Cabazitaxel Fresenius Kabi

Kiedy nie stosować leku Cabazitaxel Fresenius Kabi − jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na kabazytaksel, inne taksany lub polisorbat 80, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); − jeśli liczba białych krwinek jest za mała (liczba neutrofilów mniejsza lub równa 1500/mm3); − jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby; − jeśli pacjent otrzymał ostatnio lub ma otrzymać szczepionkę przeciwko żółtej gorączce. Nie należy stosować leku Cabazitaxel Fresenius Kabi, jeżeli którekolwiek z powyższych sytuacji dotyczą pacjenta. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Cabazitaxel Fresenius Kabi. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed każdym podaniem leku Cabazitaxel Fresenius Kabi przeprowadza się badania krwi pacjenta, aby sprawdzić, czy liczba komórek krwi oraz czynność wątroby i nerek są odpowiednie. Należy natychmiast poinformować lekarza w przypadku: − wystąpienia gorączki. Podczas stosowania leku Cabazitaxel Fresenius Kabi istnieje DK/H/3243/001/IB/009 2 prawdopodobieństwo zmniejszenia liczby białych krwinek. Lekarz będzie badał krew i monitorował ogólny stan pacjenta w kierunku wystąpienia objawów zakażenia. Może także zlecić zastosowanie innych leków w celu utrzymania prawidłowej liczby białych krwinek. U pacjentów z niskimi parametrami morfologii krwi mogą pojawić się zakażenia zagrażające życiu. Najwcześniejszym objawem zakażenia może być gorączka, dlatego jeżeli wystąpi, należy natychmiast poinformować lekarza. − wcześniejszego występowania jakichkolwiek uczuleń (alergii). Podczas stosowania leku Cabazitaxel Fresenius Kabi mogą wystąpić ciężkie reakcje uczuleniowe. − wystąpienia ciężkiej lub długotrwałej biegunki, nudności lub wymiotów. Wszystkie z wymienionych objawów mogą prowadzić do ciężkiego odwodnienia. Mogą także wymagać leczenia. − uczucia drętwienia, mrowienia, pieczenia lub zmniejszenia czucia w dłoniach lub stopach. − wystąpienia jakiegokolwiek krwawienia z jelit, zmiany zabarwienia stolca lub bólu brzucha. Jeśli krwawienie lub ból są ciężkie, lekarz zakończy leczenie lekiem Cabazitaxel Fresenius Kabi. Wynika to z tego, że kabazytaksel może zwiększać ryzyko krwawień lub przedziurawienia ściany jelit. − zaburzeń nerek; − wystąpienia zażółcenia skóry i oczu, ciemnej barwy moczu, silnych nudności (mdłości) lub wymiotów, które mogą być objawami choroby wątroby. − znacznego zwiększenia lub zmniejszenia objętości moczu wydalanego w ciągu doby. − pojawienia się krwi w moczu. Należy natychmiast poinformować lekarza, jeżeli którekolwiek z powyższych dotyczy pacjenta. Lekarz może zmniejszyć dawkę leku Cabazitaxel Fresenius Kabi albo przerwać leczenie. Cabazitaxel Fresenius Kabi a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, również tych, które wydawane są bez recepty. Wynika to stąd, że niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Cabazitaxel Fresenius Kabi albo Cabazitaxel Fresenius Kabi może wpływać na działanie innych leków. Dotyczy to następujących leków: − ketokonazol, ryfampicyna (stosowane w leczeniu zakażeń); − karbamazepina, fenobarbital lub fenytoina (stosowane w leczeniu drgawek); − ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) (ziołowy lek na depresję i inne stany); − statyny (jak na przykład symwastatyna, lowastatyna, atorwastatyna, rozuwastatyna lub prawastatyna) (obniżające stężenie cholesterolu we krwi); − walsartan (stosowany w leczeniu nadciśnienia); − repaglinid (stosowany w leczeniu cukrzycy). Przed poddaniem się szczepieniom należy poinformować lekarza o stosowaniu leku Cabazitaxel Fresenius Kabi. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Cabazitaxel Fresenius Kabi nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Pacjent powinien używać prezerwatyw podczas stosunków płciowych, jeżeli jego partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę. Cabazitaxel Fresenius Kabi może być obecny w nasieniu i może wpływać na płód. Pacjent stosujący Cabazitaxel Fresenius Kabi nie powinien zostawać ojcem w okresie do 4 miesięcy od zakończenia leczenia, a przed rozpoczęciem leczenia powinien poradzić się w sprawie przechowywania swojego nasienia, ponieważ Cabazitaxel Fresenius Kabi może zmieniać płodność u mężczyzn. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Podczas stosowania leku może wystąpić uczucie zmęczenia lub zawroty głowy. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn ani posługiwać się narzędziami do czasu ustąpienia tych objawów. DK/H/3243/001/IB/009 3 Cabazitaxel Fresenius Kabi zawiera etanol (alkohol) Ten lek zawiera 395 mg alkoholu (etanolu) w 1 ml, co odpowiada 39,5 % w/v. Ilość alkoholu w 2,25 ml dawki jest równoważna 23 ml piwa lub 9 ml wina. Mała ilość alkoholu w tym leku nie będzie powodowała zauważalnych skutków. Jeśli pacjent jest uzależniony od alkoholu, ma chorobę wątroby lub padaczkę powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Cabazitaxel Fresenius Kabi zawiera polisorbat 80 Ten lek zawiera 540 mg polisorbatu 80. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Polisorbaty mogą wpływać na czynność serca i krążenie krwi (np.: nieregularne lub nieprawidłowe bicie serca lub obniżone ciśnienie krwi). Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują znane reakcje alergiczne.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Lekarz prowadzący powinien omówić z pacjentem możliwe działania niepożądane oraz wyjaśnić potencjalne ryzyko i korzyści wynikające z leczenia. Należy natychmiast zgłosić się do lekarza w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych działań niepożądanych: − gorączka (wysoka temperatura ciała). Występuje często (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów). − duża utrata płynów z organizmu (odwodnienie). Występuje często (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób). Odwodnienie może wystąpić w wyniku ciężkiej lub długotrwałej biegunki, gorączki albo wymiotów. DK/H/3243/001/IB/009 4 − silny ból brzucha lub ból brzucha, który nie przechodzi. Objawy te mogą wystąpić, jeśli pacjent ma przedziurawiony żołądek, przełyk lub jelito (perforacja przewodu pokarmowego). Może to prowadzić do zgonu. Należy natychmiast poinformować lekarza, jeżeli którykolwiek z powyższych objawów dotyczy pacjenta. Inne działania niepożądane: Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów): − zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (anemia) lub białych krwinek (ważnych dla zwalczania zakażeń); − zmniejszenie liczby płytek krwi (co zwiększa ryzyko krwawienia); − utrata apetytu (jadłowstręt); − podrażnienie żołądka, w tym nudności, wymioty, biegunka lub zaparcia; − ból pleców; − obecność krwi w moczu; − uczucie zmęczenia, osłabienia lub brak energii. Często (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów): − zaburzenia smaku; − duszność; − kaszel; − ból brzucha; − przemijająca utrata włosów (w większości przypadków prawidłowy wzrost włosów powinien powrócić); − ból stawów; − zakażenie dróg moczowych; − brak białych krwinek związany z gorączką i zakażeniem; − uczucie drętwienia, mrowienia, pieczenia lub pogorszenie czucia w rękach i stopach; − zawroty głowy; − ból głowy; − zmniejszenie lub zwiększenie ciśnienia krwi; − uczucie dyskomfortu w żołądku, zgaga lub odbijanie; − ból żołądka; − guzki krwawnicze (hemoroidy); − skurcze mięśni; − ból podczas oddawania moczu lub częste oddawanie moczu; − nietrzymanie moczu; − choroba nerek lub zaburzenia czynności nerek; − owrzodzenie ust lub warg; − zakażenia lub ryzyko zakażeń; − zwiększone stężenie cukru (glukozy) we