medinary.info

Perazin

Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.

To jedna z postaci produktu Perazin (Przedsiębiorstwo Produkcji Farmaceutycznej HASCO-LEK S.A.): zobacz wszystkie postacie, moce i opakowania.

Podmiot odpowiedzialny
Przedsiębiorstwo Produkcji Farmaceutycznej HASCO-LEK S.A.
Substancje czynne
Perazinum: 50 mg, 200 mg
Stan bazy na dzień
2026-10-22

Dostępne moce i opakowania · 2 pozycje

NazwaPostaćOpakowaniaDostępność
Perazin 50 mg Tabletki 30 tabl., 60 tabl. na receptę (Rx)
Perazin 200 mg Tabletki 15 tabl., 30 tabl. na receptę (Rx)

Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 1 lek

Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.

Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.

Nazwa Postać Substancja Podmiot odpowiedzialny
Pernazinum Tabletki Perazinum: 25 mg, 100 mg Labor Przedsiębiorstwo Farmaceutyczno-Chemiczne Sp. z o.o.

Wskazania (wg ChPL 4.1)

Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie

  • Nadwrażliwość na perazynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 lub inne leki przeciwpsychotyczne, szczególnie pochodne fenotiazyny
  • złośliwy zespół neuroleptyczny w wywiadzie
  • ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego lub komórek krwi
  • stany śpiączkowe
  • ciąża i okres karmienia piersią
  • ostre zatrucia jednym z wymienionych środków: leki nasenne, opioidy, inne leki neuroleptyczne, leki uspokajające, leki przeciwdepresyjne, alkohol
  • guzy zależne od prolaktyny, ze względu na zwiększone wydzielanie prolaktyny pod wpływem perazyny
  • ciężka niewydolność wątroby
  • stany depresyjne.
źródło: ChPL, pkt 4.3, str. 2 (Perazinum 50 mg, Perazinum 200 mg)

Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy

Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.

Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie

Przechowywanie
  • poniżej 25 °C
  • w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
Termin ważności
  • 30 miesięcy (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
Substancje pomocnicze
Magnezu węglan ciężki; Powidon K 30; Kroskarmeloza sodowa; Magnezu stearynian źródło: ChPL, pkt 6.1
Opakowanie i akcesoria
  • opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
Wygląd
  • żółty owalny
    Perazin 50 mg oraz Perazin 200 mg to owalne, dwuwypukłe tabletki niepowlekane barwy żółtej, gładkie z podziałką. Jedno opakowanie leku Perazin 50 mg zawiera 30 lub 60 tabletek. Jedno opakowanie leku Perazin 200 mg zawiera 15 lub 30 tabletek. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Produkt może powodować znaczne upośledzenie sprawności psychofizycznej. W czasie jego stosowania nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
47 pozycji, według częstości
  • bardzo często: mlekotok
  • często: zmiana ciśnienia wewnątrzgałkowego; obrzęk błony śluzowej nosa; zaparcia; trudności w oddawaniu moczu; przyrost masy ciała; suchość błon śluzowych jamy ustnej; nasilone pragnienie; zaburzenia czynności seksualnych (np. zaburzenia erekcji, ejakulacji)
  • niezbyt często: dyskinezy; zespół objawów parkinsonizmu; zaburzenia snu; ogólny niepokój; zwiększone występowanie koszmarów nocnych; dezorientacja i otępienie
  • rzadko: zmiany czucia w dłoniach i stopach; napady drgawek; nadwrażliwość oczu na światło; ciężkie reakcje fototoksyczne; którym towarzyszy odkładanie się pigmentu; zapaść naczyniowa; ginekomastia u mężczyzn; epizody majaczenia; stany splątania
  • bardzo rzadko: obrzęki; agranulocytoza; objawy pozapiramidowe objawiające się akatyzją; często połączoną z depresją; występującą zwykle po fazie maniakalnej psychozy; złośliwy zespół neuroleptyczny; występujący w pojedynczych przypadkach; zaburzenia oddychania; dolegliwości żołądkowo-jelitowe; nudności; zgorzelinowe zapalenie jelit; toczeń rumieniowaty; cholestaza
  • częstość nieznana: fałszywe wyniki testów ciążowych; zaburzenia rytmu serca; obniżenie ciśnienia tętniczego krwi; zmniejszenie liczby leukocytów; zmniejszenie liczby płytek krwi; zmiany skórne o charakterze pokrzywki lub podrażnienia; krwawienie z nosa; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i żółtaczka; zaburzenia miesiączkowania; powiększenie gruczołów piersiowych u kobiet

Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.

źródło: ChPL, pkt 4.8

Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie

Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Perazin 50 mg i Perazin 200 mg
Kiedy nie stosować leku Perazin 50 mg i Perazin 200 mg – jeśli pacjent ma uczulenie na perazynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6), lub inne leki przeciwpsychotyczne, szczególnie pochodne fenotiazyny, – jeśli u pacjenta stwierdzono złośliwy zespół neuroleptyczny w wywiadzie, – w przypadku ciężkiego uszkodzenia szpiku kostnego lub komórek krwi, – jeśli u pacjenta występują stany śpiączkowe, – w okresie ciąży i karmienia piersią, 2/7 – w razie ostrego zatrucia jednym z wymienionych środków: leki nasenne, opioidy, inne leki neuroleptyczne, leki uspokajające, leki przeciwdepresyjne, alkohol, – jeśli u pacjenta występują guzy zależne od prolaktyny (ze względu na zwiększone wydzielanie prolaktyny pod wpływem perazyny), – w przypadku niewydolności wątroby, – jeśli u pacjenta występują stany depresyjne. Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Perazin 50 mg i Perazin 200 mg należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. W przypadku zaburzeń czynności wątroby, dawki należy odpowiednio zmniejszyć (patrz pkt. 3). Po zastosowaniu maksymalnych dawek może dojść do ciężkiego uszkodzenia wątroby. Zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek, ponieważ pochodne fenotiazyny mogą powodować niedociśnienie. Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia perazyną pacjentów, u których stwierdzono: – zmniejszenie liczby białych ciałek krwi (leukopenia) lub inne zaburzenia układu krwiotwórczego, – uszkodzenie mięśnia sercowego w wywiadzie, – ciężkie niedociśnienie, nagły spadek ciśnienia występujący wskutek szybkiego przejścia z pozycji leżącej do stojącej (hipotonia ortostatyczna), – napady drgawkowe w wywiadzie, – chorobę Parkinsona, – jaskrę z wąskim kątem przesączania, – zaburzenia oddawania moczu, zwężenie odźwiernika, przerost prostaty, – nadmierną ruchliwość połączoną z ruchami mimowolnymi lub zmniejszoną ruchliwość, sztywność i drżenie mięśniowe (zaburzenia czynności układu pozapiramidowego), – zaburzenia czynności ruchu, objawiające się m.in. ruchami pląsawiczymi (dyskinezy), – miastenię (łac. myasthenia gravis, choroba charakteryzująca się szybkim męczeniem i osłabieniem mięśni szkieletowych), – czynną chorobę wrzodową oraz przewlekłe choroby wątroby, – zwężenie odźwiernika, – nadczynność tarczycy, – guz chromochłonny nadnerczy, – zaburzenia tworzenia się nowych krwinek (hemopoeza), – ostrą niedokrwistość, – nowotwory sutka. W trakcie leczenia perazyną konieczne jest: – stałe monitorowanie stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą, – monitorowanie czynności układu krążenia: kontrola ciśnienia tętniczego krwi oraz obserwacja ewentualnych niemiarowości pracy serca; w tym celu należy wykonywać częste pomiary ciśnienia tętniczego krwi oraz badania EKG; jest to szczególnie ważne u pacjentów w podeszłym wieku; należy monitorować EKG u osób z chorobami i wadami serca, – wykonanie prób czynnościowych wątroby (badania laboratoryjne krwi) na początku leczenia i następnie po 6 miesiącach. Należy natychmiast przerwać stosowanie leku i jak najszybciej skontaktować się z lekarzem w przypadku podejrzenia wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego. 3/7 Złośliwy zespół neuroleptyczny, występujący w pojedynczych przypadkach, charakteryzuje się między innymi podwyższeniem ciepłoty ciała do 40°C i sztywnością mięśniową. Wskazane jest zmniejszenie dawki lub odstawienie leku i natychmiastowe przeprowadzenie badań krwi, jeżeli po zastosowaniu leku wystąpią: – zmiany w obrazie krwi (zmniejszenie liczby leukocytów, zmniejszenie liczby płytek krwi), – krwawienia z nosa, – zaburzenia świadomości, którym towarzyszą iluzje, omamy wzrokowe, słuchowe, dotykowe i inne (delirium), – depresja, – zmiany