Polidia
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
- Substancje czynne
- Liraglutidum: 6 mg/ml
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 1 pozycja
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Polidia 6 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 3 wstrzykiwacze 3 ml | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 10 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Liraglutidum 6 mg/ml (roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu) · 10 leków
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 2 leki
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Saxenda | Roztwór do wstrzykiwań | Liraglutidum 6 mg/ml | Novo Nordisk A/S |
| Victoza | Roztwór do wstrzykiwań | Liraglutidum 6 mg/ml | Novo Nordisk A/S |
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Cukrzyca wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Polidia jest wskazany do stosowania wraz z dietą o obniżonej wartości kalorycznej i zwiększonym wysiłkiem fizycznym w celu kontroli masy ciała u dorosłych pacjentów, u których początkowa wartość wskaźnika masy ciała (ang. BMI, Body Mass Index) wynosi: ≥27 kg/m² …” · ChPL, pkt 4.1 -
Nadciśnienie wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Polidia jest wskazany do stosowania wraz z dietą o obniżonej wartości kalorycznej i zwiększonym wysiłkiem fizycznym w celu kontroli masy ciała u dorosłych pacjentów, u których początkowa wartość wskaźnika masy ciała (ang. BMI, Body Mass Index) wynosi: ≥27 kg/m² …” · ChPL, pkt 4.1 -
Otyłość wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Polidia jest wskazany do stosowania wraz z dietą o obniżonej wartości kalorycznej i zwiększonym wysiłkiem fizycznym w celu kontroli masy ciała u dorosłych pacjentów, u których początkowa wartość wskaźnika masy ciała (ang. BMI, Body Mass Index) wynosi:” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt leczniczy Polidia jest wskazany do stosowania wraz z dietą o obniżonej wartości kalorycznej i zwiększonym wysiłkiem fizycznym w celu kontroli masy ciała u dorosłych pacjentów, u których początkowa wartość wskaźnika masy ciała (ang. BMI, Body Mass Index) wynosi: ≥30 kg/m² …” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt leczniczy Polidia może być stosowany jako uzupełnienie zdrowego sposobu odżywiania i zwiększonego wysiłku fizycznego w celu kontroli masy ciała u młodzieży w wieku 12 lat i powyżej z:” · ChPL, pkt 4.1 -
Zespół bezdechu sennego wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Polidia jest wskazany do stosowania wraz z dietą o obniżonej wartości kalorycznej i zwiększonym wysiłkiem fizycznym w celu kontroli masy ciała u dorosłych pacjentów, u których początkowa wartość wskaźnika masy ciała (ang. BMI, Body Mass Index) wynosi: ≥27 kg/m² …” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na liraglutyd lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Liraglutidum 6 mg/ml (roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- w lodówce
- nie zamrażać
- Po pierwszym użyciu: poniżej 30 °C
- Po pierwszym użyciu: w lodówce
- Po pierwszym użyciu: chronić przed światłem
- Po pierwszym użyciu: nie zamrażać
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Po pierwszym użyciu: 1 miesiąc (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Disodu fosforan dwuwodny; Glikol propylenowy; Fenol; Kwas solny stężony (do ustalenia pH); Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH); Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- glikol propylenowy: w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: wkład, wstrzykiwacz
- liczba dawek: 30 dawek, 15 dawek, 10 dawek, 7 dawek, 6 dawek
- Wygląd
- bezbarwny
Lek Polidia jest dostarczany jako przezroczysty i bezbarwny roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu. Każdy wstrzykiwacz zawiera 3 ml roztworu i umożliwia podanie 30 dawek po 0,6 mg, 15 dawek po 1,2 mg, 10 dawek po 1,8 mg, 7 dawek po 2,4 mg i 6 dawek po 3,0 mg. Opakowanie nie zawiera igieł. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- bezbarwny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Liraglutyd nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak, głównie podczas pierwszych 3 miesięcy stosowania produktu leczniczego Polidia, mogą pojawić się zawroty głowy. W przypadku występowania zawrotów głowy, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
47 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Ból głowy; Nudności; Wymioty; Biegunka; Zaparcie
- często: Hipoglikemia; Bezsenność; Zawroty głowy; Zaburzenia smaku; Suchość w jamie ustnej; Dyspepsja; Zapalenie żołądka; Refluks żołądkowoprzełykowy; Ból w nadbrzuszu; Nadmierna produkcja gazów jelitowych; Odbijanie się; Wzdęcie brzucha; Kamica żółciowa; Wysypka; Reakcje w miejscu wstrzyknięcia; Astenia; Zmęczenie; Zwiększona aktywność lipazy; Zwiększona aktywność amylazy; ciężkiej hipoglikemii (wymagającej pomocy osób trzecich); Objawy hipoglikemii; ciężką hipoglikemię (wymagającą pomocy osób trzecich); udokumentowane przypadki objawowej hipoglikemii; udokumentowane przypadki objawowej hipoglikemii (zdefiniowanej jako stężenie glukozy w osoczu wynoszące ≤ 3,9 mmol/l z towarzyszącymi objawami); niedociśnienie tętnicze; kołatanie serca; duszność; obrzęk; hipoglikemia istotna klinicznie
