Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Sacharoza; Wosk Carnauba; Powidon K-29/32; Magnezu stearynian źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- sacharoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały żółty kapsułkowy z linią podziału
Azoneurax 75 mg: Białe lub żółtawe, obustronnie wypukłe, niepowleczone tabletki w kształcie kapsułki, o długości 10,5 mm i szerokości 4,0 mm, po każdej stronie tabletki znajdują się dwie linie umożliwiające dzielenie tabletki na trzy części. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Azoneurax 150 mg: Białe lub żółtawe, obustronnie wypukłe, niepowleczone tabletki w kształcie kapsułek, o długości 14,0 mm i szerokości 6,0 mm, po każdej stronie tabletki znajdują się dwie linie umożliwiające dzielenie tabletki na trzy części. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Blistry PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Trazodon wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Pacjenci powinni zachować ostrożność i nie prowadzić samochodu ani nie obsługiwać maszyn dopóki nie upewnią się, że nie występuje u nich senność, uspokojenie, zawroty głowy, stany splątania lub nieostre widzenie.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
91 pozycji wyodrębnione przez model AI
- rzadko: zaburzenia czynności wątroby
- częstość nieznana: Nieprawidłowe wyniki badań krwi; agranulocytoza; trombocytopenia; eozynofilia; leukopenia; niedokrwistość; Reakcje alergiczne; Zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH); Hiponatremia; utrata masy ciała; jadłowstręt; zwiększone łaknienie; Myśli lub zachowania samobójcze; stan splątania; bezsenność; dezorientacja; mania; lęk; nerwowość; pobudzenie; delirium; urojenia; zachowanie agresywne; omamy; koszmary senne; zmniejszenie libido; zespół odstawienia; Zespół serotoninowy; drgawki; złośliwy zespół neuroleptyczny; zawroty głowy; zaburzenia równowagi; ból głowy; senność; niepokój; osłabienie czujności; drżenie; nieostre widzenie; zaburzenia pamięci; drgawki kloniczne; afazja ekspresywna; parestezje; dystonia; zmiana smaku
- częstość niepodana w tekście: myśli i działania samobójcze; Niemiarowości serca; torsade de pointes; palpitacje; przedwczesne skurcze komorowe; pary pobudzeń komorowych; tachykardia komorowa; bradykardia; tachykardia; nieprawidłowe EKG; wydłużenie odstępu QT; Hipotonia ortostatyczna; nadciśnienie tętnicze; omdlenia; Uczucie zapchanego nosa; duszność; Nudności; wymioty; suchość błony śluzowej jamy ustnej; zaparcie; biegunka; niestrawność; ból brzucha; zapalenie żołądka i jelit; ślinotok; porażenna niedrożność jelita; Nieprawidłowa czynność wątroby; żółtaczka; uszkodzenia komórek wątroby; wewnątrzwątrobowy zastój żółci; Wysypka skórna; świąd; nadmierna potliwość; Ból kończyn; pleców; mięśni; stawów; Zaburzenia oddawania moczu; Priaprizm; Osłabienie; obrzęki; objawy grypopodobne; zmęczenie; ból w klatce piersiowej; gorączka; Zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie należy stosować trazodonu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w tej grupie wiekowej.” · ChPL, pkt 4.2
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 100 mg jednorazowo · dorosłych
źródło: „Dawkę można stopniowo zwiększać pod kontrolą lekarza w zależności od tolerancji i skuteczności, tak jak opisano w dawkowaniu dla dorosłych, jednak zasadniczo nie należy u tych pacjentów stosować dawek pojedynczych większych niż 100 mg.” · ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli
„Dorośli 75–150 mg na dobę w dawce pojedynczej wieczorem przed snem. Dawkę można zwiększyć do 300 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych. U pacjentów hospitalizowanych dawkę można zwiększyć do 600 mg na dobę w dawkach podzielonych. Dawka 150 – 200 mg na dobę jest stosowana w leczeniu zaburzeń seksualnych.”
