Cabazitaxel G.L.

Kiedy nie stosować leku Cabazitaxel G.L. − jeśli pacjent ma uczulenie (nadwra żliwo ść ) na kabazytaksel, inne taksany lub polisorbat 80 lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). − jeśli liczba białych krwinek jest za mała (liczba neutrofilów mniejsza lub równa 1500/mm 3). − jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby. − jeśli pacjent otrzymał ostatnio lub ma otrzymać szczepionkę przeciwko żółtej febrze. Nie należy stosować leku Cabazitaxel G.L., jeżeli którekolwiek z powyższych dotyczy pacjenta. W przypadku wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Cabazitaxel G.L. Ostrzeżenia i środki ostro żno ści Przed każdym podaniem leku Cabazitaxel G.L. przeprowadza się badania krwi pacjenta, aby sprawdzić, czy liczba komórek krwi oraz czynność wątroby i nerek są odpowiednie do podania leku Cabazitaxel G.L. Należy natychmiast poinformować lekarza w przypadku: − wystąpienia gorączki. Podczas stosowania leku Cabazitaxel G.L. istnieje prawdopodobieństwo zmniejszenia liczby białych krwinek. Lekarz będzie badał krew i monitorował ogólny stan pacjenta pod kątem wystąpienia objawów zakażenia. Może także zlecić zastosowanie innych leków w celu utrzymania prawidłowej liczby białych krwinek. U pacjentów z niskimi parametrami morfologii krwi mogą pojawić się zakażenia zagra żaj ące życiu. Najwcześniejszym objawem zakażenia może być gorączka, dlatego jeżeli wystąpi, należy natychmiast poinformować lekarza. − wcześniejszego występowania jakichkolwiek uczuleń (alergii). Podczas stosowania leku Cabazitaxel G.L. mogą wystąpić ciężkie reakcje uczuleniowe. − wystąpienia cięż kiej lub długotrwałej biegunki, nudności lub wymiotów. Wszystkie z wymienionych objawów mogą prowadzić do ciężkiego odwodnienia. Mogą także wymagać leczenia. − uczucia drętwienia, mrowienia, pieczenia lub zmniejszenia czucia w dłoniach lub stopach. − wystąpienia jakiegokolwiek krwawienia z jelit, zmiany zabarwienia stolca lub bólu brzucha. Jeśli krwawienie lub ból są ciężkie, lekarz zakończy leczenie lekiem Cabazitaxel G.L. Wynika to z tego, że lek Cabazitaxel G.L. może zwiększać ryzyko krwawień lub przedziurawienia ściany jelit. − zaburzeń nerek. − wystąpienia zażółcenia skóry i oczu, ciemnej barwy moczu, silnych nudności (mdłości) lub wymiotów, które mogą być objawami choroby wątroby. − znacznego zwiększenia lub zmniejszenia objętości moczu wydalanego w ciągu doby. − pojawienia się krwi w moczu. Należy natychmiast poinformować lekarza, jeżeli którekolwiek z powyższych dotyczy pacjenta. Lekarz może zmniejszyć dawkę leku Cabazitaxel G.L. albo przerwać leczenie. Cabazitaxel G.L. a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty. Wynika to stąd, że niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Cabazitaxel G.L. albo lek Cabazitaxel G.L. może wpływać na działanie innych leków. Dotyczy to następujących leków: • ketokonazol, ryfampicyna (leki stosowane w leczeniu zakażeń); • karbamazepina, fenobarbital lub fenytoina (leki stosowane w leczeniu drgawek); • ziele dziurawca zwyczajnego ( Hypericum perforatum ) (ziołowy lek na depresję i inne stany); • statyny (jak na przykład symwastatyna, lowastatyna, atorwastatyna, rosuwastatyna lub prawastatyna) (leki obni żaj ące stężenie cholesterolu we krwi); • walsartan (lek stosowany w leczeniu nadciśnienia); • repaglinid (lek stosowany w leczeniu cukrzycy). Przed poddaniem się szczepieniom, należy poinformować lekarza o przyjmowaniu leku Cabazitaxel G.L. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Leku Cabazitaxel G.L. nie powinny stosować kobiety w ciąży oraz kobiety w wieku rozrodczym, które nie stosują antykoncepcji. Nie należy stosować leku Cabazitaxel G.L. podczas karmienia piersią. Pacjent powinien używać prezerwatyw podczas stosunków płciowych, jeżeli jego partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę . Lek Cabazitaxel G.L. może być obecny w nasieniu i może wpływać na płód. Pacjenci przyjmujący lek Cabazitaxel G.L. nie powinni zostawać ojcami w okresie do 6 miesięcy od zakończenia leczenia, a przed rozpoczęciem leczenia powinni poradzić się w sprawie przechowywania swojego nasienia, ponieważ lek Cabazitaxel G.L. może zmieniać płodność u męż czyzn. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Podczas stosowania leku może pojawić się uczucie zmęczenia lub zawroty głowy. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani posługiwać się narzędziami do czasu ustąpienia tych objawów. Lek Cabazitaxel G.L. zawiera etanol (alkohol) Ten lek zawiera 50% obj. etanol (alkohol), tj. do 1185 mg (1,5 ml) na dawkę, co jest równoważne 30 ml piwa lub 12 ml wina. Lek może być szkodliwy dla osób z chorobą alkoholową. Należy to wziąć pod uwagę w przypadku kobiet w ciąży lub karmiących piersią, dzieci i grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobami wątroby lub padaczką. 