- niezbyt często: Odwodnienie; Tachykardia; Zapalenie trzustki; Opóźnione opróżnianie żołądka; Zapalenie pęcherzyka żółciowego; Pokrzywka; Złe samopoczucie
- rzadko: Reakcja anafilaktyczna; Ostra niewydolność nerek; Zaburzenia czynności nerek
- częstość nieznana: Niedrożność jelit; Amyloidoza skórna
- częstość niepodana w tekście: reakcje anafilaktyczne
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 3 mg na dobę · dorośli
źródło: „Dobowe dawki większe niż 3,0 mg nie są zalecane.” · ChPL, pkt 4.2 - 3 mg na dobę · młodzież · pod nagłówkiem „Dawka podtrzymująca 3,0 mg”
źródło: „Dobowe dawki większe niż 3,0 mg nie są zalecane.” · ChPL, pkt 4.2 - 3 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Dawka podtrzymująca 3,0 mg”
źródło: „Dobowe dawki większe niż 3,0 mg nie są zalecane.” · ChPL, pkt 4.2 - 3 mg na dobę · dzieci, młodzież · pod nagłówkiem „Od 5. Tygodnia 3,0 mg raz na dobę”
źródło: „Dobowe dawki większe niż 3,0 mg nie są zalecane.” · Ulotka, pkt 3
- 3 mg na dobę · dorośli
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli Dawka początkowa wynosi 0,6 mg raz na dobę. W celu poprawy tolerancji produktu leczniczego przez przewód pokarmowy, dawkę należy stopniowo zwiększać o 0,6 mg na dobę w odstępach wynoszących co najmniej jeden tydzień, aż do dawki wynoszącej 3,0 mg raz na dobę (patrz tabela 3). Jeśli przez kolejne dwa tygodnie po zwiększeniu dawki produkt leczniczy jest źle tolerowany, należy rozważyć zakończenie leczenia. Dobowe dawki większe niż 3,0 mg nie są zalecane.”Młodzież (w wieku ≥12 lat)
„Młodzież (w wieku ≥12 lat) W przypadku młodzieży w wieku od 12 do 18 lat powinien być stosowany podobny harmonogram zwiększania dawki jak dla osób dorosłych (patrz tabela 3). Dawkę należy stopniowo zwiększać aż do osiągnięcia dawki wynoszącej 3,0 mg (dawka podtrzymująca) lub do maksymalnej dawki tolerowanej przez pacjenta. Dobowe dawki większe niż 3,0 mg nie są zalecane.”Dzieci (w wieku od 6 do <12 lat)
„Dzieci (w wieku od 6 do <12 lat) W przypadku dzieci w wieku od 6 do 12 lat powinien być stosowany podobny harmonogram zwiększania dawki, jak dla osób dorosłych (patrz tabela 3). Dawkę należy stopniowo zwiększać aż do osiągnięcia dawki wynoszącej 3,0 mg (dawka podtrzymująca) lub do maksymalnej dawki tolerowanej przez pacjenta. Dobowe dawki większe niż 3,0 mg nie są zalecane. Leczenie liraglutydem powinno być rozpoczynane przez lekarza doświadczonego w leczeniu otyłości u dzieci.”- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie ma konieczności dostosowywania dawki u młodzieży i dzieci w wieku 6 lat i powyżej. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność liraglutydu u dzieci w wieku poniżej 6 lat nie zostały określone (patrz punkt 5.1).”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat)
„Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat) Nie ma konieczności dostosowywania dawki w związku z wiekiem pacjenta. Doświadczenie dotyczące stosowania u pacjentów w wieku 75 lat i powyżej jest ograniczone, dlatego nie zaleca się stosowania produktu leczniczego u tych pacjentów (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 ml/min.). Produkt leczniczy Polidia nie jest zalecany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min.), w tym u osób w końcowym stadium choroby nerek (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Nie zaleca się dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Produkt leczniczy Polidia nie jest zalecany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i należy zachować ostrożność, stosując go u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania liraglutydu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Liraglutydu nie należy stosować w czasie ciąży. Jeśli pacjentka planuje zajść w ciążę lub jest w ciąży, należy zaprzestać stosowania liraglutydu.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy liraglutyd przenika do mleka ludzkiego. Badania na zwierzętach wykazały małe przenikanie do mleka liraglutydu i metabolitów o dużym podobieństwie strukturalnym. W badaniach nieklinicznych wykazano zmniejszenie wzrostu osesków szczurzych pod wpływem leczenia (patrz punkt 5.3). Z powodu braku doświadczenia w stosowaniu, produktu leczniczego Polidia nie należy stosować w okresie karmienia piersią.” - Płodność: „Płodność Oprócz nieznacznego zmniejszenia liczby zagnieżdżonych zarodków, w badaniach na zwierzętach nie wykazano szkodliwego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Polidia podawany jest raz na dobę o dowolnej porze, niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Tydzień | Wstrzyknięta dawka |
|---|---|
| Tydzień 1. | 0,6 mg raz na dobę |
| Tydzień 2. | 1,2 mg raz na dobę |
| Tydzień 3. | 1,8 mg raz na dobę |
| Tydzień 4. | 2,4 mg raz na dobę |
| Od 5. Tygodnia | 3,0 mg raz na dobę |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 4
| Dawka | Tygodnie | |
|---|---|---|
| Zwiększanie dawki 4 tygodnie | 0,6 mg | 1 |
| 1,2 mg | 1 | |
| 1,8 mg | 1 | |
| 2,4 mg | 1 | |
| Dawka podtrzymująca | 3,0 mg |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 3
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Polidia
Kiedy nie stosować leku Polidia
• jeśli pacjent ma uczulenie na liraglutyd lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Polidia należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką.
