Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Ertapenemum natricum 1046 mg (proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Po rozpuszczeniu: 6 godzin (po sporządzeniu)
- Po rozpuszczeniu: 4 godzin (po sporządzeniu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Sodu wodorowęglan; Sodu wodorotlenek do ustalenia pH 7,6; Sodu wodorotlenek jako środek buforujący źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: fiolka
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały bezbarwny
Lek Ertapenem Eugia to biały lub białawy proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Roztwór ertapenemu ma kolor w zakresie od bezbarwnego do bladożółtego. Odmiany koloru w tym zakresie nie wpływają na siłę działania leku. Fiolka z bezbarwnego szkła (typu I), z korkiem z gumy bromobutylowej, aluminiowym uszczelnieniem i nakładką z PP, w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6 - biały
Biały lub białawy proszek. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Produkt leczniczy Ertapenem Eugia może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy poinformować pacjentów, że zgłaszano występowanie zawrotów głowy i senności po zastosowaniu produktu leczniczego Ertapenem Eugia (patrz punkt 4.8).” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
7 pozycji wyodrębnione przez model AI
- niezbyt często: Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
- rzadko: Zaburzenia krwi i układu chłonnego
- częstość niepodana w tekście: biegunka; ból w miejscu infuzji; zmniejszenie liczby białych krwinek obojętnochłonnych; zwiększenie aktywności AlAT; zwiększenie aktywności AspAT
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Niemowlęta i dzieci (w wieku od 3 miesięcy do 12 lat): „Niemowlęta i dzieci (w wieku od 3 miesięcy do 12 lat): dawka produktu leczniczego Ertapenem Eugia wynosi 15 mg/kg mc. dwa razy na dobę (nie należy podawać więcej niż 1 g/dobę) dożylnie (patrz punkt 6.6).”
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Ertapenem Eugia u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy. Dane nie są dostępne.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Produkt leczniczy Ertapenem Eugia można stosować w celu leczenia zakażeń u dorosłych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. U pacjentów z klirensem kreatyniny wynoszącym > 30 ml/min/1,73 m2 pc. nie ma konieczności zmiany dawkowania. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ertapenemu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie są na tyle wystarczające, aby można było określić sposób dawkowania leku. Z tego względu ertapenemu nie należy stosować u tych pacjentów (patrz punkt 5.2). Brak danych dotyczących stosowania u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Nie zaleca się zmiany dawkowania ertapenemu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Należy stosować zalecaną dawkę produktu leczniczego Ertapenem Eugia z wyjątkiem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz Zaburzenia czynności nerek).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Nie przeprowadzono odpowiednich, dobrze kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania leku u kobiet będących w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród i rozwój noworodków. Niemniej jednak ertapenemu nie należy stosować podczas ciąży, chyba że potencjalne korzyści przeważają nad ewentualnym zagrożeniem dla płodu.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Ertapenem przenika do mleka ludzkiego. Ze względu na możliwość niekorzystnego oddziaływania na noworodka kobiety nie powinny karmić piersią w okresie przyjmowania ertapenemu.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Brak odpowiednich, dobrze kontrolowanych badań klinicznych dotyczących wpływu stosowania ertapenemu na płodność u mężczyzn i kobiet. W badaniach przedklinicznych nie stwierdzono występowania jakiegokolwiek bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ertapenem Eugia
Kiedy nie stosować leku Ertapenem Eugia:
• jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną (ertapenem) lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli pacjent ma uczulenie na antybiotyki, takie jak penicyliny, cefalosporyny lub karbapenemy
(stosowane w leczeniu różnego rodzaju zakażeń).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ertapenem Eugia należy omówić to z lekarzem, pielęgniarką
lub farmaceutą.
Jeśli podczas leczenia wystąpią reakcje alergiczne (takie jak obrzęk twarzy, języka lub gardła,
trudności w oddychaniu lub połykaniu, wysypka skórna), należy natychmiast zwrócić się do lekarza,
ponieważ może być konieczna natychmiastowa pomoc medyczna.