krwi; − bezsenność; − splątanie; − uczucie lęku; − nieprawidłowe czucie, utrata czucia albo uczucie bólu w dłoniach i stopach; − trudności w utrzymaniu równowagi; − szybkie lub nieregularne bicie serca; − zakrzep krwi w nogach lub w płucach; − napadowe zaczerwienienie skóry; − ból jamy ustnej lub gardła; − krwawienie z odbytnicy; − dyskomfort, osłabienie lub bóle mięśni; DK/H/3243/001/IB/009 5 − obrzęk stóp lub nóg; − dreszcze; − zaburzenia paznokci (zmiana zabarwienia paznokci; paznokcie mogą się oddzielić). Niezbyt często (może dotyczyć do 1 na 100 pacjentów): − zmniejszone stężenie potasu we krwi; − dzwonienie w uszach; − uczucie gorąca; − zaczerwienienie skóry; − zapalenie pęcherza moczowego, które może pojawić się, jeżeli pacjent poddany był wcześniej radioterapii (zapalenie pęcherza moczowego spowodowane nawrotem objawów popromiennych). Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): − śródmiąższowe nieinfekcyjne zapalenie płuc (zapalenie płuc powodujące kaszel i trudności z oddychaniem). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: 22 49 21 301 faks: 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

− Nadwrażliwość na kabazytaksel, inne taksany, polisorbat 80 lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. − Liczba neutrofilów poniżej 1500/mm3. − Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >3 × GGN). − Jednoczesne szczepienie szczepionką przeciwko żółtej febrze (patrz punkt 4.5).

Reakcje nadwrażliwości Wszyscy pacjenci powinni otrzymać premedykację przed rozpoczęciem infuzji kabazytakselu (patrz punkt 4.2). Należy ściśle obserwować pacjentów w kierunku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza w trakcie pierwszej i drugiej infuzji dożylnej. Ponieważ reakcje nadwrażliwości mogą wystąpić w ciągu kilku minut po rozpoczęciu infuzji dożylnej kabazytakselu, należy zapewnić dostęp do pomieszczeń i wyposażenia niezbędnego do leczenia niedociśnienia i skurczu oskrzeli. Mogą wystąpić ciężkie reakcje nadwrażliwości, które mogą obejmować uogólnioną wysypkę i (lub) rumień, niedociśnienie i skurcz oskrzeli. Ciężkie reakcje nadwrażliwości wymagają natychmiastowego przerwania infuzji kabazytakselu i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Należy przerwać stosowanie kabazytakselu u pacjentów, u których wystąpi reakcja nadwrażliwości (patrz punkt 4.3). Zahamowanie czynności szpiku kostnego Podczas stosowania kabazytakselu może wystąpić zahamowanie czynności szpiku kostnego objawiające się neutropenią, niedokrwistością, małopłytkowością lub pancytopenią (patrz poniżej „Ryzyko neutropenii” i „Niedokrwistość” w punkcie 4.4). DK/H/3243/001/IB/009 4 Ryzyko neutropenii Pacjenci leczeni kabazytakselem mogą profilaktycznie otrzymywać G-CSF (czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, ang. granulocyte-colony stimulating factor) zgodnie z zaleceniami Amerykańskiego Stowarzyszenia Onkologii Klinicznej (ASCO, ang. American Society of Clinical Oncology) i (lub) aktualnymi wytycznymi ośrodka prowadzącego leczenie, w celu zmniejszenia ryzyka lub opanowania powikłań neutropenii (gorączka neutropeniczna, przedłużona neutropenia lub zakażenie w przebiegu neutropenii). Należy rozważyć pierwotną profilaktykę przy użyciu G-CSF u pacjentów z cechami klinicznymi wysokiego ryzyka (wiek >65 lat, zły stan czynnościowy, wcześniejsze epizody gorączki neutropenicznej, rozległe obszary ciała poddane wcześniej napromienianiu, zły stan odżywienia lub inne ciężkie choroby współistniejące), które predysponują do zwiększenia powikłań wynikających z przedłużonej neutropenii. Wykazano, że zastosowanie G-CSF ogranicza częstość występowania i stopień ciężkości neutropenii. Neutropenia jest najczęściej występującym działaniem niepożądanym po zastosowaniu kabazytakselu (patrz punkt 4.8). Niezbędne jest wykonywanie badań pełnej morfologii krwi, co tydzień podczas 1. cyklu leczenia oraz przed każdym kolejnym cyklem tak, aby w razie potrzeby można było dostosować dawkę. Należy zmniejszyć dawkę w przypadku wystąpienia gorączki neutropenicznej lub przedłużającej się neutropenii, pomimo zastosowania odpowiedniego leczenia (patrz punkt 4.2). Ponowne leczenie pacjentów można rozpocząć jedynie w przypadku, gdy liczba neutrofilów powróci do poziomu ≥1500/mm3 (patrz punkt 4.3). Zaburzenia żołądka i jelit Objawy takie jak ból i tkliwość brzucha, gorączka, uporczywe zaparcie, biegunka z towarzyszącą neutropenią lub bez, mogą być wczesnymi objawami ciężkiej toksyczności układu pokarmowego, którą należy niezwłocznie ocenić oraz leczyć. Może zajść konieczność odroczenia lub zaprzestania leczenia kabazytakselem. Ryzyko nudności, wymiotów, biegunki i odwodnienia Jeśli u pacjentów wystąpi biegunka po podaniu kabazytakselu, można ich leczyć powszechnie stosowanymi lekami przeciwbiegunkowymi. Należy podjąć odpowiednie czynności w celu przywrócenia stanu nawodnienia pacjentów. Biegunka może występować częściej u pacjentów, którzy uprzednio poddani byli napromienianiu okolicy brzucha i miednicy. Odwodnienie dotyczy częściej pacjentów w wieku 65 lat i starszych. Należy podjąć odpowiednie kroki w celu ponownego nawodnienia pacjentów oraz monitorowania i skorygowania stężenia elektrolitów w surowicy krwi, szczególnie potasu. W przypadku biegunki stopnia ≥3. może być konieczne odroczenie leczenia albo zmniejszenie dawki kabazytakselu (patrz punkt 4.2). Jeśli u pacjentów wystąpią nudności lub wymioty, można ich leczyć powszechnie stosowanymi lekami przeciwwymiotnymi. Ryzyko ciężkich zaburzeń żołądka i jelit U pacjentów leczonych kabazytakselem zgłaszano krwotok z przewodu pokarmowego oraz perforację przewodu pokarmowego, niedrożność jelita, zapalenie okrężnicy, w tym zakończone zgonem (patrz punkt 4.8). Zaleca się zachowanie ostrożności podczas leczenia pacjentów najbardziej narażonych na wystąpienie powikłań ze strony przewodu pokarmowego: u pacjentów z neutropenią, w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne, leczenie przeciwpłytkowe, leczenie przeciwzakrzepowe, u pacjentów z uprzednią radioterapią miednicy lub u pacjentów z chorobą przewodu pokarmowego taką jak owrzodzenie i krwawienie z przewodu pokarmowego. Neuropatia obwodowa U pacjentów otrzymujących kabazytaksel obserwowano przypadki neuropatii obwodowej, obwodowej neuropatii czuciowej (np. parestezje, dyzestezje) i obwodowej neuropatii ruchowej. Pacjentów leczonych kabazytakselem należy pouczyć o konieczności poinformowania lekarza przed kontynuowaniem leczenia o wystąpieniu objawów neuropatii, takich jak ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie lub osłabienie. Lekarz powinien ocenić obecność lub pogorszenie neuropatii przed każdym leczeniem. Leczenie należy odroczyć do czasu poprawy objawów. Należy zmniejszyć dawkę kabazytakselu z 25 mg/m2 pc. do 20 mg/m2 pc., w przypadku utrzymującej się neuropatii obwodowej DK/H/3243/001/IB/009 5 stopnia ≥ 2. (patrz punkt 4.2). Niedokrwistość Obserwowano występowanie niedokrwistości u pacjentów przyjmujących kabazytaksel (patrz punkt 4.8). Należy skontrolować wartość hemoglobiny i hematokrytu przed rozpoczęciem stosowania kabazytakselu oraz u pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi niedokrwistości lub utraty krwi. Należy zachować ostrożność u pacjentów ze stężeniem hemoglobiny <10 g/dl i zastosować odpowiednie środki wynikające ze wskazań klinicznych. Ryzyko niewydolności nerek Opisywano zaburzenia czynności nerek w połączeniu z sepsą, ciężkim odwodnieniem spowodowanym biegunką, wymiotami oraz uropatią zaporową. Odnotowano niewydolność nerek, w tym przypadki zgonów. Jeśli powyższe objawy wystąpią, należy