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie należy stosować trazodonu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w tej grupie wiekowej.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa u pacjentów w bardzo podeszłym wieku lub u pacjentów wyniszczonych wynosi 100 mg na dobę w kilku dawkach podzielonych lub w dawce pojedynczej, podanej wieczorem przed snem (patrz punkt 4.4).”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Pacjenci w podeszłym wieku i wyniszczeni
„Pacjenci w podeszłym wieku i wyniszczeni Zalecana dawka początkowa u pacjentów w bardzo podeszłym wieku lub u pacjentów wyniszczonych wynosi 100 mg na dobę w kilku dawkach podzielonych lub w dawce pojedynczej, podanej wieczorem przed snem (patrz punkt 4.4). Dawkę można stopniowo zwiększać pod kontrolą lekarza w zależności od tolerancji i skuteczności, tak jak opisano w dawkowaniu dla dorosłych, jednak zasadniczo nie należy u tych pacjentów stosować dawek pojedynczych większych niż 100 mg. Mało prawdopodobne, aby zaszła konieczność zwiększenia dawki dobowej powyżej 300 mg.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Trazodon podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu (patrz punkt 5.2), jego stosowanie może się także wiązać z działaniem hepatotoksycznym (patrz punkty 4.4 i 4.8). Z tych powodów należy zachować ostrożność, przepisując go pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza w przypadkach ciężkiej niewydolności. Należy rozważyć okresowe kontrolowanie czynności wątroby.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Zazwyczaj nie ma konieczności dostosowania dawki, jednak należy zachować ostrożność, przepisując lek pacjentom z ciężką niewydolnością nerek (patrz też punkty 4.4 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Dane z badań na ograniczonej liczbie kobiet w ciąży (mniej niż 200) nie wskazują na niepożądane oddziaływanie trazodonu na przebieg ciąży lub zdrowie płodu i noworodka. Obecnie nie są dostępne inne dane epidemiologiczne. Badania na zwierzętach nie wykazały pośredniego ani bezpośredniego szkodliwego wpływu dawek leczniczych trazodonu na ciążę, rozwój zarodka lub płodu, ani na poród lub rozwój noworodka (patrz punkt 5.3). Należy zachować ostrożność, przepisując lek kobietom w ciąży. Jeśli trazodon stosowano aż do porodu, należy obserwować noworodka pod kątem wystąpienia objawów odstawienia.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Ograniczone dane wskazują, że tradozon jest wydzielany w niewielkich ilościach do mleka kobiecego, jednak nie są znane ilości czynnego metabolitu wydzielanego do mleka. Ze względu na niedostateczne dane należy podjąć decyzję dotyczącą dalszego karmienia piersią lub dalszego przyjmowania trazodonu, uwzględniając korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia trazodonem dla matki.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
„Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub planuje mieć dziecko, przed zastosowaniem tego leku powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty. Dane uzyskane od ograniczonej liczby kobiet w ciąży narażonych na działanie trazodonu pokazują, że trazodon nie ma negatywnego wpływu na ciążę ani na zdrowie płodu lub noworodka. Nie ma obecnie wystarczających danych na temat stosowania produktu w ciąży. Jeśli trazodon stosuje się do czasu porodu, noworodka należy monitorować. Trazodon przenika do mleka matki w niewielkich ilościach.” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: Ulotka, pkt 2
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Azoneurax może być przyjmowany z posiłkiem lub bez posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
jedzenie i napoje
„Ponieważ trazodon jest jedynie bardzo słabym inhibitorem wychwytu zwrotnego noradrenaliny i nie wpływa na zmianę ciśnienia tętniczego w odpowiedzi na tyraminę, nie jest prawdopodobne zaburzenie działania hipotensyjnego wywieranego przez związki podobne do guanetydyny.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Alkohol” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Trazodon nasila działanie uspokajające alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Nie należy spożywać alkoholu podczas leczenia trazodonem.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Azoneurax
Kiedy nie przyjmować leku Azoneurax
- jeśli pacjent ma uczulenie na trazodon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
- jeśli pacjent ostatnio spożywał alkohol lub leki nasenne w nadmiarze.
- jeśli u pacjenta występuje ostry zawał serca (ostry zawał mięśnia sercowego).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Azoneurax należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat
Leku Azoneurax nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Stosowanie leków z tej
grupy u pacjentów poniżej 18 lat może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich
jak planowanie i podejmowanie prób samobójczych oraz wrogość (agresja, bunt, przejawy gniewu).
Lekarz może jednak przepisać Azoneurax pacjentom w wieku poniżej 18 lat, jeśli uważa, że
przyniesie to korzyść pacjentowi. Jeśli lekarz zalecił Azoneurax pacjentowi w wieku poniżej 18 lat i
pacjent ma wątpliwości, należy ponownie odwiedzić swojego lekarza. Jeśli u pacjentów w wieku
poniżej 18 lat leczonych lekiem Azoneurax wystąpi którykolwiek z wyżej wymienionych objawów
lub pogorszenie stanu, należy poinformować o tym lekarza. Brak danych potwierdzających
bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku Azoneurax u dzieci i młodzieży odnośnie jego
wpływu na wzrost, dojrzewanie oraz rozwój procesów poznawczych i procesów dotyczących
zachowania.
