Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Gefitinibum 250 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Laktoza jednowodna; Celuloza mikrokrystaliczna; Kroskarmeloza sodowa; Powidon (K-30); Sodu laurylosiarczan; Magnezu stearynian; Otoczka tabletki; Alkohol poliwinylowy; Makrogol 3350; Talk; Tytanu dwutlenek (E171); Żelaza tlenek żółty (E172); Żelaza tlenek czerwony (E172) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- brązowy okrągły nadruk: LP 100
Lek Gefitinib Zentiva występuje w postaci brązowych, okrągłych tabletek o wielkości 11,13 ± 0,5 mm. Z jednej strony tabletki jest wytłoczony napis „LP 100”, druga strona tabletki jest gładka. Tabletki pakowane są w jednodawkowe blistry po 10 tabletek każdy, a następnie w woreczek foliowy i umieszczane w pudełku tekturowym. W opakowaniu znajduje się 30 tabletek leku Gefitinib Zentiva. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Podczas stosowania gefitynibu obserwowano występowanie osłabienie. Pacjenci, u których występuje ten objaw, powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
40 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: biegunka; objawy skórne; wysypka; trądzik; suchość skóry; świąd; Brak łaknienia, łagodny do umiarkowanego (1. lub 2. stopnia CTC).; Biegunka, głównie łagodna i umiarkowana (1. lub 2. stopnia według CTC).; Wymioty, głównie łagodne i umiarkowane (1. Lub 2. stopnia według CTC).; Nudności, głównie łagodne (1. stopnia według CTC).; Zapalenie jamy ustnej, głównie łagodne (1. stopnia według CTC).; Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, głównie łagodne i umiarkowane.; Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginowej, głównie łagodne do umiarkowanego.; Zwiększenie stężenia bilirubiny całkowitej, głównie łagodne do umiarkowanego.; Zapalenie wątroby**; Reakcje skórne, głównie łagodne lub umiarkowane (1. lub 2. stopnia według CTC), wysypka krostkowa, czasami swędząca z suchą skórą, w tym również pęknięcia skórne, o podłożu rumienia.; Osłabienie, przeważnie łagodne (1. Stopnia według CTC).
- często: Zapalenie spojówek, zapalenie powiek, suchość oka*, zwykle łagodne (1. stopnia CTC).; Nadżerka rogówki, odwracalna i czasami współistniejąca z nieprawidłowym wzrostem rzęs.; Krwawienia takie jak krwawienie z nosa i krwiomocz.; Śródmiąższowa choroba płuc (1,3%), często ciężka (3.-4. stopnia według CTC). Stwierdzano przypadki zgonu.; Odwodnienie w związku z biegunką, nudnościami, wymiotami lub brakiem łaknienia.; Suchość w jamie ustnej, przeważnie łagodna (1. stopnia według CTC).; Zmiany w obrębie paznokci.; Łysienie.; Reakcje alergiczne (1,1%), w tym obrzęk naczynioworuchowy i pokrzywka.; Bezobjawowe zwiększenie stężenia kreatyniny w badaniach laboratoryjnych.; Białkomocz; Zapalenie pęcherza moczowego; Gorączka
- niezbyt często: Zapalenie rogówki (0,12%).; Zapalenie trzustki.; Perforacje przewodu pokarmowego.; Zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej
- rzadko: Zmiany pęcherzowe, w tym: martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zespół Stevensa-Johnsona i rumień wielopostaciowy.; Zapalenie naczyń skórnych; Krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego.
