Diphereline SR 3,75

Kiedy nie stosować leku Diphereline SR 3,75 − jeśli pacjent ma uczulenie na tryptorelinę, gonadoliberynę (GnRH), inne analogi GnRH lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) − jeśli wystąpiło przedwczesne gonadotropino-niezależne dojrzewanie płciowe − jesli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Diphereline SR 3,75 należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. U dorosłych, długotrwałe leczenie tryptoreliną może powodować osłabienie kości (osteoporozę) związane ze zwiększonym ryzykiem złamań kości. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z poniższych czynników ryzyka, ponieważ lekarz może zalecić przyjmowanie bisfosfonianów (leków stosowanych w leczeniu osteoporozy) w celu leczenia utraty masy kostnej. Czynniki ryzyka mogą obejmować: - wystąpienie osteoporozy u pacjenta lub w najbliższej rodzinie pacjenta; - nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, niedożywienie; - przyjmowanie przez długi czas leków, które mogą powodować utratę masy kostnej, na przykład leków stosowanych w leczeniu padaczki lub kortykosteroidów (takich jak hydrokortyzon, prednizolon). Istnieją doniesienia o występowaniu depresji, w tym przypadków ciężkiej depresji u pacjentów przyjmujących lek Diphereline SR 3,75. Jeśli w trakcie przyjmowania leku Diphereline SR 3,75 wystąpią nastroje depresyjne, należy poinformować o tym lekarza. Jeśli wystąpią drgawki, należy natychmiast poinformować lekarza. Zgłaszano drgawki u pacjentów przyjmujących triptorelinę lub podobne leki. Występowały one u pacjentów z wcześniej stwierdzoną padaczką lub bez niej. Podczas leczenia lekiem Diphereline SR 3,75 może ujawnić się powiększenie (łagodny guz) przysadki mózgowej, którego pacjent nie był świadomy. Objawy obejmują nagły ból głowy, wymioty, zaburzenia widzenia oraz porażenie mięśni oczu. Mężczyźni W przypadku stosowania leków zapobiegających krzepnięciu krwi, w miejscu iniekcji może wystąpić zasinienie. Na początku leczenia obserwowano zwiększone stężenie testosteronu w organizmie. Może to spowodować nasilenie objawów, związanych z nowotworem. W takim przypadku należy skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zalecić dodatkowy lek (antyandrogen), aby zapobiec nasileniu tych objawów. Jeżeli u pacjenta wystąpi niedrożność dróg moczowych lub ucisk na rdzeń kręgowy z powodu rozprzestrzeniania się nowotworu, lekarz będzie ściśle nadzorował pacjenta przez pierwsze kilka tygodni leczenia. W przypadku trudności z oddawaniem moczu, bólu kości, osłabienia kończyn dolnych lub uczucia mrowienia, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który oceni stan pacjenta i wdroży odpowiednie leczenie. Tryptorelina nie indukuje dalszego zmniejszenia stężenia testosteronu u pacjentów po orchidektomii (usunięcie jądra). Wyniki badań diagnostycznych gonadalnej czynności przysadki i narządów rozrodczych, wykonywane w czasie leczenia lub po zaprzestaniu terapii lekiem Diphereline SR 3,75 mogą być mylące. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują choroby serca lub naczyń krwionośnych, w tym zaburzenia rytmu serca (arytmia) lub jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Ryzyko zaburzeń rytmu serca może być zwiększone podczas stosowania leku Diphereline SR 3,75. Leki obniżające poziom testosteronu mogą powodować zmiany w EKG związane z zaburzeniami rytmu serca (wydłużenie odstępu QT). Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma cukrzycę i (lub) choroby serca. Leczenie analogami GnRH, w tym lekiem Diphereline 3,75 mg, może zwiększać ryzyko wystąpienia niedokrwistości (definiowanej jako zmniejszenie liczby czerwonych krwinek). Kobiety Włókniakomięśniaki macicy i endometrioza W pierwszym miesiącu leczenia może wystąpić krwawienie z pochwy. Potem w normalnych warunkach miesiączki ulegną zatrzymaniu. Jeśli po pierwszym miesiącu leczenia wystąpi krwawienie, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Miesiączki powinny powrócić po 2-3 miesiącach od ostatniej iniekcji. Gdy leczenie nie jest stosowane z powodu niepłodności, w pierwszym miesiącu leczenia oraz po ostatniej iniekcji należy stosować niehormonalną metodę antykoncepcji. Jeśli u pacjentki występują mięśniaki podśluzówkowe (łagodne nowotwory mięśnia macicy znajdujące się pod błoną śluzową), w ciągu pierwszych 6-10 tygodni po rozpoczęciu leczenia, lek Diphereline SR 3,75 może powodować krwawienie, gdy mięśniaki ulegają rozpadowi. W przypadku wystąpienia silnego lub nietypowego krwawienia lub bólu należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Niepłodność u kobiet Efekt leczenia może być wyraźnie zwiększony u niewielkiej liczby predysponowanych do tego pacjentek. Efekt leczenia może się różnić u różnych pacjentek po zastosowaniu tych samych dawek, a w niektórych przypadkach między różnymi cyklami u tej samej pacjentki. Stosowanie gonadotropin w połączeniu z tym lekiem w celu leczenia niepłodności może wywołać powiększenie jajników lub hiperstymulacje jajników objawiające się bólem w obrębie miednicy i (lub) brzucha oraz trudnościami w oddychaniu. W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Rak sutka u kobiet przed menopauzą i po menopauzie Stosowanie leku Diphereline SR 3,75 może być użyteczne w przypadkach, w których inne metody leczenia nie doprowadziły do uzyskania odpowiedzi klinicznej lub utraciły skuteczność. Dzieci U dziewcząt z przedwczesnym dojrzewaniem płciowym w pierwszym miesiącu leczenia może wystąpić krwawienie z pochwy. Należy poinformować lekarza w przypadku postępującego guza mózgu. Może mieć to wpływ na decyzję lekarza o sposobie