Myśli samobójcze i pogorszenie depresji lub zaburzeń lękowych
Pacjenci z depresją mogą czasami mieć myśli o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa.
Takie objawy lub zachowania mogą nasilać się na początku stosowania leków przeciwdepresyjnych,
ponieważ leki te zaczynają działać nie od razu, zazwyczaj dopiero po upływie 2 tygodni, czasem
później.
Wystąpienie myśli samobójczych, myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa jest bardziej
prawdopodobne, jeżeli:
- pacjent w przeszłości miał myśli samobójcze lub chęć samookaleczenia;
- pacjent jest młodym dorosłym, gdyż dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone
ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami
psychicznymi, którzy byli leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.
Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Pomocne może okazać się poinformowanie
krewnych lub przyjaciół o depresji lub zaburzeniach lękowych oraz poproszenie ich o przeczytanie tej
ulotki. Pacjent może zwrócić się z prośbą o pomoc do krewnych lub przyjaciół i prosić
o informowanie go, jeśli zauważą, że depresja lub lęk nasiliły się lub wystąpiły inne, niepokojące
zmiany w zachowaniu.
Pacjenci ze schizofrenią i innymi chorobami psychotycznymi
Jeśli pacjent cierpi na schizofrenię lub inną chorobę psychotyczną, objawy choroby mogą się nasilić
podczas przyjmowania tego produktu. Myśli paranoiczne (drażliwość, podejrzliwość, urojenia) mogą
być silniejsze. Jeśli podczas leczenia trazodonem faza depresyjna psychozy maniakalno-depresyjnej
zmieni się w fazę maniakalną, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Należy skonsultować się z lekarzem w przypadku następujących chorób i stanów
- Padaczka (należy zwłaszcza unikać gwałtownego zwiększania lub zmniejszania dawki).
- Choroba wątroby lub nerek (zwłaszcza jeśli jest ciężka). W razie wystąpienia żółtaczki należy
skonsultować się z lekarzem, a leczenie trazodonem należy przerwać.
- Choroby serca, takie jak dusznica bolesna, zaburzenia przewodnictwa po przebytym zawale
serca (zawał mięśnia sercowego).
- Nadczynność tarczycy.
- Zaburzenia oddawania moczu, np. związane z rozrostem gruczołu krokowego, (chociaż w tym
przypadku nie należy spodziewać się problemów) - należy powiadomić lekarza, jeśli
wystąpią.
- Ostra jaskra z zamkniętym kątem lub podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe (chociaż
w tym przypadku nie należy spodziewać się problemów) - należy powiadomić lekarza, jeśli
wystąpią.
Jeśli pacjenta dotyczy którakolwiek z wyżej wymienionych chorób i nie poinformował o tym swojego
lekarza przed przepisaniem leku, należy to zrobić.
Dzieci i młodzież
Leku Azoneurax nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.
Brak dowodów na uzależniające działanie trazodonu.
Lek Azoneurax a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, również te bez recepty.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje któryś z poniższych leków:
- Erytromycyna (antybiotyk), ketokonazol, itrakonazol (do leczenia zakażeń grzybiczych),
rytonawir, indynawir (do leczenia zakażeń wirusem HIV), nefazodon, fluoksetyna (leki
przeciwdepresyjne), karbamazepina, fenytoina (leki przeciwpadaczkowe), lewodopa (leczenie
choroby Parkinsona), digoksyna (leczenie zaburzeń serca): jeśli jednoczesne stosowanie
z trazodonem jest konieczne, lekarz rozważy dostosowanie dawki.
- Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne: w razie jednoczesnego stosowania należy
rozważyć ewentualny rozwój tak zwanego zespołu serotoninowego (jego objawami są
gorączka, drżenie mięśni, splątanie lub niepokój) oraz działania niepożądane na serce
i naczynia krwionośne.
- Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) (stosowane w leczeniu depresji). Nie zaleca się
podawania trazodonu jednocześnie z IMAO lub w ciągu dwóch tygodni po zakończeniu
leczenia tymi produktami.
- Fenotiazyny: może wystąpić znaczny spadek ciśnienia krwi podczas szybkiego wstawania.
- Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum ).
