Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Hytrin
Kiedy nie stosować leku Hytrin
− jeśli pacjent ma uczulenie na terazosyny chlorowodorek, jego analogi lub którykolwiek
z pozostałych składników leku Hytrin (wymienionych w punkcie 6);
− jeśli pacjent ma uczulenie na jakiegokolwiek innego antagonistę receptorów alfa-
adrenergicznych, na przykład alfuzosynę, doksazosynę;
− jeśli występuje lub występowało omdlenie w czasie oddawania moczu lub tuż po.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Hytrin należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
- Omdlenie i efekt „pierwszej dawki"
Hytrin może spowodować znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, zwłaszcza hipotensję
ortostatyczną (nagły spadek ciśnienia tętniczego krwi po zmianie pozycji z leżącej na stojącą)
i omdlenie związane z przyjęciem pierwszej dawki lub kilku pierwszych dawek. Podobne działanie
może wystąpić w przypadku przerwania leczenia lub pominięcia kilku dawek leku, a następnie
wznowienia terapii.
W celu zmniejszenia prawdopodobieństwa wystąpienia omdlenia lub ciężkiego niedociśnienia
tętniczego leczenie należy zawsze rozpoczynać od dawki 1 mg terazosyny innych firm, podawanej
wieczorem, po udaniu się na spoczynek nocny. Tabletki zawierające 2 mg, 5 mg lub 10 mg terazosyny
nie są wskazane w początkowym okresie leczenia. Dawkę należy zwiększać stopniowo, zgodnie
z zaleceniami podanymi w punkcie 3.
Pacjenta należy ostrzec, aby unikał sytuacji grożących urazem w przypadku wystąpienia omdlenia
w początkowym okresie leczenia. W przypadku omdlenia pacjenta należy położyć, a w razie potrzeby
lekarz zastosuje leczenie podtrzymujące.
Nie należy stosować leku Hytrin u pacjentów zgłaszających omdlenia w czasie oddawania moczu.
- Operacja zaćmy
Przed operacją zaćmy należy omówić z lekarzem przyjmowanie leku Hytrin, aby okulista mógł
przygotować się do modyfikacji techniki chirurgicznej.
- Zaburzenia czynności wątroby
Hytrin należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Jeżeli mają być przeprowadzone badania laboratoryjne, należy poinformować lekarza o przyjmowaniu
leku Hytrin, ponieważ lek może zakłócać wyniki niektórych testów.
Jeżeli pacjent przyjmuje inne leki, należy przeczytać również punkt „Hytrin a inne leki”.
Pacjenci w podeszłym wieku
Dawka leku stosowana u pacjentów w podeszłym wieku powinna być jak najmniejsza, a zwiększenie
dawki powinno następować pod ścisłą obserwacją lekarza.
Dzieci i młodzież
Nie badano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku u dzieci. Nie należy stosować leku Hytrin
u dzieci.
Hytrin a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Może okazać się konieczne
zmniejszenie i ponowne dostosowanie dawki terazosyny.
Jeżeli pacjent przyjmuje inne leki obniżające ciśnienie krwi, na przykład kaptopryl, lizynopryl, leki
tiazydowe i antagoniści wapnia (amlodypina, diltiazem).
Jeżeli pacjent przyjmuje takie leki jak labetalol i karwedilol w związku z leczeniem dławicy
piersiowej lub nieprawidłowego rytmu serca.
Jeżeli lek Hytrin jest stosowany wraz z inhibitorami fosfodiesterazy typu 5, na przykład syldenafilem,
tadalafilem i wardenafilem [leki te są stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji (impotencji)
i przewlekłej niewydolności serca], może nastąpić znaczny spadek ciśnienia tętniczego krwi. Jednak
aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia tych objawów, należy przyjmować stałą dawkę
dobową leków alfa-adrenolitycznych, a leki stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji należy
przyjmować cztery godziny później.
