Diphereline

Kiedy nie stosować leku Diphereline 0,1 mg − W przypadku uczulenia (nadwrażliwości) na tryptorelinę, gonadoliberynę (GnRH), inne analogi GnRH lub którykolwiek z pozostałych składników leku Diphereline 0,1 mg − W przypdadku ciąży lub okresu karmienia piersią Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Diphereline 0,1 mg należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Podczas leczenia lekiem Diphereline 0,1 mg może ujawnić się powiększenie (łagodny guz) przysadki mózgowej, którego pacjent nie był świadomy. Objawy obejmują nagły ból głowy, wymioty, zaburzenia widzenia oraz porażenie mięśni oczu. Istnieją doniesienia o występowaniu depresji, w tym przypadków ciężkiej depresji u pacjentów przyjmujących lek Diphereline 0,1 mg. Jeśli w trakcie przyjmowania leku Diphereline 0,1 mg wystąpią nastroje depresyjne, należy poinformować o tym lekarza. U dorosłych, długotrwałe leczenie tryptoreliną może powodować osłabienie kości (osteoporozę) związane ze zwiększonym ryzykiem złamań kości. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z poniższych czynników ryzyka, ponieważ lekarz może zalecić przyjmowanie bisfosfonianów (leków stosowanych w leczeniu osteoporozy) w celu leczenia utraty masy kostnej. Czynniki ryzyka mogą obejmować: - wystąpienie osteoporozy u pacjenta lub w najbliższej rodzinie pacjenta; - nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, niedożywienie; - przyjmowanie przez długi czas leków, które mogą powodować utratę masy kostnej, na przykład leków stosowanych w leczeniu padaczki lub kortykosteroidów (takich jak hydrokortyzon, prednizolon). Jeśli wystąpią drgawki, należy natychmiast poinformować lekarza. Zgłaszano drgawki u pacjentów przyjmujących triptorelinę lub podobne leki. Występowały one u pacjentów z wcześniej stwierdzoną padaczką lub bez niej. Mężczyźni Na początku leczenia obserwowano zwiększone stężenie testosteronu w organizmie. Może to spowodować nasilenie objawów, związanych z nowotworem. W takim przypadku należy skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zalecić dodatkowy lek (antyandrogen), aby zapobiec nasileniu tych objawów. Jeżeli u pacjenta wystąpi niedrożność dróg moczowych lub ucisk na rdzeń kręgowy z powodu rozprzestrzeniania się nowotworu, lekarz będzie ściśle nadzorował pacjenta przez pierwsze kilka tygodni leczenia. W przypadku trudności z oddawaniem moczu, bólu kości, osłabienia kończyn dolnych lub uczucia mrowienia, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który oceni stan pacjenta i wdroży odpowiednie leczenie. Tryptorelina nie indukuje dalszego zmniejszenia stężenia testosteronu u pacjentów po orchidektomii (usunięcie jądra). Wyniki badań diagnostycznych gonadalnej czynności przysadki i narządów rozrodczych, wykonywane w czasie leczenia lub po zaprzestaniu terapii lekiem Diphereline 0,1 mg mogą być mylące. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje choroba serca lub naczyń krwionośnych, w tym zaburzenia rytmu serca (arytmia) lub jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca. Ryzyko zaburzeń rytmu serca może być zwiększone podczas stosowania leku Diphereline 0,1 mg. Leki obniżające poziom testosteronu mogą powodować zmiany w EKG związane z zaburzeniami rytmu serca (wydłużenie odstępu QT). Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma cukrzycę i (lub) choroby serca. Leczenie analogami GnRH, w tym lekiem Diphereline 0,1 mg, może zwiększać ryzyko wystąpienia niedokrwistości (definiowanej jako zmniejszenie liczby czerwonych krwinek). Kobiety Podczas leczenia niepłodności gonadotropiny (hormony stymulujące jajniki) w połączeniu z lekiem Diphereline 0,1 mg mogą wywołać powiększenie jajników lub hiperstymulację jajników, co może powodować ból w obrębie miednicy i (lub) brzucha oraz trudności w oddychaniu. W takim przypadku należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. W przypadku obaw, związanych z sytuacjami opisanymi powyżej, należy porozmawiać z lekarzem. Inne leki i Diphereline 0,1 mg Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Mężczyźni: Lek Diphreline 0,1 mg może wpływać na działanie innych leków stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. chinidyna, prokainamid, amiodaron, sotalol) lub może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca w przypadku jednoczesnego przyjmowania innych leków (np. metadon stosowany w leczeniu bólu oraz jako element detoksykacji w przypadku uzależnienia lekowego), moksyfloksacyna (antybiotyk), leki przeciwpsychotyczne stosowane w leczeniu ciężkich chorób psychicznych). Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Należy potwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży przed przepisaniem leku Diphereline 0,1 mg. Leku Diphereline 0,1 mg nie wolno stosować w ciąży i w okresie karmienia piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Podczas przyjmowania leku mogą wystąpić zawroty głowy, zmęczenie lub problemy ze wzrokiem, np. zamazane widzenie. Objawy te mogą być działaniami niepożądanymi leczenia lub wynikać z choroby podstawowej. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wymienionych działań niepożądanych, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych maszyn. Lek Diphereline 0,1 mg zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Nadwrażliwość na GnRH, jej analogi lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciąża i okres karmienia piersią.