Chociaż antybiotyki takie jak Ertapenem Eugia zabijają niektóre rodzaje bakterii, inne bakterie i
grzyby mogą się nadal nadmiernie namnażać. Zjawisko to nosi nazwę przerastania. Lekarz będzie
obserwować pacjenta i w razie potrzeby zastosuje leczenie.
Jeśli podczas terapii z zastosowaniem leku Ertapenem Eugia lub po jej zakończeniu pojawi się
biegunka, należy koniecznie poinformować o tym lekarza, ponieważ może to świadczyć
o występowaniu schorzenia noszącego nazwę zapalenia okrężnicy (stanu zapalnego jelita grubego).
Przed konsultacją z lekarzem nie należy przyjmować żadnych leków przeciw biegunce.
Należy poinformować lekarza o stosowaniu leków o nazwie kwas walproinowy lub walproinian
sodowy (patrz poniżej: Lek Ertapenem Eugia a inne leki).
Należy poinformować lekarza o przebytych chorobach i aktualnych dolegliwościach, w tym o:
• chorobach nerek. Szczególnie ważne jest, aby poinformować lekarza o istniejących chorobach
nerek lub o prowadzonej dializoterapii;
• uczuleniach na jakiekolwiek leki, w tym antybiotyki;
• zaburzeniach ośrodkowego układu nerwowego, takich jak częściowe drżenia lub napady
drgawek.
Dzieci i młodzież (w wieku od 3 miesięcy do 17 lat)
Doświadczenie dotyczące stosowania leku Ertapenem Eugia u dzieci w wieku poniżej dwóch lat jest
ograniczone. Lekarz, biorąc pod uwagę spodziewane korzyści, zadecyduje o tym, czy zastosować lek
w tej grupie wiekowej. Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania leku u dzieci w wieku poniżej
3 miesięcy.
Lek Ertapenem Eugia a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a
także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Należy poinformować lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę o stosowaniu leków o nazwie kwas
walproinowy lub walproinian sodowy (stosowanych w leczeniu padaczki, choroby afektywnej
dwubiegunowej, migreny lub schizofrenii), ponieważ lek Ertapenem Eugia może wpływać na sposób
działania niektórych innych leków. Lekarz zadecyduje, czy należy stosować lek Ertapenem Eugia
jednocześnie z tymi lekami.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza ze może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poinformować o tym lekarza przed zastosowaniem leku Ertapenem Eugia.
Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania leku Ertapenem Eugia u kobiet w ciąży. Nie
należy stosować leku Ertapenem Eugia u kobiet w ciąży, chyba że lekarz uzna, że spodziewana
korzyść uzasadnia ewentualne ryzyko dla płodu.
Kobiety, które przyjmują lek Ertapenem Eugia nie powinny karmić piersią, ponieważ lek przenika do
mleka ludzkiego i może wywierać niekorzystne działanie na dziecko karmione piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu określenia indywidualnej reakcji na
lek.
Podczas stosowania leku Ertapenem Eugia opisywano występowanie takich działań niepożądanych,
jak zawroty głowy i senność. Mogą one wywierać wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.
Lek Ertapenem Eugia zawiera sód
Ten lek zawiera około 137 mg sodu (główny składnik składnik soli kuchennej) w każdej fiolce.
Stanowi to 6,85% zalecanego maksymalnego dziennego spożycia sodu przez osobę dorosłą.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Osoby dorosłe w wieku 18 lat i starsze:
Od czasu wprowadzenia leku do obrotu zgłaszano występowanie ciężkich reakcji alergicznych (reakcji
anafilaktycznych) i zespołów nadwrażliwości (reakcji alergicznych objawiających się wysypką,
gorączką, nieprawidłowymi wynikami badań krwi). Pierwsze objawy ciężkiej reakcji alergicznej mogą
obejmować obrzęk twarzy i (lub) gardła. W przypadku wystąpienia takich objawów należy
natychmiast zwrócić się do lekarza, ponieważ może być konieczna natychmiastowa pomoc medyczna.
