Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Lincomycinum 500 mg (kapsułki)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Magnezu stearynian; Talk; Laktoza jednowodna; Kapsułka żelatynowa; Tytanu dwutlenek (E 171); Indygotyna FD&C Blue2 (E 132); Żelatyna źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na kapsułkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- niebieski nadruk: P&U 500
Kapsułki są niebiesko-granatowe z białym napisem „P&U 500” po obu stronach. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument nie rozstrzyga (brak danych lub badań) źródło: „Nie badano wpływu produktu Lincocin na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
35 pozycji, według częstości
- często: Biegunka; nudności; wymioty
- niezbyt często: Zakażenia pochwy; Wysypka; pokrzywka
- rzadko: Świąd
- częstość nieznana: Rzekomobłoniaste zapalenie jelit; zakażenie bakterią Clostridium difficile; Pancytopenia; agranulocytoza; niedokrwistość aplastyczna; neutropenia; leukopenia; plamica małopłytkowa; Reakcje anafilaktyczne; obrzęk naczynioruchowy; zespół choroby posurowiczej; Zatrzymanie krążenia i oddechua; Niedociśnienie tętniczeb; zakrzepowe zapalenie żyłc zapalenie żył; Zapalenie błony śluzowej przełykud; dolegliwości w obrębie jamy brzusznej; Żółtaczka; nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby; Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; zespół Stevensa- Johnsona; ostra uogólniona osutka krostkowa; pęcherzowe zapalenie skóry; złuszczające zapalenie skóry; rumień wielopostaciowy; Jałowy ropień w miejscu podania infuzjie; stwardnienie w miejscu podaniae; ból w miejscu podaniae; podrażnienie w miejscu podaniae a
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli: „Dorośli − 500 mg trzy razy na dobę (co 8 godzin); − ciężkie zakażenia: 500 mg cztery razy na dobę (co 6 godzin).”
- Dzieci: „Dzieci Produkt nie jest zalecany do stosowania u dzieci z powodu niemożności precyzyjnego dawkowania kapsułek.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża
„Ciąża U ludzi linkomycyna przenika przez łożysko. W osoczu pobranym z pępowiny stwierdzono stężenie o wartości stanowiącej 25% stężenia występującego w osoczu matki. Nie stwierdzono gromadzenia się linkomycyny w płynie owodniowym. Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania linkomycyny u kobiet w okresie ciąży. Jednakże u potomstwa 302 pacjentek, leczonych linkomycyną w różnych stadiach zaawansowania ciąży, nie stwierdzono – po ponad 7 latach od momentu porodu – jakichkolwiek wad wrodzonych, czy też opóźnienia w rozwoju w porównaniu z grupą kontrolną. Linkomycynę można stosować w okresie ciąży tylko wówczas, gdy jest to konieczne.”
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Donoszono, że linkomycyna występuje w mleku kobiet karmiących piersią w stężeniach od 0,5 do 2,4 µg/ml. Produktu Lincocin nie należy stosować podczas karmienia piersią.”
- Płodność: „Płodność W badaniach przeprowadzonych u zwierząt, produkt Lincocin nie wykazywał wpływu na płodność (patrz punkt 5.3). Brak danych klinicznych dotyczących wpływu produktu na płodność u ludzi.”
źródło: ChPL, pkt 4.6
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lincocin
Kiedy nie stosować leku Lincocin
− Jeśli pacjent ma uczulenie na linkomycynę, klindamycynę lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Lincocin należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką, jeśli pacjenta dotyczą niżej opisane sytuacje.
• Jeśli pacjent jest nadwrażliwy na penicylinę. Podczas stosowania leku Lincocin mogą wystąpić
u niego reakcje z nadwrażliwości (np. rumień, świąd skóry, wysypka, obrzęk, duszność). Należy
wówczas natychmiast zwrócić się do lekarza o pomoc (może być konieczne podanie adrenaliny,
tlenu i steroidów w postaci dożylnej oraz ewentualnie udrożnienie dróg oddechowych lub nawet
intubacja).
• Jeśli pacjent przebył w przeszłości chorobę układu pokarmowego, szczególnie zapalenie jelita
grubego.
• Jeśli u pacjenta podejrzewa się zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Linkomycyna nie przenika
dostatecznie do płynu mózgowo-rdzeniowego.