skórne o charakterze pokrzywki lub podrażnienia, – zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i żółtaczka. W razie znacznego zmniejszenia liczby leukocytów, a także w przypadku zmian w rozmazie krwi obwodowej, lekarz może zadecydować o przerwaniu leczenia perazyną i zastosować inny lek. Podczas długiego leczenia perazyną badanie krwi należy przeprowadzać co 6 miesięcy. W razie wystąpienia zaburzeń czynności ruchu (wczesnej dyskinezy lub zespołu objawów parkinsonizmu) takich, jak: ruchy pląsawicze, ruchy mimowolne, nadmierna ruchliwość lub zmniejszona ruchliwość, sztywność i drżenie mięśniowe, lekarz może zalecić redukcję dawki lub wdrożenie leczenia przeciwparkinsonowskiego. Podczas leczenia perazyną opisano przypadki nadwrażliwości na światło. Należy unikać intensywnego światła słonecznego oraz zmniejszać wrażliwość na światło, stosując kremy ochronne z zawartością filtrów przeciw promieniowaniu ultrafioletowemu (UV). Stosowanie perazyny może być przyczyną wystąpienia skórnych reakcji alergicznych. Dzieci i młodzież Brak dostatecznych danych, pozwalających na ocenę bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat, dlatego perazyna przeznaczona jest wyłącznie do leczenia dorosłych. Pacjenci w podeszłym wieku Pacjenci w podeszłym wieku powinni otrzymywać dawki perazyny zmniejszone o połowę. Lek Perazin 50 mg i Perazin 200 mg a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Podanie perazyny razem z: – lewodopą powoduje wzajemne znoszenie ich działania, – cymetydyną powoduje zwiększenie dostępności perazyny w organizmie, – węglanem litu zwiększa ryzyko uszkodzenia układu nerwowego i podwyższenia stężenia cukru we krwi, – lekami blokującymi receptory beta-adrenergiczne (obniżają ciśnienie tętnicze krwi) może doprowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego krwi, – lekami o działaniu przeciwcholinergicznym (atropina, triheksyfenidyl) zwiększa ryzyko wystąpienia majaczeń, zmniejsza siłę działania przeciwpsychotycznego, – lekami nasennymi i uspokajającymi zwiększa działanie uspokajające i ryzyko powikłań oddechowych (porażenie ośrodka oddechowego), – lekami przeciwpadaczkowymi (np. fenytoina, karbamazepina) powoduje zmniejszenie działania przeciwpsychotycznego perazyny, osłabienie działania przeciwdrgawkowego, – doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi osłabia działanie przeciwzakrzepowe, 4/7 – inhibitorami MAO i środkami antykoncepcyjnymi skutkuje osłabieniem działania uspokajającego perazyny oraz nasileniem występujących po niej działań niepożądanych, – lekami przeciwcukrzycowymi powoduje zmniejszenie ich działania, – narkotycznymi lekami przeciwbólowymi oraz innymi środkami przeciwbólowymi i przeciwgorączkowymi nasila ich działanie przeciwbólowe i uspokajające, – trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (np. imipramina, amitryptylina) powoduje słabsze działanie leków (dochodzi do wzajemnego zahamowania wychwytu leków przez tkanki), – lekami przeciwdepresyjnymi z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, np. fluoksetyna, fluwoksamina, sertralina) powoduje wzajemnie zahamowanie wychwytu leków przez tkanki oraz znaczne podwyższenie stężenia perazyny we krwi, – lekami upośledzającymi czynności szpiku kostnego (mielotoksycznymi), takimi jak np.: fenylbutazon, aminofenazon, chloramfenikol, skutkuje zwiększonym ryzykiem zaburzeń funkcji szpiku i zaburzeniami w obrazie krwi. W trakcie terapii perazyną obserwowano fałszywe wyniki testów ciążowych. Stosowanie leku Perazin 50 mg i Perazin 200 mg z alkoholem Podczas leczenia perazyną pacjent nie powinien spożywać produktów zawierających alkohol ze względu na ryzyko nasilenia działania i powikłań oddechowych. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Perazyna przenika przez barierę łożyskową, dlatego stosowanie leku u kobiet w okresie ciąży jest przeciwwskazane. Perazyna przenika do mleka matki. Jeśli konieczne jest zastosowanie leczenia perazyną, należy przerwać karmienie piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek może powodować znaczne upośledzenie sprawności psychofizycznej. Podczas leczenia perazyną nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy natychmiast zwrócić się o pomoc do lekarza w przypadku wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego charakteryzującego się: podwyższeniem ciepłoty ciała do 40°C, sztywnością mięśniową z towarzyszącym zwiększeniem stężenia mioglobiny i aktywności kinazy kreatyninowej we krwi. Bardzo często (u 1 pacjenta na 10): – mlekotok, czyli wydzielanie się mleka u mężczyzny lub kobiety (niezwiązane z ciążą). 6/7 Często (u 1 do 10 pacjentów na 100): – zmiana ciśnienia wewnątrzgałkowego, – obrzęk błony śluzowej nosa, – zaparcia, – trudności w oddawaniu moczu, – przyrost masy ciała, – suchość błon śluzowych jamy ustnej, nasilone pragnienie, – zaburzenia czynności seksualnych (np. zaburzenia erekcji, ejakulacji). Niezbyt często (u 1 do 10 pacjentów na 1000): – zaburzenia czynności ruchu (dyskinezy, zespół objawów parkinsonizmu) objawiające się ruchami pląsawiczymi, ruchami mimowolnymi, nadmierną ruchliwością lub zmniejszoną ruchliwością, sztywnością i drżeniem mięśniowym, – zaburzenia snu, ogólny niepokój, zwiększone występowanie koszmarów nocnych, – dezorientacja, – otępienie. Rzadko (u 1 do 10 pacjentów na 10 000): – zmiany czucia w dłoniach i stopach, – napady drgawek, – nadwrażliwość oczu na światło, – ciężkie reakcje nadwrażliwości na światło, którym towarzyszy odkładanie się pigmentu, – zapaść naczyniowa, – przerost gruczołów piersiowych u mężczyzn, – zaburzenia świadomości, którym towarzyszą iluzje, omamy wzrokowe, słuchowe, dotykowe i inne, – zaburzenia myślenia i pamięci. Bardzo rzadko (u mniej niż 1 pacjenta na 10 000): – obrzęki, – spadek poziomu granulocytów we krwi, – objawy pozapiramidowe objawiające się niezdolnością do spokojnego pozostawania w pozycji siedzącej, często połączone z depresją, występującą zwykle po fazie maniakalnej psychozy, – złośliwy zespół neuroleptyczny, występujący w pojedynczych przypadkach, – zaburzenia oddychania, – dolegliwości żołądkowo-jelitowe, nudności, zgorzelinowe zapalenie jelit prowadzące do ich martwicy, – zmiany skórne typu rumienia (toczeń rumieniowaty), – zastój w drogach żółciowych (cholestaza). Częstość nieznana: – fałszywe wyniki testów ciążowych, – zaburzenia rytmu serca, – obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, – zmniejszenie liczby leukocytów, – zmniejszenie liczby płytek krwi, – zmiany skórne o charakterze pokrzywki lub podrażnienia, – krwawienie z nosa, – zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i żółtaczka, – zaburzenia miesiączkowania, – powiększenie gruczołów piersiowych u kobiet. Zgłaszanie działań niepożądanych 7/7 Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Aleje Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na perazynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 lub inne leki przeciwpsychotyczne, szczególnie pochodne fenotiazyny, – złośliwy zespół neuroleptyczny w wywiadzie, – ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego lub komórek krwi, – stany śpiączkowe, – ciąża i okres karmienia piersią, – ostre zatrucia jednym z wymienionych środków: leki nasenne, opioidy, inne leki neuroleptyczne, leki uspokajające, leki przeciwdepresyjne, alkohol, – guzy zależne od prolaktyny, ze względu na zwiększone wydzielanie prolaktyny pod wpływem perazyny, – ciężka niewydolność wątroby, – stany depresyjne.