacjent przyjmuje
• niektóre leki stosowane w leczeniu padaczki (fenytoina, karbamazepina, fenobarbital),
• ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum), lek ziołowy stosowany w depresji,
• ryfampicynę, która należy do grupy antybiotyków.
Jeśli pacjent przypuszcza, że istnieją u niego opisane powyżej stany, należy poinformować
lekarza przed zastosowaniem leku Rivaroxaban Synoptis, ponieważ działanie leku Rivaroxaban
Synoptis może być zmniejszone, jeśli podaje się go razem z wyżej wymienionymi lekami. Lekarz
zadecyduje, czy zastosować lek Rivaroxaban Synoptis oraz czy pacjenta należy poddać szczególnie
dokładnej obserwacji.
Ciąża i karmienie piersią
Nie stosować leku Rivaroxaban Synoptis jeśli pacjentka jest w ciąży lub jeśli karmi piersią. Jeżeli
istnieje ryzyko, że pacjentka może zajść w ciążę, należy w czasie przyjmowania leku Rivaroxaban
Synoptis zastosować skuteczną metodę antykoncepcji. Jeśli w czasie stosowania leku Rivaroxaban
Synoptis pacjentka zajdzie w ciążę, należy natychmiast poinformować o tym lekarza, który zdecyduje
o dalszym leczeniu.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Rivaroxaban Synoptis może jednak powodować zawroty głowy (częste działania niepożądane) i
omdlenia (niezbyt częste działania niepożądane) (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
Pacjenci, u których występują te działania niepożądane nie powinni prowadzić pojazdów, jeździć na
rowerze ani obsługiwać narzędzi lub maszyn.
Lek Rivaroxaban Synoptis zawiera laktozę jednowodną i sód
Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Tak jak inne leki o podobnym działaniu zmniejszającym tworzenie się zakrzepów krwi, lek
Rivaroxaban Synoptis może powodować krwawienie, które potencjalnie może zagrażać życiu.
Nadmierne krwawienie może prowadzić do nagłego spadku ciśnienia krwi (wstrząsu). Nie zawsze
będą to oczywiste czy widoczne oznaki krwawienia.
Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli wystąpi którekolwiek z następujących działań
niepożądanych:
- Oznaki krwawienia
• krwawienie do mózgu lub wnętrza czaszki (objawy mogą obejmować ból głowy, jednostronny
niedowład, wymioty, drgawki, obniżenie poziomu świadomości i sztywność karku. Ciężki,
nagły przypadek medyczny. Należy natychmiast wezwać pomoc lekarską!),
• długie lub nadmierne krwawienie,
• nietypowe osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, wystąpienie obrzęku o
nieznanej przyczynie, duszność, ból w klatce piersiowej lub dławica piersiowa.
Lekarz może zadecydować o konieczności bardzo dokładnej obserwacji pacjenta lub zmianie sposobu
leczenia.
- Oznaki ciężkich reakcji skórnych
• rozległa, ostra wysypka skórna, powstawanie pęcherzy lub zmiany na błonie śluzowej np.
języka lub oczu (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
• reakcja na lek powodująca wysypkę, gorączkę, zapalenie narządów wewnętrznych, zaburzenia
hematologiczne i ogólnoustrojowe (zespół DRESS).
Częstość występowania tych działań niepożądanych jest bardzo rzadka (maksymalnie 1 na 10 000
osób).
- Oznaki ciężkich reakcji alergicznych
• obrzęk twarzy, ust, jamy ustnej, języka lub gardła; pokrzywka i trudności w oddychaniu; nagły
spadek ciśnienia krwi.
Częstość występowania ciężkich reakcji uczuleniowych jest bardzo rzadka (reakcje anafilaktyczne w
tym wstrząs anafilaktyczny może wystąpić u maksymalnie 1 na 10 000 osób) i niezbyt częsta (obrzęk
naczynioruchowy i obrzęk alergiczny może wystąpić u 1 na 100 osób).
Ogólna lista możliwych działań niepożądanych u dorosłych, dzieci i młodzieży:
- Często (mogą wystąpić u 1 na 10 pacjentów)
- zmniejszenie liczby krwinek czerwonych co może spowodować bladość skóry i być przyczyną
osłabienia lub duszności,
- krwawienie z żołądka lub jelita, krwawienie z układu moczowo-płciowego (w tym krew w moczu i
ciężkie krwawienia menstruacyjne), krwawienie z nosa, krwawienie dziąseł,
- krwawienie do oka (w tym krwawienie z białkówki oka),
- krwawienie do tkanek lub jam ciała (krwiak, siniaczenie),
- pojawienie się krwi w plwocinie (krwioplucie) podczas kaszlu,
- krwawienie ze skóry lub krwawienie podskórne,
- krwawienie po operacji,
- sączenie się krwi lub płynu z rany po zabiegu chirurgicznym,
- obrzęk kończyn,
- ból kończyn,
- zaburzenia czynności nerek (można zaobserwować w badaniach wykonanych przez lekarza),
- gorączka,
- ból żołądka, niestrawność, uczucie mdłości (nudności) lub wymioty, zaparcie, biegunka,
- obniżone ciśnienie tętnicze krwi (objawami mogą być zawroty głowy lub omdlenia po wstaniu),
- ogólne obniżenie siły i energii (osłabienie, zmęczenie), ból głowy, zawroty głowy,
- wysypka, swędzenie skóry,
- zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych, co może być widoczne w wynikach
badania krwi.
Niezbyt często (mogą wystąpić u 1 na 100 pacjentów)
- krwawienie do mózgu lub wewnątrz czaszki (patrz powyższe oznaki krwawienia),
- krwawienie do stawu powodujące ból i obrzęk,
- trombocytopenia (mała liczba płytek krwi, komórek biorących udział w krzepnięciu krwi),
- reakcje alergiczne, w tym alergiczne reakcje skórne,
- zaburzenia czynności wątroby (można zaobserwować w badaniach wykonanych przez lekarza),
- wyniki badania krwi mogą wykazać zwiększenie stężenia bilirubiny, aktywności niektórych
enzymów trzustkowych lub wątrobowych lub liczby płytek krwi,
- omdlenia,
- złe samopoczucie,
- przyspieszone tętno,
- suchość w jamie ustnej,
- pokrzywka.
Rzadko (mogą wystąpić u 1 na 1000 pacjentów)
- krwawienie do mięśni,
- cholestaza (zastój żółci), zapalenie wątroby w tym uszkodzenie komórek wątroby,
- zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka),
- obrzęk miejscowy,
- zbieranie się krwi (krwiak) w pachwinie jako powikłanie procedury cewnikowania serca, kiedy
cewnik wprowadzany jest do tętnicy w nodze (tętniak rzekomy).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- niewydolność nerek po ciężkim krwawieniu,
- podwyższone ciśnienie w mięśniach nóg i rąk występujące po krwawieniu, co może prowadzić do
bólu, obrzęku, zmiany odczuwania, drętwienia lub porażenia (zespół ciasnoty przedziałów
powięziowych po krwawieniu).
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Ogólnie działania niepożądane obserwowane u dzieci i młodzieży leczonych rywaroksabanem były
podobne pod względem rodzaju do tych obserwowanych u dorosłych i miały głównie nasilenie
łagodne do umiarkowanego.
Działania niepożądane obserwowane częściej u dzieci i młodzieży:
Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów)
- ból głowy,
- gorączka,
- krwawienie z nosa, wymioty.
Często (mogą wystąpić u 1 na 10 pacjentów)
- szybkie bicie serca,
- wyniki badania krwi mogą wykazać zwiększenie stężenia bilirubiny (barwnika żółciowego),
- małopłytkowość (mała liczba płytek, które są komórkami pomagającymi w krzepnięciu krwi),
- nadmierne krwawienie miesiączkowe.
Niezbyt często (mogą wystąpić u 1 na 100 pacjentów)
- wyniki badania krwi mogą wykazać zwiększenie podkategorii bilirubiny (bilirubiny bezpośredniej,
barwnika żółciowego).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks:
+48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Czynne krwawienie o znaczeniu klinicznym.
Nieprawidłowości i stany stanowiące znaczne ryzyko wystąpienia ciężkich krwawień. Obejmują one
czynne lub ostatnio przebyte owrzodzenia w obrębie przewodu pokarmowego, nowotwór złośliwy z
wysokim ryzykiem krwawienia, przebyty ostatnio uraz mózgu lub kręgosłupa, przebyty ostatnio
zabieg chirurgiczny mózgu, kręgosłupa lub okulistyczny, ostatnio przebyty krwotok
wewnątrzczaszkowy, stwierdzona lub podejrzewana obecność żylaków przełyku, żylno-tętnicze wady
rozwojowe, tętniak naczyniowy lub poważne nieprawidłowości w obrębie naczyń
wewnątrzrdzeniowych lub śródmózgowych.
Jednoczesne leczenie innymi produktami przeciwzakrzepowymi np. heparyną niefrakcjonowaną,
heparynami drobnocząsteczkowymi (enoksaparyna, dalteparyna itp.), pochodnymi heparyny
(fondaparynuks itp.), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, eteksylan dabigatranu,
apiksaban, itp.), z wyjątkiem szczególnego przypadku zmiany leczenia przeciwzakrzepowego (patrz
punkt 4.2) lub jeżeli heparyna niefrakcjonowana podawana jest w dawkach koniecznych do
utrzymania drożności cewnika żył głównych lub tętnic (patrz punkt 4.5).
Choroba wątroby związana z koagulopatią i ryzykiem krwawienia o znaczeniu klinicznym, w tym
marskość wątroby stopnia B i C wg klasyfikacji Child-Pugh (patrz punkt 5.2).
Ciąża i karmienie piersią (patrz punkt 4.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W czasie leczenia zalecany jest nadzór kliniczny zgodnie z praktyką leczenia przeciwzakrzepowego.
Ryzyko krwotoku
Podobnie jak w przypadku innych produktów przeciwzakrzepowych, pacjenci otrzymujący
rywaroksaban są ściśle monitorowani pod kątem objawów krwawienia. W przypadku zwiększonego
ryzyka krwotoków zaleca się ostrożne stosowanie produktu leczniczego. Należy przerwać stosowanie
produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis jeśli wystąpi ciężki krwotok (patrz punkt 4.9).
W badaniach klinicznych w trakcie długotrwałego leczenia rywaroksabanem w porównaniu z
leczeniem VKA częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. krwawienie z nosa, dziąseł,
przewodu pokarmowego, moczowo-płciowego, w tym nieprawidłowe krwawienie z pochwy lub
nadmierne krwawienie miesiączkowe) i niedokrwistość. Tak więc, oprócz odpowiedniego nadzoru
klinicznego, badania laboratoryjne hemoglobiny/hematokrytu mogłyby być przydatne do wykrywania
utajonego krwawienia i określenia ilościowego znaczenia klinicznego jawnego krwawienia, jeśli uzna
się to za stosowne.
Pacjenci z wymienionych poniżej podgrup są narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia.
Po rozpoczęciu leczenia należy uważnie ich obserwować w celu wykrycia objawów przedmiotowych i
podmiotowych powikłań krwawienia i niedokrwistości (patrz punkt 4.8).
W każdym przypadku zmniejszenia stężenia hemoglobiny lub obniżenia ciśnienia tętniczego krwi o
niewyjaśnionej przyczynie należy szukać źródła krwawienia.
Pomimo, że leczenie rywaroksabanem nie wymaga rutynowego monitorowania ekspozycji na lek to
stężenie rywaroksabanu mierzone skalibrowanym ilościowym testem anty-Xa, może być pomocne w
wyjątkowych sytuacjach, kiedy informacja na temat stężenia rywaroksabanu może ułatwić decyzję
kliniczną np. przedawkowanie i ratujący życie zabieg chirurgiczny (patrz punkty 5.1 i 5.2).
Dzieci i młodzież
Istnieją ograniczone dane dotyczące dzieci z zakrzepicą żył mózgowych i zatok z zakażeniem
ośrodkowego układu nerwowego (patrz punkt 5.1). Ryzyko krwawienia należy dokładnie ocenić przed
i podczas leczenia rywaroksabanem.
Zaburzenia czynności nerek
U dorosłych pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min)
stężenie rywaroksabanu w osoczu krwi może być znacznie zwiększone (średnio 1,6-krotnie), co może
prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawienia. Należy zachować ostrożność stosując rywaroksaban
u pacjentów z klirensem kreatyniny 15-29 mL/min. Nie zaleca się jego stosowania u pacjentów z
klirensem kreatyniny < 15 mL/min (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących jednocześnie inne produkty lecznicze, które
zwiększają stężenia rywaroksabanu w osoczu krwi (patrz punkt 4.5).