W celu ograniczenia ryzyka wystąpienia hipotensji ortostatycznej przed rozpoczęciem stosowania
inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 pacjent powinien najpierw mieć ustaloną regularną dawkę leku
Hytrin.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Lek można stosować u kobiet w ciąży i karmiących piersią wyłącznie wtedy, gdy w opinii lekarza
spodziewane korzyści dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla płodu.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy terazosyny chlorowodorek przenika do mleka kobiecego. Ponieważ wiele leków
przenika do mleka, należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Hytrin u kobiet karmiących
piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Hytrin wywiera duży wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą
wystąpić zawroty głowy, uczucie pustki w głowie lub ospałość, szczególnie po rozpoczęciu leczenia,
zmianie dawki lub powtórnym rozpoczęciu leczenia. Należy zachować ostrożność w czasie
prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych.
Należy unikać prowadzenia pojazdów, wykonywania niebezpiecznych prac oraz obsługiwania
maszyn, o ile nie wykazano, że lek nie wpływa na zdolności fizyczne i psychiczne pacjenta.
Hytrin zawiera laktozę
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ważne informacje dotyczące sodu
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Omdlenie i efekt „pierwszej dawki"
Terazosyna, podobnie jak inne leki α1-adrenolityczne, może spowodować znaczne obniżenie ciśnienia
tętniczego krwi, zwłaszcza hipotensję ortostatyczną i omdlenie związane z przyjęciem pierwszej
dawki lub kilku pierwszych dawek produktu leczniczego. Podobne działanie możne wystąpić
w przypadku przerwania leczenia lub pominięcia kilku dawek produktu leczniczego, a następnie
wznowienia terapii. Informowano również o omdleniach podczas stosowania innych leków
α1-adrenolitycznych, w związku z szybkim zwiększaniem dawki lub wprowadzeniem innego leku
hipotensyjnego. Uważa się, że omdlenie spowodowane jest nasilonym ortostatycznym obniżeniem
ciśnienia tętniczego, choć niekiedy omdlenie poprzedzał napad ciężkiej tachykardii nadkomorowej
z częstością akcji serca od 120 do 160 uderzeń na minutę.
W celu zmniejszenia prawdopodobieństwa wystąpienia omdlenia lub ciężkiego niedociśnienia
tętniczego leczenie należy zawsze rozpoczynać od dawki 1 mg terazosyny innych firm, podawanej
wieczorem po udaniu się na spoczynek nocny (patrz punkt 4.2). Tabletki 2 mg, 5 mg lub 10 mg nie są
wskazane w początkowym okresie leczenia. Dawkę należy zwiększać powoli, zgodnie z zaleceniami
podanymi w punkcie 4.2. Należy zachować ostrożność, gdy rozpoczyna się podawanie dodatkowych
leków hipotensyjnych.
Pacjenta należy ostrzec, aby unikał sytuacji grożących urazem w przypadku wystąpienia omdlenia
w początkowym okresie leczenia.
W badaniach klinicznych dawki wielokrotnej z udziałem prawie 2000 pacjentów z nadciśnieniem
tętniczym omdlenie zgłaszano u około 1% pacjentów. W żadnym przypadku nie było ono ciężkie lub
długotrwałe i nie zawsze występowało w początkowym okresie leczenia. W badaniach klinicznych
z udziałem około 1200 pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego częstość występowania
omdleń wynosiła 0,7%.
W przypadku omdlenia pacjenta należy położyć i w razie potrzeby zastosować leczenie
podtrzymujące. Istnieją dowody potwierdzające, że nawet podczas długookresowego stosowania
ortostatyczny efekt działania terazosyny jest bardziej nasilony wkrótce po przyjęciu dawki.
Środki ostrożności
Ogólne
Niedociśnienie ortostatyczne
Chociaż omdlenie jest najcięższym efektem działania terazosyny, wywołanym przez ortostatyczne
obniżenie ciśnienia krwi (patrz punkt 4.4), częściej występują inne objawy obniżonego ciśnienia
tętniczego, takie jak zawroty głowy o różnym nasileniu oraz kołatanie serca. Pacjenci wykonujący
zawody, w których dolegliwości te mogą powodować trudności lub zagrożenie, powinni zachować
szczególną ostrożność podczas leczenia.
