Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dobutamine hydrochloride 14 mg/ml (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- chronić przed światłem
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- nie zamrażać
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- Przed pierwszym otwarciem: 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Po rozcieńczeniu: 24 godzin (po sporządzeniu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Sodu pirosiarczyn; Kwas solny 1N (do ustalenia pH); Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- siarczyny: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na 1 ml (ChPL pkt 4.4)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: ampułka
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- żółty bezbarwny
Lek Dobutamin hameln jest przezroczystym, bezbarwnym lub żółtawym koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji. Opakowanie bezpośrednie typu ampułka z bezbarwnego szkła (typu I) zawiera 20 ml leku Dobutamin hameln. Pudełko tekturowe zawiera 1, 5 lub 10 ampułek. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument nie rozstrzyga (brak danych lub badań) źródło: „Nie dotyczy.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
18 pozycji, według częstości
- bardzo często: przyspieszenie czynności serca o ≥30 uderzeń na minutę
- często: Eozynofilia; zahamowanie agregacji płytek (tylko w przypadku ciągłej, wielodniowej infuzji); Zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę i eozynofilowe zapalenie mięśnia sercowego; Ból głowy; zwiększenie ciśnienia tętniczego o ≥50 mm Hg
- niezbyt często: Pirosiarczyn sodu (metabisiarczyn) może powodować zagrażające życiu reakcje alergiczne, w tym anafilaksję lub lekkie ataki astmy (patrz punkt; częstoskurcz komorowy; migotanie komór; migotanie przedsionków
- bardzo rzadko: Hipokalemia; Mioklonie zgłaszano u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek otrzymujących dobutaminę; bradykardia; niedokrwienie mięśnia sercowego; zawał mięśnia sercowego; zatrzymanie akcji serca
- częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych; zmniejszenie ciśnienia w kapilarach płucnych
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli: „Dorośli: Z doświadczenia wynika, że większość pacjentów reaguje na dawkę 2,5–10 mikrogramów dobutaminy/kg mc./min. W pojedynczych przypadkach stosowano dawki do 40 mikrogramów dobutaminy/kg mc./min.”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Dawkowanie: U dzieci i młodzieży (od noworodków do 18. roku życia) zaleca się dostosowanie dawki początkowej 5 mikrogramów/kg mc./min do odpowiedzi klinicznej w zakresie od 2 do 20 mikrogramów/kg mc./min. Sporadycznie odpowiedź uzyskuje się po podaniu małej dawki, wynoszącej od 0,5 do 1,0 mikrograma/kg mc./min.”
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież: W celu podania produktu leczniczego w postaci ciągłej infuzji z zastosowaniem pompy infuzyjnej roztwór należy rozcieńczyć 5% roztworem glukozy (50 mg/ml) lub 0,9% roztworem chlorku sodu (9 mg/ml) do uzyskania stężenia dobutaminy od 0,5 do 1 mg/ml (maksymalnie 5 mg/ml przy ograniczeniu objętości płynów). Podawanie roztworów o większym stężeniu dozwolone jest tylko przez dostęp do żyły centralnej. Roztwór dobutaminy do infuzji dożylnej jest niezgodny z roztworami zawierającymi dwuwęglany i innymi roztworami o odczynie silnie zasadowym.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża
„Ciąża Ponieważ nie ma wystarczających danych na temat bezpieczeństwa dobutaminy u kobiet w ciąży i nie wiadomo, czy dobutamina przenika przez łożysko, nie należy jej stosować w okresie ciąży, chyba że potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu i nie ma bezpieczniejszych metod leczenia.”
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Należy zachować ostrożność u kobiet karmiących, gdyż nie wiadomo, czy dobutamina przenika do mleka. Jeśli leczenie dobutaminą jest konieczne dla matki w okresie laktacji, należy przerwać karmienie piersią na czas leczenia.”
źródło: ChPL, pkt 4.6
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dobutamin hameln
Kiedy nie stosować leku Dobutamin hameln:
- jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na dobutaminę lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Objawami reakcji alergicznej mogą być:
wysypka, swędzenie, trudności w oddychaniu lub obrzęk twarzy, warg, gardła lub języka.
Jeśli u pacjenta występowały wcześniej takie objawy.
- jeśli u pacjenta występuje zwężenie zastawki aortalnej lub naczyń krwionośnych, które
uniemożliwia sercu prawidłowe napełnianie lub wyrzut krwi (zostanie rozpoznane przez
lekarza).