- Leki znieczulające / zwiotczające mięśnie: Trazodon może nasilać działanie wziewnych
środków znieczulających (leki znieczulające podawane drogą wziewną) oraz działanie leków
zmniejszających napięcie mięśni.
- Warfaryna (stosowana w celu zmniejszenia krzepnięcia krwi): Mogą wystąpić zmiany
w krzepnięciu krwi.
- Leki przeciwnadciśnieniowe (leki obniżające ciśnienie krwi).
- Inne leki: Jednoczesne stosowanie trazodonu i leków wydłużających odstęp QT w EKG
(zaburzenia rytmu serca) może zwiększać ryzyko rozwoju niektórych dolegliwości serca. Leki
wydłużające odstęp QT należy stosować ostrożnie z trazodonem.
Wpływ na wyniki badania moczu
W przesiewowych badaniach moczu wykonywanych określoną metodą (badania immunologiczne)
u pacjentów stosujących lek Azoneurax mogą pojawić się fałszywie dodatnie wyniki wskazujące na
obecność amfetaminy. W takim przypadku należy skonsultować się z lekarzem w celu wykonania
dodatkowego badania inną metodą (spektrometrią mas lub chromatografią cieczową – tandemową
spektrometrią mas).
Lek Azoneurax z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek może być przyjmowany nezależnie od posiłku. Należy połknąć tabletkę, popijając szklanką wody.
Trazodon nasila uspokajające działanie alkoholu. Podczas leczenia trazodonem należy unikać
spożywania alkoholu.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub planuje mieć
dziecko, przed zastosowaniem tego leku powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Dane uzyskane od ograniczonej liczby kobiet w ciąży narażonych na działanie trazodonu pokazują, że
trazodon nie ma negatywnego wpływu na ciążę ani na zdrowie płodu lub noworodka. Nie ma obecnie
wystarczających danych na temat stosowania produktu w ciąży. Jeśli trazodon stosuje się do czasu
porodu, noworodka należy monitorować. Trazodon przenika do mleka matki w niewielkich ilościach.
Podawanie leku podczas ciąży i karmienia piersią powinno być ograniczone do wybranych
przypadków i tylko po dokładnej ocenie przez lekarza stosunku ryzyka do korzyści.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeśli wystąpi senność, zawroty głowy, splątanie lub niewyraźne widzenie, nie należy prowadzić
pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Azoneurax zawiera sacharozę
Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, powinien on skontaktować się
z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Podczas leczenia tym lekiem lub wkrótce po jego stosowaniu zgłaszano przypadki myśli lub
zachowań samobójczych.
Azoneurax jest lekiem przeciwdepresyjnym o działaniu uspokajającym. W pierwszych dniach leczenia
może powodować senność, która zwykle ustępuje podczas dalszego leczenia.
Niektóre z następujących działań niepożądanych trazodonu występują również jako objawy
nieleczonej depresji. Będą to:
- Zmiany w morfologii krwi
- Reakcje alergiczne
- Zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (zaburzenie utrzymywania
właściwego poziomu wody i sodu w organizmie objawiające się przede wszystkim
nadmiernym spożyciem płynów z późniejszym „zatruciem wodą”)
- Zmniejszony poziom sodu we krwi, utrata masy ciała, anoreksja, zwiększony apetyt
- Myśli lub zachowania samobójcze, stany splątania, bezsenność, dezorientacja, mania, lęk,
nerwowość, niepokój, urojenia, agresywne reakcje, omamy, koszmary senne, obniżone libido,
objawy odstawienia leku
- Zespół serotoninowy, skurcze, złośliwy zespół neuroleptyczny (podwyższona temperatura
ciała, sztywność mięśni, zmiana świadomości), senność, zawroty głowy, ból głowy, senność,
niepokój, zmniejszenie koncentracji, drżenie, niewyraźne widzenie, zaburzenia pamięci,
mioklonie (mimowolne, krótkie, szybkie drżenie mięśni), ekspresyjna afazja (zaburzenia
mowy „szukanie słów”), parestezje (uczucie kłucia, mrowienia), dystonia (nieprawidłowe
napięcie mięśni - podwyższone, np. skurcze, lub obniżone), zmieniony smak
- Zaburzenia rytmu pracy serca, bradykardia (wolne bicie serca), tachykardia (szybkie bicie
serca)
- Niedociśnienie ortostatyczne (obniżone ciśnienie krwi podczas szybkiego wstawania),
wysokie ciśnienie krwi, omdlenie (krótka utrata przytomności spowodowana
niewystarczającym dopływem tlenu do mózgu z powodu nagłego zmniejszenia dopływu krwi
wynikającego zwykle ze zmniejszonego ciśnienia krwi)
- Zapchany nos, duszność
- Nudności, wymioty, suchość w ustach, zaparcia, biegunka, dolegliwości trawienne, ból
brzucha, zapalenie żołądka i jelit (zapalenie błon śluzowych żołądka i jelit), zwiększone
wydzielanie śliny, porażenna niedrożność jelit (zablokowane jelit z powodu „porażenia”
mięśni jelit)
- Zmiany funkcji wątroby (w tym żółtaczka i uszkodzone komórki wątroby), cholestaza
śródwątrobowa (zaburzony przepływ żółci do jelit)
- Wysypka skórna, swędzenie, nadmierne pocenie się
- Ból kończyn i pleców, ból mięśni lub stawów
- Priapizm (utrzymujący się i bolesny wzwód) - leczenie trazodonem należy natychmiast
przerwać, pacjent powinien zwrócić się o pomoc medyczną.