- częstość niepodana w tekście: choroba śródmiąższowa płuc; niewydolność wątroby; Choroba śródmiąższowa płuc (ChŚP ang. Interstitial Lung Disease ILD)
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Leku Gefitinib Zentiva nie należy stosować u dzieci oraz u młodzieży poniżej 18 roku życia.” · Ulotka, pkt 2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania produktu Gefitinib Zentiva u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat nie zostały ustalone. Gefitynib nie ma zastosowania u dzieci i młodzieży we wskazaniu NDRP.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka to 250 mg (jedna tabletka) raz na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością wątroby (stopień B lub C w skali Child- Pugh) z powodu marskości wątroby występuje zwiększone stężenie gefitynibu w osoczu. Należy dokładnie monitorować tych pacjentów ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych. Stężenie nie było zwiększone u pacjentów ze zwiększoną aktywnością aminotransferazy asparaginowej (AspAT), fosfatazy alkalicznej lub bilirubiny z powodu przerzutów w wątrobie (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności zmiany dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, jeśli wartość klirensu kreatyniny >20 ml/min. Dane dotyczące pacjentów z klirensem kreatyniny ≤20 ml/min są ograniczone i zaleca się zachowanie ostrożności u tych pacjentów.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki w zależności od wieku pacjenta (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Brak danych dotyczących stosowania gefitynibu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Produktu leczniczego Gefitinib Zentiva nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo czy gefitynib przenika do mleka ludzkiego. Gefitynib i jego metabolity kumulowały się w mleku karmiących samic szczura (patrz punkt 5.3). Gefitynib jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią i dlatego karmienie piersią powinno być przerwane podczas leczenia gefitynibem (patrz punkt 4.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
„Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Zaleca się, aby pacjentka leczona lekiem Gefitinib Zentiva unikała zajścia w ciążę w okresie leczenia lekiem Gefitinib Zentiva, ponieważ może być on szkodliwy dla dziecka. Dla bezpieczeństwa dziecka nie należy stosować leku Gefitinib Zentiva w okresie karmienia piersią.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: Ulotka, pkt 2
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletka może być zażywana doustnie z posiłkiem lub bez posiłku, codziennie, mniej więcej o tej samej porze dnia.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Gefitinib Zentiva
Kiedy nie przyjmować leku Gefitinib Zentiva
- jeśli pacjent ma uczulenie na gefitynib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
- u kobiet w okresie karmienia piersią.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania Gefitinib Zentiva należy omówić z lekarzem lub farmaceutą czy u
pacjenta:
- kiedykolwiek występowała choroba płuc. Niektóre choroby płuc mogą ulec pogorszeniu
podczas leczenia lekiem Gefitinib Zentiva.
- występują jakiekolwiek choroby wątroby.
Dzieci i młodzież
Leku Gefitinib Zentiva nie należy stosować u dzieci oraz u młodzieży poniżej 18 roku życia.
Lek Gefitinib Zentiva a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
W szczególności należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent stosuje:
- fenytoinę lub karbamazepinę (leki stosowane w padaczce),
- ryfampicynę (lek stosowany w gruźlicy),
- itrakonazol (lek stosowany w zakażeniach grzybiczych),
- barbiturany (leki stosowane w zaburzeniach snu),
- leki ziołowe zawierające dziurawiec (Hypericum perforatum) (stosowane w leczeniu depresji i
lęku),
- inhibitory pompy protonowej, leki będące antagonistami receptora H2 (stosowane w leczeniu
wrzodów, niestrawności, zgagi i zmniejszające kwaśność soku żołądkowego).
Leki te mogą wpływać na działanie leku Gefitinib Zentiva.
- warfarynę (tzw. doustny lek przeciwzakrzepowy, stosowany w zapobieganiu zakrzepom krwi).
W tym przypadku lekarz może zalecić częstsze wykonywanie badania krwi.
Jeśli którakolwiek z wymienionych sytuacji dotyczy pacjenta lub pacjent nie jest pewny, czy go
dotyczy, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Gefitinib
Zentiva.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Zaleca się, aby pacjentka leczona lekiem Gefitinib Zentiva unikała zajścia w ciążę w okresie leczenia
lekiem Gefitinib Zentiva, ponieważ może być on szkodliwy dla dziecka.
Dla bezpieczeństwa dziecka nie należy stosować leku Gefitinib Zentiva w okresie karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeśli podczas stosowania tego leku wystąpi uczucie osłabienia, należy wówczas zachować ostrożność
podczas prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub posługiwania się narzędziami.
Lek Gefitinib Zentiva zawiera laktozę i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek spośród poniższych objawów niepożądanych, należy niezwłocznie
zwrócić się do lekarza, gdyż może być konieczne szybkie podjęcie leczenia:
- Reakcje alergiczne (często), szczególnie jeśli występuje obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła,
trudności w połykaniu, pokrzywka, wysypka pokrzywkowa i trudność w oddychaniu.