Informacja dla pacjentów
Pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia omdleń i objawów ortostatycznego
obniżenia ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia. Powinni oni unikać
prowadzenia pojazdów lub wykonywania stwarzających zagrożenie prac po przyjęciu pierwszej
dawki, po zwiększeniu dawki oraz w czasie wznowienia leczenia po jego uprzednim przerwaniu.
Pacjentów należy ostrzec, aby unikali sytuacji grożących urazem w przypadku wystąpienia omdlenia
w początkowym okresie leczenia terazosyną. Należy im również doradzić, by siadali lub kładli się
w razie wystąpienia objawów obniżonego ciśnienia tętniczego, choć objawy te nie zawsze mają
charakter ortostatyczny. Muszą też zachować ostrożność podnosząc się z pozycji siedzącej lub leżącej.
Jeśli zawroty głowy o różnym nasileniu lub kołatanie serca są szczególnie uciążliwe, należy
poinformować o tym lekarza, który rozważy odpowiednie dostosowanie dawki.
Pacjentów należy również poinformować, że w czasie stosowania produktu leczniczego mogą
odczuwać senność lub ospałość, co wymaga zachowania ostrożności przez osoby, które prowadzą
pojazdy lub obsługują urządzenia mechaniczne.
Inhibitory PDE-5
Jednoczesne stosowanie inhibitorów fosfodiestrazy-5 (PDE-5) (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil)
i produktu leczniczego Hytrin może u niektórych pacjentów prowadzić do wystąpienia objawowego
niedociśnienia. W celu zmniejszenia prawdopodobieństwa wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego
przed rozpoczęciem stosowania inhibitorów fosfodiestrazy-5 (PDE-5) pacjent powinien mieć ustaloną
regularną dawkę dobową leków α1-adrenolitycznych.
Operacja zaćmy
Obserwowano śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki podczas operacji zaćmy u niektórych
pacjentów leczonych w tym czasie lub w przeszłości lekami α1-adrenolitycznymi. Ten wariant zespołu
małej źrenicy charakteryzuje się wiotką tęczówką, która uwypukla się w odpowiedzi na prąd
śródoperacyjnej irygacji, postępującym śródoperacyjnym zwężeniem źrenicy pomimo
przedoperacyjnego rozszerzenia standardowymi lekami oraz możliwością wypadnięcia tęczówki,
uniemożliwiając w ten sposób poprowadzenie cięć stosowanych w fakoemulsyfikacji. Chirurg okulista
operujący pacjenta powinien być przygotowany na konieczność modyfikacji techniki chirurgicznej,
takiej jak wykorzystanie retraktorów do tęczówki, pierścieni napinających i rozszerzających tęczówkę
lub substancji lepkoelastycznych. Nie wydaje się, aby zaprzestanie stosowania leków
α1-adrenolitycznych przed operacją zaćmy mogło przynieść jakieś korzyści.
Badania laboratoryjne
W kontrolowanych badaniach klinicznych obserwowano niewielkie, ale statystycznie istotne
obniżenie wartości hematokrytu, stężenia hemoglobiny, liczby białych krwinek, stężenia białka
całkowitego i albumin. Wyniki te wskazują na możliwość wystąpienia hemodylucji. Leczenie
terazosyną przez okres do 24 miesięcy nie wpływało istotnie na poziom swoistego antygenu
sterczowego (PSA).
Stosowanie u dzieci
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci.
Zaburzenia czynności wątroby
Ponieważ terazosyna jest metabolizowana w wątrobie, należy stosować ją ostrożnie u pacjentów
z zaburzeniami czynności wątroby.