W rzadkich przypadkach stosowanie analogów GnRH może ujawnić obecność wcześniej nierozpoznanego gruczolaka wywodzącego się z komórek gonadotropowych przysadki. U pacjentów tych może wystąpić udar przysadki, objawiający się nagłym bólem głowy, wymiotami, zaburzeniami widzenia i porażeniem mięśni oka. Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia epizodu depresyjnego (z możliwymi przypadkami ciężkiej depresji) u pacjentów będących w trakcie leczenia agonistami hormonu uwalniającego gonadotropinę, takich jak tryptorelina. Pacjentów należy odpowiednio poinformować i leczyć w zależności od występujących objawów. Pacjenci z depresją powinni być ściśle kontrolowani podczas terapii. W związku ze stosowaniem analogów GnRH zgłaszano drgawki, szczególnie u kobiet. U niektórych z tych pacjentów występowały czynniki ryzyka napadów drgawkowych (takie jak padaczka w wywiadzie, guzy wewnątrzczaszkowe lub jednoczesne przyjmowanie produktów leczniczych, o których wiadomo, że powodują ryzyko napadów drgawkowych). Drgawki zgłaszano również u pacjentów, u których nie występowały takie czynniki ryzyka. Mężczyźni Stosowanie agonistów GnRH może powodować zmniejszenie gęstości mineralnej kości. Wstępne dane sugerują, że u mężczyzn zastosowanie bisfosfonianu w połączeniu z agonistą GnRH może zmniejszać utratę minerałów kostnych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka osteoporozy (np. przewlekłe nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu, długotrwała terapia lekami zmniejszającymi gęstość mineralną kości, np. lekami przeciwdrgawkowymi lub kortykosteroidami, osteoporoza w wywiadzie rodzinnym, niedożywienie). Na początku leczenia tryptorelina, podobnie jak inne analogi GnRH, powoduje przemijający wzrost stężenia testosteronu w surowicy. W rezultacie sporadycznie, w pierwszych tygodniach leczenia, w pojedynczych przypadkach rozwijało się przemijające nasilenie przedmiotowych i podmiotowych objawów raka gruczołu krokowego. W początkowej fazie leczenia należy rozważyć dodatkowe podanie odpowiedniego antyandrogenu, aby przełamać początkowy wzrost stężenia testosteronu w surowicy i nasilenie objawów klinicznych. U niewielkiej liczby pacjentów może dojść do przejściowego nasilenia podmiotowych i przedmiotowych objawów raka gruczołu krokowego (przejściowe zaostrzenie objawów nowotworu) i przejściowego nasilenia bólu związanego z chorobą nowotworową (ból związany z przerzutami), które można leczyć objawowo. Podobnie jak w przypadku innych analogów GnRH obserwowano izolowane przypadki ucisku (kompresji) rdzenia kręgowego lub niedrożności cewki moczowej. Jeżeli rozwinie się ucisk (kompresja) rdzenia kręgowego lub niewydolność nerek, należy wdrożyć standardowe leczenie, a w ekstremalnych przypadkach należy rozważyć wykonanie pilnej orchidektomii (usunięcie jądra). W pierwszych tygodniach leczenia wskazane jest staranne monitorowanie terapii, szczególnie u pacjentów z przerzutami do kręgosłupa, narażonych na ryzyko ucisku rdzenia kręgowego oraz u pacjentów z niedrożnością układu moczowego. Z tego samego powodu należy zachować szczególną ostrożność rozpoczynając leczenie pacjentów z objawami poprzedzającymi ucisk rdzenia kręgowego. Po kastracji chirurgicznej tryptorelina nie indukuje dalszego zmniejszenia stężenia testosteronu w surowicy. Długotrwała deprywacja androgenu, zarówno po obustronnej orchidektomii (usunięcie jądra), jak i po podaniu analogów GnRH, związana jest ze zwiększonym ryzykiem utraty masy kostnej i może