leczenia. Po zaprzestaniu leczenia lekiem Diphereline SR 3,75 mg u pacjenta pojawią się objawy dojrzewania. U dziewcząt wystąpienie miesiączki następowało zwykle po roku od zaprzestania leczenia. Lekarz powinien wykluczyć możliwość, że przedwczesne dojrzewanie płciowe spowodowane jest przez inne choroby. Ilość składników mineralnych w kościach zmniejsza się w czasie leczenia, ale powraca do wartości prawidłowych po jego przerwaniu. Po przerwaniu leczenia może wystąpić schorzenie stawu biodrowego (młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej), powodujące sztywność biodra, wiotkość i (lub) silny ból w pachwinie promieniujący do uda. W takim przypadku należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli u dziecka występują silne lub nawracające bóle głowy, problemy ze wzrokiem oraz dzwonienie lub brzęczenie w uszach, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem (patrz punkt 4). W przypadku obaw, związanych z sytuacjami opisanymi powyżej, należy porozmawiać z lekarzem. Lek Diphereline SR 3,75 a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lek Diphreline SR 3,75 może wpływać na działanie innych leków stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. chinidyna, prokainamid, amiodaron, sotalol) lub może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca w przypadku jednoczesnego przyjmowania innych leków (np. metadon stosowany w leczeniu bólu oraz jako element detoksykacji w przypadku uzależnienia lekowego), moksyfloksacyna (antybiotyk), leki przeciwpsychotyczne stosowane w leczeniu ciężkich chorób psychicznych). Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Leku Diphereline SR 3,75 nie wolno stosować w ciąży i w okresie karmienia piersią. Nie należy przyjmować leku Diphereline SR 3,75 w okresie podejmowania prób zajścia w ciążę (o ile lek Diphereline SR 3,75 nie jest elementem leczenia niepłodności). Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Podczas przyjmowania leku mogą wystąpić zawroty głowy, zmęczenie lub problemy ze wzrokiem, np. zamazane widzenie. Objawy te mogą być działaniami niepożądanymi leczenia lub wynikać z choroby podstawowej. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wymienionych działań niepożądanych, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych maszyn. Lek Diphereline SR 3,75 mg zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Jak każdy lek, Diphereline SR 3,75 może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W rzadkich przypadkach może pojawić się ciężka reakcja alergiczna (obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna). Jeśli rozwiną się takie objawy, jak trudności w połykaniu lub oddychaniu, zawroty głowy, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka albo wysypka, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Mężczyźni Można spodziewać się, że wiele z działań niepożądanych spowodowanych będzie zmianą stężenia testosteronu w organizmie. Działania te obejmują: uderzenia gorąca, impotencję i zmniejszenie libido. Bardzo często - działania niepożądane występujące u więcej niż 1 na 10 pacjentów − Uderzenia gorąca − Osłabienie − Intensywne pocenie się − Ból pleców − Uczucie kłucia w kończynach dolnych − Zmniejszenie popędu płciowego − Impotencja Często – działania niepożądane występujące u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów − Nudności, suchość w jamie ustnej − Ból, zasinienie, zaczerwienienie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia − Ból mięśni i kości, ból ramion i nóg, obrzęk (gromadzenie płynu w tkankach), ból w podbrzuszu − Wysokie ciśnienie krwi − Reakcja alergiczna − Zwiększenie masy ciała − Zawroty głowy, ból głowy − Utrata popędu płciowego, depresja, zmiany nastroju Niezbyt często – działania niepożądane występujące u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów − Zwiększenie liczby płytek krwi − Uczucie bicia serca − Szum w uszach, zawroty głowy, niewyraźne widzenie − Ból brzucha, zaparcie, biegunka, wymioty − Ospałość, dreszcze, senność, ból − Zmiany wyników niektórych badań (w tym zwiększenie wartości parametrów określających czynność wątroby), podwyższone ciśnienie tętnicze krwi − Zmniejszenie masy ciała − Utrata apetytu, zwiększenie apetytu, dna moczanowa (silny ból i obrzęk stawów, najczęściej dotyczący palucha), cukrzyca, duże stężenie tłuszczów we krwi − Ból stawów, skurcz mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, obrzęk kostek, stóp lub palców, ból kości − Mrowienie i drętwienie − Problemy ze snem, drażliwość − Powiększenie gruczołów sutkowych u mężczyzn, ból sutków (piersi), zmniejszenie wielkości jąder, ból jąder − Duszność − Trądzik, wypadanie włosów, świąd, wysypka, zaczerwienienie skóry, pokrzywka − Częste oddawanie moczu w nocy, zaburzenia w oddawaniu moczu − Krwawienie z nosa Rzadko – działania niepożądane występujące u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów − Czerwone lub purpurowe przebarwienia skóry − Nietypowe odczucia w oku, zamazane lub zaburzone widzenie − Uczucie pełności w jamie brzusznej, wzdęcie, zaburzenia smaku − Ból w klatce piersiowej − Trudność w utrzymaniu pozycji stojącej − Objawy grypopodobne, gorączka − Ciężka reakcja alergiczna (reakcja anafilaktyczna), która może powodować zawroty głowy lub trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub gardła − Zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła − Sztywność stawów, obrzęk stawów, sztywność szkieletowo-mięśniowa, zwyrodnieniowe zapalenie stawów − Utrata pamięci − Uczucie splątania, zmniejszenie aktywności, podniecenie − Duszność w pozycji leżącej − Pęcherze na skórze − Niskie ciśnienie