Do działań niepożądanych występujących często (mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 osób)
należą:
• ból głowy
• biegunka, nudności, wymioty
• wysypka, świąd
• powikłania w obrębie żyły, do której podawano lek (w tym zapalenie, tworzenie się guzków,
obrzęk w miejscu wstrzyknięcia lub wysięk płynu do tkanek i skóry wokół miejsca
wstrzyknięcia)
• zwiększenie liczby płytek krwi
• zmiany wyników badań czynności wątroby.
Do działań niepożądanych występujących niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 na
100 osób) należą:
• zawroty głowy, senność, bezsenność, splątanie, napad drgawek
• niskie ciśnienie krwi, zwolniona czynność serca
• skrócony oddech, ból gardła
• zaparcie, zakażenia jamy ustnej wywołane przez drożdżaki, biegunka związana z
przyjmowaniem antybiotyku, zarzucanie kwaśnego soku żołądkowego, suchość w jamie ustnej,
niestrawność, utrata apetytu
• zaczerwienienie skóry
• upławy i podrażnienie pochwy
• ból brzucha, zmęczenie, zakażenie grzybicze, gorączka, obrzęk/obrzmienie, ból w klatce
piersiowej, zaburzenia smaku
• zmiany wyników niektórych badań laboratoryjnych krwi i moczu.
Do działań niepożądanych występujących rzadko (mogą występować nie częściej niż u 1 na 1 000
osób) należą:
• zmniejszenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby płytek krwi
• niskie stężenie glukozy we krwi
• pobudzenie, niepokój, depresja, drżenia
• zaburzenia rytmu serca, podwyższone ciśnienie tętnicze krwi, krwawienie, przyspieszona
czynność serca
• przekrwienie błony śluzowej nosa, kaszel, krwawienie z nosa, zapalenie płuc, nieprawidłowe
szmery oddechowe, świszczący oddech
• zapalenie pęcherzyka żółciowego, trudności w połykaniu, nietrzymanie stolca, żółtaczka,
zaburzenia czynności wątroby
• zapalenie skóry, zakażenia grzybicze skóry, złuszczanie się skóry, zakażenia rany pooperacyjnej
• skurcz mięśni, ból barku
• zakażenie dróg moczowych, zaburzenie czynności nerek
• poronienie, krwawienie z dróg rodnych
• uczulenie, ogólne złe samopoczucie, zapalenie otrzewnej w obrębie miednicy mniejszej, zmiany
w obrębie białkówki oka, omdlenia
• skóra w miejscu wstrzyknięcia może stać się twarda
• obrzęk naczyń krwionośnych skóry.
Do działań niepożądanych zgłaszanych z częstością nieznaną (nie można jej określić na podstawie
dostępnych danych) należą:
• omamy
• zaburzenia świadomości
• zmiany stanu psychicznego (m.in. zachowania agresywne, majaczenie, dezorientacja, inne
zmiany psychiczne)
• nieprawidłowe ruchy
• osłabienie mięśni
• niestabilny chód
• przebarwienia zębów.
Odnotowano również przypadki występowania zmian wyników niektórych badań laboratoryjnych
krwi.
W przypadku pojawienia się wypukłych lub wypełnionych płynem plam na dużej powierzchni ciała,
należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę.
Dzieci i młodzież (w wieku od 3 miesięcy do 17 lat):
Do działań niepożądanych występujących często (mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 osób)
należą:
• biegunka
• zapalenie pieluszkowe skóry
• ból w miejscu wlewu
• zmiany liczby krwinek białych
• zmiany wyników badań czynności wątroby.
Do działań niepożądanych występujących niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 na
100 osób) należą:
• ból głowy
• napadowe zaczerwienienia twarzy, wysokie ciśnienie; czerwone lub purpurowe, płaskie,
maleńkie plamki podskórne
• stolce o zmienionej barwie, smoliste stolce
• zaczerwienienie skóry, wysypka skórna
• pieczenie, świąd, zaczerwienienie i ciepło w miejscu wlewu, zaczerwienienie w miejscu
wstrzyknięcia
• zwiększenie liczby płytek krwi
• zmiany wyników niektórych badań laboratoryjnych krwi.