3. Jak stosować lek Cabazitaxel G.L. Instrukcja stosowania Przed zastosowaniem leku Cabazitaxel G.L. pacjentom podaje się leki przeciwuczuleniowe, aby zmniejszyć ryzyko reakcji alergicznych. − Lek Cabazitaxel G.L. jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. − Lek Cabazitaxel G.L. musi być odpowiednio przygotowany (rozcieńczony) przed podaniem. W tej ulotce znajdują się praktyczne informacje dla lekarzy, pielęgniarek i farmaceutów dotyczące obchodzenia się z lekiem Cabazitaxel G.L. i sposobu jego podawania. − Lek Cabazitaxel G.L. podaje się w szpitalu w postaci kroplówki (infuzja) trwającej około godzinę do jednej z żył pacjenta (podanie dożylne). − Elementem leczenia jest również codzienne, doustne przyjmowanie przez pacjenta kortykosteroidu (prednizon lub prednizolon). Dawka i częstość stosowania − Zwykle stosowana dawka zależy od powierzchni ciała pacjenta. Lekarz dokonuje obliczenia pola powierzchni ciała pacjenta w metrach kwadratowych (m 2) i na tej podstawie określa wielkość dawki do podania. − Infuzji dokonuje się zwykle co 3 tygodnie. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. 4. Możliwe działania niepo żą dane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepo żą dane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Lekarz prowadzący powinien omówić z pacjentem możliwe działania niepo żą dane oraz wyjaśnić ryzyko i korzyści wynikające z leczenia. Należy natychmiast zgłosić się do lekarza w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych działań niepo żą danych: − Gorączka (wysoka temperatura ciała). Występuje często (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób). − Ciężka utrata płynów z organizmu (odwodnienie). Występuje często (może dotyczyć do 1 na 10 osób). Odwodnienie może wystąpić w wyniku cięż kiej lub długotrwałej biegunki, gorączki albo wymiotów. − Silny ból brzucha lub ból brzucha, który nie przechodzi. Objawy te mogą wystąpić, jeśli pacjent ma zablokowane jelito (niedro żno ść jelit; występuje rzadko, może dotyczyć do 1 na 100 osób) lub uległ przedziurawieniu jego żoł ądek, przełyk lub jelito (perforacja przewodu pokarmowego; występuje rzadko, może dotyczyć do 1 na 100 osób). Może to doprowadzić do zgonu. Należy natychmiast poinformować lekarza, jeżeli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy pacjenta. Inne działania niepo żą dane: Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób): − zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość ) lub białych krwinek (ważnych dla zwalczania zakażeń) − zmniejszenie liczby płytek krwi (co zwiększa ryzyko krwawienia) − utrata apetytu (jadłowstręt) − podrażnienie żołądka, w tym nudności, wymioty, biegunka lub zaparcia − ból pleców − obecność krwi w moczu − uczucie zmęczenia, osłabienie lub brak energii Często (może dotyczyć do 1 na 10 osób): − zaburzenia smaku − duszność − kaszel − ból brzucha − przemijająca utrata włosów (w większości przypadków prawidłowy wzrost włosów powinien powrócić) − ból stawów − zakażenie dróg moczowych − brak białych krwinek związany z gorączką i zakażeniem − uczucie drętwienia, kłucia, pieczenia lub pogorszenie czucia w rękach i stopach − zawroty głowy − ból głowy − zmniejszenie lub zwiększenie ciśnienia krwi − uczucie dyskomfortu w żoł ądku, zgaga lub odbijanie − ból żoł ądka − guzki krwawnicze (hemoroidy) − kurcze mięśni − ból podczas oddawania moczu lub częste oddawanie moczu − nietrzymanie moczu − choroba nerek lub zaburzenia czynności nerek − owrzodzenie ust lub warg − zakażenia lub ryzyko zakażeń − podwyższone stęż enie cukru we krwi − bezsenność − dezorientacja − uczucie lęku − nieprawidłowe czucie, utrata czucia albo uczucie bólu w dłoniach i stopach − trudności w utrzymaniu równowagi − szybkie lub nieregularne bicie serca − zakrzep krwi w nogach lub w płucach − napadowe zaczerwienienie skóry − zaburzenia paznokci (zmiana koloru paznokci; paznokcie mogą się odklei ć) − ból jamy ustnej lub gardła − krwawienie z odbytnicy − dyskomfort w obrębie mięśni, osłabienie lub bóle mięśni − obrzęk stóp lub nóg − dreszcze Niezbyt często (może dotyczyć do 1 na 100 osób): − obniżone stęż enie potasu we krwi − dzwonienie w uszach − zapalenie błony śluzowej żołądka (zapalenie żoł ądka) − zapalenie jelita (zapalenie okręż nicy) − krwawienie w przewodzie pokarmowym − uczucie gorącej skóry − zaczerwienienie skóry − zapalenie pęcherza moczowego, które może pojawić się, jeżeli pacjent poddany był wcześniej radioterapii (zapalenie pęcherza moczowego spowodowane nawrotem objawów popromiennych) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): − śródmiąższowe nieinfekcyjne zapalenie płuc (zapalenie płuc powodujące kaszel i trudności w oddychaniu) Zgłaszanie działań niepo żą danych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepo żą dane, w tym wszelkie objawy niepo żą dane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepo żą dane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepo żą danych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepo żą dane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepo żą danych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. 