- jeśli u pacjenta występuje za mała objętość krwi krążącej (hipowolemia).
- jeśli pacjent cierpi na wysokie ciśnienie krwi z powodu guza w pobliżu nerki
(phaeochromocytoma).
Dobutamin hameln nie należy stosować do wykrywania słabego dopływu krwi do serca, jeśli u
pacjenta występują określone choroby serca lub naczyń krwionośnych.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania Dobutamin hameln należy omówić to z lekarzem.
Przed rozpoczęciem stosowania należy omówić z lekarzem, jeśli:
- pacjent ma astmę i uczulenie na siarczyny
- pacjent ma ciężką chorobę wieńcową serca,
- u pacjenta występuje ostra (nagła) niewydolność serca.
Dzieci
Przyspieszenie tętna i zwiększenie ciśnienia tętniczego występują częściej i są bardziej nasilone
u dzieci niż u dorosłych. Istnieją doniesienia o mniejszej wrażliwości układu krążenia noworodków
na dobutaminę i wydaje się, że działanie obniżające ciśnienie krwi (hipotensyjne) obserwuje
się częściej u dorosłych niż u małych dzieci. Dlatego lekarz będzie uważnie monitorować stosowanie
dobutaminy u dzieci.
Należy zachować ostrożność u dzieci podczas podawania dużych dawek dobutaminy.
Lekarz dostosuje ostrożnie wymaganą dawkę dla dziecka.
Lek Dobutamin hameln a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Koniecznie należy poinformować lekarza, ponieważ niżej wymienione leki mogą wpływać na
działanie Dobutamin hameln:
- beta-adrenolityki (leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego i nieregularnego rytmu
serca),
- alfa-adrenolityki (leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz rozrostu gruczołu
krokowego),
- leki rozszerzające naczynia krwionośne (leki rozkurczające naczynia krwionośne w leczeniu
dławicy piersiowej lub ciężkiej niewydolności serca);
- leki przeciwcukrzycowe (leki stosowane w cukrzycy)
- inhibitory ACE (leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca),
- dopamina (stosowana w celu przyspieszenia akcji serca i zwiększenia ciśnienia krwi),
- wziewne środki znieczulające,
- entakapon (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona).
Lekarz zdecyduje czy podawanie dobutaminy jest dla pacjenta korzystne.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Dobutaminy nie należy podawać kobietom w ciąży, chyba że jest to uzasadnione medycznie. Jeśli
stosowanie dobutaminy w okresie karmienia piersią jest konieczne, zaleca się przerwanie karmienia
na czas leczenia.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dobutamin hameln zawiera pirosiarczyn sodu (E223). Lek rzadko może powodować ciężkie
reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli.
Dobutamin hameln zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu na (23 mg) na 1 ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Możliwe jest wystąpienie następujących działań niepożądanych:
Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób):
- przyspieszona czynność serca
- ból w klatce piersiowej
- zaburzenia rytmu serca
- nieprawidłowy wynik testu czynności serca (uniesienie odcinka ST elektrokardiogramu) podczas
testu obciążeniowego z dobutaminą
Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):
- wzrost lub spadek ciśnienia krwi
- zwężenie naczyń krwionośnych (zwężenie naczyń)
- nieregularne bicie serca (kołatanie serca)
- szybkie tętno (częstoskurcz komorowy)
- ból głowy
- objawy podobne do astmy (skurcz oskrzeli)
- duszności
- zwiększenie liczby białych krwinek (eozynofilia)
- zahamowanie tworzenia skrzepu
- zwiększona potrzeba oddania moczu (przy dużych dawkach)
- mdłości (nudności)
- wysypka (wykwit)
- gorączka
- stan zapalny żyły w miejscu podania (zapalenie żył)
- reakcje alergiczne (reakcje nadwrażliwości), w tym objawy wysypki
- zapalenie mięśnia sercowego (eozynofilowe zapalenie mięśnia sercowego)
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):
- niekontrolowane skurcze komór serca (migotanie komór)
- zawał serca (zawał mięśnia sercowego)
- niekontrolowane skurcze przedsionków serca (migotanie przedsionków)
- niedrożność odpływu lewej komory podczas testu obciążeniowego z dobutaminą
- ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne) i ciężkie, zagrażające życiu epizody
astmatyczne, prawdopodobnie spowodowane nadwrażliwością na pirosiarczyn sodu
(patrz punkt 2).