• Jeśli pacjent ma bardzo poważne zaburzenia czynności nerek i (lub) wątroby, przebiegające
z zaburzeniami metabolicznymi. Podczas stosowania dużych dawek leku lekarz może zalecić
kontrolowanie stężenia linkomycyny we krwi. Czynność wątroby i nerek powinna być
kontrolowana również w przypadku długotrwałego stosowania leku Lincocin.
• Jeśli pacjent jednocześnie otrzymuje leki blokujące połączenia nerwowo-mięśniowe (leki
zwiotczające stosowane w znieczuleniu ogólnym, takie jak: tubokuraryna, pankuronium,
wekuronium).
• Jeśli pacjent ma skłonność do alergii.
Jeśli podczas stosowania leku Lincocin u pacjenta wystąpią niżej opisane objawy, należy niezwłocznie
powiedzieć o tym lekarzowi.
• Jeżeli w trakcie leczenia lub w ciągu kilku tygodni od jego zakończenia pojawi się biegunka,
zwłaszcza ciężka i uporczywa, pacjent powinien natychmiast zwrócić się do lekarza. Należy
podejrzewać rzekomobłoniaste zapalenie jelit (w większości przypadków wywołane przez
enterotoksyny bakterii Clostridium difficile). Choroba ta, będąca powikłaniem antybiotykoterapii,
może mieć różny przebieg: od mało nasilonej, wodnistej biegunki do zespołu przebiegającego
z ciężką, przewlekłą biegunką, leukocytozą, silnymi spastycznymi bólami brzucha, ewentualnie
z domieszką śluzu i krwi w stolcu. W skrajnych przypadkach może zagrażać życiu, zwłaszcza
u osób starszych lub osłabionych.
Lekarz zaleci natychmiastowe przerwanie stosowania leku, a po ustaleniu rozpoznania
rzekomobłoniastego zapalenia jelit zastosuje odpowiednie leczenie (podaje się doustnie
metronidazol, a w ciężkich przypadkach – wankomycynę).
Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit ani innych leków działających
zapierająco.
Możliwe są nawroty choroby pomimo zastosowania właściwego leczenia.
• Biegunkę związaną z zakażeniem Clostridium difficile, o przebiegu od łagodnego po zapalenie
jelita grubego zakończone zgonem, zgłaszano w przypadku stosowania prawie wszystkich leków
przeciwbakteryjnych, w tym leku Lincocin. Leczenie lekami przeciwbakteryjnymi zmienia
prawidłową mikroflorę okrężnicy, co prowadzi do nadmiernego namnażania C. difficile.
U wszystkich pacjentów, u których po zastosowaniu antybiotykoterapii pojawiła się biegunka,
należy rozważyć obecność zakażenia C. difficile. Biegunkę związaną z C. difficile zgłaszano
nawet po upływie ponad dwóch miesięcy od podania leków przeciwbakteryjnych.
• Jeśli u pacjenta zaobserwuje się objawy dodatkowego zakażenia - stosowanie antybiotyków może
powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów, zwłaszcza drożdżaków.
U pacjentów stosujących lek Lincocin zgłaszano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje
anafilaktyczne oraz ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry, takie jak zespół Stevensa-
Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, ostra uogólniona osutka krostkowa oraz
rumień wielopostaciowy. Jeśli u pacjenta wystąpi reakcja anafilaktyczna lub ciężkie reakcje skórne
należy przerwać stosowanie leku Lincocin i wdrożyć odpowiednie leczenie.
Lek Lincocin a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Lek Lincocin może nasilać działanie leków blokujących połączenia nerwowo-mięśniowe,
stosowanych w znieczuleniu ogólnym.
Drobnoustroje oporne na klindamycynę są również oporne na lek Lincocin (oporność krzyżowa).
Linkomycyna może wpływać na wyniki badania aktywności fosfatazy zasadowej w osoczu krwi,
powodując ich zawyżenie.
Leki zawierające kaolin i pektynę hamują wchłanianie leku Lincocin przyjmowanego doustnie,
dlatego leki te należy przyjmować co najmniej 2 godziny wcześniej lub 3 do 4 godzin później niż lek
Lincocin.
Lincocin z jedzeniem i piciem
W celu zapewnienia optymalnego wchłaniania leku zaleca się, by przed podaniem leku Lincocin oraz
po jego podaniu nie przyjmować pokarmów przez 1−2 godziny.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Linkomycyna przenika przez łożysko.
Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania leku Lincocin w ciąży. Lek Lincocin można
stosować podczas ciąży tylko wówczas, gdy lekarz uzna, że jest to konieczne.