Stosowanie leku Polidia u pacjentów z ciężką niewydolnością serca nie jest zalecane.
Doświadczenie dotyczące stosowania u pacjentów w wieku 75 lat i powyżej jest ograniczone, dlatego
nie zaleca się stosowania tego leku u pacjentów w wieku 75 lat i powyżej.
Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania tego leku u pacjentów z niewydolnością nerek.
Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek lub pacjenci dializowani powinni skonsultować się
z lekarzem.
Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania leku Polidia u pacjentów z niewydolnością
wątroby. Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby powinni skonsultować się z lekarzem.
Nie zaleca się stosowania leku Polidia u pacjentów z ciężkim zaburzeniem żołądka lub jelit
powodującym opóźnienie opróżniania żołądka (tzw. gastropareza) lub z nieswoistym zapaleniem jelit.
Jeżeli pacjent ma być poddany operacji ze znieczuleniem (narkoza), powinien powiedzieć lekarzowi,
że przyjmuje lek Polidia.
Pacjenci z cukrzycą
Pacjenci z cukrzycą nie powinni stosować leku Polidia jako zamiennika insuliny.
Zapalenie trzustki
Jeśli u pacjenta występuje lub występowała w przeszłości choroba trzustki, należy skonsultować się
z lekarzem.
Stan zapalny pęcherzyka żółciowego i kamienie żółciowe
Podczas znacznej utraty masy ciała pacjent jest narażony na pojawienie się kamieni żółciowych,
a w konsekwencji na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Należy zaprzestać stosowania leku Polidia
i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, jeśli pojawi się ostry ból w górnej części brzucha, zwykle
silniejszy po prawej stronie pod żebrami. Ból może promieniować w stronę pleców lub prawego
ramienia. Patrz punkt 4.
Choroba tarczycy
W przypadku choroby tarczycy, w tym guzków i powiększenia tarczycy, należy skonsultować się
z lekarzem.
Częstość akcji serca
Jeżeli w trakcie leczenia lekiem Polidia wystąpią kołatania (odczucie bicia serca) lub uczucie
przyspieszenia akcji serca podczas spoczynku, należy zwrócić się do lekarza.
Utrata płynów i odwodnienie
Po rozpoczęciu leczenia lekiem Polidia może nastąpić utrata płynów ustrojowych lub odwodnienie
organizmu. Może to być spowodowane nudnościami (mdłościami), wymiotami i biegunką. Należy pić
dużo płynów, aby uniknąć odwodnienia. W razie jakichkolwiek pytań lub wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Patrz punkt 4.
Dzieci
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność leku Polidia u dzieci w wieku poniżej 6 lat nie były badane.
Lek Polidia a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych
przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
W szczególności należy poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli:
• pacjent przyjmuje leki przeciwcukrzycowe z grupy pochodnych sulfonylomocznika (takie jak
glimepiryd lub glibenklamid) lub insulinę - możliwe jest wystąpienie małego stężenia cukru we
krwi (hipoglikemii) w przypadku stosowania leku Polidia razem z wymienionymi lekami
przeciwcukrzycowymi. Aby zapobiec małemu stężeniu cukru we krwi, lekarz może zmienić
dawkę leku przeciwcukrzycowego. Patrz punkt 4 - objawy zapowiadające małe stężenie cukru
we krwi. Jeśli należy dostosować dawkę insuliny, lekarz może zalecić częstsze sprawdzanie
stężenia cukru we krwi.
• pacjent przyjmuje warfarynę lub inne leki doustne, które zmniejszają krzepliwość krwi (leki
przeciwzakrzepowe). Może być konieczne częstsze wykonywanie badań oceniających
krzepliwość krwi.
Ciąża i karmienie piersią
Nie należy stosować leku Polidia, jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub
gdy planuje mieć dziecko. Brak jest danych na temat wpływu liraglutydu na zdrowie dziecka.