Produkt leczniczy Rivaroxaban Synoptis nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży z
umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania
kłębuszkowego < 50 mL/min/1,73 m2), ponieważ dane kliniczne nie są dostępne.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis u pacjentów, u których
jednocześnie stosowane jest systemowe leczenie przeciwgrzybicze za pomocą produktów leczniczych
z grupy pochodnych azolowych (takich jak: ketokonazol, itrakonazol, worykonazol i pozakonazol),
lub u których stosowane są inhibitory HIV-proteazy (np. rytonawir). Wymienione substancje czynne
są silnymi inhibitorami zarówno CYP3A4, jak i glikoproteiny P, i w związku z tym mogą zwiększać
stężenie rywaroksabanu w osoczu krwi do wartości o znaczeniu klinicznym (średnio 2,6-krotnie), co z
kolei może prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawienia.
Nie ma danych klinicznych dotyczących dzieci otrzymujących jednocześnie leczenie systemowe
silnymi inhibitorami zarówno CYP3A4 jak i P-gp (patrz punkt 4.5).
Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących jednocześnie produkty lecznicze, które
wpływają na proces hemostazy, takie jak: niesteroidowe przeciwzapalne produkty lecznicze (NLPZ),
kwas acetylosalicylowy i inhibitory agregacji płytek krwi lub selektywne inhibitory zwrotnego
wychwytu serotoniny (SSRI) i inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI). W
przypadku pacjentów zagrożonych wystąpieniem owrzodzenia przewodu pokarmowego można
rozważyć zastosowanie odpowiedniego leczenia profilaktycznego (patrz punkt 4.5).
Inne czynniki ryzyka krwotoku
Podobnie jak i inne produkty przeciwzakrzepowe rywaroksaban nie jest zalecany u pacjentów ze
zwiększonym ryzykiem krwawienia, czyli z:
• wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami krzepnięcia krwi,
• niekontrolowalnym ciężkim nadciśnieniem tętniczym krwi,
• innymi schorzeniami przewodu pokarmowego bez czynnego owrzodzenia, które mogą być
przyczyną krwawienia (np. choroba zapalna jelit, zapalenie przełyku, zapalenie błony śluzowej
żołądka i choroba refluksowa przełyku),
• retinopatią naczyniową,
• rozstrzeniami oskrzelowymi lub krwawieniem płucnym w wywiadzie.
Pacjenci z chorobą nowotworową
Pacjenci z chorobą nowotworową mogą być jednocześnie narażeni na większe ryzyko krwawienia i
zakrzepicy. Należy rozważyć indywidualne korzyści z leczenia przeciwzakrzepowego w stosunku do
ryzyka krwawienia u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową, w zależności od lokalizacji guza,
leczenia przeciwnowotworowego i stadium choroby. Nowotwory zlokalizowane w przewodzie
pokarmowym lub układzie moczowo-płciowym były związane ze zwiększonym ryzykiem krwawienia
podczas leczenia rywaroksabanem. U pacjentów z nowotworami złośliwymi, u których występuje
duże ryzyko krwawienia, stosowanie rywaroksabanu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Pacjenci z protezami zastawek
Rywaroksabanu nie należy stosować w zapobieganiu zakrzepom u pacjentów, u których niedawno
wykonano przezcewnikową wymianę zastawki aorty (TAVR). Nie badano bezpieczeństwa stosowania
i skuteczności rywaroksabanu u pacjentów z protezami zastawek serca; z tego powodu brak jest
danych uzasadniających, że rywaroksaban zapewnia właściwe działanie przeciwzakrzepowe w tej
grupie pacjentów. Leczenie rywaroksabanem nie jest zalecane u tych pacjentów.
Pacjenci z zespołem antyfosfolipidowym
Nie zaleca się stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim, takich
jak rywaroksaban, u pacjentów z zakrzepicą w wywiadzie ze zdiagnozowanym zespołem
antyfosfolipidowym. Zwłaszcza u pacjentów z trzema wynikami pozytywnymi (antykoagulant
toczniowy, przeciwciała antykardiolipinowe oraz przeciwciała przeciwko β2 glikoproteinie-I) leczenie
z zastosowaniem doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim może być
związane z większą liczbą nawrotów incydentów zakrzepowych niż podczas terapii antagonistami
witaminy K.
Pacjenci z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową poddawani PCI z założeniem
stentu
Dostępne są dane kliniczne badania interwencyjnego, którego podstawowym celem była ocena
bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą
zastawkową poddawanych zabiegowi PCI z założeniem stentu. Dane dotyczące skuteczności w tej
populacji są ograniczone (patrz punkty 4.2 i 5.1). Brak dostępnych danych dla takich pacjentów z
udarem lub przemijającym napadem niedokrwiennym w wywiadzie.
Pacjenci hemodynamicznie niestabilni z zatorowością płucną lub pacjenci wymagający leczenia
trombolitycznego lub embolektomii płucnej
Ponieważ bezpieczeństwo stosowania i skuteczność nie zostały ustalone, produkt leczniczy
Rivaroxaban Synoptis nie jest zalecany w zastępstwie do heparyny niefrakcjonowanej u pacjentów z
zatorowością płucną, którzy są hemodynamicznie niestabilni lub mogą być leczeni trombolitycznie
bądź poddani embolektomii.
Znieczulenie lub nakłucie podpajęczynówkowe/zewnątrzoponowe
Podczas stosowania znieczulenia przewodowego (znieczulenie podpajęczynówkowe
/zewnątrzoponowe) lub nakłucia podpajęczynówkowego/zewnątrzoponowego u pacjentów
otrzymujących leki przeciwzakrzepowe w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym,
występuje ryzyko powstania krwiaka zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego, który może
powodować długotrwałe lub trwałe porażenie. Pooperacyjne zastosowanie stałego cewnika
zewnątrzoponowego lub jednoczesne stosowanie produktów wpływających na hemostazę może
zwiększać ryzyko wystąpienia takich zdarzeń. Ryzyko może być również zwiększone podczas
wykonywania nakłucia zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego w sposób urazowy lub
wielokrotny. Pacjenci muszą być często kontrolowani pod kątem podmiotowych i przedmiotowych
objawów zaburzeń neurologicznych (np. drętwienie lub osłabienie nóg, zaburzenia czynnościowe jelit
lub pęcherza moczowego). W przypadku stwierdzenia zaburzenia neurologicznego konieczna jest
natychmiastowa diagnostyka i leczenie. Przed wykonaniem zabiegu w obrębie ośrodkowego układu
nerwowego u pacjentów otrzymujących lub mających otrzymać leki przeciwkrzepliwe w celu
profilaktyki przeciwzakrzepowej lekarz powinien dokładnie rozważyć stosunek potencjalnych
korzyści do ryzyka. Nie ma doświadczenia klinicznego w stosowaniu dawki 15 mg w takich
sytuacjach.
Aby zredukować potencjalne ryzyko krwawień związane ze stosowaniem rywaroksabanu podczas
znieczulenia przewodowego (zewnątrzoponowego/podpajęczynówkowego) należy wziąć pod uwagę
profil farmakokinetyczny rywaroksabanu. Założenie lub usunięcie cewnika zewnątrzoponowego lub
nakłucie lędźwiowe najlepiej wykonać, kiedy działanie przeciwzakrzepowe rywaroksabanu jest
szacowane jako słabe. Dokładny czas, kiedy odpowiednio słabe działanie przeciwzakrzepowe zostanie
osiągnięte u poszczególnych pacjentów, nie jest jednak znany i należy go rozważyć pod kątem
pilności zabiegu diagnostycznego.
Opierając się na ogólnej charakterystyce farmakokinetycznej rywaroksabanu, aby usunąć cewnik
zewnątrzoponowy powinna upłynąć co najmniej dwukrotność okresu półtrwania, czyli co najmniej 18
godzin u młodych i dorosłych pacjentów i co najmniej 26 godzin u pacjentów w podeszłym wieku, po
ostatnim podaniu rywaroksabanu (patrz punkt 5.2). Kolejną dawkę rywaroksabanu można podać po
upływie co najmniej 6 godzin po usunięciu cewnika. W przypadku nakłucia urazowego należy
odczekać 24 godziny przed podaniem rywaroksabanu.
Dane dotyczące czasu umieszczenia lub usunięcia cewnika do blokady centralnej u dzieci w czasie
stosowania produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis nie są dostępne. W takich przypadkach należy
przerwać stosowanie rywaroksabanu i rozważyć krótko działający pozajelitowy lek
przeciwzakrzepowy.
Zalecenia dotyczące dawkowania przed i po zabiegach inwazyjnych i interwencji chirurgicznej
Jeśli wymagany jest zabieg inwazyjny lub interwencja chirurgiczna, należy w miarę możliwości i na
podstawie oceny klinicznej lekarza przerwać stosowanie produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis,
15 mg co najmniej 24 godziny przed interwencją.
Jeśli nie jest możliwe przełożenie zabiegu, należy ocenić zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia
wobec konieczności interwencji.
Stosowanie produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis należy jak najszybciej rozpocząć ponownie
po zabiegu inwazyjnym lub interwencji chirurgicznej, pod warunkiem, że pozwala na to sytuacja
kliniczna i zgodnie z ustaleniami lekarza prowadzącego osiągnięta jest właściwa hemostaza (patrz
punkt 5.2).
Pacjenci w podeszłym wieku
Wraz z wiekiem wzrastać może ryzyko wystąpienia krwotoku (patrz punkt 5.2).
Reakcje skórne
Poważne reakcje skórne, włączając zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka i zespół DRESS, były zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu i
związane ze stosowaniem rywaroksabanu (patrz punkt 4.8). Ryzyko wystąpienia tych działań jest
prawdopodobnie największe na początku terapii; większość powikłań notowano w ciągu pierwszych
tygodni leczenia. Stosowanie rywaroksabanu powinno zostać przerwane po wystąpieniu pierwszych
poważnych reakcji skórnych (np. rozległych, ostrych i (lub) z towarzyszącym powstawaniem
pęcherzy) lub jakikolwiek inny objaw nadwrażliwości w połączeniu ze zmianami na błonach
śluzowych.
Informacje dotyczące substancji pomocniczych
Produkt leczniczy Rivaroxaban Synoptis zawiera laktozę. Produkt nie powinien być stosowany u
pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem
złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Zakres interakcji u dzieci i młodzieży nie jest znany. Dla dzieci i młodzieży należy wziąć pod uwagę
poniżej wymienione dane dotyczące interakcji uzyskane u dorosłych oraz ostrzeżenia w punkcie 4.4.
Inhibitory CYP3A4 oraz glikoproteiny P
Podanie rywaroksabanu jednocześnie z ketokonazolem (400 mg raz na dobę) lub rytonawirem (600
mg 2 razy na dobę) prowadziło do 2,6-/2,5-krotnego zwiększenia średniego AUC dla rywaroksabanu
oraz do 1,7-/1,6-krotnego zwiększenia średniego stężenia maksymalnego (Cmax) rywaroksabanu, ze
znacznym nasileniem działania farmakodynamicznego, które może prowadzić do zwiększonego
ryzyka krwawienia. Z tego powodu nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Rivaroxaban
Synoptis u pacjentów, którzy w tym samym czasie przyjmują leki przeciwgrzybicze z grupy
pochodnych azolowych o działaniu ogólnoustrojowym, takie jak: ketokonazol, itrakonazol,
worykonazol i pozakonazol lub inhibitory HIV-proteazy. Wymienione substancje czynne są silnymi
inhibitorami zarówno CYP3A4, jak i glikoproteiny P (patrz punkt 4.4).
Oczekuje się, że substancje czynne, które silnie hamują tylko jeden ze szlaków eliminacji
rywaroksabanu, albo CYP3A4 albo glikoproteiny P, będą w mniejszym stopniu zwiększać stężenia
rywaroksabanu w osoczu krwi. Dla przykładu klarytromycyna (500 mg 2 razy na dobę), którą uważa
się za silny inhibitor CYP3A4 oraz umiarkowany inhibitor glikoproteiny P, prowadzi do 1,5-krotnego
zwiększenia średniego AUC dla rywaroksabanu oraz 1,4-krotnego zwiększenia Cmax rywaroksabanu.
Interakcja z klarytromycyną nie jest prawdopodobnie istotna klinicznie u większości pacjentów, ale
może być potencjalnie istotna u pacjentów wysokiego ryzyka. (Informacja dotycząca pacjentów z
zaburzeniami czynności nerek: patrz punkt 4.4).