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Podczas leczenia perazyną pacjent nie powinien spożywać produktów zawierających alkohol. Pacjenci w podeszłym wieku, powinni otrzymywać dawki perazyny zmniejszone o połowę. W przypadku zaburzeń czynności wątroby, dawki należy odpowiednio zmniejszyć (patrz pkt. 4.2). Po zastosowaniu maksymalnych dawek może dojść do ciężkiego uszkodzenia wątroby. Zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek, ponieważ pochodne fenotiazyny mogą powodować niedociśnienie. Należy rozważyć celowość leczenia lub zachować szczególną ostrożność podczas leczenia perazyną pacjentów, u których stwierdzono: – leukopenię lub inne zaburzenia układu krwiotwórczego, – uszkodzenie mięśnia sercowego w wywiadzie, – ciężkie niedociśnienie, hipotonię ortostatyczną, – napady drgawkowe w wywiadzie, – chorobę Parkinsona, – jaskrę z wąskim kątem przesączania, – zaburzenia oddawania moczu, zwężenie odźwiernika, przerost gruczołu krokowego, 3/8 – zaburzenia czynności układu pozapiramidowego, – dyskinezy, – miastenię (łac. myasthenia gravis), – czynną chorobę wrzodową oraz przewlekłe choroby wątroby, – zwężenie odźwiernika, – nadczynność tarczycy, – guz chromochłonny nadnerczy, – zaburzenia hemopoezy, – ostrą niedokrwistość, – nowotwory sutka. W trakcie leczenia perazyną konieczne jest: – stałe monitorowanie stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą, – monitorowanie czynności układu krążenia: kontrola ciśnienia tętniczego krwi oraz obserwacja ewentualnych niemiarowości pracy serca; w tym celu należy wykonywać częste pomiary ciśnienia tętniczego krwi oraz badania EKG; jest to szczególnie ważne u pacjentów w podeszłym wieku; należy monitorować EKG u osób z chorobami i wadami serca, – wykonanie prób czynnościowych wątroby na początku leczenia i następnie po 6 miesiącach. Jeśli po zastosowaniu produktu leczniczego wystąpią zmiany w obrazie krwi (zmniejszenie liczby leukocytów, zmniejszenie liczby płytek krwi), krwawienia z nosa, delirium, depresja, zmiany skórne o charakterze pokrzywki lub podrażnienia oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i żółtaczka, wskazane jest zmniejszenie dawki lub odstawienie produktu i natychmiastowe przeprowadzenie badań hematologicznych. W przypadku znacznego zmniejszenia liczby leukocytów, a także w przypadku zmian w rozmazie krwi obwodowej, należy przerwać leczenie perazyną i zastosować inny lek. Podczas długiego leczenia perazyną badanie krwi należy przeprowadzać co 6 miesięcy. W razie wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego zaleca się natychmiastowe odstawienie produktu, zapobieganie hipertermii przez chłodzenie, leczenie zaburzeń gospodarki wodno- elektrolitowej, objawów niewydolności krążenia, niewydolności oddechowej i nerek. Złośliwy zespół neuroleptyczny, występujący w pojedynczych przypadkach, charakteryzuje się podwyższeniem ciepłoty ciała do 40°C i sztywnością mięśniową, z towarzyszącym zwiększeniem stężenia mioglobiny i aktywności kinazy kreatyninowej we krwi. W przypadku wystąpienia wczesnej dyskinezy lub zespołu objawów parkinsonizmu zaleca się redukcję dawki lub wdrożenie leczenia przeciwparkinsonowskiego. Podczas leczenia perazyną opisano przypadki nadwrażliwości na światło. Należy unikać intensywnego światła słonecznego oraz zmniejszać wrażliwość na światło stosując kremy ochronne z zawartością filtrów przeciw promieniowaniu ultrafioletowemu. Stosowanie perazyny może być przyczyną skórnych reakcji alergicznych.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Podanie perazyny razem z: – lewodopą powoduje wzajemne znoszenie ich działania, – cymetydyną powoduje zwiększenie biodostępności perazyny, – węglanem litu zwiększa ryzyko uszkodzenia układu nerwowego i hiperglikemii, – lekami blokującymi receptory beta-adrenergiczne nasila działanie hipotensyjne, – lekami o działaniu przeciwcholinergicznym (atropina, triheksyfenidyl) zwiększa ryzyko wystąpienia majaczeń, zmniejsza siłę działania przeciwpsychotycznego, 4/8 – etanolem, lekami nasennymi i uspokajającymi zwiększa działanie uspokajające i ryzyko powikłań oddechowych (porażenie ośrodka oddechowego), – lekami przeciwpadaczkowymi (np. fenytoina, karbamazepina) powoduje zmniejszenie działania przeciwpsychotycznego perazyny, osłabienie działania przeciwdrgawkowego; podawanie perazyny