Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci. o tej samej mocy i postaci · 5 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 9 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Produkt leczniczy Mycofit nie powinien być podawany pacjentom z nadwrażliwością na mykofenolan mofetylu, kwas mykofenolowy lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Obserwowano występowanie reakcji nadwrażliwości na ten produkt leczniczy (patrz punkt 4.8).
Leczenie nie powinno być stosowane u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują metod antykoncepcyjnych o wysokiej skuteczności (patrz punkt 4.6).
Nie można rozpocząć leczenia kobiet w wieku rozrodczym bez uzyskania wyniku testu ciążowego, aby wykluczyć niezamierzone stosowanie leku podczas ciąży (patrz punkt 4.6).
Leczenia nie należy stosować podczas ciąży, chyba że nie ma odpowiedniej innej metody zapobiegania odrzucaniu przeszczepu (patrz punkt 4.6).
Leczenia nie należy stosować u kobiet karmiących piersią (patrz punkt 4.6).
białynadruk: 1nadruk: MMFnadruk: 250 Mycofit, 250 mg mają barwę jasnoniebieską do brzoskwiniowej, wielkość „1”, są twarde, żelatynowe, z napisem „MMF” wytłoczonym na szczycie i „250” na trzonie, zawierają biały do białawego proszek. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożnośćźródło: „Mykofenolan mofetylu wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Leczenie może powodować senność, splątanie, zawroty głowy, drżenie lub hipotensję i dlatego zaleca się pacjentom zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
34 pozycji wyodrębnione przez model AI
bardzo często: Zakażenia bakteryjne; Zakażenia wirusowe; Niedokrwistość; obrzęk; obrzęki twarzy; obrzęki moszny; bóle mięśniowoszkieletowe; bóle mięśni; ból szyi i pleców; ostry zespół zapalny związany z hamowaniem syntezy puryn de novo; ciężkiej biegunki; kandydozy śluzówkowoskórnej; kandydoza śluzówkowo-skórna; chłoniaki i inne nowotwory złośliwe, szczególnie potransplantacyjna choroba limfoproliferacyjna u pacjentów po przeszczepieniu serca; zaburzenia krwi i układu chłonnego, w tym niedokrwistość i neutropenia u pacjentów po przeszczepieniu serca w wieku poniżej 6 lat w porównaniu ze starszymi pacjentami
często: Zakażenia grzybicze; Łagodny nowotwór skóry; Nowotwór; Rak skóry
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Maksymalna dawka wg dokumentu
2 g na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Przeszczepienie wątroby:” źródło: „Zalecana dawka początkowa mykofenolanu mofetylu u dzieci i młodzieży będących biorcami przeszczepów nerek, serca i wątroby wynosi 600 mg/m2 (powierzchni ciała (pc.)), podawane doustnie, dwa razy na dobę (początkowa całkowita dawka dobowa nie może przekraczać 2 g lub 10 ml zawiesiny doustnej).” · ChPL, pkt 4.2
3 g na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Przeszczepienie wątroby:” źródło: „Jeśli zalecana dawka początkowa jest dobrze tolerowana, ale nie pozwala osiągnąć klinicznie wystarczającej immunosupresji u dzieci i młodzieży po przeszczepieniu serca lub wątroby, dawkę można zwiększyć do 900 mg/m2 pc. dwa razy na dobę (maksymalna całkowita dawka dobowa 3 g lub 15 ml zawiesiny doustnej).” · ChPL, pkt 4.2
2 g na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Przeszczepienie wątroby:” źródło: „Zalecana dawka podtrzymująca u dzieci i młodzieży po przeszczepieniu nerki wynosi 600 mg/m2 dwa razy na dobę (maksymalna całkowita dawka dobowa wynosi 2 g lub 10 ml zawiesiny doustnej).” · ChPL, pkt 4.2
1 g na dobę · niewydolność nerek · pod nagłówkiem „Stosowanie w szczególnych populacjach” źródło: „U pacjentów po przeszczepieniu nerki z ciężką przewlekłą niewydolnością nerek (przesączanie kłębuszkowe < 25 ml/min/1,73 m2), poza okresem bezpośrednio po przeszczepieniu nerki, należy unikać podawania dawki większej niż 1 g stosowanej dwa razy na dobę.” · ChPL, pkt 4.2
2 g na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Przeszczepienie nerki” źródło: „Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 600 mg/m2 pc. dwa razy na dobę (maksymalna całkowita dawka dobowa wynosi 2 g).” · Ulotka, pkt 3
3 g na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Przeszczepienie serca” źródło: „Jeśli lek jest dobrze tolerowany, dawkę można w razie konieczności zwiększyć do 900 mg/m2 pc. dwa razy na dobę (maksymalna całkowita dawka dobowa to 3 g).” · Ulotka, pkt 3
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dorośli: „Dorośli Przeszczepienie nerki:”
Dorośli: „Dorośli: Leczenie powinno być rozpoczęte w ciągu 72 godzin po przeszczepieniu. Zalecana dawka u pacjentów po przeszczepieniu nerki wynosi 1 g podawana dwa razy na dobę (dawka dobowa”
Dzieci i młodzież (w wieku od 1 do 18 lat): „Dzieci i młodzież (w wieku od 1 do 18 lat): Informacje dotyczące dawkowania u dzieci i młodzieży zawarte w tym punkcie odnoszą się do wszystkich doustnych postaci produktów zawierających mykofenolan mofetylu.”
Dorośli„Dorośli Kwas mykofenolowy (MPA) jest aktywnym metabolitem mykofenolanu mofetylu. Odrzucanie przeszczepionej nerki nie prowadzi do zmian farmakokinetyki MPA, dlatego nie jest wymagane zmniejszenie dawkowania lub przerwanie leczenia. Nie ma podstaw do zmiany dawkowania po wystąpieniu odrzucania przeszczepionego serca. Brak danych dotyczących farmakokinetyki podczas odrzucania przeszczepionej wątroby.”
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie ma dostępnych danych dotyczących leczenia pierwszego epizodu odrzucania lub opornego na leczenie odrzucania przeszczepu u dzieci i młodzieży będących biorcami przeszczepów.”
dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka u pacjentów po przeszczepieniu serca wynosi 1,5 g podawana dwa razy na dobę (dawka dobowa 3 g).”
Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku : Zalecana dawka wynosząca 1 g podawana dwa razy na dobę u pacjentów po przeszczepieniu nerki i 1,5 g dwa razy na dobę u pacjentów po przeszczepieniu serca lub wątroby jest również odpowiednia dla pacjentów w wieku podeszłym.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Niewydolność nerek„Niewydolność nerek: U pacjentów po przeszczepieniu nerki z ciężką przewlekłą niewydolnością nerek (przesączanie kłębuszkowe < 25 ml/min/1,73 m2), poza okresem bezpośrednio po przeszczepieniu nerki, należy unikać podawania dawki większej niż 1 g stosowanej dwa razy na dobę. Pacjentów tych należy także uważnie obserwować. U pacjentów, u których występuje opóźnienie w podjęciu czynności przez przeszczepiony narząd, nie jest wymagana zmiana dawkowania (patrz punkt 5.2). Brak danych dotyczących pacjentów po przeszczepieniu serca lub wątroby z ciężką przewlekłą niewydolnością nerek.”źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciężka niewydolność wątroby: „Ciężka niewydolność wątroby: Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów po przeszczepieniu nerki, u których występuje ciężkie uszkodzenie miąższu wątroby. Brak danych dotyczących pacjentów po przeszczepieniu serca z ciężkim uszkodzeniem miąższu wątroby.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża: Mykofenolan mofetylu jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że nie jest dostępna odpowiednia, alternatywna metoda zapobiegania odrzuceniu przeszczepu. Aby uniknąć niezamierzonego stosowania produktu podczas ciąży, nie należy rozpoczynać leczenia bez uzyskania od pacjentki ujemnego wyniku testu ciążowego (patrz punkt 4.3). Rozpoczynając terapię kobiety w wieku rozrodczym muszą być świadomi zwiększonego ryzyka utraty ciąży i wad wrodzonych dziecka oraz uzyskać zalecenia dotyczące zapobiegania i planowania ciąży.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią„Karmienie piersią: Ograniczone dane pokazują, że kwas mykofenolowy przenika do mleka ludzkiego. Ze względu na możliwość wystąpienia poważnych działań niepożądanych wywołanych przez kwas mykofenolowy u dzieci karmionych piersią, stosowanie leczenia jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią (patrz punkt 4.3). Mężczyźni: Ograniczone dostępne dane kliniczne nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych u dziecka lub poronienia po ekspozycji ojca na mykofenolan mofetylu. MPA ma silne działanie teratogenne. Nie wiadomo, czy MPA jest obecny w nasieniu.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność„Płodność: Mykofenolan mofetylu nie wykazał wpływu na płodność samców szczurów po podaniu doustnej dawki wynoszącej do 20 mg/kg/dobę. Ogólnoustrojowa ekspozycja po podaniu takiej dawki jest 2-3 razy większa niż ekspozycja, do której dochodzi w warunkach klinicznych po podaniu zalecanej dawki 2 g na dobę u pacjentów po przeszczepieniu nerki oraz 1,3-2 razy większa niż ekspozycja, do której dochodzi w warunkach klinicznych po podaniu zalecanej dawki 3 g na dobę u pacjentów po przeszczepieniu serca.”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Działania niepożądane wg wskazania (tabela z dokumentu): Tabela 1 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących leczenia mykofenolanem mofetylu u dorosłych i młodzieży lub odnotowane w ramach nadzoru po wprowadzeniu do obrotu