Zaleca się ostrożność podczas podawania terazosyny w skojarzeniu z lekami, które mogą wpływać na
metabolizm wątrobowy.
Zaburzenia czynności nerek
Badania farmakokinetyczne wykazały, że pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie wymagają
dostosowania zalecanej dawki. Nie wykazano działania terazosyny nasilającego zaburzenia czynności
nerek.
Jeżeli podawanie zostanie przerwane na okres dłuższy niż kilka dni, leczenie należy wznowić
zaczynając od wstępnego okresu dostosowania dawki.
Ważne informacje dotyczące substancji pomocniczej – laktozy i sód
Produkt leczniczy zawiera laktozę i dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Łagodny rozrost gruczołu krokowego
Każde z wybranych zdarzeń niepożądanych w tabeli 1 spełnia jedno lub więcej następujących
kryteriów: 1) częstość występowania ≥ 5% lub znaczenie kliniczne w badaniach klinicznych
stosowania terazosyny w nadciśnieniu tętniczym; 2) częstość występowania ≥ 5% w badaniach
klinicznych stosowania terazosyny w łagodnym rozroście gruczołu krokowego; 3) zdarzenie jest
jednym z elementów zespołu zdarzeń niepożądanych związanych z zawrotami głowy, do których
należą: zawroty głowy o różnym nasileniu, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne
i omdlenie; lub 4) zdarzenie związane jest z funkcją seksualną.
W tabelach poniżej uwzględniono następującą konwencję MedDRA układów i narządów dotyczącą
częstości występowania działań niepożądanych:
Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100, <1/10)
Niezbyt często (≥1/1,000, <1/100)
Rzadko (≥1/10,000, <1/1000)
Bardzo rzadko (<1/10 000), w tym pojedyncze zgłoszenia
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 1
Sumaryczne zestawienie zdarzeń niepożądanych z 6 kontrolowanych placebo,
prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby badań klinicznych
stosowania produktu leczniczego w łagodnym rozroście gruczołu krokowego
Klasyfikacja układów
i narządów
Określenie częstości
działań niepożądanych
wg MedDRA
Terazosyny
chlorowodorek
N = 636
Placebo
N = 360
Zaburzenia psychiczne
Obniżenie libido Niezbyt często 0,9% 0,3%
Zaburzenia układu nerwowego
Zawroty głowy Często 9,1%* 4,2%
Bóle głowy Często 4,9% 5,8%
Niedociśnienie ortostatyczne Często 3,9%* 0,8%
Senność Często 3,6%* 1,9%
Omdlenia Niezbyt często 0,6% 0,0%
Zaburzenia oka
Niewyraźne widzenie,
niedowidzenie
Często 1,3% 0,6%
Zaburzenia ucha i błędnika
Szum w uszach Często 1,4% 0,3%
Zaburzenia serca
Kołatanie serca Niezbyt często 0,9% 1,1%
Tachykardia Niezbyt często 0,3% 0,0%
Zaburzenia naczyniowe
Niedociśnienie Niezbyt często 0,6% 0,6%
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Niedrożność nosa/nieżyt błony
śluzowej nosa
Często 1,9%* 0,0%
Duszność Często 1,7% 0,8%
Zaburzenia żołądka i jelit
Nudności Często 1,7% 1,1%
Zaburzenia układu rozrodczego
i piersi
Zaburzenia erekcji Często 1,6%* 0,6%
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Astenia Często 7,4%* 3,3%
Obrzęk obwodowy Niezbyt często 0,9% 0,3%
Badania diagnostyczne
Zwiększenie masy ciała Niezbyt często 0,5% 0,0%
* p ≤ 0,05 w porównaniu do grupy otrzymującej placebo
Podczas stosowania terazosyny chlorowodorku najczęściej występującymi zdarzeniami
niepożądanymi były: zawroty głowy, astenia, bóle głowy, niedociśnienie, senność, przekrwienie błony
śluzowej nosa i impotencja. Wszystkie zdarzenia, z wyjątkiem bólów głowy, występowały istotnie
statystycznie częściej (p ≤ 0,05) niż podczas stosowania placebo.