Nie należy karmić piersią podczas stosowania leku Polidia. Brak jest informacji dotyczących
przenikania liraglutydu do mleka ludzkiego.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Liraglutyd prawdopodobnie nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
U niektórych pacjentów stosujących lek Polidia mogą pojawić się zawroty głowy, głównie podczas
pierwszych 3 miesięcy leczenia (patrz „Możliwe działania niepożądane”). W przypadku
występowania zawrotów głowy, należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia
pojazdów lub obsługiwania maszyn. Aby uzyskać więcej informacji, należy zwrócić się do lekarza.
Ważne informacje na temat niektórych składników leku Polidia
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, to znaczy, że lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ciężkie działania niepożądane
Ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja) były rzadko zgłaszane u pacjentów leczonych lekiem Polidia.
W przypadku wystąpienia objawów, takich jak trudności z oddychaniem, obrzęk gardła i twarzy,
przyspieszone bicie serca, należy natychmiast zgłosić się do lekarza.
Stany zapalne trzustki (zapalenie trzustki) były niezbyt często zgłaszane u pacjentów leczonych
lekiem Polidia. Zapalenie trzustki może mieć poważny przebieg, potencjalnie zagrażający życiu.
Należy zaprzestać stosowania tego leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku
wystąpienia któregokolwiek z poniżej wymienionych ciężkich działań niepożądanych:
• silny i uporczywy ból brzucha (w okolicy żołądka) mogące promieniować do pleców, a także
nudności i wymioty, ponieważ mogą to być objawy zapalenia trzustki.
Inne działania niepożądane
Bardzo często: mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów:
• mdłości (nudności), wymioty, biegunka, zaparcia, ból głowy - te objawy ustępują najczęściej po
kilku dniach lub tygodniach.
Często: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów:
• zaburzenia czynności żołądka i jelit, takie jak niestrawność (dyspepsja), zapalenie błony
śluzowej żołądka, dolegliwości żołądkowe, ból w górnej części brzucha, zgaga, wzdęcia, gazy,
odbijania i suchość w jamie ustnej;
• uczucie osłabienia lub zmęczenia;
• zaburzenia smaku;
• zawroty głowy;
• trudności w zasypianiu (bezsenność). Objawy te zwykle występują podczas 3 pierwszych
miesięcy leczenia;
• kamienie żółciowe;
• wysypka;
• reakcje w miejscu wstrzyknięcia (takie jak zasinienie, ból, podrażnienie, swędzenie i wysypka);
• małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia). Objawy zapowiadające małe stężenie cukru we
krwi mogą się pojawić nagle. Zaliczają się do nich: zimne poty, chłodna blada skóra, ból głowy,
kołatanie serca, nudności, uczucie silnego głodu, zaburzenia widzenia, senność, uczucie
osłabienia, nerwowość, niepokój, stan splątania, trudności z koncentracją, drżenie. Lekarz
udzieli informacji na temat, jak leczyć objawy spowodowane małym stężeniem cukru we krwi
i jak się zachować w przypadku pojawiania się objawów zapowiadających ten stan.
• zwiększona aktywność enzymów trzustkowych, takich jak lipaza i amylaza.
Niezbyt często: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów:
• utrata płynów (odwodnienie), wystąpienie tych objawów jest bardziej prawdopodobne na
początku leczenia i może być spowodowane wymiotami, mdłościami (nudnościami) i biegunką;
• opóźnienie opróżniania żołądka;
• stan zapalny pęcherzyka żółciowego;
• reakcje alergiczne, w tym wysypka skórna;
• ogólne złe samopoczucie;
• przyspieszone tętno.
Rzadko: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 pacjentów:
• zaburzenie czynności nerek;
• ostra niewydolność nerek, objawy mogą obejmować zmniejszenie objętości moczu, metaliczny
smak w jamie ustnej i łatwo powstające siniaki.
Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych:
• niedrożność jelit. Ciężka postać zaparcia z dodatkowymi objawami, takimi jak ból brzucha,
wzdęcia, wymioty itp.
• grudki pod skórą mogą być spowodowane przez gromadzenie się białka o nazwie amyloid
(amyloidoza skórna; częstość występowania nie została określona).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na liraglutyd lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zachłyśnięcie podczas stosowania znieczulenia ogólnego lub głębokiej sedacji
U pacjentów poddanych znieczuleniu ogólnemu lub głębokiej sedacji i przyjmujących agonistów
receptora GLP-1 występowały przypadki aspiracji do płuc. Dlatego przed procedurą znieczulenia
ogólnego lub głębokiej sedacji należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko występowania zawartości
resztkowej w żołądku spowodowane opóźnionym opróżnianiem żołądka (patrz punkt 4.8).
Pacjenci z niewydolnością serca
Nie ma doświadczenia w leczeniu pacjentów z zastoinową niewydolnością serca klasy IV według
NYHA (ang. New York Heart Association), dlatego też nie zaleca się stosowania liraglutydu w tej
grupie pacjentów.