Działanie niepożądane
Przeszczepienie nerki
Przeszczepienie wątroby
Przeszczepienie serca
Klasyfikacja układów i narządów
Częstość występowania
Częstość występowania
Częstość występowania
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zakażenia bakteryjne
Bardzo często
Bardzo często
Bardzo często
Zakażenia grzybicze
Często
Bardzo często
Bardzo często
Zakażenia pierwotniacze
Niezbyt często
Niezbyt często
Niezbyt często
Zakażenia wirusowe
Bardzo często
Bardzo często
Bardzo często
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Łagodny nowotwór skóry
Często
Często
Często
Chłoniak
Niezbyt często
Niezbyt często
Niezbyt często
Choroba limfoproliferacyjna
Niezbyt często
Niezbyt często
Niezbyt często
Nowotwór
Często
Często
Często
Rak skóry
Często
Niezbyt często
Często
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niedokrwistość
Bardzo często
Bardzo często
Bardzo często
Wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa
Niezbyt często
Niezbyt często
Niezbyt często
Niewydolność szpiku
Niezbyt często
Niezbyt często
Niezbyt często
kostnego
Krwawy wylew podskórny
Często
Często
Bardzo często
Leukocytoza
Często
Bardzo często
Bardzo często
Leukopenia
Bardzo często
Bardzo często
Bardzo często
Pancytopenia
Często
Często
Niezbyt często
Chłoniak rzekomy
Niezbyt często
Niezbyt często
Często
Małopłytkowość
Często
Bardzo często
Bardzo często
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Kwasica
Często
Często
Bardzo często
Hipercholesterolemia
Bardzo często
Często
Bardzo często
Hiperglikemia
Często
Bardzo często
Bardzo często
Hiperkaliemia
Często
Bardzo często
Bardzo często
Hiperlipidemia
Często
Często
Bardzo często
Hipokalcemia
Często
Bardzo często
Często
Hipokaliemia
Często
Bardzo często
Bardzo często
Hipomagnezemia
Często
Bardzo często
Bardzo często
Hipofosfatemia
Bardzo często
Bardzo często
Często
Hiperurykemia
Często
Często
Bardzo często
Dna moczanowa
Często
Często
Bardzo często
Zmniejszenie masy ciała
Często
Często
Często
Zaburzenia psychiczne
Stan splątania
Często
Bardzo często
Bardzo często
Depresja
Często
Bardzo często
Bardzo często
Bezsenność
Często
Bardzo często
Bardzo często
Pobudzenie
Niezbyt często
Często
Bardzo często
Lęk
Często
Bardzo często
Bardzo często
Nietypowe myślenie
Niezbyt często
Często
Często
Zaburzenia układu nerwowego
Zawroty głowy
Często
Bardzo często
Bardzo często
Ból głowy
Bardzo często
Bardzo często
Bardzo często
Hipertonia
Często
Często
Bardzo często
Parestezje
Często
Bardzo często
Bardzo często
Senność
Często
Często
Bardzo często
Drżenie
Często
Bardzo często
Bardzo często
Drgawki
Często
Często
Często
Zaburzenia smaku
Niezbyt często
Niezbyt często
Często
Zaburzenia serca
Tachykardia
Często
Bardzo często
Bardzo często
Zaburzenia naczyniowe
Nadciśnienie
Bardzo często
Bardzo często
Bardzo często
Hipotensja
Często
Bardzo często
Bardzo często
Torbiel limfatyczna
Niezbyt często
Niezbyt często
Niezbyt często
Zakrzepica żylna
Często
Często
Często
Rozszerzenie naczyń
Często
Często
Bardzo często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Rozstrzenie oskrzeli
Niezbyt często
Niezbyt często
Niezbyt często
Kaszel
Bardzo często
Bardzo często
Bardzo często
Duszność
Bardzo często
Bardzo często
Bardzo często
Choroba śródmiąższowa płuc
Niezbyt często
Bardzo często
Bardzo często
Wysięk opłucnowy
Często
Bardzo często
Bardzo często
Zwłóknienie płuc
Bardzo często
Niezbyt często
Niezbyt często
Zaburzenia żołądka i jelit
Uczucie rozdęcia brzucha
Często
Bardzo często
Często
Ból brzucha
Bardzo często
Bardzo często
Bardzo często
Zapalenie okrężnicy
Często
Często
Często
Zaparcie
Bardzo często
Bardzo często
Bardzo często
Zmniejszone łaknienie
Często
Bardzo często
Bardzo często
Biegunka
Bardzo często
Bardzo często
Bardzo często
Niestrawność
Bardzo często
Bardzo często
Bardzo często
Zapalenie przełyku
Często
Często
Często
Odbijanie ze zwracaniem treści pokarmowej
Niezbyt często
Niezbyt często
Często
Wzdęcia
Często
Bardzo często
Bardzo często
Zapalenie żołądka
Często
Często
Często
Krwotok z przewodu pokarmowego
Często
Często
Często
Wrzód przewodu pokarmowego
Często
Często
Często
Przerost dziąseł
Często
Często
Często
Niedrożność jelita
Często
Często
Często
Owrzodzenie ust
Często
Często
Często
Nudności
Bardzo często
Bardzo często
Bardzo często
Zapalenie trzustki
Niezbyt często
Często
Niezbyt często
Zapalenie jamy ustnej
Często
Często
Często
Wymioty
Bardzo często
Bardzo często
Bardzo często
Zaburzenia układu immunologicznego
Nadwrażliwość
Niezbyt często
Często
Często
Hipogammaglobulinemia
Niezbyt często
Bardzo rzadko
Bardzo rzadko
Reakcje anafilaktyczne
Częstość nieznana
Częstość nieznana
Częstość nieznana
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi
Często
Często
Często
Zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi
Często
Niezbyt często
Bardzo często
Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Często
Bardzo często
Bardzo często
Zapalenie wątroby
Często
Bardzo często
Niezbyt często
Hiperbilirubinemia
Często
Bardzo często
Bardzo często
Żółtaczka
Niezbyt często
Często
Często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Trądzik
Często
Często
Bardzo często
Łysienie
Często
Często
Często
Wysypka
Często
Bardzo często
Bardzo często
Przerost skóry
Często
Często
Bardzo często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bóle stawów
Często
Często
Bardzo często
Osłabienie mięśni
Często
Często
Bardzo często
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi
Często
Bardzo często
Bardzo często
Zwiększenie stężenia mocznika we krwi
Niezbyt często
Bardzo często
Bardzo często
Krwiomocz
Bardzo często
Często
Często
Zaburzenia czynności nerek
Często
Bardzo często
Bardzo często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Osłabienie
Bardzo często
Bardzo często
Bardzo często
Dreszcze
Często
Bardzo często
Bardzo często
Obrzęk
Bardzo często
Bardzo często
Bardzo często
Przepuklina
Często
Bardzo często
Bardzo często
Złe samopoczucie
Często
Często
Często
Ból
Często
Bardzo często
Bardzo często
Gorączka
Bardzo często
Bardzo często
Bardzo często
ostry zespół zapalny związany z hamowaniem syntezy puryn de novo
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Mycofit
OSTRZEŻENIE
Mykofenolan wywołuje wady wrodzone i poronienia. Jeśli pacjentka jest kobietą w wieku
rozrodczym, która może zajść w ciążę, musi przed rozpoczęciem leczenia przedstawić ujemny wynik
testu ciążowego i stosować się do zaleceń dotyczących antykoncepcji podanych przez lekarza.
Lekarz omówi z pacjentem terapię i przekaże pisemne informacje, w szczególności dotyczące wpływu
mykofenolanu na nienarodzone dzieci. Należy przeczytać uważnie informację i postępować zgodnie
z instrukcjami.
Jeśli pacjent nie zrozumie w pełni tych instrukcji, należy zwrócić się do lekarza, aby wyjaśnił je
ponownie przed przyjęciem mykofenolanu. Należy zapoznać się także z dalszymi informacjami
przedstawionymi w tym punkcie w części "Ostrzeżenia i środki ostrożności" i "Ciąża i karmienie
piersią".
Kiedy nie stosować leku Mycofit
• jeśli pacjent ma uczulenie na mykofenolan mofetylu, kwas mykofenolowy lub którykolwiek
z pozostałych składników tego leku (wymienione w punkcie 6),
- jeśli pacjentka jest zdolna do zajścia w ciążę i przed pierwszym przepisaniem leku nie
dostarczyła wyniku testu ciążowego wykluczającego ciążę, ponieważ mykofenolan powoduje
wady wrodzone i poronienia,
- w przypadku ciąży, planowania ciąży lub podejrzenia ciąży.