Zastosowanie erytromycyny (500 mg 3 razy na dobę), która umiarkowanie hamuje CYP3A4 oraz
glikoproteinę P, prowadziło do 1,3-krotnego zwiększenia średniego AUC oraz Cmax rywaroksabanu.
Interakcja z erytromycyną nie jest prawdopodobnie istotna klinicznie u większości pacjentów, ale
może być potencjalnie istotna u pacjentów wysokiego ryzyka.
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek erytromycyna (500 mg trzy razy na dobę)
prowadziła do 1,8-krotnego zwiększenia średniego AUC rywaroksabanu i 1,6-krotnego zwiększenia
Cmax w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek erytromycyna prowadziła do 2,0-krotnego zwiększenia średniego AUC
rywaroksabanu i 1,6-krotnego zwiększenia Cmax w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością
nerek. Działanie erytromycyny jest addytywne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz
punkt 4.4).
Zastosowanie flukonazolu (400 mg raz na dobę), uznawanego za umiarkowany inhibitor CYP3A4,
powodowało 1,4-krotne zwiększenie średniej wartości AUC oraz 1,3-krotne zwiększenie średniego
Cmax rywaroksabanu. U większości pacjentów interakcja z flukonazolem nie jest prawdopodobnie
istotna klinicznie, ale może być potencjalnie istotna u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka (pacjenci
z zaburzeniami czynności nerek patrz punkt 4.4).
Biorąc pod uwagę ograniczone dostępne dane kliniczne dotyczące dronedaronu należy unikać
jednoczesnego stosowania z rywaroksabanem.
Leki przeciwzakrzepowe
Po jednoczesnym podaniu enoksaparyny (pojedyncza dawka 40 mg) oraz rywaroksabanu (pojedyncza
dawka 10 mg) obserwowano addytywne działanie hamujące aktywność czynnika Xa, czemu nie
towarzyszył żaden dodatkowy wpływ na czasy krzepnięcia (PT, APTT). Enoksaparyna nie wpływała
na farmakokinetykę rywaroksabanu.
Z powodu zwiększonego ryzyka krwawienia należy zachować ostrożność u pacjentów, którzy stosują
jednocześnie inne produkty o działaniu przeciwzakrzepowym (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)/inhibitory agregacji płytek krwi
Po jednoczesnym podaniu rywaroksabanu (15 mg) oraz naproksenu (500 mg) nie obserwowano
znaczącego klinicznie wydłużenia czasu krwawienia. Tym niemniej, u niektórych pacjentów może
dojść do bardziej nasilonych działań farmakodynamicznych.
Po jednoczesnym podaniu rywaroksabanu oraz 500 mg kwasu acetylosalicylowego nie obserwowano
istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych.
Zastosowanie klopidogrelu (300 mg w dawce nasycającej, a następnie 75 mg w dawce
podtrzymującej) nie prowadziło do wystąpienia interakcji farmakokinetycznej z rywaroksabanem (15
mg), ale w podgrupie pacjentów stwierdzono znaczne wydłużenie czasu krwawienia, które nie było
skorelowane z agregacją płytek krwi, stężeniem P-selektyny ani aktywnością receptora GPIIb/IIIa.
Należy zachować ostrożność u pacjentów, którzy stosują jednocześnie niesteroidowe leki
przeciwzapalne - NLPZ (w tym kwas acetylosalicylowy) oraz inhibitory agregacji płytek krwi,
ponieważ zwykle zwiększają one ryzyko krwawienia (patrz punkt 4.4).
SSRI/SNRI
Tak jak w przypadku innych leków przeciwzakrzepowych, istnieje możliwość występowania
podwyższonego ryzyka krwawienia u pacjentów podczas jednoczesnego stosowania leków z grupy
SSRI lub SNRI ze względu na ich zgłaszane działanie na płytki krwi. W badaniach klinicznych
podczas jednoczesnego stosowania z rywaroksabanem we wszystkich grupach leczenia obserwowano
numerycznie wyższy odsetek ciężkich i innych niż ciężkie klinicznie istotnych krwawień.
Warfaryna
Zmiany leczenia pacjentów z antagonisty witaminy K warfaryny (INR 2,0-3,0) na rywaroksaban (20
mg) lub z rywaroksabanu (20 mg) na warfarynę (INR 2,0-3,0) zwiększały czas protrombinowy/INR
(Neoplastin) więcej niż addytywnie (można zaobserwować indywidualne wartości INR do 12),
podczas gdy wpływ na APTT, hamowanie aktywności czynnika Xa i endogenny potencjał trombiny
był addytywny.
Jeśli pożądane jest wykonanie badań działania farmakodynamicznego rywaroksabanu w czasie okresu
zmiany leczenia, jako takie badania można wykorzystać aktywność czynnika anty-Xa, PiCT i
HepTest, ponieważ na badania te nie miała wpływu warfaryna. Czwartego dnia po ostatniej dawce
warfaryny wszystkie badania (w tym PT, APTT, hamowanie aktywności czynnika Xa i ETP)
odzwierciedlały tylko działanie rywaroksabanu.
Jeśli pożądane jest wykonanie badań działania farmakodynamicznego warfaryny w czasie okresu
zmiany leczenia, możliwe jest wykorzystanie pomiaru INR przy Ctrough rywaroksabanu (24 godziny po
uprzednim przyjęciu rywaroksabanu), ponieważ rywaroksaban ma minimalny wpływ na to badanie w
tym punkcie czasowym
Nie obserwowano interakcji farmakokinetycznej między warfaryną a rywaroksabanem.
Induktory CYP3A4
Zastosowanie rywaroksabanu jednocześnie z silnym induktorem CYP3A4, ryfampicyną, prowadziło
do około 50% zmniejszenia średniego AUC rywaroksabanu, czemu towarzyszyło zmniejszenie jego
działań farmakodynamicznych. Jednoczesne stosowanie rywaroksabanu z innymi silnymi induktorami
CYP3A4 (np. fenytoina, karbamazepina, fenobarbital lub ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum
perforatum)) może także prowadzić do zmniejszenia stężeń rywaroksabanu w osoczu krwi. Dlatego
też należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4, chyba że pacjent jest ściśle
obserwowany w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych zakrzepicy.
Inne jednocześnie stosowane leczenie
Nie stwierdzono żadnych farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych interakcji o znaczeniu
klinicznym po jednoczesnym stosowaniu rywaroksabanu oraz midazolamu (substrat CYP3A4),
digoksyny (substrat glikoproteiny P), atorwastatyny (substrat CYP3A4 i glikoproteiny P) lub
omeprazolu (inhibitor pompy protonowej). Rywaroksaban nie hamuje ani nie indukuje żadnej z
głównych izoform CYP, takich jak CYP3A4.
Wyniki badań laboratoryjnych
Wyniki badań układu krzepnięcia (np. PT, APTT, HepTest) zmieniają się, zgodnie z oczekiwaniami,
ze względu na mechanizm działania rywaroksabanu (patrz punkt 5.1).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa stosowania
Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu oceniano w trzynastu kluczowych badaniach fazy III
(patrz tabela 1).
Rywaroksaban podawano łącznie 69 608 dorosłym pacjentom w dziewiętnastu badaniach fazy III i
488 pacjentom pediatrycznym w dwóch badaniach fazy II i dwóch badaniach fazy III.
Tabela 1: Liczba badanych pacjentów, łączna dawka dobowa i maksymalny czas
trwania leczenia w badaniach dorosłych i pediatrycznych fazy III
12
* Pacjenci, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę rywaroksabanu.
** Dane z badania VOYAGER PAD
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów otrzymujących rywaroksaban były
krwawienia (Tabela 2) (patrz również punkt 4.4 i "Opis wybranych działań niepożądanych" poniżej).
Najczęściej zgłaszanymi krwawieniami były krwawienia z nosa (4,5%) i krwotok z przewodu
pokarmowego (3,8%).
Tabela 2: Odsetek krwawień* i anemii u pacjentów, którym podawano rywaroksaban w
zakończonych badaniach dorosłych i pediatrycznych fazy III
* W ramach wszystkich badań rywaroksabanu gromadzono, zgłaszano i oceniano wszystkie krwawienia.
** W badaniu COMPASS odnotowano niewielką częstość występowania niedokrwistości, ponieważ
zastosowano selektywne podejście do zbierania zdarzeń niepożądanych.
*** Zastosowano selektywne podejście do zbierania zdarzeń niepożądanych.
# Dane z badania VOYAGER PAD
Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych
Częstość występowania działań niepożądanych zgłaszanych podczas stosowania rywaroksabanu u
pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży przedstawiono w Tabeli 3 według klasyfikacji układów i
narządów (w MedDRA) i częstości występowania.
13
Częstości zdefiniowano następująco:
bardzo często (≥ 1/10)
często (≥ 1/100 do < 1/10)
niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100)
rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000)
bardzo rzadko ( < 1/10 000)
częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 3: Wszystkie działania niepożądane zgłaszane u dorosłych pacjentów w badaniach fazy
III lub po wprowadzeniu produktu do obrotu* i w dwóch badaniach fazy II i dwóch
fazy III z udziałem dzieci i młodzieży
Często: Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często: Niedokrwistość (w tym wynik odpowiedniego parametru laboratoryjnego)
Niezbyt często: Nadpłytkowość (w tym zwiększenie liczby płytek krwi)A, trombocytopenia
Często: Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często: Reakcja alergiczna, alergiczne zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy i obrzęk alergiczny
Bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna, w tym wstrząs anafilaktyczny
Często: Zaburzenia układu nerwowego
Często: Zawroty głowy, ból głowy
Niezbyt często: Krwotok mózgowy i śródczaszkowy, omdlenie
Często: Zaburzenia oka
Często: Krwotok oczny (w tym krwotok podspojówkowy)
Często: Zaburzenia serca
Niezbyt często: Tachykardia
Często: Zaburzenia naczyniowe
Często: Niedociśnienie tętnicze, krwiak
Często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Krwawienie z nosa, krwioplucie
Często: Zaburzenia żołądka i jelit
Często: Krwawienie z dziąseł, krwotok z przewodu pokarmowego (w tym krwotok z odbytnicy), bóle brzucha oraz żołądka i jelit, niestrawność, nudności, zaparcieA, biegunka, wymiotyA
Niezbyt często: Suchość błony śluzowej jamy ustnej
14
Często: Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferaz
Niezbyt często: Zaburzenia czynności wątroby, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznejA, zwiększenie aktywności GGTA
Rzadko: Żółtaczka, zwiększenie stężenia sprzężonej bilirubiny (z lub bez towarzyszącego zwiększenia aktywności AlAT), cholestaza, zapalenie wątroby (w tym uszkodzenie komórek wątroby)
Często: Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Świąd (w tym niezbyt częste przypadki świądu uogólnionego), wysypka, siniaczenie, krwotok skórny i podskórny
Niezbyt często: Pokrzywka
Bardzo rzadko: Zespół Stevensa- Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół DRESS
Często: Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: Ból kończynyA
Niezbyt często: Wylew krwi do stawu
Rzadko: Krwawienie domięśniowe
Częstość nieznana: Zespół ciasnoty przedziałów powięziowych w następstwie krwawienia
Często: Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Krwotok z układu moczowo-płciowego (w tym krwiomocz i nadmierne krwawienie miesiączkoweB), zaburzenie czynności nerek (w tym zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie stężenia mocznika we krwi)
Częstość nieznana: Niewydolność nerek/ostra niewydolność nerek, wtórna do krwawienia, wystarczającego do spowodowania hipoperfuzji
Często: Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: GorączkaA, obrzęk obwodowy, zmniejszenie siły i energii (w tym zmęczenie i astenia)
Niezbyt często: Złe samopoczucie (w tym niemoc)
Rzadko: Obrzęk miejscowyA
Często: Badania diagnostyczne
Niezbyt często: Zwiększenie aktywności LDHA, zwiększenie aktywności lipazyA, zwiększenie aktywności amylazyA
Często: Urazy zatrucia i powikłania po zabiegach
15
Często: Krwotok po zabiegu (w tym niedokrwistość pooperacyjna i krwotok z rany), stłuczenie, wydzielina z ranyA
Rzadko: Tętniak rzekomyC
A Obserwowane w profilaktyce ŻChZZ u dorosłych pacjentów po przebytej planowej aloplastyce stawu
biodrowego lub kolanowego
B Obserwowane w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ŻŻG), zatorowości
płucnej (ZP) jako bardzo częste u kobiet w wieku < 55 lat
C Obserwowane niezbyt często w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych na podłożu miażdżycowym u
pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (OZW) (po zabiegu przezskórnej interwencji wieńcowej)
* Zastosowano z góry zdefiniowane selektywne podejście do zbierania zdarzeń niepożądanych w
wybranych badaniach fazy III. Częstość występowania działań niepożądanych nie zwiększyła się i nie
zidentyfikowano nowych działań niepożądanych po przeprowadzeniu analizy tych badań.