Do działań niepożądanych zgłaszanych z częstością nieznaną (nie można jej określić na podstawie
dostępnych danych) należą:
• omamy
• zmiany stanu psychicznego (m.in. zachowania agresywne).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21
309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Nadwrażliwość na którykolwiek lek przeciwbakteryjny z grupy karbapenemów.
• Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna, ciężka reakcja skórna) na inny lek
przeciwbakteryjny z grupy beta-laktamów (np. penicylin lub cefalosporyn).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Nadwrażliwość
U pacjentów przyjmujących antybiotyki z grupy beta-laktamów opisywano ciężkie reakcje
nadwrażliwości (anafilaktyczne), niekiedy prowadzące do zgonu. Ryzyko wystąpienia takich reakcji
jest większe u osób z nadwrażliwością na liczne alergeny w wywiadzie. Przed rozpoczęciem leczenia
ertapenemem należy zebrać szczegółowy wywiad dotyczący występowania w przeszłości reakcji
nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny i inne antybiotyki beta-laktamowe oraz na inne alergeny
(patrz punkt 4.3). W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej na ertapenem (patrz punkt 4.8) należy
natychmiast przerwać podawanie leku. Ciężkie reakcje anafilaktyczne wymagają podjęcia
natychmiastowego leczenia.
Nadkażenie
Podczas długotrwałego stosowania ertapenemu może dojść do nadmiernego namnożenia
drobnoustrojów niewrażliwych na lek. Ważne jest regularne ocenianie stanu pacjenta. Jeśli podczas
terapii wystąpi zakażenie innym drobnoustrojem, należy podjąć odpowiednie leczenie.
Zapalenie jelita grubego związane z przyjmowaniem antybiotyku
Podczas stosowania ertapenemu obserwowano występowanie związanego z przyjmowaniem
antybiotyku zapalenia jelita grubego i rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego o stopniu nasilenia
od łagodnego do zagrażającego życiu. Z tego względu istotne jest, aby brać pod uwagę powyższą
diagnozę u pacjentów, u których po podaniu leków przeciwbakteryjnych występuje biegunka.
W takim przypadku należy rozważyć przerwanie terapii produktem leczniczym Ertapenem Eugia i
zastosowanie swoistego leczenia przeciwko Clostridioides difficile. Nie należy podawać leków, które
hamują perystaltykę jelit.
Napady drgawek
Podczas badania klinicznego u dorosłych pacjentów leczonych z zastosowaniem ertapenemu (1 g raz
na dobę) obserwowano napady drgawek w czasie leczenia lub w okresie 14 dni dalszej obserwacji.
Napady drgawek występowały najczęściej u pacjentów w wieku podeszłym oraz z wcześniejszymi
zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego (OUN) (np. zmiany chorobowe mózgu lub przebyte
napady drgawek) i (lub) z zaburzoną czynnością nerek. Podobne obserwacje odnotowano po
wprowadzeniu leku do obrotu.
Encefalopatia
Notowano przypadki encefalopatii związane ze stosowaniem ertapenemu (patrz punkt 4.8). Jeśli
podejrzewa się występowanie encefalopatii indukowanej ertapenemem (np., na podstawie mioklonii,
drgawek, zaburzeń stanu psychicznego, obniżonego poziomu świadomości), należy rozważyć
przerwanie leczenia ertapenemem. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek są bardziej narażeni na
wystąpienie encefalopatii indukowanej ertapenemem, której ustępowanie może być długotrwałe.
Jednoczesne stosowanie z kwasem walproinowym
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania ertapenemu i kwasu walproinowego/walproinianu sodowego
(patrz punkt 4.5).