- w przypadku niestosowania skutecznej antykoncepcji (patrz Antykoncepcja, ciąża i karmienie
piersią).
• jeśli pacjentka karmi piersią.
Nie należy stosować tego leku, jeśli którykolwiek z powyższych przypadków dotyczy pacjenta.
W razie wątpliwości, należy przed przyjęciem leku Mycofit skonsultować się z lekarzem lub
farmaceutą.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Mycofit należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, jeżeli:
• pacjent ma ponad 65 lat, ponieważ w porównaniu z młodszymi pacjentami może być narażony
na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak niektóre zakażenia
wirusowe, krwawienie z przewodu pokarmowego i obrzęk płuc
• występują objawy zakażenia, takie jak gorączka lub ból gardła
• występują jakiekolwiek niespodziewane siniaki lub krwawienia
• kiedykolwiek występowały lub występują problemy dotyczące przewodu pokarmowego, takie
jak choroba wrzodowa żołądka
• pacjentka planuje ciążę lub zaszła w ciążę w czasie, gdy ona lub jej partner stosowali lek
Mycofit
• pacjent ma dziedziczny niedobór enzymów, takie jak zespół Lescha-Nyhana lub Kelley-
Seegmillera.
Jeśli którykolwiek z powyższych przypadków dotyczy pacjenta (lub gdy pacjent nie jest tego pewny)
należy, przed rozpoczęciem leczenia lekiem Mycofit, porozmawiać z lekarzem.
Promieniowanie słoneczne
Lek Mycofit osłabia system obronny organizmu. W wyniku tego występuje zwiększone ryzyko raka
skóry. Należy ograniczyć ekspozycję na promieniowanie słoneczne i UV.
Można to osiągnąć poprzez:
• noszenie odzieży ochronnej zakrywającej także głowę, szyję, ramiona i nogi
• stosowanie filtrów słonecznych o wysokim wskaźniku ochrony.
Dzieci
U dzieci, zwłaszcza w wieku poniżej 6 lat, wystąpienie niektórych działań niepożądanych może być
bardziej prawdopodobne niż u dorosłych. Do działań takich należą biegunka, wymioty, zakażenia,
zmniejszenie liczby czerwonych krwinek i zmniejszenie liczby białych krwinek we krwi oraz,
ewentualnie, nowotwór układu chłonnego lub skóry.
Kapsułki są odpowiednie tylko dla dzieci, które są w stanie połknąć lek w postaci stałej bez ryzyka
zadławienia się. Dlatego lek należy podawać wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza.
W razie wątpliwości dotyczących wszelkich kwestii związanych z leczeniem dziecka należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem leku.
Lek Mycofit a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub
ostatnio. Dotyczy to również leków otrzymywanych bez recepty, takich jak leki ziołowe.
Jest to spowodowane tym, że Mycofit może wpływać na działanie niektórych leków. Również
niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Mycofit.
W szczególności, przed rozpoczęciem stosowania leku Mycofit, należy poinformować lekarza lub
farmaceutę o stosowaniu któregokolwiek z następujących leków:
• azatiopryny lub innych leków, które hamują układ odpornościowy - podawanych po zabiegu
transplantacji
• cholestyraminy stosowanej do leczenia wysokich stężeń cholesterolu
• ryfampicyny – antybiotyku stosowanego w zapobieganiu lub leczeniu zakażenia, takich jak
gruźlica (TB)
• leków zobojętniających sok żołądkowy lub inhibitorów pompy protonowej – stosowanych
w przypadku problemów z kwasowością w żołądku, takich jak niestrawność
• leków wiążących fosforany - stosowanych u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek
w celu zmniejszenia wchłaniania fosforanów do krwi,
• antybiotyków – stosowanych w leczeniu zakażeń bakteryjnych,
• izawukonazolu – stosowanego w leczeniu zakażeń grzybiczych,
• telmisartanu – stosowanego w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi.
• acyklowiru, gancyklowiru lub walgancyklowiru – stosowanych w leczeniu i zapobieganiu
zakażeń wirusowych.
Szczepionki
W razie konieczności zaszczepienia się (żywą szczepionką) podczas przyjmowania leku Mycofit,
należy wcześniej skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Lekarz powinien doradzić jaką szczepionkę należy podać.
Pacjent nie może oddawać krwi podczas leczenia lekiem Mycofit i co najmniej przez 6 tygodni po
zakończeniu leczenia. Mężczyźni nie mogą oddawać nasienia w trakcie leczenia lekiem Mycofit i
przez co najmniej 90 dni po zakończeniu leczenia.
Mycofit z jedzeniem i piciem
Przyjmowanie jedzenia i picia nie ma wpływu na leczenie lekiem Mycofit.
Ciąża, antykoncepcja i karmienie piersią
Antykoncepcja u kobiet przyjmujących lek Mycofit
Jeśli pacjentka jest kobietą w wieku rozrodczym, która może zajść w ciążę, w trakcie leczenia lekiem
Mycofit musi stosować skuteczną metodę zapobiegania ciąży. Dotyczy to okresu:
• przed rozpoczęciem stosowania leku Mycofit
• podczas całego okresu terapii lekiem Mycofit
• przez 6 tygodni po zakończeniu przyjmowania leku Mycofit
Należy porozmawiać z lekarzem o najbardziej odpowiedniej metodzie zapobiegania ciąży.
Wybór będzie zależał od indywidualnej sytuacji pacjentki. Najlepiej, by pacjentka stosowała dwie
metody antykoncepcji, ponieważ zmniejszy to ryzyko niezamierzonej ciąży.
Należy skontaktować się z lekarzem jak najszybciej, jeśli pacjentka uważa, że antykoncepcja
może nie być skuteczna lub jeśli pacjentka zapomniała przyjąć tabletkę antykoncepcyjną.
Pacjentka nie jest zdolna do zajścia w ciążę, jeśli spełnia warunki jakiekolwiek z poniższych
kryteriów:
• Jest w okresie pomenopauzalnym, tzn. ma ponad 50 lat i od ponad roku nie miesiączkuje
(jeśli miesiączkowanie zatrzymało się z powodu leczenia nowotworu, ciągle istnieje
możliwość zajścia w ciążę).
• Przeszła operację usunięcia jajowodów i obydwu jajników (obustronna resekcja
przydatków).
• Przeszła operację wycięcia macicy (histerektomia)
• Jajniki pacjentki przestały pracować (przedwczesna niewydolność jajników potwierdzona
przez specjalistę ginekologa)
• Urodziła się z jednym z następujących rzadkich zaburzeń, które skutkują niepłodnością:
genotyp XY, zespół Turnera lub niewykształcenie macicy
• Jest dzieckiem lub nastolatką, która nie rozpoczęła jeszcze miesiączkowania.
Antykoncepcja u mężczyzn przyjmujących lek Mycofit
Dostępne dane nie wskazują na zwiększone ryzyko poronienia lub wad wrodzonych u dziecka,
w przypadku, gdy ojciec przyjmuje mykofenolan. Jednak ryzyka tego nie można całkowicie
wykluczyć. W ramach środków ostrożności zaleca się, by pacjent lub jego partnerka stosowali
skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i przez 90 dni po zakończeniu przyjmowania leku Mycofit.
Planując dziecko, należy porozmawiać z lekarzem o ryzyku i o możliwości zastosowania innych
leków zapobiegających odrzuceniu przeszczepionego narządu.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią oraz podejrzewa, że może być w ciąży lub planuje mieć
dziecko, powinna zwrócić się do lekarza lub farmaceuty przed przyjęciem tego leku. Lekarz
poinformuje pacjentkę o ryzyku związanym z ciążą i innym leczeniu, które można podjąć, aby
zapobiec odrzucaniu przeszczepionego narządu, jeśli:
• pacjentka planuje ciążę,
• u pacjentki nie wystąpiło krwawienie miesięczne lub wystąpiło nietypowe krwawienie
miesięczne lub kobieta podejrzewa, że jest w ciąży.
• pacjentka współżyła bez użycia skutecznej metody antykoncepcji.
Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie leczenia
mykofenolanem.
Należy jednak w dalszym ciągu przyjmować lek Mycofit, do czasu skontaktowania z lekarzem.
Ciąża
Mykofenolan powoduje bardzo często poronienia (50%) oraz ciężkie wady wrodzone
u nienarodzonego dziecka (23-27%). Do zgłaszanych wad wrodzonych należały wady uszu, oczu,
twarzy (rozszczep wargi/podniebienia), wady rozwojowe palców, serca, przełyku (przewód łączący
gardło z żołądkiem), nerek i układu nerwowego (na przykład rozszczep kręgosłupa (nieprawidłowo
uformowane kości kręgosłupa). U dziecka pacjentki leczonej mykofenolanem może wystąpić jedna z
tych anomalii lub więcej niż jedna.
