Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Clindamycini hydrochloridum 600 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Celuloza mikrokrystaliczna; Mannitol; Talk; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian; Krospowidon
- Skład otoczki: Eudragit E 12,5%; Talk; Tytanu dwutlenek (E 171); Magnezu stearynian; Makrogol
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Skład otoczki)
źródło: ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły podłużny z linią podziału
Clindamycin MIP 300: białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane. Clindamycin MIP 600: białe, podłużne tabletki powlekane z rowkiem dzielącym. Opakowanie Clindamycin-MIP 300 zawiera 6, 12, 16 lub 30 tabletek powlekanych. Opakowanie Clindamycin-MIP 600 zawiera 6, 12, 16, 30 lub 32 tabletki powlekane. źródło: Ulotka, pkt 6 - biały podłużny z linią podziału
Clindamycin-MIP 600: białe, podłużne tabletki powlekane z rowkiem dzielącym. Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotny źródło: „Clindamycin-MIP nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
26 pozycji, według częstości
- niezbyt często: bóle brzucha; nudności; wymioty; biegunka o lekkim przebiegu
- rzadko: małopłytkowość; leukopenia; eozynofilia; neutropenia; granulocytopenia; odropodobna wysypka; swędzenie i pokrzywka; blokada nerwowo-mięśniowa; przemijające niewielkie podwyższenie aktywności aminotransferaz w surowicy
- bardzo rzadko: obrzęki (obrzęk Quinckego, obrzęki stawów); gorączka polekowa; rumień wielopostaciowy (np. zespół Stevensa-Johnsona); zespół Lyella; wstrząs anafilaktyczny; zmiany smaku i zapachu; rzekomobłoniaste zapalenie jelit (patrz także punkt 4.4); przemijające zapalenie wątroby z żółtaczką cholestatyczną; świąd; złuszczające i pęcherzowe zapalenie skóry; zapalenie wielostawowe; zapalenie pochwy
- częstość nieznana: ostre uszkodzenie nerek (patrz punkt 4.4.)
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dzieci
„Dzieci W zależności od ciężkości i lokalizacji zakażenia u dzieci w wieku powyżej 5 lat stosuje się od 8 mg do 25 mg klindamycyny na kilogram masy ciała. Dawkę dobową podaje się w 3 lub 4 dawkach podzielonych. Tabletki powlekane nie są odpowiednie do stosowania u dzieci w wieku poniżej 5-6 lat, które mogą mieć trudności w połknięciu leku. W przypadku podawania dzieciom klindamycyny w postaci tabletek powlekanych często nie można uzyskać precyzyjnego dawkowania.”
Dorośli
„Dorośli W zależności od ciężkości i lokalizacji zakażenia u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 14 lat stosuje się od 600 mg do 1,8 g klindamycyny na dobę. Dawkę dobową podaje się w 3 lub 4 dawkach podzielonych. W razie konieczności zastosowania dawki mniejszej niż 1,2 g na dobę a także u dzieci w wieku poniżej 14 lat należy zastosować produkt leczniczy z mniejszą zawartością substancji czynnej.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża i karmienie piersią
„Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. W badaniach przeprowadzonych u ludzi nie wykryto teratogennego działania leku. Należy jednak starannie rozważyć współczynnik korzyści i zagrożeń wynikających ze stosowania klindamycyny podczas ciąży i karmienia piersią. Klindamycyna przenika do mleka kobiecego. U noworodka karmionego piersią może wystąpić nadwrażliwość, biegunka oraz zakażenie drożdżakami.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: Ulotka, pkt 2
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy można przyjmować niezależnie od posiłków.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Clindamycin-MIP
Kiedy nie stosować leku Clindamycin-MIP
- jeśli pacjent ma uczulenie na klindamycynę lub linkomycynę (z powodu alergii krzyżowej) lub
którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania Clindamycin-MIP należy omówić to z lekarzem:
jeśli występują zaburzenia czynności wątroby;
jeśli występują zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (np. myasthenia gravis
i choroba Parkinsona);
jeśli pacjent chorował wcześniej na choroby żołądka i jelit (np. wcześniejsze zapalenie jelita
grubego).
Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących
w przeszłości.