podjąć odpowiednie środki w celu określenia ich przyczyny oraz intensywnie leczyć pacjentów. Podczas stosowania kabazytakselu należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjentów. Pacjentów należy pouczyć o konieczności natychmiastowego zgłaszania lekarzowi każdej znaczącej zmiany objętości moczu wydalanego w ciągu doby. Należy oznaczyć stężenie kreatyniny w surowicy przed rozpoczęciem leczenia, podczas wszystkich badań morfologii krwi oraz każdorazowo w przypadku zgłoszenia przez pacjenta zmiany objętości moczu. Należy przerwać stosowanie kabazytakselu w przypadku jakiegokolwiek zaburzenia czynności nerek prowadzącego do wystąpienia niewydolności nerek stopnia ≥3. według CTCAE 4.0. Zaburzenia układu oddechowego Podczas stosowania produktu leczniczego zgłaszano przypadki występowania śródmiąższowego zapalenia płuc / zapalenia płuc oraz śródmiąższowych chorób płuc, które czasem kończyły się zgonem (patrz punkt 4.8). Jeżeli u pacjenta wystąpią lub nasilą się objawy ze strony płuc, należy uważnie monitorować stan pacjenta, a w razie konieczności niezwłocznie przeprowadzić odpowiednie badania i podjąć leczenie. Zalecane jest zaprzestanie leczenia kabazytakselem do czasu postawienia rozpoznania. Wczesne rozpoczęcie leczenia wspomagającego może przynieść poprawę stanu pacjenta. Należy starannie rozważyć korzyści wynikające z wznowienia leczenia kabazytakselem. Ryzyko zaburzeń rytmu serca Odnotowano zaburzenia rytmu serca, najczęściej tachykardię i migotanie przedsionków (patrz punkt 4.8). Pacjenci w podeszłym wieku Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat) są zazwyczaj narażeni na zwiększone ryzyko pewnych działań niepożądanych, w tym neutropenii i gorączki neutropenicznej (patrz punkt 4.8). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Stosowanie produktu leczniczego Cabazitaxel Fresenius Kabi jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >3 x GGN) (patrz punkty 4.3 i 5.2). Należy zmniejszyć dawkę u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >1 do ≤1,5 x GGN lub AspAT >1,5 x GGN) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Interakcje Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A, ponieważ mogą zwiększać stężenie kabazytakselu w osoczu (patrz punkty 4.2 i 4.5). Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania z silnym inhibitorem CYP3A, należy rozważyć uważne monitorowanie w celu wykrycia toksyczności oraz zmniejszenie dawki kabazytakselu (patrz punkty 4.2 i 4.5). Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A, ponieważ mogą zmniejszać stężenie kabazytakselu w osoczu (patrz punkty 4.2 and 4.5). Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera 395 mg alkoholu (etanolu) w 1 ml, co odpowiada 39,5% w/v. Zawartość DK/H/3243/001/IB/009 6 alkoholu w 2,25 ml dawki odpowiada 23 ml piwa lub 9 ml wina. Dawka 45 mg tego produktu leczniczego podana osobie dorosłej o masie ciała 70 kg spowodowałaby ekspozycję na etanol w wysokości 12,7 mg/kg mc., która może skutkować zwiększeniem stężenia alkoholu we krwi o około 2,12 mg/100 ml. Mała ilość alkoholu w tym produkcie leczniczym nie będzie powodowała zauważalnych skutków. Jednak należy zachować szczególną ostrożność w przypadku osób z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobami wątroby, padaczką oraz pacjenci z chorobą alkoholową w wywiadzie. Polisorbat 80 Produkt leczniczy zawiera 540 mg polisorbatu 80. Istnieje ryzyko wystąpienia u pacjentów wydłużenia odstępu QT i torsades de pointes w przypadku jednoczesnego stosowania produktów leczniczych wydłużających odstęp QT/QTc lub u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego QT. Antykoncepcja Mężczyźni powinni stosować środki antykoncepcyjne w trakcie oraz przez 4 miesiące po zaprzestaniu leczenia kabazytakselem (patrz punkt 4.6).

Badania in vitro wykazały, że kabazytaksel jest metabolizowany głównie za pośrednictwem CYP3A (80% do 90%) (patrz punkt 5.2). Inhibitory CYP3A Wielokrotne przyjmowanie ketokonazolu (400 mg raz na dobę), który jest silnym inhibitorem CYP3A prowadziło do zmniejszenia klirensu kabazytakselu o 20%, co odpowiada zwiększeniu AUC o 25%. Dlatego, z uwagi na możliwość zwiększenia stężenia kabazytakselu w osoczu należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, indynawir, nefazodon, nelfinawir, rytonawir, sakwinawir, telitromycyna, worykonazol) (patrz punkty 4.2 i 4.4). Jednoczesne stosowanie aprepitantu, umiarkowanego inhibitora CYP3A nie miało wpływu na klirens kabazytakselu. Induktory CYP3A Wielokrotne przyjmowanie ryfampicyny (600 mg raz na dobę), która jest silnym induktorem CYP3A prowadziło do zwiększenia klirensu kabazytakselu o 21%, co odpowiada zmniejszeniu AUC o 17%. Dlatego, z uwagi na możliwość zmniejszenia stężenia kabazytakselu w osoczu należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A (np. fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, ryfabutyna, ryfapentyna, fenobarbital) (patrz punkty 4.2 i 4.4). Ponadto, pacjenci nie powinni przyjmować preparatów zawierających ziele dziurawca zwyczajnego. OATP1B1 Wykazano również, że w warunkach in vitro kabazytaksel hamuje białka transportowe z grupy polipeptydów transportujących aniony organiczne OATP1B1. Ryzyko interakcji z substratami OATP1B1 (np. statyny, walsartan, repaglinid) jest możliwe, zwłaszcza w czasie trwania infuzji (1 godzina) i aż do 20 minut po zakończeniu infuzji. Zalecany jest 12-godzinny odstęp czasu przed infuzją i przynajmniej 3-godzinny po zakończeniu infuzji przed podaniem substratu OATP1B1. Szczepienia Stosowanie żywych lub żywych atenuowanych szczepionek, u pacjentów z obniżoną odpornością na skutek podawania chemioterapii, może prowadzić do ciężkich lub śmiertelnych zakażeń. Należy unikać szczepienia za pomocą żywej atenuowanej szczepionki u pacjentów otrzymujących kabazytaksel. Można stosować martwe lub inaktywowane szczepionki, ale reakcja na takie szczepionki może być osłabiona.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo kabazytakselu w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem oceniano w 3 randomizowanych, prowadzonych metodą otwartej próby, kontrolowanych badaniach (TROPIC, PROSELICA oraz CARD) z udziałem 1092 pacjentów z opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego z przerzutami, otrzymujących kabazytaksel w dawce 25 mg/m2 pc. co 3 tygodnie. Średnio pacjenci otrzymywali 6 do 7 cykli leczenia kabazytakselem. Częstości występowania działań niepożądanych, ustalone na podstawie zbiorczej analizy danych z tych 3 badań, przedstawiono poniżej oraz w tabelarycznym zestawieniu. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi wszystkich stopni były: niedokrwistość (99,0%), leukopenia (93,0%), neutropenia (87,9%), trombocytopenia (41,1%), biegunka (42,1%), zmęczenie (25,0%) i astenia (15,4%). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi stopnia ≥3. występującymi u co najmniej 5% pacjentów były: neutropenia (73,1%), leukopenia (59,5%), niedokrwistość (12,0%), gorączka neutropeniczna (8,0%) i biegunka (4,7%). Przerwanie stosowania kabazytakselu z powodu wystąpienia u pacjentów działań niepożądanych odnotowano z podobną częstością we wszystkich 3 badaniach (18,3% w badaniu TROPIC, 19,5% w PROSELICA i 19,8% w CARD). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi (>1,0%) prowadzącymi do przerwania stosowania kabazytakselu były: krwiomocz, zmęczenie i neutropenia. DK/H/3243/001/IB/009 7 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane przedstawione w tabeli 2 wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i częstością występowania. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania, działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Nasilenie działań niepożądanych sklasyfikowano wg CTCAE 4.0 (stopień ≥3 = G≥3). Częstość występowania dotyczy wszystkich stopni ciężkości i jest zdefiniowana następująco: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 2. Zgłaszane działania niepożądane i zaburzenia hematologiczne u pacjentów otrzymujących kabazytaksel w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem, pochodzące ze zbiorczej analizy danych (n=1092). Często: 48 (4,4) Często: 13 (1,2) Często: 103 (9,4) Często: 22 (2,0) Często: 22 (2,0) Często: 23 (2,1) Często: 14 (1,3) Często: 11 (1,0) Bardzo często: 950 (87,9) Bardzo często: 1073 (99,0) Bardzo często: 1008 (93,0) Bardzo często: 478 (44,1) Często: 87 (8,0) Bardzo często: 192 (17,6) Często: 27 (2,5) Często: 11 (1,0) Często: 45 (4,1) DK/H/3243/001/IB/009 8 Często: 13 (1,2) Często: 12 (1,1) Często: 64 (5,9) Często: 56 (5,1) Często: 40 (3,7) Często: 89 (8,2) Często: 46 (4,2) Często: 18 (1,6) Często: 63 (5,8) Często: 56 (5,1) Często: 15 (1,4) Często: 11 (1,0) Często: 22 (2,0) Często: 15 (1,4) Często: 14 (1,3) Często: 11 (1,0) Często: 38 (3,5) Często: 12 (1,1) Często: 29 (2,7) Często: 23 (2,1) Często: 97 (8,9) Często: 79 (7,2) Często: 26 (2,4) Często: 26 (2,4) Często: 30 (2,7) Bardzo często: 460 (42,1) Bardzo często: 347 (31,8) Bardzo często: 207 (19,0) DK/H/3243/001/IB/009 9 Bardzo często: 202 (18,5) Często: 105 (9,6) Często: 53 (4,9) Często: 46 (4,2) Często: 22 (2,0) Często: 26 (2,4) Często: 14 (1,3) Często: 19 (1,7) Często: 14 (1,3) Często: 46 (4,2) Często: 80 (7,3) Często: 23 (2,1) Często: 18 (1,6) Bardzo często: 166 (15,2) Często: 88 (8,1) Często: 76 (7,0) Często: 51 (4,7) Często: 40 (3,7) Często: 34 (3,1) Często: 31 (2,8) Często: 17 (1,6) Często: 21 (1,9) DK/H/3243/001/IB/009 10 Często: 52 (4,8) Często: 14 (1,3) Bardzo często: 205 (18,8) Często: 26 (2,4) Często: 25 (2,3) Często: 36 (3,3) Często: 22 (2,0) Często: 20 (1,8) Bardzo często: 333 (30,5) Bardzo często: 227 (20,8) Często: 90 (8,2) Często: 96 (8,8) Często: 23 (2,1) Często: 36 (3,3) Często: 11 (1,0) Często: 12 (1,1) Często: 21 (1,9) Często: 81 (7,4) Często: 13 (1,2) a na podstawie badań laboratoryjnych * szczegółowe informacje patrz poniżej Opis wybranych działań niepożądanych Neutropenia i towarzyszące jej zaburzenia kliniczne Wykazano, że G-CSF ogranicza częstość występowania i stopień ciężkości neutropenii (patrz punkty 4.2 i 4.4). Częstość występowania neutropenii stopnia ≥3. na podstawie wyników badań laboratoryjnych różniła się w zależności od zastosowania G-CSF od 44,7% do 76,7%, z najniższą odnotowaną częstością, gdy DK/H/3243/001/IB/009 11 zastosowano profilaktycznie G-CSF. Podobnie, częstość występowania gorączki neutropenicznej stopnia ≥3. wahała się od 3,2% do 8,6%. Powikłania neutropeniczne (w tym gorączka neutropeniczna, zakażenie neutropeniczne/posocznica i neutropeniczne zapalenie okrężnicy), które w niektórych przypadkach prowadziły do zgonu, wystąpiły u 4,0% pacjentów, u których zastosowano profilaktycznie