krwi Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu: − Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy, języka i szyi, zawroty głowy lub trudności w oddychaniu (obrzęk Quinckego, wstrząs anafilaktyczny) − Zmiany w EKG (wydłużenie odstępu QT) − Ogólne złe samopoczucie, niepokój − Nietrzymanie moczu − W przypadku istniejącego guza przysadki, zwiększone ryzyko krwawienia do przysadki − Niedokrwistość (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek) Podobnie jak w przypadku innych analogów GnRH, u pacjentów leczonych lekiem Diphereline SR 3,75 można stwierdzić wzrost liczby białych krwinek. U pacjentów otrzymujących długotrwałe leczenie analogiem GnRH w połączeniu z radioterapią może wystąpić więcej działań niepożądanych, głównie żołądkowo-jelitowych i związanych z radioterapią. Kobiety Można spodziewać się, że wiele z działań niepożądanych spowodowanych będzie zmianą stężenia estrogenów w organizmie. Bardzo często - działania niepożądane występujące u więcej niż 1 na 10 pacjentów − Ból głowy − Zmniejszenie popędu płciowego, wahania nastroju, problemy ze snem − Dolegliwości ze strony piersi − Ból w czasie lub po stosunku płciowym, krwawienie z dróg rodnych − Ból w miednicy, suchość pochwy, przerost jajników − Zespół nadmiernej stymulacji jajników (z powiększeniem jajników i zatrzymywaniem wody) − Intensywne pocenie, trądzik, łojotok, uderzenia gorąca − Osłabienie Często – działania niepożądane występujące u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów − Ból piersi − Skurcze mięśni, ból stawów, bóle rąk i nóg − Zwiększenie masy ciała − Nudności, ból lub dyskomfort brzucha − Depresja (przy długotrwałym leczeniu), nerwowość − Bolesność, zasinienie, zaczerwienienie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia − Obrzęk kostek, stóp i palców − Reakcja alergiczna − Zawroty głowy Niezbyt często – działania niepożądane występujące u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów − Uczucie bicia serca − Zawroty głowy − Suchość oczu, niewyraźne widzenie − Wzdęcia, wymioty, suchość jamy ustnej, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, owrzodzenia jamy ustnej − Zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie apetytu, zatrzymywanie wody − Ból pleców, ból mięśni − Zaburzenia smaku, utrata czucia − Tymczasowa utrata świadomości, utrata pamięci, brak koncentracji − Mrowienie lub drętwienie, mimowolne ruchy mięśni − Zmiany nastroju, lęk, dezorientacja, depresja − Krwawienie po stosunku, przepuklina pęcherza, nieregularne miesiączki, bolesne miesiączki, obfite krwawienie podczas miesiączki − Małe torbiele na jajnikach, które mogą powodować ból, wydzielina z pochwy − Trudności w oddychaniu, krwotok z nosa − Wypadanie włosów, suchość skóry, nadmierny wzrost włosów na ciele, łamliwość paznokci, świąd, wysypka Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu (częstość nieznana): − Ogólne złe samopoczucie, gorączka − Drgawki − Podwyższone ciśnienie krwi − Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy, języka i szyi, zawroty głowy lub trudności w oddychaniu (obrzęk Quinckego, wstrząs anafilaktyczny) − Zmiany niektórych parametrów badań krwi (w tym zwiększenie aktywności niektórych enzymów) − Osłabienie mięśni − Stan splątania, nietypowe odczucia w oku i (lub) zaburzenia widzenia − Brak miesiączki − Biegunka − W przypadku istniejącego guza przysadki, zwiększone ryzyko krwawienia do przysadki − Pokrzywka Podczas leczenia niepłodności, gonadotropiny w skojarzeniu z lekiem Diphereline SR 3,75 mogą powodować ból miednicy małej i (lub) brzucha oraz duszność. W przypadku wystąpienia takich objawów, należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi. Objawy z powodu których leczenie endometriozy było uzasadnione (bóle miednicy, bolesne miesiączkowanie) mogą nasilać się na początku leczenia, ale powinny ustąpić w ciągu jednego do dwóch tygodni. Może się to zdarzyć, nawet jeśli leczenie jest skuteczne. Należy natychmiast powiadomić o tym lekarza. Dzieci Bardzo często - działania niepożądane występujące u więcej niż 1 na 10 pacjentów − U dziewcząt w pierwszym miesiącu leczenia może wystąpić krwawienie z pochwy Często – działania niepożądane występujące u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów − Ból brzucha − Bolesność, zasinienie, zaczerwienienie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia − Ból głowy, uderzenia gorąca − Zwiększenie masy ciała, trądzik − Reakcja alergiczna Niezbyt często – działania niepożądane występujące u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów − Niewyraźne widzenie − Wymioty, zaparcia, nudności − Otyłość − Ból szyi, ból piersi − Zmiany nastroju, złe samopoczucie − Krwawienie z nosa − Świąd, wysypka lub pokrzywka Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu (częstość nieznana): − Wysokie ciśnienie krwi − Drgawki − Nieprawidłowe widzenie − Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy, języka i szyi, zawroty głowy lub trudności w oddychaniu (obrzęk Quinckego, wstrząs anafilaktyczny) − Zmiany niektórych parametrów badań krwi, w tym stężenia hormonów − Bóle mięśni − Zaburzenia nastroju, depresja, nerwowość − Idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe (zwiększone ciśnienie wewnątrz czaszki wokół mózgu, charakteryzujące się bólem głowy, podwójnym widzeniem i innymi zaburzeniami widzenia oraz dzwonieniem lub brzęczeniem w uszach) Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Nadwrażliwość na GnRH, jej analogi lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciąża i okres karmienia piersią. Przedwczesne GnRH-niezależne dojrzewanie płciowe.