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
- wolne bicie serca (bradykardia)
- niewystarczający dopływ krwi do serca (niedokrwienie mięśnia sercowego)
- małe stężenie potasu (hipokalemia)
- plamy na skórze (krwawienie wybroczynowe)
- blok przewodnictwa sercowego
- zwężenie naczyń krwionośnych zaopatrujących serce (skurcz naczyń wieńcowych)
- czarne miejsca na skórze (martwica skóry)
- skurcze mięśni (mioklonie) u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek otrzymujących
dobutaminę
- śmiertelne pęknięcie serca podczas testu obciążeniowego dobutaminą
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- ból w klatce piersiowej wywołany stresem (kardiomiopatia stresowa)
- zaburzenia czynności serca (spadek ciśnienia w kapilarach płucnych)
- zaburzenia czynności mięśnia sercowego (kardiomiopatia stresowa, znana również jako zespół
takotsubo), objawiające się bólem w klatce piersiowej, dusznością, zawrotami głowy, omdleniami,
nieregularnym biciem serca, występujące podczas stosowania dobutaminy w badaniu
echokardiografii obciążeniowej
Inne obserwowane działania niepożądane:
- niepokój
- mrowienie (parestezje)
- mimowolne skurcze mięśni (drżenie)
- uczucie gorąca i niepokoju
- skurcz mięśni
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nie wolno stosować dobutaminy:
- jeśli u pacjenta wystąpi nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, w tym u pacjentów z astmą oskrzelową
z nadwrażliwością na siarczyny
- jeśli u pacjenta wystąpi mechaniczna niedrożność napełnienia komory i (lub) odpływu, taka jak
tamponada osierdzia, zaciskające zapalenie osierdzia, kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem
drogi odpływu, ciężkie zwężenie aorty,
- jeśli u pacjenta wystąpi stan hipowolemiczny,
- guz chromochłonny (phaeochromocytoma).
Echokardiografia obciążeniowa z dobutaminą
Nie wolno stosować dobutaminy do wykrywania niedokrwienia mięśnia sercowego ani żywotności
mięśnia sercowego w przypadku:
- niedawnego zawału mięśnia sercowego (w ciągu ostatnich 30 dni),
- niestabilnej dławicy piersiowej,
- zwężenia głównej lewej tętnicy wieńcowej,
- istotnego hemodynamicznie zwężenia odpływu z lewej komory, w tym przerostowej
kardiomiopatii zawężającej,
- istotnej hemodynamicznie wady zastawkowej serca,
- ciężkiej niewydolność serca (NYHA III lub IV),
- predyspozycji do lub udokumentowany w wywiadzie klinicznie istotnych lub
przewlekłych arytmii, szczególnie nawracającego przetrwałego częstoskurczu
komorowego,
- znacznego zaburzenia przewodzenia,
- ostrego zapalenia osierdzia, zapalenia mięśnia sercowego lub zapalenia wsierdzia,
- rozwarstwienia aorty,
- tętniaka aorty,
- słabego sprzętu do obrazowania ultrasonograficznego,
- niewłaściwie leczonego/kontrolowanego nadciśnienia tętniczego,
- niedrożności wypełnienia komory (zaciskającego zapalenia osierdzia, tamponady
osierdzia),
- hipowolemii,
- wcześniejsze przypadki nadwrażliwości na dobutaminę oraz u pacjentów z astmą
oskrzelową, u których występuje nadwrażliwość na siarczyny,
- guz chromochłonny (phaeochromocytoma).
Uwaga:
W przypadku podawania atropiny, należy przestrzegać odpowiednich przeciwwskazań.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W czasie leczenia dobutaminą może wystąpić miejscowe zwiększenie lub zmniejszenie przepływu
wieńcowego, które zmienia zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. U pacjentów z ciężką
postacią choroby wieńcowej jej obraz kliniczny może ulec zaostrzeniu, zwłaszcza jeśli podczas
leczenia dobutaminą występuje przyspieszenie czynności serca i (lub) zwiększenie ciśnienia
tętniczego. Dlatego, tak jak dla wszystkich leków o dodatnim działaniu inotropowym, dla każdego
pacjenta z niedokrwieniem mięśnia sercowego należy starannie rozważyć wskazania do
zastosowania dobutaminy.
Leki o działaniu inotropowym należy stosować ostrożnie w leczeniu ostrej niewydolności serca
(ang. Acute Heart Failure - AHF) ze względu na ryzyko arytmii i niepewność co do długotrwałego
wpływu na dysfunkcję mięśnia sercowego.