Szczególne grupy pacjentów
Nie określono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania liraglutydu w celu kontroli masy ciała
u pacjentów:
• w wieku 75 lat lub starszych,
• leczonych innymi produktami w celu kontroli masy ciała,
• z otyłością wtórną spowodowaną zaburzeniami endokrynologicznymi lub zaburzeniami
odżywiania, bądź leczonych produktami, mogącymi powodować przyrost masy ciała,
• z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek,
• z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Nie zaleca się stosowania liraglutydu u tych pacjentów (patrz punkt 4.2).
Ponieważ stosowanie liraglutydu w celu kontroli masy ciała nie zostało zbadane u pacjentów
z łagodnymi ani umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, należy zachować ostrożność
podczas stosowania u tych pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Doświadczenia związane ze stosowaniem u pacjentów z nieswoistym zapaleniem jelit oraz
gastroparezą cukrzycową są ograniczone. Stosowanie liraglutydu nie jest zalecane u tych pacjentów,
gdyż wiąże się z wystąpieniem przemijających działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego,
w tym nudności, wymiotów i biegunki.
Zapalenie trzustki
Podczas stosowania agonistów receptora GLP-1 zaobserwowano wystąpienie ostrego zapalenia
trzustki. Pacjentów należy poinformować o charakterystycznych objawach ostrego zapalenia trzustki.
W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki, należy zaprzestać stosowania liraglutydu, a po
potwierdzeniu ostrego zapalenia trzustki leczenie liraglutydem nie powinno być wznawiane.
Kamica żółciowa i zapalenie pęcherzyka żółciowego
W badaniach klinicznych dotyczących kontroli masy ciała, obserwowano częstsze występowanie
kamicy żółciowej i zapalenia pęcherzyka żółciowego u pacjentów stosujących liraglutyd, niż u osób
przyjmujących placebo. Możliwość zwiększenia ryzyka wystąpienia kamicy żółciowej, a tym samym
zapalenia pęcherzyka żółciowego, w wyniku znacznego zmniejszenia masy ciała, tylko częściowo
tłumaczy wzrost częstości występowania tych zaburzeń podczas stosowania liraglutydu. Kamica
żółciowa i zapalenie pęcherzyka żółciowego mogą wiązać się z koniecznością hospitalizacji
i chirurgicznego usunięcia pęcherzyka żółciowego (cholecystektomii). Pacjentów należy
poinformować o charakterystycznych objawach kamicy żółciowej i zapalenia pęcherzyka żółciowego.
Choroba tarczycy
W badaniach klinicznych leczenia cukrzycy typu 2 działania niepożądane dotyczące tarczycy, jak
powiększenie tarczycy, były obserwowane w szczególności u pacjentów z istniejącymi wcześniej
chorobami tarczycy. W związku z tym, należy zachować ostrożność podczas stosowania liraglutydu
u pacjentów z chorobami tarczycy.
Częstość akcji serca
W badaniach klinicznych obserwowano zwiększenie częstości akcji serca podczas stosowania
liraglutydu (patrz punkt 5.1). Częstość akcji serca należy kontrolować w regularnych odstępach,
zgodnie z zasadami postępowania przyjętymi w praktyce klinicznej. Należy poinformować pacjentów
o objawach wzrostu częstości akcji serca (kołatanie serca lub uczucie gwałtownego bicia serca
w spoczynku). U pacjentów, u których stwierdzono znaczący klinicznie, długotrwały wzrost częstości
akcji serca w spoczynku, należy przerwać leczenie liraglutydem.
Odwodnienie
U pacjentów leczonych agonistami receptora GLP-1 zaobserwowano przedmiotowe i podmiotowe
objawy odwodnienia, w tym zaburzenia czynności nerek i ostrą niewydolność nerek. Pacjenci leczeni
liraglutydem powinni zostać poinformowani o ryzyku odwodnienia związanym z działaniami
niepożądanymi ze strony żołądka i jelit oraz o konieczności zapobiegania niedoborom płynów.
Hipoglikemia u pacjentów z cukrzycą typu 2
U pacjentów z cukrzycą typu 2 przyjmujących liraglutyd w skojarzeniu z insuliną i (lub) pochodnymi
sulfonylomocznika ryzyko hipoglikemii może być zwiększone. Ryzyko hipoglikemii można
zmniejszyć, obniżając dawkę insuliny i (lub) pochodnej sulfonylomocznika.
Dzieci i młodzież
Epizody hipoglikemii istotnej klinicznie zgłaszano u młodzieży w wieku (≥12 lat) leczonej
liraglutydem. Należy poinformować pacjentów o charakterystycznych objawach towarzyszących
hipoglikemii oraz odpowiednich działaniach.
Hiperglikemia u pacjentów z cukrzycą leczonych insuliną
Nie stosować produktu leczniczego Polidia jako zamiennika insuliny u pacjentów z cukrzycą.