W trakcie długotrwałego (dłuższego niż 3 tygodnie) stosowania leku wskazana jest okresowa kontrola
obrazu krwi, czynności wątroby oraz nerek.
Mogą występować ostre zaburzenia czynności nerek. Należy poinformować lekarza o wszystkich
jednocześnie przyjmowanych lekach i o występujących problemach z nerkami. Jeśli u pacjenta
zmniejszy się objętość oddawanego moczu lub nastąpi zatrzymanie płynów powodujące obrzęk nóg,
kostek czy stóp, duszności bądź nudności, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Długotrwałe i wielokrotne stosowanie klindamycyny może prowadzić do zakażenia i nadmiernego
rozwoju opornych bakterii lub drożdżaków, zwłaszcza w obrębie skóry lub błon śluzowych.
Jeśli w okresie stosowania leku wystąpi biegunka, zwłaszcza ciężka lub uporczywa, pacjent powinien
zwrócić się do lekarza. Może być ona objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit, spowodowanego
toksynami nadmiernie namnożonych w jelicie bakterii Clostridium difficile. Lekarz zaleci odpowiednie
leczenie – w lżejszych przypadkach wystarczy zaprzestanie stosowania leku Clindamycin-MIP, w
cięższych może być konieczne zastosowanie skutecznego antybiotyku lub chemioterapeutyku oraz w
razie konieczności odpowiednie leczenie objawowe. Leki hamujące perystaltykę jelit są
przeciwwskazane.
W przypadku wstrząsu anafilaktycznego należy odstawić lek i zapewnić odpowiednią pomoc
medyczną (np. adrenomimetyki, leki antyhistaminowe, kortykosteroidy lub w razie konieczności
oddech kontrolowany).
Klindamycynę zwykle można stosować u pacjentów uczulonych na penicylinę. Występowanie reakcji
alergicznych na klindamycynę u osób uczulonych na penicylinę (tzw. alergia krzyżowa) zwykle nie
występuje z powodu strukturalnych różnic pomiędzy obiema substancjami. W pojedynczych
przypadkach, obserwowano jednak anafilaksję podczas leczenia klindamycyną pacjentów z alergią na
penicylinę. Pacjent uczulony na penicylinę powinien powiedzieć o tym lekarzowi przed rozpoczęciem
leczenia klindamycyną.
Klindamycyny nie należy stosować w leczeniu ostrych wirusowych zakażeń dróg oddechowych.
Klindamycyna nie osiąga stężenia terapeutycznego w płynie mózgowo-rdzeniowym, dlatego leku
Clindamycin-MIP w postaci tabletek powlekanych nie należy stosować w leczeniu zapalenia opon
mózgowo-rdzeniowych.
Dzieci
Tabletki powlekane są nieodpowiednie do stosowania u dzieci w wieku poniżej 5-6 lat, które mogą
mieć trudności w połknięciu leku. W przypadku podawania dzieciom klindamycyny w postaci tabletek
powlekanych często nie można uzyskać precyzyjnego dawkowania.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby
U pacjentów ze średnio ciężką lub ciężką niewydolnością wątroby okres półtrwania klindamycyny
w surowicy jest wydłużony. Jeżeli klindamycynę podaje się co 8 godzin, zmniejszenie dawki nie jest
zwykle konieczne. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby należy kontrolować stężenie leku w
osoczu krwi – w zależności od wyników tych badań może być konieczne zmniejszenie dawki lub
wydłużenie odstępu pomiędzy poszczególnymi dawkami.
U pacjentów z niewydolnością nerek okres półtrwania jest wydłużony. Zmniejszenie dawki nie jest
konieczne w przypadku lekkiej lub średnio ciężkiej niewydolności, jednak u pacjentów z ciężką
niewydolnością nerek lub bezmoczem, należy kontrolować stężenie leku w osoczu krwi –
w zależności od wyników tych badań może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie
odstępu między poszczególnymi dawkami od 8 do 12 godzin.
Pacjenci poddawani hemodializie
Hemodializa nie usuwa klindamycyny z krwi, dlatego nie są konieczne dodatkowe dawki przed
rozpoczęciem dializy lub po dializie.
Clindamycin-MIP a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a
także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Klindamycyny nie należy stosować jednocześnie z antybiotykami makrolidowymi (np. erytromycyną)
z powodu antagonistycznego działania obserwowanego in vitro.
Drobnoustroje oporne na linkomycynę wykazują również oporność na klindamycynę (tzw. oporność
krzyżowa).
Klindamycyna ma właściwości hamowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, co może
wzmacniać działanie środków zwiotczających (np. eteru, tubokuraryny, halogenku pankuroniowego).
Dlatego podczas operacji wykonywanych z zastosowaniem takich środków może dojść do
nieoczekiwanych sytuacji zagrożenia życia pacjenta.
Pacjent jednocześnie leczony klindamycyną i lekiem zmniejszającym krzepliwość krwi (warfaryna
lub podobny lek) może wykazywać większą skłonność do krwawień. Lekarz może zadecydować
o przeprowadzeniu regularnych badań krwi w celu sprawdzenia jej krzepliwości.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
W badaniach przeprowadzonych u ludzi nie wykryto teratogennego działania leku. Należy jednak
starannie rozważyć współczynnik korzyści i zagrożeń wynikających ze stosowania klindamycyny
podczas ciąży i karmienia piersią.
Klindamycyna przenika do mleka kobiecego. U noworodka karmionego piersią może wystąpić
nadwrażliwość, biegunka oraz zakażenie drożdżakami.
Prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn
Clindamycin-MIP nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi:
- zatrzymanie płynów powodujące obrzęk nóg, kostek lub stóp, duszności bądź nudności
Działania niepożądane występujące niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów):
- bóle brzucha, nudności, wymioty lub biegunka o lekkim przebiegu. Wszystkie te objawy zależą od
dawki i ustępują w trakcie terapii lub po jej zakończeniu. Może również dojść do zapalenia przełyku,
języka lub błony śluzowej jamy ustnej.
Działania niepożądane występujące rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):
- odropodobna wysypka, swędzenie i pokrzywka;
- małopłytkowość (zmniejszenie liczby krwinek płytkowych), leukopenia (zmniejszenie liczby
krwinek białych), eozynofilia (zwiększenie liczby granulocytów kwasochłonnych), neutropenia
(zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych) lub granulocytopenia (zmniejszenie liczby
granulocytów);
- przemijające niewielkie podwyższenie aktywności aminotransferaz w surowicy;
- blokada nerwowo-mięśniowa.
Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
- rzekomobłoniaste zapalenie jelit;
- obrzęki (obrzęk Quinckego, obrzęki stawów), gorączka polekowa, rumień wielopostaciowy
(np. zespół Stevensa-Johnsona), zespół Lyella oraz wstrząs anafilaktyczny. Powyższe reakcje mogą
pojawić się już po pierwszym podaniu leku;
- przemijające zapalenie wątroby z żółtaczką cholestatyczną;
- świąd, złuszczające i pęcherzowe zapalenie skóry;
- zapalenie pochwy;
- zapalenie wielostawowe;
- zmiany smaku i zapachu.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na klindamycynę lub linkomycynę (z powodu alergii krzyżowej) lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Clindamycin-MIP w tabletkach powlekanych należy stosować ze szczególną ostrożnością w
następujących przypadkach:
- zaburzenia czynności wątroby;
- zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (np. myasthenia gravis i choroba
Parkinsona),
- przebyte wcześniej choroby żołądka i jelit (np. wcześniejsze zapalenie jelita grubego).
Stosowanie w okresie ciąży i laktacji – patrz punkt 4.6.
W trakcie długotrwałego (dłuższego niż 3 tygodnie) stosowania produktu leczniczego wskazana jest
okresowa kontrola obrazu krwi, czynności wątroby oraz nerek.
Niezbyt często notowano przypadki ostrego uszkodzenia nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. U
pacjentów z występującą już niewydolnością nerek lub jednocześnie przyjmujących leki
nefrotoksycznenależy rozważyć kontrolowanie czynności nerek (patrz punkt 4.8).
Długotrwałe i wielokrotne stosowanie klindamycyny może prowadzić do zakażenia i nadmiernego
rozwoju opornych bakterii lub drożdżaków, zwłaszcza w obrębie skóry lub błon śluzowych.
Może wystąpić rzekomobłoniaste zapalenie jelit spowodowane toksynami nadmiernie namnożonych
w jelicie pałeczek Clostridium difficile. Należy wówczas odstawić lek i w zależności od ciężkości
przebiegu zapalenia zastosować skuteczny antybiotyk lub chemioterapeutyk oraz w razie konieczności
odpowiednie leczenie objawowe. Leki hamujące perystaltykę jelit są przeciwwskazane.
W przypadku wstrząsu anafilaktycznego należy odstawić lek i zapewnić odpowiednią pomoc
medyczną (np. adrenomimetyki, leki antyhistaminowe, kortykosteroidy lub w razie konieczności,
oddech kontrolowany).
Klindamycynę zwykle można stosować u pacjentów uczulonych na penicylinę. Występowanie reakcji
alergicznych na klindamycynę u osób uczulonych na penicylinę (tzw. alergia krzyżowa) zwykle nie
występuje z powodu strukturalnych różnic pomiędzy obiema substancjami.
W pojedynczych przypadkach obserwowano jednak anafilaksję podczas leczenia klindamycyną
pacjentów z alergią na penicylinę. Należy to wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem leczenia
klindamycyną pacjentów uczulonych na penicylinę.
Klindamycyny nie należy stosować w leczeniu ostrych wirusowych zakażeń dróg oddechowych.
Klindamycyna nie osiąga stężenia terapeutycznego w płynie mózgowo-rdzeniowym, dlatego leku
Clindamycin-MIP nie należy stosować w leczeniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Klindamycyny nie należy stosować jednocześnie z antybiotykami makrolidowymi (np. erytromycyną),
z powodu antagonistycznego działania obserwowanego in vitro.
Drobnoustroje oporne na linkomycynę wykazują również oporność na klindamycynę (tzw. oporność
krzyżowa).
Klindamycyna ma właściwości hamowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, co może
wzmacniać działanie środków zwiotczających (np. eteru, tubokuraryny, halogenku pankuroniowego).
Dlatego podczas operacji może dojść do nieoczekiwanych sytuacji zagrożenia życia pacjenta.
Antagoniści witaminy K
U pacjentów stosujących klindamycynę w skojarzeniu z antagonistą witaminy K (np. warfaryną,
acenokumarolem i fluindionem) obserwowano podwyższony wskaźnik krzepliwości krwi (PT/INR) i
(lub) występowanie krwawień. U pacjentów w czasie terapii z zastosowaniem antagonistów witaminy
K należy zatem przeprowadzać częste badania krzepliwości krwi.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane podzielono zgodnie z częstością występowania, przedstawioną w poniższej
tabeli:
Niezbyt często (•1/1 000 do <1/100)
Rzadko (•1/10 000 do <1/1 000)
Bardzo rzadko (<1/10 000)
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko: małopłytkowość, leukopenia, eozynofilia, neutropenia, granulocytopenia. Występują rzadko
i są przemijające, mogą mieć podłoże toksyczne lub alergiczne.
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: odropodobna wysypka, swędzenie i pokrzywka.
Bardzo rzadko: obrzęki (obrzęk Quinckego, obrzęki stawów), gorączka polekowa, rumień
wielopostaciowy (np. zespół Stevensa-Johnsona), zespół Lyella, wstrząs anafilaktyczny. Powyższe
reakcje mogą pojawić się już po pierwszym podaniu leku (patrz także punkt 4.4).
Zaburzenia układu nerwowego
Rzadko: blokada nerwowo-mięśniowa.
Bardzo rzadko: zmiany smaku i zapachu.
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często: bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka o lekkim przebiegu. Wszystkie te objawy
zależą od dawki i ustępują w trakcie terapii lub po jej zakończeniu. Może również dojść do zapalenia
przełyku, języka lub błony śluzowej jamy ustnej.
Bardzo rzadko: rzekomobłoniaste zapalenie jelit (patrz także punkt 4.4).
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko: przemijające niewielkie podwyższenie aktywności aminotransferaz w surowicy.
Bardzo rzadko: przemijające zapalenie wątroby z żółtaczką cholestatyczną.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko: świąd, złuszczające i pęcherzowe zapalenie skóry.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo rzadko: zapalenie wielostawowe.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Bardzo rzadko: zapalenie pochwy.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Częstość nieznana: ostre uszkodzenie nerek (patrz punkt 4.4.)
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.