- Ciężka duszność lub gwałtownie pogorszająca się duszność, której może towarzyszyć kaszel lub
gorączka. Może to oznaczać, że u pacjenta wystąpiło zapalenie płuc nazywane śródmiąższową
chorobą płuc. To działanie niepożądane może wystąpić u około 1 pacjenta na każdych
100 leczonych lekiem Gefitinib Zentiva i może zagrażać życiu pacjenta.
- Ciężkie reakcje skórne (rzadko), obejmujące dużą powierzchnię ciała. Objawiają się:
zaczerwienieniem skóry, bólem, owrzodzeniami, pęcherzami oraz złuszczaniem skóry. Może
być zajęta okolica ust, nosa, oczu i narządów płciowych.
- Odwodnienie (często) spowodowane długotrwałą lub ciężką biegunką, wymiotami,
nudnościami lub utratą apetytu.
- Objawy ze strony oka (niezbyt często), takie jak ból, zaczerwienienie oka, łzawienie,
nadwrażliwość na światło, zaburzenia widzenia lub wrastanie rzęs w powiekę. Może to
oznaczać, że u pacjenta wystąpiło owrzodzenie na powierzchni oka (na rogówce).
Należy jak najszybciej poinformować lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych niżej
działań niepożądanych:
Bardzo często (może wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- biegunka
- wymioty
- nudności
- reakcje skórne, takie jak: wysypka trądzikopodobna, czasami może być swędząca, może jej
towarzyszyć suchość skóry i (lub) pękanie skóry
- utrata apetytu
- osłabienie
- zaczerwienienie lub podrażnienie jamy ustnej
- w badaniach krwi zwiększenie aktywności enzymu wątrobowego nazywanego aminotransferazą
alaninową; jeśli będzie ono zbyt duże, lekarz może zadecydować o przerwaniu leczenia lekiem
Gefitinib Zentiva.
Często (może wystąpić z częstością do 1 na 10 osób)
- suchość w ustach
- suchość, zaczerwienienie i swędzenie oczu
- zaczerwienienie i bolesność powiek
- zaburzenia dotyczące paznokci
- utrata włosów
- gorączka
- krwawienia (np. z nosa lub obecność krwi w moczu)
- obecność białka w moczu (stwierdzana w badaniach laboratoryjnych)
- zwiększenie stężenia bilirubiny oraz aktywności enzymu wątrobowego - aminotransferazy
asparaginowej w badaniach krwi. Jeśli będzie ono zbyt duże, lekarz może zadecydować o
przerwaniu leczenia lekiem Gefitinib Zentiva
- zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi stwierdzane w badaniach laboratoryjnych (stężenie
kreatyniny świadczy o czynności nerek)
- zapalenie pęcherza moczowego (objawiające się pieczeniem podczas oddawania moczu i częstą,
nagłą potrzebą oddawania moczu).
Niezbyt często (może wystąpić z częstością do 1 na 100 osób)
- zapalenie trzustki. Objawy to bardzo silny ból brzucha zlokalizowany w górnej części
nadbrzusza oraz ciężkie nudności i wymioty
- zapalenie wątroby. Objawy mogą obejmować ogólne złe samopoczucie, z możliwością
wystąpienia żółtaczki (zażółcenie skóry i oczu) lub bez żółtaczki. To działanie niepożądane
występuje niezbyt często, jednak niektórzy pacjenci zmarli z tego powodu.
- perforacje przewodu pokarmowego
- reakcja skórna na dłoniach i podeszwach stóp, w tym mrowienie, drętwienie, ból, obrzęk lub
zaczerwienienie (znana jako zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej lub zespół ręka-
stopa).
Rzadko (może wystąpić z częstością do 1 na 1000 osób)
- zapalenie naczyń skórnych. Mogą pojawiać się siniaki lub obszary nieblednącej wysypki na
skórze
- krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego (pieczenie podczas oddawania moczu i częste,
nagłe potrzeby oddania moczu podbarwionego krwią).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49-21-301,
fax: +48 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą,
wymienioną w punkcie 6.1.