Pacjenci w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku częściej może wystepować spadek ciśnienia krwi podczas szybkiego
wstawania, senność i inne antycholinergiczne działanie trazodonu (np. suchość w ustach, niewyraźne
widzenie).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do: Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel. + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Stosowanie u pacjentów będących pod wpływem alkoholu lub leków nasennych.
• Ostra faza zawału mięśnia sercowego.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Nie należy stosować produktu leczniczego Azoneurax u dzieci i młodzieży poniżej 18. lat. Nie
prowadzono długoterminowych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku pod kątem
wpływu na wzrost, dojrzewanie oraz rozwój poznawczy i behawioralny.
W badaniu klinicznym z udziałem dzieci i młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi
stwierdzono częstsze występowanie zachowań samobójczych (próby samobójcze i plany samobójcze),
a także wrogości (agresja, negacja, złość), niż u otrzymujących placebo.
Samobójstwo, myśli samobójcze lub kliniczne nasilenie choroby
Depresja związana jest ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, samookaleczenia
oraz samobójstwa. Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania pełnej remisji. Ponieważ można nie
uzyskać poprawy w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia lub dłużej, pacjentów należy poddać
ścisłej obserwacji do czasu wystąpienia poprawy. Z doświadczeń klinicznych wynika, że ryzyko
samobójstwa może zwiększyć się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem
leczenia znacznego stopnia skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia
myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia.
Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad lekami przeciwdepresyjnymi,
stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała zwiększone
(w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat,
stosujących leki przeciwdepresyjne. W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie
dawki, należy ściśle obserwować pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów
(oraz ich opiekunów) należy uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego
nasilenia choroby, zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu,
a w razie ich wystąpienia, o konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.
Aby ograniczyć ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych, szczególnie na początku leczenia,
należy przepisywać pacjentowi podczas wizyty jedynie ograniczone ilości trazodonu.
Zaleca się ostrożne dawkowanie i regularną kontrolę u pacjentów z:
• padaczką, należy zwłaszcza unikać nagłego zwiększania lub zmniejszania dawki;
• zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, zwłaszcza ciężkimi;
• chorobami serca, takimi jak dusznica bolesna, zaburzenia przewodnictwa lub blok
przedsionkowo-komorowy różnego stopnia, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego;
• nadczynnością gruczołu tarczowego;
• zaburzeniami oddawania moczu, takimi jak rozrost gruczołu krokowego, mimo tego że
trazodon wywiera jedynie nieznaczne działanie cholinolityczne;
• ostrą jaskrą z wąskim kątem, zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, mimo tego że
trazodon wywiera tylko nieznaczne działanie cholinolityczne.
Leczenie trazodonem należy przerwać, jeśli u pacjenta wystąpi żółtaczka.
Stosowanie leków przeciwdepresyjnych u pacjentów ze schizofrenią lub innymi chorobami
psychotycznymi może prowadzić do nasilenia objawów psychotycznych. Mogą nasilać się myśli
paranoidalne. Podczas leczenia trazodonem pacjentów z psychozą maniakalno-depresyjną epizod
depresyjny może przejść w epizod manii. W takim przypadku trazodon należy odstawić.