Linkomycyna przenika do mleka ludzkiego. Leku Lincocin nie należy stosować podczas karmienia
piersią.
Brak danych dotyczących wpływu leku Lincocin na płodność.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie badano wpływu leku Lincocin na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek Lincocin zawiera laktozę jednowodną oraz sód
Laktoza
Lek zawiera 605 mg laktozy jednowodnej na kapsułkę.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób)
• biegunka, nudności, wymioty
Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób)
• wysypka, pokrzywka
• zakażenie pochwy
Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 osób)
• świąd
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zakażenie bakterią Clostridium difficile
• pancytopenia (niedobór podstawowych rodzajów krwinek), agranulocytoza, niedokrwistość
aplastyczna, neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów objętochłonnych), leukopenia
(zmniejszenie liczby krwinek białych), plamica małopłytkowa
• reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, zespół choroby posurowiczej
• zatrzymanie krążenia i oddechua
• niedociśnienieb, zakrzepowe zapalenie żyłc
• zapalenie błony śluzowej przełykud, dolegliwości w obrębie jamy brzusznej
• żółtaczka, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
• toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, ostra uogólniona
osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry, rumień
wielopostaciowy
• jałowy ropień w miejscu podania infuzjie, stwardnienie w miejscu podaniae, ból w miejscu
podaniae, podrażnienie w miejscu podaniae
a. Raportowano rzadkie przypadki po zbyt szybkim podaniu dożylnym.
b. Po podaniu pozajelitowym, zwłaszcza po zbyt szybkim.
c. Zdarzenie zaraportowano po podaniu dożylnym.
d. Zdarzenie zaraportowano po podaniu doustnym.
e. Zdarzenia zaraportowano po podaniu domięśniowym.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na linkomycynę, klindamycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Reakcje z nadwrażliwości występowały u pacjentów nadwrażliwych na penicylinę. W razie wystąpienia
ciężkiej reakcji anafilaktycznej konieczne jest natychmiastowe leczenie doraźne z zastosowaniem adrenaliny,
tlenu i steroidów w postaci dożylnej. Jeśli to wskazane, należy udrożnić drogi oddechowe, ewentualnie
wykonać intubację.
Jeżeli w trakcie leczenia lub w ciągu kilku tygodni od jego zakończenia pojawi się biegunka, zwłaszcza
ciężka i uporczywa, należy natychmiast odstawić lek. Biegunka może być bowiem objawem
rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Ta choroba, będąca powikłaniem antybiotykoterapii, może mieć przebieg
zagrażający życiu. Natychmiast po ustaleniu rozpoznania rzekomobłoniastego zapalenia jelit należy wdrożyć
odpowiednie leczenie (podaje się doustnie metronidazol, a w ciężkich przypadkach − wankomycynę). Nie
należy podawać środków hamujących perystaltykę jelit ani innych działających zapierająco.
Stwierdzono, że przyczyną rzekomobłoniastego zapalenia jelit są enterotoksyny bakterii Clostridium difficile.
Rozpoznanie tej choroby opiera się przede wszystkim na objawach klinicznych. Można je potwierdzić
endoskopowo, bakteriologicznym badaniem kału oraz wykryciem enterotoksyn. U osób w podeszłym wieku
lub osłabionych rzekomobłoniaste zapalenie jelit może mieć ciężki przebieg. Możliwe są nawroty, pomimo
zastosowania właściwego leczenia.
Należy zachować ostrożność przepisując linkomycynę pacjentom z chorobami układu pokarmowego
w wywiadzie, zwłaszcza po przebytym zapaleniu jelita grubego.
Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne oraz ciężkie działania niepożądane dotyczące
skóry (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), ostra uogólniona osutka
krostkowa (ang. acute generalised exanthematous pustulosis, AGEP) oraz rumień wielopostaciowy
(ang. erythema multiforme, EM) zgłaszano u pacjentów stosujących leczenie linkomycyną. Jeśli wystąpi
reakcja anafilaktyczna lub ciężkie reakcje skórne (patrz punkt 4.8), należy przerwać stosowanie linkomycyny
i wdrożyć odpowiednie leczenie.
Biegunkę związaną z zakażeniem Clostridium difficile (ang. Clostridium difficile-associated diarrhea,
CDAD), o przebiegu od łagodnego po zapalenie jelita grubego zakończonego zgonem, zgłaszano
w przypadku stosowania prawie wszystkich produktów przeciwbakteryjnych, w tym linkomycyny. Leczenie
produktami przeciwbakteryjnymi zmienia prawidłową mikroflorę okrężnicy, co prowadzi do nadmiernej
proliferacji C. difficile.