Opis wybranych działań niepożądanych
Ze względu na farmakologiczny mechanizm działania, stosowanie rywaroksabanu może wiązać się ze
zwiększonym ryzykiem utajonego lub jawnego krwawienia, z dowolnej tkanki lub organu, które może
prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej. Jej objawy podmiotowe, przedmiotowe oraz nasilenie
(w tym zgon) będą różnić się w zależności od miejsca oraz nasilenia lub rozległości krwawienia i (lub)
niedokrwistości (patrz punkt 4.9 Postępowanie w przypadku krwawienia). W badaniach klinicznych w
trakcie długotrwałego leczenia rywaroksabanem w porównaniu z leczeniem VKA częściej
obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. krwawienie z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego,
moczowo-płciowego, w tym nieprawidłowe krwawienie z pochwy lub nadmierne krwawienie
miesiączkowe) i niedokrwistość. Tak więc, oprócz odpowiedniego nadzoru klinicznego, badania
laboratoryjne hemoglobiny/hematokrytu mogłyby być przydatne do wykrywania utajonego
krwawienia i określania ilościowego znaczenia klinicznego jawnego krwawienia, jeśli uzna się to za
stosowne. Dla niektórych grup pacjentów ryzyko krwawienia może być większe, np. u pacjentów z
niekontrolowalnym ciężkim nadciśnieniem tętniczym krwi i (lub) u pacjentów, którzy jednocześnie
stosują inne produkty wpływające na hemostazę (patrz punkt 4.4 „Ryzyko krwotoku”). Krwawienie
menstruacyjne może mieć większe nasilenie i (lub) być dłuższe. Objawami powikłań krwotocznych
mogą być: osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub obrzęk niewiadomego pochodzenia,
duszność i wstrząs niewiadomego pochodzenia. W niektórych przypadkach, jako następstwo
niedokrwistości obserwowano objawy niedokrwienia mięśnia sercowego, takie jak ból w klatce
piersiowej lub dławica piersiowa.
Po zastosowaniu rywaroksabanu zgłaszano wtórne powikłania ciężkiego krwawienia, takie jak zespół
ciasnoty przedziałów powięziowych i niewydolność nerek z powodu obniżonej perfuzji. Dlatego
podczas oceny stanu każdego pacjenta otrzymującego leki przeciwzakrzepowe należy uwzględnić
możliwość wystąpienia krwotoku.
Dzieci i młodzież
Leczenie ŻChZZ i profilaktyka nawrotów ŻChZZ
Ocena bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży opiera się na danych dotyczących
bezpieczeństwa stosowania z dwóch badań fazy II i jednego fazy III, otwartych, przeprowadzanych z
grupą kontrolną otrzymującą substancję czynną z udziałem dzieci i młodzieży w wieku od urodzenia
do poniżej 18 lat. Wyniki dotyczące bezpieczeństwa stosowania były ogólnie podobne między
rywaroksabanem i produktem porównawczym w różnych grupach wiekowych dzieci i młodzieży.
Ogólnie profil bezpieczeństwa stosowania u 412 dzieci i młodzieży leczonych rywaroksabanem był
podobny do obserwowanego u dorosłych oraz spójny wśród podgrup wiekowych, chociaż ocena jest
ograniczona małą liczbą pacjentów.
U dzieci i młodzieży zgłaszano częściej niż u dorosłych ból głowy (bardzo często, 16,7%), gorączkę
(bardzo często, 11,7%), krwawienie z nosa (bardzo często, 11,2%), wymioty (bardzo często, 10,7%),
tachykardię (często, 1,5%), zwiększenie stężenia bilirubiny (często, 1,5%) i zwiększenie stężenia
sprzężonej bilirubiny (niezbyt często, 0,7%). Podobnie jak u dorosłych, krwotok miesiączkowy
obserwowano u 6,6% (często) dziewczynek po pierwszej miesiączce. Małopłytkowość, obserwowana
16
podczas doświadczenia po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu u dorosłych, występowała
często (4,6%) w badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży. Działania niepożądane leku u dzieci i
młodzieży miały głównie nasilenie łagodne do umiarkowanego.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Rivaroxabanum 20 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 4 lata (opakowanie nieotwarte)
- 4 godzin (po sporządzeniu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Celuloza mikrokrystaliczna; Laktoza jednowodna; Kroskarmeloza sodowa; Hypromeloza; Sodu laurylosiarczan; Magnezu stearynian; Otoczka; Hypromeloza 2910; Tytanu dwutlenek (E171); Makrogol 4000; Żelaza tlenek czerwony (E172) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) w jednej tabletce (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- czerwony brązowy okrągły nadruk: 15 nadruk: 20
Rivaroxaban Synoptis, 15 mg: czerwone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „15” na jednej stronie oraz gładkie po drugiej stronie. Rivaroxaban Synoptis, 20 mg: brązowoczerwone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „20” na jednej stronie oraz gładkie po drugiej stronie. Wielkość opakowania: 14, 28, 42 tabletki powlekane. źródło: Ulotka, pkt 6 - brązowy okrągły nadruk: 20
Brązowoczerwone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z wytłoczonym oznakowaniem „20” na jednej stronie oraz gładkie po drugiej stronie. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Rywaroksaban wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Stwierdzono działania niepożądane takie jak: omdlenia (częstość: niezbyt często) i zawroty głowy (częstość:często) (patrz punkt 4.8). Pacjenci, u których wystąpią takie działania niepożądane nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
79 pozycji, według częstości
- często: Zaburzenia krwi i układu chłonnego; Niedokrwistość (w tym wynik odpowiedniego parametru laboratoryjnego); Zaburzenia układu immunologicznego; Zaburzenia układu nerwowego; Zawroty głowy; ból głowy; Zaburzenia oka; Krwotok oczny (w tym krwotok podspojówkowy); Zaburzenia serca; Zaburzenia naczyniowe; Niedociśnienie tętnicze; krwiak; Zaburzenia układu oddechowego; klatki piersiowej i śródpiersia; Krwawienie z nosa; krwioplucie; Zaburzenia żołądka i jelit; Krwawienie z dziąseł; krwotok z przewodu pokarmowego (w tym krwotok z odbytnicy); bóle brzucha oraz żołądka i jelit; niestrawność; nudności; zaparcieA; biegunka; wymiotyA; Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych; Zwiększenie aktywności aminotransferaz; Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej; Świąd (w tym niezbyt częste przypadki świądu uogólnionego); wysypka; siniaczenie; krwotok skórny i podskórny; Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej; Ból kończynyA; Zaburzenia nerek i dróg moczowych; Krwotok z układu moczowo-płciowego (w tym krwiomocz i nadmierne krwawienie miesiączkoweB); zaburzenie czynności nerek (w tym zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie stężenia mocznika we krwi); Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania; GorączkaA; obrzęk obwodowy; zmniejszenie siły i energii (w tym zmęczenie i astenia); Badania diagnostyczne; Urazy zatrucia i powikłania po zabiegach; Krwotok po zabiegu (w tym niedokrwistość pooperacyjna i krwotok z rany); stłuczenie; wydzielina z ranyA
- niezbyt często: Nadpłytkowość (w tym zwiększenie liczby płytek krwi)A; trombocytopenia; Reakcja alergiczna; alergiczne zapalenie skóry; obrzęk naczynioruchowy i obrzęk alergiczny; Krwotok mózgowy i śródczaszkowy; omdlenie; Tachykardia; Suchość błony śluzowej jamy ustnej; Zaburzenia czynności wątroby; zwiększenie stężenia bilirubiny; zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznejA; zwiększenie aktywności GGTA; Pokrzywka; Wylew krwi do stawu; Złe samopoczucie (w tym niemoc); Zwiększenie aktywności LDHA; zwiększenie aktywności lipazyA; zwiększenie aktywności amylazyA
- rzadko: Żółtaczka; zwiększenie stężenia sprzężonej bilirubiny (z lub bez towarzyszącego zwiększenia aktywności AlAT); cholestaza; zapalenie wątroby (w tym uszkodzenie komórek wątroby); Krwawienie domięśniowe; Obrzęk miejscowyA; Tętniak rzekomyC
- bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna, w tym wstrząs anafilaktyczny; Zespół Stevensa- Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; zespół DRESS
- częstość nieznana: Zespół ciasnoty przedziałów powięziowych w następstwie krwawienia; Niewydolność nerek/ostra niewydolność nerek; wtórna do krwawienia; wystarczającego do spowodowania hipoperfuzji
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat
źródło: „Dlatego nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 18 lat we wskazaniach innych niż leczenie ŻChZZ i profilaktyka nawrotów ŻChZZ.” · ChPL, pkt 4.2
- nie zaleca się poniżej 30 kg
źródło: „Lek Rivaroxaban Synoptis nie jest zalecany dla dzieci o masie ciała poniżej 30 kg.” · Ulotka, pkt 2
- stosowanie od 30 kg (dzieci, młodzież)
źródło: „• Zalecana dawka dla dzieci i młodzieży o masie ciała od 30 kg do poniżej 50 kg to jedna tabletka leku Rivaroxaban Synoptis, 15 mg raz na dobę.” · Ulotka, pkt 3
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 15 mg w pierwszym dniu · dorośli · pod nagłówkiem „Pominięcie przyjęcia leku Rivaroxaban Synoptis”
źródło: „Nie przyjmować więcej niż dwie tabletki 15 mg w ciągu jednego dnia.” · Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Dzieci zmieniające leczenie z produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis na VKA muszą kontynuować przyjmowanie produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis przez 48 godzin po pierwszej dawce VKA. Po 2 dniach jednoczesnego podawania należy wykonać badanie INR przed następną zaplanowaną dawką produktu Rivaroxaban Synoptis. Zaleca się kontynuowanie jednoczesnego podawania produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis i VKA, aż INR będzie ≥ 2,0. Po przerwaniu stosowania produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis wiarygodne badania INR można wykonać 24 godziny po ostatniej dawce (patrz powyżej i punkt 4.5).” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dorośli
„Dorośli Ograniczone dane kliniczne wskazują, że u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 mL/min) znacznie zwiększa się stężenie rywaroksabanu w osoczu krwi. Z tego względu należy zachować ostrożność stosując rywaroksaban w tej grupie pacjentów. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis u pacjentów z klirensem kreatyniny < 15 mL/min (patrz punkty 4.4 i 5.2). U pacjentów z umiarkowanym (klirens kreatyniny 30-49 mL/min) lub ciężkim (klirens kreatyniny 15- 29 mL/min) zaburzeniem czynności nerek obowiązują następujące zalecenia dotyczące dawkowania:”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież - Dzieci i młodzież z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego 50-80 mL/ min/1,73 m2): nie ma potrzeby dostosowania dawki, na podstawie danych u dorosłych i ograniczonych danych u dzieci i młodzieży (patrz punkt 5.2). - Dzieci i młodzież z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego < 50 mL/min/1,73 m2): Produkt leczniczy Rivaroxaban Synoptis nie jest zalecany, ponieważ nie ma dostępnych danych klinicznych (patrz punkt 4.4).”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności rywaroksabanu u dzieci w wieku od 0 do 18 lat we wskazaniu profilaktyki udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową. Dane nie są dostępne. Dlatego nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 18 lat we wskazaniach innych niż leczenie ŻChZZ i profilaktyka nawrotów ŻChZZ.”
- Dorośli: „Dorośli Produkt leczniczy Rivaroxaban Synoptis przyjmuje się doustnie. Tabletki należy przyjmować razem z jedzeniem (patrz punkt 5.2).”