- Karmienie piersią (patrz punkt 4.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Rozważając zastosowanie produktu leczniczego Gefitinib Zentiva w leczeniu chorych na
miejscowo zaawansowanego lub rozsianego NDRP jest istotnym, aby u wszystkich pacjentów
podjąć próby badania w celu wykrycia obecności mutacji EGFR w tkance nowotworowej. Jeżeli
materiał z guza nowotworowego jest niezdatny do oceny, wtedy można wykorzystać krążący DNA
nowotworu (ang. circulating tumour DNA, ctDNA) uzyskany z krwi (osocza).
W celu uniknięcia fałszywie ujemnych lub fałszywie dodatnich wyników oznaczeń do określenia
statusu mutacji EGFR w guzie nowotworowym lub na podstawie badania ctDNA należy stosować
wyłącznie solidny, wiarygodny i czuły test(y) o udowodnionej przydatności (patrz punkt 5.1).
Choroba śródmiąższowa płuc (ChŚP)
U 1,3% pacjentów otrzymujących gefitynib zaobserwowano wystąpienie śródmiąższowej choroby
płuc o początkowo ostrym przebiegu i w niektórych przypadkach prowadzącej do zgonu (patrz
punkt 4.8). W razie nasilenia się u pacjenta takich objawów jak duszność, kaszel i gorączka, należy
przerwać leczenie produktem leczniczym Gefitinib Zentiva i natychmiast rozpocząć postępowanie
diagnostyczne. Jeśli rozpoznano śródmiąższową chorobę płuc, należy przerwać stosowanie
produktu leczniczego Gefitinib Zentiva i zastosować odpowiednie leczenie.
W badaniu farmakoepidemiologicznym przeprowadzonym w Japonii, u 3159 pacjentów z
niedrobnokomórkowym rakiem płuca otrzymujących gefitynib lub chemioterapię, obserwowanych
przez 12 tygodni, stwierdzono następujące czynniki ryzyka wystąpienia choroby śródmiąższowej
płuc niezależnie od tego, czy pacjent otrzymywał gefitynib czy chemioterapię: palenie tytoniu, zły
stan ogólny (PS ≥2), potwierdzone w tomografii komputerowej (CT) zmniejszenie ilości
prawidłowego miąższu płucnego (≤50%), niedługi czas od rozpoznania NDRP (<6 miesięcy),
istniejąca wcześniej choroba śródmiąższowa płuc, starszy wiek (≥55 lat) i współistniejąca choroba
serca. Zwiększone ryzyko wystąpienia ChŚP po zastosowaniu gefitynibu, w porównaniu z
chemioterapią, występowało głównie podczas pierwszych 4 tygodni leczenia (skorygowany OR
3,8; 95% CI 1,9 do 7,7), w późniejszym okresie względne ryzyko było mniejsze (skorygowany OR
2,5; 95% CI 1,1 do 5,8). Ryzyko zgonu u pacjentów, leczonych gefitynibem lub chemioterapią, u
których wystąpiła ChŚP, było większe w grupie z następującymi czynnikami ryzyka: palenie
tytoniu, potwierdzone w tomografii komputerowej (CT) zmniejszenie ilości prawidłowego miąższu
płucnego (≤50%), istniejąca wcześniej choroba śródmiąższowa płuc, starszy wiek (≥65 lat),
znaczne obszary przyrośnięte do opłucnej (≥50%).
Hepatotoksyczność i zaburzenia czynności wątroby
Obserwowano nieprawidłowe wyniki badań diagnostycznych oceniających czynność wątroby (w
tym zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginowej,
stężenia bilirubiny), niezbyt często zmiany występowały jako zapalenie wątroby (patrz punkt 4.8).
Istnieją pojedyncze doniesienia dotyczące występowania niewydolności wątroby prowadzącej w
niektórych przypadkach do zgonu. Dlatego zaleca się okresową kontrolę czynności wątroby.
Gefitynib należy stosować ostrożnie u pacjentów ze stwierdzonymi zmianami czynności wątroby o
niewielkim lub umiarkowanym nasileniu. W przypadku znacznego zwiększenia aktywności
enzymów wątrobowych należy rozważyć zaprzestanie leczenia produktem Gefitinib Zentiva.
