Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Dimenhydrinatum 50 mg (tabletki)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 25 °C
- chronić przed światłem
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 4 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Celuloza mikrokrystaliczna; Talk; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian źródło: ChPL, pkt 6.1
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły nadruk: A
Białe, okrągłe tabletki z wytłoczonym oznakowaniem „A” po jednej stronie. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument nie rozstrzyga (brak danych lub badań) źródło: „Dimenhydramina ogranicza sprawność psychofizyczną, dlatego nie należy jej stosować u osób prowadzących pojazdy mechaniczne i obsługujących urządzenia mechaniczne w ruchu.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
29 pozycji, według częstości
- bardzo często: Senność; zaburzenia koncentracji; zawroty głowy
- często: Zaburzenia widzenia; zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego; Nudności; wymioty; biegunka; zaparcia; bóle brzucha; suchość błony śluzowej jamy ustnej; Trudności w oddawaniu moczu; Osłabienie mięśni; Uczucie zmęczenia; Pobudzenie; zaburzenia snu; niepokój; drżenie*
- rzadko: Tachykardia; niedociśnienie; Niedokrwistość hemolityczna; Bóle głowy; bezsenność; Skórne reakcje alergiczne; nadwrażliwość skóry na światło słoneczne; Zaburzenia czynności wątroby; żółtaczka cholestatyczna
- bardzo rzadko: Złuszczające zapalenie skóry; Zmniejszenie łaknienia
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 6 lat
źródło: „Ze względu na wielkość dawki (moc), produkt leczniczy Aviomarin, 50 mg, tabletki nie jest przeznaczony dla dzieci w wieku poniżej 6 lat.” · ChPL, pkt 4.2
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
1 tabletka 50 mg = 12,5% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych i młodzieży wg ChPL (400 mg na dobę; ChPL, pkt 4.2). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.
- 400 mg na dobę · młodzież, dorośli
„Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekroczyć 400 mg.”
- 5 mg/kg mc. na dobę · dzieci
„Maksymalna dawka dobowa u dzieci nie powinna przekroczyć 5 mg/kg masy ciała, przy czym nie więcej niż 150 mg na dobę.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli i młodzież powyżej 14 lat: „Dorośli i młodzież powyżej 14 lat: Zalecana dawka to 50 mg do 100 mg. W razie konieczności można ją powtarzać co 4 do 6 godzin.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dzieci w wieku od 6 do 14 lat: „Dzieci w wieku od 6 do 14 lat: Zalecana dawka to 50 mg. W razie konieczności można ją powtarzać co 6 do 8 godzin.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie: „Pierwsze objawy przedawkowania występują po około 30 minut do 2 godzin od przyjęcia dawki toksycznej (25 mg/kg mc.) i polegają głównie na: bólach i zawrotach głowy, narastającym uczuciu zmęczenia i senności.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża
„Ciąża Dimenhydramina podawana w ostatnich tygodniach ciąży oraz podczas porodu, może wywołać hiperstymulację macicy i bradykardię u płodu, niekiedy zagrażającą życiu, dlatego nie należy jej stosować w trzecim trymestrze ciąży. Stosowanie dimenhydraminy w pierwszymi drugim trymestrze ciąży jest dozwolone jedynie, gdy korzyści z leczenia przewyższają ryzyko.”
- Laktacja: „Laktacja Dimenhydramina przenika do mleka kobiecego. U kobiet karmiących lek należy stosować ostrożnie, tylko po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści dla matki do ryzyka dla karmionego dziecka.”
źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- alkohol: „Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania produktu leczniczego Aviomarin, gdyż może on zmienić i nasilić działanie dimenhydraminy.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU AVIOMARIN
Kiedy nie stosować leku Aviomarin
- jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną, leki przeciwhistaminowe lub którykolwiek
z pozostałych składników leku (wymienionych w punkcie 6).,
- jeśli u pacjenta występują:
- ostry napad astmy
- jaskra z wąskim kątem przesączania,
- guz chromochłonny,
- porfiria,
- przerost gruczołu krokowego oraz zaleganie moczu w pęcherzu,
- padaczka.