Stosowanie analogów GnRH może zmniejszać gęstość mineralną kości. U mężczyzn wstępne dane wskazują, że stosowanie bisfosfonianów w skojarzeniu z analogami GnRH może zmniejszyć utratę gęstości kości. Zachowanie szczególnej ostrożności jest konieczne u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka osteoporozy (np. przewlekłe nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, długoterminowa terapia lekami zmniejszającymi gęstość mineralną kości, np. leki przeciwdrgawkowe lub kortykosteroidy, dodatni wywiad rodzinny w kierunku osteoporozy, niedożywienie). Przed rozpoczęciem leczenia należy upewnić się, że pacjentka nie jest w ciąży. W rzadkich przypadkach stosowanie analogów GnRH może ujawnić obecność wcześniej nierozpoznanego gruczolaka wywodzącego się z komórek gonadotropowych przysadki. U pacjentów tych może wystąpić udar przysadki, objawiający się nagłym bólem głowy, wymiotami, zaburzeniami widzenia i porażeniem mięśni oka. Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia epizodu depresyjnego (z możliwymi przypadkami ciężkiej depresji) u pacjentów będących w trakcie leczenia agonistami hormonu uwalniającego gonadotropinę, takich jak tryptorelina. Pacjentów należy odpowiednio poinformować i leczyć w zależności od występujących objawów. Pacjenci z depresją powinni być ściśle kontrolowani podczas terapii. W związku ze stosowaniem analogów GnRH zgłaszano drgawki, szczególnie u kobiet i dzieci. U niektórych z tych pacjentów występowały czynniki ryzyka napadów drgawkowych (takie jak padaczka w wywiadzie, guzy wewnątrzczaszkowe lub jednoczesne przyjmowanie produktów leczniczych, o których wiadomo, że powodują ryzyko napadów drgawkowych). Drgawki zgłaszano również u pacjentów, u których nie występowały takie czynniki ryzyka. Mężczyźni Na początku leczenia tryptorelina, podobnie jak inne analogi GnRH, powoduje przemijający wzrost stężenia testosteronu w surowicy. W rezultacie, sporadycznie, w pierwszych tygodniach leczenia w pojedynczych przypadkach rozwijało się przemijające nasilenie przedmiotowych i podmiotowych objawów raka gruczołu krokowego. W początkowej fazie leczenia należy rozważyć dodatkowe podanie odpowiedniego antyandrogenu, aby przełamać początkowy wzrost stężenia testosteronu w surowicy i nasilenie objawów klinicznych. U niewielkiej liczby pacjentów może dojść do przejściowego nasilenia podmiotowych i przedmiotowych objawów raka gruczołu krokowego (przejściowe zaostrzenie objawów nowotworu) i przejściowego nasilenia bólu związanego z chorobą nowotworową (ból związany z przerzutami), które można leczyć objawowo. Podobnie jak w przypadku innych analogów GnRH obserwowano izolowane przypadki ucisku (kompresji) rdzenia kręgowego lub niedrożności cewki moczowej. Jeżeli rozwinie się ucisk (kompresja) rdzenia kręgowego lub niewydolność nerek, należy wdrożyć standardowe leczenie, a w ekstremalnych przypadkach należy rozważyć wykonanie pilnej orchidektomii (usunięcie jądra). W pierwszych tygodniach leczenia wskazane jest staranne monitorowanie terapii, szczególnie u pacjentów z przerzutami do kręgosłupa, narażonych na ryzyko ucisku rdzenia kręgowego oraz u pacjentów z niedrożnością układu moczowego. Po kastracji chirurgicznej tryptorelina nie indukuje dalszego zmniejszenia stężenia testosteronu w surowicy. Długotrwała deprywacja androgenu, zarówno po obustronnej orchidektomii (usunięcie jądra), jak i po podaniu analogów GnRH, związana jest ze zwiększonym ryzykiem utraty masy kostnej i może prowadzić do osteoporozy oraz wzrostu ryzyka złamań kości. Deprywacja androgenowa może wydłużać odstęp QT. U pacjentów z występującym w wywiadzie wydłużeniem odstępu QT lub z czynnikami ryzyka jego wystąpienia, jak również u pacjentów otrzymujących leczenie towarzyszące, które może powodować wydłużenie odstępu QT (patrz punk 4.5), lekarz powinien oszacować stosunek korzyści do ryzyka, w tym możliwość wystąpienia zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes, przed włączeniem produktu leczniczego Diphereline SR 3,75. Ponadto, w badaniach epidemiologicznych obserwowano, że u pacjentów może dojść do zmian metabolicznych (np. nietolerancja glukozy, stłuszczenie wątroby) lub może zwiększać się ryzyko choroby układu krążenia w czasie terapii z deprywacją androgenu. Jednakże prospektywne dane nie potwierdziły związku pomiędzy analogami GnRH i wzrostem śmiertelności z przyczyn sercowych. Pacjentów z dużym ryzykiem chorób metabolicznych i chorób układu krążenia należy starannie ocenić przed włączeniem leczenia i w odpowiedni sposób kontrolować w czasie terapii z deprywacją androgenu. Podawanie tryptoreliny w dawkach terapeutycznych powoduje supresję osi przysadkowo-gonadalnej. Normalna funkcja powraca zwykle po zaprzestaniu leczenia. Dlatego testy diagnostyczne gonadalnej funkcji przysadki w czasie leczenia i po zaprzestaniu terapii za pomocą analogów mogą być mylące. Skuteczność leczenia może być monitorowana poprzez oznaczanie stężenia testosteronu i antygenu specyficznego dla prostaty w surowicy krwi. Ze względu na deprywację androgenową, leczenie analogami GnRH może zwiększać ryzyko wystąpienia niedokrwistości. Ryzyko to należy ocenić u pacjentów otrzymujących leczenie i odpowiednio kontrolować. Kobiety Należy potwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży przed przepisaniem produktu leczniczego Diphereline SR 3,75. Utrata gęstości mineralnej kości Stosowanie analogów GnRH prawdopodobnie powoduje zmniejszenie gęstości mineralnej kości, o przeciętnie 1% na miesiąc w okresie sześciomiesięcznego leczenia. Każde zmniejszenie gęstości mineralnej kości o 10% wiąże się z około dwu-trzykrotnym wzrostem ryzyka złamań kości. Nie są dostępne specyficzne dane, dotyczące pacjentów z rozpoznaną osteoporozą lub z czynnikami ryzyka osteoporozy (np. przewlekłe nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, długoterminowa terapia lekami zmniejszającymi gęstość mineralną kości, np. leki przeciwdrgawkowe lub kortykosteriody, dodatni wywiad rodzinny w kierunku osteoporozy, niedożywienie np. jadłowstręt psychiczny). Ponieważ zmniejszenie gęstości mineralnej kości jest prawdopodobnie bardziej szkodliwe u tych pacjentów, leczenie za pomocą tryptoreliny należy starannie rozważyć u danego pacjenta i rozpoczynać je po bardzo starannym zbadaniu pacjenta tylko wówczas, gdy korzyści terapii przeważają nad ryzykiem. Należy rozważyć podjęcie dodatkowych działań w celu przeciwdziałania zmniejszeniu gęstości mineralnej kości. Włókniakomięśniaki macicy oraz