Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Rivaroxabanum 10 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Celuloza mikrokrystaliczna; Laktoza jednowodna; Sodu laurylosiarczan; Hypromeloza 2910; Kroskarmeloza sodowa; Magnezu stearynian; Otoczka; Hypromeloza 2910; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 3350; Żelaza tlenek czerwony (E 172) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na dawkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- różowy okrągły średnica 6 mm nadruk: 10
Okrągłe, obustronnie wypukłe, różowe tabletki (średnica 6 mm) z wytłoczonym „10” z jednej strony i gładkie z drugiej strony. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Rivaroxaban G.L. Pharma ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Stwierdzano działania niepożądane, takie jak omdlenia (częstość: niezbyt często) i zawroty głowy (częstość: często) (patrz punkt 4.8). Pacjenci, u których wystąpią takie działania niepożądane nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
85 pozycji, według częstości
- często: Zaburzenia krwi i układu chłonnego; Niedokrwistość (w tym wynik odpowiedniego parametru laboratoryjnego); Zaburzenia układu immunologicznego; Zaburzenia układu nerwowego; Zawroty głowy; ból głowy; Zaburzenia oka; Krwotok oczny (w tym krwotok podspojówkowy); Zaburzenia serca; Zaburzenia naczyniowe; Niedociśnienie tętnicze; krwiak; Zaburzenia układu oddechowego; klatki piersiowej i śródpiersia; Krwawienie z nosa; krwioplucie; Zaburzenia żołądka i jelit; Krwawienie z dziąseł; krwotok z przewodu pokarmowego (w tym krwotok z odbytnicy); bóle brzucha oraz żołądka i jelit; niestrawność; nudności; zaparcieA; biegunka; wymiotyA; Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych; Zwiększenie aktywności aminotransferaz; Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej; Świąd (w tym niezbyt częste przypadki świądu uogólnionego); wysypka; siniaczenie; krwotok skórny i podskórny; Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej; Ból kończynyA; Zaburzenia nerek i dróg moczowych; Krwotok z układu moczowopłciowego (w tym krwiomocz i nadmierne krwawienie miesiączkoweB); zaburzenie czynności nerek (w tym zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie stężenia mocznika we krwi); Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania; GorączkaA; obrzęk obwodowy; ogólne obniżenie siły i energii (w tym zmęczenie i astenia); Badania diagnostyczne; Urazy; zatrucia i powikłania po zabiegach; Krwotok po zabiegu medycznym (w tym niedokrwistość pooperacyjna i krwotok z rany); stłuczenie; wydzielina z ranyA
- niezbyt często: Nadpłytkowość (w tym zwiększenie liczby płytek krwi)A; trombocytopenia; Reakcja alergiczna; alergiczne zapalenie skóry; obrzęk naczynioruchowy i obrzęk alergiczny; Krwotok mózgowy i śródczaszkowy; omdlenie; Tachykardia; Suchość błony śluzowej jamy ustnej; Zaburzenia czynności wątroby; zwiększenie stężenia; bilirubiny; zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznejA; zwiększenie aktywności GGTA; Pokrzywka; Wylew krwi do stawu; Złe samopoczucie (w tym niemoc); Zwiększenie LDHA; zwiększenie aktywności lipazyA; zwięk-; szenie aktywności amylazyA
- rzadko: Żółtaczka; zwiększenie stężenia sprzężonej bilirubiny (z lub; bez towarzyszącego zwiększenia aktywności AlAT); cholestaza; zapalenie wątroby (w tym uszkodzenie komórek wątroby); Krwawienie domięśniowe; Obrzęk miejscowyA; Tętniak rzekomyC
- bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna w tym wstrząs anafilaktyczny; Zespół Stevensa- Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; zespół DRESS
- częstość nieznana: Zespół ciasnoty przedziałów powięziowych; wtórny do krwawienia; Niewydolność nerek/ostra niewydolność nerek; wtórna do krwawienia; wystarczającego do spowodowania hipoperfuzji; nefropatia związana z antykoagulantami
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności rywaroksabanu u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Nie są dostępne dane, dlatego produkt Rivaroxaban G.L. Pharma nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 18. lat.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 10 mg rywaroksabanu przyjmowanego doustnie, raz na dobę.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka do początkowego leczenia ostrej ZŻG lub ZP to 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze trzy tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę do kontynuacji leczenia i profilaktyki nawrotowej ZŻG i ZP.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Ograniczone dane kliniczne wskazują, że u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 ml/min) znacznie zwiększa się stężenie rywaroksabanu w osoczu krwi. Zatem należy zachować ostrożność stosując Rivaroxaban G.L. Pharma w tej grupie pacjentów. Nie zaleca się stosowania Rivaroxaban G.L.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Stosowanie Rivaroxaban G.L. Pharma jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobą wątroby, która wiąże się z koagulopatią i ryzykiem krwawienia o znaczeniu klinicznym, w tym u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg klasyfikacji Child Pugh (patrz punkty 4.3 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma potrzeby zmiany dawkowania (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności rywaroksabanu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W związku z możliwym szkodliwym wpływem na reprodukcję, ryzykiem wewnętrznego krwawienia i potwierdzeniem, że rywaroksaban przenika przez łożysko, stosowanie produktu Rivaroxaban G.L. Pharma jest przeciwwskazane w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). Kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zajścia w ciążę podczas leczenia rywaroksabanem.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności rywaroksabanu u kobiet karmiących piersią. Badania na zwierzętach wskazują, że rywaroksaban jest wydzielany do mleka. Z tego względu stosowanie produktu Rivaroxaban G.L. Pharma jest przeciwwskazane podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.3). Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie produktu.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność Nie przeprowadzono specyficznych badań rywaroksabanu u ludzi, w celu oceny wpływu na płodność. W badaniu dotyczącym płodności samców i samic szczurów nie zaobserwowano takiego wpływu (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje wa żne przed zastosowaniem leku Rivaroxaban G.L. Pharma
3. Jak przyjmować lek Rivaroxaban G.L. Pharma
4. Możliwe działania niepo żą dane
5. Jak przechowywa ć lek Rivaroxaban G.L. Pharma
6. Zawartość opakowania i inne informacje
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Czynne krwawienie o znaczeniu klinicznym.
Nieprawidłowości i stany stanowiące znaczące ryzyko wystąpienia poważnych krwawień. Obejmują
one czynne lub ostatnio przebyte owrzodzenia w obrębie przewodu pokarmowego, nowotwór złośliwy
z wysokim ryzykiem krwawienia, przebyty ostatnio uraz mózgu lub kręgosłupa, przebyty ostatnio
zabieg chirurgiczny mózgu, kręgosłupa lub okulistyczny, ostatnio przebyty krwotok
wewnątrzczaszkowy, stwierdzoną lub podejrzewaną obecność żylaków przełyku, żylno-tętnicze wady
rozwojowe, tętniak naczyniowy lub poważne nieprawidłowości w obrębie naczyń
wewnątrzrdzeniowych lub śródmózgowych.
Jednoczesne leczenie innymi produktami przeciwzakrzepowymi np. heparyną niefrakcjonowaną,
heparynami drobnocząsteczkowymi (enoksaparyna, dalteparyna itp.), pochodnymi heparyny
(fondaparynuks itp.), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, eteksylan dabigatranu,
apiksaban, itp.) z wyjątkiem szczególnego przypadku zmiany leczenia przeciwzakrzepowego (patrz
punkt 4.2) lub jeżeli heparyna niefrakcjonowana podawana jest w dawkach koniecznych do
utrzymania drożności cewnika żył głównych lub tętnic (patrz punkt 4.5).
Choroba wątroby, która wiąże się z koagulopatią i ryzykiem krwawienia o znaczeniu klinicznym, w
tym u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg klasyfikacji Child Pugh (patrz punkt 5.2).
Ciąża i karmienie piersią (patrz punkt 4.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W czasie leczenia zalecany jest nadzór kliniczny zgodnie z praktyką leczenia przeciwzakrzepowego.
Ryzyko krwotoku
Podobnie jak w przypadku innych produktów przeciwzakrzepowych, pacjenci otrzymujący
Rivaroxaban G.L. Pharma są ściśle monitorowani pod kątem objawów krwawienia. W przypadku
zwiększonego ryzyka krwotoków zaleca się ostrożne stosowanie produktu. Należy przerwać
stosowanie produktu Rivaroxaban G.L. Pharma, jeśli wystąpi poważny krwotok (patrz punkt 4.9).
W badaniach klinicznych w trakcie długotrwałego leczenia rywaroksabanem w porównaniu z
leczeniem VKA częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. krwawienie z nosa, dziąseł,
przewodu pokarmowego, moczowo-płciowego, w tym nieprawidłowe krwawienie z pochwy lub
nadmierne krwawienie miesiączkowe) i niedokrwistość. Tak więc, oprócz odpowiedniego nadzoru
klinicznego, badania laboratoryjne hemoglobiny/hematokrytu mogłyby być przydatne do wykrywania
utajonego krwawienia i określania ilościowego znaczenia klinicznego jawnego krwawienia, jeśli uzna
się to za stosowne.
Pacjenci z wymienionych poniżej podgrup są narażeni na zwiększone ryzyko krwawienia. Po
rozpoczęciu leczenia należy uważnie ich obserwować w celu wykrycia objawów przedmiotowych i
podmiotowych powikłań krwawienia i niedokrwistości (patrz punkt 4.8). U pacjentów otrzymujących
Rivaroxaban G.L. Pharma leczenie profilaktyczne ŻChZZ po przebytej planowanej angioplastyce
stawu biodrowego lub kolanowego, może to polegać na regularnym badaniu fizykalnym, dokładnej
obserwacji drenażu rany pooperacyjnej i okresowym oznaczaniu stężenia hemoglobiny.
W każdym przypadku zmniejszenia stężenia hemoglobiny lub obniżenia ciśnienia tętniczego krwi o
niewyjaśnionej przyczynie należy szukać źródła krwawienia.
Pomimo że leczenie rywaroksabanem nie wymaga rutynowego monitorowania ekspozycji na lek, to
stężenie rywaroksabanu mierzone skalibrowanym ilościowym testem anty-Xa, może być pomocne w
wyjątkowych sytuacjach, kiedy informacja na temat stężenia rywaroksabanu może ułatwić decyzję
kliniczną np. przedawkowanie i ratujący życie zabieg chirurgiczny (patrz punkty 5.1 i 5.2).
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) stężenie
rywaroksabanu w osoczu krwi może znacznie się zwiększać (średnio 1,6 krotnie), co może prowadzić
do zwiększonego ryzyka krwawienia. Należy zachować ostrożność stosując Rivaroxaban G.L. Pharma
u pacjentów z klirensem kreatyniny 15-29 ml/min. Nie zaleca się stosowania Rivaroxaban G.L.
Pharma u pacjentów z klirensem kreatyniny < 15 ml/min (patrz punkty 4.2 i 5.2).
U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30-49 ml/min),
otrzymujących jednocześnie inne produkty lecznicze, które zwiększają stężenia rywaroksabanu w
osoczu krwi produkt Rivaroxaban G.L. Pharma należy stosować z zachowaniem ostrożności (patrz
punkt 4.5).
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Nie zaleca się stosowania produktu Rivaroxaban G.L. Pharma u pacjentów, u których jednocześnie
stosowane jest systemowe leczenie przeciwgrzybicze za pomocą produktów leczniczych z grupy
pochodnych azolowych (takich jak: ketokonazol, itrakonazol, worykonazol i pozakonazol) lub u
których stosowane są inhibitory HIV-proteazy (np. rytonawir). Wymienione substancje czynne są
silnymi inhibitorami zarówno CYP3A4 jak i glikoproteiny P, i w związku z tym mogą zwiększać
stężenie rywaroksabanu w osoczu krwi do wartości o znaczeniu klinicznym (średnio 2,6 krotnie), co z
kolei może prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawienia (patrz punkt 4.5).
Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących jednocześnie produkty lecznicze, które
wpływają na proces hemostazy, takie jak: niesteroidowe przeciwzapalne produkty lecznicze (NLPZ),
kwas acetylosalicylowy (ASA) i inhibitory agregacji płytek krwi lub selektywne inhibitory zwrotnego
wychwytu serotoniny (SSRI) i inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI). W
przypadku pacjentów zagrożonych wystąpieniem owrzodzenia przewodu pokarmowego można
rozważyć zastosowanie odpowiedniego leczenia profilaktycznego (patrz punkt 4.5).
Inne czynniki ryzyka krwotoku
Podobnie jak i inne produkty przeciwzakrzepowe rywaroksaban nie jest zalecany u pacjentów ze
zwiększonym ryzykiem krwawienia, czyli z:
• wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami krzepnięcia krwi
• niekontrolowalnym ciężkim nadciśnieniem tętniczym krwi
• innymi schorzeniami przewodu pokarmowego bez czynnego owrzodzenia, które mogą być
przyczyną krwawienia (np. choroba zapalna jelit, zapalenie przełyku, zapalenie błony śluzowej
żołądka i choroba refluksowa przełyku)
• retinopatią naczyniową
• rozstrzeniami oskrzelowymi lub krwawieniem płucnym w wywiadzie.
Pacjenci z chorobą nowotworową
Pacjenci z chorobą nowotworową mogą być jednocześnie narażeni na większe ryzyko krwawienia i
zakrzepicy. Należy rozważyć indywidualne korzyści z leczenia przeciwzakrzepowego w stosunku do
ryzyka krwawienia u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową, w zależności od lokalizacji guza,
leczenia przeciwnowotworowego i stadium choroby. Nowotwory zlokalizowane w przewodzie
pokarmowym lub układzie moczowo-płciowym były związane ze zwiększonym ryzykiem krwawienia
podczas leczenia rywaroksabanem.
U pacjentów z nowotworami złośliwymi, u których występuje duże ryzyko krwawienia, stosowanie
rywaroksabanu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Pacjenci z protezami zastawek
Rywaroksabanu nie należy stosować w zapobieganiu zakrzepom u pacjentów, u których niedawno
wykonano przezcewnikową wymianę zastawki aorty (TAVR). Nie badano bezpieczeństwa stosowania
i skuteczności rywaroksabanu u pacjentów z protezami zastawek serca; z tego powodu brak jest
danych uzasadniających, że rywaroksaban zapewnia właściwe działanie przeciwzakrzepowe w tej
grupie pacjentów. Leczenie produktem Rivaroxaban G.L. Pharma nie jest zalecane u tych pacjentów.
Pacjenci z zespołem antyfosfolipidowym
Nie zaleca się stosowania doustnych antykoagulantów o działaniu bezpośrednim, takich jak
rywaroksaban, u pacjentów z zakrzepicą w wywiadzie ze zdiagnozowanym zespołem
antyfosfolipidowym. Zwłaszcza u pacjentów z trzema wynikami pozytywnymi (antykoagulant
toczniowy, przeciwciała antykardiolipinowe oraz przeciwciała przeciwko β2 glikoproteinie-I) leczenie
z zastosowaniem doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim może być
związane z większą liczbą nawrotów incydentów zakrzepowych niż podczas terapii antagonistami
witaminy K.
Zabieg chirurgiczny z powodu złamania szyjki kości udowej
Nie przeprowadzono interwencyjnych badań klinicznych, aby ocenić skuteczność i bezpieczeństwo
stosowania rywaroksabanu u pacjentów po operacyjnym leczeniu złamań szyjki kości udowej.
Pacjenci hemodynamicznie niestabilni z zatorowością płucną lub pacjenci wymagający leczenia
trombolitycznego lub embolektomii płucnej
Ponieważ bezpieczeństwo stosowania i skuteczność nie zostały ustalone, produkt Rivaroxaban G.L.
Pharma nie jest zalecany w zastępstwie do heparyny niefrakcjonowanej u pacjentów z zatorowością
płucną, którzy są hemodynamicznie niestabilni lub mogą być leczeni trombolitycznie bądź poddani
embolektomii.
Znieczulenie lub nakłucie podpajęczynówkowe/zewnątrzoponowe
Podczas stosowania znieczulenia przewodowego (znieczulenie podpajęczynówkowe
/zewnątrzoponowe) lub nakłucia podpajęczynówkowego/zewnątrzoponowego u pacjentów
otrzymujących leki przeciwzakrzepowe w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym,
występuje ryzyko powstania krwiaka zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego, który może
powodować długotrwałe lub trwałe porażenie. Pooperacyjne zastosowanie stałego cewnika
zewnątrzoponowego lub jednoczesne stosowanie produktów wpływających na hemostazę może
zwiększać ryzyko wystąpienia takich zdarzeń. Ryzyko może być również zwiększone podczas
wykonywania nakłucia zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego w sposób urazowy lub
wielokrotny. Pacjenci muszą być często kontrolowani pod kątem podmiotowych i przedmiotowych
objawów zaburzeń neurologicznych (np. drętwienie lub osłabienie nóg, zaburzenia czynnościowe jelit
lub pęcherza moczowego). W przypadku stwierdzenia zaburzenia neurologicznego konieczna jest
natychmiastowa diagnostyka i leczenie. Przed wykonaniem zabiegu w obrębie centralnego układu
nerwowego u pacjentów otrzymujących lub mających otrzymać środki przeciwkrzepliwe w celu
profilaktyki przeciwzakrzepowej lekarz powinien dokładnie rozważyć stosunek potencjalnych
korzyści do ryzyka.
Aby zredukować potencjalne ryzyko krwawień związane ze stosowaniem rywaroksabanu podczas
znieczulenia przewodowego (zewnątrzoponowego/podpajęczynówkowego) należy wziąć pod uwagę
profil farmakokinetyczny rywaroksabanu. Założenie lub usunięcie cewnika zewnątrzoponowego lub
nakłucie lędźwiowe najlepiej wykonywać, kiedy działanie przeciwzakrzepowe rywaroksabanu jest
szacowane jako słabe (patrz punkt 5.2).
Cewnik zewnątrzoponowy można usuwać po upływie co najmniej 18 godzin od podania ostatniej
dawki rywaroksabanu. Kolejną dawkę rywaroksabanu można podać po upływie co najmniej 6 godzin
po usunięciu cewnika. W przypadku nakłucia urazowego należy odczekać 24 godziny przed podaniem
rywaroksabanu.
Zalecenia dotyczące dawkowania przed i po zabiegach inwazyjnych i interwencji chirurgicznej innych
niż planowa aloplastyka stawu biodrowego lub kolanowego.
Jeśli wymagany jest zabieg inwazyjny lub interwencja chirurgiczna, należy w miarę możliwości i na
podstawie oceny klinicznej lekarza przerwać stosowanie produktu Rivaroxaban G.L. Pharma, 10 mg
co najmniej 24 godziny przed interwencją.
Jeśli nie jest możliwe przełożenie zabiegu, należy ocenić zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia
wobec konieczności interwencji.
Stosowanie produktu Rivaroxaban G.L. Pharma należy jak najszybciej rozpocząć ponownie po
zabiegu inwazyjnym lub interwencji chirurgicznej, pod warunkiem, że pozwala na to sytuacja
kliniczna i zgodnie z ustaleniami lekarza prowadzącego osiągnięta jest właściwa hemostaza (patrz
punkt 5.2).
Pacjenci w podeszłym wieku
Wraz z wiekiem wzrastać może ryzyko wystąpienia krwotoku (patrz punkt 5.2).
Reakcje skórne
Poważne reakcje skórne, włączając zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka i zespół DRESS, były zgłaszane po wprowadzeniu produktu do obrotu i związane ze
stosowaniem rywaroksabanu (patrz punkt 4.8). Ryzyko wystąpienia tych działań jest prawdopodobnie
największe na początku terapii; większość powikłań notowano w ciągu pierwszych tygodni leczenia.
Stosowanie rywaroksabanu powinno zostać przerwane po wystąpieniu pierwszych poważnych reakcji
skórnych (np. rozległych, ostrych i (lub) z towarzyszącym powstawaniem pęcherzy) lub jakikolwiek
inny objaw nadwrażliwości w połączeniu ze zmianami na błonach śluzowych.
Informacje dotyczące substancji pomocniczych
Rivaroxaban G.L. Pharma zawiera laktozę. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy Rivaroxaban G.L. Pharma zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co
oznacza, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Inhibitory CYP3A4 oraz glikoproteiny P
Podanie rywaroksabanu jednocześnie z ketokonazolem (400 mg raz na dobę) lub rytonawirem (600
mg 2 razy na dobę) prowadziło do 2,6-/2,5-krotnego zwiększenia średniego AUC dla rywaroksabanu
oraz do 1,7-/1,6-krotnego zwiększenia średniego stężenia maksymalnego (C ) rywaroksabanu, ze
max
znacznym nasileniem działania farmakodynamicznego, które może prowadzić do zwiększonego
ryzyka krwawienia. Z tego powodu nie zaleca się stosowania Rivaroxaban G.L. Pharma u pacjentów,
którzy w tym samym czasie przyjmują leki przeciwgrzybicze z grupy pochodnych azolowych o
działaniu ogólnoustrojowym, takie jak: ketokonazol, itrakonazol, worykonazol i pozakonazol lub
inhibitory HIV-proteazy. Wymienione substancje czynne są silnymi inhibitorami zarówno CYP3A4,
jak i glikoproteiny P (patrz punkt 4.4).
Oczekuje się, że substancje czynne, które silnie hamują tylko jeden ze szlaków eliminacji
rywaroksabanu, albo CYP3A4 albo glikoproteiny P, będą w mniejszym stopniu zwiększać stężenia
rywaroksabanu w osoczu krwi. Dla przykładu klarytromycyna (500 mg 2 razy na dobę), którą uważa
się za silny inhibitor CYP3A4 oraz umiarkowany inhibitor glikoproteiny P, prowadzi do 1,5-krotnego
zwiększenia średniego AUC dla rywaroksabanu oraz 1,4-krotnego zwiększenia C rywaroksabanu.
max
Interakcja z klarytromycyną nie jest prawdopodobnie istotna klinicznie u większości pacjentów, ale
może być potencjalnie istotna u pacjentów wysokiego ryzyka. (Informacja dotycząca pacjentów z
zaburzeniami czynności nerek: patrz punkt 4.4).
Zastosowanie erytromycyny (500 mg 3 razy na dobę), która umiarkowanie hamuje CYP3A4 oraz
glikoproteinę P, prowadziło do 1,3-krotnego zwiększenia średniego AUC oraz C rywaroksabanu.
max
Interakcja z erytromycyną nie jest prawdopodobnie istotna klinicznie u większości pacjentów, ale
może być potencjalnie istotna u pacjentów wysokiego ryzyka.
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek erytromycyna (500 mg trzy razy na dobę)
prowadziła do 1,8-krotnego zwiększenia średniego AUC rywaroksabanu i 1,6-krotnego zwiększenia
C w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z umiarkowanymi
max
zaburzeniami czynności nerek erytromycyna prowadziła do 2,0-krotnego zwiększenia średniego AUC
rywaroksabanu i 1,6-krotnego zwiększenia C w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością
max
nerek. Działanie erytromycyny jest addytywne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz
punkt 4.4).
Zastosowanie flukonazolu (400 mg raz na dobę), uznawanego za umiarkowany inhibitor CYP3A4,
prowadziło do 1,4 krotnego zwiększenia średniego AUC oraz 1,3 krotnego zwiększenia średniego
C rywaroksabanu. Interakcja z flukonazolem nie jest prawdopodobnie istotna klinicznie u
max
większości pacjentów, ale może być potencjalnie istotna u pacjentów wysokiego ryzyka. (Pacjenci z
zaburzeniami czynności nerek patrz punkt 4.4).
Biorąc pod uwagę ograniczone dostępne dane kliniczne dotyczące dronedaronu należy unikać
jednoczesnego stosowania z rywaroksabanem.
Leki przeciwzakrzepowe
Po jednoczesnym podaniu enoksaparyny (pojedyncza dawka 40 mg) oraz rywaroksabanu (pojedyncza
dawka 10 mg) obserwowano addytywne działanie hamujące aktywność czynnika Xa, czemu nie
towarzyszył żaden dodatkowy wpływ na czasy krzepnięcia (PT, APTT). Enoksaparyna nie wpływała
na farmakokinetykę rywaroksabanu.
Z powodu zwiększonego ryzyka krwawienia należy zachować ostrożność u pacjentów, którzy stosują
jednocześnie inne produkty o działaniu przeciwzakrzepowym (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)/inhibitory agregacji płytek krwi
Po jednoczesnym podaniu rywaroksabanu (15 mg) oraz 500 mg naproksenu nie obserwowano
wydłużenia czasu krwawienia istotnego klinicznie. Tym niemniej, u niektórych pacjentów, może dojść
do bardziej nasilonych działań farmakodynamicznych.
Po jednoczesnym podaniu rywaroksabanu oraz 500 mg kwasu acetylosalicylowego nie obserwowano
istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych.
Zastosowanie klopidogrelu (300 mg w dawce nasycającej, a następnie 75 mg w dawce
podtrzymującej) nie prowadziło do wystąpienia interakcji farmakokinetycznej z rywaroksabanem (15
mg), ale w podgrupie pacjentów stwierdzono znaczne wydłużenie czasu krwawienia, które nie było
skorelowane z agregacją płytek krwi, stężeniem P-selektyny ani aktywnością receptora GPIIb/IIIa.
Należy zachować ostrożność u pacjentów, którzy stosują jednocześnie niesteroidowe leki
przeciwzapalne - NLPZ (w tym kwas acetylosalicylowy) oraz inhibitory agregacji płytek krwi,
ponieważ zwykle zwiększają one ryzyko krwawienia (patrz punkt 4.4).
SSRI/SNRI
Tak jak w przypadku innych leków przeciwzakrzepowych, istnieje możliwość występowania
podwyższonego ryzyka krwawienia u pacjentów podczas jednoczesnego stosowania leków z grupy
SSRI lub SNRI ze względu na ich zgłaszane działanie na płytki krwi. W badaniach klinicznych
podczas jednoczesnego stosowania z rywaroksabanem we wszystkich grupach leczenia obserwowano
numerycznie wyższy odsetek poważnych i innych niż poważne klinicznie istotnych krwawień.
Warfaryna
Zmiany leczenia pacjentów z antagonisty witaminy K warfaryny (INR 2,0- 3,0) na rywaroksaban (20
mg) lub z rywaroksabanu (20 mg) na warfarynę (INR 2,0- 3,0) zwiększały czas protrombinowy/INR
(Neoplastin) więcej niż addytywnie (można zaobserwować indywidualne wartości INR do 12),
podczas gdy wpływ na APTT, hamowanie aktywności czynnika Xa i endogenny potencjał trombiny
był addytywny.
Jeśli wymagane jest wykonanie badań działania farmakodynamicznego rywaroksabanu w czasie
okresu zmiany leczenia, jako takie badania można wykorzystać aktywność czynnika anty-Xa, PiCT i
HepTest, ponieważ na badania te nie miała wpływu warfaryna. Czwartego dnia po ostatniej dawce
warfaryny wszystkie badania (w tym PT, APTT, hamowanie aktywności czynnika Xa i ETP)
odzwierciedlały tylko działanie rywaroksabanu.
Jeśli wymagane jest wykonanie badań działania farmakodynamicznego warfaryny w czasie okresu
zmiany leczenia, możliwe jest wykorzystanie pomiaru INR przy Ctrough rywaroksabanu (24 godziny
po uprzednim przyjęciu rywaroksabanu), ponieważ rywaroksaban ma minimalny wpływ na to badanie
w tym punkcie czasowym.
Nie obserwowano interakcji farmakokinetycznej między warfaryną a rywaroksabanem.
Induktory CYP3A4
Zastosowanie rywaroksabanu jednocześnie z silnym induktorem CYP3A4, ryfampicyną, prowadziło
do około 50% zmniejszenia średniego AUC rywaroksabanu, czemu towarzyszyło zmniejszenie jego
działań farmakodynamicznych. Jednoczesne stosowanie rywaroksabanu z innymi silnymi induktorami
CYP3A4 (np. fenytoina, karbamazepina, fenobarbital lub ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum
perforatum)) może także prowadzić do zmniejszenia stężeń rywaroksabanu w osoczu krwi. Z tego
powodu należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4, chyba że pacjent jest
ściśle obserwowany w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych zakrzepicy.