Należy kontrolować stężenie potasu, ze względu możliwość wystąpienia zmian stężenia w
surowicy.
Jeśli dobutamina jest podawana w sposób ciągły przez ponad 72 godziny, może wystąpić zjawisko
tolerancji (tachyfilaksja), wymagające zwiększenia dawki.
W związku z leczeniem dobutaminą sporadycznie opisywano przypadki gwałtownego obniżenia
ciśnienia tętniczego. Zmniejszenie dawki lub przerwanie infuzji powoduje najczęściej szybki powrót
ciśnienia do wartości początkowych. W rzadkich przypadkach może być jednak konieczna interwencja
medyczna, a normalizacja ciśnienia może nie nastąpić bardzo szybko.
Przed podaniem dobutaminy należy skorygować hipowolemię.
Dobutamina może zakłócać oznaczanie chloramfenikolu metodą HPLC.
Dzieci i młodzież
Dobutaminę podawano dzieciom ze zmniejszeniem rzutu serca w stanach hipoperfuzji na skutek
niewyrównanej niewydolności serca po zabiegach kardiochirurgicznych, w przebiegu
kardiomiopatii, we wstrząsie kardiogennym lub septycznym. Niektóre działania hemodynamiczne
chlorowodorku dobutaminy u dzieci i u dorosłych mogą różnić się ilościowo i jakościowo.
Przyspieszenie tętna i zwiększenie ciśnienia tętniczego występuje częściej i jest bardziej nasilone u
dzieci. Ciśnienie zaklinowania tętnicy płucnej może nie zmniejszyć się, jak to ma miejsce u
dorosłych, ale może nawet zwiększyć się, zwłaszcza u niemowląt poniżej 1. roku życia. Istnieją
doniesienia o mniejszej wrażliwości układu sercowo-naczyniowego noworodków na dobutaminę i
wydaje się, że działanie hipotensyjne obserwuje się częściej u dorosłych niż u małych dzieci.
Z tego względu stosowanie dobutaminy u dzieci należy uważnie monitorować, mając na uwadze
powyższą charakterystykę farmakodynamiczną.
Echokardiografia obciążeniowa z dobutaminą (Tylko w populacji osób dorosłych)
Ze względu na możliwe powikłania zagrażające życiu dobutamina do echokardiografii
obciążeniowej powinna być stosowana wyłącznie przez lekarza posiadającego wystarczające
doświadczenie w stosowaniu dobutaminy w tym wskazaniu.
Pęknięcie serca jest potencjalnym powikłaniem zawału mięśnia sercowego. Ryzyko pęknięcia
mięśnia sercowego (przegrody i wolnej ściany) może zależeć od wielu czynników, w tym miejsca
zawału i czasu, jaki upłynął od jego wystąpienia. Istnieją bardzo rzadkie, doniesienia o zgonach
po ostrym pęknięciu mięśnia sercowego podczas testu dobutaminowego. Zdarzenia te miały
miejsce podczas badania przed wypisem ze szpitala u pacjentów hospitalizowanych z powodu
niedawno przebytego (w ciągu 4-12 dni) zawału mięśnia sercowego. W zgłoszonych przypadkach
pęknięcia wolnej ściany, spoczynkowe badanie echokardiograficzne wykazało dyskinezę i
ścieńczenie ściany dolnej. Pacjenci uważani za zagrożonych pęknięciem serca podczas testu z
dobutaminą powinni zatem zostać poddani dokładnej ocenie przed testem.
Echokardiografię obciążeniową z dobutaminą należy przerwać, jeśli wystąpi jeden z następujących
diagnostycznych punktów końcowych:
- osiągnięcie przewidywanego maksymalnego tętna w stosunku do wieku [(220-wiek w latach)
x0,85],
- spadek ciśnienia skurczowego większy niż 20 mmHg,
- wzrost ciśnienia krwi powyżej 220/120 mmHg,
- objawy postępujące (dławica piersiowa, duszność, zawroty głowy, ataksja),
- postępująca arytmia (np.: sprzężenia, salwy komorowe),
- postępujące zaburzenie przewodzenia,
- rozwijające się od niedawna zaburzenie ruchliwości ścian w więcej niż 1 segmencie ściany
(model 16-segmentowy),
- zwiększenie objętości endystolicznej,
- rozwój nieprawidłowości repolaryzacji (z powodu niedokrwienia poziomego lub opadającego
obniżenia odcinka ST o więcej niż 0,2 mV w odstępie 80 (60) ms od punktu J w porównaniu
do punktu wyjściowego, postępujące lub jednofazowe uniesienie odcinka ST powyżej 0,1 mV
u pacjentów bez przebytego zawału mięśnia sercowego,
- osiągnięcie maksymalnej dawki.
