Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Methyldopum 282 mg (tabletki)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 25 °C
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Etyloceluloza N-100; Magnezu stearynian; Skrobia kukurydziana; Kwas stearynowy; Karboksymetyloskrobia sodowa typ A; Talk źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: butelka
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały szary okrągły
Biała lub szarawobiała, okrągła, płaska tabletka o ściętych krawędziach z okrągłym grawerem DOPEGYT po jednej stronie. Tabletka jest wolna od wad fizycznych i zanieczyszczeń mechanicznych. 50 tabletek w butelce z oranżowego szkła z zakrętką z polietylenu (LDPE) z zabezpieczeniem gwarancyjnym i amortyzatorem w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Metyldopa może powodować zwykle przemijające objawy sedatywne, szczególnie na początku leczenia i w czasie zwiększania dawki leku. Jeśli objawy sedatywne wystąpią pacjenci nie powinni wykonywać czynności wymagających uwagi, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
59 pozycji, według częstości
- bardzo często: dodatni test Coombsa (patrz punkt 4.4)
- rzadko: anemia hemolityczna; leukopenia; granulocytopenia; trombocytopenia
- bardzo rzadko: zapalenia mięśnia sercowego; zapalenie osierdzia; parkinsonizm; zaostrzenie dławicy piersiowej; zastoinowa niewydolność serca; nadwrażliwość zatoki tętnicy szyjnej; hipotonia ortostatyczna (zalecane jest zmniejszenie dawki); obrzęki; zwiększenie masy ciała; bradykardia zatokowa; zapalenie trzustki; zapalenie wątroby
- częstość nieznana: depresja szpiku kostnego; dodatnie wyniki badań dotyczące przeciwciał przeciwjądrowych; komórek LE i czynnika reumatoidalnego; zapalenie naczyń; zespół toczniopodobny; gorączka polekowa; eozynofilia; hiperprolaktynemia; ginekomastia; mlekotok; brak miesiączki; samoistne porażenie nerwu twarzowego; ruchy choreatetotyczne; zaburzenia krążenia mózgowego (prawdopodobnie na skutek obniżenia ciśnienia tętniczego); zaburzenia psychiczne takie jak koszmary nocne; łagodne psychozy lub depresja; bóle głowy; sedacja (zwykle przemijająca); astenia lub osłabienie; zawroty głowy; parestezje; zmniejszenie libido; przekrwienie błony śluzowej nosa; zapalenie jelit; biegunka; zapalenie ślinianek; ból lub czarny język; nudności; zaparcia; wzdęcia; gazy; suchość jamy ustnej; cholestaza; żółtaczka; zaburzenia czynności enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.4); toksyczna nekroliza naskórka; egzema lub liszaj; łagodne bóle stawów z lub bez obrzęku; bóle mięśni; impotencja; zaburzenia ejakulacji; zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 3 g na dobę · dorośli
„Maksymalna dawka dobowa to 3 g.”
- 500 mg na dobę · dorośli
„W takich przypadkach dobowa dawka początkowa leku Dopegyt nie powinna być większa niż 500 mg i należy ją zwiększać w razie potrzeby w odstępach nie mniejszych niż co dwa dni.”
- 250 mg na dobę · osoby starsze · pod nagłówkiem „Szczególne grupy pacjentów”
„Pacjenci w podeszłym wieku powinni rozpoczynać leczenie od możliwie najmniejszej dawki, nie przekraczając 250 mg na dobę.”