endometrioza narządów płciowych i zewnętrzna Nie zaleca się stosowania analogów GnRH u pacjentek w wieku poniżej 18 lat. Należy zwrócić szczególną uwagę na dorastające i młode kobiety (zwłaszcza w wieku poniżej 16 lat), które mogły nie osiągnąć maksymalnej gęstości kości. Wykazano, że włączenie tzw. terapii add-back (dodatkowej terapii estrogenowo−progestagenowej) u pacjentek leczonych analogami GnRH z powodu endometriozy zmniejsza utratę gęstości mineralnej kości i objawy naczynioruchowe (więcej informacji, patrz punkt 4.2 „Dawkowanie i sposób podawania”). Tryptorelina stosowana w rekomendowanej dawce powoduje utrzymujący się hipogonadotropowy brak miesiączki. Jeżeli po pierwszym miesiącu wystąpi krwawienie z dróg rodnych, należy zmierzyć stężenie estradiolu w osoczu; jeśli stężenie będzie niższe niż 50 pg/ml, należy wykonać badania pod kątem ewentualnych zmian organicznych. Po zaprzestaniu leczenia funkcja jajników powraca do normy, a owulacja występuje po około 2 miesiącach od ostatniej iniekcji. Podczas leczenia i w ciągu miesiąca od ostatniej iniekcji należy stosować niehormonalną metodę antykoncepcji. Ponieważ w trakcie leczenia tryptoreliną powinno dojść do zatrzymania miesiączek, pacjentkę należy poinstruować, aby poinformowała lekarza, jeżeli miesiączki nadal będą występowały regularnie. Zaleca się, aby w czasie leczenia włókniakomięśniaków macicy regularnie oceniać ich wielkość. Kilkakrotnie zgłaszano występowanie krwawień po terapii analogami GnRH u pacjentek z mięśniakami podśluzówkowymi. Typowo krwawienie występowało 6 – 10 tygodni po rozpoczęciu terapii. Niepłodność u kobiet Rekrutacja pęcherzyków, indukowana podawaniem analogów GnRH i gonadotropin może być istotnie zwiększona u niewielkiej liczby predysponowanych pacjentek, szczególnie u pacjentek ze stwierdzonym zespołem policystycznych jajników. Podobnie jak w przypadku innych analogów GnRH zgłaszano przypadki zespołu nadmiernej stymulacji jajników (ang. ovarian hyperstimulation syndrome, OHSS), związanego ze stosowaniem tryptoreliny w skojarzeniu z gonadotropinami. Reakcja jajników na jednoczesne zastosowanie tryptoreliny i gonadotropiny może się różnić u poszczególnych pacjentek, nawet jeśli stosuje się takie same dawki, a w niektórych przypadkach może się różnić u tej samej pacjentki w trakcie różnych cyklów miesiączkowych. Wywołaną owulację należy monitorować poprzez ścisły nadzór lekarski wraz ze ścisłą i regularną kontrolą parametrów biochemicznych i klinicznych: badania stężenia estrogenów w osoczu i badania USG (patrz punkt Działania niepożądane). W przypadku nadmiernej odpowiedzi jajnika, która może wystąpić u podatnych pacjentek lub w przypadku zespołu policystycznych jajników, zaleca się wstrzymanie podawania gonadotropin. U pacjentek z niewydolnością nerek lub wątroby tryptorelina wykazuje końcowy okres połowiczego rozpadu wynoszący 7-8 godzin, w porównaniu z wynoszącym 3-5 godzin u zdrowych osób. Pomimo przedłużonej ekspozycji nie przewiduje się, aby tryptorelina była obecna w krążeniu w okresie transferu zarodka. Rak sutka u kobiet przed menopauzą i po menopauzie, gdy wskazane jest leczenie hormonalne U pacjentek z rakiem sutka leczenie produktem leczniczym Diphereline SR 3,75 może być użyteczne w przypadkach, w których inne metody leczenia nie doprowadziły do uzyskania odpowiedzi klinicznej lub utraciły skuteczność. Jeżeli produkt leczniczy jest stosowany jako lek pierwszego wyboru, nie zmniejsza on skuteczności innych leków, gdy ich zastosowanie jest konieczne. Przedwczesne dojrzewanie płciowe pochodzenia ośrodkowego Leczenie dzieci z postępującymi guzami mózgu powinno w każdym przypadku być poprzedzone staranną analizą ryzyka i korzyści. Należy wykluczyć pseudo-przedwczesne dojrzewanie płciowe (guz lub przerost gonad lub nadnerczy) oraz niezależne od gonadotropin przedwczesne dojrzewanie płciowe (toksykoza jądrowa, rodzinny przerost komórek Leydiga). U dziewcząt początkowa stymulacja jajników po rozpoczęciu leczenia, w wyniku którego dochodzi do spadku stężenia estrogenów, może prowadzić w pierwszym miesiącu leczenia do krwawień z dróg rodnych o łagodnym do umiarkowanego nasileniu. Krwawienie to może wymagać leczenia antyestrogenami. Po zaprzestaniu leczenia pojawią się charakterystyczne objawy dojrzewania. Informacje dotyczące płodności w przyszłości są nadal ograniczone. U większości dziewcząt regularne miesiączki występują przeciętnie po roku od zakończenia terapii. W czasie terapii za pomocą GnRH z powodu przedwczesnego dojrzewania płciowego pochodzenia ośrodkowego może dojść do zmniejszenia gęstości mineralnej kości. Jednakże po przerwaniu leczenia gromadzenie masy kostnej jest zachowane, a leczenie nie wydaje się wpływać na szczytową masę kostną w późnym okresie dojrzewania. Po odstawieniu leczenia za pomocą GnRH można zaobserwować złuszczenie głowy kości udowej. Zgodnie z proponowaną teorią, niski poziom estrogenów w czasie leczenia analogami GnRH osłabia chrząstkę nasadową. Zwiększenie szybkości wzrostu po zaprzestaniu leczenia powoduje w rezultacie zmniejszenie siły koniecznej do przemieszczenia chrząstki. Idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe U dzieci i młodzieży otrzymujących tryptorelinę notowano występowanie idiopatycznego nadciśnienia śródczaszkowego (rzekomy guz mózgu). Pacjentów należy ostrzec o możliwości wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych idiopatycznego nadciśnienia śródczaszkowego, w tym ciężkiego lub nawracającego bólu głowy, zaburzeń widzenia i szumów usznych. Jeśli u pacjenta wystąpi idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe, należy rozważyć odstawienie tryptoreliny. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

Nie zgłoszono żadnych klinicznie istotnych interakcji z innymi produktami leczniczymi. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego podawania tryptoreliny z lekami wpływającymi na wydzielanie gonadotropin; zaleca się kontrolowanie stanu hormonalnego pacjenta. Ponieważ deprywacja androgenowa może wydłużać odstęp QT, należy starannie rozważyć jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Diphereline SR 3,75 z innymi produktami wydłużającymi odstęp QT lub produktami leczniczymi powodującymi zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes takimi, jak leki przeciwarytmiczne z grupy IA (np. chinidyna, prokainamid) lub z grupy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), metadon, moksyfloksacyna, leki przeciwpsychotyczne itp. (patrz punkt 4.4).