5. Jak przechowywa ć lek Cabazitaxel G.L. Lek należy przechowywa ć w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu wa żno ści zamieszczonego na pudełku i naklejce na fiolce po „EXP”. Termin wa żno ści oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Informacje dotyczące warunków i czasu przechowywania leku Cabazitaxel G.L. po rozcieńczeniu i przygotowaniu do użycia opisano w punkcie „Praktyczne informacje dla lekarzy i pracowników fachowego personelu medycznego dotyczące przygotowywania, podawania i obchodzenia się z produktem leczniczym Cabazitaxel G.L.”. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Cabazitaxel G.L. − Substancją czynną leku jest kabazytaksel. Jeden mililitr koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 20 mg kabazytakselu. Jedna fiolka koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 60 mg kabazytakselu. − Pozostałe składniki to: polisorbat 80, etanol bezwodny (patrz punkt 2. „Lek Cabazitaxel G.L. zawiera alkohol”) i kwas cytrynowy. Jak wygląda lek Cabazitaxel G.L. i co zawiera opakowanie Lek Cabazitaxel G.L. jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji (sterylny koncentrat). Koncentrat jest przejrzystym, oleistym roztworem o barwie żółtej do brązowo żółtej. Jedna fiolka zawierająca 3 ml (objętość nominalna) koncentratu. Jedno opakowanie zawiera jedną fiolkę koncentratu. Podmiot odpowiedzialny G.L. Pharma GmbH Schlossplatz 1 8502 Lannach Austria Wytwórca AqVida GmbH Kaiser-Wilhelm-Str. 89 20355 Hamburg Niemcy Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Austria Cabazitaxel G.L. 20 mg/ml-Konzentrat zur He rstellung einer InfusionslösungBulgaria Cabazitaxel G.L. 20 mg/ml c oncentrate for solution for infusion Czechy Cabazitaxel G.L. Pharma Węgry Cabazitaxel G.L. 20 mg/ml koncentrátum oldatos infúzióhoz Polska Cabazitaxel G.L. Rumunia Cabazitaxel G.L. Pharma 20 mg/ml concentrat pentru solutie perfuzabila W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego: G.L. PHARMA POLAND Sp. z o.o. Al. Jana Pawła II 61/313 01-031 Warszawa, Polska Tel: 022/ 636 52 23; 636 53 02 biuro@gl-pharma.pl Data ostatniej aktualizacji ulotki: -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Informacje przeznaczone wyłącznie dla pracowników opieki zdrowotnej. PRAKTYCZNE INFORMACJE DLA LEKARZY I PRACOWNIKÓW OPIEKI ZDROWOTNEJ DOTYCZĄCE PRZYGOTOWYWANIA, PODAWANIA I OBCHODZENIA SIĘ Z LEKIEM CABAZITAXEL G.L. 20 mg.ml KONCENTRAT DO SPORZĄDZANIA ROZTWORU DO INFUZJI Poniższa informacja stanowi uzupełnienie punktu 3. i 5. ulotki dla użytkownika. Przed przygotowaniem roztworu do infuzji należy przeczytać cały opis przedstawionej procedury. Zalecenia dotyczące bezpiecznego przygotowania Kabazytaksel jest środkiem przeciwnowotworowymi, podobnie jak w przypadku innych potencjalnie toksycznych związków, należy zachować ostro żno ść podczas obchodzenia się z nim i przygotowywania jego roztworów. Zalecane jest używanie rękawiczek. W przypadku kontaktu koncentratu lub roztworu leku Cabazitaxel G.L. ze skórą, należy natychmiast dokładnie umyć to miejsce wodą z mydłem. W przypadku kontaktu z błoną śluzową należy natychmiast dokładnie zmyć to miejsce wodą. Lek Cabazitaxel G.L powinien być przygotowywany i podawany jedynie przez personel przeszkolony w obchodzeniu się z substancjami cytotoksycznymi. Kobiety w ciąży należące do personelu nie powinny mieć kontaktu z produktem. Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego leku z innymi lekami, oprócz produktów używanych do rozcieńczenia. Okres wa żno ści i specjalne środki ostro żno ści podczas przechowywania Dotyczy opakowania produktu leczniczego Cabazitaxel G.L., 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Po otwarciu fiolki Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną przez okres 4 tygodni w temperaturze 2-8°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt należy zużyć natychmiast po przygotowaniu. W przeciwnym wypadku użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas oraz warunki przechowywania i zwykle czas przechowywania nie powinien przekraczać 24 godzin w temperaturze 2-8°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczenie należy wykonać w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych (patrz poniżej „Przygotowanie gotowego do użycia roztworu do infuzji”). Po dodaniu do pojemnika infuzyjnego Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność u żytkow ą w pojemnikach do infuzji niezawierających PVC przez 14 dni w temperaturze 2-8°C i przez 48 godzin w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i zwykle nie powinien on przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2-8°C, chyba że rozcieńczenie przeprowadzono w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Przygotowanie gotowego do użycia roztworu do infuzji NIE stosować innych produktów leczniczych zawierających kabazytaksel w 2 fiolkach (koncentratu i rozpuszczalnika) z produktem leczniczym Cabazitaxel G.L., 20 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, który zawiera tylko 1 fiolkę z 3 ml (60 mg/3 ml). Cabazitaxel G.L. 20 mg/ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji NIE wymaga wcześniejszego rozcieńczenia rozpuszczalnikiem i jest gotowy do dodania do roztworu do infuzji. Krok 1 Jeśli fiolki są przechowywane w lodówce, przed użyciem należy odstawić wymaganą liczbę fiolek kabazytakselu koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji w temperaturze 20–25°C na 5 minut. W celu uzyskania wymaganej dawki dla pacjenta, może być potrzebna więcej niż jedna fiolka leku Cabazitaxel G.L. 20 mg/ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Aseptycznie pobrać wymaganą ilość koncentratu kabazytakselu do sporządzania roztworu do infuzji za pomocą skalibrowanej strzykawki wyposażonej w igłę 21G. Każdy ml produktu leczniczego zawiera 20 mg kabazytakselu. Krok 2 Wymaganą objętość koncentratu kabazytakselu do sporządzania roztworu do infuzji ( 20 mg/ml kabazytakselu) należy wstrzyknąć do jałowego pojemnika niezawierającego PVC zawierającego 5% roztwór glukozy lub 9 mg/ml (0,9%) roztwór chlorku sodu do infuzji. Na przykład dawka 45 mg kabazytakselu wymagałaby 2,25 ml koncentratu pobranego bezpośrednio z fiolki produktu. Stężenie roztworu do infuzji powinno wynosić od 0,10 mg/ml do 0,26 mg/ml. Krok 3 Wyjąć strzykawkę i ręcznie wymiesza ć zawartość worka lub butelki infuzyjnej, wykonując ruch kołysania. Krok 4 Podobnie jak w przypadku wszystkich produktów do podawania pozajelitowego, otrzymany roztwór do infuzji należy obejrzeć przed użyciem. Ponieważ roztwór do infuzji jest przesycony, w miarę upływu czasu może krystalizować. W takim przypadku roztworu nie wolno używać i należy go wyrzucić. Usuwanie Wszystkie materiały użyte do rozcieńczenia i podania należy usunąć zgodnie ze standardowymi procedurami. Leków nie należy usuwać do kanalizacji. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. Roztwór do infuzji należy zużyć natychmiast. Czas przechowywania przygotowanego roztworu może być jednak dłuższy w określonych warunkach opisanych w punkcie „Okres wa żno ści i specjalne środki ostro żno ści podczas przechowywania”. Podczas podawania wymagany jest filtr o nominalnej wielkości porów 0,22 mikrometra (określany również jako 0,2 mikrometra). Do przygotowywania i podawania kabazytakselu nie należy używać worków do infuzji wykonanych z PVC lub poliuretanowych zestawów do infuzji. Kabazytakselu nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi niż wymienione. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

− Nadwra żliwo ść na kabazytaksel, inne taksany, na polisorbat 80 lub na którąkolwiek substancję pomocniczą produktu wymienioną w punkcie 6.1. − Liczba neutrofilów poniżej 1500/mm 3. − Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >3 x GGN). − Jednoczesne podanie szczepionki przeciwko żółtej gorączce (patrz punkt 4.5).

Reakcje nadwra żliwo ści Wszyscy pacjenci powinni otrzymać premedykację przed rozpoczęciem wlewu kabazytakselu (patrz punkt 4.2). Należy uważnie obserwować pacjentów w kierunku wystąpienia reakcji nadwra żliwo ści, zwłaszcza podczas pierwszego i drugiego wlewu dożylnego. Ponieważ reakcje nadwra żliwo ści mogą wystąpić w ciągu kilku minut po rozpoczęciu infuzji dożylnej kabazytakselu, należy zabezpieczyć dostępność pomieszczeń i wyposażenia niezbędnego do leczenia niedociśnienia i skurczu oskrzeli. Mogą wystąpić ciężkie reakcje nadwra żliwo ści, które mogą obejmować uogólnioną wysypkę i (lub) rumień, niedociśnienie i skurcz oskrzeli. Ciężkie reakcje nadwra żliwo ści wymagają natychmiastowego przerwania infuzji kabazytakselu i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Cabazitaxel G.L. u pacjentów, u których wystąpi reakcja nadwra żliwo ści (patrz punkt 4.3). Zahamowanie czynności