- 65 mg/kg mc. na dobę · dzieci, młodzież · pod nagłówkiem „Szczególne grupy pacjentów”
„Dobowa maksymalna dawka wynosi 65 mg/kg mc., przy czym nie więcej niż 3 g na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli Zalecana dawka początkowa metyldopy wynosi zwykle 250 mg 2-3 razy na dobę w ciągu dwóch pierwszych dni. Dawkę można stopniowo zwiększać lub zmniejszać, w zależności od stopnia obniżenia ciśnienia tętniczego, w odstępach nie mniejszych niż dwa dni. Ponieważ może wystąpić działanie sedatywne, przez 2-3 dni na początku leczenia i podczas zwiększania dawki zalecane jest zwiększanie najpierw dawki wieczornej. Zalecana dawka podtrzymująca wynosi od 500 mg do 2 g na dobę, podawana w 2-4 porcjach. Maksymalna dawka dobowa to 3 g.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież U dzieci dobowa dawka początkowa wynosi 10 mg/kg mc. w 2-4 porcjach. W razie potrzeby dawkę można stopniowo zwiększać w odstępach nie krótszych niż dwa dni do uzyskania adekwatnej odpowiedzi. Dobowa maksymalna dawka wynosi 65 mg/kg mc., przy czym nie więcej niż 3 g na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Pacjenci w podeszłym wieku
„Pacjenci w podeszłym wieku Pacjenci w podeszłym wieku powinni rozpoczynać leczenie od możliwie najmniejszej dawki, nie przekraczając 250 mg na dobę. W razie potrzeby dawkę można stopniowo zwiększać, w odstępach nie krótszych niż dwa dni. Omdleniom, które występują częściej u osób w podeszłym wieku i które mogą mieć związek ze zwiększoną wrażliwością i zaawansowaną miażdżycą, można zapobiec poprzez stosowanie mniejszych dawek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Metyldopa jest wydalana głównie przez nerki, dlatego dawkę leku Dopegyt należy zmniejszyć u pacjentów z niewydolnością nerek. Zaleca się wydłużenie przerwy w dawkowaniu do 8 godzin w łagodnej niewydolności nerek (GFR pomiędzy 60 a 89 ml/min/1,73 m2), do 8-12 godzin w umiarkowanej niewydolności nerek (GFR pomiędzy 30 a 59 ml/min/1,73 m2) oraz do 12-25 godzin w ciężkiej niewydolności nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m2). Ponieważ metyldopę można usunąć z krwioobiegu poprzez dializę, zalecana jest dawka suplementacyjna 250 mg, aby zapobiec wzrostowi ciśnienia krwi po leczeniu hemodializą (patrz punkt 4.4.).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża i karmienie piersią
„Ciąża i karmienie piersią W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza. Chociaż nie opisywano wyraźnego działania teratogennego, nie można wykluczyć uszkodzenia płodu. Dlatego leku Dopegyt nie należy stosować w czasie ciąży, chyba, że przewidywane korzyści przeważają potencjalne ryzyko. Metyldopa przenika do mleka kobiecego i dlatego kobiety karmiące piersią nie powinny stosować tego leku o ile nie zaleci tego lekarz po starannej ocenie korzyści i ryzyka.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: Ulotka, pkt 2
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletki można przyjmować przed lub po posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Podczas terapii metyldopą nie wolno spożywać napojów alkoholowych (patrz punkt 4.5).” źródło: ChPL, pkt 4.4
alkohol
„- lit (niebezpieczeństwo nasilenia się toksyczności litu), - lewodopa (osłabienie działania przeciwparkinsonowskiego, nasilenie niepożądanego działania na OUN), - alkohol, leki o depresyjnym działaniu na OUN (nasilenie depresyjnego działania na OUN), - leki przeciwzakrzepowe (nasilony efekt przeciwkrzepliwy, niebezpieczeństwo krwawienia), - bromokryptyna (możliwy niekorzystny wpływ na stężenie prolaktyny), - haloperydol (możliwe zaburzenia funkcji poznawczych – dezorientacja, stan splątania).” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dopegyt
Kiedy nie stosować leku Dopegyt
• jeśli pacjent ma uczulenie na metyldopę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
• jeśli u pacjenta występuje czynna choroba wątroby (np. ostre zapalenie wątroby, marskość
wątroby),
• jeśli u pacjenta stwierdzono chorobę wątroby indukowaną metyldopą w wywiadzie,
• jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie leki zwane inhibitorami MAO stosowane w leczeniu depresji
(np. moklobemid), choroby Parkinsona lub Alzheimera (np. selegilina),
• jeśli u pacjenta stwierdzono depresję,
• jeśli u pacjenta występuje guz chromochłonny (specjalny typ guza nadnerczy).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Dopegyt należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
• W razie choroby wątroby w przeszłości, nieprawidłowych wyników testów wątrobowych lub
choroby nerek należy poinformować o tym lekarza, gdyż w takich przypadkach konieczne może
być zmniejszenie dawki.