Ogólna tolerancja u mężczyzn (patrz punkt 4.4) Ponieważ pacjenci z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym zależnym od hormonów rakiem gruczołu krokowego są zazwyczaj osobami w starszym wieku i występują u nich inne choroby typowe dla wieku podeszłego, działania niepożądane leku zgłosiło ponad 90% pacjentów uczestniczących w badaniach klinicznych, ocena istnienia związku przyczynowego między stosowanym lekiem a występującym objawem jest trudna. Podobnie jak w przypadku leczenia z udziałem innych agonistów GnRH lub po kastracji chirurgicznej, najczęściej obserwowane działania niepożądane związane z leczeniem tryptoreliną spowodowane były przewidywanym działaniem farmakologicznym. Działania te obejmowały uderzenia gorąca i spadek libido. Wszystkie zdarzenia niepożądane z wyjątkiem reakcji immuno-alergicznych (rzadko) oraz odczynów w miejscu podania wstrzyknięcia (<5%), są związane ze zmianą stężenia testosteronu. Uznano, że zgłoszone następujące działania niepożądane były prawdopodobnie związane ze stosowaniem tryptoreliny. O większości z nich wiadomo, że są związane z biochemiczną lub chirurgiczną kastracją. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana w następujący sposób: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Często: ≥ 1/100 do Niezbyt często: ≥ 1/1000 do Rzadko: ≥ 1/10 000 do Często: < 1/10 Niezbyt często: < 1/100 Rzadko: < 1/1000 Niezbyt często: Trombocytoza Niezbyt często: Kołatanie serca Niezbyt często: Szum w uszach Niezbyt często: Zawroty głowy 7 Często: ≥ 1/100 do Niezbyt często: ≥ 1/1000 do Rzadko: ≥ 1/10 000 do Często: < 1/10 Niezbyt często: < 1/100 Rzadko: < 1/1000 Niezbyt często: Upośledzenie Rzadko: Nieprawidło Niezbyt często: widzenia Rzadko: we uczucie w Rzadko: obrębie oczu Rzadko: Zaburzenia Rzadko: widzenia Często: Uczucie Niezbyt często: Ból brzucha Rzadko: Wzdęcia Często: suchości Niezbyt często: Zaparcie Rzadko: Zaburzenia Często: w jamie Niezbyt często: Biegunka Rzadko: smaku Często: ustnej Niezbyt często: Wymioty Rzadko: Wzdęcia Często: Nudności Rzadko: z Rzadko: oddawaniem Rzadko: wiatrów Często: Odczyn w Niezbyt często: Letarg Rzadko: Ból w klatce Często: miejscu Niezbyt często: Obrzęki Rzadko: piersiowej Często: wstrzyknięcia Niezbyt często: obwodowe Rzadko: Trudność w Często: (w tym Niezbyt często: Ból Rzadko: utrzymaniu Często: rumień, Niezbyt często: Dreszcze Rzadko: pozycji Często: zapalenie Niezbyt często: Senność Rzadko: stojącej Często: i ból) Rzadko: Objawy Często: Obrzęk Rzadko: grypopodobn Rzadko: e Rzadko: Gorączka Często: Nadwrażliwo Rzadko: Reakcja Często: ść Rzadko: anafilaktyczn Rzadko: a Rzadko: Zapalenie Rzadko: jamy nosowej Rzadko: i gardła Często: Zwiększenie Niezbyt często: Zwiększona Rzadko: Zwiększona Często: masy ciała Niezbyt często: aktywność Rzadko: aktywność Niezbyt często: aminotransferazy Rzadko: fosfatazy Niezbyt często: alaninowej Rzadko: alkalicznej we Niezbyt często: Zwiększona Rzadko: krwi Niezbyt często: aktywność Niezbyt często: aminotransferazy Niezbyt często: asparginowej Niezbyt często: Zwiększone Niezbyt często: stężenie kreatyniny Niezbyt często: we krwi Niezbyt często: Wzrost ciśnienia Niezbyt często: tętniczego krwi Niezbyt często: Zwiększone Niezbyt często: stężenie mocznika Niezbyt często: we krwi Niezbyt często: Zwiększona Niezbyt często: aktywność gamma- 8 Często: ≥ 1/100 do Niezbyt często: ≥ 1/1000 do Rzadko: ≥ 1/10 000 do Często: < 1/10 Niezbyt często: < 1/100 Rzadko: < 1/1000 Niezbyt często: glutamylotransfera Niezbyt często: zy Niezbyt często: Spadek masy Niezbyt często: ciała Niezbyt często: Jadłowstręt Niezbyt często: Cukrzyca Niezbyt często: Dna moczanowa Niezbyt często: Hiperlipidemia Niezbyt często: Zwiększenie Niezbyt często: apetytu Często: Ból Niezbyt często: Ból stawów Rzadko: Sztywność Często: mięśniowo- Niezbyt często: Ból kości Rzadko: stawów Często: szkieletowy Niezbyt często: Skurcze mięśni Rzadko: Obrzęk Często: Ból kończyn Niezbyt często: Osłabienie Rzadko: stawów Niezbyt często: mięśniowe Rzadko: Sztywność Niezbyt często: Ból mięśniowy Rzadko: układu Rzadko: mięśniowo- Rzadko: szkieletoweg Rzadko: o Rzadko: Zapalenie Rzadko: kości Rzadko: i stawów Często: Zawroty Niezbyt często: Parestezje Rzadko: Zaburzenia Często: głowy Rzadko: pamięci Często: Ból głowy Często: Depresja* Niezbyt często: Bezsenność Rzadko: Stan splątania Często: Utrata libido Niezbyt często: Drażliwość Rzadko: Zmniejszenie Często: Zaburzenia Rzadko: aktywności Często: nastroju* Rzadko: Euforyczny Rzadko: nastrój Niezbyt często: Nokturia Niezbyt