Ze względu na wielkość dawki (moc), lek Aviomarin, 50 mg, tabletki nie jest przeznaczony dla dzieci
w wieku poniżej 6 lat.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Aviomarin u pacjentów:
- z zaburzeniami czynności wątroby,
- z nadczynnością tarczycy,
- z bradykardią (spowolnienie akcji serca), nadciśnieniem,
- z hipokaliemią, niedoborem magnezu we krwi,
- z przewlekłymi trudnościami w oddychaniu, astmą,
- ze zwężeniem odźwiernika,
- z wrodzonym zespołem wydłużonego odcinka QT lub innymi zaburzeniami czynności serca, np.:
chorobą wieńcową, chorobami układu krążenia, arytmią.
Szczególna ostrożność zalecana jest również w przypadku równoczesnego przyjmowania niektórych
leków przeciwarytmicznych, powodujących wydłużenie odcinka QT w EKG, lub prowadzących do
zmniejszenia zawartości potasu lub magnezu w surowicy.
Lek Aviomarin a inne leki:
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a
także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Leku Aviomarin nie należy stosować jednocześnie z lekami przeciwarytmicznymi, hamującymi
czynność ośrodkowego układu nerwowego, ani z alkoholem.
Leku nie należy stosować jednocześnie z atropiną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi,
aminami katecholowymi, środkami wpływającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, takimi
jak leki nasenne lub uspokajające, gdyż lek Aviomarin nasila ich działanie. Lek Aviomarin
zastosowany z solami bizmutu oraz lekami przeciwbólowymi, psychotropowymi i skopolaminą może
powodować przemijające osłabienie wzroku (upośledzenie widzenia w ciemności i widzenia
kolorów).
Aviomarin osłabia działanie kortykosteroidów i doustnych leków przeciwzakrzepowych.
Należy unikać łączenia leku Aviomarin z lekami ototoksycznymi (uszkadzającymi słuch), takimi jak
antybiotyki aminoglikozydowe.
Inhibitory monoaminooksydazy (MAO, leki przeciwdepresyjne) mogą nasilać działanie
przeciwhistaminowe i uspokajające dimenhydraminy.
Zaleca się szczególną ostrożność podczas stosowania dimenhydraminy z lekami powodującymi
wydłużenie odstępu QT w EKG (niektóre leki przeciwarytmiczne, niektóre antybiotyki,
np.: erytromycyna, leki przeciwmalaryczne, leki przeciwhistaminowe, neuroleptyki) oraz z lekami
powodującymi zmniejszenie poziomu potasu w surowicy (np. niektóre leki moczopędne).
Przyjmowanie leku Aviomarin należy przerwać przynajmniej trzy dni przed planowanymi testami
alergicznymi ze względu na możliwość otrzymania wyników fałszywie ujemnych.
Stosowanie leku Aviomarin z jedzeniem i piciem:
Aviomarin można zażywać niezależnie od przyjmowanych posiłków. Tabletkę należy popić
odpowiednią ilością wody.
Ciąża i karmienie piersią
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza.
Nie należy stosować leku Aviomarin w trzecim trymestrze ciąży. W pierwszymi drugim trymestrze
ciąży, a także w trakcie karmienia piersią lek można stosować tylko, gdy w opinii lekarza korzyści z
leczenia przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Aviomarin ogranicza sprawność psychofizyczną, dlatego nie należy go stosować u osób
prowadzących pojazdy mechaniczne i obsługujących urządzenia mechaniczne w ruchu.
Ulotka, pkt 4: MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE
Jak każdy lek, lek Aviomarin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.
Bardzo częste (występujące u 1 lub więcej na 10 pacjentów) działania niepożądane to: senność,
zaburzenia koncentracji, zawroty głowy.
Częste (występujące u 1 lub więcej na 100 pacjentów) działania niepożądane to: pobudzenie,
zaburzenia snu, niepokój, drżenie, zaburzenia widzenia, zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego,
nudności, wymioty, biegunka (w przypadku uczulenia na dimenhydraminę), zaparcia, bóle brzucha,
suchość błony śluzowej jamy ustnej, uczucie osłabienia i zmęczenia, trudności w oddawaniu moczu,
osłabienie mięśni.
Rzadkie (występujące u 1 lub więcej na 10 000 pacjentów) działania niepożądane to: przyspieszenie
akcji serca, spadek ciśnienia tętniczego krwi, niedokrwistość hemolityczna, bóle głowy, bezsenność,
skórne reakcje alergiczne, nadwrażliwość skóry na światło słoneczne, zaburzenia czynności wątroby,
żółtaczka cholestatyczna.