prowadzić do osteoporozy oraz wzrostu ryzyka złamań kości. Deprywacja androgenowa może wydłużać odstęp QT. U pacjentów z występującym w wywiadzie wydłużeniem odstępu QT lub z czynnikami ryzyka jego wystąpienia, jak również u pacjentów otrzymujących leczenie towarzyszące, które może powodować wydłużenie odstępu QT (patrz punk 4.5), lekarz powinien oszacować stosunek korzyści do ryzyka, w tym możliwość wystąpienia zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes, przed włączeniem tryptoreliny. Ponadto, w badaniach epidemiologicznych obserwowano, że u pacjentów może dojść do zmian metabolicznych (np. nietolerancja glukozy, stłuszczenie wątroby) lub może zwiększać się ryzyko choroby układu krążenia w czasie terapii z deprywacją androgenu. Jednakże prospektywne dane nie potwierdziły związku pomiędzy analogami GnRH i wzrostem śmiertelności z przyczyn sercowych. Pacjentów z dużym ryzykiem chorób metabolicznych i chorób układu krążenia należy starannie ocenić przed włączeniem leczenia i w odpowiedni sposób kontrolować w czasie terapii z deprywacją androgenu. Podawanie tryptoreliny w dawkach terapeutycznych powoduje supresję osi przysadkowo-gonadalnej. Normalna funkcja powraca zwykle po zaprzestaniu leczenia. Dlatego testy diagnostyczne gonadalnej funkcji przysadki w czasie leczenia i po zaprzestaniu terapii za pomocą analogów mogą być mylące. Na początku leczenia stwierdza się przemijające zwiększenie aktywności fosfatazy kwaśnej. W czasie leczenia zaleca się przeprowadzać ocenę reakcji układu kostnego za pomocą scyntygrafii i (lub) tomografii komputerowej, natomiast ocenę reakcji gruczołu krokowego na leczenie przeprowadza się za pomocą USG i (lub) tomografii komputerowej oraz badania klinicznego i per rectum. Skuteczność leczenia może być monitorowana poprzez oznaczanie stężenia testosteronu i antygenu specyficznego dla prostaty w surowicy krwi. Ze względu na deprywację androgenową, leczenie analogami GnRH może zwiększać ryzyko niedokrwistości. Ryzyko to należy ocenić u pacjentów otrzymujących leczenie i odpowiednio kontrolować. Kobiety Utrata gęstości mineralnej kości Stosowanie analogów GnRH prawdopodobnie powoduje zmniejszenie gęstości mineralnej kości, o przeciętnie 1% na miesiąc w okresie sześciomiesięcznego leczenia. Każde zmniejszenie gęstości mineralnej kości o 10% wiąże się z około dwu-trzykrotnym wzrostem ryzyka złamań kości. Nie są dostępne specyficzne dane, dotyczące pacjentów z rozpoznaną osteoporozą lub z czynnikami ryzyka osteoporozy (np. przewlekłe nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, długoterminowa terapia lekami zmniejszającymi gęstość mineralną kości, np. leki przeciwdrgawkowe lub kortykosteriody, dodatni wywiad rodzinny w kierunku osteporozy, niedożywienie np. jadłowstręt psychiczny). Ponieważ zmniejszenie gęstości mineralnej kości jest prawdopodobnie bardziej szkodliwe u tych pacjentów, leczenie za pomocą tryptoreliny należy rozważyć u danego pacjenta i rozpoczynać je po bardzo starannym zbadaniu pacjenta tylko wówczas, gdy korzyści terapii przeważają nad ryzykiem. Należy rozważyć podjęcie dodatkowych działań w celu przeciwdziałania zmniejszeniu gęstości mineralnej kości. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Diphereline 0,1 mg należy upewnić się, że pacjentka nie jest w ciąży. Rekrutacja pęcherzyków, indukowana podawaniem analogów GnRH i gonadotropin może być istotnie zwiększona u niewielkiej liczby predysponowanych pacjentek, szczególnie u pacjentek ze stwierdzonym zespołem policystycznych jajników. Podobnie jak w przypadku innych analogów GnRH zgłaszano przypadki zespołu nadmiernej stymulacji jajników (ang. ovarian hyperstimulation syndrome, OHSS), związanego ze stosowaniem tryptoreliny w skojarzeniu z gonadotropinami. Reakcja jajników na jednoczesne zastosowanie tryptoreliny i gonadotropiny może się różnić u poszczególnych pacjentek, nawet jeśli stosuje się takie same dawki, a w niektórych przypadkach może się różnić u tej samej pacjentki w trakcie różnych cyklów miesiączkowych. Podczas leczenia pacjentka powinna być kontrolowana przez lekarza, z wykorzystaniem dokładnych i regularnych badań sprawdzających parametry biochemiczne i kliniczne: szybkiego badania stężenia estrogenów i badania USG (patrz punkt Działania niepożądane). W przypadku nadmiernej odpowiedzi jajników należy przestać wstrzykiwać gonadotropiny. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby tryptorelina ma średni końcowy okres półtrwania wynoszący 7-8 godzin w porównaniu do 3-5 godzin u zdrowych osób. Pomimo tej przedłużonej ekspozycji, tryptorelina nie powinna być obecna w krążeniu w czasie transferu zarodka. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”

Nie zgłoszono żadnych klinicznie istotnych interakcji z innymi produktami leczniczymi. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego podawania tryptoreliny z lekami wpływającymi na wydzielanie gonadotropin; zaleca się kontrolowanie stanu hormonalnego pacjenta. Ponieważ deprywacja androgenowa może wydłużać odstęp QT, należy starannie rozważyć jednoczesne stosowanie tryptoreliny z innymi produktami wydłużającymi odstęp QT lub produktami leczniczymi powodującymi zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes takimi, jak leki przeciwarytmiczne z grupy IA (np. chinidyna, prokainamid) lub z grupy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), metadon, moksyfloksacyna, leki przeciwpsychotyczne itp. (patrz punkt 4.4).

Ogólna tolerancja u mężczyzn (patrz punkt 4.4) Ponieważ pacjenci z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym zależnym od hormonów rakiem gruczołu krokowego są zazwyczaj osobami w starszym wieku i występują u nich inne choroby typowe dla wieku podeszłego, działania niepożądane leku zgłosiło ponad 90% pacjentów uczestniczących w badaniach klinicznych, ocena istnienia związku przyczynowego między stosowanym lekiem a występującym objawem jest trudna. Podobnie jak w przypadku leczenia z udziałem innych agonistów GnRH lub po kastracji chirurgicznej, najczęściej obserwowane działania niepożądane związane z leczeniem tryptoreliną spowodowane były przewidywanym działaniem 4 farmakologicznym. Działania te obejmowały uderzenia gorąca i spadek libido. Wszystkie zdarzenia niepożądane z wyjątkiem reakcji immuno-alergicznych (rzadko) oraz odczynów w miejscu podania wstrzyknięcia (<5%), są związane ze zmianą stężenia testosteronu. Uznano, że zgłoszone następujące działania niepożądane były prawdopodobnie związane ze stosowaniem tryptoreliny. O większości z nich wiadomo, że są związane z biochemiczną lub chirurgiczną kastracją. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana w następujący sposób: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Bardzo często: ≥ 1/10 Często: ≥ 1/100 do Niezbyt często: ≥ 1/1000 do < 1/100 Rzadko: ≥ 1/10 000 do Często: < 1/10 Rzadko: < 1/1000 Niezbyt często: Trombocytoza Niezbyt często: Kołatanie serca Niezbyt często: Szum w uszach Niezbyt często: Zawroty głowy Niezbyt często: Upośledzenie Rzadko: Nieprawidłowe Niezbyt często: widzenia Rzadko: uczucie w Rzadko: obrębie oczu Rzadko: Zaburzenia Rzadko: widzenia Często: Uczucie Niezbyt często: Ból brzucha Rzadko: Wzdęcia Często: suchości Niezbyt często: Zaparcie Rzadko: Zaburzenia Często: w jamie ustnej Niezbyt często: Biegunka Rzadko: smaku Często: Nudności Niezbyt często: Wymioty Rzadko: Wzdęcia Rzadko: z oddawaniem Rzadko: gazów Bardzo często: Osłabienie Często: Odczyn w Niezbyt często: Letarg Rzadko: Ból w klatce Często: miejscu Niezbyt często: Obrzęki obwodowe Rzadko: piersiowej Często: wstrzyknięcia Niezbyt często: Ból Rzadko: Trudność w Często: (w tym rumień, Niezbyt często: Dreszcze Rzadko: utrzymaniu Często: zapalenie i ból) Niezbyt często: Senność Rzadko: pozycji stojącej Często: Obrzęk Rzadko: Objawy Rzadko: grypopodobne Rzadko: Gorączka Często: Nadwrażliwość Rzadko: Reakcja Rzadko: anafilaktyczna Rzadko: Zapalenie jamy Rzadko: nosowej i gardła 5 Bardzo często: ≥ 1/10 Często: ≥ 1/100 do Niezbyt często: ≥ 1/1000 do < 1/100 Rzadko: ≥ 1/10 000 do Często: < 1/10 Rzadko: < 1/1000 Często: Zwiększenie Niezbyt często: Zwiększona Rzadko: Zwiększona Często: masy ciała Niezbyt często: aktywność Rzadko: aktywność Niezbyt często: aminotransferazy Rzadko: fosfatazy Niezbyt często: alaninowej Rzadko: alkalicznej we Niezbyt często: Zwiększona Rzadko: krwi Niezbyt często: aktywność Niezbyt często: aminotransferazy Niezbyt często: asparginowej Niezbyt często: Wzrost stężenia Niezbyt często: kreatyniny we krwi Niezbyt często: Wzrost ciśnienia Niezbyt często: tętniczego krwi Niezbyt często: Wzrost stężenia Niezbyt często: mocznika we krwi Niezbyt często: Zwiększona Niezbyt często: aktywność gamma- Niezbyt często: glutamylotransferazy Niezbyt często: Spadek masy Niezbyt często: ciała Niezbyt często: Jadłowstręt Niezbyt często: Cukrzyca Niezbyt często: Dna Niezbyt często: Hiperlipidemia Niezbyt często: Zwiększenie apetytu Bardzo często: Ból pleców Często: Ból mięśniowo- Niezbyt często: Ból stawów Rzadko: Sztywność Często: szkieletowy Niezbyt często: Ból kości Rzadko: stawów Często: Ból kończyn Niezbyt często: Skurcze mięśni Rzadko: Obrzęk stawów Niezbyt często: Osłabienie mięśniowe Rzadko: Sztywność Niezbyt często: Ból mięśniowy Rzadko: układu Rzadko: mięśniowo- Rzadko: szkieletowego Rzadko: Zapalenie kości Rzadko: i stawów Bardzo często: Parestezje w Często: Zawroty głowy Niezbyt często: Parestezje Rzadko: Zaburzenia Bardzo często: kończynach Często: Ból głowy Rzadko: pamięci Bardzo często: dolnych Bardzo często: Zmniejszenie Często: Depresja* Niezbyt często: Bezsenność Rzadko: Stan splątania Bardzo często: libido Często: Utrata libido Niezbyt często: Drażliwość Rzadko: Zmniejszenie Często: Zaburzenia Rzadko: aktywności Często: nastroju* Rzadko: Euforyczny Rzadko: nastrój Niezbyt często: Nokturia Niezbyt często: Zatrzymanie moczu 6 Bardzo często: ≥ 1/10 Często: ≥ 1/100 do Niezbyt często: ≥ 1/1000 do < 1/100 Rzadko: ≥ 1/10 000 do Często: < 1/10 Rzadko: < 1/1000 Bardzo często: Zaburzenia Często: Ból miednicy Niezbyt często: Ginekomastia Bardzo często: erekcji Niezbyt często: Ból sutków Bardzo często: (w tym Niezbyt często: (gruczołów Bardzo często: brak Niezbyt często: piersiowych) Bardzo często: wytrysku, Niezbyt często: Atrofia jąder Bardzo często: zaburzenia Niezbyt często: Ból jąder Bardzo często: wytrysku) Niezbyt często: Duszność Rzadko: Duszność Niezbyt często: Krwawienie z nosa Rzadko: w pozycji Rzadko: leżącej Bardzo często: Nadmierna Niezbyt często: Trądzik Rzadko: Powstawanie Bardzo często: potliwość Niezbyt często: Łysienie Rzadko: pęcherzy Niezbyt często: Rumień Rzadko: Plamica Niezbyt często: Świąd Niezbyt często: Wysypka Niezbyt często: Pokrzywka Bardzo często: Uderzenia Często: Nadciśnienie Rzadko: Spadek Bardzo często: gorąca Często: tętnicze Rzadko: ciśnienia Rzadko: tętniczego * Częstość występowania podano na podstawie częstości występowania wspólnej dla całej klasy agonistów GnRH ** Działanie niepożądane zgłaszane po pierwszym podaniu u pacjentów z gruczolakiem przysadki Tryptorelina powoduje przemijający wzrost stężenia krążącego testosteronu w ciągu pierwszego tygodnia po pierwszej iniekcji postaci o przedłużonym uwalnianiu. Przy takim początkowym wzroście stężenia krążącego testosteronu u niewielkiego odsetka pacjentów (≤ 5%) może dojść do przemijającego nasilenia podmiotowych i przedmiotowych objawów raka gruczołu krokowego (przejściowe zaostrzenie objawów nowotworu), które zwykle objawia się nasileniem objawów ze strony układu moczowego (< 2%) oraz bólu związanego z obecnością przerzutów (5%), które można leczyć objawowo. Objawy te są przemijające i zwykle ustępują w ciągu jednego - dwóch tygodni. W pojedynczych przypadkach wystąpiło zaostrzenie objawów choroby, objawiające się niedrożnością cewki moczowej lub uciskiem (kompresją) rdzenia kręgowego, związaną z obecnością przerzutów. Dlatego pacjentów z przerzutami do kręgosłupa i (lub) niedrożnością górnego lub dolnego odcinka dróg moczowych należy ściśle obserwować w pierwszych tygodniach terapii (patrz punkt 4.4). Stosowanie analogów GnRH w terapii raka gruczołu krokowego może wiązać się ze zwiększoną utratą masy kostnej i może prowadzić do osteoporozy oraz zwiększonego ryzyka złamań kości. Ogólna tolerancja u kobiet (patrz punkt 4.4) W rezultacie zmniejszonego stężenia estrogenów najczęściej zgłaszane działania niepożądane (oczekiwane u 10 i więcej procent kobiet) obejmowały ból głowy, spadek libido, zaburzenie snu, zmienność nastroju, bolesne stosunki płciowe, zaburzenie miesiączkowania, krwawienie z dróg rodnych, zespół nadmiernej stymulacji jajników, przerost jajników, ból w miednicy małej, ból brzucha, suchość sromu i pochwy, nadmierną potliwość, uderzenia gorąca i osłabienie. 7 Zgłaszano następujące działania niepożądane, uważane za związane w sposób co najmniej prawdopodobny z leczeniem tryptoreliną. Wiadomo, że większość z nich jest związana z biochemiczną lub chirurgiczną kastracją. Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Bardzo często: ≥ 1/10 Często: ≥ 1/100 do < 1/10 Niezbyt często: ≥ 1/1000 do Niezbyt często: < 1/100 Niezbyt często: Kołatanie serca Niezbyt często: Zawroty głowy Niezbyt często: Suchość oczu Niezbyt często: Upośledzenie Niezbyt często: widzenia Często: Nudności Niezbyt często: Wzdęcia brzucha Często: Ból brzucha Niezbyt często: Suchość w jamie Często: Dyskomfort w Niezbyt często: ustnej Często: jamie brzusznej Niezbyt często: Wzdęcia Niezbyt często: z oddawaniem Niezbyt często: gazów Niezbyt często: Owrzodzenia jamy Niezbyt często: ustnej Niezbyt często: Wymioty Bardzo często: Osłabienie Często: Odczyn w miejscu Często: wstrzyknięcia (w Często: tym ból, obrzęk, Często: zaczerwienienie Często: oraz stan zapalny) Często: Obrzęki obwodowe Często: Nadwrażliwość Często: Zwiększenie masy Niezbyt często: Spadek masy ciała Często: ciała Niezbyt często: Zmniejszenie Niezbyt często: apetytu Niezbyt często: Zatrzymanie Niezbyt często: płynów