• W razie rozpoznanej szczególnej choroby metabolicznej (porfirii wątrobowej) u siebie lub u kogoś
z bliskich krewnych należy poinformować o tym lekarza, gdyż w takim przypadku stosowanie
metyldopy wymaga szczególnej ostrożności.
• W czasie leczenia – szczególnie jeśli stosowane są dawki powyżej 1000 mg i przede wszystkim po
6-12 miesiącach terapii – u 10-20% pacjentów mogą pojawić się nieprawidłowości w badaniach
laboratoryjnych (dodatni wynik bezpośredniego testu Coombsa). U mniej niż 5% takich pacjentów
może rozwinąć się niedokrwistość hemolityczna (niedokrwistość wywołana przedwczesnym
niszczeniem krwinek czerwonych). Dlatego przed rozpoczęciem leczenia a następnie co 6-12
miesięcy w czasie leczenia należy sprawdzać morfologię krwi i bezpośredni test Coombsa.
Objawami niedokrwistości mogą być: bladość skóry, osłabienie, żółtaczka. Jeśli pojawią się takie
objawy należy natychmiast przerwać przyjmowanie tego leku i skonsultować się z lekarzem. Jeśli
przyczyną tych objawów jest metyldopa nigdy więcej nie należy stosować leku Dopegyt.
• Jako reakcja nadwrażliwości na metyldopę może pojawić się uszkodzenie komórek wątroby,
nawet czasami ciężkie. Dlatego przez pierwsze 6-12 tygodni leczenia należy wykonywać badania
czynności wątroby z częstością zaleconą przez lekarza i w każdym przypadku gorączki
nieznanego pochodzenia lub żółtaczki. W razie wystąpienia gorączki, żółtaczki lub pogorszenia
wyników testów wątrobowych leczenie należy natychmiast przerwać. Jeśli przyczyną uszkodzenia
wątroby jest metyldopa nigdy więcej nie należy stosować leku Dopegyt.
• Bardzo rzadko w czasie leczenia mogą pojawić się zaburzenia hematopoetyczne (spadek liczby
białych krwinek i płytek krwi). Jeśli wystąpią owrzodzenia jamy ustnej, ból gardła, małe czerwone
plamki krwotoczne na ciele, smolisty stolec, krew w moczu, nietypowe lub trudne do opanowania
krwawienie, należy przerwać przyjmowanie tego leku i skonsultować się z lekarzem. Objawy te
zwykle ustępują samoistnie po odstawieniu leku.
• U niektórych pacjentów mogą pojawić się obrzęki i zwiększenie masy ciała. Objawy te zwykle
ustępują po podaniu leków moczopędnych. Należy zgłosić się do lekarza jeśli objawy te będą się
nasilać pomimo leczenia moczopędnego lub jeśli wystąpi duszność (trudności w oddychaniu) lub
łatwe męczenie się, gdyż wówczas może być konieczne odstawienie leku.
• W razie leczenia dializami konieczne może być podanie dodatkowej dawki leku po dializie,
ponieważ metyldopa jest usuwana z organizmu w czasie dializ.
• Należy poinformować lekarza o leczeniu lekiem Dopegyt przed transfuzją krwi, znieczuleniem
ogólnymi przed badaniami diagnostycznymi w kierunku specjalnego typu guza nadnerczy (guz
chromochłonny).