Inne leczenie skojarzone
Nie stwierdzono żadnych farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych interakcji o znaczeniu
klinicznym po jednoczesnym podaniu rywaroksabanu oraz midazolamu (substrat CYP3A4),
digoksyny (substrat glikoproteiny P), atorwastatyny (substrat CYP3A4 i glikoproteiny P) lub
omeprazolu (inhibitor pompy protonowej). Rywaroksaban ani nie hamuje, ani nie indukuje żadnej z
głównych izoform CYP, takich jak CYP3A4.
Nie stwierdzono interakcji z pokarmem o znaczeniu klinicznym (patrz punkt 4.2).
Wyniki badań laboratoryjnych
Wyniki badań układu krzepnięcia (np. PT, APTT, HepTest) zmieniają się, zgodnie z oczekiwaniami,
ze względu na mechanizm działania rywaroksabanu (patrz punkt 5.1).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu oceniano w trzynastu kluczowych badaniach fazy III
(patrz tabela 1).
Rywaroksaban podawano łącznie 69 608 dorosłym pacjentom w dziewiętnastu badaniach fazy III i
488 pacjentom pediatrycznym w dwóch badaniach fazy II i dwóch badaniach fazy III.
Tabela 1: Liczba badanych pacjentów, łączna dawka dobowa i maksymalny czas trwania
leczenia w badaniach dorosłych i pediatrycznych fazy III
10
*Pacjenci, którym podano co najmniej jedną dawkę rywaroksabanu
** Dane z badania VOYAGER PAD
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów otrzymujących rywaroksaban były
krwawienia (Tabela 2) (patrz również punkt 4.4 i "Opis wybranych działań niepożądanych" poniżej).
Najczęściej zgłaszanymi krwawieniami były krwawienia z nosa (4,5%) i krwotok z przewodu
pokarmowego (3,8%).
Tabela 2: Odsetek krwawień* i anemii u pacjentów, którym podawano rywaroksaban w
zakończonych badaniach dorosłych i pediatrycznych fazy III
11
* W ramach wszystkich badań rywaroksabanu gromadzono, zgłaszano i oceniano wszystkie
krwawienia.
** W badaniu COMPASS odnotowano niewielką częstość występowania anemii, ponieważ
zastosowano selektywne podejście do zbierania zdarzeń niepożądanych.
*** Zastosowano selektywne podejście do zbierania zdarzeń niepożądanych.
# Dane z badania VOYAGER PAD
Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych
Częstość występowania działań niepożądanych zgłaszanych podczas stosowania rywaroksabanu u
pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży jest przedstawiona w poniższej Tabeli 3 według
klasyfikacji układów i narządów (wg. MedDRA) i częstości występowania.
Częstości zdefiniowano jako:
bardzo często (≥1/10)
często (≥1/100 do <1/10)
niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
bardzo rzadko (<1/10 000)
częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 3: Wszystkie działania niepożądane zgłaszane u dorosłych pacjentów w badaniach fazy
III lub po wprowadzeniu produktu do obrotu* i w dwóch badaniach fazy II i dwóch fazy III z
udziałem dzieci i młodzieży
Często: Zaburzenia krwi i układu chłonnego
12
Często: Niedokrwistość (w tym wynik odpowiedniego parametru laboratoryjnego)
Niezbyt często: Nadpłytkowość (w tym zwiększenie liczby płytek krwi)A, trombocytopenia
Często: Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często: Reakcja alergiczna, alergiczne zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy i obrzęk alergiczny
Bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna w tym wstrząs anafilaktyczny
Często: Zaburzenia układu nerwowego
Często: Zawroty głowy, ból głowy
Niezbyt często: Krwotok mózgowy i śródczaszkowy, omdlenie
Często: Zaburzenia oka
Często: Krwotok oczny (w tym krwotok podspojówkowy)
Często: Zaburzenia serca
Niezbyt często: Tachykardia
Często: Zaburzenia naczyniowe
Często: Niedociśnienie tętnicze, krwiak
Często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Krwawienie z nosa, krwioplucie
Często: Zaburzenia żołądka i jelit
Często: Krwawienie z dziąseł, krwotok z przewodu pokarmowego (w tym krwotok z odbytnicy), bóle brzucha oraz żołądka i jelit, niestrawność, nudności, zaparcieA, biegunka, wymiotyA
Niezbyt często: Suchość błony śluzowej jamy ustnej
Często: Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferaz
Niezbyt często: Zaburzenia czynności wątroby, zwiększenie stężenia
Rzadko: Żółtaczka, zwiększenie stężenia sprzężonej bilirubiny (z lub
13
Niezbyt często: bilirubiny, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznejA, zwiększenie aktywności GGTA
Rzadko: bez towarzyszącego zwiększenia aktywności AlAT), cholestaza, zapalenie wątroby (w tym uszkodzenie komórek wątroby)
Często: Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Świąd (w tym niezbyt częste przypadki świądu uogólnionego), wysypka, siniaczenie, krwotok skórny i podskórny
Niezbyt często: Pokrzywka
Bardzo rzadko: Zespół Stevensa- Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół DRESS
Często: Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: Ból kończynyA
Niezbyt często: Wylew krwi do stawu
Rzadko: Krwawienie domięśniowe
Częstość nieznana: Zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, wtórny do krwawienia
Często: Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Krwotok z układu moczowopłciowego (w tym krwiomocz i nadmierne krwawienie miesiączkoweB), zaburzenie czynności nerek (w tym zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie stężenia mocznika we krwi)
Częstość nieznana: Niewydolność nerek/ostra niewydolność nerek, wtórna do krwawienia, wystarczającego do spowodowania hipoperfuzji, nefropatia związana z antykoagulantami
Często: Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: GorączkaA, obrzęk obwodowy, ogólne obniżenie siły i energii (w tym zmęczenie i astenia)
Niezbyt często: Złe samopoczucie (w tym niemoc)
Rzadko: Obrzęk miejscowyA
Często: Badania diagnostyczne
Niezbyt często: Zwiększenie LDHA, zwiększenie aktywności lipazyA, zwięk-
14
Niezbyt często: szenie aktywności amylazyA
Często: Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Często: Krwotok po zabiegu medycznym (w tym niedokrwistość pooperacyjna i krwotok z rany), stłuczenie, wydzielina z ranyA
Rzadko: Tętniak rzekomyC
A: obserwowane w profilaktyce ŻChZZ u dorosłych pacjentów po przebytej planowej aloplastyce
stawu biodrowego lub kolanowego
B: obserwowane w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości
płucnej (ZP) jako bardzo częste u kobiet w wieku < 55 lat
C: obserwowane niezbyt często w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych na podłożu miażdżycowym u
pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (OZW) (po zabiegu przezskórnej interwencji wieńcowej)
* Zastosowano z góry zdefiniowane selektywne podejście do zbierania zdarzeń niepożądanych w
wybranych badaniach fazy III. Częstość występowania działań niepożądanych nie zwiększyła się i nie
zidentyfikowano nowych działań niepożądanych po przeprowadzeniu analizy tych badań.
Opis wybranych działań niepożądanych
Ze względu na farmakologiczny mechanizm działania, stosowanie rywaroksabanu może wiązać się ze
zwiększonym ryzykiem utajonego lub jawnego krwawienia, z dowolnej tkanki lub organu, które może
prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej. Jej objawy podmiotowe, przedmiotowe oraz nasilenie
(w tym zgon) będą różnić się w zależności od miejsca oraz nasilenia lub rozległości krwawienia i (lub)
niedokrwistości (patrz punkt 4.9 Postępowanie w przypadku krwawienia). W badaniach klinicznych w
trakcie długotrwałego leczenia rywaroksabanem w porównaniu z leczeniem VKA częściej
obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. krwawienie z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego,
moczowo-płciowego, w tym nieprawidłowe krwawienie z pochwy lub nadmierne krwawienie
miesiączkowe) i niedokrwistość. Tak więc, oprócz odpowiedniego nadzoru klinicznego, badania
laboratoryjne hemoglobiny/hematokrytu mogłyby być przydatne do wykrywania utajonego
krwawienia i określania ilościowego znaczenia klinicznego jawnego krwawienia, jeśli uzna się to za
stosowne. Dla niektórych grup pacjentów ryzyko krwawienia może być większe, np. u pacjentów z
niekontrolowalnym ciężkim nadciśnieniem tętniczym krwi i (lub) u pacjentów, którzy jednocześnie
stosują leczenie wpływające na hemostazę (patrz punkt 4.4 „Ryzyko krwotoku”). Krwawienie
menstruacyjne może mieć większe nasilenie i (lub) być dłuższe. Objawami powikłań krwotocznych
mogą być: osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub obrzęk niewiadomego pochodzenia,
duszność i wstrząs niewiadomego pochodzenia. W niektórych przypadkach, jako następstwo
niedokrwistości obserwowano objawy niedokrwienia mięśnia sercowego, takie jak ból w klatce
piersiowej lub dławica piersiowa.
Dla rywaroksabanu zgłaszano znane wtórne powikłania ciężkiego krwawienia, takie jak zespół
ciasnoty przedziałów powięziowych i niewydolność nerek z powodu obniżonej perfuzji, lub nefropatia
związana z antykoagulantami. Oceniając stan każdego pacjenta, u którego stosowano leki
przeciwzakrzepowe należy uwzględnić możliwość wystąpienia krwotoku.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C,
15
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Rivaroxabanum 15 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdze ń tabletki; Celuloza mikrokrystaliczna; Laktoza jednowodna; Sodu laurylosiarczan; Hypromeloza 2910; Kroskarmeloza sodowa; Magnezu stearynian; Otoczka; Hypromeloza 2910; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 3350; Żelaza tlenek czerwony (E 172) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- czerwony okrągły średnica 5,6 mm nadruk: 15
Okrągłe, obustronnie wypukłe, czerwone tabletki ( średnica 5,6 mm) z wytłoczonym „15” z jednej strony i gładkie z drugiej strony. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Rivaroxaban G.L. Pharma ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Stwierdzano działania niepożądane, takie jak omdlenia (częstość : niezbyt często) i zawroty głowy (częstość : często) (patrz punkt 4.8). Pacjenci, u których wystąpią takie działania niepożądane nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
30 pozycji, według częstości
- często: Zaburzenia krwi i układu chłonnego; Niedokrwistość (w tym wynik odpowiedniego parametru laboratoryjnego); Zaburzenia układu immunologicznego; Zaburzenia układu nerwowego; Zawroty głowy; ból głowy; Zaburzenia oka; Krwotok oczny (w tym krwotok podspojówkowy); Zaburzenia serca; Zaburzenia naczyniowe; Niedociśnienie tętnicze; krwiak; Zaburzenia układu oddechowego; klatki piersiowej i śródpiersia; Krwawienie z nosa; krwioplucie; Zaburzenia żołądka i jelit; Krwawienie z dziąseł; krwotok z przewodu pokarmowego (w tym krwotok z odbytnicy); bóle brzucha
- niezbyt często: Nadpłytkowość (w tym zwiększenie liczby płytek krwi)A; trombocytopenia; Reakcja alergiczna; alergiczne zapalenie skóry; obrzęk naczynioruchowy i obrzęk alergiczny; Krwotok mózgowy i śródczaszkowy; omdlenie; Tachykardia; Suchość błony śluzowej jamy ustnej
- bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna w tym wstrząs anafilaktyczny
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież: Dzieci zmieniające leczenie z produktu Rivaroxaban G.L. Pharma na VKA muszą kontynuować przyjmowanie produktu Rivaroxaban G.L. Pharma przez 48 godzin po pierwszej dawce VKA. Po 2 dniach jednoczesnego podawania należy wykonać badanie INR przed następną zaplanowaną dawką produktu Rivaroxaban G.L. Pharma. Zaleca się kontynuowanie jednoczesnego podawania produktu”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież − Dzieci i młodzież z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego 50-80 ml/min/1,73 m 2): nie ma potrzeby dostosowania dawki, na podstawie danych u dorosłych i ograniczonych danych u dzieci i młodzieży (patrz punkt 5.2). − Dzieci i młodzież z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego <50 ml/min/1,73 m 2): Produkt Rivaroxaban G.L. Pharma nie jest zalecany, ponieważ nie ma dostępnych danych klinicznych (patrz punkt 4.4).”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności rywaroksabanu u dzieci w wieku od 0 do 18 lat we wskazaniu profilaktyki udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową. Nie są dostępne dane, dlatego produkt Rivaroxaban G.L. Pharma nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 18. lat we wskazaniach innych niż leczenie ŻChZZ i profilaktyka nawrotów ŻChZZ.”
Dzieci i młodzież o masie ciała 30 kg do 50 kg
„Dzieci i młodzież o masie ciała 30 kg do 50 kg Produkt leczniczy Rivaroxaban G.L. Pharma jest przeznaczony do podania doustnego. Pacjenta należy poinformować, aby połykał tabletkę popijając płynem. Należy przyjmować ją z posiłkiem (patrz punkt 5.2). Tabletki należy przyjmować w odstępie około 24 godzin. Jeśli pacjent wypluje natychmiast dawkę lub zwymiotuje w ciągu 30 minut od otrzymania dawki, należy podać nową dawkę. Jednak jeśli pacjent zwymiotuje po upływie 30 minut od przyjęcia, nie należy ponownie podawać dawki, a następną dawkę należy przyjąć w zaplanowanym czasie.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę, co jest również zalecaną dawką maksymalną.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka do początkowego leczenia ostrej ZŻG lub ZP to 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze trzy tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę do kontynuacji leczenia i profilaktyki nawrotowej ZŻG i ZP.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma potrzeby zmiany dawkowania (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności rywaroksabanu u kobiet karmiących piersią. Badania na zwierzętach wskazują, że rywaroksaban jest wydzielany do mleka. Z tego względu stosowanie Rivaroxaban G.L. Pharma jest przeciwwskazane podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.3). Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie produktu. Płodność Nie przeprowadzono specyficznych badań rywaroksabanu u ludzi, w celu oceny wpływu na płodność . W badaniu dotyczącym płodności samców i samic szczurów nie zaobserwowano takiego wpływu (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje wa żne przed zastosowaniem leku Rivaroxaban G.L. Pharma
3. Jak przyjmować lek Rivaroxaban G.L. Pharma
4. Możliwe działania niepo żą dane
5. Jak przechowywa ć lek Rivaroxaban G.L. Pharma
6. Zawartość opakowania i inne informacje
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwra żliwo ść na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Czynne krwawienie o znaczeniu klinicznym.
Nieprawidłowości i stany stanowiące znaczące ryzyko wystąpienia poważnych krwawień. Obejmują
one czynne lub ostatnio przebyte owrzodzenia w obrębie przewodu pokarmowego, nowotwór złośliwy
z wysokim ryzykiem krwawienia, przebyty ostatnio uraz mózgu lub kręgosłupa, przebyty ostatnio
zabieg chirurgiczny mózgu, kręgosłupa lub okulistyczny, ostatnio przebyty krwotok
wewnątrzczaszkowy, stwierdzoną lub podejrzewaną obecność żylaków przełyku, żylno-tętnicze wady
rozwojowe, tętniak naczyniowy lub poważne nieprawidłowości w obrębie naczyń
wewnątrzrdzeniowych lub śródmózgowych.
Jednoczesne leczenie innymi produktami przeciwzakrzepowymi np. heparyną niefrakcjonowaną,
heparynami drobnocząsteczkowymi (enoksaparyna, dalteparyna itp.), pochodnymi heparyny
(fondaparynuks itp.), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, eteksylan dabigatranu,
apiksaban, itp.) z wyjątkiem szczególnego przypadku zmiany leczenia przeciwzakrzepowego (patrz
punkt 4.2) lub jeżeli heparyna niefrakcjonowana podawana jest w dawkach koniecznych do
utrzymania dro żno ści cewnika żył głównych lub tętnic (patrz punkt 4.5).
Choroba wątroby, która wiąże się z koagulopatią i ryzykiem krwawienia o znaczeniu klinicznym, w
tym u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg klasyfikacji Child Pugh (patrz punkt 5.2).
Ciąża i karmienie piersią (patrz punkt 4.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrze żenia i środki ostro żno ści dotycz ące stosowania
W czasie leczenia zalecany jest nadzór kliniczny zgodnie z praktyką leczenia przeciwzakrzepowego.
Ryzyko krwotoku
Podobnie jak w przypadku innych produktów przeciwzakrzepowych, pacjenci otrzymujący
Rivaroxaban G.L. Pharma są ści śle monitorowani pod kątem objawów krwawienia. W przypadku
zwiększonego ryzyka krwotoków zaleca się ostrożne stosowanie produktu. Należy przerwać
stosowanie produktu Rivaroxaban G.L. Pharma, jeśli wystąpi poważny krwotok (patrz punkt 4.9).
W badaniach klinicznych w trakcie długotrwałego leczenia rywaroksabanem w porównaniu z
leczeniem VKA częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. krwawienie z nosa, dziąseł,
przewodu pokarmowego, moczowo-płciowego, w tym nieprawidłowe krwawienie z pochwy lub
nadmierne krwawienie miesiączkowe) i niedokrwistość . Tak więc, oprócz odpowiedniego nadzoru
klinicznego, badania laboratoryjne hemoglobiny/hematokrytu mogłyby być przydatne do wykrywania
utajonego krwawienia i określania ilościowego znaczenia klinicznego jawnego krwawienia, jeśli uzna
się to za stosowne.
Pacjenci z wymienionych poniżej podgrup są narażeni na zwiększone ryzyko krwawienia. Po
rozpoczęciu leczenia należy uważnie ich obserwować w celu wykrycia objawów przedmiotowych i
podmiotowych powikłań krwawienia i niedokrwistości (patrz punkt 4.8).
W każdym przypadku zmniejszenia stęż enia hemoglobiny lub obniżenia ciśnienia tętniczego krwi o
niewyjaśnionej przyczynie należy szukać źródła krwawienia.
Pomimo, że leczenie rywaroksabanem nie wymaga rutynowego monitorowania ekspozycji na lek to
stężenie rywaroksabanu mierzone skalibrowanym ilościowym testem anty-Xa, może być pomocne w
wyjątkowych sytuacjach, kiedy informacja na temat stęż enia rywaroksabanu może ułatwić decyzję
kliniczną np. przedawkowanie i ratujący życie zabieg chirurgiczny (patrz punkty 5.1 i 5.2).
Dzieci i młodzież
Istnieją ograniczone dane dotyczące dzieci z zakrzepicą żył mózgowych i zatok z zakażeniem
ośrodkowego układu nerwowego (patrz punkt 5.1). Ryzyko krwawienia należy dokładnie ocenić przed
i podczas leczenia rywaroksabanem.
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) stężenie
rywaroksabanu w osoczu krwi może znacznie się zwiększać ( średnio 1,6-krotnie), co może prowadzić
do zwiększonego ryzyka krwawienia. Należy zachować ostro żno ść stosując Rivaroxaban G.L. Pharma
u pacjentów z klirensem kreatyniny 15-29 ml/min. Nie zaleca się stosowania Rivaroxaban G.L.
Pharma u pacjentów z klirensem kreatyniny < 15 ml/min (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Należy zachować ostro żno ść u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek stosujących jednocześnie
inne produkty lecznicze, które zwiększają stęż enia rywaroksabanu w osoczu krwi (patrz punkt 4.5).
Produkt Rivaroxaban G.L. Pharma nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży z
umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania
kłębuszkowego <50 ml/min/1,73 m 2), ponieważ dane kliniczne nie są dostępne.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Nie zaleca się stosowania produktu Rivaroxaban G.L. Pharma u pacjentów, u których jednocześnie
stosowane jest systemowe leczenie przeciwgrzybicze za pomocą produktów leczniczych z grupy
pochodnych azolowych (takich jak: ketokonazol, itrakonazol, worykonazol i pozakonazol), lub u
których stosowane są inhibitory HIV-proteazy (np. rytonawir). Wymienione substancje czynne są
silnymi inhibitorami zarówno CYP3A4 jak i glikoproteiny P, i w związku z tym mogą zwiększać
stężenie rywaroksabanu w osoczu krwi do wartości o znaczeniu klinicznym ( średnio 2,6-krotnie), co z
kolei może prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawienia (patrz punkt 4.5). Nie ma danych
klinicznych dotyczących dzieci otrzymujących jednocześnie leczenie systemowe silnymi inhibitorami
zarówno CYP3A4 jak i P-gp (patrz punkt 4.5).
Należy zachować ostro żno ść u pacjentów stosujących jednocześnie produkty lecznicze, które
wpływają na proces hemostazy, takie jak: niesteroidowe przeciwzapalne produkty lecznicze (NLPZ),
kwas acetylosalicylowy (ASA) i inhibitory agregacji płytek krwi lub selektywne inhibitory zwrotnego
wychwytu serotoniny (SSRI) i inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI). W
przypadku pacjentów zagrożonych wystąpieniem owrzodzenia przewodu pokarmowego można
rozważyć zastosowanie odpowiedniego leczenia profilaktycznego (patrz punkt 4.5).
Inne czynniki ryzyka krwotoku
Podobnie jak i inne produkty przeciwzakrzepowe rywaroksaban nie jest zalecany u pacjentów ze
zwiększonym ryzykiem krwawienia, czyli z:
• wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami krzepnięcia krwi
• niekontrolowalnym ciężkim nadciśnieniem tętniczym krwi
• innymi schorzeniami przewodu pokarmowego bez czynnego owrzodzenia, które mogą być
przyczyną krwawienia (np. choroba zapalna jelit, zapalenie przełyku, zapalenie błony śluzowej
żołądka i choroba refluksowa przełyku)
• retinopatią naczyniową
• rozstrzeniami oskrzelowymi lub krwawieniem płucnym w wywiadzie
Pacjenci z chorobą nowotworową
Pacjenci z chorobą nowotworową mogą być jednocześnie narażeni na większe ryzyko krwawienia i
zakrzepicy. Należy rozważyć indywidualne korzyści z leczenia przeciwzakrzepowego w stosunku do
ryzyka krwawienia u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową, w zale żno ści od lokalizacji guza,
leczenia przeciwnowotworowego i stadium choroby. Nowotwory zlokalizowane w przewodzie
pokarmowym lub układzie moczowo-płciowym były związane ze zwiększonym ryzykiem krwawienia
podczas leczenia rywaroksabanem.
U pacjentów z nowotworami złośliwymi, u których występuje duże ryzyko krwawienia, stosowanie
rywaroksabanu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Pacjenci z protezami zastawek
Rywaroksabanu nie należy stosować w zapobieganiu zakrzepom u pacjentów, u których niedawno
wykonano przezcewnikową wymianę zastawki aorty (TAVR). Nie badano bezpieczeństwa stosowania
i skuteczności rywaroksabanu u pacjentów z protezami zastawek serca; z tego powodu brak jest
danych uzasadniających, że rywaroksaban zapewnia właściwe działanie przeciwzakrzepowe w tej
grupie pacjentów. Leczenie produktem Rivaroxaban G.L. Pharma nie jest zalecane u tych pacjentów.
Pacjenci z zespołem antyfosfolipidowym
Nie zaleca się stosowania doustnych antykoagulantów o działaniu bezpośrednim, takich jak
rywaroksaban, u pacjentów z zakrzepicą w wywiadzie ze zdiagnozowanym zespołem
antyfosfolipidowym. Zwłaszcza u pacjentów z trzema wynikami pozytywnymi (antykoagulant
toczniowy, przeciwciała antykardiolipinowe oraz przeciwciała przeciwko β2 glikoproteinie-I) leczenie
z zastosowaniem doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim może być
związane z większą liczbą nawrotów incydentów zakrzepowych niż podczas terapii antagonistami
witaminy K.
Pacjenci z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową poddawani PCI z założeniem
stentu
Dostępne są dane kliniczne badania interwencyjnego, którego podstawowym celem była ocena
bezpieczeństwa pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową
poddawanych zabiegowi PCI z założeniem stentu. Dane dotyczące skuteczności w tej populacji są
ograniczone (patrz punkt 4.2 i 5.1). Brak dostępnych danych dla takich pacjentów z udarem lub
przemijającym napadem niedokrwiennym w wywiadzie.
Pacjenci hemodynamicznie niestabilni z zatorowością płucną lub pacjenci wymagający leczenia
trombolitycznego lub embolektomii płucnej
Ponieważ bezpieczeństwo stosowania i skuteczność nie zostały ustalone, produkt Rivaroxaban G.L.
Pharma nie jest zalecany w zastępstwie do heparyny niefrakcjonowanej u pacjentów z zatorowością
płucną, którzy są hemodynamicznie niestabilni lub mogą być leczeni trombolitycznie bądź poddani
embolektomii.
Znieczulenie lub nakłucie podpajęczynówkowe/zewnątrzoponowe
Podczas stosowania znieczulenia przewodowego (znieczulenie podpajęczynówkowe
/zewnątrzoponowe) lub nakłucia podpajęczynówkowego/zewnątrzoponowego u pacjentów
otrzymujących leki przeciwzakrzepowe w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym,
występuje ryzyko powstania krwiaka zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego, który może
powodować długotrwałe lub trwałe porażenie. Pooperacyjne zastosowanie stałego cewnika
zewnątrzoponowego lub jednoczesne stosowanie produktów wpływających na hemostazę może
zwiększać ryzyko wystąpienia takich zdarzeń. Ryzyko może być również zwiększone podczas
wykonywania nakłucia zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego w sposób urazowy lub
wielokrotny. Pacjenci muszą być często kontrolowani pod kątem podmiotowych i przedmiotowych
objawów zaburzeń neurologicznych (np. drętwienie lub osłabienie nóg, zaburzenia czynnościowe jelit
lub pęcherza moczowego). W przypadku stwierdzenia zaburzenia neurologicznego konieczna jest
natychmiastowa diagnostyka i leczenie. Przed wykonaniem zabiegu w obrębie ośrodkowego układu
nerwowego u pacjentów otrzymujących lub mających otrzymać środki przeciwkrzepliwe w celu
profilaktyki przeciwzakrzepowej lekarz powinien dokładnie rozważyć stosunek potencjalnych
korzyści do ryzyka. Nie ma doświadczenia klinicznego w stosowaniu dawki 15 mg w takich
sytuacjach.
Aby zredukować potencjalne ryzyko krwawień związane ze stosowaniem rywaroksabanu podczas
znieczulenia przewodowego (zewnątrzoponowego/podpajęczynówkowego) należy wziąć pod uwagę
profil farmakokinetyczny rywaroksabanu. Założenie lub usunięcie cewnika zewnątrzoponowego lub
nakłucie lędźwiowe najlepiej wykonać, kiedy działanie przeciwzakrzepowe rywaroksabanu jest
szacowane jako słabe. Dokładny czas, kiedy odpowiednio słabe działanie przeciwzakrzepowe zostanie
osiągnięte u poszczególnych pacjentów, nie jest jednak znany.
Opierając się na ogólnej charakterystyce farmakokinetycznej rywaroksabanu, aby usunąć cewnik
zewnątrzoponowy powinna upłynąć co najmniej dwukrotność okresu półtrwania, czyli co najmniej 18
godzin u młodych pacjentów i co najmniej 26 godzin u pacjentów w podeszłym wieku, po ostatnim
podaniu rywaroksabanu (patrz punkt 5.2). Kolejną dawkę rywaroksabanu można podać po upływie co
najmniej 6 godzin po usunięciu cewnika. W przypadku nakłucia urazowego należy odczekać 24
godziny przed podaniem rywaroksabanu.
Dane dotyczące czasu umieszczenia lub usunięcia cewnika do blokady centralnej u dzieci w czasie
stosowania rywaroksabanu nie są dostępne. W takich przypadkach należy przerwać stosowanie
rywaroksabanu i rozważyć krótko działający pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy.
Zalecenia dotyczące dawkowania przed i po zabiegach inwazyjnych i interwencji chirurgicznej
Jeśli wymagany jest zabieg inwazyjny lub interwencja chirurgiczna, należy w miarę mo żliwo ści i na
podstawie oceny klinicznej lekarza przerwać stosowanie produktu Rivaroxaban G.L. Pharma, 15 mg
co najmniej 24 godziny przed interwencją.