szpiku kostnego Podczas stosowania produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności szpiku kostnego objawiające się neutropenią, niedokrwistością, małopłytkowością lub pancytopenią (patrz poniżej „Ryzyko neutropenii” i „Niedokrwistość ” w punkcie 4.4). Ryzyko neutropenii Pacjenci leczeni kabazytakselem mogą profilaktycznie otrzymywać G-CSF, zgodnie z zaleceniami Amerykańskiego Stowarzyszenia Onkologii Klinicznej (ang. American Society of Clinical Oncology , ASCO) i (lub) aktualnymi wytycznymi ośrodka prowadzącego leczenie, w celu zmniejszenia ryzyka lub opanowania powikłań neutropenii (gorączka neutropeniczna, przedłużona neutropenia lub zakażenie w przebiegu neutropenii). Pierwotną profilaktykę przy użyciu G-CSF należy rozważyć u pacjentów z cechami klinicznymi wysokiego ryzyka (wiek >65 lat, zły stan czynnościowy, wcześniejsze epizody gorączki neutropenicznej, rozległe obszary ciała poddane wcześniej napromienianiu, zły stan odżywienia lub inne ciężkie choroby współistniejące), które predysponują do zwiększenia powikłań wynikających z przedłużonej neutropenii. Wykazano, że zastosowanie G-CSF ogranicza częstość występowania i stopień cięż kości neutropenii. Neutropenia jest najczęstszym działaniem niepo żą danym występującym po zastosowaniu kabazytakselu (patrz punkt 4.8). Niezbędne jest wykonywanie badań pełnej morfologii krwi, co tydzień podczas 1. cyklu leczenia oraz przed każdym kolejnym cyklem tak, aby w razie potrzeby można było dostosować dawkę. Należy zmniejszyć dawkę w przypadku wystąpienia gorączki neutropenicznej lub przedłu żaj ącej się neutropenii, pomimo zastosowania odpowiedniego leczenia (patrz punkt 4.2). Ponowne leczenie pacjentów można rozpocząć jedynie w przypadku, gdy liczba neutrofilów powróci do poziomu ≥1500/mm 3 (patrz punkt 4.3). Zaburzenia żoł ądka i jelit Objawy takie jak ból i tkliwość brzucha, gorączka, uporczywe zaparcie, biegunka z towarzyszącą neutropenią lub bez mogą być wczesnymi objawami cięż kiej toksyczności układu pokarmowego, którą należy niezwłocznie ocenić oraz leczyć. Może zajść konieczność odroczenia lub zaprzestania leczenia kabazytakselem. Ryzyko nudności, wymiotów, biegunki i odwodnienia Jeśli u pacjentów wystąpi biegunka po podaniu kabazytakselu, można ich leczyć powszechnie stosowanymi lekami przeciwbiegunkowymi. Należy podjąć odpowiednie czynności w celu przywrócenia stanu nawodnienia pacjentów. Biegunka może występować częś ciej u pacjentów, którzy uprzednio poddani byli napromienianiu okolicy brzucha i miednicy. Odwodnienie dotyczy częś ciej pacjentów w wieku 65 lat i starszych. Należy podjąć odpowiednie kroki w celu ponownego nawodnienia pacjentów oraz monitorowania i skorygowania stęż enia elektrolitów w surowicy krwi, szczególnie potasu. W przypadku biegunki stopnia ≥3. może być konieczne odroczenie leczenia albo zmniejszenie dawki kabazytakselu (patrz punkt 4.2). Jeśli u pacjentów wystąpią nudności lub wymioty, można ich leczyć powszechnie stosowanymi lekami przeciwwymiotnymi. Ryzyko cięż kich zaburzeń żołądka i jelit U pacjentów leczonych kabazytakselem zgłaszano krwotok z przewodu pokarmowego oraz perforację przewodu pokarmowego, niedro żno ść pora żenn ą jelit, zapalenie jelita grubego, w tym zakończone zgonem (patrz punkt 4.8). Zaleca się zachowanie ostro żno ści podczas leczenia pacjentów najbardziej zagrożonych wystąpieniem powikłań ze strony przewodu pokarmowego: u pacjentów z neutropenią, w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne, leczenie przeciwpłytkowe, leczenie przeciwzakrzepowe, u pacjentów z uprzednią radioterapią miednicy lub u pacjentów z chorobą przewodu pokarmowego taką jak owrzodzenie i krwawienie z przewodu pokarmowego. Neuropatia obwodowa U pacjentów otrzymujących kabazytaksel obserwowano przypadki neuropatii obwodowej, obwodowej neuropatii czuciowej (np. parestezje, dyzestezje) i obwodowej neuropatii ruchowej. Pacjentów leczonych kabazytakselem należy pouczyć o konieczności poinformowania lekarza przed kontynuowaniem leczenia o wystąpieniu objawów neuropatii, takich jak ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie lub osłabienie. Lekarz powinien ocenić obecność lub pogorszenie neuropatii przed każdym leczeniem. Leczenie należy odroczyć do czasu poprawy objawów. Należy zmniejszyć dawkę kabazytakselu z 25 mg/m 2 pc. do 20 mg/m 2 pc. w przypadku utrzymującej się neuropatii obwodowej stopnia ≥2. (patrz punkt 4.2). Niedokrwistość Obserwowano występowanie niedokrwistości u pacjentów przyjmujących kabazytaksel (patrz punkt 4.8). Należy skontrolować wartość hemoglobiny i hematokrytu przed rozpoczęciem stosowania kabazytakselu oraz u pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi niedokrwistości lub utraty krwi. Należy zachować ostro żno ść u pacjentów ze stężeniem hemoglobiny <10 g/dl i zastosować odpowiednie środki wynikające ze wskazań klinicznych. Ryzyko niewydolności nerek Opisywano zaburzenia czynności nerek w połączeniu z sepsą, ciężkim odwodnieniem spowodowanym biegunką, wymiotami oraz zaporową uropatią. Odnotowano niewydolność nerek, w tym przypadki zgonów. Jeśli powyższe objawy wystąpią, należy podjąć odpowiednie środki w celu określenia ich przyczyny oraz intensywnie leczyć pacjentów. Podczas stosowania kabazytakselu należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjentów. Pacjentów należy pouczyć o konieczności natychmiastowego zgłaszania lekarzowi każdej znaczącej zmiany objętości moczu wydalanego w ciągu doby. Należy oznaczyć stęż enie kreatyniny w surowicy przed rozpoczęciem leczenia, podczas wszystkich badań morfologii krwi oraz każdorazowo w przypadku zgłoszenia przez pacjenta zmiany objętości moczu. Należy przerwać stosowanie kabazytakselu w przypadku wystąpienia niewydolności nerek stopnia ≥3. wg CTCAE 4.0. Zaburzenia układu oddechowego Podczas stosowania produktu leczniczego zgłaszano przypadki występowania śródmiąż szowego nieinfekcyjnego zapalenia płuc i (lub) zapalenia płuc oraz śródmi ąż szowych chorób płuc, które czasem kończyły się zgonem (patrz punkt 4.8). Jeżeli u pacjenta wystąpią lub nasilą się objawy niepo żą dane ze strony płuc, należy uważnie monitorować stan pacjenta, a w razie konieczności niezwłocznie przeprowadzić odpowiednie badania i podjąć leczenie. Zalecane jest zaprzestanie leczenia kabazytakselem do czasu postawienia rozpoznania. Wczesne rozpoczęcie leczenia wspomagającego może przynieść poprawę stanu pacjenta. Należy staranie rozważyć korzyści wynikające z wznowienia leczenia kabazytakselem. Ryzyko zaburzeń rytmu serca Odnotowano zaburzenia rytmu serca, najczęściej tachykardię i migotanie przedsionków (patrz punkt 4.8). Osoby w podeszłym wieku Osoby w podeszłym wieku ( ≥65 lat) są zazwyczaj narażone na zwiększone ryzyko pewnych działań niepo żą danych, w tym neutropenii i gorączki neutropenicznej (patrz punkt 4.8). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Stosowanie produktu Cabazitaxel G.L. jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >3 x GGN) (patrz punkty 4.3 i 5.2). Należy zmniejszyć dawkę u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >1 do ≤1,5 x GGN lub AspAT >1,5 x GGN) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Interakcje Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A, ponieważ mogą zwiększać stężenie kabazytakselu w osoczu (patrz punkty 4.2 i 4.5). Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania z silnym inhibitorem CYP3A, należy rozważyć uważne monitorowanie w celu wykrycia toksyczności oraz zmniejszenie dawki kabazytakselu (patrz punkty 4.2 i 4.5). Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4, ponieważ mogą zmniejszać stężenie kabazytakselu w osoczu (patrz punkty 4.2 i 4.5). Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera 50% obj. etanol (alkohol) tj. do 1185 mg (1,5 ml) na fiolkę, co jest równoważne 30 ml piwa lub 12 ml wina. Produkt szkodliwy dla osób z chorobą alkoholową. Należy wziąć pod uwagę w przypadku kobiet w ciąży lub karmiących piersią, dzieci i grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobami wątroby lub padaczką.

Badania in vitro wykazały, że kabazytaksel jest metabolizowany głównie za pośrednictwem CYP3A (80% do 90%) (patrz punkt 5.2). Inhibitory CYP3A Wielokrotne przyjmowanie ketokonazolu (400 mg raz na dobę), który jest silnym inhibitorem CYP3A prowadziło do zmniejszenia klirensu kabazytakselu o 20%, co odpowiada zwiększeniu AUC o 25%. Dlatego, z uwagi na mo żliwo ść zwiększenia stęż enia kabazytakselu w osoczu, należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, indynawir, nefazodon, nelfinawir, rytonawir, sakwinawir, telitromycyna, worykonazol) (patrz punkty 4.2 i 4.4). Jednoczesne stosowanie aprepitantu, umiarkowanego inhibitora CYP3A nie miało wpływu na klirens kabazytakselu. Induktory CYP3A Wielokrotne przyjmowanie ryfampicyny (600 mg raz na dobę), która jest silnym induktorem CYP3A prowadziło do zwiększenia klirensu kabazytakselu o 21%, co odpowiada zmniejszeniu AUC o 17%. Dlatego, z uwagi na mo żliwo ść zmniejszenia stęż enia kabazytakselu w osoczu należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A (np. fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, ryfabutyna, ryfapentyna, fenobarbital) (patrz punkty 4.2 i 4.4). Ponadto, pacjenci nie powinni przyjmować produktów zawierających ziele dziurawca zwyczajnego. OATP1B1 Wykazano również, że w warunkach in vitro kabazytaksel