• Należy skonsultować się z lekarzem w razie uszkodzeń lub choroby naczyń mózgowych i
występowania ruchów mimowolnych, gdyż może być konieczne odstawienie leku Dopegyt.
Lek Dopegyt a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio a
także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Leku Dopegyt nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami MAO (np. z moklobemidem
stosowanym w leczeniu depresji lub z selegiliną stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona lub
choroby Alzheimera).
Niektóre leki mogą osłabiać hipotensyjne działanie leku Dopegyt i ich jednoczesne stosowanie
wymaga szczególnej ostrożności i starannej kontroli lekarskiej:
• leki zawierające adrenalinę, efedrynę, pseudoefedrynę stosowane w leczeniu przeziębienia, kaszlu
i astmy,
• niektóre leki stosowane w depresji (np. imipramina, amitryptylina),
• leki stosowane w leczeniu niektórych chorób psychicznych (np. chlorpromazyna, trifluoperazyna),
• doustne suplementy żelaza (glukonian żelazawy i siarczan żelazawy zmniejszają wchłanianie
metyldopy),
• leki stosowane w łagodzeniu gorączki i bólu (np. piroksykam, diklofenak, naproksen),
• estrogeny (preparaty zawierające żeńskie hormony płciowe).
Jednoczesne stosowanie leku Dopegyt i poniższych leków może nasilać obniżające ciśnienie tętnicze
działanie leku:
• inne leki obniżające ciśnienie tętnicze,
• preparaty do znieczulenia ogólnego.
Jednoczesne stosowanie metyldopy i poniższych leków może nawzajem zmieniać ich działanie
terapeutyczne i dlatego ich jednoczesne stosowanie wymaga szczególnej ostrożności:
• lit (stosowany w leczeniu chorób psychiatrycznych),
• lewodopa (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona),
• alkohol i leki stosowane w leczeniu lęku, bezsenności lub alergii,
• leki przeciwzakrzepowe (np. acenokumarol); jednoczesne stosowanie tych leków zwiększa ryzyko
krwawienia,
• bromokryptyna (zmniejsza uwalnianie prolaktyny i hormonu wzrostu w organizmie, stosowana w
leczeniu chorób, w których konieczna jest mniejsza ilość tych substancji),
• haloperydol (stosowany w zaburzeniach psychicznych).
Dopegyt z jedzeniem i alkoholem
W czasie stosowania leku należy unikać spożywania napojów alkoholowych.
Tabletki można przyjmować albo przed albo po jedzeniu.
Ciąża i karmienie piersią
W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy
planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza.
Chociaż nie opisywano wyraźnego działania teratogennego, nie można wykluczyć uszkodzenia płodu.
Dlatego leku Dopegyt nie należy stosować w czasie ciąży, chyba, że przewidywane korzyści
przeważają potencjalne ryzyko.
Metyldopa przenika do mleka kobiecego i dlatego kobiety karmiące piersią nie powinny stosować
tego leku o ile nie zaleci tego lekarz po starannej ocenie korzyści i ryzyka.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek ten może powodować przemijające objawy sedatywne szczególnie na początku leczenia i w
czasie zwiększania dawki leku. Jeśli objawy sedatywne wystąpią nie należy podejmować czynności
wymagających uwagi, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn.
Dopegyt zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Na początku leczenia i w okresie zwiększania dawki może wystąpić przemijające działanie sedatywne,
przemijający ból głowy lub osłabienie.
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów należy przerwać przyjmowanie leku
Dopegyt i skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do izby przyjęć najbliższego szpitala:
• obrzęk warg lub gardła powodujący trudności w połykaniu lub oddychaniu,
• zapaść.
Są to bardzo groźne ale bardzo rzadkie objawy niepożądane. Jeśli wystąpią, mogą oznaczać znaczną
reakcję alergiczną na Dopegyt. Może być wówczas konieczna natychmiastowa pomoc lekarska lub
hospitalizacja.