Odnotowano interakcje w postaci wystąpienia zespołu serotoninowego lub złośliwego zespołu
neuroleptycznego podczas jednoczesnego stosowania innych substancji o działaniu
serotoninergicznym, w tym innych leków przeciwdepresyjnych (m.in. trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych, selektywnych i nieselektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny,
inhibitorów monoaminooksydazy) oraz leków neuroleptycznych. Donoszono też o przypadkach
złośliwego zespołu neuroleptycznego zakończonych zgonem w następstwie jednoczesnego stosowania
neuroleptyków, dla których zespół ten jest znanym możliwym działaniem niepożądanym. Dalsze
informacje – patrz punkty 4.5 i 4.8.
Ponieważ agranulocytoza może klinicznie przejawiać się objawami grypopodobnymi, bólem gardła
i gorączką, zaleca się w razie wystąpienia takich objawów wykonać badanie krwi.
U pacjentów stosujących trazodon odnotowano występowanie hipotonii, włącznie z hipotonią
ortostatyczną i omdleniami. Podczas jednoczesnego stosowania leków obniżających ciśnienie tętnicze
i trazodonu może zachodzić konieczność zmniejszenia dawki leku hipotensyjnego.
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku może częściej wystąpić hipotonia ortostatyczna, senność lub inne
skutki działania cholinolitycznego trazodonu. Podczas jednoczesnego stosowania trazodonu z innymi
lekami psychotropowymi lub obniżającymi ciśnienie tętnicze należy uważnie rozważyć możliwość
addytywnego efektu działania tych leków, a także uwzględnić obecność czynników ryzyka, takich jak
np. choroba współistniejąca, które mogą zaostrzać wymienione powyżej działania trazodonu.
W związku z tym należy informować pacjentów (oraz ich opiekunów) o możliwości wystąpienia
takich reakcji i zalecić ich śledzenie po rozpoczęciu leczenia, zarówno przed jak i po zwiększeniu
dawki.
Kończąc leczenie trazodonem, zwłaszcza stosowanym długotrwale, zaleca się stopniowe zmniejszanie
dawki aż do całkowitego odstawienia leku, aby zminimalizować wystąpienie objawów odstawienia
w postaci nudności, bólu głowy i złego samopoczucia.
Brak dowodów na uzależniające działanie trazodonu chlorowodorku.
Tak jak w przypadku innych leków przeciwdepresyjnych, bardzo rzadko odnotowano wydłużenie
odstępu QT po stosowaniu trazodonu. Zaleca się zachowanie ostrożności, gdy trazodon jest stosowany
jednocześnie z produktami leczniczymi o znanym działaniu wydłużającym odstęp QT. Należy
zachować ostrożność, stosując trazodonu pacjentów ze zdiagnozowanymi chorobami krążenia, w tym
z chorobami związanymi z wydłużeniem odstępu QT.
Silne inhibitory CYP3A4 mogą zwiększać stężenie trazodonu w surowicy. Dalsze informacje – patrz
punkt 4.5.
Tak jak w przypadku innych leków alfa-adrenolitycznych, trazodon bardzo rzadko wiązano
z występowaniem priapizmu. Priapizm można leczyć, wstrzykując do ciał jamistych penisa lek
alfa-adrenomimetyczny, np. adrenalinę lub metaraminol. Znane są jednak doniesienia o priapizmie
spowodowanym stosowaniem trazodonu, wymagającym interwencji chirurgicznej lub prowadzącym
do trwałej dysfunkcji seksualnej. W razie podejrzenia takiego działania niepożądanego należy
niezwłocznie odstawić lek.
Wpływ na wyniki badania moczu.
W immunologicznych badaniach przesiewowych wykonywanych w celu wykrycia obecności
narkotyków w moczu, reakcja metabolitu trazodonu meta-chlorofenylpiperazyny (m-CPP) o strukturze
podobnej do metylenodioksymetamfenaminy (MDMA, ekstazy), może powodować fałszywie
dodatnie wyniki dla amfetaminy. W takich przypadkach wyniku „dodatniego” nie należy uznawać za
rozstrzygający. Wynik badania przesiewowego należy potwierdzić, wykonując dodatkowe badanie
metodą spektrometrii mas lub metodą chromatografii cieczowej – tandemowej spektrometrii mas
(LC MS/MS).
Tabletki Azoneurax zawierają sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami
związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem
sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ogólne
Trazodon może nasilać działanie uspokajające leków przeciwpsychotycznych, nasennych,
uspokajających, przeciwlękowych i przeciwhistaminowych; w takich przypadkach zaleca się
zmniejszenie dawek stosowanych leków Metabolizm leków przeciwdepresyjnych zostaje
przyspieszony w wyniku oddziaływania na wątrobę doustnych środków antykoncepcyjnych,
fenytoiny, karbamazepiny i barbituranów. Cymetydyna i niektóre leki przeciwpsychotyczne hamują
metabolizm leków przeciwdepresyjnych.
Inhibitory CYP3A4
Badania in vitro dotyczące metabolizmu leków wykazały prawdopodobieństwo interakcji między
trazodonem a silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak erytromycyna, ketokonazol, itrakonazol,
rytonawir,indynawir i nefazodon. Jest prawdopodobne, że inhibitory CYP3A4 mogą znacznie
zwiększać stężenie trazodonu w osoczu. W badaniach in vivo przeprowadzonych z udziałem zdrowych
ochotników potwierdzono, że stosowanie rytonawiru w dawce 200 mg dwa razy na dobę zwiększa
ponad dwukrotnie stężenie trazodonu w osoczu, wywołując nudności, omdlenia i hipotonię.
Jeśli trazodon jest stosowany jednocześnie z silnym inhibitorem CYP3A4, należy rozważyć
zmniejszenie dawki trazodonu. Jeśli to jednak możliwe, należy unikać jednoczesnego stosowania
trazodonu z silnymi inhibitorami CYP3A4.
Karbamazepina
Jednoczesne stosowanie karbamazepiny zmniejsza stężenie trazodonu w osoczu. Stosowanie
karbamazepiny w dawce dobowej 400 mg prowadziło do zmniejszenia stężenia trazodonu i jego
czynnego metabolitu m-chlorofenylopiperazyny w osoczu, odpowiednio o 76% i 60%. Należy
prowadzić ścisłą obserwację pacjentów w celu ustalenia, czy nie jest konieczne zwiększenie dawki
trazodonu.
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
Należy unikać jednoczesnego stosowania ze względu na ryzyko interakcji. Możliwe jest wystąpienie
zespołu serotoninowego i działań niepożądanych ze strony układu krążenia.
Fluoksetyna
Rzadko informowano o zwiększeniu stężenia trazodonu w osoczu i działaniach niepożądanych
podczas jednoczesnego stosowania z fluoksetyną, inhibitorem CYP1A2 i CYP2D6. Mechanizm tej
interakcji farmakokinetycznej nie został w pełni poznany. Nie można wykluczyć interakcji
farmakodynamicznej (zespołu serotoninowego).
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)
Znane są sporadyczne doniesienia o możliwych interakcjach trazodonu z inhibitorami
monoaminooksydazy. Wprawdzie niektórzy lekarze stosują oba te leki w leczeniu skojarzonym,
jednak nie zaleca się stosowania trazodonu podczas leczenia inhibitorami monoaminooksydazy
(IMAO) ani przez dwa tygodnie po jego zakończeniu. Nie zaleca się także stosowania IMAO przez
okres tygodnia po odstawieniu trazodonu.
Pochodne fenotiazyny
Obserwowano ciężką hipotonię ortostatyczną podczas jednoczesnego stosowania z pochodnymi
fenotiazyny, np. chlorpromazyną, flufenazyną, lewomepromazyną lub perfenazyną.
Preparaty dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)
Działania niepożądane mogą wystąpić częściej, jeśli trazodon jest stosowany jednocześnie
z preparatami dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum).
Środki znieczulające i zwiotczające mięśnie szkieletowe
Trazodonu chlorowodorek może nasilać działanie środków zwiotczających mięśnie szkieletowe oraz
wziewnych środków znieczulających, należy więc zachować ostrożność przy ich jednoczesnym
stosowaniu z trazodonem.
Lewodopa
Leki przeciwdepresyjne mogą przyspieszać metabolizm lewodopy.
Warfaryna
Istnieją doniesienia o zmianach wartości czasu protrombinowego u pacjentów leczonych jednocześnie
trazodonem i warfaryną.
Digoksyna i fenytoina
Jednoczesne stosowanie trazodonu może zwiększać stężenie digoksyny lub fenytoiny w surowicy.
Należy rozważyć monitorowanie stężenia tych leków w surowicy pacjentów.