Wykazano, że zaburzenia czynności wątroby z powodu marskości wątroby prowadzą do
zwiększenia stężenia gefitynibu w osoczu (patrz punkt 5.2).
Interakcje z innymi lekami
Substancje zwiększające aktywność izoenzymu CYP3A4, mogą zwiększać metabolizm gefitynibu i
zmniejszać jego stężenie w osoczu. Dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania substancji
zwiększających aktywność izoenzymu CYP3A4 (np. fenytoiny, karbamazepiny, ryfampicyny,
barbituranów i produktów ziołowych zawierających ziele dziurawca [Hypericum perforatum]),
ponieważ mogą zmniejszać skuteczność leczenia (patrz punkt 4.5).
U niektórych pacjentów z wolnym metabolizmem CYP2D6, leczenie silnym inhibitorem enzymu
CYP3A4 może spowodować zwiększenie stężenia gefitynibu w osoczu. Podczas rozpoczynania
leczenia inhibitorem enzymu CYP3A4, pacjenta należy uważnie monitorować pod kątem
wystąpienia działań niepożądanych związanych z gefitynibem (patrz punkt 4.5).
U niektórych pacjentów przyjmujących jednocześnie warfarynę oraz gefitynib stwierdzano
krwawienia i (lub) zwiększone wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego
(INR), (patrz punkt 4.5). U pacjentów otrzymujących jednocześnie warfarynę i gefitynib, należy
systematycznie kontrolować wartości INR lub czasu protrombinowego (PT).
Leki powodujące znaczne i długotrwałe zwiększenie pH soku żołądkowego, takie jak inhibitory
pompy protonowej i antagoniści receptora H2, mogą zmniejszać biodostępność i stężenie gefitynibu
w osoczu, a tym samym zmniejszać jego skuteczność. Leki zobojętniające podawane regularnie o tej
samej porze dnia, co gefitynib, mogą mieć podobne działanie (patrz punkty 4.5 i 5.2).
Wyniki badania klinicznego fazy II z jednoczesnym zastosowaniem gefitynibu i winorelbiny
wskazują, że gefitynib może nasilać neutropenię występującą po zastosowaniu winorelbiny.
Dalsze środki ostrożności
Należy poinformować pacjenta o konieczności niezwłocznego skontaktowania się z lekarzem
w razie wystąpienia ciężkiej lub utrzymującej się biegunki, nudności, wymiotów lub braku
łaknienia, ze względu na możliwość odwodnienia. W razie wystąpienia powyższych objawów
należy zastosować właściwe leczenie (patrz punkt 4.8).
Jeżeli u pacjenta występują nagłe objawy podmiotowe i przedmiotowe sugerujące zapalenie
rogówki, takie jak ostre lub postępujące: zapalenie oka, łzawienie, nadwrażliwość na światło,
niewyraźne widzenie, ból i (lub) zaczerwienienie oka, pacjent powinien niezwłocznie skontaktować
się z okulistą.
W razie potwierdzonej diagnozy wrzodziejącego zapalenia rogówki, należy wstrzymać podawanie
gefitynibu, a jeśli objawy nie ustąpią lub pojawią się ponownie po wznowieniu leczenia, należy
rozważyć zaprzestanie leczenia gefitynibem.
W badaniu fazy I/II z zastosowaniem gefitynibu i leczenia napromienianiem u dzieci z nowo
rozpoznanym glejakiem pnia mózgu lub po niecałkowitym usunięciu złośliwego glejaka
nadnamiotowego, w grupie 45 pacjentów włączonych do badania stwierdzono 4 przypadki
krwawienia do ośrodkowego układu nerwowego (w jednym przypadku nastąpił zgon). Kolejny
przypadek krwawienia do ośrodkowego układu nerwowego stwierdzono u dziecka z
wyściółczakiem, które brało udział w badaniu z zastosowaniem samego gefitynibu. Nie
stwierdzono, aby u dorosłych pacjentów z NDRP otrzymujących gefitynib istniało zwiększone
ryzyko krwawienia do ośrodkowego układu nerwowego.