Jeśli pacjentka jest w wieku rozrodczym musi przed rozpoczęciem leczenia dostarczyć ujemny wynik
testu ciążowego i stosować się do zaleceń dotyczących antykoncepcji podanych przez lekarza. Lekarz
może poprosić o wykonanie przed rozpoczęciem leczenia więcej niż jednego testu, aby upewnić się,
że pacjentka nie jest w ciąży.
Karmienie piersią
Nie należy stosować leku Mycofit w przypadku karmienia piersią, ponieważ niewielkie ilości leku
mogą przenikać do mleka matki.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Mycofit wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i posługiwanie się
narzędziami, czy na obsługę maszyn. Jeśli pacjent odczuwa senność, odrętwienie lub splątanie, należy
powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce i nie prowadzić pojazdów, ani nie posługiwać się
narzędziami i nie obsługiwać maszyn do czasu poprawy samopoczucia.
Lek Mycofit sawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, jeśli wystąpią następujące poważne działania
niepożądane - mogą wymagać pilnego leczenia:
• objawy zakażenia, takie jak gorączka lub ból gardła
• niewyjaśnione siniaki lub krwawienie
•
• wysypka, świąd, pokrzywka, duszność lub trudności w oddychaniu, świszczący oddech lub
kaszel, wrażenie bliskiego omdlenia, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, niedociśnienie, z
lub bez łagodnego uogólnionego świądu, zaczerwienienie skóry i obrzęk twarzy/gardła (objawy
ciężkiej reakcji alergicznej).
Typowe zaburzenia
Do najczęściej spotykanych zaburzeń należą: biegunka, zmniejszenie liczby białych lub czerwonych
krwinek we krwi, zakażenia i wymioty. Lekarz będzie regularnie zlecał wykonanie badania krwi, aby
sprawdzać jakiekolwiek zmiany dotyczące:
• liczby komórek krwi lub objawów infekcji
U dzieci mogą wystąpić z większym prawdopodobieństwem niż u dorosłych, pewne działania
niepożądane. Należą do nich biegunka, zakażenia, zmniejszona liczba krwinek białych oraz
zmniejszona liczba krwinek czerwonych we krwi.
Zwalczanie zakażeń
Lek Mycofit osłabia system obronny organizmu. Działanie to hamuje proces odrzucenia przeszczepu.
W wyniku tego, organizm nie będzie jednak zwalczał zakażeń tak skutecznie, jak zwykle. Oznacza to,
że pacjenci częściej niż zazwyczaj mogą zapadać na choroby zakaźne. Należą do nich zakażenia
mózgu, skóry, jamy ustnej, żołądka i jelit, płuc i układu moczowego.
Nowotwory tkanki limfoidalnej i skóry
U bardzo małej liczby pacjentów leczonych lekiem Mycofit rozwinęły się nowotwory tkanki
limfoidalnej i skóry, co może się zdarzyć u pacjentów przyjmujących tego typu lek
(immunosupresyjny).
Ogólnoustrojowe działania niepożądane
Pacjent może odczuwać ogólnoustrojowe działania niepożądane. Należą do nich ciężkie reakcje
nadwrażliwości (takie jak: anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), gorączka, uczucie przemęczenia,
zaburzenia snu, bóle takie jak: żołądka, w klatce piersiowej, stawowe lub mięśniowe), bóle głowy,
objawy grypopodobne, obrzęki.
Pozostałe działania niepożądane mogą dotyczyć:
Zaburzeń skóry, takich jak:
• trądzik, opryszczka, półpasiec, przerost skóry, utrata włosów, wysypka, świąd.
Zaburzeń układu moczowego, takich jak:
• obecność krwi w moczu.
Zaburzeń układu pokarmowego i jamy ustnej, takich jak:
• obrzęk dziąseł i owrzodzenia jamy ustnej,
• zapalenie trzustki, jelita grubego lub żołądka,
• zaburzenia żołądkowo-jelitowe w tym krwawienie,
• zaburzenia wątroby,
• biegunka, zaparcie, mdłości (nudności), niestrawność, utrata łaknienia, wzdęcia.
Zaburzeń układu nerwowego, takich jak:
• zawroty głowy, senność, uczucie drętwienia,
• drżenie, skurcze mięśniowe, drgawki,
• lęk lub depresja, zaburzenia myślenia lub nastroju.
Zaburzeń serca oraz naczyń krwionośnych, takich jak:
• zmiana wartości ciśnienia tętniczego krwi, przyspieszona czynność serca, rozszerzenie naczyń
krwionośnych.
Zaburzeń ze strony płuc, takich jak:
• zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli,
• zadyszka, kaszel, który może być związany z rozstrzeniami oskrzeli (stanem, w którym drogi
oddechowe są nietypowo rozszerzone) lub zwłóknieniem płuc (zbliznowaceniem płuc). Należy
zgłosić lekarzowi, jeśli rozwinie się utrzymujący się kaszel lub duszność.
• płyn w płucach lub w klatce piersiowej,
• dolegliwości ze strony zatok.
Innych zaburzeń, takich jak:
• zmniejszenie masy ciała, dna moczanowa, duże stężenie cukru we krwi, krwawienia, siniaki.
Dodatkowe działania niepożądane występujące u dzieci i młodzieży
U dzieci, zwłaszcza w wieku poniżej 6 lat, ryzyko wystąpienia niektórych działań niepożądanych
jest większe niż u dorosłych. Są to: biegunka, wymioty, zakażenia, zmniejszenie liczby
czerwonych i białych krwinek we krwi, a także chłoniak lub rak skóry.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych z siedzibą pod adresem:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Produkt leczniczy Mycofit nie powinien być podawany pacjentom z nadwrażliwością na
mykofenolan mofetylu, kwas mykofenolowy lub którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1. Obserwowano występowanie reakcji nadwrażliwości na ten
produkt leczniczy (patrz punkt 4.8).
Leczenie nie powinno być stosowane u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują metod
antykoncepcyjnych o wysokiej skuteczności (patrz punkt 4.6).
Nie można rozpocząć leczenia kobiet w wieku rozrodczym bez uzyskania wyniku testu
ciążowego, aby wykluczyć niezamierzone stosowanie leku podczas ciąży (patrz punkt 4.6).
Leczenia nie należy stosować podczas ciąży, chyba że nie ma odpowiedniej innej
metody zapobiegania odrzucaniu przeszczepu (patrz punkt 4.6).
Leczenia nie należy stosować u kobiet karmiących piersią (patrz punkt 4.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.
Nowotwory
Pacjenci, u których stosuje się leczenie immunosupresyjne w postaci terapii skojarzonej
produktami leczniczymi, obejmującej mykofenolan mofetylu, narażeni są na podwyższone
ryzyko rozwoju chłoniaków i innych nowotworów, w szczególności skóry (patrz punkt 4.8).
Ryzyko wystąpienia choroby nowotworowej wydaje się być bardziej związane
z intensywnością i okresem trwania immunosupresji niż z podawaniem jakiegokolwiek
konkretnego produktu leczniczego. Głównym zaleceniem, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia
VAR/IA/045
nowotworu skóry jest ograniczenie narażenia skóry na działanie promieni słonecznych i UV
przez stosowanie odpowiedniej odzieży ochronnej oraz filtrów przeciwsłonecznych o wysokim
wskaźniku ochrony.
Zakażenia
Pacjenci, u których stosuje się leczenie immunosupresyjne, w tym leczenie mykofenolanem
mofetylu, narażeni są na podwyższone ryzyko rozwoju zakażeń oportunistycznych (zakażeń
bakteryjnych, wirusowych, pasożytniczych i grzybic), zakażeń, które mogą prowadzić do
zgonu lub posocznicy (patrz punkt 4.8). Te zakażenia obejmują reaktywacje latentnych
zakażeń wirusowych, takich jak reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B lub C oraz
zakażeń wywołanych przez poliomawirusy (nefropatia związana z wirusem BK, postępująca
leukoencefalopatia wieloogniskowa PML związana z wirusem JC). Zgłaszano przypadki
reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B lub C u będących nosicielami pacjentów
leczonych lekami immunosupresyjnymi. Zakażenia te są często związane z silniejszym
całkowitym działaniem immunosupresyjnymi mogą prowadzić do ciężkich lub śmiertelnych
przypadków. Lekarze powinni wziąć ten fakt pod uwagę w diagnostyce różnicowej u
immunosupresyjnych pacjentów z postępującymi objawami niewydolności nerek i powikłań
neurologicznych. Kwas mykofenolowy działa cytostatycznie na limfocyty B i T, dlatego może
wystąpić ciężki przebieg zakażenia COVID-19 i należy rozważyć odpowiednie postępowanie
kliniczne.
Zgłaszano przypadki hipogammaglobulinemii w związku z nawaracającymi zakażeniami
u osób przyjmujących mykofenolan mofetylu w skojarzeniu z innymi lekami
immunosupresyjnymi. W niektórych z tych przypadków zamiana mykofenolanu mofetylu na
alternatywny lek immunosupresyjny powodowała powrót poziomu immunoglubulin IgG do
wartości normalnych. Pacjenci przyjmujący mykofenolan mofetylu u których występują
nawracające infekcje powinni kontrolować poziom immunoglobulin w surowicy.