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego
Reakcja rzekomoanafilaktyczna
Zaburzenia serca
Migotanie przedsionków
Zaburzenia naczyniowe
Nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Priapizm
Przedstawione poniżej dane dotyczące częstości występowania zdarzeń niepożądanych są
sumarycznymi danymi z 14 badań klinicznych kontrolowanych placebo, w których terazosynę
podawano raz na dobę w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi, w dawkach
wynoszących od 1 do 40 mg.
Tabela 2 przedstawia sumaryczne dane dotyczące tych zdarzeń zgłaszanych u pacjentów
z nadciśnieniem tętniczym, uczestniczących w badaniach klinicznych, gdy częstość występowania
w grupie otrzymującej terazosynę wynosiła co najmniej 5%, gdy częstość występowania w grupie
otrzymującej terazosynę wynosiła co najmniej 2% i była większa od obserwowanej w grupie
otrzymującej placebo oraz wtedy, gdy reakcja niepożądana budziła szczególne zainteresowanie.
Astenia, niewyraźne widzenie, zawroty głowy, przekrwienie błony śluzowej nosa, nudności, obrzęki
obwodowe, kołatanie serca oraz senność były jedynymi objawami, które występowały istotnie
statystycznie częściej (p < 0,05) u pacjentów otrzymujących terazosynę, niż u pacjentów
otrzymujących placebo. Podobną częstość występowania zdarzeń niepożądanych obserwowano
w kontrolowanych placebo badaniach klinicznych leku stosowanego w monoterapii oraz w leczeniu
skojarzonym (Tabela 2).
Tabela 2
Zdarzenia niepożądane podczas kontrolowanych placebo badań klinicznych
stosowania produktu w nadciśnieniu tętniczym
Klasyfikacja układów
i narządów
Określenie częstości
działań niepożądanych
wg MedDRA
Terazosyny
chlorowodorek
N = 859
Placebo
N = 506
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zapalenie zatok Często 2,6% 1,4%
Zaburzenia psychiczne
Nerwowość Często 2,3% 1,8%
Obniżenie libido Niezbyt często 0,6% 0,2%
Depresja Niezbyt często 0,3% 0,2%
Zaburzenia układu nerwowego
Zawroty głowy Bardzo często 19,3%* 7,5%
Bóle głowy Bardzo często 16,2% 15,8%
Senność Często 5,4%* 2,6%
Parestezje Często 2,9% 1,4%
Niedociśnienie Często 1,3% 0,4%
Omdlenia Często 1,0% 0,2%
Zaburzenia oka
Niewyraźne widzenie Często 1,6%* 0,0%
Zaburzenia serca
Kołatanie serca Często 4,3%* 1,2%
Tachykardia Często 1,9% 1,2%
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Niedrożność nosa Często 5,9%* 3,4%
Duszność Często 3,1% 2,4%
Zaburzenia żołądka i jelit
Nudności Często 4,4%* 1,4%
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej
Ból pleców Często 2,4% 1,2%
Ból mięśniowoszkieletowy Często 3,5% 3,0%
Zaburzenia układu rozrodczego
i piersi
Zaburzenia erekcji Często 1,2% 1,4%
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Astenia Bardzo często 11,3%* 4,3%
Obrzęk obwodowy Często 5,5%* 2,4%
Obrzęk Niezbyt często 0,9% 0,6%
Badania diagnostyczne
Zwiększenie masy ciała Rzadko 0,05% 0,2%
*Statystycznie istotne, p = 0,05
Działania niepożądane były zazwyczaj łagodne lub o umiarkowanym nasileniu, ale niekiedy były na
tyle poważne, że wymagało to przerwania leczenia. Najcięższe działania niepożądane, które zgłaszano
jako przyczynę zaprzestania leczenia u co najmniej 0,5% pacjentów w grupie otrzymującej terazosynę
oraz zgłaszano je częściej niż w grupie otrzymującej placebo, przedstawiono w Tabeli 3. Ogółem
z powodu działań niepożądanych leczenie przerwało 9,9% z 859 pacjentów przyjmujących terazosynę,
w porównaniu do 4,2% z 506 pacjentów, którym podawano placebo.