Dzieci i młodzież o masie ciała powyżej 50 kg
„Dzieci i młodzież o masie ciała powyżej 50 kg Produkt leczniczy Rivaroxaban Synoptis jest przeznaczony do podania doustnego. Pacjenta należy poinformować, aby połykał tabletkę popijając płynem. Należy przyjmować ją z posiłkiem (patrz punkt 5.2). Tabletki należy przyjmować w odstępie około 24 godzin. Jeśli pacjent wypluje natychmiast dawkę lub zwymiotuje w ciągu 30 minut od otrzymania dawki, należy podać nową dawkę. Jednak, jeśli pacjent zwymiotuje po upływie 30 minut od przyjęcia, nie należy ponownie podawać dawki, a następną dawkę należy przyjąć w zaplanowanym czasie.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę, co jest również zalecaną dawką maksymalną.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka do początkowego leczenia ostrej ZŻG lub ZP to 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze trzy tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę do kontynuacji leczenia i profilaktyki nawrotowej ZŻG i ZP.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Stosowanie produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobą wątroby, która wiąże się z koagulopatią i ryzykiem istotnego klinicznie krwawienia, w tym u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg klasyfikacji Child-Pugh (patrz punkty 4.3 i 5.2). Nie ma danych klinicznych dotyczących dzieci z zaburzeniami czynności wątroby.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma potrzeby zmiany dawkowania (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności rywaroksabanu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W związku z możliwym szkodliwym wpływem na reprodukcję, ryzykiem wewnętrznego krwawienia i potwierdzeniem, że rywaroksaban przenika przez łożysko, stosowanie produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis jest przeciwwskazane w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). Kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zajścia w ciążę podczas leczenia rywaroksabanem.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności rywaroksabanu u matek karmiących piersią. Badania na zwierzętach wskazują, że rywaroksaban jest wydzielany do mleka. Z tego względu stosowanie produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Nie przeprowadzono specyficznych badań rywaroksabanu u ludzi, w celu oceny wpływu na płodność. W badaniu dotyczącym płodności samców i samic szczurów nie zaobserwowano takiego wpływu (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Lek Rivaroxaban Synoptis należy przyjmować w czasie jedzenia.”
- jedzenie i napoje: „Każdą dawkę leku Rivaroxaban Synoptis należy przyjmować podczas posiłku, popijając napojem (np. wodą lub sokiem).”
źródło: Ulotka, pkt 3
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Rivaroxaban Synoptis
Kiedy nie przyjmować leku Rivaroxaban Synoptis
- jeśli pacjent ma uczulenie na rywaroksaban lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- jeśli u pacjenta występuje nadmierne krwawienie,
- jeśli u pacjenta występuje choroba lub stan narządu ciała prowadzące do zwiększonego ryzyka
poważnego krwawienia (np. wrzód żołądka, uraz lub krwawienie do mózgu, ostatnio przebyty
zabieg chirurgiczny mózgu lub oczu),
- jeśli pacjent przyjmuje inne leki zapobiegające krzepnięciu krwi (np. warfarynę, dabigatran,
apiksaban lub heparynę), z wyjątkiem zmiany leczenia przeciwzakrzepowego lub jeśli heparyna
podawana jest w celu utrzymania drożności cewnika w żyle lub tętnicy,
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby, która prowadzi do zwiększonego ryzyka krwawienia,
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią.
Nie wolno stosować leku Rivaroxaban Synoptis, a także należy poinformować lekarza, jeżeli
pacjent przypuszcza, że zaistniały u niego opisane powyżej okoliczności.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Rivaroxaban Synoptis należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.
Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Rivaroxaban Synoptis
- jeśli u pacjenta występuje zwiększone ryzyko krwawienia, w takich stanach, jak:
• ciężka choroba nerek w przypadku dorosłych oraz umiarkowana lub ciężka choroba nerek w
przypadku dzieci i młodzieży, ponieważ czynność nerek może mieć wpływ na ilość leku
oddziałującego w organizmie pacjenta,
• zaburzenia krzepnięcia krwi,
• przyjmowanie innych leków zapobiegających krzepnięciu krwi (np. warfaryna, eteksylan
dabigatranu, apiksaban lub heparyna) przy zmianie leczenia przeciwzakrzepowego lub kiedy
heparyna podawana jest w celu utrzymania drożności cewnika w żyle lub tętnicy (patrz punkt
„Lek Rivaroxaban Synoptis a inne leki”),
• bardzo podwyższone ciśnienie krwi, które nie zmniejsza się pomimo stosowania leków,
• choroby żołądka lub jelit, które mogą powodować krwawienie np. zapalenie jelit i żołądka lub
zapalenie przełyku (gardło i przełyk) np. z powodu choroby refluksowej przełyku (cofanie się
kwasu żołądkowego do przełyku) lub nowotwory zlokalizowane w żołądku lub jelitach lub
układzie płciowym lub układzie moczowym,
• choroba naczyń krwionośnych tylnej części gałek ocznych (retinopatia),
• choroba płuc, w której oskrzela są rozszerzone i wypełnione ropą (rozstrzenie oskrzeli) lub
wcześniejsze krwawienie z płuc,
- u pacjentów z protezami zastawek,
- jeśli u pacjenta występuje zaburzenie zwane zespołem antyfosfolipidowym (zaburzenie układu
odpornościowego powodujące zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów), pacjent powinien
powiadomić o tym lekarza, który podejmie decyzję o ewentualnej zmianie leczenia,
- jeśli u pacjenta stwierdzono nieprawidłowe ciśnienie krwi lub planowany jest zabieg chirurgiczny
lub inne leczenie mające na celu usunięcie zakrzepu z płuc.
Jeśli pacjent przypuszcza, że istnieją u niego opisane powyżej stany należy poinformować
lekarza przed zastosowaniem leku Rivaroxaban Synoptis. Lekarz zadecyduje, czy zastosować ten lek
oraz czy pacjenta należy poddać szczególnie dokładnej obserwacji.
Jeśli pacjent musi być poddany operacji
- trzeba bardzo dokładnie przestrzegać zaleceń lekarza, dotyczących przyjęcia leku Rivaroxaban
Synoptis w ściśle określonym czasie przed lub po operacji,
- jeśli w trakcie operacji planowane jest cewnikowanie lub wykonanie nakłucia kręgosłupa (np. dla
znieczulenia zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego lub złagodzenia bólu):
• bardzo ważne jest, aby przyjąć lek Rivaroxaban Synoptis przed i po wykonaniu nakłucia lub
usunięciu cewnika, zgodnie z zaleceniami lekarza,
• należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpią drętwienie lub osłabienie nóg,
zaburzenia czynności jelit lub pęcherza moczowego po zakończeniu znieczulenia, ponieważ w
takim przypadku konieczne jest natychmiastowe leczenie.
Dzieci i młodzież
Lek Rivaroxaban Synoptis nie jest zalecany dla dzieci o masie ciała poniżej 30 kg.
Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania rywaroksabanu u dzieci i młodzieży we
wskazaniach dla dorosłych.
Lek Rivaroxaban Synoptis a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które
wydawane są bez recepty.
- Jeśli pacjent przyjmuje
• niektóre leki stosowane w zakażeniach grzybiczych (np. flukonazol, itrakonazol, worykonazol,
pozakonazol), chyba że są one stosowane jedynie miejscowo na skórę,
• ketokonazol w tabletkach (stosowany w leczeniu zespołu Cushinga, w przebiegu którego
organizm wytwarza zbyt dużo kortyzolu),
• niektóre leki stosowane w zakażeniach bakteryjnych (np. klarytromycyna, erytromycyna),
• niektóre leki przeciwwirusowe stosowane w zakażeniu HIV lub leczeniu AIDS (np. rytonawir),
• inne leki stosowane w celu zmniejszenia krzepliwości krwi (np. enoksaparyna, klopidogrel lub
antagoniści witaminy K, takie jak warfaryna lub acenokumarol),
• leki przeciwzapalne i przeciwbólowe (np. naproksen lub kwas acetylosalicylowy),
• dronedaron, lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca,
• niektóre leki stosowane w leczeniu depresji (selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu
serotoniny (SSRI) lub inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI)).
Jeśli pacjent przypuszcza, że istnieją u niego opisane powyżej stany należy poinformować
lekarza przed zastosowaniem leku Rivaroxaban Synoptis, ponieważ działanie leku Rivaroxaban
Synoptis może być nasilone, jeśli stosuje się jednocześnie z wyżej wymienionymi lekami. Lekarz
zadecyduje, czy zastosować ten lek oraz czy pacjenta należy poddać szczególnie dokładnej
obserwacji.
Jeśli lekarz uważa, że u pacjenta występuje podwyższone ryzyko rozwoju owrzodzenia żołądka lub
dwunastnicy, może on zastosować leczenie zapobiegające chorobie wrzodowej.
- Jeśli pacjent przyjmuje
• niektóre leki stosowane w leczeniu padaczki (fenytoina, karbamazepina, fenobarbital),
• ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum), lek ziołowy stosowany w depresji,
• ryfampicynę, która należy do grupy antybiotyków.
Jeśli pacjent przypuszcza, że istnieją u niego opisane powyżej stany, należy poinformować
lekarza przed zastosowaniem leku Rivaroxaban Synoptis, ponieważ działanie leku Rivaroxaban
Synoptis może być zmniejszone, jeśli podaje się go razem z wyżej wymienionymi lekami. Lekarz
zadecyduje, czy zastosować lek Rivaroxaban Synoptis oraz czy pacjenta należy poddać szczególnie
dokładnej obserwacji.
Ciąża i karmienie piersią
Nie stosować leku Rivaroxaban Synoptis jeśli pacjentka jest w ciąży lub jeśli karmi piersią. Jeżeli
istnieje ryzyko, że pacjentka może zajść w ciążę, należy w czasie przyjmowania leku Rivaroxaban
Synoptis zastosować skuteczną metodę antykoncepcji. Jeśli w czasie stosowania leku Rivaroxaban
Synoptis pacjentka zajdzie w ciążę, należy natychmiast poinformować o tym lekarza, który zdecyduje
o dalszym leczeniu.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Rivaroxaban Synoptis może jednak powodować zawroty głowy (częste działania niepożądane) i
omdlenia (niezbyt częste działania niepożądane) (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
Pacjenci, u których występują te działania niepożądane nie powinni prowadzić pojazdów, jeździć na
rowerze ani obsługiwać narzędzi lub maszyn.
Lek Rivaroxaban Synoptis zawiera laktozę jednowodną i sód
Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Tak jak inne leki o podobnym działaniu zmniejszającym tworzenie się zakrzepów krwi, lek
Rivaroxaban Synoptis może powodować krwawienie, które potencjalnie może zagrażać życiu.
Nadmierne krwawienie może prowadzić do nagłego spadku ciśnienia krwi (wstrząsu). Nie zawsze
będą to oczywiste czy widoczne oznaki krwawienia.
Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli wystąpi którekolwiek z następujących działań
niepożądanych:
- Oznaki krwawienia
• krwawienie do mózgu lub wnętrza czaszki (objawy mogą obejmować ból głowy, jednostronny
niedowład, wymioty, drgawki, obniżenie poziomu świadomości i sztywność karku. Ciężki,
nagły przypadek medyczny. Należy natychmiast wezwać pomoc lekarską!),
• długie lub nadmierne krwawienie,
• nietypowe osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, wystąpienie obrzęku o
nieznanej przyczynie, duszność, ból w klatce piersiowej lub dławica piersiowa.
Lekarz może zadecydować o konieczności bardzo dokładnej obserwacji pacjenta lub zmianie sposobu
leczenia.
- Oznaki ciężkich reakcji skórnych
• rozległa, ostra wysypka skórna, powstawanie pęcherzy lub zmiany na błonie śluzowej np.
języka lub oczu (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
• reakcja na lek powodująca wysypkę, gorączkę, zapalenie narządów wewnętrznych, zaburzenia
hematologiczne i ogólnoustrojowe (zespół DRESS).
Częstość występowania tych działań niepożądanych jest bardzo rzadka (maksymalnie 1 na 10 000
osób).
- Oznaki ciężkich reakcji alergicznych
• obrzęk twarzy, ust, jamy ustnej, języka lub gardła; pokrzywka i trudności w oddychaniu; nagły
spadek ciśnienia krwi.
Częstość występowania ciężkich reakcji uczuleniowych jest bardzo rzadka (reakcje anafilaktyczne w
tym wstrząs anafilaktyczny może wystąpić u maksymalnie 1 na 10 000 osób) i niezbyt częsta (obrzęk
naczynioruchowy i obrzęk alergiczny może wystąpić u 1 na 100 osób).