U pacjentów stosujących gefitynib obserwowano perforacje przewodu pokarmowego. W
większości przypadków jest to związane z innymi znanymi czynnikami ryzyka, takimi jak:
jednoczesne stosowanie steroidów lub produktów z grupy NLPZ, owrzodzenie przewodu
pokarmowego w wywiadzie, wiek, palenie tytoniu lub przerzuty do jelita w miejscu perforacji.
Laktoza
Produkt leczniczy Gefitinib Zentiva zawiera laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u
pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem
laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy lek uznaje się
za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Gefitynib jest metabolizowany przez izoenzym CYP3A4 (przede wszystkim) i izoenzym CYP2D6
układu cytochromu P450.
Substancje czynne, które mogą zwiększać stężenie gefitynibu w osoczu
Wyniki badań in vitro wykazały, że gefitynib jest substratem dla glikoproteiny-p (P-gp). Dostępne
dane nie wskazują, aby obserwacje in vitro miały znaczenie kliniczne.
Substancje, które hamują CYP3A4 mogą zmniejszać klirens gefitynibu. Jednoczesne stosowanie z
silnymi inhibitorami aktywności CYP3A4 (np. ketokonazolem, pozakonazolem, worykonazolem,
inhibitorami proteaz, klarytromycyną, telitromycyną) może zwiększać stężenie gefitynibu w
osoczu. Zwiększenie to może mieć znaczenie kliniczne, ponieważ działania niepożądane są zależne
od dawki i ekspozycji. Zwiększenie może być jeszcze większe u osób z genotypem
odpowiedzialnym za wolny metabolizm przez izoenzym CYP2D6. Wcześniejsze leczenie
itrakonazolem (silnym inhibitorem CYP3A4) powodowało u zdrowych ochotników zwiększenie
średniej powierzchni pola pod krzywą AUC o 80%. W sytuacji jednoczesnego leczenia silnymi
inhibitorami CYP3A4 należy uważnie obserwować pacjentów ze względu na możliwość
wystąpienia działań niepożądanych po gefitynibie.
Brak danych klinicznych dotyczących jednoczesnego stosowania z inhibitorami CYP2D6, jednak
silne inhibitory tego izoenzymu mogą powodować około 2-krotne zwiększenie stężenia gefitynibu u
osób z szybkim metabolizmem CYP2D6 (patrz punkt 5.2). Jeśli rozpoczyna się jednoczesne
leczenie silnym inhibitorem CYP2D6, należy uważnie obserwować pacjenta pod kątem możliwości
wystąpienia działań niepożądanych.
Substancje czynne, które mogą zmniejszać stężenie gefitynibu w osoczu
Substancje, które indukują aktywność CYP3A4 mogą zwiększać metabolizm i zmniejszać stężenie
gefitynibu w osoczu i w ten sposób zmniejszyć skuteczność gefitynibu. Należy unikać
jednoczesnego stosowania produktów leczniczych indukujących CYP3A4 (np. fenytoiny,
karbamazepiny, ryfampicyny, barbituranów lub ziela dziurawca [Hypericum perforatum]).
Wcześniejsze leczenie ryfampicyną (silnie indukującą CYP3A4) powodowało u zdrowych
ochotników zmniejszenie średniej powierzchni pola pod krzywą AUC o 83% (patrz punkt 4.4).
Leki, które powodują znaczne, trwałe zwiększenie pH soku żołądkowego mogą zmniejszać stężenie
gefitynibu w osoczu i tym samym zmniejszać skuteczność gefitynibu. Duże dawki krótko
działających leków zobojętniających sok żołądkowy mogą mieć podobne działanie, jeśli są
stosowane regularnie w porze zbliżonej do czasu zażywania gefitynibu. Jednoczesne stosowanie
gefitynibu i ranitydyny w dawkach powodujących trwałe zwiększenie pH soku żołądkowego ≥5 u
zdrowych ochotników powodowało zmniejszenie średniej powierzchni pola pod krzywą AUC dla
gefitynibu o 47% (patrz punkty 4.4 i 5.2).