Jeśli nie jest możliwe przełożenie zabiegu, należy ocenić zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia
wobec konieczności interwencji.
Stosowanie produktu Rivaroxaban G.L. Pharma należy jak najszybciej rozpocząć ponownie po
zabiegu inwazyjnym lub interwencji chirurgicznej, pod warunkiem, że pozwala na to sytuacja
kliniczna i zgodnie z ustaleniami lekarza prowadzącego osiągnięta jest właściwa hemostaza (patrz
punkt 5.2).
Pacjenci w podeszłym wieku
Wraz z wiekiem wzrastać może ryzyko wystąpienia krwotoku (patrz punkt 5.2).
Reakcje skórne
Poważne reakcje skórne, włączając zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka i zespół DRESS, były zgłaszane po wprowadzeniu produktu do obrotu i związane ze
stosowaniem rywaroksabanu (patrz punkt 4.8). Ryzyko wystąpienia tych działań jest prawdopodobnie
największe na początku terapii; większość powikłań notowano w ciągu pierwszych tygodni leczenia.
Stosowanie rywaroksabanu powinno zostać przerwane po wystąpieniu pierwszych poważnych reakcji
skórnych (np. rozległych, ostrych i (lub) z towarzyszącym powstawaniem pęcherzy) lub jakikolwiek
inny objaw nadwra żliwo ści w połączeniu ze zmianami na błonach śluzowych.
Informacje dotyczące substancji pomocniczych
Rivaroxaban G.L. Pharma zawiera laktozę. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy Rivaroxaban G.L. Pharma zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co
oznacza, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Zakres interakcji u dzieci i młodzieży nie jest znany. Dla dzieci i młodzieży należy wziąć pod uwagę
poniżej wymienione dane dotyczące interakcji uzyskane u dorosłych oraz ostrzeżenia w punkcie 4.4.
Inhibitory CYP3A4 oraz glikoproteiny P
Podanie rywaroksabanu jednocześnie z ketokonazolem (400 mg raz na dobę) lub rytonawirem (600
mg 2 razy na dobę) prowadziło do 2,6-/2,5-krotnego zwiększenia średniego AUC dla rywaroksabanu
oraz do 1,7-/1,6-krotnego zwiększenia średniego stęż enia maksymalnego (C max ) rywaroksabanu, ze
znacznym nasileniem działania farmakodynamicznego, które może prowadzić do zwiększonego
ryzyka krwawienia. Z tego powodu nie zaleca się stosowania Rivaroxaban G.L. Pharma u pacjentów,
którzy w tym samym czasie przyjmują leki przeciwgrzybicze z grupy pochodnych azolowych o
działaniu ogólnoustrojowym, takie jak: ketokonazol, itrakonazol, worykonazol i pozakonazol lub
inhibitory HIV-proteazy. Wymienione substancje czynne są silnymi inhibitorami zarówno CYP3A4,
jak i glikoproteiny P (patrz punkt 4.4).
Oczekuje się, że substancje czynne, które silnie hamują tylko jeden ze szlaków eliminacji
rywaroksabanu, albo CYP3A4 albo glikoproteiny P, będą w mniejszym stopniu zwiększać stęż enia
rywaroksabanu w osoczu krwi. Dla przykładu klarytromycyna (500 mg 2 razy na dobę), którą uważa
się za silny inhibitor CYP3A4 oraz umiarkowany inhibitor glikoproteiny P, prowadzi do 1,5-krotnego
zwiększenia średniego AUC dla rywaroksabanu oraz 1,4-krotnego zwiększenia C max rywaroksabanu.
Interakcja z klarytromycyną nie jest prawdopodobnie istotna klinicznie u większości pacjentów, ale
może być potencjalnie istotna u pacjentów wysokiego ryzyka. (Informacja dotycząca pacjentów z
zaburzeniami czynności nerek: patrz punkt 4.4).
Zastosowanie erytromycyny (500 mg 3 razy na dobę), która umiarkowanie hamuje CYP3A4 oraz
glikoproteinę P, prowadziło do 1,3-krotnego zwiększenia średniego AUC oraz C max rywaroksabanu.
Interakcja z erytromycyną nie jest prawdopodobnie istotna klinicznie u większości pacjentów, ale
może być potencjalnie istotna u pacjentów wysokiego ryzyka.
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek erytromycyna (500 mg trzy razy na dobę)
prowadziła do 1,8-krotnego zwiększenia średniego AUC rywaroksabanu i 1,6-krotnego zwiększenia
Cmax w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek erytromycyna prowadziła do 2,0-krotnego zwiększenia średniego AUC
rywaroksabanu i 1,6-krotnego zwiększenia C max w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością
nerek. Działanie erytromycyny jest addytywne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz
punkt 4.4).
Zastosowanie flukonazolu (400 mg raz na dobę), uznawanego za umiarkowany inhibitor CYP3A4,
prowadziło do 1,4-krotnego zwiększenia średniego AUC oraz 1,3-krotnego zwiększenia średniego
Cmax rywaroksabanu. Interakcja z flukonazolem nie jest prawdopodobnie istotna klinicznie u
większości pacjentów, ale może być potencjalnie istotna u pacjentów wysokiego ryzyka. (Pacjenci z
zaburzeniami czynności nerek patrz punkt 4.4).
Biorąc pod uwagę ograniczone dostępne dane kliniczne dotyczące dronedaronu należy unikać
jednoczesnego stosowania z rywaroksabanem.
Leki przeciwzakrzepowe
Po jednoczesnym podaniu enoksaparyny (pojedyncza dawka 40 mg) oraz rywaroksabanu (pojedyncza
dawka 10 mg) obserwowano addytywne działanie hamujące aktywność czynnika Xa, czemu nie
towarzyszył żaden dodatkowy wpływ na czasy krzepnięcia (PT, APTT). Enoksaparyna nie wpływała
na farmakokinetykę rywaroksabanu.
Z powodu zwiększonego ryzyka krwawienia należy zachować ostro żno ść u pacjentów, którzy stosują
jednocześnie inne produkty o działaniu przeciwzakrzepowym (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)/inhibitory agregacji płytek krwi
Po jednoczesnym podaniu rywaroksabanu (15 mg) oraz 500 mg naproksenu nie obserwowano
wydłużenia czasu krwawienia istotnego klinicznie. Tym niemniej, u niektórych pacjentów, może dojść
do bardziej nasilonych działań farmakodynamicznych.
Po jednoczesnym podaniu rywaroksabanu oraz 500 mg kwasu acetylosalicylowego nie obserwowano
istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych.
Zastosowanie klopidogrelu (300 mg w dawce nasycającej, a następnie 75 mg w dawce
podtrzymującej) nie prowadziło do wystąpienia interakcji farmakokinetycznej z rywaroksabanem (15
mg), ale w podgrupie pacjentów stwierdzono znaczne wydłużenie czasu krwawienia, które nie było
skorelowane z agregacją płytek krwi, stężeniem P-selektyny ani aktywnością receptora GPIIb/IIIa.
Należy zachować ostro żno ść u pacjentów, którzy stosują jednocześnie niesteroidowe leki
przeciwzapalne - NLPZ (w tym kwas acetylosalicylowy) oraz inhibitory agregacji płytek krwi,
ponieważ zwykle zwiększają one ryzyko krwawienia (patrz punkt 4.4).
SSRI/SNRI
Tak jak w przypadku innych leków przeciwzakrzepowych, istnieje mo żliwo ść występowania
podwyższonego ryzyka krwawienia u pacjentów podczas jednoczesnego stosowania leków z grupy
SSRI lub SNRI ze względu na ich zgłaszane działanie na płytki krwi. W badaniach klinicznych
podczas jednoczesnego stosowania z rywaroksabanem we wszystkich grupach leczenia obserwowano
numerycznie wyższy odsetek poważnych i innych niż poważne klinicznie istotnych krwawień.
Warfaryna
Zmiany leczenia pacjentów z antagonisty witaminy K warfaryny (INR 2,0-3,0) na rywaroksaban (20
mg) lub z rywaroksabanu (20 mg) na warfarynę (INR 2,0-3,0) zwiększały czas protrombinowy/INR
(Neoplastin) więcej niż addytywnie (można zaobserwować indywidualne wartości INR do 12),
podczas gdy wpływ na APTT, hamowanie aktywności czynnika Xa i endogenny potencjał trombiny
był addytywny.
Jeśli wymagane jest wykonanie badań działania farmakodynamicznego rywaroksabanu w czasie
okresu zmiany leczenia, jako takie badania można wykorzystać aktywność czynnika anty-Xa, PiCT i
HepTest, ponieważ na badania te nie miała wpływu warfaryna. Czwartego dnia po ostatniej dawce
warfaryny wszystkie badania (w tym PT, APTT, hamowanie aktywności czynnika Xa i ETP)
odzwierciedlały tylko działanie rywaroksabanu.
Jeśli wymagane jest wykonanie badań działania farmakodynamicznego warfaryny w czasie okresu
zmiany leczenia, możliwe jest wykorzystanie pomiaru INR przy Ctrough rywaroksabanu (24 godziny
po uprzednim przyjęciu rywaroksabanu), ponieważ rywaroksaban ma minimalny wpływ na to badanie
w tym punkcie czasowym
Nie obserwowano interakcji farmakokinetycznej między warfaryną a rywaroksabanem.
Induktory CYP3A4
Zastosowanie rywaroksabanu jednocześnie z silnym induktorem CYP3A4, ryfampicyną, prowadziło
do około 50% zmniejszenia średniego AUC rywaroksabanu, czemu towarzyszyło zmniejszenie jego
działań farmakodynamicznych. Jednoczesne stosowanie rywaroksabanu z innymi silnymi induktorami
CYP3A4 (np. fenytoina, karbamazepina, fenobarbital lub ziele dziurawca zwyczajnego ( Hypericum
perforatum )) może także prowadzić do zmniejszenia stężeń rywaroksabanu w osoczu krwi. Z tego
powodu należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4, chyba że pacjent jest
ściśle obserwowany w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych zakrzepicy.
Inne leczenie skojarzone
Nie stwierdzono żadnych farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych interakcji o znaczeniu
klinicznym po jednoczesnym podaniu rywaroksabanu oraz midazolamu (substrat CYP3A4),
digoksyny (substrat glikoproteiny P), atorwastatyny (substrat CYP3A4 i glikoproteiny P) lub
omeprazolu (inhibitor pompy protonowej). Rywaroksaban ani nie hamuje, ani nie indukuje żadnej z
głównych izoform CYP, takich jak CYP3A4.
Wyniki badań laboratoryjnych
Wyniki badań układu krzepnięcia (np. PT, APTT, HepTest) zmieniają się, zgodnie z oczekiwaniami,
ze względu na mechanizm działania rywaroksabanu (patrz punkt 5.1).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepo żą dane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu oceniano w trzynastu kluczowych badaniach fazy III
(patrz tabela 1).
Rywaroksaban podawano łącznie 69 608 dorosłym pacjentom w dziewiętnastu badaniach fazy III i
488 pacjentom pediatrycznym w dwóch badaniach fazy II i dwóch badaniach fazy III.
12
Tabela 1: Liczba badanych pacjentów, łączna dawka dobowa i maksymalny czas trwania
leczenia w badaniach dorosłych i pediatrycznych fazy III
*Pacjenci, którym podano co najmniej jedną dawkę rywaroksabanu
** Dane z badania VOYAGER PAD
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów otrzymujących rywaroksaban były
krwawienia (Tabela 2) (patrz również punkt 4.4 i "Opis wybranych działań niepożądanych" poniżej).
Najczęściej zgłaszanymi krwawieniami były krwawienia z nosa (4,5%) i krwotok z przewodu
pokarmowego (3,8%).
13
Tabela 2: Odsetek krwawień* i anemii u pacjentów, którym podawano rywaroksaban w
zakończonych badaniach dorosłych i pediatrycznych fazy III
* W ramach wszystkich badań rywaroksabanu gromadzono, zgłaszano i oceniano wszystkie
krwawienia.
** W badaniu COMPASS odnotowano niewielką częstość występowania anemii, ponieważ
zastosowano selektywne podejście do zbierania zdarzeń niepożądanych.
*** Zastosowano selektywne podejście do zbierania zdarzeń niepożądanych.
# Dane z badania VOYAGER PAD
Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych
Częstość występowania działań niepożądanych zgłaszanych podczas stosowania rywaroksabanu u
pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży jest przedstawiona w poniższej Tabeli 3 według
klasyfikacji układów i narządów (wg. MedDRA) i częstości występowania.
Częstości zdefiniowano jako:
bardzo często (≥1/10)
często (≥1/100 do <1/10)
niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
bardzo rzadko (<1/10 000)
częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
14
Tabela 3: Wszystkie działania niepożądane zgłaszane u dorosłych pacjentów w badaniach fazy
III lub po wprowadzeniu produktu do obrotu* i w dwóch badaniach fazy II i dwóch fazy III z
udziałem dzieci i młodzieży
Często: Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często: Niedokrwistość (w tym wynik odpowiedniego parametru laboratoryjnego)
Niezbyt często: Nadpłytkowość (w tym zwiększenie liczby płytek krwi)A, trombocytopenia
Często: Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często: Reakcja alergiczna, alergiczne zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy i obrzęk alergiczny
Bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna w tym wstrząs anafilaktyczny
Często: Zaburzenia układu nerwowego
Często: Zawroty głowy, ból głowy
Niezbyt często: Krwotok mózgowy i śródczaszkowy, omdlenie
Często: Zaburzenia oka
Często: Krwotok oczny (w tym krwotok podspojówkowy)
Często: Zaburzenia serca
Niezbyt często: Tachykardia
Często: Zaburzenia naczyniowe
Często: Niedociśnienie tętnicze, krwiak
Często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Krwawienie z nosa, krwioplucie
Często: Zaburzenia żołądka i jelit
Często: Krwawienie z dziąseł, krwotok z przewodu pokarmowego (w tym krwotok z odbytnicy), bóle brzucha
Niezbyt często: Suchość błony śluzowej jamy ustnej
15
16
A: obserwowane w profilaktyce ŻChZZ u dorosłych pacjentów po przebytej planowej aloplastyce
stawu biodrowego lub kolanowego
B: obserwowane w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości
płucnej (ZP) jako bardzo częste u kobiet w wieku < 55 lat
C: obserwowane niezbyt często w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych na podłożu miażdżycowym u
pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (OZW) (po zabiegu przezskórnej interwencji wieńcowej)
* Zastosowano z góry zdefiniowane selektywne podejście do zbierania zdarzeń niepożądanych w
wybranych badaniach fazy III. Częstość występowania działań niepożądanych nie zwiększyła się i nie
zidentyfikowano nowych działań niepożądanych po przeprowadzeniu analizy tych badań.