Pokrzywka może być również objawem reakcji alergicznej. Należy wtedy natychmiast przerwać
stosowanie preparatu i zgłosić się do lekarza po poradę odnośnie dalszego leczenia. Jeśli więc
pokrzywka jest bardzo nasilona i występuje na całym ciele należy natychmiast zgłosić się do lekarza,
aby uniknąć istotnych powikłań.
W razie wystąpienia następujących objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem:
• bladość skóry, osłabienie,
• objawy zakażenia: gorączka, ból gardła, owrzodzenia jamy ustnej,
• małe czerwone plamki krwotoczne na całym ciele, smolisty stolec lub krew w moczu,
• nietypowe lub przedłużające się krwawienie,
• żółtawe zabarwienie oczu i skóry, ciemny mocz,
• bardzo znaczne zmęczenie,
• bóle w klatce piersiowej (dławica piersiowa) występujące częściej i trwające dłużej niż
zazwyczaj,
• duszność (trudności w oddychaniu), obrzęki nóg, zwiększenie masy ciała,
• pęcherze na skórze, łuszcząca się skóra.
Te objawy mogą wskazywać na zaburzenia krwi i układu chłonnego, mogą sugerować reakcje
nadwrażliwości lub niewydolność serca i mogą być groźne. Poważnych konsekwencji można uniknąć
pod warunkiem przestrzegania zaleceń lekarza, wykonywania zaleconych badań laboratoryjnych i
natychmiastowego zgłoszenia się do lekarza w razie wystąpienia któregokolwiek z powyższych
objawów.
Mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):
• dodatni test Coombsa (test krwi wykrywający przyczyny niedokrwistości) (patrz punkt
ostrzeżenia i środki ostrożności).
Bardzo rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób):
• zapalenie mięśnia sercowego,
• zapalenie tkanki wokół serca (zapalenie osierdzia),
• parkinsonizm (drżenie, chód o krótkich, przyspieszonych krokach, osłabienie mięśni),
• zapalenie trzustki,
• zapalenie wątroby (hepatitis),
• bóle w klatce piersiowej występujące częściej i trwające dłużej niż zwykle (zaostrzenie
dławicy piersiowej),
• wolne bicie serca,
• niewydolność serca,
• obrzęki,
• zwiększenie masy ciała.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• zapalenie naczyń,
• zaburzenie, które może dotyczyć różnych układów, często charakteryzujące się zapaleniem
skóry (np. wysypka w kształcie motyla),
• zwiększone stężenie prolaktyny we krwi,
• powiększenie piersi u mężczyzn,
• wyciek mleka z gruczołów sutkowych w innym okresie niż karmienia piersią,
• brak miesiączki,
• porażenie nerwu twarzowego (osłabienie lub paraliż mięśni po jednej stronie twarzy),
• zaburzenia psychiczne,
• mimowolne ruchy,
• objawy zaburzenia krążenia mózgowego (trudności w mówieniu, zaburzenia wzroku,
osłabienie rąk i nóg, zwłaszcza po jednej stronie ciała),
• zaburzenia psychiczne, takie jak koszmary senne,
• zwykle przemijające łagodne psychozy i depresja,
• zawroty głowy,
• drętwienie lub mrowienie,
• obniżenie libido,
• obniżenie ciśnienia tętniczego i wolne tętno, mogące prowadzić do omdleń,
• spadek ciśnienia tętniczego przy wstawaniu, powodujący zawroty głowy, zamroczenie lub
omdlenie,
• przekrwienie błony śluzowej nosa,
• zapalenie jelita grubego,
• wymioty,
• biegunka,
• zapalenie ślinianek,
• ból lub czarny język,
• nudności,
• zaparcia,
• ból brzucha,
• wzdęcia,
• suchość jamy ustnej,
• nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby,
• egzema lub liszaj,
• łagodny ból stawów z obrzękiem stawów lub bez obrzęku,
• ból mięśni,
• impotencja,
• zaburzenia ejakulacji,
• zwiększone stężenie stężenia azotu mocznikowego we krwi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.