Bakterie C. difficile wytwarzają toksyny A i B, które przyczyniają się do rozwoju CDAD. Szczepy C. difficile
wytwarzające hipertoksyny powodują zwiększoną zachorowalność i śmiertelność, ponieważ zakażenia tymi
szczepami mogą być oporne na leczenie przeciwbakteryjne i wymagać kolektomii. U wszystkich pacjentów,
u których po zastosowaniu antybiotykoterapii pojawiła się biegunka, należy rozważyć obecność zakażenia
C. difficile. Konieczne jest staranne zebranie wywiadu, ponieważ CDAD zgłaszano nawet po upływie ponad
dwóch miesięcy od podania produktów przeciwbakteryjnych.
Ponieważ linkomycyna nie przenika dostatecznie do płynu mózgowo-rdzeniowego, nie należy jej stosować
w leczeniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
Jeżeli leczenie linkomycyną trwa dłużej, należy kontrolować czynność wątroby i nerek.
Stosowanie antybiotyków, w tym linkomycyny, może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych
drobnoustrojów, zwłaszcza drożdżaków.
Linkomycyna ma właściwości blokujące płytkę nerwowo-mięśniową, co może nasilać działanie innych leków
o podobnym mechanizmie działania. Linkomycynę należy stosować ostrożnie u pacjentów, którym
jednocześnie podaje się leki blokujące połączenia nerwowo-mięśniowe.
Linkomycynę należy stosować ostrożnie u chorych z atopią.
Należy zachować ostrożność podając linkomycynę pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
i (lub) wątroby, z występującymi jednocześnie zaburzeniami metabolicznymi.
Podczas stosowania dużych dawek leku u tych pacjentów, należy kontrolować stężenie linkomycyny
w osoczu, gdyż okres półtrwania leku w osoczu może być od 2 do 3 razy dłuższy.
Linkomycyna może wpływać na wyniki badania aktywności fosfatazy zasadowej w osoczu krwi, powodując
ich zawyżenie.
Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Laktoza
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją
galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt uznaje się za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Linkomycyna może nasilać działanie leków blokujących połączenia nerwowo-mięśniowe.
Leki zawierające kaolin i pektynę hamują wchłanianie linkomycyny podanej doustnie. Podczas
jednoczesnego stosowania tych leków wchłanianie linkomycyny zmniejsza się o 90%, dlatego leki te należy
przyjmować co najmniej 2 godziny wcześniej lub 3 do 4 godzin później niż linkomycynę, aby uniknąć
interakcji.
Wykazano, że drobnoustroje oporne na klindamycynę są również oporne na linkomycynę (oporność
krzyżowa).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane pochodzące z badań klinicznych oraz raportów
spontanicznych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, określone według klasyfikacji układów
i narządów oraz częstości występowania. W każdej grupie częstości, działania niepożądane zostały
wymienione zgodnie ze zmniejszającym się stopniem ciężkości.
Niezbyt często: Zakażenia pochwy
Częstość nieznana: Rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zakażenie bakterią Clostridium difficile
Częstość nieznana: Pancytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, neutropenia, leukopenia, plamica małopłytkowa
Częstość nieznana: Reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, zespół choroby posurowiczej
Częstość nieznana: Zatrzymanie krążenia i oddechua
Częstość nieznana: Niedociśnienie tętniczeb, zakrzepowe zapalenie żyłc
zapalenie żył
4
Często: Biegunka, nudności, wymioty
Częstość nieznana: Zapalenie błony śluzowej przełykud, dolegliwości w obrębie jamy brzusznej
Częstość nieznana: Żółtaczka, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
Niezbyt często: Wysypka, pokrzywka
Rzadko: Świąd
Częstość nieznana: Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa- Johnsona, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy
Częstość nieznana: Jałowy ropień w miejscu podania infuzjie, stwardnienie w miejscu podaniae, ból w miejscu podaniae, podrażnienie w miejscu podaniae
a. Raportowano rzadkie przypadki po zbyt szybkim podaniu dożylnym. podania
b. Po podaniu pozajelitowym, zwłaszcza po zbyt szybkim.
c. Zdarzenie zaraportowano po podaniu dożylnym.
d. Zdarzenie zaraportowano po podaniu doustnym.
e. Zdarzenia zaraportowano po podaniu domięśniowym.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu
leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane
działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego.