Bendamustine Zentiva
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Zentiva, k.s.
- Substancje czynne
- Bendamustini hydrochloridum monohydricum: (monohydricum) 26,1 mg/
fiolkę lub 104,6 mg/ fiolkę - Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 1 pozycja
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Bendamustine Zentiva (monohydricum) 26,1 mg/fiolkę lub 104,6 mg/fiolkę | Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji | 1 fiol. 25 mg, 1 fiol. 100 mg, 5 fiol. 25 mg, 5 fiol. 100 mg, 10 fiol. 25 mg, 20 fiol. 25 mg | na receptę (Rx) |
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 5 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Bendamustine Accord | Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji | Bendamustini hydrochloridum monohydricum 25 mg/ |
Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. |
| Bendamustine Accord | Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji | Bendamustini hydrochloridum monohydricum 26,14 mg/ml | Accord Healthcare Polska Sp. z o.o. |
| Bendamustine Eugia | Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji | Bendamustini hydrochloridum monohydricum 2,5 mg/ml | Eugia Pharma (Malta) Ltd. |
| Bendamustine Glenmark | Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji | Bendamustini hydrochloridum monohydricum 25 mg/ |
Glenmark Pharmaceuticals s.r.o. |
| Bendamustyna medac | Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji | Bendamustini hydrochloridum monohydricum 26,1 mg/ |
medac Gesellschaft fuer klinische Spezialpraeparate mbH |
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Chłoniaki wskazanie z ChPL
źródło: „Chłoniaki nieziarnicze o powolnym przebiegu – w monoterapii u chorych z progresją w trakcie lub przed upływem 6 miesięcy od zakończenia leczenia rytuksymabem lub schematami zawierającymi rytuksymab.” · ChPL, pkt 4.1 -
Szpiczak mnogi wskazanie z ChPL
źródło: „Szpiczak mnogi (stadium II z progresją lub stadium III wg klasyfikacji Durie-Salmona) - leczenie pierwszego rzutu w skojarzeniu z prednizonem, u chorych w wieku powyżej 65 lat, nie kwalifikujących się do zabiegu autologicznego przeszczepiania komórek macierzystych szpiku, u …” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Karmienie piersią.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy > 3,0 mg/dl).
- Żółtaczka.
- Ciężkie zahamowanie czynności szpiku kostnego i ciężkie zmiany morfologii krwi (zmniejszenie liczby leukocytów poniżej 3000/μl i (lub) liczby płytek krwi poniżej 75 000/μl).
- Rozległy zabieg chirurgiczny wykonany w okresie krótszym niż 30 dni przed rozpoczęciem leczenia.
- Zakażenia, zwłaszcza przebiegające z leukocytopenią.
- Szczepienie przeciw żółtej febrze.
Bendamustini hydrochloridum monohydricum (monohydricum) 26,1 mg/fiolkę lub 104,6 mg/fiolkę (proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- po sporządzeniu: 2–8 °C
- po sporządzeniu: w lodówce (2–8 °C)
- chronić przed światłem
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- 2 dni (po sporządzeniu)
- 24 godziny (po sporządzeniu)
- Substancje pomocnicze
- Mannitol źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: fiolka
- Wygląd
- biały
Biały lub prawie biały liofilizowany proszek w fiolce z oranżowego szkła zamkniętej korkiem z aluminiowym uszczelnieniem typu flip-top. Fiolka o pojemności 25 ml ze szkła typu I. Fiolka o pojemności 50 ml ze szkła typu I. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Bendamustyna ma znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W trakcie leczenia chlorowodorkiem bendamustyny odnotowano objawy takie jak: ataksja, neuropatia obwodowa oraz senność (patrz punkt 4.8). Należy poinstruować pacjenta, aby unikał wykonywania potencjalnie ryzykownych czynności, takich jak prowadzenie samochodu czy obsługa maszyn, jeśli wystąpią u niego opisane objawy.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
87 pozycji, według częstości
- bardzo często: zakażenia NOK*, w tym zakażenia oportunistyczne (np. wirusem półpaśca, wirusem cytomegalii, wirusem zapalenia wątroby typu B); leukopenia NOK*; małopłytkowość; limfopenia; ból głowy; nudności; wymioty; zapalenie błon śluzowych; osłabienie; gorączka; zmniejszenie stężenia hemoglobiny; zwiększenie stężenia kreatyniny; zwiększenie stężenia mocznika
- często: zespół rozpadu guza; krwotok; niedokrwistość; neutropenia; reakcje nadwrażliwości NOK*; bezsenność; zawroty głowy; zaburzenia czynności serca; takie jak kołatanie serca; dławica piersiowa; zaburzenia rytmu serca; niedociśnienie tętnicze; nadciśnienie tętnicze; zaburzenia czynności płuc; biegunka; zaparcia; zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; łysienie; zaburzenia skórne; NOK*; pokrzywka; zanik miesiączki; ból; dreszcze; odwodnienie; jadłowstręt; zwiększenie aktywności AspAT/AlAT; zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej; zwiększenie stężenia bilirubiny; hipokaliemia
- niezbyt często: zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jiroveci; zespół mielodysplastyczny; ostra białaczka szpikowa; pancytopenia; wysięk do osierdzia; zawał serca; niewydolność serca
- rzadko: posocznica; niewydolność szpiku kostnego; reakcja anafilaktyczna; reakcja rzekomoanafilaktyczna; senność; bezgłos; ostra niewydolność krążenia; rumień; zapalenie skóry; świąd; wysypka plamistogrudkowa; nadmierna potliwość