Opis wybranych działań niepożądanych
Ze względu na farmakologiczny mechanizm działania, stosowanie rywaroksabanu może wiązać się ze
zwiększonym ryzykiem utajonego lub jawnego krwawienia, z dowolnej tkanki lub organu, które może
prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej. Jej objawy podmiotowe, przedmiotowe oraz nasilenie
(w tym zgon) będą różnić się w zależności od miejsca oraz nasilenia lub rozległości krwawienia i (lub)
17
niedokrwistości (patrz punkt 4.9 Postępowanie w przypadku krwawienia). W badaniach klinicznych w
trakcie długotrwałego leczenia rywaroksabanem w porównaniu z leczeniem VKA częściej
obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. krwawienie z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego,
moczowo-płciowego, w tym nieprawidłowe krwawienie z pochwy lub nadmierne krwawienie
miesiączkowe) i niedokrwistość. Tak więc, oprócz odpowiedniego nadzoru klinicznego, badania
laboratoryjne hemoglobiny/hematokrytu mogłyby być przydatne do wykrywania utajonego
krwawienia i określania ilościowego znaczenia klinicznego jawnego krwawienia, jeśli uzna się to za
stosowne. Dla niektórych grup pacjentów ryzyko krwawienia może być większe, np. u pacjentów z
niekontrolowalnym ciężkim nadciśnieniem tętniczym krwi i (lub) u pacjentów, którzy jednocześnie
stosują leczenie wpływające na hemostazę (patrz punkt 4.4 „Ryzyko krwotoku”). Krwawienie
menstruacyjne może mieć większe nasilenie i (lub) być dłuższe. Objawami powikłań krwotocznych
mogą być: osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub obrzęk niewiadomego pochodzenia,
duszność i wstrząs niewiadomego pochodzenia. W niektórych przypadkach, jako następstwo
niedokrwistości obserwowano objawy niedokrwienia mięśnia sercowego, takie jak ból w klatce
piersiowej lub dławica piersiowa.
Dla rywaroksabanu zgłaszano znane wtórne powikłania ciężkiego krwawienia, takie jak zespół
ciasnoty przedziałów powięziowych i niewydolność nerek z powodu obniżonej perfuzji, lub nefropatia
związana z antykoagulantami. Oceniając stan każdego pacjenta, u którego stosowano leki
przeciwzakrzepowe należy uwzględnić możliwość wystąpienia krwotoku.
Dzieci i młodzież
Leczenie ŻChZZ i profilaktyka nawrotów ŻChZZ
Ocena bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży opiera się na danych dotyczących
bezpieczeństwa z dwóch badań fazy II i jednego fazy III, otwartych, przeprowadzanych z grupą
kontrolną otrzymującą substancję czynną z udziałem dzieci i młodzieży w wieku od urodzenia do
poniżej 18 lat. Wyniki dotyczące bezpieczeństwa stosowania były ogólnie podobne między
rywaroksabanem i produktem porównawczym w różnych grupach wiekowych dzieci i młodzieży.
Ogólnie profil bezpieczeństwa u 412 dzieci i młodzieży leczonych rywaroksabanem był podobny do
obserwowanego u dorosłych oraz spójny wśród podgrup wiekowych, chociaż ocena jest ograniczona
małą liczbą pacjentów.
U dzieci i młodzieży zgłaszano częściej niż u dorosłych ból głowy (bardzo często, 16,7%), gorączkę
(bardzo często, 11,7%), krwawienie z nosa (bardzo często, 11,2%), wymioty (bardzo często, 10,7%),
tachykardię (często, 1,5%), zwiększenie stężenia bilirubiny (często, 1,5%) i zwiększenie stężenia
sprzężonej bilirubiny (niezbyt często, 0,7%). Podobnie jak u dorosłych, krwotok miesiączkowy
obserwowano u 6,6% (często) dziewczynek po pierwszej miesiączce. Małopłytkowość, obserwowana
podczas doświadczenia po wprowadzeniu produktu do obrotu u dorosłych, występowała często (4,6%)
w badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży. Działania niepożądane leku u dzieci i młodzieży miały
głównie nasilenie łagodne do umiarkowanego.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Rivaroxabanum 20 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdze ń tabletki; Celuloza mikrokrystaliczna; Laktoza jednowodna; Sodu laurylosiarczan; Hypromeloza 2910; Kroskarmeloza sodowa; Magnezu stearynian; Otoczka; Hypromeloza 2910; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 3350; Żelaza tlenek czerwony (E 172) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- okrągły średnica 6,5 mm nadruk: 20
Okrągłe, obustronnie wypukłe, ciemnoczerwone tabletki (średnica 6,5 mm) z wytłoczonym „20” z jednej strony i gładkie z drugiej strony. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Rivaroxaban G.L. Pharma ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Stwierdzano działania niepożądane, takie jak omdlenia (częstość : niezbyt często) i zawroty głowy (częstość : często) (patrz punkt 4.8). Pacjenci, u których wystąpią takie działania niepożądane nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
30 pozycji, według częstości
- często: Zaburzenia krwi i układu chłonnego; Niedokrwistość (w tym wynik odpowiedniego parametru laboratoryjnego); Zaburzenia układu immunologicznego; Zaburzenia układu nerwowego; Zawroty głowy; ból głowy; Zaburzenia oka; Krwotok oczny (w tym krwotok podspojówkowy); Zaburzenia serca; Zaburzenia naczyniowe; Niedociśnienie tętnicze; krwiak; Zaburzenia układu oddechowego; klatki piersiowej i śródpiersia; Krwawienie z nosa; krwioplucie; Zaburzenia żołądka i jelit; Krwawienie z dziąseł; krwotok z przewodu pokarmowego (w tym krwotok z odbytnicy); bóle brzucha
- niezbyt często: Nadpłytkowość (w tym zwiększenie liczby płytek krwi)A; trombocytopenia; Reakcja alergiczna; alergiczne zapalenie skóry; obrzęk naczynioruchowy i obrzęk alergiczny; Krwotok mózgowy i śródczaszkowy; omdlenie; Tachykardia; Suchość błony śluzowej jamy ustnej
- bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna w tym wstrząs anafilaktyczny
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież: Dzieci zmieniające leczenie z produktu Rivaroxaban G.L. Pharma na VKA muszą kontynuować przyjmowanie produktu Rivaroxaban G.L. Pharma przez 48 godzin po pierwszej dawce VKA. Po 2 dniach jednoczesnego podawania należy wykonać badanie INR przed następną zaplanowaną dawką produktu Rivaroxaban G.L. Pharma. Zaleca się kontynuowanie jednoczesnego podawania produktu”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież − Dzieci i młodzież z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego 50-80 ml/min/1,73 m 2): nie ma potrzeby dostosowania dawki, na podstawie danych u dorosłych i ograniczonych danych u dzieci i młodzieży (patrz punkt 5.2). − Dzieci i młodzież z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego <50 ml/min/1,73 m 2): Produkt Rivaroxaban G.L. Pharma nie jest zalecany, ponieważ nie ma dostępnych danych klinicznych (patrz punkt 4.4).”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności rywaroksabanu u dzieci w wieku od 0 do 18 lat we wskazaniu profilaktyki udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową. Nie są dostępne dane, dlatego produkt Rivaroxaban G.L. Pharma nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 18. lat we wskazaniach innych niż leczenie ŻChZZ i profilaktyka nawrotów ŻChZZ.”
Dzieci i młodzież o masie ciała 30 kg do 50 kg
„Dzieci i młodzież o masie ciała 30 kg do 50 kg Produkt leczniczy Rivaroxaban G.L. Pharma jest przeznaczony do podania doustnego. Pacjenta należy poinformować, aby połykał tabletkę popijając płynem. Należy przyjmować ją z posiłkiem (patrz punkt 5.2). Tabletki należy przyjmować w odstępie około 24 godzin. Jeśli pacjent wypluje natychmiast dawkę lub zwymiotuje w ciągu 30 minut od otrzymania dawki, należy podać nową dawkę. Jednak jeśli pacjent zwymiotuje po upływie 30 minut od przyjęcia, nie należy ponownie podawać dawki, a następną dawkę należy przyjąć w zaplanowanym czasie.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę, co jest również zalecaną dawką maksymalną.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka do początkowego leczenia ostrej ZŻG lub ZP to 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze trzy tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę do kontynuacji leczenia i profilaktyki nawrotowej ZŻG i ZP.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma potrzeby zmiany dawkowania (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności rywaroksabanu u kobiet karmiących piersią. Badania na zwierzętach wskazują, że rywaroksaban jest wydzielany do mleka. Z tego względu stosowanie Rivaroxaban G.L. Pharma jest przeciwwskazane podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.3). Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie produktu. Płodność Nie przeprowadzono specyficznych badań rywaroksabanu u ludzi, w celu oceny wpływu na płodność . W badaniu dotyczącym płodności samców i samic szczurów nie zaobserwowano takiego wpływu (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje wa żne przed zastosowaniem leku Rivaroxaban G.L. Pharma
3. Jak przyjmować lek Rivaroxaban G.L. Pharma
4. Możliwe działania niepo żą dane
5. Jak przechowywa ć lek Rivaroxaban G.L. Pharma
6. Zawartość opakowania i inne informacje
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwra żliwo ść na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Czynne krwawienie o znaczeniu klinicznym.
Nieprawidłowości i stany stanowiące znaczące ryzyko wystąpienia poważnych krwawień. Obejmują
one czynne lub ostatnio przebyte owrzodzenia w obrębie przewodu pokarmowego, nowotwór złośliwy
z wysokim ryzykiem krwawienia, przebyty ostatnio uraz mózgu lub kręgosłupa, przebyty ostatnio
zabieg chirurgiczny mózgu, kręgosłupa lub okulistyczny, ostatnio przebyty krwotok
wewnątrzczaszkowy, stwierdzoną lub podejrzewaną obecność żylaków przełyku, żylno-tętnicze wady
rozwojowe, tętniak naczyniowy lub poważne nieprawidłowości w obrębie naczyń
wewnątrzrdzeniowych lub śródmózgowych.
Jednoczesne leczenie innymi produktami przeciwzakrzepowymi np. heparyną niefrakcjonowaną,
heparynami drobnocząsteczkowymi (enoksaparyna, dalteparyna itp.), pochodnymi heparyny
(fondaparynuks itp.), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, eteksylan dabigatranu,
apiksaban, itp.) z wyjątkiem szczególnego przypadku zmiany leczenia przeciwzakrzepowego (patrz
punkt 4.2) lub jeżeli heparyna niefrakcjonowana podawana jest w dawkach koniecznych do
utrzymania dro żno ści cewnika żył głównych lub tętnic (patrz punkt 4.5).
Choroba wątroby, która wiąże się z koagulopatią i ryzykiem krwawienia o znaczeniu klinicznym, w
tym u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg klasyfikacji Child Pugh (patrz punkt 5.2).
Ciąża i karmienie piersią (patrz punkt 4.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrze żenia i środki ostro żno ści dotycz ące stosowania
W czasie leczenia zalecany jest nadzór kliniczny zgodnie z praktyką leczenia przeciwzakrzepowego.
Ryzyko krwotoku
Podobnie jak w przypadku innych produktów przeciwzakrzepowych, pacjenci otrzymujący
Rivaroxaban G.L. Pharma są ści śle monitorowani pod kątem objawów krwawienia. W przypadku
zwiększonego ryzyka krwotoków zaleca się ostrożne stosowanie produktu. Należy przerwać
stosowanie produktu Rivaroxaban G.L. Pharma, jeśli wystąpi poważny krwotok (patrz punkt 4.9).
W badaniach klinicznych w trakcie długotrwałego leczenia rywaroksabanem w porównaniu z
leczeniem VKA częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. krwawienie z nosa, dziąseł,
przewodu pokarmowego, moczowo-płciowego, w tym nieprawidłowe krwawienie z pochwy lub
nadmierne krwawienie miesiączkowe) i niedokrwistość . Tak więc, oprócz odpowiedniego nadzoru
klinicznego, badania laboratoryjne hemoglobiny/hematokrytu mogłyby być przydatne do wykrywania
utajonego krwawienia i określania ilościowego znaczenia klinicznego jawnego krwawienia, jeśli uzna
się to za stosowne.
Pacjenci z wymienionych poniżej podgrup są narażeni na zwiększone ryzyko krwawienia. Po
rozpoczęciu leczenia należy uważnie ich obserwować w celu wykrycia objawów przedmiotowych i
podmiotowych powikłań krwawienia i niedokrwistości (patrz punkt 4.8).
W każdym przypadku zmniejszenia stęż enia hemoglobiny lub obniżenia ciśnienia tętniczego krwi o
niewyjaśnionej przyczynie należy szukać źródła krwawienia.
Pomimo, że leczenie rywaroksabanem nie wymaga rutynowego monitorowania ekspozycji na lek to
stężenie rywaroksabanu mierzone skalibrowanym ilościowym testem anty-Xa, może być pomocne w
wyjątkowych sytuacjach, kiedy informacja na temat stęż enia rywaroksabanu może ułatwić decyzję
kliniczną np. przedawkowanie i ratujący życie zabieg chirurgiczny (patrz punkty 5.1 i 5.2).
Dzieci i młodzież
Istnieją ograniczone dane dotyczące dzieci z zakrzepicą żył mózgowych i zatok z zakażeniem
ośrodkowego układu nerwowego (patrz punkt 5.1). Ryzyko krwawienia należy dokładnie ocenić przed
i podczas leczenia rywaroksabanem.