U pacjentów zależnych od insuliny notowano występowanie cukrzycowej kwasicy ketonowej po
gwałtownym przerwaniu podawania lub zmniejszeniu dawki insuliny (patrz punkt 4.2).
Substancje pomocnicze
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, to znaczy, że produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
W warunkach in vitro, wykazano bardzo niski potencjał wchodzenia liraglutydu w interakcje
farmakokinetyczne z innymi substancjami czynnymi związanymi z cytochromem P450 (CYP) oraz
wiązania z białkami osocza.
Niewielkie opóźnienie w opróżnianiu żołądka wywołane działaniem liraglutydu może wpłynąć na
wchłanianie jednocześnie podawanych doustnych produktów leczniczych. Badania interakcji nie
wykazały żadnego klinicznie istotnego opóźnienia wchłaniania, dlatego nie ma konieczności
dostosowywania dawki.
Przeprowadzono badania dotyczące interakcji liraglutydu w dawce 1,8 mg. Wpływ liraglutydu na
tempo opróżniania żołądka w przypadku stosowania w dawce wynoszącej 1,8 mg i w dawce 3,0 mg
był taki sam (wartość AUC0-300 min dla paracetamolu). U niewielkiej liczby pacjentów leczonych
liraglutydem odnotowano przynajmniej jeden przypadek ostrej biegunki. Biegunka może wpływać na
wchłanianie jednocześnie podawanych doustnych produktów leczniczych.
Warfaryna i inne pochodne kumaryny
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Nie można wykluczyć klinicznie istotnej interakcji
z substancjami czynnymi o słabej rozpuszczalności lub wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak
warfaryna. Po rozpoczęciu leczenia liraglutydem u pacjentów przyjmujących warfarynę lub inne
pochodne kumaryny zaleca się częstsze monitorowanie wartości międzynarodowego współczynnika
znormalizowanego (ang. INR, International Normalised Ratio).
Paracetamol (acetaminofen)
Liraglutyd nie zmienił całkowitej ekspozycji na paracetamol po podaniu pojedynczej dawki 1000 mg.
Wartość Cmax paracetamolu zmniejszyła się o 31%, natomiast średnia wartość tmax zwiększyła się
o 15 min. W przypadku jednoczesnego stosowania paracetamolu nie ma konieczności
dostosowywania dawki.
Atorwastatyna
Liraglutyd nie zmienił całkowitej ekspozycji na atorwastatynę po podaniu atorwastatyny
w pojedynczej dawce wynoszącej 40 mg. Dlatego też w przypadku stosowania atorwastatyny
jednocześnie z liraglutydem nie ma konieczności dostosowywania dawki atorwastatyny. Po
zastosowaniu liraglutydu wartość Cmax atorwastatyny zmniejszyła się o 38%, natomiast średnia
wartość tmax zwiększyła się z 1 do 3 godzin.
Gryzeofulwina
Liraglutyd nie zmienił całkowitej ekspozycji na gryzeofulwinę po podaniu gryzeofulwiny
w pojedynczej dawce wynoszącej 500 mg. Wartość Cmax gryzeofulwiny zwiększyła się o 37%,
natomiast średnia wartość tmax nie uległa zmianie. Nie ma konieczności dostosowywania dawki
gryzeofulwiny i innych związków o małej rozpuszczalności i dużej przenikalności.
Digoksyna
Podanie digoksyny w pojedynczej dawce wynoszącej 1 mg jednocześnie z liraglutydem powodowało
zmniejszenie wartości AUC digoksyny o 16%; wartość Cmax zmniejszyła się o 31%. Średnia wartość
tmax dla digoksyny zwiększyła się z 1 do 1,5 godziny. Wyniki te nie wskazują na konieczność
dostosowywania dawki digoksyny.
Lizynopryl
Podanie lizynoprylu w pojedynczej dawce wynoszącej 20 mg jednocześnie z liraglutydem
powodowało zmniejszenie wartości AUC dla lizynoprylu o 15%; wartość Cmax zmniejszyła się o 27%.
Po zastosowaniu liraglutydu średnia wartość tmax dla lizynoprylu zwiększyła się z 6 do 8 godzin.
Wyniki te wskazują na brak konieczności dostosowywania dawki lizynoprylu.
Doustne środki antykoncepcyjne
Liraglutyd zmniejszył wartość Cmax etynyloestradiolu i lewonorgestrelu odpowiednio o 12% i 13% po
podaniu pojedynczej dawki doustnego środka antykoncepcyjnego. Wartość tmax obydwu związków
zwiększyła się o 1,5 godziny po zastosowaniu z liraglutydem. Nie stwierdzono klinicznie istotnego
wpływu na całkowitą ekspozycję zarówno na etynyloestradiol, jak i lewonorgestrel. W związku z tym
ich działanie antykoncepcyjne nie powinno ulec zmianie podczas jednoczesnego stosowania z
liraglutydem.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji zostały przeprowadzone tylko u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Bezpieczeństwo stosowania liraglutydu było oceniane w pięciu podwójnie zaślepionych,
kontrolowanych placebo badaniach klinicznych, do których włączono 5 813 dorosłych pacjentów
z nadwagą lub otyłością i co najmniej jedną chorobą współistniejącą związaną z nieprawidłową masą
ciała. Działaniami niepożądanymi zgłaszanymi najczęściej podczas leczenia (67,9%), były objawy ze
strony przewodu pokarmowego (patrz punkt „Opis wybranych działań niepożądanych”).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Działania niepożądane zgłoszone u dorosłych wymieniono w tabeli 4. Działania niepożądane zostały
wymienione według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania.