Ogólna lista możliwych działań niepożądanych u dorosłych, dzieci i młodzieży:
- Często (mogą wystąpić u 1 na 10 pacjentów)
- zmniejszenie liczby krwinek czerwonych co może spowodować bladość skóry i być przyczyną
osłabienia lub duszności,
- krwawienie z żołądka lub jelita, krwawienie z układu moczowo-płciowego (w tym krew w moczu i
ciężkie krwawienia menstruacyjne), krwawienie z nosa, krwawienie dziąseł,
- krwawienie do oka (w tym krwawienie z białkówki oka),
- krwawienie do tkanek lub jam ciała (krwiak, siniaczenie),
- pojawienie się krwi w plwocinie (krwioplucie) podczas kaszlu,
- krwawienie ze skóry lub krwawienie podskórne,
- krwawienie po operacji,
- sączenie się krwi lub płynu z rany po zabiegu chirurgicznym,
- obrzęk kończyn,
- ból kończyn,
- zaburzenia czynności nerek (można zaobserwować w badaniach wykonanych przez lekarza),
- gorączka,
- ból żołądka, niestrawność, uczucie mdłości (nudności) lub wymioty, zaparcie, biegunka,
- obniżone ciśnienie tętnicze krwi (objawami mogą być zawroty głowy lub omdlenia po wstaniu),
- ogólne obniżenie siły i energii (osłabienie, zmęczenie), ból głowy, zawroty głowy,
- wysypka, swędzenie skóry,
- zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych, co może być widoczne w wynikach
badania krwi.
Niezbyt często (mogą wystąpić u 1 na 100 pacjentów)
- krwawienie do mózgu lub wewnątrz czaszki (patrz powyższe oznaki krwawienia),
- krwawienie do stawu powodujące ból i obrzęk,
- trombocytopenia (mała liczba płytek krwi, komórek biorących udział w krzepnięciu krwi),
- reakcje alergiczne, w tym alergiczne reakcje skórne,
- zaburzenia czynności wątroby (można zaobserwować w badaniach wykonanych przez lekarza),
- wyniki badania krwi mogą wykazać zwiększenie stężenia bilirubiny, aktywności niektórych
enzymów trzustkowych lub wątrobowych lub liczby płytek krwi,
- omdlenia,
- złe samopoczucie,
- przyspieszone tętno,
- suchość w jamie ustnej,
- pokrzywka.
Rzadko (mogą wystąpić u 1 na 1000 pacjentów)
- krwawienie do mięśni,
- cholestaza (zastój żółci), zapalenie wątroby w tym uszkodzenie komórek wątroby,
- zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka),
- obrzęk miejscowy,
- zbieranie się krwi (krwiak) w pachwinie jako powikłanie procedury cewnikowania serca, kiedy
cewnik wprowadzany jest do tętnicy w nodze (tętniak rzekomy).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- niewydolność nerek po ciężkim krwawieniu,
- podwyższone ciśnienie w mięśniach nóg i rąk występujące po krwawieniu, co może prowadzić do
bólu, obrzęku, zmiany odczuwania, drętwienia lub porażenia (zespół ciasnoty przedziałów
powięziowych po krwawieniu).
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Ogólnie działania niepożądane obserwowane u dzieci i młodzieży leczonych rywaroksabanem były
podobne pod względem rodzaju do tych obserwowanych u dorosłych i miały głównie nasilenie
łagodne do umiarkowanego.
Działania niepożądane obserwowane częściej u dzieci i młodzieży:
Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów)
- ból głowy,
- gorączka,
- krwawienie z nosa, wymioty.
Często (mogą wystąpić u 1 na 10 pacjentów)
- szybkie bicie serca,
- wyniki badania krwi mogą wykazać zwiększenie stężenia bilirubiny (barwnika żółciowego),
- małopłytkowość (mała liczba płytek, które są komórkami pomagającymi w krzepnięciu krwi),
- nadmierne krwawienie miesiączkowe.
Niezbyt często (mogą wystąpić u 1 na 100 pacjentów)
- wyniki badania krwi mogą wykazać zwiększenie podkategorii bilirubiny (bilirubiny bezpośredniej,
barwnika żółciowego).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks:
+48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Czynne krwawienie o znaczeniu klinicznym.
Nieprawidłowości i stany stanowiące znaczne ryzyko wystąpienia ciężkich krwawień. Obejmują one
czynne lub ostatnio przebyte owrzodzenia w obrębie przewodu pokarmowego, nowotwór złośliwy z
wysokim ryzykiem krwawienia, przebyty ostatnio uraz mózgu lub kręgosłupa, przebyty ostatnio
zabieg chirurgiczny mózgu, kręgosłupa lub okulistyczny, ostatnio przebyty krwotok
wewnątrzczaszkowy, stwierdzona lub podejrzewana obecność żylaków przełyku, żylno-tętnicze wady
rozwojowe, tętniak naczyniowy lub poważne nieprawidłowości w obrębie naczyń
wewnątrzrdzeniowych lub śródmózgowych.
Jednoczesne leczenie innymi produktami przeciwzakrzepowymi np. heparyną niefrakcjonowaną,
heparynami drobnocząsteczkowymi (enoksaparyna, dalteparyna itp.), pochodnymi heparyny
(fondaparynuks itp.), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, eteksylan dabigatranu,
apiksaban, itp.), z wyjątkiem szczególnego przypadku zmiany leczenia przeciwzakrzepowego (patrz
punkt 4.2) lub jeżeli heparyna niefrakcjonowana podawana jest w dawkach koniecznych do
utrzymania drożności cewnika żył głównych lub tętnic (patrz punkt 4.5).
Choroba wątroby związana z koagulopatią i ryzykiem krwawienia o znaczeniu klinicznym, w tym
marskość wątroby stopnia B i C wg klasyfikacji Child-Pugh (patrz punkt 5.2).
Ciąża i karmienie piersią (patrz punkt 4.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W czasie leczenia zalecany jest nadzór kliniczny zgodnie z praktyką leczenia przeciwzakrzepowego.
Ryzyko krwotoku
Podobnie jak w przypadku innych produktów przeciwzakrzepowych, pacjenci otrzymujący
rywaroksaban są ściśle monitorowani pod kątem objawów krwawienia. W przypadku zwiększonego
ryzyka krwotoków zaleca się ostrożne stosowanie produktu leczniczego. Należy przerwać stosowanie
produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis jeśli wystąpi ciężki krwotok (patrz punkt 4.9).
W badaniach klinicznych w trakcie długotrwałego leczenia rywaroksabanem w porównaniu z
leczeniem VKA częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. krwawienie z nosa, dziąseł,
przewodu pokarmowego, moczowo-płciowego, w tym nieprawidłowe krwawienie z pochwy lub
nadmierne krwawienie miesiączkowe) i niedokrwistość. Tak więc, oprócz odpowiedniego nadzoru
klinicznego, badania laboratoryjne hemoglobiny/hematokrytu mogłyby być przydatne do wykrywania
utajonego krwawienia i określenia ilościowego znaczenia klinicznego jawnego krwawienia, jeśli uzna
się to za stosowne.
Pacjenci z wymienionych poniżej podgrup są narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia.
Po rozpoczęciu leczenia należy uważnie ich obserwować w celu wykrycia objawów przedmiotowych i
podmiotowych powikłań krwawienia i niedokrwistości (patrz punkt 4.8).
W każdym przypadku zmniejszenia stężenia hemoglobiny lub obniżenia ciśnienia tętniczego krwi o
niewyjaśnionej przyczynie należy szukać źródła krwawienia.
Pomimo, że leczenie rywaroksabanem nie wymaga rutynowego monitorowania ekspozycji na produkt
to stężenie rywaroksabanu mierzone skalibrowanym ilościowym testem anty-Xa, może być pomocne
w wyjątkowych sytuacjach, kiedy informacja na temat stężenia rywaroksabanu może ułatwić decyzję
kliniczną np. przedawkowanie i ratujący życie zabieg chirurgiczny (patrz punkty 5.1 i 5.2).
Dzieci i młodzież
Istnieją ograniczone dane dotyczące dzieci z zakrzepicą żył mózgowych i zatok z zakażeniem
ośrodkowego układu nerwowego (patrz punkt 5.1). Ryzyko krwawienia należy dokładnie ocenić przed
i podczas leczenia rywaroksabanem.
Zaburzenia czynności nerek
U dorosłych pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min)
stężenie rywaroksabanu w osoczu krwi może być znacznie zwiększone (średnio 1,6-krotnie), co może
prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawienia. Należy zachować ostrożność stosując rywaroksaban
u pacjentów z klirensem kreatyniny 15-29 mL/min. Nie zaleca się jego stosowania u pacjentów z
klirensem kreatyniny < 15 mL/min (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących jednocześnie inne produkty lecznicze, które
zwiększają stężenia rywaroksabanu w osoczu krwi (patrz punkt 4.5).
Produkt leczniczy Rivaroxaban Synoptis nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży z
umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania
kłębuszkowego < 50 mL/min/1,73 m2), ponieważ dane kliniczne nie są dostępne.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis u pacjentów, u których
jednocześnie stosowane jest systemowe leczenie przeciwgrzybicze za pomocą produktów leczniczych
z grupy pochodnych azolowych (takich jak: ketokonazol, itrakonazol, worykonazol i pozakonazol),
lub u których stosowane są inhibitory HIV-proteazy (np. rytonawir). Wymienione substancje czynne
są silnymi inhibitorami zarówno CYP3A4, jak i glikoproteiny P, i w związku z tym mogą zwiększać
stężenie rywaroksabanu w osoczu krwi do wartości o znaczeniu klinicznym (średnio 2,6-krotnie), co z
kolei może prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawienia.
Nie ma danych klinicznych dotyczących dzieci otrzymujących jednocześnie leczenie systemowe
silnymi inhibitorami zarówno CYP3A4 jak i P-gp (patrz punkt 4.5).
Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących jednocześnie produkty lecznicze, które
wpływają na proces hemostazy, takie jak: niesteroidowe przeciwzapalne produkty lecznicze (NLPZ),
kwas acetylosalicylowy i inhibitory agregacji płytek krwi lub selektywne inhibitory zwrotnego
wychwytu serotoniny (SSRI) i inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI). W
przypadku pacjentów zagrożonych wystąpieniem owrzodzenia przewodu pokarmowego można
rozważyć zastosowanie odpowiedniego leczenia profilaktycznego (patrz punkt 4.5).
Inne czynniki ryzyka krwotoku
Podobnie jak i inne produkty przeciwzakrzepowe rywaroksaban nie jest zalecany u pacjentów ze
zwiększonym ryzykiem krwawienia, czyli z:
• wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami krzepnięcia krwi,
• niekontrolowalnym ciężkim nadciśnieniem tętniczym krwi,
• innymi schorzeniami przewodu pokarmowego bez czynnego owrzodzenia, które mogą być
przyczyną krwawienia (np. choroba zapalna jelit, zapalenie przełyku, zapalenie błony śluzowej
żołądka i choroba refluksowa przełyku),
• retinopatią naczyniową,
• rozstrzeniami oskrzelowymi lub krwawieniem płucnym w wywiadzie.
Pacjenci z protezami zastawek
Rywaroksabanu nie należy stosować w zapobieganiu zakrzepom u pacjentów, u których niedawno
wykonano przezcewnikową wymianę zastawki aorty (TAVR). Nie badano bezpieczeństwa stosowania
i skuteczności rywaroksabanu u pacjentów z protezami zastawek serca; z tego powodu brak jest
danych uzasadniających, że rywaroksaban zapewnia właściwe działanie przeciwzakrzepowe w tej
grupie pacjentów. Leczenie rywaroksabanem nie jest zalecane u tych pacjentów.
Pacjenci z chorobą nowotworową
Pacjenci z chorobą nowotworową mogą być jednocześnie narażeni na większe ryzyko krwawienia i
zakrzepicy. Należy rozważyć indywidualne korzyści z leczenia przeciwzakrzepowego w stosunku do
ryzyka krwawienia u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową, w zależności od lokalizacji guza,
leczenia przeciwnowotworowego i stadium choroby. Nowotwory zlokalizowane w przewodzie
pokarmowym lub układzie moczowo-płciowym były związane ze zwiększonym ryzykiem krwawienia
podczas leczenia rywaroksabanem. U pacjentów z nowotworami złośliwymi, u których występuje
duże ryzyko krwawienia, stosowanie rywaroksabanu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Pacjenci z zespołem antyfosfolipidowym
Nie zaleca się stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim, takich
jak rywaroksaban, u pacjentów z zakrzepicą w wywiadzie ze zdiagnozowanym zespołem
antyfosfolipidowym. Zwłaszcza u pacjentów z trzema wynikami pozytywnymi (antykoagulant
toczniowy, przeciwciała antykardiolipinowe oraz przeciwciała przeciwko β2 glikoproteinie-I) leczenie
z zastosowaniem doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim może być
związane z większą liczbą nawrotów incydentów zakrzepowych niż podczas terapii antagonistami
witaminy K.