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) stężenie
rywaroksabanu w osoczu krwi może znacznie się zwiększać ( średnio 1,6-krotnie), co może prowadzić
do zwiększonego ryzyka krwawienia. Należy zachować ostro żno ść stosując Rivaroxaban G.L. Pharma
u pacjentów z klirensem kreatyniny 15-29 ml/min. Nie zaleca się stosowania Rivaroxaban G.L.
Pharma u pacjentów z klirensem kreatyniny < 15 ml/min (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Należy zachować ostro żno ść u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek stosujących jednocześnie
inne produkty lecznicze, które zwiększają stęż enia rywaroksabanu w osoczu krwi (patrz punkt 4.5).
Produkt Rivaroxaban G.L. Pharma nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży z
umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania
kłębuszkowego <50 ml/min/1,73 m 2), ponieważ dane kliniczne nie są dostępne.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Nie zaleca się stosowania produktu Rivaroxaban G.L. Pharma u pacjentów, u których jednocześnie
stosowane jest systemowe leczenie przeciwgrzybicze za pomocą produktów leczniczych z grupy
pochodnych azolowych (takich jak: ketokonazol, itrakonazol, worykonazol i pozakonazol), lub u
których stosowane są inhibitory HIV-proteazy (np. rytonawir). Wymienione substancje czynne są
silnymi inhibitorami zarówno CYP3A4 jak i glikoproteiny P, i w związku z tym mogą zwiększać
stężenie rywaroksabanu w osoczu krwi do wartości o znaczeniu klinicznym ( średnio 2,6-krotnie), co z
kolei może prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawienia (patrz punkt 4.5). Nie ma danych
klinicznych dotyczących dzieci otrzymujących jednocześnie leczenie systemowe silnymi inhibitorami
zarówno CYP3A4 jak i P-gp (patrz punkt 4.5).
Należy zachować ostro żno ść u pacjentów stosujących jednocześnie produkty lecznicze, które
wpływają na proces hemostazy, takie jak: niesteroidowe przeciwzapalne produkty lecznicze (NLPZ),
kwas acetylosalicylowy (ASA) i inhibitory agregacji płytek krwi lub selektywne inhibitory zwrotnego
wychwytu serotoniny (SSRI) i inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI). W
przypadku pacjentów zagrożonych wystąpieniem owrzodzenia przewodu pokarmowego można
rozważyć zastosowanie odpowiedniego leczenia profilaktycznego (patrz punkt 4.5).
Inne czynniki ryzyka krwotoku
Podobnie jak i inne produkty przeciwzakrzepowe rywaroksaban nie jest zalecany u pacjentów ze
zwiększonym ryzykiem krwawienia, czyli z:
• wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami krzepnięcia krwi
• niekontrolowalnym ciężkim nadciśnieniem tętniczym krwi
• innymi schorzeniami przewodu pokarmowego bez czynnego owrzodzenia, które mogą być
przyczyną krwawienia (np. choroba zapalna jelit, zapalenie przełyku, zapalenie błony śluzowej
żołądka i choroba refluksowa przełyku)
• retinopatią naczyniową
• rozstrzeniami oskrzelowymi lub krwawieniem płucnym w wywiadzie
Pacjenci z chorobą nowotworową
Pacjenci z chorobą nowotworową mogą być jednocześnie narażeni na większe ryzyko krwawienia i
zakrzepicy. Należy rozważyć indywidualne korzyści z leczenia przeciwzakrzepowego w stosunku do
ryzyka krwawienia u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową, w zale żno ści od lokalizacji guza,
leczenia przeciwnowotworowego i stadium choroby. Nowotwory zlokalizowane w przewodzie
pokarmowym lub układzie moczowo-płciowym były związane ze zwiększonym ryzykiem krwawienia
podczas leczenia rywaroksabanem.
U pacjentów z nowotworami złośliwymi, u których występuje duże ryzyko krwawienia, stosowanie
rywaroksabanu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Pacjenci z protezami zastawek
Rywaroksabanu nie należy stosować w zapobieganiu zakrzepom u pacjentów, u których niedawno
wykonano przezcewnikową wymianę zastawki aorty (TAVR). Nie badano bezpieczeństwa stosowania
i skuteczności rywaroksabanu u pacjentów z protezami zastawek serca; z tego powodu brak jest
danych uzasadniających, że rywaroksaban zapewnia właściwe działanie przeciwzakrzepowe w tej
grupie pacjentów. Leczenie produktem Rivaroxaban G.L. Pharma nie jest zalecane u tych pacjentów.
Pacjenci z zespołem antyfosfolipidowym
Nie zaleca się stosowania doustnych antykoagulantów o działaniu bezpośrednim, takich jak
rywaroksaban, u pacjentów z zakrzepicą w wywiadzie ze zdiagnozowanym zespołem
antyfosfolipidowym. Zwłaszcza u pacjentów z trzema wynikami pozytywnymi (antykoagulant
toczniowy, przeciwciała antykardiolipinowe oraz przeciwciała przeciwko β2 glikoproteinie-I) leczenie
z zastosowaniem doustnych leków przeciwzakrzepowych o działaniu bezpośrednim może być
związane z większą liczbą nawrotów incydentów zakrzepowych niż podczas terapii antagonistami
witaminy K.
Pacjenci z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową poddawani PCI z założeniem
stentu
Dostępne są dane kliniczne badania interwencyjnego, którego podstawowym celem była ocena
bezpieczeństwa pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową
poddawanych zabiegowi PCI z założeniem stentu. Dane dotyczące skuteczności w tej populacji są
ograniczone (patrz punkt 4.2 i 5.1). Brak dostępnych danych dla takich pacjentów z udarem lub
przemijającym napadem niedokrwiennym w wywiadzie.
Pacjenci hemodynamicznie niestabilni z zatorowością płucną lub pacjenci wymagający leczenia
trombolitycznego lub embolektomii płucnej
Ponieważ bezpieczeństwo stosowania i skuteczność nie zostały ustalone, produkt Rivaroxaban G.L.
Pharma nie jest zalecany w zastępstwie do heparyny niefrakcjonowanej u pacjentów z zatorowością
płucną, którzy są hemodynamicznie niestabilni lub mogą być leczeni trombolitycznie bądź poddani
embolektomii.
Znieczulenie lub nakłucie podpajęczynówkowe/zewnątrzoponowe
Podczas stosowania znieczulenia przewodowego (znieczulenie podpajęczynówkowe
/zewnątrzoponowe) lub nakłucia podpajęczynówkowego/zewnątrzoponowego u pacjentów
otrzymujących leki przeciwzakrzepowe w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym,
występuje ryzyko powstania krwiaka zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego, który może
powodować długotrwałe lub trwałe porażenie. Pooperacyjne zastosowanie stałego cewnika
zewnątrzoponowego lub jednoczesne stosowanie produktów wpływających na hemostazę może
zwiększać ryzyko wystąpienia takich zdarzeń. Ryzyko może być również zwiększone podczas
wykonywania nakłucia zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego w sposób urazowy lub
wielokrotny. Pacjenci muszą być często kontrolowani pod kątem podmiotowych i przedmiotowych
objawów zaburzeń neurologicznych (np. drętwienie lub osłabienie nóg, zaburzenia czynnościowe jelit
lub pęcherza moczowego). W przypadku stwierdzenia zaburzenia neurologicznego konieczna jest
natychmiastowa diagnostyka i leczenie. Przed wykonaniem zabiegu w obrębie ośrodkowego układu
nerwowego u pacjentów otrzymujących lub mających otrzymać środki przeciwkrzepliwe w celu
profilaktyki przeciwzakrzepowej lekarz powinien dokładnie rozważyć stosunek potencjalnych
korzyści do ryzyka. Nie ma doświadczenia klinicznego w stosowaniu dawki 20 mg w takich
sytuacjach.
Aby zredukować potencjalne ryzyko krwawień związane ze stosowaniem rywaroksabanu podczas
znieczulenia przewodowego (zewnątrzoponowego/podpajęczynówkowego) należy wziąć pod uwagę
profil farmakokinetyczny rywaroksabanu. Założenie lub usunięcie cewnika zewnątrzoponowego lub
nakłucie lędźwiowe najlepiej wykonać, kiedy działanie przeciwzakrzepowe rywaroksabanu jest
szacowane jako słabe. Dokładny czas, kiedy odpowiednio słabe działanie przeciwzakrzepowe zostanie
osiągnięte u poszczególnych pacjentów, nie jest jednak znany.
Opierając się na ogólnej charakterystyce farmakokinetycznej rywaroksabanu, aby usunąć cewnik
zewnątrzoponowy powinna upłynąć co najmniej dwukrotność okresu półtrwania, czyli co najmniej 18
godzin u młodych pacjentów i co najmniej 26 godzin u pacjentów w podeszłym wieku, po ostatnim
podaniu rywaroksabanu (patrz punkt 5.2). Kolejną dawkę rywaroksabanu można podać po upływie co
najmniej 6 godzin po usunięciu cewnika. W przypadku nakłucia urazowego należy odczekać 24
godziny przed podaniem rywaroksabanu.
Dane dotyczące czasu umieszczenia lub usunięcia cewnika do blokady centralnej u dzieci w czasie
stosowania rywaroksabanu nie są dostępne. W takich przypadkach należy przerwać stosowanie
rywaroksabanu i rozważyć krótko działający pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy.
Zalecenia dotyczące dawkowania przed i po zabiegach inwazyjnych i interwencji chirurgicznej
Jeśli wymagany jest zabieg inwazyjny lub interwencja chirurgiczna, należy w miarę mo żliwo ści i na
podstawie oceny klinicznej lekarza przerwać stosowanie produktu Rivaroxaban G.L. Pharma, 20 mg
co najmniej 24 godziny przed interwencją.
Jeśli nie jest możliwe przełożenie zabiegu, należy ocenić zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia
wobec konieczności interwencji.
Stosowanie produktu Rivaroxaban G.L. Pharma należy jak najszybciej rozpocząć ponownie po
zabiegu inwazyjnym lub interwencji chirurgicznej, pod warunkiem, że pozwala na to sytuacja
kliniczna i zgodnie z ustaleniami lekarza prowadzącego osiągnięta jest właściwa hemostaza (patrz
punkt 5.2).
Pacjenci w podeszłym wieku
Wraz z wiekiem wzrastać może ryzyko wystąpienia krwotoku (patrz punkt 5.2).
Reakcje skórne
Poważne reakcje skórne, włączając zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka i zespół DRESS, były zgłaszane po wprowadzeniu produktu do obrotu i związane ze
stosowaniem rywaroksabanu (patrz punkt 4.8). Ryzyko wystąpienia tych działań jest prawdopodobnie
największe na początku terapii; większość powikłań notowano w ciągu pierwszych tygodni leczenia.
Stosowanie rywaroksabanu powinno zostać przerwane po wystąpieniu pierwszych poważnych reakcji
skórnych (np. rozległych, ostrych i (lub) z towarzyszącym powstawaniem pęcherzy) lub jakikolwiek
inny objaw nadwra żliwo ści w połączeniu ze zmianami na błonach śluzowych.
Informacje dotyczące substancji pomocniczych
Rivaroxaban G.L. Pharma zawiera laktozę. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy Rivaroxaban G.L. Pharma zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co
oznacza, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Zakres interakcji u dzieci i młodzieży nie jest znany. Dla dzieci i młodzieży należy wziąć pod uwagę
poniżej wymienione dane dotyczące interakcji uzyskane u dorosłych oraz ostrzeżenia w punkcie 4.4.
Inhibitory CYP3A4 oraz glikoproteiny P
Podanie rywaroksabanu jednocześnie z ketokonazolem (400 mg raz na dobę) lub rytonawirem (600
mg 2 razy na dobę) prowadziło do 2,6-/2,5-krotnego zwiększenia średniego AUC dla rywaroksabanu
oraz do 1,7-/1,6-krotnego zwiększenia średniego stęż enia maksymalnego (C max ) rywaroksabanu, ze
znacznym nasileniem działania farmakodynamicznego, które może prowadzić do zwiększonego
ryzyka krwawienia. Z tego powodu nie zaleca się stosowania Rivaroxaban G.L. Pharma u pacjentów,
którzy w tym samym czasie przyjmują leki przeciwgrzybicze z grupy pochodnych azolowych o
działaniu ogólnoustrojowym, takie jak: ketokonazol, itrakonazol, worykonazol i pozakonazol lub
inhibitory HIV-proteazy. Wymienione substancje czynne są silnymi inhibitorami zarówno CYP3A4,
jak i glikoproteiny P (patrz punkt 4.4).
Oczekuje się, że substancje czynne, które silnie hamują tylko jeden ze szlaków eliminacji
rywaroksabanu, albo CYP3A4 albo glikoproteiny P, będą w mniejszym stopniu zwiększać stęż enia
rywaroksabanu w osoczu krwi. Dla przykładu klarytromycyna (500 mg 2 razy na dobę), którą uważa
się za silny inhibitor CYP3A4 oraz umiarkowany inhibitor glikoproteiny P, prowadzi do 1,5-krotnego
zwiększenia średniego AUC dla rywaroksabanu oraz 1,4-krotnego zwiększenia C max rywaroksabanu.
Interakcja z klarytromycyną nie jest prawdopodobnie istotna klinicznie u większości pacjentów, ale
może być potencjalnie istotna u pacjentów wysokiego ryzyka. (Informacja dotycząca pacjentów z
zaburzeniami czynności nerek: patrz punkt 4.4).
Zastosowanie erytromycyny (500 mg 3 razy na dobę), która umiarkowanie hamuje CYP3A4 oraz
glikoproteinę P, prowadziło do 1,3-krotnego zwiększenia średniego AUC oraz C max rywaroksabanu.
Interakcja z erytromycyną nie jest prawdopodobnie istotna klinicznie u większości pacjentów, ale
może być potencjalnie istotna u pacjentów wysokiego ryzyka.
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek erytromycyna (500 mg trzy razy na dobę)
prowadziła do 1,8-krotnego zwiększenia średniego AUC rywaroksabanu i 1,6-krotnego zwiększenia
Cmax w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek erytromycyna prowadziła do 2,0-krotnego zwiększenia średniego AUC
rywaroksabanu i 1,6-krotnego zwiększenia C max w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością
nerek. Działanie erytromycyny jest addytywne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz
punkt 4.4).