Substancje czynne, których stężenie w osoczu może być zmienione przez gefitynib
Wyniki badań in vitro wykazały, że gefitynib w niewielkim stopniu hamuje izoenzym CYP2D6. W
badaniu klinicznym pacjentom podawano jednocześnie gefitynib i metoprolol (lek metabolizowany
przez izoenzym CYP2D6). Zaobserwowano zwiększenie ekspozycji na metoprolol (35%). Takie
zwiększenie może mieć potencjalnie znaczenie w przypadku substancji o wąskim indeksie
terapeutycznym, będących substratami izoenzymu CYP2D6. W razie rozważania zastosowania
substratów izoenzymu CYP2D6 jednocześnie z gefitynibem, należy wziąć pod uwagę dostosowanie
dawki substratu dla CYP2D6, zwłaszcza dla produktów o wąskim indeksie terapeutycznym.
Gefitynib in vitro hamuje białko transportujące BCRP, jednak znaczenie kliniczne tego działania
jest nieznane.
Inne możliwe interakcje
U niektórych pacjentów przyjmujących jednocześnie warfarynę stwierdzano krwawienia i (lub)
zwiększone wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR) (patrz
punkt 4.4).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Z łącznych danych pochodzących z badań klinicznych III fazy ISEL, INTEREST i IPASS (2462
pacjentów leczonych gefitynibem) wynika, że najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi,
stwierdzanymi u ponad 20% pacjentów, są biegunka i objawy skórne (w tym
wysypka, trądzik, suchość skóry i świąd). Działania niepożądane występują zazwyczaj podczas
pierwszego miesiąca leczenia i najczęściej są odwracalne. U około 8% pacjentów wystąpiły ciężkie
działania niepożądane (3. lub 4. stopnia według Wspólnej Skali Toksyczności - Common Toxicity
Criteria, CTC), a u 3% pacjentów przerwano leczenie z powodu działań niepożądanych.
U 1,3% pacjentów wystąpiła choroba śródmiąższowa płuc, często ciężka (3. do 4. stopnia CTC).
Stwierdzono przypadki zgonu z powodu śródmiąższowej choroby płuc.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Profil bezpieczeństwa przedstawiony w tabeli 1 opiera się na danych z zastosowania gefitynibu w
badaniach klinicznych i po dopuszczeniu go do obrotu. Działania niepożądane przedstawione w
tabeli 1 zostały w miarę możliwości podzielone według częstości występowania na podstawie
łącznej analizy zgłoszeń porównywalnych działań niepożądanych z badań ISEL, INTEREST i
IPASS (badania III fazy, 2462 pacjentów leczonych gefitynibem).
Częstość występowania działań niepożądanych została określona następująco: występujące bardzo
często ≥1/10), występujące często (≥1/100, <1/10), występujące niezbyt często (≥1/1000, <1/100),
występujące rzadko (≥1/10 000, <1/1000), występujące bardzo rzadko (<1/10000), częstość
nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
W każdej grupie, działania niepożądane zostały przedstawione w kolejności malejącej ciężkości.
Tabela 1
Działania niepożądane
Działania niepożądane podzielone według układów i narządów oraz częstości występowania
Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Bardzo często Brak łaknienia, łagodny do
umiarkowanego
(1. lub 2. stopnia CTC).
Zaburzenia oka Często Zapalenie spojówek, zapalenie
powiek, suchość
oka*, zwykle łagodne (1. stopnia
CTC).
Nadżerka rogówki, odwracalna i
czasami współistniejąca z
nieprawidłowym wzrostem
rzęs.
Niezbyt często
Zapalenie rogówki (0,12%).
Zaburzenia naczyniowe Często Krwawienia takie jak krwawienie
z nosa i krwiomocz.
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
Często Śródmiąższowa choroba płuc
(1,3%), często
ciężka (3.-4. stopnia według
CTC). Stwierdzano
przypadki zgonu.
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Biegunka, głównie łagodna i
umiarkowana (1. lub
2. stopnia według CTC).
Wymioty, głównie łagodne i
umiarkowane (1. Lub 2. stopnia
według CTC).
Nudności, głównie łagodne (1.
stopnia według CTC).
Zapalenie jamy ustnej, głównie
łagodne (1. stopnia według
CTC).
Często Odwodnienie w związku z
biegunką, nudnościami,
wymiotami lub brakiem
łaknienia.