W przypadku wystąpienia utrzymującej się istotnej klinicznie immunoglobulinemii rozważyć
należy podjęcie odpowiedniego leczenia biorąc uwagę cytostatyczne działanie kwasu
mykofenylowego na limfocyty T i B.
Zgłaszano przypadki rozstrzenia oskrzeli u dorosłych i dzieci przyjmujących mykofenolan
mofetylu w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi. W niektórych z tych
przypadków zamiana mykofenolanu mofetylu na inny lek immunosupresyjny powodowała
poprawę objawów ze strony układu oddechowego. Ryzyko wystąpienia rozstrzenia oskrzeli
może być związane z hipogammaglobulinemią lub bezpośrednim wpływem leku na płuca.
Zgłaszano również pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc i włóknienia płuc,
niektóre z nich były śmiertelne (patrz punkt 4.8). Zaleca się aby pacjenci u których wystąpią
objawy płucne takie jak uporczywy kaszel i duszności zostali poddani badaniu.
Krew i układ odpornościowy
Pacjentów otrzymujących mykofenolan mofetylu należy monitorować w kierunku neutropenii,
która może być związana z samym leczeniem, stosowaniem leków towarzyszących,
zakażeniami wirusowymi lub może być wynikiem współistnienia tych czynników. U
pacjentów przyjmujących mykofenolan mofetylu należy wykonywać pełne badanie morfologii
krwi raz w tygodniu w ciągu pierwszego miesiąca, dwa razy na miesiąc
w drugim i trzecim miesiącu leczenia, a następnie raz w miesiącu, aż do końca pierwszego
roku. W przypadku wystąpienia neutropenii (bezwzględna liczba granulocytów
obojętnochłonnych < 1,3 x 103/µl), właściwe może okazać się przerwanie bądź odstawienie
mykofenolanu mofetylu.
Odnotowano przypadki wybiórczej aplazji czerwonokrwinkowej (PRCA – ang. pure red cell
aplasia) u pacjentów leczonych mykofenolanem mofetylu w skojarzeniu z innymi lekami
immunosupresyjnymi. Mechanizm indukcji tego procesu przez mykofenolan mofetylu nie jest
znany. PRCA może ustąpić po zmniejszeniu dawki przyjmowanego leku lub po przerwaniu
VAR/IA/045
terapii mykofenolanem mofetylu. Zmiany w leczeniu mykofenolanem mofetylu należy podjąć
dokładnie obserwując biorców przeszczepu, w celu zminimalizowania ryzyka odrzucenia
przeszczepionego organu (patrz punkt 4.8).
Pacjentów otrzymujących mykofenolan mofetylu należy poinstruować o konieczności
niezwłocznego zgłoszenia wszelkich objawów zakażenia, niespodziewanego wystąpienia
siniaków, krwawienia lub jakichkolwiek innych objawów niewydolności czynności szpiku.
Pacjentów należy poinformować o możliwości zmniejszonej skuteczności szczepień w trakcie
leczenia mykofenolanem mofetylu. Należy unikać stosowania żywych atenuowanych
szczepionek (patrz punkt 4.5). Korzystne może być szczepienie przeciwko wirusowi grypy.
Należy wziąć pod uwagę krajowe wytyczne dotyczące szczepień przeciwko wirusowi grypy.
Przewód pokarmowy
Stosowanie mykofenolanu mofetylu było związane ze zwiększoną częstością występowania
objawów niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym rzadkich przypadków
owrzodzeń, krwawień i perforacji. U pacjentów z czynną, poważną chorobą przewodu
pokarmowego, leczenie należy stosować z ostrożnością.
Mykofenolan jest inhibitorem IMPDH (dehydrogenazy inozynomonofosforanu) dlatego też
należy unikać jego stosowania u pacjentów z rzadkim, wrodzonym niedoborem transferazy
hipoksantynowo-guaninowo-fosforybozylowej (HGPRT), czyli w zespole Lesch-Nyhana lub
Kelley-Seegmillera.
Interakcje
Należy zachować ostrożność w wypadku zmiany stosowanego leczenia skojarzonego ze
schematów zawierających lek immunosupresyjny, który ma wpływ na krążenie jelitowo-
wątrobowe MPA, np. z cyklosporyny na inne produkty pozbawione tego wpływu, np.
takrolimus, syrolimus, belatacept, lub odwrotnie, ponieważ może to zmienić ogólnoustrojowe
stężenie MPA. Produkty lecznicze, które mają wpływ na krążenie jelitowo-wątrobowe MPA
(np. cholestyramina, antybiotyki) należy stosować z ostrożnością, gdyż mogą one zmniejszyć
stężenie mykofenolanu w osoczu i jego skuteczność (patrz punkt 4.5).
Nie należ podawać mykofenolanu mofetylu jednocześnie z azatiopryną, gdyż nie
przeprowadzono badań dotyczących podawania produktów leczniczych w takim skojarzeniu.
Dotychczas nie określono stosunku ryzyka do korzyści stosowania mykofenolanu mofetylu
w skojarzeniu z syrolimusem (patrz punkt 4.5).
Monitorowanie stężenia terapeutycznego
W przypadku zmiany leczenia skojarzonego (np. z cyklosporyny na takrolimus lub odwrotnie)
uzasadnione jest monitorowanie stężenia MPA w celu zapewnienia odpowiedniej
immunosupresji u pacjentów z wysokim ryzykiem immunologicznym (np. ryzyko odrzucenia
przeszczepu, leczenie antybiotykami, dodaniem lub odstawieniem
leku wchodzącego w interakcje).
Szczególne grupy pacjentów
Bardzo ograniczone dane z okresu po wprowadzeniu do obrotu wskazują na większą częstość
występowania u pacjentów w wieku poniżej 6 lat w porównaniu ze starszymi pacjentami
następujących zdarzeń niepożądanych:
• chłoniaki i inne nowotwory złośliwe, szczególnie potransplantacyjna choroba
limfoproliferacyjna u pacjentów po przeszczepieniu serca.
VAR/IA/045
• zaburzenia krwi i układu chłonnego, w tym niedokrwistość i neutropenia u pacjentów
po przeszczepieniu serca. Dotyczy to dzieci w wieku poniżej 6 lat w porównaniu ze
starszymi pacjentami oraz w porównaniu z dziećmi i młodzieżą z grupy biorców
przeszczepów wątroby/nerek.
Pacjenci przyjmujący mykofenolan mofetylu powinni mieć wykonywane pełne
badanie morfologii krwi co tydzień w pierwszym miesiącu, dwa razy na miesiąc w
drugim i trzecim miesiącu leczenia, a następnie co miesiąc w pierwszym roku. Jeśli
wystąpi neutropenia, właściwe może być przerwanie lub zakończenie podawania
mykofenolanu mofetylu.
• zaburzenia żołądka i jelit, w tym biegunka i wymioty.
Leczenie należy podawać z zachowaniem ostrożności u pacjentów z czynną ciężką
chorobą układu pokarmowego.
Pacjenci w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku, ryzyko wystąpienia zdarzeń niepożądanych, takich jak niektóre
zakażenia (w tym inwazyjna choroba cytomegalowirusowa), możliwe krwotoki z przewodu
pokarmowego oraz obrzęk płuc, może być większe niż u młodszych pacjentów (patrz patrz
punkt 4.8).
Działanie teratogenne
Mykofenolan jest substancją o silnym działaniu teratogennym na człowieka. Po narażeniu na
mykofenolan mofetylu w czasie ciąży zgłaszano przypadki samoistnych poronień (na poziomie
od 45% do 49%) i wady wrodzone (szacowany poziom od 23% do 27%). Z tego względu
leczenie jest przeciwwskazane w ciąży, chyba że nie ma odpowiedniej alternatywnej metody
zapobiegania odrzucaniu przeszczepu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny zostać
poinformowane o ryzyku i postępować zgodnie z zaleceniami przedstawionymi w punkcie 4.6
(np. metody antykoncepcji, testy ciążowe) przed, w trakcie i po zakończeniu leczenia
produktem Mycofit. Lekarz powinien upewnić się, że kobiety przyjmujące mykofenolan zdają
sobie sprawę z ryzyka szkodliwego wpływu na dziecko, z konieczności stosowania skutecznej
antykoncepcji oraz natychmiastowej konsultacji z lekarzem, w razie podejrzewania ciąży.
Antykoncepcja (patrz punkt 4.6)
Ze względu na przekonujące dowody kliniczne wykazujące duże ryzyko poronienia i wad
wrodzonych, jeśli mykofenolan mofetylu jest stosowany w ciąży, należy dołożyć wszelkich
starań, by nie dopuścić do zajścia w ciążę podczas leczenia. Dlatego
kobiety w wieku rozrodczym przed rozpoczęciem leczenia produktem Mycofit, w trakcie
leczenia i przez 6 tygodni po jego zakończeniu muszą stosować przynajmniej jedną skuteczną
metodę antykoncepcji (patrz punkt 4.3), chyba że wybraną jej formą jest całkowite
powstrzymywanie się od współżycia . Zaleca się jednoczesne stosowanie dwóch
uzupełniających się metod antykoncepcji, aby ograniczyć ryzyko nieskuteczności ich działania
i niezamierzonej ciąży.