Kardiomiopatia stresowa (zespół takotsubo) jest możliwym ciężkim powikłaniem stosowania
dobutaminy podczas echokardiografii obciążeniowej (patrz punkt 4.8). W echokardiografii
obciążeniowej dobutaminę powinien podawać wyłącznie lekarz doświadczony w tej procedurze.
Lekarz powinien zachować czujność podczas badania i okresu rekonwalescencji, a także przygotować
się do odpowiedniej interwencji terapeutycznej podczas badania. Jeśli wystąpi kardiomiopatia
stresowa (zespół takotsubo), należy natychmiast przerwać podawanie dobutaminy.
Należy natychmiast przerwać echokardiografię obciążeniową z dobutaminą w przypadku poważnych
powikłań (patrz punkt 4.8).
Dobutamin hameln 12,5 mg/ml (250 mg w 20 ml)
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 1 ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Dobutamin hameln zawiera pirosiarczyn sodu (E223), który rzadko może powodować ciężkie reakcje
nadwrażliwości i skurcz oskrzeli.
Należy monitorować pacjenta po zakończeniu infuzji do czasu ustabilizowania.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Poprzez kompetencyjne hamowania receptorów sympatykomimetyczne działanie dobutaminy
może zostać osłabione przy jednoczesnym stosowaniu beta-adrenolityków. Ponadto, działanie alfa-
agonistyczne może powodować zwężenie naczyń obwodowych, a w konsekwencji wzrost ciśnienia
tętniczego.
Przy jednoczesnej blokadzie receptorów alfa, przeważające działania beta-mimetyczne mogą
powodować tachykardię i rozszerzenie naczyń obwodowych.
Jednoczesne podanie dobutaminy i dożylnych leków rozszerzających naczynia krwionośne
(np. azotanów, nitroprusydku sodu) może spowodować uzyskanie większej pojemności minutowej
serca, a także wyraźniejszy spadek oporu obwodowego i ciśnienia napełniania się komory, niż
podanie każdego z tych leków oddzielnie.
Stosowanie dobutaminy u chorych na cukrzycę może powodować zwiększone zapotrzebowanie
na insulinę. Należy sprawdzić stężenie insuliny u chorych na cukrzycę przy rozpoczęciu leczenia
dobutaminą, poprzez zmianę szybkości infuzji oraz jej przerwanie. W razie konieczności należy
odpowiednio dostosować dawkę insuliny.
Jednoczesne podawanie dużych dawek dobutaminy z inhibitorami ACE (np. kaptoprylem) może
powodować zwiększenie pojemności minutowej serca, której towarzyszy zwiększone zużycie tlenu
przez mięsień sercowy. W tym kontekście zgłaszano bóle w klatce piersiowej i zaburzenia rytmu.
Dobutamina w skojarzeniu z dopaminą powoduje - w zależności od dawki dopaminy i odwrotnie
po jej podaniu w monoterapii - wyraźniejszy wzrost ciśnienia tętniczego jak również spadek
lub brak zmiany ciśnienia napełniania się komory.
Pirosiarczyn sodu jest związkiem bardzo reaktywnym. Należy zatem założyć, że tiamina
(witamina B1) podawana razem z lekiem Dobutamin hameln jest katabolizowana.
Należy zachować ostrożność podając dobutaminę z wziewnymi lekami znieczulającymi, ponieważ
ich jednoczesne stosowanie może zwiększać pobudliwość mięśnia sercowego i ryzyko
przedwczesnych skurczów komorowych.
Działanie dobutaminy może być nasilone przy jednoczesnym stosowaniu entakaponu.
Echokardiografia obciążeniowa z dobutaminą
W przypadku leczenia przeciwdławicowego, w szczególności lekami zmniejszającymi częstość akcji
serca, takimi jak beta-adrenolityki, incydent niedokrwienny na stres jest mniej wyraźny lub może
nie występować.
Dlatego może być konieczne przerwanie leczenia przeciwdławicowego na 12 godzin przed
wykonaniem echokardiografii obciążeniowej z dobutaminą.