hamuje białka transportowe z grupy polipeptydów transportujących aniony organiczne OATP1B1. Ryzyko interakcji z substratami OATP1B1 (np. statyny, walsartan, repaglinid) jest możliwe, zwłaszcza w czasie trwania infuzji (1 godzina) i aż do 20 minut po zakończeniu infuzji. Zalecany jest 12-godzinny odstęp czasu przed infuzją i przynajmniej 3-godzinny po zakończeniu infuzji przed podaniem substratu OATP1B1. Szczepienia Stosowanie żywych lub żywych atenuowanych szczepionek, u pacjentów z obni żon ą odpornością na skutek podawania chemioterapii, może prowadzić do ciężkich lub śmiertelnych zakażeń. Należy unikać szczepienia za pomocą żywej atenuowanej szczepionki u pacjentów otrzymujących kabazytaksel. Można stosować martwe lub inaktywowane szczepionki, ale reakcja na takie szczepionki może być osłabiona.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo kabazytakselu w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem oceniano w 3 randomizowanych, prowadzonych metodą otwartej próby, kontrolowanych badaniach (TROPIC, PROSELICA oraz CARD), z udziałem 1092 pacjentów z opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego z przerzutami, otrzymujących kabazytaksel w dawce 25 mg/m2 pc. co 3 tygodnie. Średnio pacjenci otrzymywali 6 do 7 cykli leczenia kabazytakselem. Częstości występowania działań niepożądanych, ustalone na podstawie zbiorczej analizy danych z tych 3 badań, przedstawiono poniżej oraz w tabelarycznym zestawieniu. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi wszystkich stopni były: niedokrwistość (99,0%), leukopenia (93,0%), neutropenia (87,9%), trombocytopenia (41,1%), biegunka (42,1%), zmęczenie (25,0%) i astenia (15,4%). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi stopnia ≥3. występującymi u co najmniej 5% pacjentów były: neutropenia (73,1%), leukopenia (59,5%), niedokrwistość (12,0%), gorączka neutropeniczna (8,0%) i biegunka (4,7%). Przerwanie stosowania kabazytakselu z powodu wystąpienia u pacjentów działań niepożądanych odnotowano z podobną częstością we wszystkich 3 badaniach (18,3% w badaniu TROPIC, 19,5% w PROSELICA i 19,8% w CARD). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi (>1,0%) prowadzącymi do przerwania stosowania kabazytakselu były: krwiomocz, zmęczenie i neutropenia. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych 7 Działania niepożądane przedstawione w Tabeli 2 wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i częstością występowania. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Nasilenie działań niepożądanych sklasyfikowano wg CTCAE 4.0 (stopień ≥3 = G≥3). Częstość występowania dotyczy wszystkich stopni ciężkości i jest zdefiniowana następująco: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 2 - Zgłaszane działania niepożądane i zaburzenia hematologiczne u pacjentów otrzymujących kabazytaksel w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem, pochodzące ze zbiorczej analizy danych (n=1092) Często: 48 (4,4) Niezbyt często: 10 (0,9) Często: 13 (1,2) Niezbyt często: 8 (0,7) Często: 103 (9,4) Często: 22 (2,0) Często: 22 (2,0) Często: 23 (2,1) Często: 14 (1,3) Często: 11 (1,0) Bardzo często: 950 (87,9) Bardzo często: 1073 (99,0) Bardzo często: 1008 (93,0) Bardzo często: 478 (44,1) Często: 87 (8,0) Niezbyt często: 7 (0,6) Bardzo często: 192 (17,6) Często: 27 (2,5) Często: 11 (1,0) Niezbyt często: 8 (0,7) 8 Często: 45 (4,1) Często: 13 (1,2) Często: 12 (1,1) Często: 64 (5,9) Często: 56 (5,1) Często: 40 (3,7) Często: 89 (8,2) Niezbyt często: 9 (0,8) Często: 46 (4,2) Często: 18 (1,6) Często: 63 (5,8) Często: 56 (5,1) Często: 15 (1,4) Niezbyt często: 9 (0,8) Często: 11 (1,0) Często: 22 (2,0) Niezbyt często: 7 (0,6) Często: 15 (1,4) Często: 14 (1,3) Często: 11 (1,0) Często: 38 (3,5) Często: 12 (1,1) Często: 29 (2,7) Niezbyt często: 6 (0,5) Często: 23 (2,1) Niezbyt często: 9 (0,8) 9 Często: 97 (8,9) Często: 79 (7,2) Często: 26 (2,4) Często: 26 (2,4) Często: 30 (2,7) Bardzo często: 460 (42,1) Bardzo często: 347 (31,8) Bardzo często: 207 (19,0) Bardzo często: 202 (18,5) Często: 105 (9,6) Często: 53 (4,9) Często: 46 (4,2) Często: 22 (2,0) Często: 26 (2,4) Często: 14 (1,3) Często: 19 (1,7) Często: 14 (1,3) Często: 46 (4,2) Niezbyt często: 7 (0,6) Niezbyt często: 10 (0,9) Niezbyt często: 10 (0,9) Niezbyt często: 3 (0,3) Niezbyt często: 2 (0,2) Często: 80 (7,3) Często: 23 (2,1) Niezbyt często: 8 (0,7) Często: 18 (1,6) Bardzo często: 166 (15,2) 10 Często: 88 (8,1) Często: 76 (7,0) Często: 51 (4,7) Często: 40 (3,7) Często: 34 (3,1) Często: 31 (2,8) Często: 17 (1,6) Często: 21 (1,9) Niezbyt często: 8 (0,7) Często: 52 (4,8) Często: 14 (1,3) Bardzo często: 205 (18,8) Często: 26 (2,4) Często: 25 (2,3) Często: 36 (3,3) Często: 22 (2,0) Niezbyt często: 8 (0,7) Często: 20 (1,8) Bardzo często: 333 (30,5) 11 Bardzo często: 227 (20,8) Często: 90 (8,2) Często: 96 (8,8) Często: 23 (2,1) Często: 36 (3,3) Często: 11 (1,0) Niezbyt często: 8 (0,7) Często: 12 (1,1) Często: 21 (1,9) Często: 81 (7,4) Często: 13 (1,2) Niezbyt często: 7 (0,6) a na podstawie badań laboratoryjnych * szczegółowe informacje patrz punkt poniżej Opis wybranych działań niepożądanych Neutropenia i towarzyszące jej zaburzenia kliniczne Wykazano, że G-CSF ogranicza częstość występowania i stopień ciężkości neutropenii (patrz punkty 4.2 i 4.4). Częstość występowania neutropenii stopnia ≥3. na podstawie wyników badań laboratoryjnych różniła się w zależności od zastosowania G-CSF od 44,7% do 76,7%, z najniższą odnotowaną częstością, gdy zastosowano profilaktycznie G-CSF. Podobnie, częstość występowania gorączki neutropenicznej stopnia ≥3. wahała się od 3,2% do 8,6%. Powikłania neutropeniczne (w tym gorączka neutropeniczna, zakażenie neutropeniczne/posocznica i neutropeniczne zapalenie okrężnicy), które w niektórych przypadkach prowadziły do zgonu, wystąpiły u 4,0% pacjentów, u których zastosowano profilaktycznie G-CSF oraz u 12,8% pozostałych pacjentów. Zaburzenia czynności serca i zaburzenia rytmu serca W zbiorczej analizie danych, przypadki zaburzeń czynności serca odnotowano u 5,5% pacjentów z czego u 1,1% występowały zaburzenia rytmu serca stopnia ≥3. Częstość występowania tachykardii po zastosowaniu kabazytakselu wynosiła 1,0%, z czego u mniej niż 0,1% była stopnia ≥3. Częstość występowania migotania przedsionków wynosiła 1,3%. Zgłoszono przypadki niewydolności serca u 2 pacjentów (0,2%), z których jeden zakończył się zgonem. U 1 pacjenta (0,3%) odnotowano migotanie komór zakończone zgonem, a u 3 pacjentów (0,5%) zatrzymanie akcji serca. Żadne z powyższych nie zostało uznane przez badacza za związane ze stosowaniem kabazytakselu. Krwiomocz W zbiorczej analizie danych, częstość występowania krwiomoczu wszystkich stopni wynosiła 18,8% z 12 zastosowaniem dawki 25 mg/m2 pc. (patrz punkt 5.1). W blisko połowie przypadków zidentyfikowano czynniki sprzyjające, takie jak progresja choroby, jej nasilenie, infekcja lub leczenie antykoagulantami/NLPZ/kwasem acetylosalicylowym. Inne nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych W zbiorczej analizie danych, częstość występowania niedokrwistości stopnia ≥3., zwiększonej aktywności AspAT, AlAT i stężenia bilirubiny na podstawie wyników badań laboratoryjnych wynosiła odpowiednio 12,0%, 1,3%, 1,0% i 0,5%. Zaburzenia żołądka i jelit Obserwowano występowanie: zapalenia jelita grubego (w tym zapalenia jelit i neutropenicznego zapalenia jelit) oraz zapalenia żołądka. Zgłaszano także krwawienie z przewodu pokarmowego, perforację przewodu pokarmowego oraz niedrożność porażenną jelit (niedrożność jelit) (patrz punkt 4.4). Zaburzenia układu oddechowego Zgłaszano przypadki występowania (częstość występowania nieznana - nie można określić na podstawie dostępnych danych) śródmiąższowego nieinfekcyjnego zapalenia płuc i (lub) zapalenia płuc oraz śródmiąższowych chorób płuc, które czasem kończyły się zgonem (patrz punkt 4.4). Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często zgłaszano występowanie zapalenia pęcherza moczowego spowodowane nawrotem objawów popromiennych (ang. radiation recall phenomenon), w tym krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego. Dzieci i młodzież Patrz punkt 4.2 Inne szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Spośród 1092 pacjentów otrzymujących kabazytaksel w dawce 25 mg/m2 pc. w badaniach dotyczących raka gruczołu krokowego, 755 pacjentów było w wieku 65 lat lub starszych, w tym 238 pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Następujące niehematologiczne działania niepożądane występujące z częstością ≥5% zgłaszano częściej u pacjentów w wieku 65 lat lub starszych w porównaniu do młodszych pacjentów: zmęczenie (33,5% vs 23,7%), astenia (23,7% vs 14,2%), zaparcia (20,4% vs 14,2%) i duszność (10,3% vs 5,6%). Neutropenia (90,9% vs 81,2%) i małopłytkowość (48,8% vs 36,1%) występowały również o 5% częściej u pacjentów w wieku 65 lat lub starszych w porównaniu z młodszymi pacjentami. Neutropenia stopnia ≥3. i gorączka neutropeniczna były zgłaszane z większą różnicą w częstości występowania między obiema grupami pacjentów (odpowiednio 14% i 4% większą u pacjentów w wieku ≥65 lat w porównaniu do pacjentów <65. roku życia) (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego, Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al, Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl 13 Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.