Porady dotyczące antykoncepcji u mężczyzn, patrz punkt 4.6.
Materiały edukacyjne
Aby dopomóc pacjentom uniknąć narażenia płodu na mykofenolan i dostarczyć dodatkowe
ważne informacje dotyczące bezpieczeństwa, podmiot odpowiedzialny przygotuje materiały
edukacyjne dla przedstawicieli służby zdrowia. Materiały edukacyjne będą też służyć
wzmocnieniu ostrzeżeń przed teratogennym działaniem mykofenolanu, dostarczą porad
dotyczących antykoncepcji przed rozpoczęciem leczenia i zaleceń dotyczących konieczności
wykonywania testów ciążowych. Lekarz powinien przekazać kobietom w wieku rozrodczym
oraz, w stosownych przypadkach, pacjentom płci męskiej, pełną informację o ryzyku
związanym z teratogennością i ośrodkach zapobiegania ciąży.
VAR/IA/045
Dodatkowe środki ostrożności
Pacjenci nie powinni oddawać krwi podczas leczenia lub przez co najmniej 6 tygodni po
zaprzestaniu stosowania mykofenolanu. Mężczyźni nie powinni oddawać nasienia w trakcie
leczenia ani w ciągu 90 dni po zaprzestaniu stosowania mykofenolanu.
Zawartość sodu
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek
uznaje się za zasadniczo „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Acyklowir
Podczas jednoczesnego podawania mykofenolanu mofetylu z acyklowirem obserwowano
większe stężenie acyklowiru w osoczu w porównaniu z podawaniem acyklowiru w
monoterapii. Zmiany w farmakokinetyce (zwiększenie stężenia MPAG o 8%) MPAG
(fenolowego glukuronidu MPA) były minimalne i nie uważa się, że mają znaczenie kliniczne.
Ponieważ w przypadku zaburzenia czynności nerek następuje zwiększenie stężenia zarówno
MPAG, jak i acyklowiru w osoczu, istnieje potencjalne niebezpieczeństwo konkurencji o
sekrecję cewkową między mykofenolanem mofetylu i acyklowirem, jak i jego prekursorami,
np. walacyklowirem, wskutek czego może nastąpić dalsze zwiększenie stężenia obu substancji.
Leki zobojętniające sok żołądkowy oraz inhibitory pompy protonowej (ang. PPIs –
Proton Pump Inhibitors)
Zaobserwowano zmniejszenie ekspozycji kwasu mykofenolowego (MPA), gdy mykofenolan
mofetylu podawano z lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy, takimi jak wodorotlenek
magnezu i glinu i inhibitorami pompy protonowej, w tym lansoprazolem i pantoprazolem. Nie
stwierdzono istotnych różnic, kiedy porównywano odsetek odrzucania przeszczepu czy też
utraty przeszczepu u pacjentów stosujących mykofenolan mofetylu równocześnie
z inhibitorami pompy protonowej i bez tych inhibitorów. Wyniki te można ekstrapolować na
wszystkie leki zobojętniające sok żołądkowy, ponieważ zmniejszenie ekspozycji podczas
jednoczesnego podawania mykofenolanu mofetylu z wodorotlenkiem magnezu i glinu było
znacznie mniejsze niż wtedy, gdy mykofenolan mofetylu podawano z inhibitorami pompy
protonowej.
Produkty lecznicze wpływające na krążenie wrotne wątroby (np. cholestyramina,
cyklosporyna A, antybiotyki)
Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktów leczniczych, które wpływają na
krążenie wrotne wątroby, z uwagi na potencjalne ryzyko zmniejszenia skuteczności
mykofenolanu mofetylu.
Cholestyramina
Po jednorazowym podaniu dawki 1,5 g mykofenolanu mofetylu zdrowym osobom, wcześniej
leczonych cholestyraminą w dawce 4 g trzy razy na dobę przez 4 dni, nastąpiło zmniejszenie
wartości AUC dla MPA o 40% (patrz punkty 4.4 i 5.2). Należy zachować ostrożność podczas
jednoczesnego podawania mykofenolanu mofetylu i cholestyraminy, gdyż istnieje potencjalne
ryzyko obniżenia skuteczności mykofenolanu mofetylu.
Cyklosporyna A
Mykofenolan mofetylu nie ma wpływu na farmakokinetykę cyklosporyny A (CsA). Natomiast
w przypadku zaprzestania jego stosowania w skojarzeniu z cyklosporyną, należy spodziewać
się zwiększenia wartości AUC dla MPA o około 30%. CsA wpływa na krążenie jelitowo-
wątrobowe MPA, co skutkuje zmniejszeniem o 30-50% ekspozycji MPA u biorców
przeszczepionej nerki leczonych produktem Mycofit i CsA, w porównaniu do pacjentów
otrzymujących syrolimus lub belatacept oraz podobne dawki produktu Mycofit (patrz również
VAR/IA/045
punkt 4.4). I odwrotnie, należy się spodziewać zmian ekspozycji MPA po zmianie CsA na inny
produkt immunosupresyjny, który nie wpływa na krążenie
jelitowo-wątrobowe MPA.
Antybiotyki eliminujące bakterie wytwarzające β-glukuronidazę w jelitach (np. antybiotyki
z grupy aminoglikozydów, cefalosporyn, fluorochinolonu i penicyliny) mogą zaburzać
krążenie jelitowo-wątrobowe MPAG / MPA, prowadząc w ten sposób do zmniejszenia
ekspozycji ogólnoustrojowej MPA. Dostępne są informacje dotyczące następujących
antybiotyków:
Ciprofloksacyna i amoksycylina w połączeniu z kwasem klawulanowym
Zgłaszano zmniejszenie stężenia minimalnego MPA o około 50% u biorców przeszczepu nerki
w okresie bezpośrednio po doustnym przyjęciu cyprofloksacyny lub amoksycyliny
w połączeniu z kwasem klawulanowym. Ten wpływ zmniejszał się podczas stosowania
antybiotyku i ustępował w ciągu kilku dni po zakończeniu antybiotykoterapii. Zmiany
w stężeniu minimalnym nie muszą ściśle odzwierciedlać zmian w całkowitej ekspozycji MPA.
Z tego względu, zasadniczo nie są konieczne zmiany dawkowania mykofenolanu mofetylu,
gdy nie stwierdza się klinicznych objawów zaburzenia czynności przeszczepu. Mimo to należy
prowadzić ścisłą obserwację kliniczną podczas terapii skojarzonej oraz przez krótki okres po
zakończeniu antybiotykoterapii.
Norfloksacyna i metronidazol
U zdrowych ochotników nie obserwowano znaczących interakcji w przypadku jednoczesnego
podania mykofenolanu mofetylu z norfloksacyną lub metronidazolem. Natomiast skojarzenie
norfloksacyny z metronidazolem skutkowało zmniejszeniem ekspozycji MPA o około 30% po
podaniu pojedynczej dawki mykofenolanu mofetylu.
Trimetoprim/sulfametoksazol
Nie obserwowano wpływu na biodostępność MPA.
Produkty lecznicze wpływające na glukuronidację (np. izawukonazol, telmisartan)
Jednoczesne podawanie leków wpływających na glukuronidację MPA może zmieniać jego
ekspozycję. Zalecana jest zatem ostrożność podczas podawania tych leków jednocześnie
z lekiem Mycofit.
Izawukonazol
Podczas jednoczesnego podawania izawukonazolu obserwowano zwiększenie ekspozycji na
MPA (AUC0-∞ ) o 35%.
Telmisartan
Jednoczesne stosowanie telmisartanu i mykofenolanu mofetylu skutkowało zmniejszeniem
steżeń MPA o około 30%. Telmisartan zmienia wydalanie MPA poprzez zwiększenie ekspresji
PPAR gamma (receptory aktywowane przez proliferatory peroksysomów, ang. peroxisome
proliferator-activated receptor gamma), co z kolei zwiększa ekspresję i aktywność izoformy
1A9 urydyno-5’-difosforanu glukuronozylotransferazy (UGT1A9). Porównując odsetki
odrzucania przeszczepu, utraty przeszczepu i profil zdarzeń niepożądanych u pacjentów
otrzymujących mykofenolan mofetylu z, lub bez, jednoczesnego stosowania telmisartanu,
nie zauważono klinicznych skutków farmakokinetyki interakcji lekowej.
Gancyklowir
W oparciu o wyniki badania dotyczącego podawania pojedynczej zalecanej doustnej dawki
mykofenolanu mofetylu i dożylnego podawania gancyklowiru oraz znany wpływ
niewydolności nerek na farmakokinetykę mykofenolanu mofetylu (patrz punkt 4.2)
i gancyklowiru, przewiduje się, że jednoczesne podanie obu leków (które konkurują ze sobą
VAR/IA/045
o mechanizmy sekrecji cewkowej) spowoduje zwiększenie stężenia MPAG i gancyklowiru.