często: Zatrzymanie Niezbyt często: moczu Często: Ból miednicy Niezbyt często: Ginekomastia Niezbyt często: Ból sutków Niezbyt często: (gruczołów Niezbyt często: piersiowych) Niezbyt często: Atrofia jąder Niezbyt często: Ból jąder Niezbyt często: Duszność Rzadko: Duszność Niezbyt często: Krwawienie z nosa Rzadko: w pozycji Rzadko: leżącej 9 Często: ≥ 1/100 do Niezbyt często: ≥ 1/1000 do Rzadko: ≥ 1/10 000 do Często: < 1/10 Niezbyt często: < 1/100 Rzadko: < 1/1000 Niezbyt często: Trądzik Rzadko: Powstawanie Niezbyt często: Łysienie Rzadko: pęcherzy Niezbyt często: Rumień Rzadko: Plamica Niezbyt często: Świąd Niezbyt często: Wysypka Niezbyt często: Pokrzywka Często: Nadciśnienie Rzadko: Spadek Często: tętnicze Rzadko: ciśnienia * Częstość występowania podano na podstawie częstości występowania wspólnej dla całej klasy agonistów GnRH ** Działanie niepożądane zgłaszane po pierwszym podaniu u pacjentów z gruczolakiem przysadki Tryptorelina powoduje przemijający wzrost stężenia krążącego testosteronu w ciągu pierwszego tygodnia po pierwszej iniekcji postaci o przedłużonym uwalnianiu. Przy takim początkowym wzroście stężenia krążącego testosteronu u niewielkiego odsetka pacjentów (≤ 5%) może dojść do przemijającego nasilenia podmiotowych i przedmiotowych objawów raka gruczołu krokowego (przejściowe zaostrzenie objawów nowotworu), które zwykle objawia się nasileniem objawów ze strony układu moczowego (< 2%) oraz bólu związanego z obecnością przerzutów (5%), które można leczyć objawowo. Objawy te są przemijające i zwykle ustępują w ciągu jednego do dwóch tygodni. W pojedynczych przypadkach wystąpiło zaostrzenie objawów choroby, objawiające się niedrożnością cewki moczowej lub uciskiem (kompresją) rdzenia kręgowego, związaną z obecnością przerzutów. Dlatego pacjentów z przerzutami do kręgosłupa i (lub) niedrożnością górnego lub dolnego odcinka dróg moczowych należy ściśle obserwować w pierwszych tygodniach terapii (patrz punkt 4.4). U pacjentów otrzymujących długotrwałe leczenie analogiem GnRH w połączeniu z radioterapią może wystąpić więcej działań niepożądanych, głównie żołądkowo-jelitowych i związanych z radioterapią. Stosowanie analogów GnRH w terapii raka gruczołu krokowego może wiązać się ze zwiększoną utratą masy kostnej i może prowadzić do osteoporozy oraz zwiększonego ryzyka złamań kości. Ogólna tolerancja u kobiet (patrz punkt 4.4) W rezultacie zmniejszonego stężenia estrogenów najczęściej zgłaszane działania niepożądane (oczekiwane u 10 i więcej procent kobiet) obejmowały ból głowy, spadek libido, zaburzenie snu, zmienność nastroju, bolesne stosunki płciowe, zaburzenie miesiączkowania, krwawienie z dróg rodnych, zespół nadmiernej stymulacji jajników, przerost jajników, ból w miednicy małej, ból brzucha, suchość sromu i pochwy, nadmierną potliwość, uderzenia gorąca i osłabienie. Zgłaszano następujące działania niepożądane, uważane za związane w sposób co najmniej prawdopodobny z leczeniem tryptoreliną. Wiadomo, że większość z nich jest związana z biochemiczną lub chirurgiczną kastracją. Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000). 10 Bardzo często: ≥ 1/10 Często: ≥ 1/100 do < 1/10 Niezbyt często: ≥ 1/1000 do Niezbyt często: < 1/100 Niezbyt często: Kołatanie serca Często: Nudności Niezbyt często: Wzdęcia brzucha Często: Ból brzucha Niezbyt często: Suchość w jamie Często: Dyskomfort w Niezbyt często: ustnej Często: jamie brzusznej Niezbyt często: Wzdęcia z Niezbyt często: oddawaniem Niezbyt często: wiatrów Niezbyt często: Owrzodzenia jamy Niezbyt często: ustnej Niezbyt często: Wymioty Bardzo często: Osłabienie Często: Odczyn w miejscu Często: wstrzyknięcia (w Często: tym ból, obrzęk, Często: zaczerwienienie Często: oraz stan zapalny) Często: Obrzęki Często: obwodowe Często: Zwiększenie masy Niezbyt często: Spadek masy ciała Często: ciała Niezbyt często: Zmniejszenie Niezbyt często: apetytu Niezbyt często: Zatrzymanie Niezbyt często: płynów Często: Ból stawów Niezbyt często: Ból pleców Często: Skurcze mięśni Niezbyt często: Ból mięśni Często: Ból kończyn Bardzo często: Ból głowy Często: Zawroty głowy Niezbyt często: Zaburzenia smaku Niezbyt często: Niedoczulica Niezbyt często: Omdlenia Niezbyt często: Zaburzenia Niezbyt często: pamięci Niezbyt często: Zaburzenia uwagi Niezbyt często: Uczucie Niezbyt często: mrowienia Niezbyt często: Drżenie Bardzo często: Zaburzenia snu Często: Depresja* Niezbyt często: Chwiejność Bardzo często: (w tym Często: Nerwowość Niezbyt często: emocjonalna Bardzo często: bezsenność) Niezbyt często: Niepokój Bardzo często: Zmienność Niezbyt często: Depresja** Bardzo często: nastroju Niezbyt często: Dezorientacja Bardzo często: Zmniejszenie Bardzo często: libido 11 Bardzo często: Dolegliwości ze Często: Ból piersi Niezbyt często: Krwawienie Bardzo często: strony piersi Niezbyt często: podczas stosunku Bardzo często: Bolesne stosunki Niezbyt często: płciowego Bardzo często: Krwawienie z Niezbyt często: Przepuklina Bardzo często: dróg rodnych (w Niezbyt często: pęcherza Bardzo często: tym krwawienie Niezbyt często: moczowego Bardzo często: z pochwy, Niezbyt często: Zaburzenia Bardzo często: krwawienie Niezbyt często: miesiączkowania Bardzo często: z odstawienia) Niezbyt często: (w tym bolesne Bardzo często: Zespół Niezbyt często: miesiączkowanie, Bardzo często: nadmiernej Niezbyt często: krwotok z macicy Bardzo często: stymulacji Niezbyt często: i krwotok Bardzo często: jajników Niezbyt często: miesiączkowy) Bardzo często: Przerost jajników Niezbyt często: Torbiele jajnika Bardzo często: Ból w miednicy Niezbyt często: Upławy Bardzo często: małej Bardzo często: Suchość sromu Bardzo często: i pochwy Bardzo często: Trądzik Niezbyt często: Łysienie Bardzo często: Nadmierna Niezbyt często: Sucha skóra Bardzo często: potliwość Niezbyt często: Nadmierne Bardzo często: Łojotok Niezbyt często: owłosienie Niezbyt często: Łamliwość Niezbyt często: paznokci Niezbyt często: Świąd Niezbyt często: Wysypka Bardzo często: Uderzenia gorąca Niezbyt często: Duszność Niezbyt często: Krwotoki z nosa Niezbyt często: Suchość oczu Niezbyt często: Upośledzenie Niezbyt często: widzenia Niezbyt często: Zawroty głowy Często: Nadwrażliwość * Długotrwałe stosowanie. Częstość występowania podano na podstawie częstości występowania wspólnej dla całej klasy agonistów GnRH ** Krótkotrwałe stosowanie. Częstość występowania podano na podstawie częstości występowania wspólnej dla całej klasy agonistów GnRH *** Działanie niepożądane zgłaszane po pierwszym podaniu u pacjentek z gruczolakiem przysadki **** Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie drgawek u pacjentek przyjmujących analogi GnRH, w tym triptorelinę. Na początku leczenia objawy endometriozy, obejmujące bóle w miednicy małej, bolesne miesiączki bardzo często (≥ 10%) mogą ulec nasileniu w czasie początkowego przejściowego wzrostu stężenia estradiolu w osoczu. Objawy te mają charakter przemijający i zwykle ustępują w ciągu jednego do dwóch tygodni. W ciągu miesiąca od pierwszej iniekcji może wystąpić: krwawienia z dróg rodnych, w tym krwotok miesiączkowy lub krwotok maciczny. Podawanie tryptoreliny w skojarzeniu z gonadotropinami w leczeniu niepłodności może wywołać zespół nadmiernej stymulacji jajników. Może wystąpić przerost jajników, ból w miednicy małej i (lub) 12 ból brzucha. Ogólna tolerancja u dzieci (patrz punkt 4.4.) Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do < 1/100). Bardzo często: ≥ 1/10 Często: ≥ 1/100 do Niezbyt często: ≥ 1/1000 do Często: < 1/10 Niezbyt często: < 1/100 Niezbyt często: Upośledzenie Niezbyt często: widzenia Często: Ból brzucha Niezbyt często: Wymioty Niezbyt często: Zaparcia Niezbyt często: Nudności Często: Odczyn w Niezbyt często: Złe samopoczucie Często: miejscu Często: wstrzyknięcia (w Często: tym ból, Często: zaczerwienienie Często: oraz stan zapalny Często: w miejscu Często: wstrzyknięcia) Często: Reakcja Często: nadwrażliwości Często: Zwiększenie Często: masy ciała Niezbyt często: Otyłość Niezbyt często: Ból szyi Często: Ból głowy Niezbyt często: Zmiany nastroju Bardzo często: Krwawienie z Niezbyt często: Ból piersi Bardzo często: pochwy (w tym Bardzo często: krwawienie z Bardzo często: pochwy, 13 Bardzo często: krwawienie z Bardzo często: odstawienia, Bardzo często: krwawienie z Bardzo często: macicy, Bardzo często: upławy, Bardzo często: krwawienie z Bardzo często: pochwy, w tym Bardzo często: plamienie) Niezbyt często: Krwawienie z nosa Często: Trądzik Niezbyt często: Świąd Niezbyt często: Wysypka Niezbyt często: Pokrzywka Często: Uderzenia gorąca * Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie drgawek u pacjentów przyjmujących analogi GnRH, w tym triptorelinę. Krwawienie z pochwy może wystąpić w ciągu miesiąca następującego po pierwszym wstrzyknięciu. U pacjentów leczonych za pomocą analogu GnRH zgłaszano zwiększenie liczby limfocytów. Ta wtórna limfocytoza jest najwyraźniej związana z kastracją indukowaną przez GnRH i wydaje się wskazywać, że hormony płciowe są włączone w proces inwolucji grasicy. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.