jednocześnie z karbamazepiną powoduje zwiększenie ryzyka wystąpienia objawów neurotoksyczności i uszkodzenia elementów krwi, – doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi osłabia działanie przeciwzakrzepowe, – inhibitorami MAO i środkami antykoncepcyjnymi skutkuje osłabieniem działania uspokajającego perazyny oraz nasileniem występujących po niej działań niepożądanych, – lekami przeciwcukrzycowymi powoduje zmniejszenie ich działania, – opioidowymi lekami przeciwbólowymi oraz innymi środkami przeciwbólowymi i przeciwgorączkowymi nasila ich działanie przeciwbólowe i uspokajające, – trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi (TCLP, np. imipramina, amitryptylina) powoduje wzajemne zahamowanie wychwytu leków przez tkanki, – lekami z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, np. fluoksetyna, fluwoksamina, sertralina) powoduje wzajemne zahamowanie wychwytu leków przez tkanki oraz znaczne podwyższenie stężenia perazyny we krwi, – lekami mielotoksycznymi (fenylbutazon, aminofenazon, chloramfenikol) skutkuje zwiększonym ryzykiem zaburzeń hemopoezy. W trakcie terapii perazyną obserwowano fałszywe wyniki testów ciążowych, co wynika prawdopodobnie z wpływu substancji czynnej na reakcję łączenia ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (HCG) z przeciwciałami anty-HCG.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych określono zgodnie z konwencją MedDRA: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Badania diagnostyczne Częstość nieznana: fałszywe wyniki testów ciążowych. Zaburzenia serca Częstość nieznana: zaburzenia rytmu serca, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo rzadko: obrzęki, agranulocytoza. 5/8 Częstość nieznana: zmniejszenie liczby leukocytów, zmniejszenie liczby płytek krwi. Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często: dyskinezy, zespół objawów parkinsonizmu. Rzadko: zmiany czucia w dłoniach i stopach, napady drgawek. Bardzo rzadko: objawy pozapiramidowe objawiające się akatyzją, często połączoną z depresją, występującą zwykle po fazie maniakalnej psychozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, występujący w pojedynczych przypadkach. Zaburzenia oka Często: zmiana ciśnienia wewnątrzgałkowego. Rzadko: nadwrażliwość oczu na światło. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: obrzęk błony śluzowej nosa. Bardzo rzadko: zaburzenia oddychania. Zaburzenia żołądka i jelit Często: zaparcia. Bardzo rzadko: dolegliwości żołądkowo-jelitowe, nudności, zgorzelinowe zapalenie jelit. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: trudności w oddawaniu moczu. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: ciężkie reakcje fototoksyczne, którym towarzyszy odkładanie się pigmentu. Częstość nieznana: zmiany skórne o charakterze pokrzywki lub podrażnienia. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często: przyrost masy ciała. Zaburzenia naczyniowe Rzadko: zapaść naczyniowa. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: suchość błon śluzowych jamy ustnej, nasilone pragnienie. Częstość nieznana: krwawienie z nosa. Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: toczeń rumieniowaty. Zaburzenie wątroby i dróg żółciowych Bardzo rzadko: cholestaza. Częstość nieznana: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i żółtaczka. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Bardzo często: mlekotok. Często: zaburzenia czynności seksualnych (np. zaburzenia erekcji, ejakulacji). Rzadko: ginekomastia u mężczyzn. Częstość nieznana: zaburzenia miesiączkowania, powiększenie gruczołów piersiowych u kobiet. Zaburzenia psychiczne Niezbyt często: zaburzenia snu, ogólny niepokój, zwiększone występowanie koszmarów nocnych, dezorientacja i otępienie. Rzadko: epizody majaczenia, stany splątania. 6/8 Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Aleje Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Perazinum 50 mg (tabletki)

Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie

Maksymalna dawka wg dokumentu

1 tabletka 50 mg = ~6,3% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych wg ChPL (800 mg na dobę; ChPL, pkt 4.2). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.

  • 800 mg na dobę · dorośli
    źródło: „Maksymalna dawka lecznicza wynosi 800 mg na dobę w dawkach podzielonych.” · ChPL, pkt 4.2
Dawkowanie wg grup (cytat)
  • Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Brak dostatecznych danych pozwalających na ocenę bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat, dlatego perazyna przeznaczona jest wyłącznie do leczenia dorosłych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
  • dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka podtrzymująca wynosi od 75 do 300 mg na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2, Ulotka, pkt 3
Grupy szczególne (cytat)
  • Pacjenci z niewydolnością nerek: „Pacjenci z niewydolnością nerek W niewydolności nerek nie istnieje konieczność zmiany dawkowania produktu leczniczego.” źródło: ChPL, pkt 4.2
  • Pacjenci z niewydolnością wątroby: „Pacjenci z niewydolnością wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wskazane jest zmniejszenie dawek perazyny, zaleca się u nich stosowanie połowy dawki dla dorosłych, a w ciężkiej niewydolności wątroby przerwanie podawania produktu. 2/8” źródło: ChPL, pkt 4.2
  • Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Pacjenci w podeszłym wieku powinni otrzymywać zmniejszone dawki. Zaleca się u nich stosowanie połowy dawki dla dorosłych; takie dawkowanie zapewnia zwykle u osób w podeszłym wieku pożądane działanie lecznicze.” źródło: ChPL, pkt 4.2
  • Ciąża: „Ciąża W badaniach na zwierzętach pochodne fenotiazyny wykazały działanie teratogenne. Perazyna przenika przez barierę łożyskową, dlatego nie zaleca się stosowania produktu u kobiet w okresie ciąży.” źródło: ChPL, pkt 4.6
  • Karmienie piersią: „Karmienie piersią Perazyna przenika do mleka ludzkiego. Podczas leczenia perazyną należy przerwać karmienie piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
  • alkohol„- w razie ostrego zatrucia jednym z wymienionych środków: leki nasenne, opioidy, inne leki neuroleptyczne, leki uspokajające, leki przeciwdepresyjne, alkohol, - jeśli u pacjenta występują guzy zależne od prolaktyny (ze względu na zwiększone wydzielanie prolaktyny pod wpływem perazyny), - w przypadku niewydolności wątroby, - jeśli u pacjenta występują stany depresyjne.”
  • alkohol: „Stosowanie leku Perazin 50 mg i Perazin 200 mg z alkoholem”
źródło: Ulotka, pkt 2

