Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Beznośnikowy Jodek-131I sodu 37-740 MBq/ml (roztwór do wstrzykiwań)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 28 dni (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Sodu węglan; Sodu wodorowęglan; Sodu tiosiarczan pięciowodny; Sodu chlorek; Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: pojemnik, fiolka
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- bezbarwny
Przezroczysty, bezbarwny roztwór. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument nie rozstrzyga (brak danych lub badań) źródło: „Brak danych.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
28 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Przemijające lub trwałe zapalenie ślinianek; Niedoczynność tarczycy; Popromienne uszkodzenie tkanek, obejmujące popromienne zapalenie tarczycy, ból wywołany napromieniowaniem
- niezbyt często: Zespół suchości; Białaczka
- rzadko: Zwężenie tchawicy
- częstość nieznana: Reakcje nadwrażliwości; Nudności; wymioty; Wrodzone zaburzenia czynności tarczycy; Supresja szpiku kostnego; znaczna trombocytopenia; erytrocytopenia; leukopenia; nabyte zwężenie kanalików łzowych; Oftalmopatia tarczycowa; Zaostrzenie nadczynności tarczycy; choroba Gravesa i Basedowa; niedoczynność przytarczyc; nadczynność przytarczyc; Rak żołądka, pęcherza moczowego i sutka; Nadwrażliwość; Upośledzenie płodności u mężczyzn i kobiet
- częstość niepodana w tekście: suchość jamy ustnej; popromienne zapalenie płuc; zwłóknienie płuc; miejscowego obrzęku mózgu; nasilenia istniejącego obrzęku mózgu
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli: „Dorośli: • Leczenie nadczynności tarczycy i wola obojętnego”
Dzieci
„Dzieci: Podanie jodu promieniotwórczego u dzieci należy starannie rozważyć, biorąc pod uwagę wskazania kliniczne i ocenę stosunku korzyści do ryzyka w tej grupie pacjentów. Aktywność terapeutyczną oblicza się w sposób podobny do stosowanego u osób dorosłych, można jednak rozważyć modyfikację dawki w zależności od wagi i (lub) wieku dziecka.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża
„Ciąża Podanie jodku [131I] sodu jest przeciwwskazane w przypadku potwierdzonej lub podejrzewanej ciąży lub gdy nie można jej wykluczyć (dawka pochłonięta promieniowania jonizującego, absorbowana przez macicę, wynosi 11-511 mGy, a gruczoł tarczowy płodu w drugim i trzecim trymestrze ciąży intensywnie gromadzi jod). W przypadku rozpoznania zróżnicowanego raka tarczycy w okresie ciąży, leczenie jodem -131 powinno być odroczone do jej zakończenia.”
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Przed podaniem radiofarmaceutyku kobiecie karmiącej piersią należy rozważyć możliwość odroczenia podania izotopu promieniotwórczego do chwili zakończenia przez matkę karmienia piersią i wybrać najkorzystniejszy sposób postępowania. W przypadku konieczności zastosowania jodku [131I] sodu u kobiety karmiącej, należy zakończyć karmienie piersią.”
- Płodność: „Płodność Leczenie jodem promieniotwórczym raka tarczycy może prowadzić do upośledzenia płodności u mężczyzn i kobiet. 5/13”
źródło: ChPL, pkt 4.6
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem Jodku sodu Na131I, roztworu do wstrzykiwań
Kiedy nie stosować Jodku sodu Na131I, roztworu do wstrzykiwań
Leku Jodek sodu Na131I roztwór do wstrzykiwań nie wolno stosować:
• jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na substancję czynną lub którykolwiek z
pozostałych składników leku.