Inne leki
Jednoczesne stosowanie trazodonu z lekami o znanym działaniu wydłużającym odstęp QT może
zwiększać ryzyko niemiarowości komorowych, w tym torsade de pointes. Należy zachować
ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków z trazodonem. Ponieważ trazodon jest
jedynie bardzo słabym inhibitorem wychwytu zwrotnego noradrenaliny i nie wpływa na zmianę
ciśnienia tętniczego w odpowiedzi na tyraminę, nie jest prawdopodobne zaburzenie działania
hipotensyjnego wywieranego przez związki podobne do guanetydyny. Jednak wyniki badań
przeprowadzonych na zwierzętach laboratoryjnych sugerują, że trazodon może znacznie osłabiać
działanie klonidyny. Chociaż nie są znane doniesienia dotyczące interakcji klinicznych trazodonu
z innymi lekami hipotensyjnymi, należy wziąć pod uwagę taką możliwość.
Alkohol
Trazodon nasila działanie uspokajające alkoholu. Nie należy spożywać alkoholu podczas leczenia
trazodonem.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Informowano o przypadkach występowania myśli i działań samobójczych podczas leczenia
trazodonem lub w krótkim czasie po jego odstawieniu (patrz punkt 4.4). U pacjentów leczonych
trazodonem odnotowano występowanie poniższych działań niepożądanych, przy czym niektóre z nich
występują często u pacjentów z nieleczoną depresją.
Klasyfikacja układów
i narządów MedDRA
Częstość występowania nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych)
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Nieprawidłowe wyniki badań krwi (w tym agranulocytoza, trombocytopenia,
eozynofilia, leukopenia i niedokrwistość
Zaburzenia układu
immunologicznego
Reakcje alergiczne
Zaburzenia
endokrynologiczne
Zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)
Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Hiponatremia1, utrata masy ciała, jadłowstręt, zwiększone łaknienie
Zaburzenia psychiczne Myśli lub zachowania samobójcze2, stan splątania, bezsenność, dezorientacja,
mania, lęk, nerwowość, pobudzenie (bardzo sporadycznie przechodzące
w delirium), urojenia, zachowanie agresywne, omamy, koszmary senne,
zmniejszenie libido, zespół odstawienia
Zaburzenia układu
nerwowego
Zespół serotoninowy, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, zawroty głowy,
zaburzenia równowagi, ból głowy, senność3, niepokój (głównie ruchowy),
osłabienie czujności, drżenie, nieostre widzenie, zaburzenia pamięci, drgawki
kloniczne, afazja ekspresywna, parestezje, dystonia, zmiana smaku
Zaburzenia serca Niemiarowości serca4 (w tym torsade de pointes, palpitacje, przedwczesne skurcze
komorowe, pary pobudzeń komorowych, tachykardia komorowa), bradykardia,
tachykardia, nieprawidłowe EKG (wydłużenie odstępu QT)2
Zaburzenia naczyniowe Hipotonia ortostatyczna, nadciśnienie tętnicze, omdlenia
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
Uczucie zapchanego nosa, duszność
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności, wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcie, biegunka,
niestrawność, ból brzucha, zapalenie żołądka i jelit, ślinotok, porażenna
niedrożność jelita
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Nieprawidłowa czynność wątroby (w tym żółtaczka i uszkodzenia komórek
wątroby)5, wewnątrzwątrobowy zastój żółci
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Wysypka skórna, świąd, nadmierna potliwość
Zaburzenia
mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej
Ból kończyn, pleców, mięśni, stawów
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Zaburzenia oddawania moczu
Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi
Priaprizm6
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Osłabienie, obrzęki, objawy grypopodobne, zmęczenie, ból w klatce piersiowej,
gorączka
Badania diagnostyczne Zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych
1 U pacjentów z takimi objawami należy regularnie kontrolować poziom płynów i elektrolitów.
2 Patrz także punkt 4.4.
3 Trazodon jest lekiem przeciwdepresyjnym o działaniu uspokajającym, a senność - pojawiająca się
w pierwszych dniach leczenia - zwykle ustępuje podczas dalszego stosowania.
4 Badania na zwierzętach wykazały słabsze działanie kardiotoksyczne trazodonu niż
trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, a badania kliniczne sugerują, że mniejsze jest
prawdopodobieństwo wywołania przez niego niemiarowości serca u ludzi. Badania kliniczne
z udziałem pacjentów z istniejącymi wcześniej chorobami serca wskazują, że trazodon może wywołać
niemiarowości serca u niektórych pacjentów z tej populacji.
5 Rzadko donoszono o zaburzeniach czynności wątroby, niekiedy ciężkich. W przypadku ich
wystąpienia należy niezwłocznie odstawić trazodon.
6 Patrz też punkt 4.4
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.