Zastosowanie flukonazolu (400 mg raz na dobę), uznawanego za umiarkowany inhibitor CYP3A4,
prowadziło do 1,4-krotnego zwiększenia średniego AUC oraz 1,3-krotnego zwiększenia średniego
Cmax rywaroksabanu. Interakcja z flukonazolem nie jest prawdopodobnie istotna klinicznie u
większości pacjentów, ale może być potencjalnie istotna u pacjentów wysokiego ryzyka. (Pacjenci z
zaburzeniami czynności nerek patrz punkt 4.4).
Biorąc pod uwagę ograniczone dostępne dane kliniczne dotyczące dronedaronu należy unikać
jednoczesnego stosowania z rywaroksabanem.
Leki przeciwzakrzepowe
Po jednoczesnym podaniu enoksaparyny (pojedyncza dawka 40 mg) oraz rywaroksabanu (pojedyncza
dawka 10 mg) obserwowano addytywne działanie hamujące aktywność czynnika Xa, czemu nie
towarzyszył żaden dodatkowy wpływ na czasy krzepnięcia (PT, APTT). Enoksaparyna nie wpływała
na farmakokinetykę rywaroksabanu.
Z powodu zwiększonego ryzyka krwawienia należy zachować ostro żno ść u pacjentów, którzy stosują
jednocześnie inne produkty o działaniu przeciwzakrzepowym (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)/inhibitory agregacji płytek krwi
Po jednoczesnym podaniu rywaroksabanu (15 mg) oraz 500 mg naproksenu nie obserwowano
wydłużenia czasu krwawienia istotnego klinicznie. Tym niemniej, u niektórych pacjentów, może dojść
do bardziej nasilonych działań farmakodynamicznych.
Po jednoczesnym podaniu rywaroksabanu oraz 500 mg kwasu acetylosalicylowego nie obserwowano
istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych.
Zastosowanie klopidogrelu (300 mg w dawce nasycającej, a następnie 75 mg w dawce
podtrzymującej) nie prowadziło do wystąpienia interakcji farmakokinetycznej z rywaroksabanem (15
mg), ale w podgrupie pacjentów stwierdzono znaczne wydłużenie czasu krwawienia, które nie było
skorelowane z agregacją płytek krwi, stężeniem P-selektyny ani aktywnością receptora GPIIb/IIIa.
Należy zachować ostro żno ść u pacjentów, którzy stosują jednocześnie niesteroidowe leki
przeciwzapalne - NLPZ (w tym kwas acetylosalicylowy) oraz inhibitory agregacji płytek krwi,
ponieważ zwykle zwiększają one ryzyko krwawienia (patrz punkt 4.4).
SSRI/SNRI
Tak jak w przypadku innych leków przeciwzakrzepowych, istnieje mo żliwo ść występowania
podwyższonego ryzyka krwawienia u pacjentów podczas jednoczesnego stosowania leków z grupy
SSRI lub SNRI ze względu na ich zgłaszane działanie na płytki krwi. W badaniach klinicznych
podczas jednoczesnego stosowania z rywaroksabanem we wszystkich grupach leczenia obserwowano
numerycznie wyższy odsetek poważnych i innych niż poważne klinicznie istotnych krwawień.
Warfaryna
Zmiany leczenia pacjentów z antagonisty witaminy K warfaryny (INR 2,0-3,0) na rywaroksaban (20
mg) lub z rywaroksabanu (20 mg) na warfarynę (INR 2,0-3,0) zwiększały czas protrombinowy/INR
(Neoplastin) więcej niż addytywnie (można zaobserwować indywidualne wartości INR do 12),
podczas gdy wpływ na APTT, hamowanie aktywności czynnika Xa i endogenny potencjał trombiny
był addytywny.
Jeśli wymagane jest wykonanie badań działania farmakodynamicznego rywaroksabanu w czasie
okresu zmiany leczenia, jako takie badania można wykorzystać aktywność czynnika anty-Xa, PiCT i
HepTest, ponieważ na badania te nie miała wpływu warfaryna. Czwartego dnia po ostatniej dawce
warfaryny wszystkie badania (w tym PT, APTT, hamowanie aktywności czynnika Xa i ETP)
odzwierciedlały tylko działanie rywaroksabanu.
Jeśli wymagane jest wykonanie badań działania farmakodynamicznego warfaryny w czasie okresu
zmiany leczenia, możliwe jest wykorzystanie pomiaru INR przy Ctrough rywaroksabanu (24 godziny
po uprzednim przyjęciu rywaroksabanu), ponieważ rywaroksaban ma minimalny wpływ na to badanie
w tym punkcie czasowym
Nie obserwowano interakcji farmakokinetycznej między warfaryną a rywaroksabanem.
Induktory CYP3A4
Zastosowanie rywaroksabanu jednocześnie z silnym induktorem CYP3A4, ryfampicyną, prowadziło
do około 50% zmniejszenia średniego AUC rywaroksabanu, czemu towarzyszyło zmniejszenie jego
działań farmakodynamicznych. Jednoczesne stosowanie rywaroksabanu z innymi silnymi induktorami
CYP3A4 (np. fenytoina, karbamazepina, fenobarbital lub ziele dziurawca zwyczajnego ( Hypericum
perforatum )) może także prowadzić do zmniejszenia stężeń rywaroksabanu w osoczu krwi. Z tego
powodu należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4, chyba że pacjent jest
ściśle obserwowany w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych zakrzepicy.
Inne leczenie skojarzone
Nie stwierdzono żadnych farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych interakcji o znaczeniu
klinicznym po jednoczesnym podaniu rywaroksabanu oraz midazolamu (substrat CYP3A4),
digoksyny (substrat glikoproteiny P), atorwastatyny (substrat CYP3A4 i glikoproteiny P) lub
omeprazolu (inhibitor pompy protonowej). Rywaroksaban ani nie hamuje, ani nie indukuje żadnej z
głównych izoform CYP, takich jak CYP3A4.
Wyniki badań laboratoryjnych
Wyniki badań układu krzepnięcia (np. PT, APTT, HepTest) zmieniają się, zgodnie z oczekiwaniami,
ze względu na mechanizm działania rywaroksabanu (patrz punkt 5.1).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepo żą dane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu oceniano w trzynastu kluczowych badaniach fazy III
(patrz tabela 1).
Rywaroksaban podawano łącznie 69 608 dorosłym pacjentom w dziewiętnastu badaniach fazy III i
488 pacjentom pediatrycznym w dwóch badaniach fazy II i dwóch badaniach fazy III.
12
Tabela 1: Liczba badanych pacjentów, łączna dawka dobowa i maksymalny czas trwania
leczenia w badaniach dorosłych i pediatrycznych fazy III
*Pacjenci, którym podano co najmniej jedną dawkę rywaroksabanu
** Dane z badania VOYAGER PAD
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów otrzymujących rywaroksaban były
krwawienia (Tabela 2) (patrz również punkt 4.4 i "Opis wybranych działań niepożądanych" poniżej).
Najczęściej zgłaszanymi krwawieniami były krwawienia z nosa (4,5%) i krwotok z przewodu
pokarmowego (3,8%).
13
Tabela 2: Odsetek krwawień* i anemii u pacjentów, którym podawano rywaroksaban w
zakończonych badaniach dorosłych i pediatrycznych fazy III
* W ramach wszystkich badań rywaroksabanu gromadzono, zgłaszano i oceniano wszystkie
krwawienia.
** W badaniu COMPASS odnotowano niewielką częstość występowania anemii, ponieważ
zastosowano selektywne podejście do zbierania zdarzeń niepożądanych.
*** Zastosowano selektywne podejście do zbierania zdarzeń niepożądanych.
# Dane z badania VOYAGER PAD
Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych
Częstość występowania działań niepożądanych zgłaszanych podczas stosowania rywaroksabanu u
pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży jest przedstawiona w poniższej Tabeli 3 według
klasyfikacji układów i narządów (wg. MedDRA) i częstości występowania.
Częstości zdefiniowano jako:
bardzo często (≥1/10)
często (≥1/100 do <1/10)
niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
bardzo rzadko (<1/10 000)
częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
14
Tabela 3: Wszystkie działania niepożądane zgłaszane u dorosłych pacjentów w badaniach fazy
III lub po wprowadzeniu produktu do obrotu* i w dwóch badaniach fazy II i dwóch fazy III z
udziałem dzieci i młodzieży
Często: Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często: Niedokrwistość (w tym wynik odpowiedniego parametru laboratoryjnego)
Niezbyt często: Nadpłytkowość (w tym zwiększenie liczby płytek krwi)A, trombocytopenia
Często: Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często: Reakcja alergiczna, alergiczne zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy i obrzęk alergiczny
Bardzo rzadko: Reakcja anafilaktyczna w tym wstrząs anafilaktyczny
Często: Zaburzenia układu nerwowego
Często: Zawroty głowy, ból głowy
Niezbyt często: Krwotok mózgowy i śródczaszkowy, omdlenie
Często: Zaburzenia oka
Często: Krwotok oczny (w tym krwotok podspojówkowy)
Często: Zaburzenia serca
Niezbyt często: Tachykardia
Często: Zaburzenia naczyniowe
Często: Niedociśnienie tętnicze, krwiak
Często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Krwawienie z nosa, krwioplucie
Często: Zaburzenia żołądka i jelit
Często: Krwawienie z dziąseł, krwotok z przewodu pokarmowego (w tym krwotok z odbytnicy), bóle brzucha
Niezbyt często: Suchość błony śluzowej jamy ustnej
15
16
A: obserwowane w profilaktyce ŻChZZ u dorosłych pacjentów po przebytej planowej aloplastyce
stawu biodrowego lub kolanowego
B: obserwowane w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości
płucnej (ZP) jako bardzo częste u kobiet w wieku < 55 lat
C: obserwowane niezbyt często w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych na podłożu miażdżycowym u
pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (OZW) (po zabiegu przezskórnej interwencji wieńcowej)
* Zastosowano z góry zdefiniowane selektywne podejście do zbierania zdarzeń niepożądanych w
wybranych badaniach fazy III. Częstość występowania działań niepożądanych nie zwiększyła się i nie
zidentyfikowano nowych działań niepożądanych po przeprowadzeniu analizy tych badań.
Opis wybranych działań niepożądanych
Ze względu na farmakologiczny mechanizm działania, stosowanie rywaroksabanu może wiązać się ze
zwiększonym ryzykiem utajonego lub jawnego krwawienia, z dowolnej tkanki lub organu, które może
prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej. Jej objawy podmiotowe, przedmiotowe oraz nasilenie
(w tym zgon) będą różnić się w zależności od miejsca oraz nasilenia lub rozległości krwawienia i (lub)
17
niedokrwistości (patrz punkt 4.9 Postępowanie w przypadku krwawienia). W badaniach klinicznych w
trakcie długotrwałego leczenia rywaroksabanem w porównaniu z leczeniem VKA częściej
obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. krwawienie z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego,
moczowo-płciowego, w tym nieprawidłowe krwawienie z pochwy lub nadmierne krwawienie
miesiączkowe) i niedokrwistość. Tak więc, oprócz odpowiedniego nadzoru klinicznego, badania
laboratoryjne hemoglobiny/hematokrytu mogłyby być przydatne do wykrywania utajonego
krwawienia i określania ilościowego znaczenia klinicznego jawnego krwawienia, jeśli uzna się to za
stosowne. Dla niektórych grup pacjentów ryzyko krwawienia może być większe, np. u pacjentów z
niekontrolowalnym ciężkim nadciśnieniem tętniczym krwi i (lub) u pacjentów, którzy jednocześnie
stosują leczenie wpływające na hemostazę (patrz punkt 4.4 „Ryzyko krwotoku”). Krwawienie
menstruacyjne może mieć większe nasilenie i (lub) być dłuższe. Objawami powikłań krwotocznych
mogą być: osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub obrzęk niewiadomego pochodzenia,
duszność i wstrząs niewiadomego pochodzenia. W niektórych przypadkach, jako następstwo
niedokrwistości obserwowano objawy niedokrwienia mięśnia sercowego, takie jak ból w klatce
piersiowej lub dławica piersiowa.
Dla rywaroksabanu zgłaszano znane wtórne powikłania ciężkiego krwawienia, takie jak zespół
ciasnoty przedziałów powięziowych i niewydolność nerek z powodu obniżonej perfuzji, lub nefropatia
związana z antykoagulantami. Oceniając stan każdego pacjenta, u którego stosowano leki
przeciwzakrzepowe należy uwzględnić możliwość wystąpienia krwotoku.
Dzieci i młodzież
Leczenie ŻChZZ i profilaktyka nawrotów ŻChZZ
Ocena bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży opiera się na danych dotyczących
bezpieczeństwa z dwóch badań fazy II i jednego fazy III, otwartych, przeprowadzanych z grupą
kontrolną otrzymującą substancję czynną z udziałem dzieci i młodzieży w wieku od urodzenia do
poniżej 18 lat. Wyniki dotyczące bezpieczeństwa stosowania były ogólnie podobne między
rywaroksabanem i produktem porównawczym w różnych grupach wiekowych dzieci i młodzieży.
Ogólnie profil bezpieczeństwa u 412 dzieci i młodzieży leczonych rywaroksabanem był podobny do
obserwowanego u dorosłych oraz spójny wśród podgrup wiekowych, chociaż ocena jest ograniczona
małą liczbą pacjentów.
U dzieci i młodzieży zgłaszano częściej niż u dorosłych ból głowy (bardzo często, 16,7%), gorączkę
(bardzo często, 11,7%), krwawienie z nosa (bardzo często, 11,2%), wymioty (bardzo często, 10,7%),
tachykardię (często, 1,5%), zwiększenie stężenia bilirubiny (często, 1,5%) i zwiększenie stężenia
sprzężonej bilirubiny (niezbyt często, 0,7%). Podobnie jak u dorosłych, krwotok miesiączkowy
obserwowano u 6,6% (często) dziewczynek po pierwszej miesiączce. Małopłytkowość, obserwowana
podczas doświadczenia po wprowadzeniu produktu do obrotu u dorosłych, występowała często (4,6%)
w badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży. Działania niepożądane leku u dzieci i młodzieży miały
głównie nasilenie łagodne do umiarkowanego.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.