• u kobiet w potwierdzonej lub podejrzewanej ciąży (lub gdy ciąża nie została wykluczona),
• u kobiet karmiących piersią,
Leku Jodek sodu Na131I roztwór do wstrzykiwań nie należy stosować:
• w diagnostyce u dzieci poniżej 10 roku życia,
• w badaniu scyntygraficznym tarczycy, z wyjątkiem przypadków raka tarczycy lub jeśli jod -
123 lub technet – 99m nie są dostępne.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Ze względu na ryzyko skażeń promieniotwórczych należy zachować ostrożność podczas leczenia
jodem promieniotwórczym u osób:
• mogących nie podporządkować się zaleceniom personelu medycznego,
• z nietrzymaniem moczu.
Niektórzy pacjenci otrzymujący duże aktywności izotopu jodu-131 muszą być hospitalizowani z
uwagi na konieczność przestrzegania przepisów ochrony radiologicznej.
Podawanie leków zawierających izotopy promieniotwórcze stwarza w stosunku do innych osób ryzyko
narażenia na zewnętrzne promieniowanie jonizujące lub skażenie spowodowane plamami moczu,
wymiocin itp. Z tego powodu należy zachować podstawowe zasady higieny.
W celu zmniejszenia dawki promieniowania pochłoniętego przez pęcherz moczowy zaleca się po
podaniu leku picie nieco większej niż przeciętnie ilości płynów (ok. 1 – 1,5 litra na dobę więcej) i
częstsze opróżnianie pęcherza moczowego.
Obserwowano występowanie małego stężenia sodu we krwi u pacjentów w podeszłym wieku po
zabiegu usunięcia tarczycy. Wystąpienie tego zjawiska jest najbardziej prawdopodobne u kobiet i u
pacjentów stosujących leki zwiększające wydalanie wody i sodu z moczem (leki moczopędne, takie
jak hydrochlorotiazyd). Jeśli pacjent należy do którejś z powyżej opisanych grup, lekarz może zalecić
wykonywanie regularnych badań krwi w celu oznaczenia stężenia elektrolitów (np. sodu) we krwi.
Przed podaniem Jodku sodu Na131I, roztworu do wstrzykiwań lekarz może zalecić:
• dietę ubogą w jod (szczególnie należy ograniczyć spożycie produktów pochodzenia
morskiego),
• unikanie leków zawierających jod (np. witamin z dodatkiem jodu, niektórych środków
odkażających, niektórych leków przeciwko zaćmie soczewki oka, niektórych leków
wykrztuśnych, leków zawierających amiodaron, niektórych środków kontrastowych
stosowanych w badaniach radiologicznych),
• czasowe odstawienie naturalnych bądź syntetycznych hormonów tarczycy, aby zwiększyć
wychwyt jodu przez tkankę tarczycy,
• czasowe odstawienie leków przeciwtarczycowych np. zawierających tiamazol lub
propyltiouracyl
Jodek sodu Na131I, roztwór do wstrzykiwań a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi specjaliście medycyny nuklearnej o wszystkich lekach przyjmowanych
obecnie lub ostatnio, również tych, które wydawane są bez recepty, a także o lekach, które pacjent
planuje przyjmować.
Wiele substancji wchodzi w różnego rodzaju interakcje z jodkami. Wpływają one na mechanizmy
wiązania jodków z białkami, ich zachowanie w organizmie lub modyfikują skutki działania jodu
promieniotwórczego. Oznacza to konieczność zapoznania się przez lekarza ze wszystkimi
przyjmowanymi przez chorego lekami i podjęcia decyzji o ewentualnym odstawieniu niektórych
leków przed podaniem jodku [131I] sodu.
Jodek sodu Na131I, roztwór do wstrzykiwań z jedzeniem i piciem
Przed podaniem jodku [131I] sodu lekarz może zalecić dietę ubogą w jod, co powoduje zwiększenie
jego wychwytu przez tkankę tarczycy.
Ciąża i karmienie piersią
Jodku sodu Na131I, roztworu do wstrzykiwań nie wolno stosować u kobiet w ciąży i karmiących
piersią.
Przed przyjęciem leku należy poinformować lekarza specjalistę medycyny nuklearnej jeśli:
- u kobiety istnieje podejrzenie ciąży,
- nie wystąpiła miesiączka w przewidywanym terminie,
- kobieta karmi piersią.
W przypadku wątpliwości, konieczna jest konsultacja z lekarzem specjalistą w dziedzinie medycyny
nuklearnej, nadzorującym przebieg badania.
Jeśli pacjentka jest w ciąży ważne jest, aby poinformować o tym lekarza.
W przypadku obu płci zaleca się stosowanie antykoncepcji przez co najmniej 4 miesiące po leczeniu z
użyciem jodku [131I] sodu . Lekarz może również rozważyć zalecenie antykoncepcji przez podobny
okres czasu po podaniu większych aktywności jodku [131I] sodu w celach diagnostycznych u
pacjentów z rakiem zróżnicowanym tarczycy.
W przypadku konieczności zastosowania jodku [131I] sodu u kobiety karmiącej, należy zakończyć
karmienie piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Brak danych.
Jodek sodu Na131I, roztwór do wstrzykiwań zawiera sód
Lek zawiera od 1,2 do 1,3 mg sodu w jednym mililitrze. Należy wziąć to pod uwagę w przypadku
pacjentów będących na diecie niskosodowej.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane po podaniu Jodku sodu Na131I w celach diagnostycznych opisywano w
pojedynczych przypadkach (dokładna częstość jest niemożliwa do oszacowania na podstawie
dostępnych danych). Możliwe działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, nudności i wymioty.
Narażenie na promieniowanie jonizujące może prowadzić do zwiększonej zachorowalności na
nowotwory, bądź też prowadzić do powstania wad dziedzicznych. Obecnie dostępne dane wskazują
jednak na małe ryzyko wystąpienia tego rodzaju działań niepożądanych w przypadku badań
diagnostycznych w medycynie nuklearnej.
Działania niepożądane po dawkach terapeutycznych:
Wczesne następstwa
Do wczesnych działań niepożądanych występujących bardzo często (obserwowanych więcej niż u 1
pacjenta na 10) w pierwszych godzinach lub dniach po podaniu leku (szczególnie w dużej dawce)
zaliczamy: popromienne zapalenie tarczycy (objawiające się dyskomfortem, rzadziej silniejszym
bólem szyi; obrzękiem na szyi), popromienne zapalenie ślinianek (objawiające się zwykle ich
obrzękiem, dyskomfortem, rzadziej silniejszym bólem w okolicy ślinianek), suchość jamy ustnej,
nudności, rzadziej wymioty, zwężenie tchawicy.
U pacjentów leczonych z powodu przerzutów raka tarczycy do płuc (zwykle wielokrotnie, dużymi
aktywnościami jodu-131) wystąpić może popromienne zapalenie lub zwłóknienie płuc.
Należy uwzględnić możliwość wystąpienia miejscowego obrzęku mózgu i (lub) nasilenia istniejącego
obrzęku mózgu u pacjentów z przerzutami raka tarczycy do ośrodkowego układu nerwowego.
Późne następstwa
Bardzo częstym (obserwowanym więcej niż u 1 pacjenta na 10) późnym następstwem leczenia
jodkiem [131I] sodu łagodnych chorób tarczycy jest jej niedoczynność, wymagająca wyrównania za
pomocą hormonów tarczycy.
Wszystkie poniżej wymienione działania niepożądane występują z nieznaną częstością, niemożliwą do
oszacowania na podstawie dostępnych danych.
U części pacjentów po podaniu jodu promieniotwórczego dochodzi do wzrostu stężenia hormonów
tarczycy we krwi (zwykle 7 – 10 dni po leczeniu). U pacjentów ze słabo wyrównaną czynnością
tarczycy może to doprowadzić do wystąpienia objawów nadczynności tarczycy (podobnych jak na
początku choroby tarczycy), w skrajnych przypadkach może dojść do zagrażającego życiu przełomu
tarczycowego. U niewielkiego odsetka pacjentów z wolem guzkowym podanie jodu -131 może
wywołać objawy choroby Gravesa i Basedowa.
Późnym następstwem jest też wystąpienie odwracalnego lub, w bardzo rzadkich przypadkach (u osób
leczonych dużymi dawkami jodu-131), nieodwracalnego upośledzenia czynności szpiku kostnego.
Objawiać się ono może zmniejszeniem ilości płytek krwi i (lub) białych ciałek krwi, rzadziej
czerwonych ciałek krwi.
Rzadkim następstwem leczenia za pomocą jodu-131 u pacjentów z chorobą Gravesa i Basedowa
(szczególnie osób palących tytoń) może być nasilenie się lub pojawienie wytrzeszczu oczu
(oftalmopatii tarczycowej). Podobnie rzadko, u pacjentów leczonych jodem-131 z powodu guzków
tarczycy, występuje zapalenie tarczycy na tle immunologicznym, zwykle przemijające, lecz mogące
się objawiać nadczynnością tarczycy wymagającą leczenia.
Leczenie raka tarczycy za pomocą jodku [131I] sodu może być przyczyną przemijającego (wyjątkowo
trwałego) upośledzenia płodności u kobiet i mężczyzn.
W wyniku podania jodku [131I] sodu może dojść do trwałego uszkodzenia ślinianek z suchością w
jamie ustnej, zaburzeniami smaku i węchu (częściej po kilkukrotnym podaniu jodu-131), rzadziej
występuje trwałe upośledzenie wydzielania łez (zespół suchego oka), bądź ich odpływu ze spojówki
oka (w wyniku zwężenia kanalików łzowych).
U niewielkiej liczby pacjentów po leczeniu jodem-131 wystąpiły zaburzenia czynności przytarczyc –
ich nadczynność lub niedoczynność.
Narażenie na promieniowanie jonizujące może prowadzić do zwiększonej zachorowalności na
nowotwory (w przypadku stosowania wysokich aktywności izotopów promieniotwórczych), bądź też
prowadzić do powstania wad dziedzicznych. Dane epidemiologiczne wskazują na wzrost częstości
występowania nowotworów żołądka, pęcherza moczowego, sutka oraz białaczek u osób poddanych
leczeniu z użyciem dużych aktywności jodku [131I] sodu.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301,
faks: + 48 22 49 21 309,
e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Produktu leczniczego Jodek sodu Na131I roztwór do wstrzykiwań, nie wolno stosować:
• U osób z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1,
2/13
• U kobiet w potwierdzonej lub podejrzewanej ciąży (lub gdy ciąża nie została wykluczona),
• U kobiet karmiących piersią,
Produktu leczniczego Jodek sodu Na131I roztwór do wstrzykiwań nie należy stosować:
• W diagnostyce u dzieci poniżej 10 roku życia,
• W badaniu scyntygraficznym tarczycy, z wyjątkiem przypadków raka tarczycy lub jeśli jod - 123
lub technet – 99m nie są dostępne.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Uzasadnienie indywidualnych korzyści i (lub) ryzyka
W przypadku każdego pacjenta, ekspozycja na promieniowanie jonizujące musi być uzasadniona
spodziewaną korzyścią wynikającą z zastosowania radiofarmaceutyku. Podana aktywność powinna
być w każdym przypadku tak niska, jak tylko to możliwe, pozwalając jednocześnie na uzyskanie
zamierzonego efektu diagnostycznego lub terapeutycznego.
Ryzyko reakcji nadwrażliwości (w tym anafilaktycznych i anafilaktoidalnych) jest po podaniu
jodku [131I] sodu bardzo małe. Należy jednak mieć je na uwadze i posiadać możliwość szybkiej
interwencji w takich przypadkach.
Podanie tego produktu leczniczego u większości pacjentów powoduje pochłonięcie stosunkowo dużej
dawki promieniowania jonizującego, jednak nie ma doniesień o zwiększonej częstości występowania
raka, białaczki lub mutacji u osób leczonych za pomocą jodu-131 z powodu łagodnych schorzeń
tarczycy. U pacjentów leczonych jodem-131 z powodu raka tarczycy ryzyko wtórnych nowotworów
jest nieco zwiększone w porównaniu z osobami chorymi na raka tarczycy, u których nie zastosowano
jodu-131.
Brak doniesień o zwiększonej częstości występowania nowotworów, białaczki lub mutacji u osób,
które otrzymały diagnostyczne aktywności jodku [131I] sodu.
Podawanie dużych aktywności jodu-131 może powodować zapalenie gruczołów ślinowych. Brak
przekonywujących dowodów, aby stymulacja wydzielania śliny zapobiegała temu działaniu
niepożądanemu. U pacjentów z aktywną oftalmopatią tarczycową (szczególnie u palaczy tytoniu)
podanie jodu-131 może nasilić oftalmopatię – w tych przypadkach należy rozważyć włączenie
sterydoterapii w okresie leczenia jodem-131 lub alternatywne sposoby leczenia nadczynności
tarczycy.
Ze względu na ryzyko skażeń należy zachować ostrożność podczas leczenia jodem
promieniotwórczym u osób:
• mogących nie podporządkować się zaleceniom personelu medycznego,
• z nietrzymaniem moczu.
Niewydolność nerek
Należy zwrócić szczególną uwagę na chorych z niewydolnością nerek. U chorych tych należy dobrać
właściwą aktywność jodu-131, uwzględniając ograniczoną zdolność jego wydalania.
Hiponatremia
Po zastosowaniu leczenia jodkiem sodu [131I] u pacjentów w podeszłym wieku, poddanych zabiegowi
całkowitego wycięcia tarczycy, notowano występowanie ciężkich objawów hiponatremii. Do
czynników ryzyka należą: podeszły wiek, płeć żeńska, zastosowanie diuteryków tiazydowych oraz
hiponatremia występująca na początku leczenia jodkiem sodu [131I]. U pacjentów tych należy
rozważyć regularne oznaczanie stężenia elektrolitów w surowicy.
3/13
Ciąża
Ciąża, patrz punkt 4.6.
Dzieci i młodzież
Stosowanie u dzieci, patrz punkt 4.2
W terapii dzieci i osób młodych należy wziąć pod uwagę większą wrażliwość ich tkanek na
promieniowanie jonizujące i większą przewidywaną długość życia. Czynniki te należy uwzględnić
przy wyborze leczenia, rozważając również inne możliwości terapeutyczne.
Przygotowanie pacjenta
Przed leczeniem jodkiem [131I] sodu chory powinien stosować dietę ubogą w jod, co może powodować
zwiększenie jego wychwytu przez tarczycę.
Przed rozpoczęciem leczenia raka tarczycy jodkiem [131I] sodu, można czasowo odstawić leczenie
hormonami tarczycy, w celu zwiększenia wychwytu [131I] przez tkankę nowotworową. W tym samym
celu możliwe jest również podanie produktu rekombinowanej ludzkiej tyreotropiny (rhTSH).
Podobnie, w okresie leczenia nadczynności tarczycy za pomocą jodku [131I] sodu, zaleca się
przerwanie podawania produktów leczniczych o działaniu tyreostatycznym.
Po podaniu produktu leczniczego
Niektórzy pacjenci otrzymujący aktywności terapeutyczne jodu -131 muszą być hospitalizowani z
uwagi na konieczność przestrzegania zasad ochrony radiologicznej. Konieczność hospitalizacji
regulowana jest przez przepisy prawa krajowego.
W przypadku podawania dużych dawek produktu leczniczego np. celem leczenia raka tarczycy,
ryzyko napromieniowania pęcherza moczowego może być zmniejszone poprzez przyjmowanie przez
pacjenta większych ilości płynów i częste opróżnianie pęcherza moczowego.