• Czynna choroba wątroby (np. ostre zapalenie wątroby, marskość wątroby).
• Choroba wątroby indukowana metyldopą w wywiadzie.
• Jednoczesne leczenie inhibitorem MAO.
• Depresja.
• Guz chromochłonny (patrz punkt 4.4).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Rzadko odnotowywano anemię hemolityczną podczas terapii metyldopą. Jeśli objawy
sugerowałyby anemię, należy wykonać oznaczenia hemoglobiny i hematokrytu. Jeśli anemia
hemolityczna zostanie potwierdzona, należy przeprowadzić kolejne testy do hemodializy.
W przypadku stwierdzenia anemii należy odstawić lek Dopegyt. Zaprzestanie terapii, z podaniem
kortykosteroidu lub bez podania go, zwykle prowadziło do szybkiej remisji. Jakkolwiek rzadko
lecz zdarzały się przypadki śmiertelne. Metyldopy nigdy nie wolno podawać pacjentowi, jeśli
stwierdzono wcześniej, że metyldopa indukuje u tego pacjenta anemię hemolityczną.
U niektórych pacjentów w czasie długotrwałej terapii metodylopą obserwuje się dodatnie wyniki
testu Coombsa. W raportach sporządzanych w czasie różnych badań, liczba takich przypadków
wynosi od 10 % do 20%. Dodatni test Coombsa rzadko zdarza się w czasie pierwszych sześciu
miesięcy terapii i jeśli nie pojawi się w ciągu 12 miesięcy, jest mało prawdopodobne, że wystąpi
w czasie dalszej terapii. Dodatni test Coombsa ma związek z wielkością dawki, najrzadziej zdarza
się on w przypadku pacjentów przyjmujących 1g lub mniej na dobę. Dodatni wynik testu
Coombsa, który wystąpił w czasie terapii, staje się ujemny po kilku tygodniach lub miesiącach od
zakończenia leczenia.
Przed rozpoczęciem terapii, a następnie w jej 6. i 12. miesiącu, zaleca się wykonać morfologię i
bezpośredni test Coombsa. Poprzednie dodatnie wyniki bądź uzyskanie dodatniego wyniku w
bezpośrednim teście Coombsa nie jest samo w sobie przeciwskazaniem do dalszej terapii
metyldopą. Jeśli dodatni wynik bezpośredniego testu Coombsa pojawi się w czasie terapii
metydolpą, powinno się zweryfikować czy zaistniała niedokrwistość hemolityczna i czy dodatni
wynik testu Coombsa ma znaczenie w leczeniu.
Uprzednia wiedza o pozytywnym wyniku testu Coombsa pomoże w ocenie próby krzyżowej
niezbędnej w przypadku transfuzji. Jeśli u pacjenta leczonego lekiem Dopegyt wystąpi potrzeba
transfuzji krwi, przed zabiegiem należy przeprowadzić zarówno bezpośredni jak i pośredni test
Coombsa. W przypadku braku niedokrwistości hemolitycznej zwykle dodatni będzie tylko
bezpośredni test Coombsa. Dodatni wynik bezpośredniego testu Coombsa sam w sobie nie
koliduje z wyznaczeniem grupy krwi czy też próbą krzyżową. Dodatni wynik pośredniego testu
Coombsa może powodować trudności w ocenie próby krzyżowej; w takim wypadku niezbędna
będzie pomoc hematologa lub transfuzjologa.
W czasie leczenia rzadko opisywano odwracalną leukopenię i granulocytopenię. Liczba
granulocytów powracała do prawidłowego poziomu po zakończeniu leczenia metyldopą. Rzadko
występowała odwracalna trombocytopenia.