Suboptymalna ekspozycja
Na podstawie dostępnych danych nie można wykluczyć, że podczas zabiegów chirurgicznych
trwających dłużej niż 4 godziny, co miało miejsce tylko w kilku przypadkach, pacjenci mogli być
narażeni na suboptymalne stężenie ertapenemu i w konsekwencji na ryzyko ewentualnego
niepowodzenia leczenia. Z tego względu należy zachować ostrożność w tak wyjątkowych
przypadkach.
Uwagi dotyczące stosowania w szczególnych populacjach
Doświadczenie kliniczne w zakresie stosowania ertapenemu w leczeniu ciężkich zakażeń jest
ograniczone. W badaniach klinicznych dotyczących leczenia pozaszpitalnego zapalenia płuc u osób
dorosłych, u 25% spośród ocenianych pacjentów leczonych ertapenemem przebieg choroby był ciężki
(zdefiniowany wskaźnikiem nasilenia zapalenia płuc > III). W badaniu klinicznym dotyczącym
leczenia ostrych zakażeń ginekologicznych u osób dorosłych, u 26% ocenianych pacjentek leczonych
ertapenemem przebieg choroby był ciężki (zdefiniowany jako gorączka ≥ 39°C i (lub) bakteriemia); u
10 pacjentek występowała bakteriemia. W badaniu klinicznym dotyczącym leczenia zakażeń
występujących w obrębie jamy brzusznej u osób dorosłych, u 30% spośród ocenianych pacjentów
leczonych ertapenemem występowało uogólnione zapalenie otrzewnej, a u 39% zakażenia o innym
umiejscowieniu niż wyrostek robaczkowy, w tym: żołądka, dwunastnicy, jelita cienkiego, jelita
grubego i pęcherzyka żółciowego. Liczba pacjentów włączonych do badania ze wskaźnikiem
APACHE II ≥ 15 była ograniczona. Skuteczność leczenia w tej grupie pacjentów nie została
określona.
Nie określono skuteczności stosowania produktu leczniczego Ertapenem Eugia w leczeniu
pozaszpitalnego zapalenia płuc wywołanego przez penicylinooporne szczepy Streptococcus
pneumoniae.
Skuteczność ertapenemu w leczeniu zakażeń rozwijających się w przypadku stopy cukrzycowej
z jednoczesnym zapaleniem szpiku kostnego nie została ustalona.
Jest stosunkowo mało doświadczeń dotyczących stosowania ertapenemu u dzieci w wieku poniżej
dwóch lat. W tej grupie wiekowej wskazana jest szczególna ostrożność podczas określania
wrażliwości organizmów chorobotwórczych na ertapenem. Brak dostępnych danych dotyczących
stosowania u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy.
Encefalopatia
Notowano przypadki encefalopatii związane ze stosowaniem ertapenemu (patrz punkt 4.8). Jeśli
podejrzewa się występowanie encefalopatii indukowanej ertapenemem (np. na podstawie mioklonii,
drgawek, zaburzeń stanu psychicznego, obniżonego poziomu świadomości), należy rozważyć
przerwanie leczenia ertapenemem. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek są bardziej narażeni na
wystąpienie encefalopatii indukowanej ertapenemem, której ustępowanie może być długotrwałe.
Substancja pomocnicza
Ten produkt leczniczy zawiera około 137 mg sodu na fiolkę, co stanowi 6,85% zalecanego przez
WHO maksymalnego dziennego spożycia 2 g sodu przez osobę dorosłą.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje z innymi produktami leczniczymi będące wynikiem hamowania klirensu zależnego od
glikoproteiny P lub cytochromu P (CYP) są mało prawdopodobne (patrz punkt 5.2).