Dodanie atropiny przy największej całkowitej dawce dobutaminy:
Ze względu na wydłużony czas trwania zapisu echokardiografii obciążeniowej, przy większej dawce
całkowitej dobutaminy i jednoczesnym podaniu atropiny istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia
działań niepożądanych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Ocena działań niepożądanych opiera się na następującej skali częstości:
Bardzo często: ≥ 1/10
Często: ≥ 1/100 to ˂ 1/10
Niezbyt często: ≥ 1/1 000 to ˂ 1/100
Rzadko: ≥ 1/10 000 to ˂ 1/1 000
Bardzo rzadko: < 1/10 000
Nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często: Eozynofilia, zahamowanie agregacji płytek (tylko w przypadku ciągłej,
wielodniowej infuzji)
Zaburzenia układu immunologicznego
Często: Zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę i eozynofilowe
zapalenie mięśnia sercowego.
Niezbyt często: Pirosiarczyn sodu (metabisiarczyn) może powodować zagrażające życiu
reakcje alergiczne, w tym anafilaksję lub lekkie ataki astmy (patrz punkt
4.4).
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo rzadko: Hipokalemia.
Zaburzenia układu nerwowego
Często: Ból głowy.
Bardzo rzadko: Mioklonie zgłaszano u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek
otrzymujących dobutaminę.
Zaburzenia serca/ Zaburzenia naczyniowe
Bardzo często: przyspieszenie czynności serca o ≥30 uderzeń na minutę
Często: zwiększenie ciśnienia tętniczego o ≥50 mm Hg. Działanie to może być
silniejsze u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.
Zmniejszenie ciśnienia tętniczego, komorowe zaburzenia rytmu serca,
zależne od dawki dodatkowe skurcze komór.
Przyspieszenie częstości pobudzeń komór u pacjentów z migotaniem
przedsionków (tym pacjentom przed rozpoczęciem leczenia dobutaminą
należy podać glikozydy naparstnicy).
Zwężenie naczyń krwionośnych, zwłaszcza u pacjentów uprzednio
leczonych lekami beta-adrenolitycznymi.
Ból dławicowy, kołatanie serca.
Niezbyt często: częstoskurcz komorowy, migotanie komór, migotanie przedsionków.
Bardzo rzadko: bradykardia, niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego,
zatrzymanie akcji serca
Częstość nieznana: zmniejszenie ciśnienia w kapilarach płucnych
Dzieci i młodzież
Do działań niepożądanych u dzieci i młodzieży należą: zwiększenie skurczowego ciśnienia
tętniczego, układowe nadciśnienie tętnicze lub niedociśnienie, tachykardia, ból głowy,
zwiększenie ciśnienia zaklinowania tętnicy płucnej prowadzące do przekrwienia płuc i
obrzęku, a także związanych z tym objawów.
Echokardiografia obciążeniowa z dobutaminą
Zaburzenia serca/ Zaburzenia naczyniowe
Bardzo często: Dyskomfort w dławicy piersiowej, dodatkowe skurcze komorowe z
częstością> 6 / min., uniesienie odcinka ST w elektrokardiogramie.
Często: Skurcze dodatkowe nadkomorowe, częstoskurcz komorowy.
Niezbyt często: Migotanie komór, zawał mięśnia sercowego, migotanie przedsionków,
niedrożność drogi odpływu lewej komory.
Bardzo rzadko: Wystąpienie bloku przedsionkowo-komorowego II stopnia, skurcz naczyń
wieńcowych. Pęknięcie serca ze skutkiem śmiertelnym (patrz punkt 4.4).
Nadciśnienie/niedociśnienie dekompensacja ciśnienia krwi, występowanie
wewnątrzjamowych gradientów ciśnienia, kołatanie serca.
Nieznana: Kardiomiopatia stresowa (zespół takotsubo) (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Skurcz oskrzeli, duszność.
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: Nudności.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Osutka.
Bardzo rzadko: Krwawienie punkcikowate.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: Ból w klatce piersiowej.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Zwiększone parcie na mocz przy dużych dawkach podawanych w infuzji
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Gorączka, zapalenie żył w miejscu wstrzyknięcia.
W wyniku przypadkowego podania leku poza żyłę może rozwinąć się
miejscowy stan zapalny.
Bardzo rzadko: Martwica skóry.
Inne działania niepożądane
Niepokój, parestezja, drżenie, uczucie gorąca i niepokoju, skurcz miokloniczny.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.