W przypadku obu płci zaleca się stosowanie antykoncepcji przez co najmniej 4 miesiące po leczeniu
za pomocą jodku [131I] sodu.
Po podaniu jodku [131I] sodu zaleca się unikanie bliskiego kontaktu z innymi ludźmi, a szczególnie
małymi dziećmi i kobietami w ciąży przez okres czasu określony w odpowiednich przepisach.
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy zawiera od 1,2 do 1,3 mg sodu w jednym mililitrze. Należy wziąć to pod uwagę w
przypadku pacjentów będących na diecie niskosodowej.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Wiele substancji wchodzi w różnego rodzaju interakcje z jodkami. Wpływają one na mechanizmy
wiązania jodków z białkami, ich farmakokinetykę lub modyfikują skutki działania jodu
promieniotwórczego. Oznacza to konieczność zapoznania się ze wszystkimi przyjmowanymi przez
chorego produktami leczniczymi i podjęcia decyzji o ewentualnym wstrzymaniu wybranej
farmakoterapii przed podaniem jodku [131I] sodu.
W tabeli poniżej podano czas, na jaki należy wstrzymać podawanie niektórych substancji:
Substancja czynna Okres na jaki należy wstrzymać podawanie
wymienionej substancji, przed podaniem jodku
sodu [131I]
Produkty lecznicze blokujące czynność tarczycy
np. karbimazol, metimazol, propylouracyl,
nadchlorany
2 - 5 dni przed rozpoczęciem badania lub leczenia
Salicylany (duże dawki), glikokortykosteroidy, 1 tydzień
4/13
nitroprusydek sodu, nitraty, sulfobromoftaleina,
doustne przeciwzakrzepowe produkty lecznicze,
produkty lecznicze przeciwhistaminowe,
przeciwpasożytnicze, penicyliny, sulfonamidy,
tolbutamid, tiocyjanki, tiopental
Fenylobutazon 1 - 2 tygodnie
Produkty lecznicze wykrztuśne i witaminy
zawierające jod
4 tygodnie
Liotyronina 2 tygodnie
Lewotyroksyna 4 tygodnie
Amiodaron 3 - 6 miesięcy
Produkty do stosowania miejscowego zawierające
związki jodu
1 - 9 miesięcy
Środki kontrastowe rozpuszczalne w wodzie 1 – 2 miesiące
Nierozpuszczalne w wodzie środki kontrastowe 3 - 6 miesięcy
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Narażenie na promieniowanie jonizujące w przypadku każdego pacjenta musi być uzasadnione
korzyścią wynikającą z zastosowania radiofarmaceutyku.
Częstości występowania działań niepożądanych po podaniu produktu leczniczego, przedstawione w
tabeli poniżej, są definiowane następująco:
Bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10
000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
Działania niepożądane po dawkach diagnostycznych:
Zaburzenia układu immunologicznego:
Częstość nieznana Reakcje nadwrażliwości
Zaburzenia żołądka i jelit:
Częstość nieznana Nudności, wymioty
Wady wrodzone, choroby rodzinne i
genetyczne:
Częstość nieznana Wrodzone zaburzenia czynności tarczycy
Narażenie na promieniowanie jonizujące jest związane z ryzykiem wywołania chorób
nowotworowych i wad wrodzonych. Obecnie dostępne dane wskazują na małe prawdopodobieństwo
wystąpienia tego rodzaju działań niepożądanych w przypadku badań diagnostycznych w medycynie
nuklearnej.
Działania niepożądane po dawkach terapeutycznych:
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Częstość nieznana Supresja szpiku kostnego, w tym znaczna
trombocytopenia, erytrocytopenia i (lub)
leukopenia.