G-CSF oraz u 12,8% pozostałych pacjentów. Zaburzenia czynności serca i zaburzenia rytmu serca W zbiorczej analizie danych przypadki zaburzeń czynności serca odnotowano u 5,5% pacjentów z czego u 1,1% występowały zaburzenia rytmu serca stopnia ≥3. Częstość występowania tachykardii po zastosowaniu kabazytakselu wynosiła 1,0%, z czego u mniej niż 0,1% była stopnia ≥3. Częstość występowania migotania przedsionków wynosiła 1,3%. Zgłoszono przypadki niewydolności serca u 2 pacjentów (0,2%), z których jeden zakończył się zgonem. U 1 pacjenta (0,3%) odnotowano migotanie komór zakończone zgonem, a u 3 pacjentów (0,5%) zatrzymanie akcji serca. Żadne z powyższych nie zostało uznane przez badacza za związane ze stosowaniem kabazytakselu. Krwiomocz W zbiorczej analizie danych, częstość występowania krwiomoczu wszystkich stopni wynosiła 18,8% z zastosowaniem dawki 25 mg/m2 pc. (patrz punkt 5.1). W blisko połowie przypadków zidentyfikowano czynniki sprzyjające, takie jak progresja choroby, jej nasilenie, infekcja lub leczenie antykoagulantami/NLPZ/kwasem acetylosalicylowym. Inne nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych W zbiorczej analizie danych częstość występowania niedokrwistości stopnia ≥3., zwiększonej aktywności AspAT, AlAT i zwiększonego stężenia bilirubiny na podstawie wyników badań laboratoryjnych wynosiła odpowiednio 12,0%, 1,3%, 1,0% i 0,5%. Zaburzenia żołądka i jelit Obserwowano występowanie: zapalenia jelita grubego (w tym zapalenia jelit i neutropenicznego zapalenia jelit) oraz zapalenia żołądka. Zgłaszano także krwotok z przewodu pokarmowego, perforację przewodu pokarmowego oraz niedrożność porażenną jelit (niedrożność jelit) (patrz punkt 4.4). Zaburzenia układu oddechowego Zgłaszano przypadki występowania (częstość nieznana - nie może być określona na podstawie dostępnych danych) śródmiąższowego zapalenia płuc/zapalenia płuc oraz śródmiąższowych chorób płuc, które czasem kończyły się zgonem (patrz punkt 4.4). Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często zgłaszano występowanie zapalenia pęcherza moczowego spowodowane nawrotem objawów popromiennych (ang. radiation recall phenomenon), w tym krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego. Dzieci i młodzież Patrz punkt 4.2. Inne szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Spośród 1092 pacjentów otrzymujących kabazytaksel w dawce 25 mg/m2 pc. w badaniach dotyczących raka gruczołu krokowego, 755 pacjentów było w wieku 65 lat lub starszych, w tym 238 pacjentów powyżej 75 lat. Następujące niehematologiczne działania niepożądane występujące z częstością ≥5% zgłaszano częściej u pacjentów w wieku 65 lat lub starszych w porównaniu do młodszych pacjentów: zmęczenie (33,5% vs 23,7%), astenia (23,7% vs 14,2%), zaparcia (20,4% vs 14,2%) i duszność (10,3% vs 5,6%). Neutropenia (90,9% vs 81,2%) i małopłytkowość (48,8% vs 36,1%) także były działaniami niepożądanymi występującymi z 5% większą częstością u pacjentów w wieku 65 lat lub starszych w porównaniu do młodszych. Neutropenia stopnia ≥ 3. i gorączka neutropeniczna były zgłaszane z większą różnicą w częstości występowania między obiema grupami pacjentów (odpowiednio 14% DK/H/3243/001/IB/009 12 i 4% większą u pacjentów w wieku ≥65 lat w porównaniu do pacjentów <65 roku życia) (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49-21-301 faks: +48 22 49-21-309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.