Często: Ból stawów Niezbyt często: Ból pleców Często: Skurcze mięśni Niezbyt często: Ból mięśni Często: Ból kończyn 8 Bardzo często: Ból głowy Często: Zawroty głowy Niezbyt często: Zaburzenia smaku Niezbyt często: Niedoczulica Niezbyt często: Omdlenia Niezbyt często: Zaburzenia pamięci Niezbyt często: Zaburzenia uwagi Niezbyt często: Uczucie mrowienia Niezbyt często: Drżenie Bardzo często: Zaburzenia snu (w Często: Depresja* Niezbyt często: Chwiejność Bardzo często: tym bezsenność) Często: Nerwowość Niezbyt często: emocjonalna Bardzo często: Zmienność Niezbyt często: Niepokój Bardzo często: nastroju Niezbyt często: Depresja** Bardzo często: Zmniejszenie Niezbyt często: Dezorientacja Bardzo często: libido Bardzo często: Dolegliwości ze Często: Ból piersi Niezbyt często: Krwawienie Bardzo często: strony piersi Niezbyt często: podczas stosunku Bardzo często: Bolesne stosunki Niezbyt często: płciowego Bardzo często: Krwawienie z dróg Niezbyt często: Przepuklina Bardzo często: rodnych Niezbyt często: pęcherza Bardzo często: (w tym Niezbyt często: moczowego Bardzo często: krwawienie Niezbyt często: Zaburzenia Bardzo często: z pochwy, Niezbyt często: miesiączkowania Bardzo często: krwawienie Niezbyt często: (w tym bolesne Bardzo często: z odstawienia) Niezbyt często: miesiączkowanie, Bardzo często: Zespół nadmiernej Niezbyt często: krwotok z macicy i Bardzo często: stymulacji Niezbyt często: krwotok Bardzo często: jajników Niezbyt często: miesiączkowy) Bardzo często: Przerost jajników Niezbyt często: Torbiele jajnika Bardzo często: Ból w miednicy Niezbyt często: Upławy Bardzo często: małej Bardzo często: Suchość sromu i Bardzo często: pochwy Niezbyt często: Duszność Niezbyt często: Krwotoki z nosa Bardzo często: Trądzik Niezbyt często: Łysienie Bardzo często: Nadmierna Niezbyt często: Sucha skóra Bardzo często: potliwość Niezbyt często: Nadmierne Bardzo często: Łojotok Niezbyt często: owłosienie Niezbyt często: Łamliwość Niezbyt często: paznokci Niezbyt często: Świąd Niezbyt często: Wysypka Bardzo często: Uderzenia gorąca * Długotrwałe stosowanie. Częstość występowania podano na podstawie częstości występowania wspólnej dla całej klasy agonistów GnRH ** Krótkotrwałe stosowanie. Częstość występowania podano na podstawie częstości występowania wspólnej dla całej klasy agonistów GnRH *** Działanie niepożądane zgłaszane po pierwszym podaniu u pacjentek z gruczolakiem przysadki **** Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie drgawek u pacjentek przyjmujących analogi GnRH, w tym triptorelinę. 9 Na początku leczenia objawy endometriozy, obejmujące bóle w miednicy małej, bolesne miesiączki bardzo często (≥ 10%) mogą ulec nasileniu w czasie początkowego przejściowego wzrostu stężenia estradiolu w osoczu. Objawy te mają charakter przemijający i zwykle ustępują w ciągu jednego do dwóch tygodni. W ciągu miesiąca od pierwszej iniekcji może wystąpić: krwawienie z dróg rodnych, w tym krwotok miesiączkowy lub krwotok maciczny. Podawanie tryptoreliny w skojarzeniu z gonadotropinami w leczeniu niepłodności może wywołać zespół nadmiernej stymulacji jajników. Może wystąpić przerost jajników, ból w miednicy małej i (lub) ból brzucha. U pacjentów leczonych za pomocą analogu GnRH zgłaszano zwiększenie liczby limfocytów. Ta wtórna limfocytoza jest najwyraźniej związana z kastracją indukowaną przez GnRH i wydaje się wskazywać, że hormony płciowe są włączone w proces inwolucji grasicy. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.