Suchość w jamie ustnej,
przeważnie łagodna (1. stopnia
według CTC).
Niezbyt często Zapalenie trzustki.
Perforacje przewodu
pokarmowego.
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Bardzo często Zwiększenie aktywności
aminotransferazy
alaninowej, głównie łagodne i
umiarkowane.
Zwiększenie aktywności
aminotransferazy
asparaginowej, głównie łagodne
do umiarkowanego.
Zwiększenie stężenia bilirubiny
całkowitej, głównie łagodne do
umiarkowanego.
Zapalenie wątroby**
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Bardzo często Reakcje skórne, głównie łagodne
lub umiarkowane (1. lub 2.
stopnia według CTC),
wysypka krostkowa, czasami
swędząca z suchą
skórą, w tym również pęknięcia
skórne, o podłożu rumienia.
Często Zmiany w obrębie paznokci.
Łysienie.
Reakcje alergiczne (1,1%), w
tym obrzęk
naczynioworuchowy i
pokrzywka.
Niezbyt często Zespół erytrodyzestezji
dłoniowo-podeszwowej
Rzadko Zmiany pęcherzowe, w tym:
martwica toksyczno-rozpływna
naskórka, zespół Stevensa-
Johnsona i rumień
wielopostaciowy.
Zapalenie naczyń skórnych
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Często Bezobjawowe zwiększenie
stężenia kreatyniny
w badaniach laboratoryjnych.
Białkomocz
Zapalenie pęcherza moczowego
Rzadko Krwotoczne zapalenie pęcherza
moczowego.
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Bardzo często Osłabienie, przeważnie łagodne
(1. Stopnia według CTC).
Często Gorączka
Częstość działań niepożądanych, które dotyczą nieprawidłowych wyników badań laboratoryjnych, odnosi się
do pacjentów ze zmianą o 2 lub więcej stopni w skali CTC dla poszczególnych badań.
* To działanie niepożądane może występować łącznie z suchością w innych miejscach (głównie skóry) po
zastosowaniu gefitynibu.
** W pojedynczych doniesieniach opisano niewydolność wątroby, prowadzącą w niektórych przypadkach do
zgonu.
Choroba śródmiąższowa płuc (ChŚP ang. Interstitial Lung Disease ILD)
W badaniu INTEREST częstość występowania zdarzeń niepożądanych zaliczanych do ChŚP
wynosiła 1,4% (10 pacjentów) w grupie gefitynibu versus 1,1% (8 pacjentów) w grupie
docetakselu. W jednym przypadku działania niepożądanego zaliczanego do ChŚP u pacjenta
otrzymującego gefitynib, wystąpił zgon.
W całej populacji badania ISEL częstość występowania zdarzeń niepożądanych zaliczanych do
ChŚP wynosiła około 1% w obydwóch ramionach badania. Większość zdarzeń zgłaszanych jako
ChŚP wystąpiło u pacjentów pochodzących z Azji. Częstość występowania ChŚP u pacjentów
pochodzących z Azji otrzymujących gefitynib i placebo wynosiła odpowiednio 3% i 4%. W jednym
przypadku działania niepożądanego zaliczanego do ChŚP, u pacjenta otrzymującego placebo,
nastąpił zgon.
W badaniu oceniającym bezpieczeństwo, wykonanym po wprowadzeniu produktu do obrotu w
Japonii, częstość występowania ChŚP w grupie 3350 pacjentów leczonych gefitynibem wynosiła
5,8%. Odsetek przypadków działań niepożądanych zaliczonych do ChŚP, w których wystąpił zgon
wynosił 38,6%.
W otwartym badanu klinicznym III fazy (IPASS) z udziałem 1217 pacjentów pochodzenia
azjatyckiego, w którym porównywano gefitynib z chemioterapią skojarzoną −
karboplatyna/paklitaksel w leczeniu pierwszego rzutu u wybranych pacjentów z zaawansowanym
NDRP, częstość występowania zdarzeń zaliczonych do ChŚP wynosiła 2,6% w grupie leczonej
gefitynibem i 1,4% w grupie leczonej karboplatyną w skojarzeniu z paklitakselem.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów
Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49-21-301,
fax: +48 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.