Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Mannitolum 200 mg/ml (roztwór do infuzji)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 25 °C
- nie zamrażać
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: butelka
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- bezbarwny
Lek ma postać przezroczystego i bezbarwnego płynu. źródło: Ulotka, pkt 6
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotny źródło: „MANNITOL 20% FRESENIUS nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
28 pozycji wyodrębnione przez model AI
- częstość niepodana w tekście: zastój w krążeniu płucnym; zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej; kwasica; suchość w jamie ustnej; zwiększone pragnienie; nadmierna diureza; zatrzymanie moczu; obrzęki; bóle głowy; zawroty głowy; niewyraźne widzenie; drgawki; nudności; wymioty; biegunka; nieżyt nosa; ból ramion; martwica skóry; zakrzepowe zapalenie żyły; dreszcze; pokrzywka; odwodnienie; obniżenie ciśnienia tętniczego krwi; częstoskurcz; gorączka; bóle w klatce piersiowej podobne do dławicowych; zastoinowa niewydolność krążenia; ból i podrażnienie żyły
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 1,5 g/kg na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Leczenie oligurii”
źródło: „Maksymalna dawka dobowa wynosi około 1,5 g/kg mc./dobę (około 100 g/dobę dla pacjenta o masie ciała 70 kg).” · ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli pacjenci
„Dorośli pacjenci Dawka testowa u pacjentów z wyraźną oligurią lub z zaburzeniami czynności nerek Dawka wynosi 0,2 g/kg mc. (75 ml 20% roztworu). Podanie tej dawki w ciągu 3 - 5 minut powinno wywołać diurezę o szybkości co najmniej 30 - 50 ml/h. Jeśli szybkość diurezy nie zwiększa się, można IB B.II.e.5.a), IB nr B.II.e.5.z) 2 podać następną dawkę testową. Brak pożądanego efektu po drugiej dawce wskazuje na nieskuteczność leczenia mannitolem.”
- Dzieci: „Dzieci Nie jest znana skuteczność i bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego MANNITOL 20% FRESENIUS u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Zmniejszenie obrzęku mózgu, obniżenie ciśnienia śródczaszkowego, obniżenie ciśnienia śródgałkowego”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża
„Ciąża Brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego MANNITOL 20% FRESENIUS u kobiet w okresie ciąży oraz jego wpływu na płód. MANNITOL 20% FRESENIUS może być stosowany u kobiet w okresie ciąży, jeśli spodziewane korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko.”
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Należy zachować ostrożność u kobiet podczas karmienia piersią, ponieważ brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania produktu leczniczego MANNITOL 20% FRESENIUS do mleka ludzkiego. IB B.II.e.5.a), IB nr B.II.e.5.z) 4”
źródło: ChPL, pkt 4.6
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku MANNITOL 20% FRESENIUS
Kiedy nie stosować leku MANNITOL 20% FRESENIUS:
– jeśli pacjent ma uczulenie na mannitol;
– jeśli pacjent ma zaawansowaną niewydolność nerek z bezmoczem;
– jeśli u pacjenta występują objawy zastoju w krążeniu płucnym lub ma obrzęk płuc;
– jeśli pacjent ma krwawienie śródczaszkowe z wyjątkiem krwawień podczas kraniotomii (operacyjne
otwarcie czaszki);
– jeśli pacjent jest ciężko odwodniony;
– jeśli u pacjenta po rozpoczęciu podawania mannitolu wystąpiła postępująca niewydolność nerek ze
zwiększającym się skąpomoczem (znaczne zmniejszenie ilości wydalanego moczu) i azotemią
(nadmiar azotu we krwi);
– jeśli u pacjenta po rozpoczęciu podawania mannitolu nasila się niewydolność serca albo objawy
zastoju w krążeniu płucnym.