- bardzo rzadko: pierwotne atypowe zapalenie płuc; hemoliza; wstrząs anafilaktyczny; zaburzenia smaku; parestezja; obwodowa neuropatia czuciowa; zespół antycholinergiczny; zaburzenia neurologiczne; ataksja; zapalenie mózgu; tachykardia; zapalenie żył; włóknienie płuc; krwotoczne zapalenie przełyku; krwawienie z przewodu pokarmowego; bezpłodność; niewydolność wielonarządowa
- częstość nieznana: migotanie przedsionków; zapalenie płuc; krwotok do pęcherzyków płucnych; niewydolność wątroby; zespół Stevensa- Johnsona; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (ang; niewydolność nerek
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania chlorowodorku bendamustyny u dzieci nie zostały dotychczas ustalone. Aktualnie dostępne dane nie są wystarczające, aby przedstawić zalecenie dotyczące dawkowania.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby W oparciu o dane farmakokinetyczne, nie ma konieczności dostosowania dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy < 1,2 mg/dl). Zmniejszenie dawki o 30% jest zalecane u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy 1,2 - 3,0 mg/dl). Nie ma danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy > 3,0 mg/dl) (patrz punkt 4.3).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Na podstawie danych farmakokinetycznych stwierdzono, że nie jest konieczne dostosowanie dawkowania leku u pacjentów z klirensem kreatyniny > 10 ml/min. Doświadczenie dotyczące stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek jest ograniczone.” - Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma danych, które wskazywałyby na konieczność dostosowania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania chlorowodorku bendamustyny u kobiet w ciąży. W badaniach nieklinicznych, chlorowodorek bendamustyny wykazywał działanie embrio-/ fetoletalne, teratogenne i genotoksyczne (patrz punkt 5.3). Chlorowodorek bendamustyny nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. Matka powinna zostać poinformowana o istnieniu ryzyka dla płodu. Jeśli leczenie chlorowodorkiem bendamustyny jest konieczne w czasie ciąży lub gdy pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie stosowania leku, powinna być poinformowana o ryzyku dla nienarodzonego dziecka oraz pozostawać pod ścisłą opieką lekarską.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Kobiety w okresie rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji zarówno przed, jak i w trakcie leczenia chlorowodorkiem bendamustyny. Mężczyźni leczeni chlorowodorkiem bendamustyny nie powinni decydować się na poczęcie dziecka w trakcie leczenia oraz przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia. Należy doradzić pacjentowi pobranie i przechowanie nasienia przed rozpoczęciem leczenia ze względu na możliwość wywołania przez chlorowodorek bendamustyny nieodwracalnej bezpłodności.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie ustalono czy chlorowodorek bendamustyny przenika do mleka ludzkiego, dlatego też jego stosowanie jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3). Karmienie piersią musi być przerwane podczas leczenia chlorowodorkiem bendamustyny.”
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Bendamustine Zentiva 100 mg/m² powierzchni ciała (przeliczone w oparciu o wzrost i masę ciała) | w dniach 1. + 2. |
|---|---|
| Powtórzyć cykl po 4 tygodniach, do 6-ciu razy | |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 4
| Bendamustine Zentiva 120 mg/m² powierzchni ciała (przeliczone w oparciu o wzrost i masę ciała) | w dniach 1. + 2. |
|---|---|
| Powtórzyć cykl po 3 tygodniach, co najmniej 6 razy | |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 4
| Bendamustine Zentiva 120 - 150 mg/m² powierzchni ciała (przeliczone w oparciu o wzrost i masę ciała) | w dniach 1. + 2. |
|---|---|
| Prednizon 60 mg/m² powierzchni ciała (przeliczone w oparciu o wzrost i masę ciała) dożylnie lub doustnie | w dniach 1. - 4. |
| Powtórzyć cykl po 4 tygodniach, co najmniej 3 razy | |
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 4
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Bendamustine Zentiva
Kiedy nie stosować leku Bendamustine Zentiva:
- jeśli pacjent ma uczulenie na chlorowodorek bendamustyny lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- w okresie karmienia piersią; jeśli stosowanie leku Bendamustine Zentiva jest konieczne w tym
okresie, należy zaprzestać karmienia dziecka piersią (patrz punkt Ostrzeżenia i środki
ostrożności oraz Karmienie piersią)
- jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie zaburzenia czynności wątroby (uszkodzenie komórek
czynnościowych wątroby);
- jeśli u pacjenta występuje zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane zaburzeniami
czynności wątroby lub zaburzeniami krwi (żółtaczka);
- jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności szpiku kostnego (depresja szpiku
kostnego) i duże zmiany w liczbie białych krwinek i płytek krwi;
- jeśli u pacjenta przeprowadzono rozległy zabieg chirurgiczny w ciągu 30 dni przed
rozpoczęciem leczenia;
- jeśli u pacjenta występuje zakażenie, zwłaszcza z towarzyszącym zmniejszeniem liczby
krwinek białych (leukocytopenia);
- jeśli pacjent był szczepiony przeciwko żółtej febrze.
Nie należy stosować bendamustyny, jeśli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy pacjenta.
W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem
stosowania tego leku.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Bendamustine Zentiva należy skonsultować się z lekarzem lub
farmaceutą:
• w przypadku zmniejszonej zdolności szpiku kostnego do wytwarzania komórek krwi.
Lekarz zbada liczbę białych krwinek oraz płytek krwi przed rozpoczęciem leczenia lekiem
Bendamustine Zentiva, przed każdym kolejnym podaniem leku oraz w trakcie przerw pomiędzy
podawaniem leku;
• w przypadku zakażenia. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli tylko wystąpią objawy
zakażenia, w tym gorączka i objawy ze strony układu oddechowego;
• jeśli wystąpią zmiany skórne podczas stosowania leku Bendamustine Zentiva; zmiany skórne
mogą się nasilać;
• jeśli wystąpi bolesna, czerwona lub fioletowa, rozprzestrzeniająca się wysypka z pęcherzami
i (lub) innymi zmianami w obrębie błony śluzowej (np. w ustach i na wargach), zwłaszcza jeśli
wcześniej u pacjenta stwierdzono nadwrażliwość na światło, zakażenie układu oddechowego
(np. zapalenie oskrzeli) i (lub) gorączkę;
• w przypadku współistniejącej choroby serca (np. zawału serca, bólu w klatce piersiowej,
ciężkich zaburzeń rytmu serca);
• w przypadku odczuwania dolegliwości bólowych, obecności krwi w moczu lub
zmniejszonego wydalania moczu. Gdy pacjent jest w zaawansowanym stadium choroby
zbędne produkty obumierającej tkanki nowotworowej mogą być usuwane z organizmu
z opóźnieniem. Stan ten nazywa się zespołem rozpadu guza i może prowadzić do niewydolności
nerek i problemów z pracą serca w ciągu 48 godzin po podaniu pierwszej dawki leku
Bendamustine Zentiva. Lekarz powinien upewnić się, że pacjent jest odpowiednio nawodniony
i może podać inne leki zapobiegające temu zjawisku;
• w przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych lub reakcji nadwrażliwości. Należy
obserwować miejsce podania leku po pierwszym cyklu leczenia.
Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi, jeśli w dowolnym momencie w trakcie lub po
zakończeniu leczenia u pacjenta zaobserwuje się następujące objawy: utrata pamięci, problemy
z myśleniem, trudności z chodzeniem lub utrata wzroku — mogą być one spowodowane bardzo
rzadkim, ale ciężkim zakażeniem mózgu (postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, PML),
co może być śmiertelne.
W razie zaobserwowania jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych, należy skontaktować się
z lekarzem, ze względu na zwiększone ryzyko pewnych rodzajów raka skóry
(nieczerniakowy rak skóry) występujących podczas stosowania tego leku.
Lek Bendamustine Zentiva a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
W przypadku stosowania leku Bendamustine Zentiva w skojarzeniu z innymi lekami, które hamują
powstawanie krwi w szpiku kostnym, może dojść do nasilenia jego wpływu na czynność szpiku
kostnego.
W przypadku stosowania leku Bendamustine Zentiva w skojarzeniu z lekami, które wpływają na
odpowiedź immunologiczną, efekt ten może się nasilać.
Leki cytostatyczne mogą zmniejszać skuteczność szczepień, w których wykorzystuje się żywe wirusy.
Dodatkowo leki cytostatyczne zwiększają ryzyko zakażenia po szczepieniu żywymi szczepionkami
(np. szczepionkami przeciwwirusowymi).
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
W wypadku ciąży, podejrzenia ciąży, planowania dziecka oraz karmienia piersią, przed użyciem leku
należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Ciąża
Lek Bendamustine Zentiva może powodować uszkodzenia w materiale genetycznym oraz powoduje
wady rozwojowe u zwierząt. Nie należy stosować leku Bendamustine Zentiva w trakcie ciąży, chyba
że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. W przypadku konieczności rozpoczęcia leczenia należy
porozmawiać z lekarzem o możliwych działaniach niepożądanych u nienarodzonego dziecka oraz
poddać się badaniom genetycznym, jeśli zostanie to zalecone.
Karmienie piersią
Leku Bendamustine Zentiva nie można stosować w okresie karmienia piersią. Jeśli leczenie lekiem
Bendamustine Zentiva jest konieczne pacjentka musi przerwać karmienie dziecka piersią.
Płodność
Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji zarówno przed, jak
i w trakcie leczenia lekiem Bendamustine Zentiva. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie leczenia
lekiem Bendamustine Zentiva, powinna natychmiast poinformować o tym lekarza oraz poddać się
badaniom genetycznym.
Mężczyźni nie powinni decydować się na poczęcie dziecka w trakcie leczenia lekiem Bendamustine
Zentiva oraz przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia. Istnieje ryzyko, że leczenie lekiem
Bendamustine Zentiva spowoduje bezpłodność, dlatego przed rozpoczęciem leczenia mężczyźni
powinni skonsultować się w kwestii przechowania nasienia.
Mężczyznom otrzymującym lek Bendamustine Zentiva zaleca się, aby nie planowali poczęcia dziecka
w trakcie leczenia i przez 6 miesięcy po jego zakończeniu. Przed rozpoczęciem leczenia należy
zasięgnąć porady w sprawie możliwości przechowania nasienia, ze względu na ryzyko wystąpienia
trwałej bezpłodności.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Nie należy prowadzić samochodu ani obsługiwać maszyn, jeśli występują u pacjenta takie działania
niepożądane, jak zawroty głowy lub kłopoty z koordynacją.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre z działań niepożądanych opisanych poniżej mogą zostać rozpoznane dopiero po ocenie
przeprowadzonej przez lekarza.
Bardzo rzadko po niezamierzonym wycieku leku Bendamustine Zentiva do tkanki poza naczyniem
krwionośnym (podanie pozanaczyniowe) obserwowano zanik tkanki (martwicę). Objawem wycieku
leku poza naczynie krwionośne może być uczucie pieczenia w miejscu wprowadzenia igły.
Konsekwencją wycieku leku może być ból i złe gojenie się skóry.
Działaniem niepożądanym bendamustyny ograniczającym wielkość dawki są zaburzenia czynności
szpiku kostnego, która jednak na ogół powraca do normy po leczeniu. Zahamowanie czynności szpiku
kostnego może prowadzić do zmniejszenia liczby krwinek, co może prowadzić do zwiększenia ryzyka
zakażenia, krwawień lub niedokrwistości.
Bardzo często występujące działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
• Zakażenia
• Zmniejszenie liczby krwinek białych (komórek odpornościowych)
• Zmniejszenie stężenia czerwonego barwnika (hemoglobiny: białko w czerwonych krwinkach
odpowiedzialne za transport tlenu do komórek)
• Zmniejszenie liczby płytek krwi (komórek krwi odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi)
• Ból głowy
• Mdłości (nudności); wymioty
• Zapalenie błony śluzowej; zmęczenie; gorączka
• Zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy (produkt przemiany materii w mięśniach);
zwiększenie stężenia mocznika w surowicy (produkt przemiany materii w organizmie).
Często występujące działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
• Zaburzenia metabolizmu związane z uwolnieniem zawartości komórek nowotworowych do
układu krwionośnego
• Krwawienie (krwotok)
• Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, które może spowodować bladość skóry i osłabienie lub
duszność (anemia, niedokrwistość)
• Zmniejszenie liczby neutrofili (rodzaj białych krwinek odpowiedzialnych za zwalczanie infekcji)
• Reakcje nadwrażliwości, takie jak alergiczne zapalenie skóry
• Bezsenność, zawroty głowy
• Zaburzenia czynności serca, zaburzenia rytmu serca (arytmia)
• Niskie lub wysokie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie lub nadciśnienie)
• Zaburzenia czynności płuc
• Biegunka, zaparcia, ból w jamie ustnej (zapalenie błony śluzowej jamy ustnej)
• Wypadanie włosów, zmiany skórne, swędząca wysypka (pokrzywka)
• Brak miesiączek (zanik miesiączki)
• Ból, dreszcze, odwodnienie, utrata apetytu
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych AspAT/AlAT (co może wskazywać na stan
zapalny lub uszkodzenia komórek wątroby)
• Zwiększenie aktywności enzymu fosfatazy zasadowej (enzym wytwarzany głównie w wątrobie
oraz kościach)
• Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi (barwnik żółci powstający podczas rozpadu czerwonych
krwinek)
• Zmniejszenie stężenia potasu we krwi (jest on potrzebny do prawidłowego działania komórek
nerwowych oraz mięśni, w tym mięśnia sercowego).
Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na
100 pacjentów):
• Ostra białaczka
• Nieskuteczne wytwarzanie wszystkich rodzajów komórek krwi (gąbczastej strukturze wewnątrz
kości)
• Nagromadzenie płynu w worku osierdziowym (wyciek płynu do przestrzeni osierdziowej)
• Zawał serca, ból w klatce piersiowej (zawał mięśnia sercowego), niewydolność serca.
Rzadko występujące działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 pacjentów):
• Zakażenie krwi (posocznica)
• Osłabienie czynności szpiku kostnego, mogące powodować pogorszenie samopoczucia lub
widoczne w wynikach badania krwi
• Ciężkie reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne)
• Objawy podobne do reakcji anafilaktycznych (reakcje rzekomoanafilaktyczne)
• Senność
• Utrata głosu (afonia)
• Ostra zapaść krążeniowa (zatrzymanie przepływu krwi, głównie pochodzenia sercowego, co
prowadzi do niedotlenienia i niedożywienia komórek i niemożności wydalenia toksyn)
• Zaczerwienienie skóry (rumień)
• Zapalenie skóry
• Swędzenie (świąd)
• Wysypka skórna (osutka plamista)
• Nadmierne pocenie się (nadmierna potliwość).
Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000
pacjentów):
• Pierwotne atypowe zapalenie płuc
• Rozpad krwinek czerwonych
• Gwałtowne zmniejszenie ciśnienia krwi czasami z reakcjami skórnymi lub wysypką (wstrząs
anafilaktyczny)
• Zaburzenie zmysłu smaku
• Zmiana czucia (parestezja)
• Złe samopoczucie i ból kończyn (neuropatia obwodowa)
• Ciężki stan wynikający z zablokowania pewnych receptorów w układzie nerwowym, zaburzenia
układu nerwowego
• Zaburzenie koordynacji ruchu (ataksja)
• Zapalenie mózgu
• Przyspieszenie czynności serca (tachykardia)
• Zapalenie żył
• Powstawanie tkanki w płucach (włóknienie płuc)
• Krwotoczne zapalenie przełyku (krwotoczne zapalenie błony śluzowej przełyku)
• Krwawienie z żołądka lub jelit
• Bezpłodność
• Niewydolność wielonarządowa.
Działania niepożądane występujące z częstością nieznaną (częstość nie może zostać ustalona na
podstawie dostępnych danych):
• Nieregularne lub przyspieszone bicie serca (migotanie przedsionków)
• Zapalenie płuc (zapalenie pęcherzyków płucnych), krwawienie z płuc
• Niewydolność wątroby
• Niewydolność nerek.
Istnieją doniesienia o rozwoju nowotworów (zespołu mielodysplastycznego, ostrej białaczki
szpikowej, raka odoskrzelowego) u pacjentów stosujących lek Bendamustine Zentiva. Jednak związek
pomiędzy ich wystąpieniem a zastosowaniem leku Bendamustine Zentiva nie został jednoznacznie
ustalony.
Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią którekolwiek z poniższych
działań niepożądanych (częstość nieznana):
• Ciężkie wysypki skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie
się naskórka. Mogą one występować jako czerwone lub okrągłe plamki na skórze, często z
centralnymi pęcherzami na tułowiu, łuszczeniem skóry, owrzodzeniami jamy ustnej, gardła, nosa,
narządów płciowych i oczu i może je poprzedzać gorączka i objawy grypopodobne.
• Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała, powiększenie węzłów chłonnych i objawy
obejmujące różne narządy (osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi, zwana też
zespołem DRESS lub zespołem nadwrażliwości na leki).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Karmienie piersią.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy > 3,0 mg/dl).
• Żółtaczka.
• Ciężkie zahamowanie czynności szpiku kostnego i ciężkie zmiany morfologii krwi
(zmniejszenie liczby leukocytów poniżej 3000/μl i (lub) liczby płytek krwi poniżej 75 000/μl).
• Rozległy zabieg chirurgiczny wykonany w okresie krótszym niż 30 dni przed rozpoczęciem
leczenia.
• Zakażenia, zwłaszcza przebiegające z leukocytopenią.
• Szczepienie przeciw żółtej febrze.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Mielosupresja
U pacjentów leczonych chlorowodorkiem bendamustyny może wystąpić zahamowanie czynności
szpiku. W przypadku wystąpienia mielosupresji wywołanej leczeniem należy przynajmniej raz
w tygodniu kontrolować liczbę leukocytów i płytek krwi, stężenie hemoglobiny oraz liczbę neutrofili.
Zalecana liczba leukocytów i płytek krwi przed rozpoczęciem kolejnego cyklu terapii to odpowiednio
> 4000/μl i >100 000/ μl.
Zakażenia
U pacjentów przyjmujących chlorowodorek bendamustyny występowały ciężkie i kończące się
zgonem zakażenia, w tym bakteryjne (posocznica, zapalenie płuc), a także zakażenia oportunistyczne,
takie jak zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jiroveci (PJP), zakażenie wirusem ospy
wietrznej i półpaśca (Varicella zoster virus, VZV) oraz zakażenie wirusem cytomegalii
(Cytomegalovirus, CMV). Po zastosowaniu bendamustyny, głównie w skojarzeniu z rytuksymabem
lub obinutuzumabem, donoszono o przypadkach postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii
(PML), w tym zakończonych zgonem. Leczenie chlorowodorkiem bendamustyny może powodować
przedłużającą się limfopenię (<600/μl) oraz zmniejszenie (<200/μl) liczby limfocytów T CD4+
(limfocyty Th) przez co najmniej 7-9 miesięcy po zakończeniu leczenia. Limfopenia i zmniejszenie
liczby limfocytów T CD4+ są bardziej widoczne, gdy chlorowodorek bendamustyny jest podawany z
rytuksymabem. Pacjenci z limfopenią i (lub) zmniejszoną liczbą limfocytów T CD4+, po leczeniu
chlorowodorkiem bendamustyny, są bardziej podatni na zakażenia (oportunistyczne). Jeśli u pacjenta
występuje mała liczba komórek T CD4+ (<200/μl), należy rozważyć zapobieganie zapaleniu płuc
wywołanemu Pneumocystis jirovecii (ang. PJP, Pneumocystis jirovecii pneumonia). Dlatego podczas
leczenia bendamustyną należy obserwować, czy u pacjenta nie występują przedmiotowe lub
podmiotowe objawy ze strony układu oddechowego. Należy pouczyć pacjenta, o konieczności
niezwłocznego zgłaszania nowych objawów zakażenia, w tym gorączki lub objawów ze strony układu
oddechowego. Jeśli wystąpią objawy zakażeń (oportunistycznych), należy rozważyć przerwanie
podawania chlorowodorku bendamustyny.Rozpoznanie PML należy uwzględnić w diagnostyce
różnicowej u pacjentów z nowymi lub pogarszającymi się podmiotowymi lub przedmiotowymi
objawami neurologicznymi, poznawczymi lub behawioralnymi. W przypadku podejrzewania PML
należy przeprowadzić odpowiednie badania diagnostyczne i wstrzymać leczenie do momentu
upewnienia się, że PML nie występuje.
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B (WZW typu B)
Po wdrożeniu leczenia chlorowodorkiem bendamustyny u pacjentów, będących nosicielami wirusa
przewlekłego zapalenia wątroby typu B, następowała reaktywacja tego zakażenia, co w niektórych
przypadkach powodowało ostrą niewydolność wątroby lub zgon. Przed rozpoczęciem leczenia
chlorowodorkiem bendamustyny należy zbadać, czy u pacjenta nie występuje zakażenie HBV. Jeśli
przed rozpoczęciem lub w trakcie leczenia chlorowodorkiem bendamustyny wykryto u pacjenta
zakażenie HBV (w tym czynna postać choroby), należy skonsultować się z hepatologiem i specjalistą
w leczeniu zakażenia WZW typu B. Nosicieli HBV, u których konieczne jest leczenie
chlorowodorkiem bendamustyny, należy przez cały okres leczenia oraz kilka miesięcy po jego
zakończeniu uważnie obserwować w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów
czynnego zakażenia WZW typu B (patrz punkt 4.8).
Reakcje skórne
Odnotowano występowanie szeregu reakcji skórnych, takich jak: wysypka, ciężkie reakcje skórne oraz
wysypki pęcherzowe. U pacjentów przyjmujących chlorowodorek bendamustyny notowano przypadki
wystąpienia zespołu Stevensa-Johnsona (SJS, ang. Stevens-Johnson syndrome), toksycznego
martwiczego oddzielania się naskórka (TEN, ang. Toxic epidermal necrolysis) oraz osutki polekowej z
eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), niekiedy zakończone zgonem. Pacjenci powinni zostać
poinformowani przez lekarza prowadzącego o możliwych działaniach niepożądanych oraz o
konieczności natychmiastowego zgłoszenia się do lekarza w przypadku wystąpienia tych objawów.
Niektóre z tych reakcji wystąpiły u pacjentów, u których chlorowodorek bendamustyny podawano w
skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, dlatego dokładny związek nie został określony.
Jeśli reakcje skórne wystąpią, to mogą postępować, a ich ciężkość może się nasilać w trakcie dalszego
leczenia. Jeśli reakcje skórne będą się nasilać, podawanie chlorowodorku bendamustyny należy
przerwać lub zakończyć. Leczenie należy przerwać w przypadku podejrzenia, że obserwowane ciężkie
reakcje skórne mają związek z podawaniem chlorowodorku bendamustyny.
Zaburzenia pracy serca
W trakcie leczenia chlorowodorkiem bendamustyny należy dokładnie monitorować stężenie potasu we
krwi u pacjentów z zaburzeniami pracy serca oraz stosować suplementację potasu, gdy stężenie
zmniejszy się < 3,5 mEq/l. Należy wykonać kontrolne badanie EKG.
Zgłaszano śmiertelne przypadki zawału serca i niewydolności serca podczas leczenia
chlorowodorkiem bendamustyny. Pacjentów ze współistniejącą chorobą serca lub przebytymi w
przeszłości chorobami serca należy ściśle monitorować.
Nudności, wymioty
Można stosować środki przeciwwymiotne do objawowego leczenia nudności i wymiotów.
Zespół rozpadu guza
W badaniach klinicznych z zastosowaniem chlorowodorku bendamustyny obserwowano przypadki
zespołu rozpadu guza (TLS, ang. Tumour lysis syndrome). Objawy rozwijają się zwykle w ciągu 48
godzin od podania pierwszej dawki chlorowodorku bendamustyny i bez odpowiedniego postępowania
terapeutycznego ich następstwem może być ostra niewydolność nerek i zgon pacjenta. Środki
zapobiegawcze, takie jak odpowiednie nawodnienie, dokładne monitorowanie parametrów
biochemicznych krwi, szczególnie stężenia potasu oraz kwasu moczowego; przed rozpoczęciem
leczenia można także rozważyć podanie leków zmniejszających stężenie kwasu moczowego
(allopurynol i razburykaza). Odnotowano kilka przypadków zespołu Stevensa-Johnsona oraz
toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka podczas jednoczesnego stosowania bendamustyny
i allopurynolu.
Reakcje anafilaktyczne
Reakcje anafilaktyczne w trakcie wlewu chlorowodorku bendamustyny obserwowane były często
w badaniach klinicznych. Objawy są zwykle łagodne i obejmują gorączkę, dreszcze, świąd i wysypkę.
W rzadkich przypadkach wystąpiły ciężkie reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne. Po
pierwszym cyklu leczenia należy zapytać pacjenta o objawy sugerujące wystąpienie reakcji
związanych z podaniem leku. U chorych, u których obserwowano odczyny związane z wlewem
w trakcie poprzednich cykli, należy rozważyć zastosowanie leków przeciwhistaminowych,
przeciwgorączkowych oraz glikokortykosteroidów, w celu zapobieżenia wystąpienia ciężkich reakcji
podczas wykonywania wlewu w kolejnych cyklach leczenia.
U pacjentów, u których wystąpiły reakcje alergiczne 3. stopnia lub cięższe, zazwyczaj nie kontynuuje
się leczenia.
Antykoncepcja
Chlorowodorek bendamustyny jest lekiem o działaniu teratogennym i mutagennym.
Kobiety nie powinny zachodzić w ciążę w trakcie leczenia. Mężczyźni nie powinni decydować się na
poczęcie dziecka w trakcie leczenia i w ciągu 6 miesięcy po jego zakończeniu. Przed rozpoczęciem
leczenia chlorowodorkiem bendamustyny powinni też zasięgnąć porady na temat możliwości
przechowania nasienia ze względu na ryzyko wywołania przez produkt leczniczy nieodwracalnej
bezpłodności.
Wynaczynienie
Jeśli dojdzie do pozanaczyniowego podania produktu leczniczego, należy natychmiast przerwać wlew
i po krótkiej aspiracji usunąć igłę. Następnie schłodzić okolicę, w której doszło do wynaczynienia
leku. Zalecane jest także uniesienie kończyny górnej. Dodatkowe zastosowanie leczenia, np. podanie
glikokortykosteroidów, nie przynosi jednoznacznych korzyści.
Nieczerniakowy rak skóry
W badaniach klinicznych obserwowano zwiększone ryzyko nieczerniakowych raków skóry (rak
podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy) u pacjentów, u których stosowano leczenie
obejmujące bendamustynę. U każdego pacjenta, zwłaszcza z czynnikami ryzyka raka skóry, zaleca się
okresowe badanie skóry.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie przeprowadzono badań in vivo dotyczących interakcji.
Podczas stosowania chlorowodorku bendamustyny w skojarzeniu z lekami o działaniu
mielosupresyjnym może dojść do nasilenia działania tego produktu leczniczego i (lub) jednocześnie
stosowanych leków na szpik kostny. Każdy rodzaj leczenia wpływającego na pogorszenie stanu
ogólnego pacjenta lub zahamowanie czynności szpiku może nasilać toksyczność chlorowodorku
bendamustyny.
Jednoczesne stosowanie chlorowodorku bendamustyny z cyklosporyną lub takrolimusem może
spowodować nadmierne działanie immunosupresyjne obarczone ryzykiem wystąpienia zespołu
limfoproliferacyjnego.