Nie należy spodziewać się istotnej zmiany farmakokinetyki MPA i dlatego nie jest konieczna
zmiana dawkowania mykofenolanu mofetylu. U pacjentów z niewydolnością nerek
przyjmujących mykofenolan mofetylu jednocześnie z gancyklowirem lub jego prekursorami,
np. walgancyklowirem, należy dokładnie stosować się do zaleceń dotyczących dawkowania
gancyklowiru, a pacjentów uważnie monitorować.
Doustne środki antykoncepcyjne
Podawanie mykofenolanu mofetylu jednocześnie z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi
nie wpływa w stopniu istotnym klinicznie na ich farmakokinetykę ani farmakodynamikę (patrz
punkt 5.2).
Ryfampicyna
U pacjentów nieprzyjmujących również cyklosporyny, jednoczesne podawanie mykofenolanu
mofetylu i ryfampicyny prowadziło do zmniejszenia ekspozycji (AUC0-12h) na MPA o 18% do
70%. Zaleca się monitorowanie ekspozycji na MPA i odpowiednie dostosowanie dawki
mykofenolanu mofetylu, w celu utrzymania klinicznej skuteczności, gdy równocześnie podaje
się ryfampicynę.
Sewelamer
Zmniejszenie wartości Cmax i AUC0-12h MPA o odpowiednio 30% i 25%, obserwowano podczas
jednoczesnego podawania mykofenolanu mofetylu z sewelamerem; nie stwierdzono żadnych
następstw klinicznych (np. odrzucanie przeszczepu). Pomimo tego, zaleca się podawanie
mykofenolanu mofetylu przynajmniej jedną godzinę przed zażyciem lub trzy godziny po
przyjęciu sewelameru w celu zmniejszenia wpływu na wchłanianie MPA. Brak danych
dotyczących jednoczesnego podawania mykofenolanu mofetylu z innymi niż sewelamer
lekami wiążącymi fosforany.
Takrolimus
U pacjentów po przeszczepieniu wątroby, u których rozpoczęto podawanie mykofenolanu
mofetylu i takrolimusu, wartości AUC i Cmax MPA, aktywnego metabolitu mykofenolanu
mofetylu, nie zostały znacząco zmienione przez jednoczesne podanie takrolimusu. Jednakże,
zwiększenie wartości AUC dla takrolimusu o około 20% stwierdzono po podaniu dawek
wielokrotnych mykofenolanu mofetylu (1,5 g dwa razy na dobę, rano
i wieczorem) pacjentom po przeszczepieniu wątroby przyjmującym takrolimus. Mykofenolan
mofetylu wydaje się natomiast nie wpływać na stężenie takrolimusu u pacjentów po
przeszczepieniu nerki (patrz również punkt 4.4).
Żywe szczepionki
Pacjentom z zaburzoną odpowiedzią immunologiczną nie należy podawać żywych
szczepionek. Wytwarzanie przeciwciał w odpowiedzi na inne szczepionki może być obniżone
(patrz punkt 4.4).
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
Inne interakcje
Jednoczesne podawanie probenecydu z mykofenolanem mofetylu u małp powoduje trzykrotne
zwiększenie wartości AUC dla MPAG w osoczu. W ten sposób inne leki wydzielane drogą
sekrecji cewkowej mogą konkurować z MPAG o ten mechanizm wydzielania, co może
skutkować zwiększeniem stężenia MPAG w osoczu lub stężenia drugiego leku podlegającego
sekrecji cewkowej.
VAR/IA/045
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Do najczęstszych i (lub) najcięższych działań niepożądanych związanych z podawaniem
mykofenolanu mofetylu w skojarzeniu z cyklosporyną i kortykosteroidami należały: biegunka
(do 52,6%), leukopenia (do 45,8%), zakażenie bakteryjne (do 39,9%) i wymioty (do 39,1%).
Stwierdzono także częstsze występowanie niektórych zakażeń (patrz punkt 4.4).
Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Działania niepożądane występujące w badaniach klinicznych oraz zgłaszane po wproadzeniu
produktu do obrotu wymieniono w Tabeli 1 według systemu klasyfikacji układów i narządów
MedDRA wraz z podaniem częstości ich występowania. Kategorie częstości opisujące każde
działanie niepożądane są zgodne z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10), często
(≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000),
bardzo rzadko (<1/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych). Z uwagi na duże różnice częstości występowania konkretnych działań
niepożądanych w różnych wskazaniach transplantologicznych, częstość występowania
przedstawiono oddzielnie dla pacjentów po transplantacji nerki, wątroby i serca.
Tabela 1 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących leczenia
mykofenolanem mofetylu u dorosłych i młodzieży lub odnotowane w ramach nadzoru po
wprowadzeniu do obrotu
Bardzo często: Zakażenia bakteryjne
Często: Zakażenia grzybicze
Bardzo często: Zakażenia grzybicze
Niezbyt często: Zakażenia pierwotniacze
Bardzo często: Zakażenia wirusowe
Często: Łagodny nowotwór skóry
Niezbyt często: Chłoniak
Niezbyt często: Choroba limfoproliferacyjna
Często: Nowotwór
Często: Rak skóry
Niezbyt często: Rak skóry
Bardzo często: Niedokrwistość
Niezbyt często: Wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa
Niezbyt często: Niewydolność szpiku
VAR/IA/045
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Niezbyt często
Często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Niezbyt często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Bardzo często: Niezbyt często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Bardzo często: Niezbyt często
Często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Niezbyt często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Niezbyt często
Bardzo często: Niezbyt często
VAR/IA/045
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Niezbyt często
Bardzo często: Niezbyt często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Niezbyt często
Bardzo często: Często
Często: Niezbyt często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Niezbyt często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Niezbyt często
Bardzo często: Bardzo rzadko
Często: Bardzo rzadko
Często: Częstość nieznana
Bardzo często: Częstość nieznana
Często: Częstość nieznana
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Niezbyt często
Często: Bardzo często
Często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Niezbyt często
Często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Niezbyt często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Bardzo często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Często
Często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Bardzo często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Bardzo często
Często: Często
Bardzo często: Często
Często: Bardzo często
Często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Często: Bardzo często
VAR/IA/045
Niezbyt często: Bardzo często
Bardzo często: Często
Bardzo często: Często
Niezbyt często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Niezbyt często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Niezbyt często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Niezbyt często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Niezbyt często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Niezbyt często: Często
Bardzo często: Często
Bardzo często: Często
Niezbyt często: Często
Bardzo często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Niezbyt często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Bardzo często: Bardzo często
Niezbyt często: Niezbyt często
Bardzo często: Niezbyt często
Bardzo często: Niezbyt często
Opis wybranych działań niepożądanych
Nowotwory
U chorych, u których stosuje się leczenie immunosupresyjne w postaci terapii skojarzonej,
w tym mykofenolanem mofetylu, jest zwiększone ryzyko wystąpienia chłoniaków i innych
nowotworów, szczególnie skóry (patrz punkt 4.4). Dane 3 letnie na temat bezpieczeństwa
stosowania leku u chorych po przeszczepieniu nerki lub serca nie wykazują nieoczekiwanych
zmian w częstości występowania nowotworów w stosunku do wyników jednorocznych.
Pacjenci po przeszczepieniu wątroby obserwowani byli co najmniej 1 rok lecz krócej niż 3
lata.
Infekcje
U wszystkich pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi jest zwiększone ryzyko
wystąpienia zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych (z których część może
prowadzić do zgonu), w tym zakażeń wywołanych przez drobnoustroje oportunistyczne
i reaktywacji utajonego zakażenia wirusowego. Ryzyko to zwiększa się w miarę zwiększania
całkowitego działania immunosupresyjnego (patrz punkt 4.4). Najcięższymi zakażeniami były:
posocznica, zapalenie otrzewnej, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wsierdzia,
gruźlica i atypowe zakażenie prątkowe. W kontrolowanych badaniach klinicznych u chorych
po przeszczepieniu nerki, serca i wątroby, otrzymujących mykofenolan mofetylu (2 g lub 3 g
na dobę) w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi, w czasie co najmniej
jednorocznej obserwacji, najczęstszymi infekcjami oportunistycznymi były: zakażenie skóry
i śluzówek Candida, wiremia i objawowe zakażenie wirusem CMV, zakażenie wirusem Herpes
simplex. Wiremia i objawowe zakażenie wirusem CMV wystąpiły u 13,5% chorych.
U pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, w tym mykofenolanem mofetylu,
zgłaszano przypadki nefropatii związanej z wirusem BK, a także przypadki postępującej
wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) związanej z wirusem JC.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Cytopenie, w tym leukopenia, niedokrwistość, małopłytkowość i pancytopenia, to znane
zagrożenia związane ze stosowaniem mykofenolanu mofetylu i mogą one prowadzić lub
przyczyniać się do wystąpienia zakażeń i krwotoków (patrz punkt 4.4). Zgłaszano
agranulocytozę i neutropenię; dlatego zaleca się regularne monitorowanie pacjentów
przyjmujących mykofenolan mofetylu (patrz punkt 4.4).