Bardzo rzadkie (występujące u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów) działania niepożądane to:
złuszczające zapalenie skóry oraz zmniejszenie łaknienia.
Długotrwałe stosowanie dimenhydraminy może prowadzić do zależności lekowej.
Podczas stosowania dimenhydraminy u dzieci mogą wystąpić reakcje paradoksalne (np. niepokój,
rozdrażnienie, drżenie).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 2-222 Warszawa
Tel: + 48 22 49 21 301
Fax: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zglaszać rownież podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na
temat bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
nadwrażliwość na dimenhydraminę, inne leki przeciwhistaminowe lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą,
• ostry napad astmy
• jaskra z wąskim kątem przesączania,
2
• guz chromochłonny,
• porfiria,
• przerost gruczołu krokowego oraz zaleganie moczu w pęcherzu,
• padaczka.
Ze względu na wielkość dawki (moc), lek Aviomarin, 50 mg, tabletki nie jest przeznaczony dla dzieci
w wieku poniżej 6 lat.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Należy zachować ostrożność podczas stosowania u pacjentów:
• z zaburzeniami czynności wątroby,
• z nadczynnością tarczycy,
• z bradykardią, nadciśnieniem,
• z hipokaliemią, niedoborem magnezu we krwi,
• z przewlekłymi trudnościami w oddychaniu, astmą,
• ze zwężeniem odźwiernika,
• z wrodzonym zespołem wydłużonego odcinka QT lub innymi, istotnymi klinicznie
zaburzeniami czynności serca (choroba wieńcowa, choroba układu krążenia, arytmia),
• stosujących jednocześnie leki powodujące wydłużenie odcinka QT w EKG lub leki prowadzące
do hipokaliemii (patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji
Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania produktu leczniczego Aviomarin, gdyż może
on zmienić i nasilić działanie dimenhydraminy.
Dimenhydramina może nasilić działanie przeciwcholinergiczne innych leków
przeciwcholinergicznych (np.: atropiny, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych) oraz
działanie hamujące na OUN barbituranów, środków nasennych, uspokajających i kojących.
Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO zwiększa działanie przeciwcholinergiczne
dimenhydraminy.
W skojarzeniu z diazepamem działa synergistycznie, z amfetaminą i jej pochodnymi -
antagonistycznie. Dimenhydramina osłabia działanie kortykosteroidów oraz doustnych leków
przeciwzakrzepowych.
Dimenhydramina stosowana jednocześnie z solami bizmutu oraz lekami przeciwbólowymi,
psychotropowymi i skopolaminą może powodować osłabienie wzroku.
Zaleca się szczególną ostrożność podczas stosowania dimenhydraminy z lekami powodującymi
wydłużenie odcinka QT w EKG (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA lub III, niektóre antybiotyki,
np.: erytromycyna, leki przeciwmalaryczne, leki przeciwhistaminowe, neuroleptyki) oraz z lekami
powodującymi hipokaliemię (np. niektóre leki moczopędne).
Dimenhydramina może maskować działanie ototoksycze podczas leczenia antybiotykami
aminoglikozydowymi.
Stosowanie dimenhydraminy należy przerwać przynajmniej trzy dni przed planowanymi testami
alergicznymi, ze względu na możliwość otrzymania wyników fałszywie ujemnych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z następującą konwencją: bardzo często
(≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko
(≥ 1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); nie znana (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
Rzadko: Tachykardia, niedociśnienie
Rzadko: Niedokrwistość hemolityczna
Bardzo często: Senność, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy
Rzadko: Bóle głowy, bezsenność
Często: Zaburzenia widzenia, zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego
Często: Nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, bóle brzucha, suchość błony śluzowej jamy ustnej
Często: Trudności w oddawaniu moczu
Rzadko: Skórne reakcje alergiczne, nadwrażliwość skóry na światło słoneczne
Bardzo rzadko: Złuszczające zapalenie skóry
3
Często: Osłabienie mięśni
Bardzo rzadko: Zmniejszenie łaknienia
Często: Uczucie zmęczenia
Rzadko: Zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka cholestatyczna
Często: Pobudzenie, zaburzenia snu, niepokój, drżenie*
* Szczególnie u dzieci, podczas stosowania dimenhydraminy, mogą wystąpić reakcje paradoksalne
(np. pobudzenie, zaburzenia snu, niepokój, drżenie).
Długotrwałe stosowanie dimenhydraminy może prowadzić do zależności lekowej.
Fax: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl