Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma

+pharma Nie należy stosować leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma, jeśli: • pacjent ma uczulenie na kandesartan, amlodypinę, hydrochlorotiazyd, pochodne dihydropirydyny, sulfonamidy lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na składniki leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma lub pacjent nie jest pewien, czy ta sytuacja go dotyczy, należy zwrócić się do lekarza przed przyjęciem leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma. • u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności nerek • pacjent nie jest w stanie wytwarzać moczu (bezmocz) • pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym ciśnienie krwi zawierającym aliskiren • u pacjenta utrzymuje się małe stężenie potasu lub sodu, bądź duże stężenie wapnia we krwi, które nie ulegają poprawie podczas leczenia • u pacjenta występuje dna moczanowa • pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące • u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby z cholestazą lub bez cholestazy (zaburzone wydzielanie żółci lub zablokowanie odpływu żółci z pęcherzyka żółciowego) • u pacjenta występuje słabe ukrwienie tkanek z objawami, takimi jak: niskie ciśnienie krwi, wolne tętno, szybkie bicie serca lub wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny) • pacjent ma bardzo niskie ciśnienie krwi • przepływ krwi z serca jest powolny lub zablokowany. Może się to zdarzyć, jeśli naczynie krwionośne lub zastawka, które odprowadzają krew z serca, zwężą się (stenoza aortalna) • u pacjenta występuje mała pojemność minutowa serca po zawale serca (ostrym zawale mięśnia sercowego) Nie stosować leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma, jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi: • inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent ma chorobę nerek związaną z cukrzycą • aliskiren • inhibitor ACE razem z lekiem należącym do klasy leków znanych jako antagoniści receptorów mineralokortykosteroidowych (MRA, ang. mineralocorticoid receptors antagonists). Leki te są przeznaczone do leczenia niewydolności serca (patrz „Lek Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma a inne leki”) Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia elektrolitów (np. potasu) we krwi. Patrz także podpunkt „Kiedy nie stosować leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma”. Należy powiedzieć lekarzowi jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z poniższych problemów zdrowotnych: • zaburzenia czynności nerek lub przeszczep nerki, bądź pacjent jest dializowany • zaburzenia czynności wątroby • wcześniejszy zawał serca lub udar • miażdżyca tętnic serca lub mózgu • niewydolność serca lub problemy z zastawkami serca lub mięśnia sercowego • u pacjenta doszło do bardzo dużego wzrostu ciśnienia krwi (przełom nadciśnieniowy) • rak skóry lub jeśli podczas leczenia wystąpiła nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza długotrwałe stosowanie dużych dawek, może zwiększać ryzyko niektórych rodzajów raka skóry i warg (nieczerniakowy rak skóry). Podczas stosowania leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma należy chronić skórę przed ekspozycją na słońce i promieniowanie UV. • ciężkie wymioty, biegunka, leczenie dużymi dawkami leków moczopędnych (diuretykami) lub dieta uboga w sól • zwiększone stężenie potasu we krwi • zaburzenia czynności nadnerczy • cukrzyca • toczeń rumieniowaty (choroba autoimmunologiczna) • alergie lub astma • reakcje skórne, takie jak: oparzenie słoneczne lub wysypka po przebywaniu na słońcu lub korzystaniu z solarium Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów: • biegunka, która jest ciężka, uporczywa i powoduje znaczną utratę masy ciała. Lekarz może ocenić objawy i zdecydować w jaki sposób kontynuować leczenie nadciśnienia krwi • osłabienie wzroku lub ból oka. Mogą to być objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką) lub zwiększenia ciśnienia we wnętrzu oka, które mogą wystąpić od kilku godzin do tygodnia od przyjęcia leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma. Może to prowadzić do trwałej utraty wzroku, jeśli nie jest leczone. Jeśli u pacjenta wcześniej wystąpiło uczulenie na penicylinę lub sulfonamid, może on być bardziej narażony na rozwój tej choroby. • u pacjenta wystąpiły problemy z oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie lub gromadzenie się płynu w płucach) po przyjęciu hydrochlorotiazydu w przeszłości. Jeśli po przyjęciu leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną. Jeśli po przyjęciu leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka, należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma. Jeśli planowany jest zabieg chirurgiczny, należy poinformować lekarza lub dentystę o stosowaniu leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma, ponieważ jednoczesne podanie niektórych leków znieczulających może spowodować nadmierny spadek ciśnienia tętniczego. Tak jak w przypadku każdego leku obniżającego ciśnienie krwi, nadmierny spadek ciśnienia krwi może prowadzić do zawału serca lub udaru mózgu. Dlatego lekarz będzie dokładnie sprawdzał ciśnienie krwi. Lek Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma może powodować zwiększenie stężenia cholesterolu i kwasu moczowego we krwi (który jest przyczyną dny moczanowej – bolesnych obrzęków stawów). Lekarz może zlecić wykonanie kontrolnych badań krwi. Lek może zmieniać stężenie niektórych substancji chemicznych we krwi zwanych elektrolitami. Lekarz prawdopodobnie będzie okresowo zlecać wykonanie kontrolnych badań krwi w celu sprawdzenia stężenia elektrolitów. Objawami zmian stężenia elektrolitów są: pragnienie, suchość w jamie ustnej, ból lub kurcze mięśni, zmęczenie mięśni, niskie ciśnienie krwi (niedociśnienie), uczucie osłabienia, ospałości, zmęczenia, senności lub niepokoju, nudności, wymioty, mniejsza potrzeba oddawania moczu, szybkie bicie serca. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Jeśli u pacjenta planowane są badania czynności przytarczyc, należy przerwać stosowanie leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma przed wykonaniem tych badań. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjentka przypuszcza, że jest w ciąży (lub może zajść w ciążę). Lek Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma nie jest zalecany we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po trzecim miesiącu ciąży, ponieważ stosowany w tym okresie może spowodować ciężkie uszkodzenie płodu (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”). Dzieci i młodzież Stosowanie leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma nie jest zalecane u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Lek Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma i inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, m.in.: • inne leki stosowane w celu obniżenia ciśnienia tętniczego, ponieważ działanie leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma może być nasilone. Lekarz może zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki ostrożności: − jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacje w punkcie „Kiedy nie stosować leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). • inhibitor ACE w połączeniu z niektórymi innymi lekami stosowanymi w leczeniu niewydolności serca, znanymi jako antagoniści receptora mineralokortykosteroidowego (np. spironolakton, eplerenon) • lit (lek stosowany w zaburzeniach psychicznych oraz niektórych typach depresji). Jednoczesne stosowanie z lekiem Candesartan cilexetil+Amlodipine+HCT +pharma może zwiększać toksyczność litu. Jeśli konieczne jest przyjmowanie litu, lekarz sprawdzi jego stężenie we krwi. • leki przeciwpadaczkowe, takie jak karbamazepina (leki stosowane w leczeniu padaczki i drgawek) • diltiazem, werapamil (stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca i wysokiego ciśnienia krwi) • ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna (stosowane w leczeniu gruźlicy i innych zakażeń) • ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) (lek ziołowy stosowany w leczeniu depresji) • cyzapryd (stosowany w celu zwiększenia ruchu pokarmu w żołądku i jelitach) • difemanil (stosowany w leczeniu wolnego bicia serca lub zmniejszenia potliwości) • halofantryna (stosowana w leczeniu malarii) • winkamina podawana dożylnie (stosowana w celu poprawy krążenia w układzie nerwowym) • amantadyna (stosowana w chorobie Parkinsona) • suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas, leki moczopędne (diuretyki), heparyna (rozrzedzająca krew i zapobiegająca powstawaniu zakrzepów krwi) • środki przeczyszczające • steroidy, hormon adrenokortykotropowy (ACTH), karbenoksolon (lek stosowany w leczeniu wrzodów jamy ustnej i żołądka), penicylina (antybiotyk) - jednoczesne stosowanie tych leków i leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma może zmieniać stężenie potasu we krwi • trimetoprim/sulfametoksazol (połączenie antybiotyków) • niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ - leki stosowane w celu złagodzenia bólu, obrzęku i innych objawów stanu zapalnego, w tym zapalenia stawów), stosowane jednocześnie z lekiem Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma, mogą zwiększać ryzyko niewydolności nerek. Działanie leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma może być osłabione przez NLPZ. W przypadku dużych dawek salicylanów może dojść do nasilenia działania toksycznego na ośrodkowy układ nerwowy. • leki nasenne, leki uspokajające i przeciwdepresyjne, ponieważ stosowanie tych leków razem z lekiem Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma może spowodować nagły spadek ciśnienia krwi podczas wstawania • kolesewelamu chlorowodorek (lek obniżający stężenie cholesterolu we krwi), ponieważ może on osłabiać działanie leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma. Lekarz może zalecić przyjmowanie leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma co najmniej 4 godziny przed przyjęciem chlorowodorku kolesewelamu. • niektóre leki zobojętniające sok żołądkowy (leki na niestrawność lub zgagę), ponieważ działanie leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma może być nieznacznie osłabione • niektóre leki zwiotczające mięśnie, takie jak baklofen i tubokuraryna • leki przeciwcholinergiczne, takie jak atropina i biperyden • suplementy wapnia • dantrolen (podawany we wlewie przy ciężkich zaburzeniach temperatury ciała) • symwastatyna (stosowana w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu i tłuszczów (triglicerydów) we krwi) • leki stosowane w celu kontrolowania odpowiedzi immunologicznej organizmu (takie jak: takrolimus, syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus i cyklosporyna), umożliwiające organizmowi przyjęcie przeszczepionego narządu • leki stosowane w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych, takie jak: tiorydazyna, chlorpromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, amisulpryd, pimozyd, sultopryd, tiapryd, droperydol lub haloperydol • leki stosowane w leczeniu małego stężenia cukru we krwi (np. diazoksyd) lub wysokiego ciśnienia krwi (np. beta-adrenolityki, metyldopa), ponieważ Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma może wpływać na działanie tych leków • leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca, takie jak: dofetylid lub ibutylid • leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV/AIDS (np. rytonawir, indynawir, nelfinawir) • leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol, amfoterycyna) • leki stosowane w leczeniu chorób serca, takie jak: chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid, amiodaron, sotalol, beprydyl lub naparstnica • leki stosowane w leczeniu nowotworów, takie jak: amifostyna, cyklofosfamid lub metotreksat • leki stosowane w celu zwiększenia ciśnienia krwi (takie jak noradrenalina) i spowolnienia akcji serca • leki stosowane w leczeniu zakażeń, takie jak: antybiotyki zwane tetracyklinami lub sparfloksacyna oraz pentamidyna • leki stosowane w leczeniu sezonowych reakcji alergicznych, takie jak: mizolastyna lub terfenadyna • leki stosowane w leczeniu dny moczanowej, takie jak: probenecyd, sulfinpirazon i allopurynol • leki stosowane w celu zmniejszenia stężenia tłuszczów we krwi, takie jak: kolestyramina i kolestypol • leki stosowane w celu zmniejszenia stężenia cukru we krwi, takie jak: metformina lub insulina Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma z jedzeniem, piciem i alkoholem Lek Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Podczas stosowania leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma nie należy pić soku grejpfrutowego ani spożywać grejpfruta. Grejpfrut i sok grejpfrutowy mogą prowadzić do zwiększenia we krwi jednej z substancji czynnych leku - amlodypiny, co może spowodować nieprzewidywalne nasilenie działania obniżającego ciśnienie krwi przez lek Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma. Należy zachować ostrożność podczas spożywania alkoholu podczas przyjmowania leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma, ponieważ u niektórych osób mogą wystąpić omdlenia lub zawroty głowy. W przypadku wystąpienia takich objawów, nie należy pić alkoholu. Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w wieku powyżej 65 lat lekarz będzie regularnie sprawdzał ciśnienie krwi po każdym zwiększeniu dawki, aby upewnić się, czy ciśnienie krwi nie jest zbyt niskie. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Lekarz zazwyczaj zaleci zaprzestanie stosowania leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma przed planowanym zajściem w ciążę lub niezwłocznie po potwierdzeniu ciąży oraz zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma. Lek Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma nie powinien być stosowany w czasie ciąży i nie wolno go przyjmować po trzecim miesiącu ciąży, ponieważ może on poważnie zaszkodzić dziecku, jeśli zostanie zastosowany w tym okresie. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia lekiem Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza oraz zgłosić się na wizytę. Karmienie piersią Wykazano, że amlodypina i hydrochlorotiazyd przenikają do mleka ludzkiego w niewielkich ilościach. Jeśli pacjentka karmi piersią lub gdy planuje karmić piersią, przed rozpoczęciem przyjmowania leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma powinna powiedzieć o tym lekarzowi, który może wybrać inne leczenie, zwłaszcza w przypadku karmienia piersią noworodka lub wcześniaka. Płodność Dane kliniczne dotyczące potencjalnego wpływu produktu Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma na płodność są niewystarczające. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Podczas leczenia nadciśnienia tętniczego pacjent może odczuwać senność, złe samopoczucie, mieć zawroty głowy lub ból głowy. W przypadku wystąpienia takich objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Należy poprosić lekarza o poradę. Lek Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma zawiera laktozę Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku. Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma zawiera żółcień pomarańczową (E 110) i azorubinę (E 122) Lek może powodować reakcje alergiczne.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy natychmiast przerwać stosowanie leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z poniższych ciężkich działań niepożądanych: • nagły, świszczący oddech, ból w klatce piersiowej, duszność lub trudności w oddychaniu • obrzęk powiek, twarzy lub warg • obrzęk języka i gardła powodujący duże trudności w oddychaniu • ciężkie reakcje skórne, w tym nasilona wysypka skórna, pokrzywka, zaczerwienienie skóry na całym ciele, silny świąd, powstawanie pęcherzy, łuszczenie i obrzęk skóry, zapalenie błon śluzowych (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) lub inne reakcje alergiczne • zawał serca, zaburzenia rytmu serca • zapalenie trzustki mogące powodować silny ból brzucha i pleców, z towarzyszącym bardzo złym samopoczuciem • lek Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma może spowodować zmniejszenie liczby białych krwinek. Odporność pacjenta na zakażenia może ulec zmniejszeniu i pacjent może zaobserwować objawy, takie jak: zmęczenie, zakażenie lub gorączkę. Należy wówczas skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zlecić okresowe badania krwi, aby sprawdzić czy lek Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma wpływa na skład krwi (agranulocytoza). • nagły silny ból oczu, zaczerwienienie oczu, zaburzenia widzenia lub zamglone widzenie oraz kręgi wokół źródeł światła wraz z nudnościami i (lub) wymiotami. Może to być objawem zatrzymania płynów w oku (między naczyniówką a siatkówką) lub ostrej jaskry z wąskim kątem przesączania, która może wystąpić, gdy ciśnienie płynu w oku gwałtownie wzrasta. Konieczne jest natychmiastowe leczenie w celu złagodzenia objawów i zapobieżenia trwałej utracie wzroku (ciężkie zaburzenia wzroku). Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma składa się z trzech substancji czynnych. Poniżej podano informacje o tych działaniach niepożądanych, które są znane dla każdej z nich z osobna. Aby dać pacjentowi wyobrażenie o tym, u ilu osób mogą wystąpić działania niepożądane, wymieniono je jako: bardzo częste, częste, niezbyt częste, rzadkie, bardzo rzadkie i częstość nieznana. Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób) - obrzęk (zatrzymanie płynów) Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób) - hipokaliemia (zmniejszone stężenie potasu we krwi), szczególnie w przypadku przyjmowania dużych dawek - zwiększone stężenie lipidów w surowicy - zakażenia dróg oddechowych - zwiększone stężenie cukru (hiperglikemia) - zwiększone stężenie kwasu moczowego (hiperurykemia) - senność - odczucie zawrotów głowy/wirowania, ból głowy - zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie) - kołatanie serca (nieprawidłowe bicie serca) - zaczerwienienie skóry z uczuciem ciepła - duszność - ból brzucha, niestrawność, nudności - zmiany rytmu wypróżnień, zaparcia, biegunka - wysypka, pokrzywa - obrzęk kostek - kurcze mięśni - zmęczenie, osłabienie Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób) - depresja, zmiany nastroju (w tym niepokój), bezsenność - drżenie - wymioty - dysgeuzja (zmiana odczuwania smaku) - omdlenie - niedoczulica, parestezje (nieprawidłowe czucie) - szum w uszach - zaburzenia rytmu serca (w tym wolne bicie serca - bradykardia) - szybkie bicie serca (częstoskurcz komorowy) i nieregularne bicie serca (migotanie przedsionków) - niedociśnienie (obniżone ciśnienie krwi), niedociśnienie ortostatyczne (obniżone ciśnienie krwi, które może wzrosnąć po spożyciu alkoholu, jednoczesnym stosowaniu leków znieczulających lub uspokajających) - hipomagnezemia (małe stężenie magnezu we krwi), hipofosfatemia (małe stężenie fosforanów we krwi), hiperkalcemia (duże stężenie wapnia we krwi), zasadowica hipochloremiczna (zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej spowodowane dużym stężeniem chlorków we krwi), hiponatremia (małe stężenie sodu we krwi) - kaszel - nieżyt nosa - suchość w jamie ustnej - wypadanie włosów, nadmierne pocenie, świąd skóry, czerwone plamy na skórze, przebarwienia skóry - złe samopoczucie - ból klatki piersiowej, ból, ból pleców - ból stawów - ból mięśni - zaburzenia oddawania moczu, zwiększona potrzeba oddawania moczu w nocy, zwiększona częstość oddawania moczu - impotencja, dyskomfort lub powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn, niemożność uzyskania wzwodu - zmniejszony apetyt - zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała - nadwrażliwość na światło słoneczne Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób) - małopłytkowość (nieprawidłowo mała liczba płytek krwi), czasami z krwawieniem do skóry (plamica) - duszność z kaszlem i zmęczeniem lub odkrztuszanie krwi - zapalenie naczyń krwionośnych z objawami, takimi jak: wysypka, fioletowo-czerwone plamy na skórze, gorączka - zaburzenia żołądkowo-jelitowe - zapalenie trzustki - dezorientacja - zaburzenia snu - żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka (żółtawe lub zielonkawe zabarwienie skóry i białkówek oczu) - niewydolność i zaburzenia czynności nerek - gorączka Bardzo rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 osób) - zaburzenia krwi, takie jak neutropenia (zmniejszenie liczby neutrofili, rodzaju białych krwinek) - depresja szpiku kostnego (zmniejszenie aktywności krwiotwórczej w szpiku kostnym) - ciężka duszność - czerwone plamy i pęcherze na skórze wyglądające jak "tarcza strzelecka" lub "oko byka", zmęczenie, gorączka, ból lub obrzęk stawów i problemy dotyczące nerek – najczęstsze objawy choroby zwanej toczniem rumieniowatym - wysypka z czerwonymi, nieswędzącymi, łuszczącymi się plamami - niedokrwistość hemolityczna - reakcje alergiczne - zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie i uszkodzenie naczyń krwionośnych) - duże stężenie potasu - zwiększone napięcie mięśniowe - neuropatia obwodowa - zapalenie błony śluzowej żołądka - przerost dziąseł - zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby - obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk w jelicie z takimi objawami, jak: ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - niedokrwistość aplastyczna (choroba, w której dochodzi do uszkodzenia szpiku kostnego i krwiotwórczych komórek macierzystych) - zaburzenia pozapiramidowe (zespoły kliniczne z nadmierną ruchliwością lub niedoborem ruchów dobrowolnych i mimowolnych, niezwiązane z osłabieniem lub spastycznością) - ostra niewydolność nerek - rak skóry i warg (nieczerniakowy rak skóry) Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181 C, 02 - 222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

- nadwrażliwość na substancje czynne, pochodne dihydropirydyny lub pochodne sulfonamidów, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą (wymienioną w punkcie 6.1) - drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6) - ciężkie niedociśnienie - wstrząs, w tym wstrząs kardiogenny - zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. stenoza aortalna dużego stopnia) - hipowolemia - niestabilna hemodynamicznie niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego - ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min) - bezmocz - ciężkie zaburzenia czynności wątroby i (lub) cholestaza, stan przedśpiączkowy związany z zaburzeniami czynności wątroby (precoma hepaticum) - oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia i hiperkalcemia. - objawowa hiperurykemia/dna moczanowa - jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego, GFR <60 mL/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1)

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny ACE (ang. angiotensyn convertin enzyme inhibitors), antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1). Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane. U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II. Zaburzenia czynności nerek Podobnie jak w przypadku innych leków hamujących układ renina-angiotensyna-aldosteron, podczas leczenia kandesartanu cyleksetylem i hydrochlorotiazydem u pacjentów podatnych na tego typu reakcje można się spodziewać wystąpienia zmian w czynności nerek (patrz punkt 4.3). Leczenie powinno odbywać się pod nadzorem specjalisty i podlegać częstej ścisłej kontroli czynności nerek, elektrolitów, kreatyniny i ciśnienia krwi. Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie są zależne od stopnia zaburzenia czynności nerek. Amlodypina nie podlega dializie. Ze względu na ryzyko rozwoju hiperkaliemii, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy uważnie monitorować pod kątem stężenia elektrolitów w surowicy i mocznika we krwi. Ostra toksyczność na układ oddechowy Po przyjęciu hydrochlorotiazydu zgłaszano bardzo rzadkie ciężkie przypadki ostrej toksyczności na układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory distress syndrom). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują: duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić produkt zawierający hydrochlorotiazyd i zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie należy stosować u pacjentów, u których uprzednio wystąpił ARDS po przyjęciu hydrochlorotiazydu. Przeszczep nerki Dane kliniczne dotyczące stosowania kandesartanu cyleksetylu i hydrochlorotiazydu u pacjentów po przeszczepieniu nerki są ograniczone. Zwężenie tętnicy nerkowej U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki, produkty lecznicze wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, w tym antagoniści receptora angiotensyny II (AIIRAs, ang. angiotensyn II receptor antagonists), mogą powodować zwiększenie stężenia mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy krwi. Zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej U pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową i (lub) niedoborem sodu może wystąpić objawowe niedociśnienie, co opisywano w przypadku innych produktów leczniczych działających na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Dlatego też stosowanie kandesartanu cyleksetylu i hydrochlorotiazydu nie jest wskazane do momentu wyrównania tych zaburzeń. Znieczulenie ogólne i zabiegi chirurgiczne U pacjentów leczonych AIIRA, w trakcie znieczulenia ogólnego i zabiegów chirurgicznych może wystąpić niedociśnienie tętnicze, spowodowane zahamowaniem układu renina-angiotensyna. Bardzo rzadko niedociśnienie tętnicze może być tak ciężkie, że konieczne będzie podanie dożylne płynów i (lub) leków zwiększających napięcie naczyń. Zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej (przerostowa kardiomiopatia zawężająca) Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia, należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z hemodynamicznie istotnym zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej albo z przerostową kardiomiopatią zawężającą. Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub postępującą chorobą wątroby, tiazydowe leki moczopędne należy stosować ostrożnie, ponieważ nawet niewielkie zmiany równowagi wodno- elektrolitowej mogą wywołać u nich śpiączkę wątrobową. Brak jest doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania kandesartanu cyleksetylu i hydrochlorotiazydu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Okres półtrwania amlodypiny jest wydłużony, a wartości AUC (ang. area under the curve) większe u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby; zalecenia dotyczące dawkowania nie zostały ustalone. Dlatego podawanie amlodypiny należy rozpoczynać od dolnej granicy zakresu dawkowania i należy zachować ostrożność, zarówno podczas leczenia początkowego, jak i podczas zwiększania dawki. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne powolne dostosowywanie dawki i uważne obserwacja. Niewydolność serca Pacjenci z niewydolnością serca powinni być leczeni amlodypiną z zachowaniem ostrożności. W długoterminowym badaniu kontrolowanym placebo z udziałem pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasa III i IV wg NYHA, ang. New York Heart Association) zgłaszana częstość występowania obrzęku płuc była większa w grupie leczonej amlodypiną niż w grupie placebo. Antagonistów wapnia, w tym amlodypinę, należy ostrożnie stosować u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, gdyż mogą one zwiększać w przyszłości ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych oraz zgonu. Hiperaldosteronizm pierwotny Pacjenci z hiperaldosteronizmem pierwotnym zazwyczaj nie reagują na leki obniżające ciśnienie tętnicze działające poprzez zahamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron. Dlatego też nie zaleca się stosowania kandesartanu cyleksetylu i hydrochlorotiazydu w tej grupie pacjentów. Zaburzenia równowagi elektrolitowej Należy regularnie oznaczać stężenie elektrolitów w surowicy. Tiazydowe leki moczopędne, w tym również hydrochlorotiazyd, mogą zaburzać równowagę wodną lub elektrolitową (hiperkalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipomagnezemia i zasadowica hipochloremiczna). Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem, co może skutkować przemijającymi nieznacznym zwiększeniem stężenia wapnia w surowicy. Znaczna hiperkalcemia może być objawem ukrytej nadczynności przytarczyc. Należy przerwać stosowanie tiazydowych leków moczopędnych przed wykonaniem badań czynnościowych przytarczyc. Diuretyki tiazydowe mogą wywołać hiponatremię lub nasilić trwającą hiponatremię. W pojedynczych przypadkach obserwuje się hiponatremię z towarzyszącymi objawami neurologicznymi (nudności, postępująca dezorientacja, apatia). Przed rozpoczęciem leczenia tiazydowymi lekami moczopędnymi należy wyrównać stężenie sodu i (lub) odwodnienie. Hydrochlorotiazyd w sposób zależny od dawki zwiększa wydalanie potasu z moczem, co może prowadzić do hipokaliemii. To działanie hydrochlorotiazydu wydaje się być słabsze podczas jednoczesnego stosowania z kandesartanem cyleksetylu. Ryzyko hipokaliemii może być większe u pacjentów z marskością wątroby, u pacjentów z nagłym zwiększeniem diurezy, w przypadku spożywania niewystarczającej ilości elektrolitów i u pacjentów otrzymujących jednocześnie kortykosteroidy lub hormon adrenokortykotropowy (ACTH, ang. adrenocorticotropic hormone). Stosowanie kandesartanu cyleksetylu może powodować hiperkaliemię, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca i (lub) zaburzeniami czynności nerek. Jednoczesne stosowanie kandesartanu cyleksetylu z inhibitorami ACE, aliskirenem, z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, zamiennikami soli zawierającymi potas lub innymi produktami zwiększających stężenie potasu (np. heparyna sodowa) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Należy kontrolować stężenie potasu w surowicy, jeśli jest to wskazane. Wykazano, że tiazydowe leki moczopędne zwiększają wydalanie magnezu z moczem, co może prowadzić do hipomagnezemii. Wpływ na metabolizm i układ dokrewny Leczenie tiazydowym lekiem moczopędnym może zaburzać tolerancję glukozy. Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. Podczas leczenia tiazydowymi lekami moczopędnymi może ujawnić się u pacjenta utajona cukrzyca. Ze stosowaniem tiazydowych leków moczopędnych związane było zwiększenie stężenia cholesterolu i triglicerydów. Jednak w przypadku dawki zawartej w produkcie leczniczym Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma obserwowano jedynie minimalny wpływ. Tiazydowe leki moczopędne zwiększają stężenie kwasu moczowego i mogą wywoływać dnę moczanową u pacjentów ze skłonnością do tego schorzenia. Hemodializa Podczas dializy ciśnienie krwi może być szczególnie podatne na zmiany spowodowane blokadą receptora AT1 w skutek zmniejszonej objętości osocza i aktywacji układu renina-angiotensyna- aldosteron. Dlatego też u pacjentów poddawanych hemodializie dawka kandesartanu cyleksetylu powinna być ustalana ostrożnie, przy jednoczesnym kontrolowaniu ciśnienia krwi. Nadwrażliwość na światło Podczas stosowania tiazydowych leków moczopędnych obserwowano przypadki reakcji nadwrażliwości na światło (patrz punkt 4.8). Jeśli wystąpi nadwrażliwość na światło, należy przerwać leczenie. Jeśli wznowienie stosowania leku moczopędnego jest konieczne, zaleca się ochronę miejsc eksponowanych na promienie słoneczne lub sztuczne promieniowanie UVA. Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i (lub) wtórna jaskra zamkniętego kąta. Hydrochlorotiazyd, należący do grupy sulfonamidów, może powodować reakcję idiosynkratyczną wywołującą nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola widzenia, ostrą przejściową krótkowzrocznością i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Objawy obejmują nagłe zmniejszenie ostrości widzenia lub ból oka, które zwykle występują w ciągu kilku godzin lub tygodni od rozpoczęcia stosowania leku. Nieleczona ostra jaskra z zamkniętym kątem przesączania może prowadzić do trwałej utraty widzenia. Leczenie w pierwszej kolejności polega na jak najszybszym odstawieniu hydrochlorotiazydu. Jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje niekontrolowane, należy rozważyć niezwłoczne podjęcie leczenia zachowawczego lub chirurgicznego. Do czynników ryzyka rozwoju ostrej jaskry z zamkniętym kątem przesączania może należeć uczulenie na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie. Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry (NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell carcinoma) i raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach zwiększającego się łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCT). W mechanizmie rozwoju NMSC mogą odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCT. Pacjentów przyjmujących HCT należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany oraz szybki kontakt z lekarzem w przypadku stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie możliwych działań zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych skóry, jak ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to niemożliwe - odpowiednią ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać z możliwością wykonania biopsji z oceną histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały NMSC, może być konieczne ponowne rozważenie stosowania HCT (patrz również punkt 4.8). Obrzęk naczynioruchowy jelit U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II (w tym kandesartanu cyleksetylem), notowano występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały: ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia antagonistami receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit należy przerwać stosowanie kandesartanu cyleksetylu i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu całkowitego ustąpienia objawów. Pacjenci w podeszłym wieku U osób w podeszłym wieku zwiększanie dawki powinno odbywać się z zachowaniem ostrożności (patrz punkty 4.2 i 5.2). Ogólne Bezpieczeństwo i skuteczność amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym nie zostały ustalone. U pacjentów, u których napięcie naczyń oraz czynność nerek w znacznym stopniu zależą od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca lub z chorobą nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej), leczenie innymi lekami wpływającymi na ten układ, w tym AIIRAs, może prowadzić do wystąpienia nagłego spadku ciśnienia, azotemii, skąpomoczu lub rzadziej - ostrej niewydolności nerek. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub miażdżycą naczyń mózgowych może prowadzić do zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu. Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd mogą występować u pacjentów z alergią lub astmą oskrzelową w wywiadzie lub bez astmy, jednakże wystąpienie reakcji nadwrażliwości jest bardziej prawdopodobne u pacjentów z dodatnim wywiadem. Podczas stosowania tiazydowych leków moczopędnych obserwowano przypadki zaostrzenia lub aktywacji tocznia rumieniowatego układowego. Ciąża Nie należy rozpoczynać leczenia lekami z grupy AIIRA podczas ciąży. Jeśli dalsze leczenie AIIRA nie zostanie uznane za konieczne, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować inne leczenie przeciwnadciśnieniowe, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać stosowanie leków z grupy AIIRA oraz, jeśli to potrzebne, rozpocząć inne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6). Laktoza Ten produkt leczniczy zawiera laktozę jako substancję pomocniczą. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Azorubina (E 122) i żółcień pomarańczowa (E 110) Produkt leczniczy Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma, 16 mg + 5 mg + 12,5 mg, kapsułki twarde zawiera żółcień pomarańczową (E 110), natomiast Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma, 16 mg + 10 mg + 12,5 mg, kapsułki twarde zawiera azorubine (E 122) i żółcień pomarańczową (E 110), które mogą powodować reakcje alergiczne.

Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji innych produktów leczniczych z produktem Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma. W związku z tym, w tym punkcie podano jedynie informacje dotyczące interakcji z innymi produktami leczniczymi, które są znane dla poszczególnych substancji czynnych produktu. Należy jednak wziąć pod uwagę, że Candesartan cilexetil+Amlodipine +HCT +pharma może nasilać hipotensyjne działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych. Na podstawie ich właściwości farmakologicznych można oczekiwać, że następujące produkty lecznicze mogą nasilać hipotensyjne działanie wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, w tym produktu Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma, np. baklofen, amifostyna, neuroleptyki lub leki przeciwdepresyjne. Potencjalne interakcje związane z kandesartanu cyleksetylem Kliniczne badania farmakokinetyczne przeprowadzono z: hydrochlorotiazydem, warfaryną, digoksyną, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (tj. etynyloestradiol/lewonorgestrel), glibenklamidem, nifedypiną i enalaprylem. W badaniach nie zaobserwowano klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych z tymi produktami leczniczymi. Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, substytutów soli kuchennej zawierających potas lub innych produktów leczniczych (np. heparyny) może zwiększać stężenie potasu. W razie konieczności należy kontrolować stężenie potasu (patrz punkt 4.4). Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAs) za pomocą AIIRA, inhibitorów ACE lub aliskirenu Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAs) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1). Podczas jednoczesnego podawania litu z inhibitorami ACE zgłaszano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności. Podobne działanie może wystąpić w przypadku AIIRA. Stosowania kandesartanu z litem nie jest zalecane. Jeśli takie połączenie okaże się konieczne, zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia litu w surowicy. W przypadku jednoczesnego podawania AIIRA z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) (tj. selektywnymi inhibitorami COX-2, kwasem acetylosalicylowym (>3 g na dobę) oraz nieselektywnymi NLPZ) może wystąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego. Podobnie jak w przypadku inhibitorów ACE, jednoczesne stosowanie AIIRA i NLPZ może prowadzić do zwiększonego ryzyka pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek oraz zwiększenia stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami czynności nerek. Należy ostrożnie stosować takie skojarzenie leków, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Należy zapewnić właściwe nawodnienie pacjentów oraz rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu tego rodzaju leczenia oraz okresowo w późniejszym czasie. Potencjalne interakcje związane z amlodypiną Wpływ innych produktów leczniczych na amlodypinę Inhibitory CYP3A4 Skojarzone stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy jak: erytromycyna lub klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) może prowadzić do znacznego zwiększenia ekspozycji na amlodypinę, co może zwiększać ryzyko niedociśnienia. Kliniczne przełożenie tych farmakokinetycznych zmian może być bardziej widoczne u osób w podeszłym wieku. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna pacjentów oraz w razie konieczności dostosowanie dawkowania. Induktory CYP3A4 Stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w osoczu. Dlatego też, zarówno podczas stosowania amlodypiny razem z induktorami CYP3A4, a szczególnie z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), jak i po jego zakończeniu, należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć konieczność modyfikacji dawki. Grejpfrut Przyjmowanie amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym nie jest wskazane ze względu na możliwość zwiększenia biodostępności leku, co u niektórych pacjentów może nasilać obniżenie ciśnienia tętniczego. Dantrolen (wlew) U zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano letalne migotanie komór oraz zapaść sercowo naczyniową z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak amlodypina u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz w leczeniu hipertermii złośliwej. Wpływ amlodypiny na inne produkty lecznicze Działanie amlodypiny obniżające ciśnienie krwi sumuje się z działaniem obniżającym ciśnienie krwi innych produktów leczniczych o właściwościach przeciwnadciśnieniowych. Takrolimus Podczas jednoczesnego stosowania z amlodypiną występuje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi ale mechanizm farmakokinetyczny tej interakcji nie jest w pełni poznany. Aby uniknąć toksycznych działań takrolimusu, podczas podawania amlodypiny pacjentom leczonym takrolimusem należy kontrolować stężenie takrolimusu we krwi i w razie konieczności, dostosować jego dawkowanie. Inhibitory mTOR Inhibitory mTOR, takie jak: syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus są substratami CYP3A. Amlodypina jest słabym inhibitorem CYP3A. Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów mTOR, amlodypina może zwiększać narażenie na inhibitory mTOR. Cyklosporyna Nie prowadzono badań interakcji lekowych z cyklosporyną i amlodypiną ani u zdrowych ochotników, ani w innych populacjach, z wyjątkiem pacjentów po przeszczepieniu nerki, u których obserwowano zmienne zwiększenie minimalnego stężenia cyklosporyny (średnio 0% - 40%). Należy rozważyć monitorowanie stężenia cyklosporyny u pacjentów po przeszczepieniu nerki stosujących amlodypinę, a w razie konieczności należy zmniejszyć dawkę cyklosporyny. Symwastatyna Jednoczesne wielokrotne podawanie dawek 10 mg amlodypiny z 80 mg symwastatyny skutkowało 77% zwiększeniem ekspozycji na symwastatynę, w porównaniu do symwastatyny stosowanej w monoterapii. U pacjentów leczonych amlodypiną należy ograniczyć dawkę symwastatyny do 20 mg na dobę. Potencjalne interakcje związane z hydrochlorotiazydem Jednoczesne stosowanie nie zalecane Produkty lecznicze wpływające na stężenie potasu Można oczekiwać, że niedobór potasu wywołany przez hydrochlorotiazyd (patrz punkt 4.4) może się nasilać podczas stosowania innych produktów leczniczych powodujących utratę potasu i hipokaliemię (np. innych leków moczopędnych powodujących utratę potasu, leków przeczyszczających, kortykosteroidów, ACTH, amfoterycyny, karbenoksolonu, soli sodowej penicyliny G lub pochodnych kwasu salicylowego). Lit Leki tiazydowe zmniejszają wydalanie litu przez nerki. Podczas jednoczesnego stosowania litu i tiazydów, w tym hydrochlorotiazydu, zgłaszano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i zwiększenie toksyczności. Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności Sole wapnia Diuretyki tiazydowe mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy na skutek zmniejszenia jego wydalania. W razie konieczności jednoczesnego zastosowania suplementów wapnia, należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy i odpowiednio dostosować jego dawkowanie. Żywice cholestyramina i kolestypol Wchłanianie hydrochlorotiazydu jest zaburzone w obecności żywic anionowymiennych. Glikozydy naparstnicy Hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana tiazydami może sprzyjać wystąpieniu zaburzeń rytmu serca wywołanych przez glikozydy naparstnicy. Produkty lecznicze, na które ma wpływ zaburzenie stężenia potasu w surowicy Zaleca się okresowe oznaczanie stężenia potasu w surowicy oraz wykonanie EKG, jeśli produkt leczniczy Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma jest stosowany z produktami leczniczymi na działanie których mają wpływ zaburzenia stężenia potasu w surowicy (np. glikozydy naparstnicy i leki przeciwarytmiczne) oraz następującymi produktami leczniczymi, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes (w tym niektórych leków przeciwarytmicznych) ponieważ hipokaliemia jest czynnikiem sprzyjającym wystąpieniu częstoskurczu komorowego typu torsades de pointes: • leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid) • leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid) • niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol) • inne (np. beprydyl, cyzapryd, dyfemanil, erytromycyna podawana dożylnie, halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina podawana dożylnie). Leki wpływające na stężenie sodu w surowicy Hiponatremiczne działanie leków moczopędnych może być nasilone przez jednoczesne stosowanie leków przeciwdepresyjnych, przeciwpsychotycznych, przeciwpadaczkowych itp. Należy zachować ostrożność podczas długotrwałego stosowania tych produktów leczniczych (patrz także punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania). Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) Hydrochlorotiazyd może nasilać działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie szkieletowe. Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) Leki przeciwcholinergiczne mogą zwiększyć biodostępność tiazydowych leków moczopędnych przez osłabienie motoryki przewodu pokarmowego i spowolnienie opróżniania żołądka. Leki przeciwcukrzycowe (leki doustne i insulina) Leczenie tiazydowymi lekami moczopędne może zaburzać tolerancję glukozy. Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych (patrz punkt 4.4). Metformina Należy zachować ostrożność podczas stosowania metforminy ze względu na ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej, spowodowanej przez możliwą czynnościową niewydolność nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX 2, kwas acetylosalicylowy (>3 g/dobę) i nieselektywne NLPZ Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe hydrochlorotiazydu, jeśli są podawane jednocześnie. Ponadto, jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu i NLPZ może prowadzić do zaburzeń czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Dlatego zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta. Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd Hiperglikemiczne działanie beta-adrenolityków i diazoksydu może być nasilone przez tiazydowe leki moczopędne. Aminy presyjne (np. noradrenalina) Działanie amin presyjnych może być osłabione. Produkty lecznicze stosowane w leczeniu dny moczanowej (np. probenecyd, sulfinpirazon i allopurynol) Może być konieczne dostosowanie dawki leków moczopędnych, ponieważ hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu. Jednoczesne podawanie tiazydu może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol. Amantadyna Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych wywołanych amantadyną. Cytotoksyczne produkty lecznicze (np. cyklofosfamid, metotreksat) Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać nerkowe wydalanie cytotoksycznych produktów leczniczych i nasilać działanie hamujące czynność szpiku kostnego. Salicylany W przypadku dużych dawek salicylanów hydrochlorotiazyd może nasilać ich toksyczne działanie na ośrodkowy układ nerwowy. Metyldopa Istnieją pojedyncze doniesienia o wystąpieniu niedokrwistości hemolitycznej w przypadku leczenia skojarzonego hydrochlorotiazydem i metyldopą. Cyklosporyna Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i zaburzeń o typie dny moczanowej.

Działania niepożądane obserwowane w trakcie stosowania substancji czynnych oddzielnie, przedstawiono zgodnie z następującą częstością: bardzo często (≥l/10), często (≥l/100, <l/10), niezbyt często (≥l/1000, <l/100), rzadko (≥l/10 000, <l/1000), bardzo rzadko (<l/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). 11 12 Niezbyt często: Często Rzadko: Rzadko Rzadko: Niezbyt często Niezbyt często: Niezbyt często Niezbyt często: Niezbyt często Rzadko: Rzadko Niezbyt często: Często Niezbyt często: Bardzo rzadko Niezbyt często: Często Niezbyt często: Niezbyt często Niezbyt często: Bardzo rzadko Rzadko: Niezbyt często Niezbyt często: Niezbyt często Niezbyt często: Niezbyt często Niezbyt często: Często Rzadko: Rzadko Rzadko: Bardzo rzadko Niezbyt często: Często Rzadko: Często Niezbyt często: Często Rzadko: Często Rzadko: Rzadko Rzadko: Niezbyt często Niezbyt często: Często Niezbyt często: Często Rzadko: Niezbyt często Niezbyt często: Niezbyt często Rzadko: Niezbyt często Niezbyt często: Niezbyt często 13 Bardzo rzadko: Bardzo rzadko Bardzo rzadko: Bardzo rzadko* Bardzo rzadko: Bardzo rzadko Bardzo rzadko: Bardzo rzadko Rzadko: Rzadko Bardzo rzadko: Bardzo rzadko Bardzo rzadko: Niezbyt często Rzadko: Często Bardzo rzadko: Niezbyt często Bardzo rzadko: Niezbyt często Bardzo rzadko: Bardzo rzadko Bardzo rzadko: Bardzo rzadko Rzadko: Nieznana Bardzo rzadko: Bardzo rzadko Rzadko: Niezbyt często Bardzo rzadko: Nieznana Rzadko: Bardzo rzadko Rzadko: Rzadko Rzadko: Bardzo rzadko Bardzo rzadko: Niezbyt często Bardzo rzadko: Często Bardzo rzadko: Często Rzadko: Nieznana Rzadko: Rzadko 14 Niezbyt często: Niezbyt często Niezbyt często: Bardzo często Niezbyt często: Często Niezbyt często: Często Rzadko: Nieznana Niezbyt często: Niezbyt często Rzadko: Rzadko Niezbyt często: Niezbyt często * najczęściej współistniejące z cholestazą Opis wybranych działań niepożądanych Po zastosowaniu diuretyków tiazydowych i tiazydopodobnych zgłaszano przypadki wysięku naczyniówkowego z zaburzeniami pola widzenia. Wyniki badań laboratoryjnych W przypadku kandesartanu, podobnie jak innych leków hamujących układ renina-angiotensyna- aldosteron, obserwowano nieznaczne zmniejszenie stężenia hemoglobiny. Zwykle, u pacjentów otrzymujących kandesartan, nie ma konieczności wykonywania rutynowych badań laboratoryjnych. Jednak u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zaleca się okresowe badanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy (patrz punkt 4.4). Nieczerniakowy rak skóry Na podstawie dostępnych danych z badań epidemiologicznych zaobserwowano skumulowany, zależny od dawki związek między HCT a występowaniem NMSC (patrz także punkty 4.4 i 5.1). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa. Tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.