Częstość występowania definiuje się w następujący sposób: bardzo często (≥1/10); często (od ≥1/100
do <1/10); niezbyt często (od ≥1/1 000 do <1/100); rzadko (od ≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko
(<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych
danych). W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane są przedstawione według
zmniejszającej się ciężkości tych zdarzeń.
Tabela 4. Działania niepożądane zgłoszone u dorosłych
Rzadko: Reakcja anafilaktyczna
Często: Hipoglikemia*
Niezbyt często: Odwodnienie
Często: Bezsenność**
Bardzo często: Ból głowy
Często: Zawroty głowy Zaburzenia smaku
Niezbyt często: Tachykardia
Bardzo często: Nudności Wymioty Biegunka Zaparcie
Często: Suchość w jamie ustnej Dyspepsja Zapalenie żołądka Refluks żołądkowoprzełykowy Ból w nadbrzuszu Nadmierna produkcja gazów jelitowych Odbijanie się Wzdęcie brzucha
Niezbyt często: Zapalenie trzustki*** Opóźnione opróżnianie żołądka****
Częstość nieznana: Niedrożność jelit†
Często: Kamica żółciowa***
Niezbyt często: Zapalenie pęcherzyka żółciowego***
8
Często: Wysypka
Niezbyt często: Pokrzywka
Częstość nieznana: Amyloidoza skórna
Rzadko: Ostra niewydolność nerek Zaburzenia czynności nerek
Często: Reakcje w miejscu wstrzyknięcia Astenia Zmęczenie
Niezbyt często: Złe samopoczucie
Często: Zwiększona aktywność lipazy Zwiększona aktywność amylazy
* Hipoglikemia (na podstawie objawów podawanych przez pacjentów, ale niepotwierdzonych
w wynikach oznaczeń stężenia glukozy we krwi) zgłaszana przez pacjentów bez cukrzycy typu 2
leczonych liraglutydem w połączeniu z dietą i wysiłkiem fizycznym. Dodatkowe informacje podano
w punkcie „Opis wybranych działań niepożądanych”.
** Bezsenność obserwowano głównie w okresie pierwszych 3 miesięcy leczenia.
*** Patrz punkt 4.4.
**** Z kontrolowanych badań klinicznych fazy II, IIIa i IIIb.
† Na podstawie informacji uzyskanych po wprowadzeniu do obrotu.
Opis wybranych działań niepożądanych
Hipoglikemia u pacjentów bez cukrzycy typu 2
W badaniach klinicznych z udziałem osób z nadwagą lub otyłością bez cukrzycy typu 2, leczonych
liraglutydem w połączeniu z dietą i wysiłkiem fizycznym, nie odnotowano żadnego przypadku
ciężkiej hipoglikemii (wymagającej pomocy osób trzecich). Objawy hipoglikemii zgłosiło 1,6%
pacjentów leczonych liraglutydem i 1,1% pacjentów przyjmujących placebo; jednak zdarzeń tych nie
potwierdzono pomiarami stężenia glukozy we krwi. W większości przypadków hipoglikemia miała
łagodne nasilenie.
Hipoglikemia u pacjentów z cukrzycą typu 2
W badaniu klinicznym z udziałem osób z nadwagą lub otyłością i cukrzycą typu 2, leczonych
liraglutydem w połączeniu z dietą i wysiłkiem fizycznym, ciężką hipoglikemię (wymagającą pomocy
osób trzecich) zgłosiło 0,7% pacjentów leczonych liraglutydem i tylko u pacjentów, którzy stosowali
jednocześnie pochodne sulfonylomocznika. W tej grupie pacjentów, udokumentowane przypadki
objawowej hipoglikemii zgłosiło 43,6% osób leczonych liraglutydem i 27,3% osób przyjmujących
placebo. W grupie pacjentów niestosujących jednocześnie pochodnych sulfonylomocznika,
udokumentowane przypadki objawowej hipoglikemii (zdefiniowanej jako stężenie glukozy w osoczu
wynoszące ≤ 3,9 mmol/l z towarzyszącymi objawami) zgłosiło 15,7% osób leczonych liraglutydem
i 7,6% osób przyjmujących placebo.