Leki cytostatyczne mogą powodować zmniejszenie zdolności wytwarzania przeciwciał po podaniu
szczepionek zawierających żywy materiał wirusowy i zwiększenie ryzyka zakażeń prowadzących do
zgonu. Ryzyko to jest większe u pacjentów, u których czynność układu odpornościowego jest
zmniejszona w związku z chorobą podstawową.
Bendamustyna jest metabolizowana z udziałem izoenzymu 1A2 cytochromu P450 (CYP) (patrz
punkt 5.2). Istnieje zatem możliwość interakcji z inhibitorami CYP1A2, takimi jak: fluwoksamina,
cyprofloksacyna, acyklowir i cymetydyna.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji z innymi lekami przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęstsze działania niepożądane chlorowodorku bendamustyny to objawy hematologiczne
(leukopenia, małopłytkowość), toksyczność dermatologiczna (reakcje alergiczne), objawy
ogólnoustrojowe (gorączka), objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W tabeli poniżej przedstawiono dane dotyczące działań niepożądanych związanych z
chlorowodorkiem bendamustyny.
Tabela 1: Działania niepożądane związane z chlorowodorkiem bendamustyny.
Bardzo często: zakażenia NOK*, w tym zakażenia oportunistyczne (np. wirusem półpaśca, wirusem cytomegalii, wirusem zapalenia wątroby typu B)
Niezbyt często: zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jiroveci
Rzadko: posocznica
Bardzo rzadko: pierwotne atypowe zapalenie płuc
Często: zespół rozpadu guza
Niezbyt często: zespół mielodysplastyczny,
6
Niezbyt często: ostra białaczka szpikowa
Bardzo często: leukopenia NOK*, małopłytkowość , limfopenia
Często: krwotok, niedokrwistość, neutropenia
Niezbyt często: pancytopenia
Rzadko: niewydolność szpiku kostnego
Bardzo rzadko: hemoliza
Często: reakcje nadwrażliwości NOK*
Rzadko: reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna
Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny
Bardzo często: ból głowy
Często: bezsenność, zawroty głowy
Rzadko: senność, bezgłos
Bardzo rzadko: zaburzenia smaku, parestezja, obwodowa neuropatia czuciowa, zespół antycholinergiczny, zaburzenia neurologiczne, ataksja, zapalenie mózgu
Często: zaburzenia czynności serca, takie jak kołatanie serca, dławica piersiowa, zaburzenia rytmu serca
Niezbyt często: wysięk do osierdzia, zawał serca, niewydolność serca
Bardzo rzadko: tachykardia
Częstość nieznana: migotanie przedsionków
Często: niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze
Rzadko: ostra niewydolność krążenia
Bardzo rzadko: zapalenie żył
Często: zaburzenia czynności płuc
Bardzo rzadko: włóknienie płuc
Częstość nieznana: zapalenie płuc, krwotok do pęcherzyków płucnych
Bardzo często: nudności, wymioty
Często: biegunka, zaparcia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej
Bardzo rzadko: krwotoczne zapalenie przełyku, krwawienie z przewodu pokarmowego,
Częstość nieznana: niewydolność wątroby
Często: łysienie, zaburzenia skórne
Rzadko: rumień, zapalenie skóry,
Częstość nieznana: zespół Stevensa- Johnsona,
7
Często: NOK*, pokrzywka
Rzadko: świąd, wysypka plamistogrudkowa, nadmierna potliwość
Częstość nieznana: toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (ang. DRESS)
Częstość nieznana: niewydolność nerek
Często: zanik miesiączki
Bardzo rzadko: bezpłodność
Bardzo często: zapalenie błon śluzowych, osłabienie, gorączka
Często: ból, dreszcze, odwodnienie, jadłowstręt
Bardzo rzadko: niewydolność wielonarządowa
Bardzo często: zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie stężenia kreatyniny, zwiększenie stężenia mocznika
Często: zwiększenie aktywności AspAT/AlAT, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, zwiększenie stężenia bilirubiny, hipokaliemia
*NOK – nieopisane w innej kategorii
Opis wybranych działań niepożądanych
Istnieją pojedyncze doniesienia o wystąpieniu martwicy, zespołu rozpadu guza oraz anafilaksji po
przypadkowym podaniu pozanaczyniowym.
U pacjentów, u których stosuje się leki alkilujące (w tym bendamustynę) obserwuje się zwiększone
ryzyko rozwoju zespołu mielodysplastycznego i ostrej białaczki szpikowej. Do rozwoju wtórnego
nowotworu może dojść nawet kilka lat po zakończeniu chemioterapii.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
8
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Bendamustini hydrochloridum monohydricum (monohydricum) 26,1 mg/ |
Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji | 23050 | 100351080 | ChPL: 2021-09-30, Ulotka: 2021-09-30 |