Perazinum 200 mg (tabletki)

Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie

Maksymalna dawka wg dokumentu

1 tabletka 200 mg = 25% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych wg ChPL (800 mg na dobę; ChPL, pkt 4.2). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.

  • 800 mg na dobę · dorośli
    źródło: „Maksymalna dawka lecznicza wynosi 800 mg na dobę w dawkach podzielonych.” · ChPL, pkt 4.2
Dawkowanie wg grup (cytat)
  • Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Brak dostatecznych danych pozwalających na ocenę bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat, dlatego perazyna przeznaczona jest wyłącznie do leczenia dorosłych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
  • dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka podtrzymująca wynosi od 75 do 300 mg na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2, Ulotka, pkt 3
Grupy szczególne (cytat)
  • Pacjenci z niewydolnością nerek: „Pacjenci z niewydolnością nerek W niewydolności nerek nie istnieje konieczność zmiany dawkowania produktu leczniczego.” źródło: ChPL, pkt 4.2
  • Pacjenci z niewydolnością wątroby: „Pacjenci z niewydolnością wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wskazane jest zmniejszenie dawek perazyny, zaleca się u nich stosowanie połowy dawki dla dorosłych, a w ciężkiej niewydolności wątroby przerwanie podawania produktu. 2/8” źródło: ChPL, pkt 4.2
  • Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Pacjenci w podeszłym wieku powinni otrzymywać zmniejszone dawki. Zaleca się u nich stosowanie połowy dawki dla dorosłych; takie dawkowanie zapewnia zwykle u osób w podeszłym wieku pożądane działanie lecznicze.” źródło: ChPL, pkt 4.2
  • Ciąża: „Ciąża W badaniach na zwierzętach pochodne fenotiazyny wykazały działanie teratogenne. Perazyna przenika przez barierę łożyskową, dlatego nie zaleca się stosowania produktu u kobiet w okresie ciąży.” źródło: ChPL, pkt 4.6
  • Karmienie piersią: „Karmienie piersią Perazyna przenika do mleka ludzkiego. Podczas leczenia perazyną należy przerwać karmienie piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
  • alkohol„- w razie ostrego zatrucia jednym z wymienionych środków: leki nasenne, opioidy, inne leki neuroleptyczne, leki uspokajające, leki przeciwdepresyjne, alkohol, - jeśli u pacjenta występują guzy zależne od prolaktyny (ze względu na zwiększone wydzielanie prolaktyny pod wpływem perazyny), - w przypadku niewydolności wątroby, - jeśli u pacjenta występują stany depresyjne.”
  • alkohol: „Stosowanie leku Perazin 50 mg i Perazin 200 mg z alkoholem”
źródło: Ulotka, pkt 2

Dane rejestrowe

SubstancjaPostać Numer pozwolenia Numer w rejestrze Dokumenty
Perazinum 50 mg Tabletki 20792 100291017 ChPL: —, Ulotka: —
Perazinum 200 mg Tabletki 20793 100291023 ChPL: —, Ulotka: —