Zgłaszano przypadki zmniejszenia stężenia kwasu walproinowego poniżej zakresu wartości
terapeutycznych podczas stosowania kwasu walproinowego jednocześnie ze środkami należącymi do
grupy karbapenemów. Zmniejszenie stężenia kwasu walproinowego może prowadzić do
niedostatecznej kontroli napadów padaczkowych; dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania
ertapenemu i kwasu walproinowego/walproinianiu sodowego i należy rozważyć podanie innych leków
przeciwbakteryjnych lub przeciwdrgawkowych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Osoby dorosłe
Całkowita liczba pacjentów leczonych ertapenemem w badaniach klinicznych przekraczała 2200,
z których ponad 2150 otrzymywało ertapenem w dawce 1 g. Działania niepożądane (tzn. uznane przez
badacza za przypuszczalnie, prawdopodobnie lub na pewno związane z przyjmowanym produktem
leczniczym) występowały u około 20% pacjentów leczonych ertapenemem. Z powodu działań
niepożądanych leczenie przerwano u 1,3% pacjentów. Dodatkowo w badaniach klinicznych
dotyczących zapobiegania zakażeniom miejsca operowanego po zabiegu chirurgicznym okrężnicy lub
odbytnicy 476 pacjentów otrzymało ertapenem, w postaci pojedynczej dawki wynoszącej 1 g przed
zabiegiem chirurgicznym.
U pacjentów przyjmujących wyłącznie produkt leczniczy Ertapenem Eugia działaniami
niepożądanymi, które najczęściej występowały podczas leczenia oraz do 14 dni po zakończeniu
leczenia były: biegunka (4,8%), powikłania dotyczące żyły, do której podawano lek (4,5%) oraz
nudności (2,8%).
U pacjentów, którzy przyjmowali wyłącznie produkt leczniczy Ertapenem Eugia, podczas leczenia
oraz 14 dni po zakończeniu stosowania produktu leczniczego najczęściej występowały następujące
zmiany w wynikach badań laboratoryjnych: zwiększenie aktywności AlAT (4,6%), AspAT (4,6%),
fosfatazy alkalicznej (3,8%) i liczby płytek krwi (3,0%).
Dzieci i młodzież (w wieku od 3 miesięcy do 17 lat)
W badaniach klinicznych podawano ertapenem 384 pacjentom. Całkowity profil bezpieczeństwa
porównywalny jest z profilem u dorosłych pacjentów. Działania niepożądane (tzn. uznane przez
badacza za przypuszczalnie, prawdopodobnie lub na pewno związane z przyjmowanym produktem
leczniczym) zaobserwowano u około 20,8% pacjentów leczonych ertapenemem. Leczenie po
pojawieniu się działań niepożądanych przerwano u 0,5% pacjentów.
5
U pacjentów, którzy przyjmowali wyłącznie produkt leczniczy Ertapenem Eugia, podczas leczenia
oraz 14 dni po zakończeniu stosowania produktu leczniczego najczęściej występowały następujące
działania niepożądane: biegunka (5,2%) i ból w miejscu infuzji (6,1%).
U pacjentów, którzy przyjmowali wyłącznie produkt leczniczy Ertapenem Eugia, podczas leczenia
oraz 14 dni po zakończeniu stosowania produktu leczniczego najczęściej występowały następujące
zmiany w wynikach badań laboratoryjnych: zmniejszenie liczby białych krwinek obojętnochłonnych
(3,0%), zwiększenie aktywności AlAT (2,9%) i AspAT (2,8%).
Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Wśród pacjentów przyjmujących wyłącznie produkt leczniczy Ertapenem Eugia, podczas leczenia
oraz do 14 dni po zakończeniu terapii odnotowano występowanie następujących działań
niepożądanych:
Często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000);
bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych).
Niezbyt często: Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Rzadko: Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko: Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często: Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często: Zaburzenia psychiczne
Częstość nieznana: Zaburzenia psychiczne
Często: Zaburzenia układu nerwowego
Niezbyt często: Zaburzenia układu nerwowego
6
Rzadko: Zaburzenia oka
Niezbyt często: Zaburzenia serca
Często: Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często: Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często: Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Zaburzenia żołądka i jelit
Rzadko: Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często: Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko: Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Rzadko: Zaburzenia nerek i dróg moczowych
7
Rzadko: Ciąża, połóg i okres okołoporodowy
Rzadko: Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często: Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Biochemia
Często: Hematologia
Niezbyt często: Badanie moczu
8
Niezbyt często: Różne
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.