Zaburzenia oka
Niezbyt często
Częstość nieznana
Zespół suchości, nabyte zwężenie kanalików
łzowych
Oftalmopatia tarczycowa
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często
Rzadko
Przemijające lub trwałe zapalenie ślinianek, w
tym suchość jamy ustnej, nudności,
Wymioty
6/13
Zaburzenia endokrynologiczne
Bardzo często
Częstość nieznana
Niedoczynność tarczycy
Zaostrzenie nadczynności tarczycy, choroba
Gravesa i Basedowa, niedoczynność
przytarczyc, nadczynność przytarczyc
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone
(w tym torbiele i polipy)
Niezbyt często
Częstość nieznana
Białaczka,
Rak żołądka, pęcherza moczowego i sutka
Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość nieznana Nadwrażliwość
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Częstość nieznana Upośledzenie płodności u mężczyzn i kobiet
Wady wrodzone, choroby rodzinne i
genetyczne
Częstość nieznana Wrodzone zaburzenia czynności tarczycy
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Bardzo często
Rzadko
Popromienne uszkodzenie tkanek, obejmujące
popromienne zapalenie tarczycy, ból
wywołany napromieniowaniem,
Zwężenie tchawicy
Wczesne następstwa
Opisywano wystąpienie popromiennego zapalenia płuc i zwłóknienia płuc u pacjentów z przerzutami
raka tarczycy do płuc.
Należy uwzględnić możliwość wystąpienia miejscowego obrzęku mózgu i (lub) nasilenia istniejącego
obrzęku mózgu u pacjentów z przerzutami raka tarczycy do ośrodkowego układu nerwowego.
Późne następstwa
Jako późne następstwo po leczeniu nadczynności tarczycy jodem -131 może wystąpić niedoczynność
tarczycy. Może ona wystąpić w okresie tygodni lub lat po leczeniu, co wymaga odpowiedniej kontroli
czynności tarczycy i ewentualnie substytucji hormonalnej. Niedoczynność tarczycy z reguły nie
występuje do 6 – 12 tygodni po leczeniu.
Z opóźnieniem kilku miesięcy do 2 lat po leczeniu jodem promieniotwórczym mogą wystąpić
zaburzenia czynności gruczołów ślinowych i (lub) łzowych z towarzyszącym zespołem suchości. W
wyniku upośledzenia drożności dróg łzowych może dojść również do nadmiernego łzawienia,
zazwyczaj w okresie 3 – 16 miesięcy po leczeniu jodem promieniotwórczym. W literaturze opisano
ujawnienie się raka ślinianek w następstwie wywołanego przez jod promieniotwórczy zapalenia
gruczołów ślinowych.
Późnym następstwem jest też wystąpienie odwracalnej lub, w bardzo rzadkich przypadkach,
nieodwracalnej supresji szpiku kostnego, z izolowaną trombocytopenią lub erytrocytopenią.
Powikłania te, które mogą być śmiertelne, występują z większym prawdopodobieństwem po podaniu
pojedynczej dawki o aktywności przekraczającej 5000 MBq lub dawek wielokrotnych w odstępach
krótszych niż 6 miesięcy.
Leczenie jodem promieniotwórczym raka tarczycy może prowadzić do upośledzenia płodności u
mężczyzn i kobiet. Udokumentowano zależne od dawki, przemijające upośledzenie spermatogenezy
po aktywnościach przekraczających 1850 MBq. Klinicznie istotne działania niepożądane obejmujące
7/13
oligospermię i azoospermię oraz zwiększenie stężenia FSH opisano po zastosowaniu ponad 3700 MBq
jodu-131.
Dawki promieniowania jonizującego otrzymywane w trakcie terapii jodem-131, mogą powodować
częstsze występowanie nowotworów i mutacji. We wszystkich przypadkach konieczne jest
upewnienie się, że ryzyko związane z promieniowaniem jest mniejsze niż ryzyko związane z chorobą.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań nie-
pożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania pro-
duktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309,
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.