Pacjenci z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową poddawani PCI z założeniem
stentu
Dostępne są dane kliniczne badania interwencyjnego, którego podstawowym celem była ocena
bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą
zastawkową poddawanych zabiegowi PCI z założeniem stentu. Dane dotyczące skuteczności w tej
populacji są ograniczone (patrz punkty 4.2 i 5.1). Brak dostępnych danych dla takich pacjentów z
udarem lub przemijającym napadem niedokrwiennym w wywiadzie.
Pacjenci hemodynamicznie niestabilni z zatorowością płucną lub pacjenci wymagający leczenia
trombolitycznego lub embolektomii płucnej
Ponieważ bezpieczeństwo stosowania i skuteczność nie zostały ustalone, produkt leczniczy
Rivaroxaban Synoptis nie jest zalecany w zastępstwie do heparyny niefrakcjonowanej u pacjentów z
zatorowością płucną, którzy są hemodynamicznie niestabilni lub mogą być leczeni trombolitycznie
bądź poddani embolektomii.
Znieczulenie lub nakłucie podpajęczynówkowe/zewnątrzoponowe
Podczas stosowania znieczulenia przewodowego (znieczulenie podpajęczynówkowe
/zewnątrzoponowe) lub nakłucia podpajęczynówkowego/zewnątrzoponowego u pacjentów
otrzymujących leki przeciwzakrzepowe w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym,
występuje ryzyko powstania krwiaka zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego, który może
powodować długotrwałe lub trwałe porażenie. Pooperacyjne zastosowanie stałego cewnika
zewnątrzoponowego lub jednoczesne stosowanie produktów wpływających na hemostazę może
zwiększać ryzyko wystąpienia takich zdarzeń. Ryzyko może być również zwiększone podczas
wykonywania nakłucia zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego w sposób urazowy lub
wielokrotny. Pacjenci muszą być często kontrolowani pod kątem podmiotowych i przedmiotowych
objawów zaburzeń neurologicznych (np. drętwienie lub osłabienie nóg, zaburzenia czynnościowe jelit
lub pęcherza moczowego). W przypadku stwierdzenia zaburzenia neurologicznego konieczna jest
natychmiastowa diagnostyka i leczenie. Przed wykonaniem zabiegu w obrębie ośrodkowego układu
nerwowego u pacjentów otrzymujących lub mających otrzymać leki przeciwkrzepliwe w celu
profilaktyki przeciwzakrzepowej lekarz powinien dokładnie rozważyć stosunek potencjalnych
korzyści do ryzyka. Nie ma doświadczenia klinicznego w stosowaniu dawki 20 mg w takich
sytuacjach.
Aby zredukować potencjalne ryzyko krwawień związane ze stosowaniem rywaroksabanu podczas
znieczulenia przewodowego (zewnątrzoponowego/podpajęczynówkowego) należy wziąć pod uwagę
profil farmakokinetyczny rywaroksabanu. Założenie lub usunięcie cewnika zewnątrzoponowego lub
nakłucie lędźwiowe najlepiej wykonać, kiedy działanie przeciwzakrzepowe rywaroksabanu jest
szacowane jako słabe. Dokładny czas, kiedy odpowiednio słabe działanie przeciwzakrzepowe zostanie
osiągnięte u poszczególnych pacjentów, nie jest jednak znany i należy go rozważyć pod kątem
pilności zabiegu diagnostycznego.
Opierając się na ogólnej charakterystyce farmakokinetycznej rywaroksabanu, aby usunąć cewnik
zewnątrzoponowy powinna upłynąć co najmniej dwukrotność okresu półtrwania, czyli co najmniej 18
godzin u młodych i dorosłych pacjentów i co najmniej 26 godzin u pacjentów w podeszłym wieku, po
ostatnim podaniu rywaroksabanu (patrz punkt 5.2). Kolejną dawkę rywaroksabanu można podać po
upływie co najmniej 6 godzin po usunięciu cewnika. W przypadku nakłucia urazowego należy
odczekać 24 godziny przed podaniem rywaroksabanu.
Dane dotyczące czasu umieszczenia lub usunięcia cewnika do blokady centralnej u dzieci w czasie
stosowania produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis nie są dostępne. W takich przypadkach należy
przerwać stosowanie rywaroksabanu i rozważyć krótko działający pozajelitowy lek
przeciwzakrzepowy.
Zalecenia dotyczące dawkowania przed i po zabiegach inwazyjnych i interwencji chirurgicznej
Jeśli wymagany jest zabieg inwazyjny lub interwencja chirurgiczna, należy w miarę możliwości i na
podstawie oceny klinicznej lekarza przerwać stosowanie produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis,
20 mg co najmniej 24 godziny przed interwencją.
Jeśli nie jest możliwe przełożenie zabiegu, należy ocenić zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia
wobec konieczności interwencji.
Stosowanie produktu leczniczego Rivaroxaban Synoptis należy jak najszybciej rozpocząć ponownie
po zabiegu inwazyjnym lub interwencji chirurgicznej, pod warunkiem, że pozwala na to sytuacja
kliniczna i zgodnie z ustaleniami lekarza prowadzącego osiągnięta jest właściwa hemostaza (patrz
punkt 5.2).
Pacjenci w podeszłym wieku
Wraz z wiekiem wzrastać może ryzyko wystąpienia krwotoku (patrz punkt 5.2).
Reakcje skórne
Poważne reakcje skórne, włączając zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka i zespół DRESS, były zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu i
związane ze stosowaniem rywaroksabanu (patrz punkt 4.8). Ryzyko wystąpienia tych działań jest
prawdopodobnie największe na początku terapii; większość powikłań notowano w ciągu pierwszych
tygodni leczenia. Stosowanie rywaroksabanu powinno zostać przerwane po wystąpieniu pierwszych
poważnych reakcji skórnych (np. rozległych, ostrych i (lub) z towarzyszącym powstawaniem
pęcherzy) lub jakikolwiek inny objaw nadwrażliwości w połączeniu ze zmianami na błonach
śluzowych.
Informacje dotyczące substancji pomocniczych
Produkt leczniczy Rivaroxaban Synoptis zawiera laktozę. Produkt nie powinien być stosowany u
pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem
złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Zakres interakcji u dzieci i młodzieży nie jest znany. Dla dzieci i młodzieży należy wziąć pod uwagę
poniżej wymienione dane dotyczące interakcji uzyskane u dorosłych oraz ostrzeżenia w punkcie 4.4.
Inhibitory CYP3A4 oraz glikoproteiny P
Podanie rywaroksabanu jednocześnie z ketokonazolem (400 mg raz na dobę) lub rytonawirem (600
mg 2 razy na dobę) prowadziło do 2,6-/2,5-krotnego zwiększenia średniego AUC dla rywaroksabanu
oraz do 1,7-/1,6-krotnego zwiększenia średniego stężenia maksymalnego (Cmax) rywaroksabanu, ze
znacznym nasileniem działania farmakodynamicznego, które może prowadzić do zwiększonego
ryzyka krwawienia. Z tego powodu nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Rivaroxaban
Synoptis u pacjentów, którzy w tym samym czasie przyjmują leki przeciwgrzybicze z grupy
pochodnych azolowych o działaniu ogólnoustrojowym, takie jak: ketokonazol, itrakonazol,
worykonazol i pozakonazol lub inhibitory HIV-proteazy. Wymienione substancje czynne są silnymi
inhibitorami zarówno CYP3A4, jak i glikoproteiny P (patrz punkt 4.4).
Oczekuje się, że substancje czynne, które silnie hamują tylko jeden ze szlaków eliminacji
rywaroksabanu, albo CYP3A4 albo glikoproteiny P, będą w mniejszym stopniu zwiększać stężenia
rywaroksabanu w osoczu krwi. Dla przykładu klarytromycyna (500 mg 2 razy na dobę), którą uważa
się za silny inhibitor CYP3A4 oraz umiarkowany inhibitor glikoproteiny P, prowadzi do 1,5-krotnego
zwiększenia średniego AUC dla rywaroksabanu oraz 1,4-krotnego zwiększenia Cmax rywaroksabanu.
Interakcja z klarytromycyną nie jest prawdopodobnie istotna klinicznie u większości pacjentów, ale
może być potencjalnie istotna u pacjentów wysokiego ryzyka. (Informacja dotycząca pacjentów z
zaburzeniami czynności nerek: patrz punkt 4.4).
Zastosowanie erytromycyny (500 mg 3 razy na dobę), która umiarkowanie hamuje CYP3A4 oraz
glikoproteinę P, prowadziło do 1,3-krotnego zwiększenia średniego AUC oraz Cmax rywaroksabanu.
Interakcja z erytromycyną nie jest prawdopodobnie istotna klinicznie u większości pacjentów, ale
może być potencjalnie istotna u pacjentów wysokiego ryzyka.
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek erytromycyna (500 mg trzy razy na dobę)
prowadziła do 1,8-krotnego zwiększenia średniego AUC rywaroksabanu i 1,6-krotnego zwiększenia
Cmax w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek erytromycyna prowadziła do 2,0-krotnego zwiększenia średniego AUC
rywaroksabanu i 1,6-krotnego zwiększenia Cmax w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością
nerek. Działanie erytromycyny jest addytywne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz
punkt 4.4).
Zastosowanie flukonazolu (400 mg raz na dobę), uznawanego za umiarkowany inhibitor CYP3A4,
powodowało 1,4-krotne zwiększenie średniej wartości AUC oraz 1,3-krotne zwiększenie średniego
Cmax rywaroksabanu. U większości pacjentów interakcja z flukonazolem nie jest prawdopodobnie
istotna klinicznie, ale może być potencjalnie istotna u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka (pacjenci
z zaburzeniami czynności nerek patrz punkt 4.4).
Biorąc pod uwagę ograniczone dostępne dane kliniczne dotyczące dronedaronu należy unikać
jednoczesnego stosowania z rywaroksabanem.
Leki przeciwzakrzepowe
Po jednoczesnym podaniu enoksaparyny (pojedyncza dawka 40 mg) oraz rywaroksabanu (pojedyncza
dawka 10 mg) obserwowano addytywne działanie hamujące aktywność czynnika Xa, czemu nie
towarzyszył żaden dodatkowy wpływ na czasy krzepnięcia (PT, APTT). Enoksaparyna nie wpływała
na farmakokinetykę rywaroksabanu.
Z powodu zwiększonego ryzyka krwawienia należy zachować ostrożność u pacjentów, którzy stosują
jednocześnie inne produkty o działaniu przeciwzakrzepowym (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)/inhibitory agregacji płytek krwi
Po jednoczesnym podaniu rywaroksabanu (15 mg) oraz naproksenu (500 mg) nie obserwowano
znaczącego klinicznie wydłużenia czasu krwawienia. Tym niemniej, u niektórych pacjentów może
dojść do bardziej nasilonych działań farmakodynamicznych.
Po jednoczesnym podaniu rywaroksabanu oraz 500 mg kwasu acetylosalicylowego nie obserwowano
istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych.
Zastosowanie klopidogrelu (300 mg w dawce nasycającej, a następnie 75 mg w dawce
podtrzymującej) nie prowadziło do wystąpienia interakcji farmakokinetycznej z rywaroksabanem (15
mg), ale w podgrupie pacjentów stwierdzono znaczne wydłużenie czasu krwawienia, które nie było
skorelowane z agregacją płytek krwi, stężeniem P-selektyny ani aktywnością receptora GPIIb/IIIa.
Należy zachować ostrożność u pacjentów, którzy stosują jednocześnie niesteroidowe leki
przeciwzapalne - NLPZ (w tym kwas acetylosalicylowy) oraz inhibitory agregacji płytek krwi,
ponieważ zwykle zwiększają one ryzyko krwawienia (patrz punkt 4.4).
SSRI/SNRI
Tak jak w przypadku innych leków przeciwzakrzepowych, istnieje możliwość występowania
podwyższonego ryzyka krwawienia u pacjentów podczas jednoczesnego stosowania leków z grupy
SSRI lub SNRI ze względu na ich zgłaszane działanie na płytki krwi. W badaniach klinicznych
podczas jednoczesnego stosowania z rywaroksabanem we wszystkich grupach leczenia obserwowano
numerycznie wyższy odsetek ciężkich i innych niż ciężkie klinicznie istotnych krwawień.
Warfaryna
Zmiany leczenia pacjentów z antagonisty witaminy K warfaryny (INR 2,0-3,0) na rywaroksaban (20
mg) lub z rywaroksabanu (20 mg) na warfarynę (INR 2,0-3,0) zwiększały czas protrombinowy/INR
(Neoplastin) więcej niż addytywnie (można zaobserwować indywidualne wartości INR do 12),
podczas gdy wpływ na APTT, hamowanie aktywności czynnika Xa i endogenny potencjał trombiny
był addytywny.
Jeśli pożądane jest wykonanie badań działania farmakodynamicznego rywaroksabanu w czasie okresu
zmiany leczenia, jako takie badania można wykorzystać aktywność czynnika anty-Xa, PiCT i
HepTest, ponieważ na badania te nie miała wpływu warfaryna. Czwartego dnia po ostatniej dawce
warfaryny wszystkie badania (w tym PT, APTT, hamowanie aktywności czynnika Xa i ETP)
odzwierciedlały tylko działanie rywaroksabanu.
Jeśli pożądane jest wykonanie badań działania farmakodynamicznego warfaryny w czasie okresu
zmiany leczenia, możliwe jest wykorzystanie pomiaru INR przy Ctrough rywaroksabanu (24 godziny po
uprzednim przyjęciu rywaroksabanu), ponieważ rywaroksaban ma minimalny wpływ na to badanie w
tym punkcie czasowym
Nie obserwowano interakcji farmakokinetycznej między warfaryną a rywaroksabanem.
Induktory CYP3A4
Zastosowanie rywaroksabanu jednocześnie z silnym induktorem CYP3A4, ryfampicyną, prowadziło
do około 50% zmniejszenia średniego AUC rywaroksabanu, czemu towarzyszyło zmniejszenie jego
działań farmakodynamicznych. Jednoczesne stosowanie rywaroksabanu z innymi silnymi induktorami
CYP3A4 (np. fenytoina, karbamazepina, fenobarbital lub ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum
perforatum)) może także prowadzić do zmniejszenia stężeń rywaroksabanu w osoczu krwi. Dlatego
też należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4, chyba że pacjent jest ściśle
obserwowany w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych zakrzepicy.
Inne jednocześnie stosowane leczenie
Nie stwierdzono żadnych farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych interakcji o znaczeniu
klinicznym po jednoczesnym stosowaniu rywaroksabanu oraz midazolamu (substrat CYP3A4),
digoksyny (substrat glikoproteiny P), atorwastatyny (substrat CYP3A4 i glikoproteiny P) lub
omeprazolu (inhibitor pompy protonowej). Rywaroksaban nie hamuje ani nie indukuje żadnej z
głównych izoform CYP, takich jak CYP3A4.
Wyniki badań laboratoryjnych
Wyniki badań układu krzepnięcia (np. PT, APTT, HepTest) zmieniają się, zgodnie z oczekiwaniami,
ze względu na mechanizm działania rywaroksabanu (patrz punkt 5.1).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa stosowania
Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu oceniano w trzynastu kluczowych badaniach fazy III
(patrz tabela 1).
Rywaroksaban podawano łącznie 69 608 dorosłym pacjentom w dziewiętnastu badaniach fazy III i
488 pacjentom pediatrycznym w dwóch badaniach fazy II i dwóch badaniach fazy III.
Tabela 1: Liczba badanych pacjentów, łączna dawka dobowa i maksymalny czas trwania
leczenia w badaniach dorosłych i pediatrycznych fazy III
12
* Pacjenci, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę rywaroksabanu.
** Dane z badania VOYAGER PAD
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów otrzymujących rywaroksaban były
krwawienia (Tabela 2) (patrz również punkt 4.4 i "Opis wybranych działań niepożądanych" poniżej).
Najczęściej zgłaszanymi krwawieniami były krwawienia z nosa (4,5%) i krwotok z przewodu
pokarmowego (3,8%).
Tabela 2: Odsetek krwawień* i anemii u pacjentów, którym podawano rywaroksaban w
zakończonych badaniach dorosłych i pediatrycznych fazy III
* W ramach wszystkich badań rywaroksabanu gromadzono, zgłaszano i oceniano wszystkie krwawienia.
** W badaniu COMPASS odnotowano niewielką częstość występowania anemii, ponieważ
zastosowano selektywne podejście do zbierania zdarzeń niepożądanych.
*** Zastosowano selektywne podejście do zbierania zdarzeń niepożądanych.
# Dane z badania VOYAGER PAD
Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych
Częstość występowania działań niepożądanych zgłaszanych podczas stosowania rywaroksabanu u
pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży przedstawiono w Tabeli 3 według klasyfikacji układów i
narządów (w MedDRA) i częstości występowania.
Częstości zdefiniowano następująco:
13
bardzo często (≥ 1/10)
często (≥ 1/100 do < 1/10)
niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100)
rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000)
bardzo rzadko ( < 1/10 000)
częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 3: Wszystkie działania niepożądane zgłaszane u dorosłych pacjentów w badaniach fazy
III lub po wprowadzeniu produktu do obrotu* i w dwóch badaniach fazy II i dwóch
fazy III z udziałem dzieci i młodzieży
Często: Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często: Niedokrwistość (w tym wynik odpowiedniego parametru laboratoryjnego)
Niezbyt często: Nadpłytkowość (w tym zwiększenie liczby płytek krwi)A, trombocytopenia
Często: Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często: Reakcja alergiczna, alergiczne zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy i obrzęk alergiczny
Bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna, w tym wstrząs anafilaktyczny
Często: Zaburzenia układu nerwowego
Często: Zawroty głowy, ból głowy
Niezbyt często: Krwotok mózgowy i śródczaszkowy, omdlenie
Często: Zaburzenia oka
Często: Krwotok oczny (w tym krwotok podspojówkowy)
Często: Zaburzenia serca
Niezbyt często: Tachykardia
Często: Zaburzenia naczyniowe
Często: Niedociśnienie tętnicze, krwiak
Często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Krwawienie z nosa, krwioplucie
Często: Zaburzenia żołądka i jelit
Często: Krwawienie z dziąseł, krwotok z przewodu pokarmowego (w tym krwotok z odbytnicy), bóle brzucha oraz żołądka i jelit, niestrawność, nudności, zaparcieA, biegunka, wymiotyA
Niezbyt często: Suchość błony śluzowej jamy ustnej
14
Często: Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferaz
Niezbyt często: Zaburzenia czynności wątroby, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznejA, zwiększenie aktywności GGTA
Rzadko: Żółtaczka, zwiększenie stężenia sprzężonej bilirubiny (z lub bez towarzyszącego zwiększenia aktywności AlAT), cholestaza, zapalenie wątroby (w tym uszkodzenie komórek wątroby)
Często: Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Świąd (w tym niezbyt częste przypadki świądu uogólnionego), wysypka, siniaczenie, krwotok skórny i podskórny
Niezbyt często: Pokrzywka
Bardzo rzadko: Zespół Stevensa- Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół DRESS
Często: Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: Ból kończynyA
Niezbyt często: Wylew krwi do stawu
Rzadko: Krwawienie domięśniowe
Częstość nieznana: Zespół ciasnoty przedziałów powięziowych w następstwie krwawienia
Często: Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Krwotok z układu moczowo-płciowego (w tym krwiomocz i nadmierne krwawienie miesiączkoweB), zaburzenie czynności nerek (w tym zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie stężenia mocznika we krwi)
Częstość nieznana: Niewydolność nerek/ostra niewydolność nerek, wtórna do krwawienia, wystarczającego do spowodowania hipoperfuzji
Często: Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: GorączkaA, obrzęk obwodowy, zmniejszenie siły i energii (w tym zmęczenie i astenia)
Niezbyt często: Złe samopoczucie (w tym niemoc)
Rzadko: Obrzęk miejscowyA
Często: Badania diagnostyczne
Niezbyt często: Zwiększenie aktywności LDHA, zwiększenie aktywności lipazyA, zwiększenie aktywności amylazyA
Często: Urazy zatrucia i powikłania po zabiegach
15
Często: Krwotok po zabiegu (w tym niedokrwistość pooperacyjna i krwotok z rany), stłuczenie, wydzielina z ranyA
Rzadko: Tętniak rzekomyC
A Obserwowane w profilaktyce ŻChZZ u dorosłych pacjentów po przebytej planowej aloplastyce stawu
biodrowego lub kolanowego
B Obserwowane w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ŻŻG), zatorowości
płucnej (ZP) jako bardzo częste u kobiet w wieku < 55 lat
C Obserwowane niezbyt często w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych na podłożu miażdżycowym u
pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (OZW) (po zabiegu przezskórnej interwencji wieńcowej)
* Zastosowano z góry zdefiniowane selektywne podejście do zbierania zdarzeń niepożądanych w
wybranych badaniach fazy III. Częstość występowania działań niepożądanych nie zwiększyła się i nie
zidentyfikowano nowych działań niepożądanych po przeprowadzeniu analizy tych badań.
Opis wybranych działań niepożądanych
Ze względu na farmakologiczny mechanizm działania, stosowanie rywaroksabanu może wiązać się ze
zwiększonym ryzykiem utajonego lub jawnego krwawienia, z dowolnej tkanki lub organu, które może
prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej. Jej objawy podmiotowe, przedmiotowe oraz nasilenie
(w tym zgon) będą różnić się w zależności od miejsca oraz nasilenia lub rozległości krwawienia i (lub)
niedokrwistości (patrz punkt 4.9 Postępowanie w przypadku krwawienia). W badaniach klinicznych w
trakcie długotrwałego leczenia rywaroksabanem w porównaniu z leczeniem VKA częściej
obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. krwawienie z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego,
moczowo-płciowego, w tym nieprawidłowe krwawienie z pochwy lub nadmierne krwawienie
miesiączkowe) i niedokrwistość. Tak więc, oprócz odpowiedniego nadzoru klinicznego, badania
laboratoryjne hemoglobiny/hematokrytu mogłyby być przydatne do wykrywania utajonego
krwawienia i określania ilościowego znaczenia klinicznego jawnego krwawienia, jeśli uzna się to za
stosowne. Dla niektórych grup pacjentów ryzyko krwawienia może być większe, np. u pacjentów z
niekontrolowalnym ciężkim nadciśnieniem tętniczym krwi i (lub) u pacjentów, którzy jednocześnie
stosują inne produkty wpływające na hemostazę (patrz punkt 4.4 „Ryzyko krwotoku”). Krwawienie
menstruacyjne może mieć większe nasilenie i (lub) być dłuższe. Objawami powikłań krwotocznych
mogą być: osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub obrzęk niewiadomego pochodzenia,
duszność i wstrząs niewiadomego pochodzenia. W niektórych przypadkach, jako następstwo
niedokrwistości obserwowano objawy niedokrwienia mięśnia sercowego, takie jak ból w klatce
piersiowej lub dławica piersiowa.
Po zastosowaniu rywaroksabanu zgłaszano wtórne powikłania ciężkiego krwawienia, takie jak zespół
ciasnoty przedziałów powięziowych i niewydolność nerek z powodu obniżonej perfuzji. Dlatego
podczas oceny stanu każdego pacjenta otrzymującego leki przeciwzakrzepowe należy uwzględnić
możliwość wystąpienia krwotoku.
Dzieci i młodzież
Leczenie ŻChZZ i profilaktyka nawrotów ŻChZZ
Ocena bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży opiera się na danych dotyczących
bezpieczeństwa stosowania z dwóch badań fazy II i jednego fazy III, otwartych, przeprowadzanych z
grupą kontrolną otrzymującą substancję czynną z udziałem dzieci i młodzieży w wieku od urodzenia
do poniżej 18 lat. Wyniki dotyczące bezpieczeństwa stosowania były ogólnie podobne między
rywaroksabanem i produktem porównawczym w różnych grupach wiekowych dzieci i młodzieży.
Ogólnie profil bezpieczeństwa stosowania u 412 dzieci i młodzieży leczonych rywaroksabanem był
podobny do obserwowanego u dorosłych oraz spójny wśród podgrup wiekowych, chociaż ocena jest
ograniczona małą liczbą pacjentów.
U dzieci i młodzieży zgłaszano częściej niż u dorosłych ból głowy (bardzo często, 16,7%), gorączkę
(bardzo często, 11,7%), krwawienie z nosa (bardzo często, 11,2%), wymioty (bardzo często, 10,7%),
tachykardię (często, 1,5%), zwiększenie stężenia bilirubiny (często, 1,5%) i zwiększenie stężenia
sprzężonej bilirubiny (niezbyt często, 0,7%). Podobnie jak u dorosłych, krwotok miesiączkowy
obserwowano u 6,6% (często) dziewczynek po pierwszej miesiączce. Małopłytkowość, obserwowana
16
podczas doświadczenia po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu u dorosłych, występowała
często (4,6%) w badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży. Działania niepożądane leku u dzieci i
młodzieży miały głównie nasilenie łagodne do umiarkowanego.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.