Tabela 3
Przerwanie leczenia podczas kontrolowanych placebo badań klinicznych
stosowania leku w nadciśnieniu tętniczym
Klasyfikacja układów
i narządów
Określenie częstości
działań niepożądanych
wg MedDRA
Terazosyny
chlorowodorek
N = 859
Placebo
N = 506
Zaburzenia układu nerwowego
Bóle głowy Często 1,3% 1,0%
Hipotensja ortostatyczna Niezbyt często 0,5% 0,0%
Omdlenia Niezbyt często 0,5% 0,2%
Zawroty głowy Często 3,1% 0,2%
Parestezje Niezbyt często 0,8% 0,2%
Senność Niezbyt często 0,6% 0,2%
Zaburzenia oka
Niewyraźne widzenie Niezbyt często 0,6% 0,0%
Zaburzenia serca
Kołatanie serca Często 1,4% 0,2%
Tachykardia Niezbyt często 0,6% 0,0%
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Duszność Niezbyt często 0,9% 0,6%
Niedrożność nosa Niezbyt często 0,6% 0,0%
Zaburzenia żołądka i jelit
Nudności Niezbyt często 0,8% 0,0%
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Astenia Często 1,6% 0,0%
Obrzęk obwodowy Niezbyt często 0,6% 0,0%
Badania diagnostyczne
Zwiększenie masy ciała Rzadko 0,05% 0,2%
Zgłaszano dodatkowe działania niepożądane, których na ogół nie można odróżnić od objawów, jakie
mogłyby wystąpić przy braku ekspozycji na terazosynę.
Następujące dodatkowe działania niepożądane zgłosił co najmniej 1% z 1987 pacjentów, którzy
otrzymywali terazosynę w ramach kontrolowanych lub otwartych, krótko- i długookresowych badań
klinicznych lub też zgłaszano je po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zapalenie oskrzeli, zapalenie gardła, nieżyt błon śluzowych nosa, zakażenie układu moczowego
(szczególnie u pacjentek po menopauzie)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Trombocytopenia
Zaburzenia układu immunologicznego
Nadwrażliwość
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Dna
Zaburzenia psychiczne
Lęk, bezsenność
Zaburzenia układu nerwowego
Zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego)
Zaburzenia oka
Niewyraźne widzenie, zapalenie spojówek
Zaburzenia ucha i błędnika
Szum w uszach
Zaburzenia serca
Arytmia, migotanie przedsionków
Zaburzenia naczyniowe
Rozszerzenie naczyń krwionośnych
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Krwawienie z nosa, kaszel, ból części ustnej gardła
Przekrwienie błony śluzowej nosa (częstość nieznana)
Zaburzenia żołądka i jelit
Ból brzucha, zaparcie, biegunka, suchość w jamie ustnej, uczucie dyskomfortu w brzuchu, wymioty,
wzdęcia
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Świąd, wysypka, nadmierna potliwość, obrzęk twarzy, obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Ból stawów, zapalenie stawów, zaburzenia stawów, ból mięśni, ból szyi, ból mięśniowo-szkieletowy
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nietrzymanie moczu (szczególnie u pacjentek po menopauzie), nagłe parcie na mocz
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Długotrwały wzwód
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Ból w klatce piersiowej, gorączka, grypa
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Zespół wiotkiej tęczówki – informowano o występowaniu podczas operacji zaćmy, w związku
z leczeniem lekami α1-adrenolitycznymi, wariantu zespołu małej źrenicy, zwanego śródoperacyjnym
zespołem wiotkiej tęczówki (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel: +48 22 49 21 301
Faks: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.