Hipoglikemia u pacjentów z cukrzycą typu 2 leczonych insuliną
W badaniu klinicznym z udziałem osób z nadwagą lub otyłością i cukrzycą typu 2, leczonych insuliną
i liraglutydem 3,0 mg na dobę w połączeniu z dietą i wysiłkiem fizycznym, ciężką hipoglikemię
(wymagającą pomocy osób trzecich) zgłosiło 1,5% pacjentów leczonych liraglutydem 3,0 mg na dobę,
którzy stosowali jednocześnie 1-2 doustne leki przeciwcukrzycowe. W tym badaniu, udokumentowane
przypadki objawowej hipoglikemii (zdefiniowanej jako stężenie glukozy w osoczu ≤ 3,9 mmol/l
z towarzyszącymi objawami) zgłosiło 47,2% osób leczonych liraglutydem 3,0 mg na dobę i 51,8%
9
osób przyjmujących placebo. W grupie pacjentów stosujących jednocześnie pochodne
sulfonylomocznika, udokumentowane przypadki objawowej hipoglikemii zgłosiło 60,9% osób
leczonych liraglutydem 3,0 mg na dobę i 60,0% osób przyjmujących placebo.
Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego
W większości przypadków objawy ze strony przewodu pokarmowego były przemijające, łagodne lub
umiarkowanie nasilone i nie prowadziły do rezygnacji z leczenia. Występowały zazwyczaj
w pierwszych tygodniach leczenia i zmniejszały się w ciągu kilku dni lub tygodni nieprzerwanego
leczenia.
U pacjentów w wieku 65 lat lub starszych leczonych liraglutydem może wystąpić więcej dolegliwości
ze strony układu pokarmowego.
U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny
≥30 ml/min.) leczonych liraglutydem może wystąpić więcej dolegliwości ze strony układu
pokarmowego.
Ostra niewydolność nerek
Istnieją doniesienia o występowaniu ostrej niewydolności nerek u pacjentów leczonych agonistami
receptora GLP-1. Większość przypadków odnotowano u pacjentów, u których występowały nudności,
wymioty lub biegunka, powodujące zmniejszenie objętości płynów w organizmie (patrz punkt 4.4).
Reakcje alergiczne
Po wprowadzeniu liraglutydu do obrotu zgłoszono kilka przypadków reakcji anafilaktycznych
z objawami takimi jak: niedociśnienie tętnicze, kołatanie serca, duszność i obrzęk. Potencjalnie,
reakcje alergiczne mogą stanowić zagrożenie życia. W przypadku podejrzenia reakcji anafilaktycznej,
stosowanie liraglutydu powinno zostać przerwane i nie powinno być wznawiane (patrz punkt 4.3).
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
U pacjentów leczonych liraglutydem zgłaszano występowanie reakcji w miejscu wstrzyknięcia.
Reakcje te były zwykle łagodne, miały przemijający charakter i w większości przypadków ustępowały
w czasie dalszego leczenia.
Tachykardia
W badaniach klinicznych przypadki tachykardii odnotowano u 0,6% pacjentów leczonych
liraglutydem i u 0,1% pacjentów przyjmujących placebo. Większość z nich miała łagodne lub
umiarkowane nasilenie. Były to przypadki odosobnione, które w większości ustępowały w czasie
dalszego leczenia liraglutydem.
Amyloidoza skórna
W miejscu wstrzyknięcia może wystąpić amyloidoza skórna (patrz punkt 4.2).
Dzieci i młodzież
W badaniu klinicznym przeprowadzonym z udziałem młodzieży z otyłością w wieku od 12 do 18 lat,
125 pacjentów otrzymywało liraglutyd przez 56 tygodni.
W ogólnym podsumowaniu, częstość, rodzaj i ciężkość działań niepożądanych u młodzieży
z otyłością były porównywalne z tymi, które obserwowano u osób dorosłych. Wymioty występowały
z 2-krotnie większą częstością u młodzieży niż u osób dorosłych.
Odsetek pacjentów, którzy zgłosili co najmniej jeden epizod hipoglikemii istotnej klinicznie był
większy w grupie leczonej liraglutydem (1,6%) w porównaniu z placebo (0,8%). W trakcie badania
nie wystąpiły epizody ciężkiej hipoglikemii.
W badaniu klinicznym przeprowadzonym z udziałem dzieci z otyłością w wieku od 6 do 12 lat
(Badanie 4392), 56 pacjentów otrzymywało liraglutyd przez 56 tygodni.
W ogólnym podsumowaniu, częstość, rodzaj i ciężkość działań niepożądanych u dzieci z otyłością
były porównywalne z tymi, które obserwowano u młodzieży i osób dorosłych.
10
Odnotowano więcej działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego u dzieci, zarówno
w grupie przyjmującej liraglutyd, jak i w grupie przyjmującej placebo, w porównaniu do młodzieży
i osób dorosłych, z dwukrotnym wzrostem częstości występowania wymiotów u dzieci w porównaniu
do młodzieży.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Liraglutidum 6 mg/ml | Roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu | 29340 | 100518392 | ChPL: 2026-03-26, Ulotka: 2025-12-17 |