Odnotowano przypadki niedokrwistości aplastycznej i niewydolności szpiku kostnego
u pacjentów leczonych mykofenolanem mofetylu, z których część zakończyła się zgonem.
VAR/IA/045
Zgłaszano przypadki wybiórczej aplazji czerwonokrwinkowej (PRCA) u pacjentów leczonych
mykofenolanem mofetylu (patrz punkt 4.4).
U pacjentów leczonych mykofenolanem mofetylu, obserwowano pojedyncze przypadki
nieprawidłowej morfologii neutrofilów, w tym nabytą anomalię Pelgera-Hueta. Te zmiany nie
są związane z zaburzoną czynnością neutrofilów. Zmiany te mogą sugerować „przesunięcie w
lewo” linii dojrzewania neutrofilów w badaniach hematologicznych, co może być błędnie
interpretowane jako objaw zakażenia u pacjentów z obniżoną odpornością, takich jak pacjenci,
którzy przyjmują mykofenolan mofetylu.
Zaburzenia żołądka i jelit
Najcięższymi zaburzeniami żołądka i jelit były owrzodzenie i krwotok, które są znanymi
zagrożeniami związanymi ze stosowaniem mykofenolanu mofetylu. W rejestracyjnych
badaniach klinicznych często zgłaszano występowanie wrzodów jamy ustnej, przełyku,
żołądka, dwunastnicy i jelit, często powikłanych krwotokiem, a także krwawe wymioty,
czarne stolce oraz krwotoczne postaci zapalenia żołądka i okrężnicy. Jednak najczęstszymi
zaburzeniami żołądka i jelit były: biegunka, nudności i wymioty. Badanie endoskopowe
pacjentów z biegunką związaną ze stosowaniem mykofenolanu mofetylu wykazało pojedyncze
przypadki zaniku kosmków jelitowych (patrz punkt 4.4).
Nadwrażliwość
Raportowano reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje
anafilaktyczne.
Ciąża, połóg i okres okołoporodowy
Zgłaszano przypadki samoistnego poronienia u pacjentek narażonych na mykofenolan
mofetylu, głównie w pierwszym trymestrze ciąży, patrz punkt 4.6.
Zaburzenia wrodzone
Po dopuszczeniu produktu do obrotu, zgłaszano przypadki wad wrodzonych u dzieci pacjentek
narażonych na mykofenolan w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi, patrz punkt
4.6.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Zgłaszano pojedyncze przypadki choroby śródmiąższowej płuc i włóknienia płuc u pacjentów
Leczonych mykofenolanem mofetylu w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi;
niektóre z tych przypadków kończyły się zgonem. Pojawiły się również zgłoszenia rozstrzeni
płuc u dzieci i dorosłych.
Zaburzenia układu immunologicznego
Zgłaszano przypadki hipogammaglobulinemii u pacjentów przyjmujących mykofenolan
mofetylu w połączeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
W badaniach rejestracyjnych bardzo często zgłaszano przypadki obrzęku, w tym obrzęków
obwodowych, obrzęków twarzy i moszny. Bardzo często zgłaszano również bóle
mięśniowoszkieletowe, takie jak bóle mięśni oraz ból szyi i pleców.
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu opisywano ostry zespół zapalny związany
z hamowaniem syntezy puryn de novo, jako paradoksalną reakcję prozapalną związaną ze
stosowaniem mykofenolanu mofetylu oraz kwasu mykofenolowego, charakteryzującą się
gorączką, bólem stawów, zapaleniem stawów, bólem mięśni oraz podwyższonymi markerami
stanu zapalnego. Opublikowane opisy przypadków wskazały na szybką poprawę po
odstawieniu produktu leczniczego.
VAR/IA/045
Szczególe grupy pacjentów
Dzieci i młodzież:
Rodzaj i częstość występowania działań niepożądanych oceniano w długoterminowym badaniu
klinicznym, do którego włączono 33 biorców przeszczepów nerek z populacji dzieci i
młodzieży w wieku od 3 do 18 lat, którym doustnie podawano mykofenolan mofetylu w dawce
23 mg/kg mc. dwa razy na dobę. Ogólnie profil bezpieczeństwa obserwowany u tych 33 dzieci
i młodzieży był podobny do profilu bezpieczeństwa u dorosłych biorców allogenicznych
przeszczepów narządów miąższowych.
Podobne obserwacje poczyniono w innym badaniu klinicznym, do którego włączono 100
biorców przeszczepu nerki z populacji dzieci i młodzieży w wieku od 1 roku do 18 lat. Rodzaj
i częstość działań niepożądanych u pacjentów, którym doustnie podawano mykofenolan
mofetylu w dawce 600 mg/m2 pc., maksymalnie 1 g/m2 pc. dwa razy na dobę, były
porównywalne z rodzajem i częstością działań niepożądanych obserwowanych u dorosłych
pacjentów, którym podawano mykofenolan mofetylu w dawce 1 g dwa razy na dobę.
Podsumowanie częściej występujących działań niepożądanych przedstawiono w tabeli 2
poniżej:
Tabela 2 Podsumowanie działań niepożądanych obserwowanych częściej w badaniu
oceniającym mykofenolan mofetylu u 100 pacjentów pediatrycznych po przeszczepieniu
nerki (dawkowanie ustalane w oparciu o wiek/powierzchnię ciała [600 mg/m2 pc., do 1
g/m2 BID.])
Bardzo często: Bardzo często (30,3%)
Bardzo często: Bardzo często (29,4%)
Bardzo często: Bardzo często (12,1%)
Bardzo często: Bardzo często (51,5%)
Bardzo często: Bardzo często (32,4%)
Bardzo często: Bardzo często (27,3%)
Bardzo często: Bardzo często (87,9%)
Bardzo często: Bardzo często (67,6%)
Bardzo często: Bardzo często (30,3%)
Bardzo często: Bardzo często (69,7%)
Bardzo często: Bardzo często (44,1%)
Bardzo często: Bardzo często (36,4%)
Na podstawie ograniczonych danych dla podzbioru (tj. 33 ze 100 pacjentów) stwierdzono
większą częstość występowania ciężkiej biegunki (często, 9,1%) oraz kandydozy śluzówkowo-
skórnej (bardzo często, 21,2%) u dzieci w wieku poniżej 6 lat w porównaniu
z kohortą starszych dzieci i młodzieży, w której nie zgłoszono żadnego przypadku ciężkiej
biegunki (0,0%), a kandydoza śluzówkowo-skórna występowała często (7,5%).
Przegląd dostępnego piśmiennictwa medycznego dotyczącego biorców przeszczepów wątroby
i serca z populacji dzieci i młodzieży wykazuje, że rodzaj i częstość zgłaszanych działań
niepożądanych są zgodne z tymi obserwowanymi u dzieci i młodzieży oraz
u dorosłych po transplantacji nerki.
VAR/IA/045
Bardzo ograniczone dane z okresu po wprowadzeniu do obrotu wskazują na większą częstość
występowania następujących działań niepożądanych u pacjentów w wieku poniżej 6 lat
w porównaniu ze starszymi pacjentami (patrz punkt 4.4):
- chłoniaki i inne nowotwory złośliwe, szczególnie potransplantacyjna choroba
limfoproliferacyjna u pacjentów po przeszczepieniu serca
- zaburzenia krwi i układu chłonnego, w tym niedokrwistość i neutropenia u pacjentów po
przeszczepieniu serca w wieku poniżej 6 lat w porównaniu ze starszymi pacjentami oraz
w porównaniu z dziećmi i młodzieżą z grupy biorców przeszczepów wątroby/nerek
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunka i wymioty.
Pacjenci w wieku poniżej 2 lat po przeszczepieniu nerki mogą być bardziej narażeni na
zakażenia i zdarzenia w obrębie układu oddechowego w porównaniu ze starszymi pacjentami.
Jednak dane te należy interpretować ostrożnie z uwagi na bardzo ograniczoną liczbę zgłoszeń
po wprowadzeniu do obrotu dotyczących tych samych pacjentów cierpiących na wiele
zakażeń.
W razie wystąpienia działań niepożądanych można rozważyć czasowe zmniejszenie dawki lub
przerwanie leczenia, jeśli będzie to konieczne klinicznie.
Pacjenci w podeszłym wieku:
Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) zazwyczaj są narażeni na podwyższone ryzyko
wystąpienia działań niepożądanych na skutek immunosupresji. Pacjenci w podeszłym wieku,
którym podawano mykofenolan mofetylu jako część skojarzonego schematu immunosurpresji,
mogą być narażeni na podwyższone ryzyko pewnych zakażeń (w tym cytomegalii),
ewentualnie krwawienia z przewodu pokarmowego oraz obrzęku płuc,
w porównaniu z pacjentami młodszymi.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych:
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych
działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do
ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu
medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane. do
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
z siedzibą pod adresem:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.