IB B.II.e.5.a), IB nr B.II.e.5.z) 2
Ostrzeżenia i środki ostrożności
U pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności nerek przed rozpoczęciem podawania leku MANNITOL
20% FRESENIUS lekarz poda dawkę testową, aby sprawdzić reakcję organizmu na ten lek.
Podczas podawania leku MANNITOL 20% FRESENIUS lekarz będzie sprawdzał:
- stężenie sodu i potasu we krwi (czy nie doszło do zaburzenia równowagi płynów i stężenia
elektrolitów);
- diurezę godzinową (ilość wydalanego moczu na godzinę);
- czy nie nasila się hipowolemia (zbyt mała objętość krwi w naczyniach krwionośnych);
- czy nie nasila się zastoinowa niewydolność krążenia (zaburzenie czynności serca objawiające się
m.in. obrzękami w okolicach kostek, obrzękiem płuc);
- czynność nerek.
Leku nie należy podawać domięśniowo ani podskórnie oraz łącznie z krwią.
MANNITOL 20% FRESENIUS a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Należy zachować ostrożność stosując niżej wymienione leki jednocześnie z lekiem MANNITOL 20%
FRESENIUS:
- neomycynę (antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez grzyby) ze względu na
zwiększone ryzyko uszkodzenia słuchu i nerek;
- kanamycynę (antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń) ze względu na niebezpieczeństwo utraty
słuchu;
- glikozydy naparstnicy (leki stosowane w leczeniu niewydolności serca) ze względu na ryzyko zatrucia
naparstnicą, zwłaszcza jeśli pacjent ma zmniejszone stężenie potasu we krwi;
- leki saluretyczne (leki stosowane w celu zwiększenia wydalania moczu oraz zmniejszenia obrzęków),
ponieważ mannitol nasila ich działanie;
- inne leki moczopędne, w tym inhibitory anhydrazy węglanowej, ponieważ mogą nasilić działanie
obniżające ciśnienie śródgałkowe.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
MANNITOL 20% FRESENIUS może być podawany kobietom w okresie ciąży i podczas karmienia piersią,
jeśli lekarz uzna to za konieczne.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
MANNITOL 20% FRESENIUS nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia
pojazdów i obsługiwania maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Mogą wystąpić następujące objawy niepożądane:
- zastój w krążeniu płucnym (charakterystyczne trzeszczenia w płucach);
- zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej;
- kwasica (nagromadzenie we krwi nadmiernych ilości kwaśnych substancji);
- suchość w jamie ustnej, zwiększone pragnienie;
- nadmierna diureza (wydalanie dużej ilości moczu), zatrzymanie moczu;
- obrzęki;
- bóle głowy, zawroty głowy;
- niewyraźne widzenie;
- drgawki;
- nudności, wymioty, biegunka;
- nieżyt nosa;
- ból ramion;
- martwica skóry;
- zakrzepowe zapalenie żyły (powstanie zapalenia i niewielkich zakrzepów krwi objawiające się
wyczuwalnym stwardnieniem żyły, zaczerwienieniem wokół niej, bólem i tkliwością);
- dreszcze;
- pokrzywka (jasnoróżowe, swędzące bąble na skórze);
- odwodnienie (nadmierna utrata płynu z organizmu);
- obniżenie ciśnienia tętniczego krwi;
- częstoskurcz (szybka, nieprawidłowa praca serca);
- gorączka;
- bóle w klatce piersiowej podobne do dławicowych (silny ból za mostkiem, promieniujący do ramion,
żuchwy);
- zastoinowa niewydolność krążenia (zaburzenie czynności serca objawiające się obrzękami
w okolicach kostek oraz obrzękiem płuc);
- ból i podrażnienie żyły spowodowane zbyt szybkim podawaniem leku.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
IB B.II.e.5.a), IB nr B.II.e.5.z) 4
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na mannitol.
- Zaawansowana niewydolność nerek z bezmoczem.
- Objawy zastoju w krążeniu płucnym lub obrzęk płuc.
- Krwawienie śródczaszkowe z wyjątkiem krwawień podczas kraniotomii.
- Ciężkie odwodnienie.
IB B.II.e.5.a), IB nr B.II.e.5.z) 3
- Postępująca niewydolność nerek ze zwiększającą się oligurią i azotemią po rozpoczęciu
podawania mannitolu.
- Nasilająca się niewydolność serca albo objawy zastoju w krążeniu płucnym po rozpoczęciu
podawania mannitolu.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
U pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności nerek, przed rozpoczęciem podawania produktu
leczniczego MANNITOL 20% FRESENIUS należy podać dawkę testową, aby sprawdzić reakcję
organizmu na produkt leczniczy. Nie podawać więcej niż dwie dawki testowe (patrz punkt 4.2).
Nadmierna utrata wody i elektrolitów może wywołać ciężkie zaburzenia równowagi wodno-
elektrolitowej.
Podczas podawania mannitolu należy monitorować stężenie sodu i potasu we krwi.
Jeżeli podczas stosowania mannitolu obserwuje się zmniejszanie diurezy godzinowej, należy dokonać
ponownej oceny stanu klinicznego pacjenta i w razie potrzeby przerwać podawanie produktu
leczniczego.
Kumulowanie się mannitolu może nasilić zastoinową niewydolność krążenia.
Na skutek zwiększenia diurezy mannitol może nasilać objawy hipowolemii.
W razie omyłkowego podania pozanaczyniowego może dojść do miejscowego obrzęku i stanu
zapalnego.
Nie należy podawać roztworu mannitolu łącznie z krwią, gdyż może to spowodować
pseudoaglutynację.
W przypadku powtarzania infuzji, nadmierna utrata wody może doprowadzić do hipernatremii.
Podczas infuzji mannitolu należy monitorować czynności nerek.
U pacjentów po zabiegach neurochirurgicznych mannitol może powodować zwiększenie przepływu
mózgowego krwi i ryzyko wystąpienia krwawienia pooperacyjnego.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Jeśli konieczne jest zastosowanie transfuzji krwi jednocześnie z infuzją roztworu mannitolu, krew
i mannitol należy podawać do osobnych żył.
Mannitol nasila moczopędne działanie leków saluretycznych.
Podczas stosowania mannitolu jednocześnie z neomycyną występuje zwiększona ototoksyczność
i nefrotoksyczność.
Jednoczesne stosowanie mannitolu z kanamycyną może spowodować głuchotę.
Podczas jednoczesnego stosowania glikozydów naparstnicy z mannitolem zwiększa się ryzyko
zatrucia naparstnicą związanego z hipokaliemią.
Jednoczesne stosowanie z mannitolem innych leków moczopędnych, włączając inhibitory anhydrazy
węglanowej, może nasilać działanie obniżające ciśnienie śródgałkowe. Dlatego może być konieczne
dostosowanie dawki.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas lub po zakończeniu infuzji:
- zastój w krążeniu płucnym;
- zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej;
- kwasica;
- suchość w jamie ustnej, zwiększone pragnienie;
- nadmierna diureza, zatrzymanie moczu;
- obrzęki;
- bóle głowy, zawroty głowy;
- niewyraźne widzenie;
- drgawki;
- nudności, wymioty, biegunka;
- nieżyt nosa;
- ból ramion;
- martwica skóry;
- zakrzepowe zapalenie żyły;
- dreszcze;
- pokrzywka;
- odwodnienie;
- obniżenie ciśnienia tętniczego krwi;
- częstoskurcz;
- gorączka;
- bóle w klatce piersiowej podobne do dławicowych;
- zastoinowa niewydolność krążenia;
- ból i podrażnienie żyły spowodowane zbyt szybkim podawaniem produktu leczniczego.
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy natychmiast przerwać infuzję, ocenić stan
pacjenta i zastosować odpowiednie leczenie, i jeśli to konieczne zachować pozostałą część roztworu
do badań.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.