Okazjonalnie, w czasie pierwszych trzech tygodni leczenia może występować gorączka, czasami
związania z eozynofilią lub nieprawidłowymi wynikami prób czynnościowych wątroby. Może
również pojawić się żółtaczka (z gorączką lub bez niej). Początkowe objawy widoczne są
zazwyczaj w ciągu pierwszych dwóch lub trzech miesięcy terapii. U niektórych pacjentów na
podstawie objawów diagonozowana jest cholestaza. Bardzo rzadko może dojść do martwicy
wątroby prowadzącej do zgonu. Biopsja wątroby, przeprowadzona u niektórych pacjentów z
upośledzeniem wątroby, wykazała mikroskopijną martwicę ogniskową, kompatybilną z
nadwrażliwością na ten lek. Testy czynnościowe wątroby oraz morfologia z całkowitym i
zróżnicowanym obrazem krwinek białych zalecane są przed rozpoczęciem terapii metyldopą oraz
w 6. i 12. tygodniu leczenia, a także w przypadku niewyjaśnionego pojawienia się gorączki.
W razie gorączki, nieprawidłej czynności wątroby bądź żółtaczki, leczenie należy bezzwłocznie
przerwać. Gorączka i zaburzenia czynności wątroby, które były wywołane nadwrażliwością na
metyldopę, ustępują po odstawieniu leku. U tych pacjentów metyldopy nie należy ponownie
stosować.
U pacjentów z chorobami i zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie Dopegyt powinien być
stosowany ze szczególną ostrożnością.
U pacjentów przyjmujących metyldopę należy stosować mniejsze dawki leków znieczulających.
Jeśli w czasie znieczulenia wystąpi hipotonia należy zastosować leki wazopresyjne. Receptory
adrenergiczne zachowują wrażliwość w czasie leczenia metyldopą (patrz również punkt 4.5).
U niektórych pacjentów w czasie stosowania metyldopy mogą pojawić się obrzęki i zwiększenie
masy ciała, które można leczyć dodaniem leku moczopędnego. Nie należy kontynuować leczenia
metyldopą jeśli obrzęki nasilają się lub jeśli pojawią się objawy niewydolności serca.
Metyldopa jest usuwana w czasie dializy i dlatego po zabiegu ponownie może pojawić się wysokie
ciśnienie tętnicze (patrz również punkty 4.2 i 5.2).
U pacjentów z obustronną chorobą naczyń mózgowych mogą niekiedy występować mimowolne
ruchy choreoatetotyczne (patrz również punkt 4.8). W takim przypadku leczenie metyldopą należy
przerwać.
Należy zachować szczególną ostrożność stosując metyldopę u pacjentów z porfirią wątrobową i u
ich bliskich krewnych.
Metylodopa może zmieniać wynik pomiaru stężenia kwasu moczowego w moczu metodą
fosforowolframową, kreatyniny w surowicy metodą z użyciem alkalicznego pikrynianu oraz
AspAT (SGOT) metodą kolorymetryczną. Nie opisywano wpływu na wynik pomiaru wartości
AspAT metodami spektrofotometrycznymi.
Metyldopa może powodować fałszywie dodatnie wyniki podczas oznaczania stężenia
katecholamin w moczu co utrudnia rozpoznanie guza chromochłonnego. Metyldopa nie ma jednak
wpływu na oznaczanie VMA (kwasu wanilinomigdałowego).
W rzadkich przypadkach mocz wystawiony na działanie powietrza może ściemnieć z powodu
rozpadu metyldopy i jej metabolitów.
Podczas terapii metyldopą nie wolno spożywać napojów alkoholowych (patrz punkt 4.5).
Sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie wolno stosować leku jednocześnie z:
- Inhibitorami MAO (patrz również punkt 4.3).
Należy zachować ostrożność jeśli jednocześnie stosuje się następujące leki:
Leki osłabiające hipotensyjne działanie Dopegytu:
- Sympatykomimetyki (nasilona reakcja na czynniki powodujące wzrost ciśnienia
krwi),
- Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Fenotiazyny (stosowane w tym samym
czasie mogą mieć dodatkowe działanie hipotensyjne),
- ,
- Doustne preparaty żelaza (siarczan żelazawy lub glukonian żelazawy) (dostępność
biologiczna metyldopy może się zmniejszyć),
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ),
- Leki zawierające estrogeny.
Leki nasilające hipotensyjne działanie leku Dopegyt:
- Inne lekiprzeciwnadciśnieniowe (addycyjny efekt hipotensyjny),
- Preparaty znieczulające (patrz również punkt 4.4).
Metyldopa i poniższe leki mogą nawzajem modyfikować swoje działanie terapeutyczne:
- lit (niebezpieczeństwo nasilenia się toksyczności litu),
- lewodopa (osłabienie działania przeciwparkinsonowskiego, nasilenie niepożądanego
działania na OUN),
- alkohol, leki o depresyjnym działaniu na OUN (nasilenie depresyjnego działania na
OUN),
- leki przeciwzakrzepowe (nasilony efekt przeciwkrzepliwy, niebezpieczeństwo
krwawienia),
- bromokryptyna (możliwy niekorzystny wpływ na stężenie prolaktyny),
- haloperydol (możliwe zaburzenia funkcji poznawczych – dezorientacja, stan
splątania).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Na początku leczenia lub w okresie zwiększania dawki może występować przemijająca senność,
bóle głowy i osłabienie.
Ponadto podczas leczenia metyldopą opisywano następujące objawy niepożądane.
Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości ich występowania według poniższego
schematu:
bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥
1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000) , nieznana (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy działania niepożądane zostały wymienione według zmniejszającej się
ciężkości.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często: dodatni test Coombsa (patrz punkt 4.4)
Rzadko: anemia hemolityczna, leukopenia, granulocytopenia, trombocytopenia
Nieznana: depresja szpiku kostnego, dodatnie wyniki badań dotyczące przeciwciał
przeciwjądrowych, komórek LE i czynnika reumatoidalnego.
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko: zapalenia mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia
Nieznana: zapalenie naczyń, zespół toczniopodobny, gorączka polekowa, eozynofilia.
Zaburzenia endokrynologiczne
Nieznana: hiperprolaktynemia, ginekomastia, mlekotok, brak miesiączki.
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo rzadko: parkinsonizm
Nieznana: samoistne porażenie nerwu twarzowego, ruchy choreatetotyczne, zaburzenia krążenia
mózgowego (prawdopodobnie na skutek obniżenia ciśnienia tętniczego), zaburzenia psychiczne
takie jak koszmary nocne, łagodne psychozy lub depresja, bóle głowy, sedacja (zwykle
przemijająca), astenia lub osłabienie, zawroty głowy, parestezje, zmniejszenie libido.
Zaburzenia serca
Bardzo rzadko: zaostrzenie dławicy piersiowej, zastoinowa niewydolność serca, nadwrażliwość
zatoki tętnicy szyjnej, hipotonia ortostatyczna (zalecane jest zmniejszenie dawki), obrzęki,
zwiększenie masy ciała, bradykardia zatokowa.
Obrzęki zwiększenie masy ciała zwykle ustępują po zastosowaniu leku moczopędnego. Jeśli
obrzęk nasili się lub pojawią się objawy niewydolności serca należy przerwać leczenie metyldopą.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Nieznana: przekrwienie błony śluzowej nosa.
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo rzadko: zapalenie trzustki
Nieznana: zapalenie jelit, biegunka, zapalenie ślinianek, ból lub czarny język, nudności, zaparcia,
wzdęcia, gazy, suchość jamy ustnej.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bardzo rzadko: zapalenie wątroby
Nieznana: cholestaza, żółtaczka, zaburzenia czynności enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Nieznana: toksyczna nekroliza naskórka, egzema lub liszaj.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łączne:
Nieznana: łagodne bóle stawów z lub bez obrzęku, bóle mięśni.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Nieznana: impotencja, zaburzenia ejakulacji.
Badania diagnostyczne
Nieznana: zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi,
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka
stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny
zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu
Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów
Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.