Autokila

Kiedy nie stosować leku Autokila • Jeśli pacjent ma uczulenie na: - hydroksychlorochinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) - inne podobne leki, takie jak chinolony i chinina Do objawów reakcji alergicznej należą: wysypka, problemy z połykaniem lub oddychaniem, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka. • Jeśli u pacjenta występują niektóre zaburzenia oka (makulopatia, zmiana koloru oczu lub inne problemy z oczami). • Lek Autokila nie powinien być stosowany u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub o masie ciała poniżej 35 kg. Nie wolno przyjmować tego leku, jeśli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta. W razie wątpliwości, należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed przyjęciem leku Autokila. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Autokila należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli: NR_zmnazwy_05.11.2024 • u pacjenta występują choroby wątroby lub nerek, • u pacjenta występują ciężkie choroby żołądka lub jelit, • u pacjenta występują choroby krwi. U pacjenta może być wykonane badanie krwi w celu sprawdzenia tego stanu, • pacjent ma choroby serca (objawy obejmują duszność i ból w klatce piersiowej), które mogą wymagać obserwacji, • u pacjenta występują zaburzenia układu nerwowego lub mózgu, • u pacjenta występuje łuszczyca (czerwone łuszczące się plamy na skórze, zwykle obejmujące kolana, łokcie i skórę głowy), • u pacjenta wystąpiła wcześniej niepożądana reakcja na chininę, • u pacjenta występuje choroba genetyczna, znana jako niedobór dehydrogenazy glukozo-6- fosforanowej, • u pacjenta występuje rzadka choroba, znana jako porfiria, która wpływa na metabolizm, • u pacjenta występuje nieaktywne przewlekłe zapalenie wątroby typu B, • hydroksychlorochina może powodować zmniejszenie stężenia glukozy we krwi. Pacjent powinien poprosić lekarza o wyjaśnienie przedmiotowych i podmiotowych objawów niskiego stężenia glukozy we krwi. Może być konieczne wykonanie badania stężenia glukozy we krwi, • hydroksychlorochina może powodować zaburzenia rytmu serca u niektórych pacjentów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Autokila, jeśli pacjent ma wrodzone wydłużenie odstępu QT lub u członka jego rodziny występuje wydłużenie odstępu QT, jeśli u pacjenta pojawiło się wydłużenie odstępu QT (widoczne w elektrokardiogramie [badanie EKG]), jeśli u pacjenta występują zaburzenia pracy serca lub wcześniej wystąpił atak serca (zawał mięśnia sercowego), jeśli u pacjenta występują zaburzenia równowagi elektrolitowej (szczególnie niskie stężenie potasu lub magnezu), jeśli pacjent przyjmuje leki wpływające na rytm serca (patrz punkt ,,Lek Autokila a inne leki”). Jeśli w trakcie leczenia wystąpi kołatanie serca lub nieregularne bicie serca, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ryzyko problemów z sercem może być większe wraz ze zwiększeniem dawki. Dlatego należy przestrzegać przyjmowania zalecanej dawki. • w związku ze stosowaniem hydroksychlorochiny notowano występowanie poważnych wysypek skórnych (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”). Często wysypka może obejmować owrzodzenie jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i zapalenie spojówek (zaczerwienienie i obrzęk oczu). Występowanie takich poważnych wysypek skórnych często poprzedzają objawy grypopodobne, takie jak gorączka, ból głowy i ból ciała. Wysypka może przekształcić się w rozległe pęcherze i łuszczenie się skóry. Jeśli takie objawy skórne wystąpią, należy przerwać przyjmowanie hydroksychlorochiny i natychmiast skontaktować się z lekarzem. • u niektórych osób leczonych lekiem Autokila mogą wystąpić dolegliwości związane ze zdrowiem psychicznym, takie jak irracjonalne myśli, lęk, halucynacje, uczucie dezorientacji lub przygnębienia (depresji), w tym myśli autodestrukcyjne lub samobójcze, nawet w przypadku osób, u których takie zaburzenia nie występowały wcześniej. Jeżeli pacjent lub osoba z jego otoczenia zauważy wystąpienie takich działań niepożądanych (patrz punkt 4), należy niezwłocznie zgłosić się po pomoc medyczną. • podczas stosowania hydroksychlorochiny mogą wystąpić zaburzenia pozapiramidowe. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy jak mimowolne ruchy powodujące wyginanie i skręcanie różnych części ciała, należy skontaktować się z lekarzem. Przed rozpoczęciem leczenia: • Przed rozpoczęciem stosowania tego leku należy zbadać oczy, • To badanie powinno być powtarzane co najmniej co 12 miesięcy podczas stosowania leku Autokila, • Jeśli pacjent ukończył 65 lat, musi przyjmować dużą dawkę (2 tabletki na dobę) lub ma problemy z nerkami, wówczas badanie to należy przeprowadzać częściej, • W przypadku wątpliwości, czy którakolwiek z wymienionych sytuacji dotyczy pacjenta, należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Autokila NR_zmnazwy_05.11.2024 Dzieci Autokila nie powinien być stosowany u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub o masie ciała poniżej 35 kg. Małe dzieci są szczególnie wrażliwe na toksyczne działania chinolonów, dlatego należy przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci. Autokila a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, również tych, które wydawane są bez recepty. Zwłaszcza o lekach wymienionych poniżej: • Pacjent powinien poinformować lekarza, jeśli przyjmuje leki o stwierdzonym wpływie na rytm serca. Obejmuje to leki stosowane w leczeniu: - zaburzeń rytmu serca (leki o działaniu przeciwarytmicznym), - depresji (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), - zaburzeń psychicznych (leki przeciwpsychotyczne), - zakażeń bakteryjnych (np. moksyfloksacyna, azytromycyna), - wirusa HIV (np. sakwinawir), - infekcji grzybiczych (np. flukonazol), - infekcji pasożytniczych (np. pentamidyna), - leki przeciwmalaryczne (np. halofantryna). • Insulina lub inne leki przeciwcukrzycowe • Leki na malarię, takie jak meflochina (ponieważ może zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek) • Leki przeciwpadaczkowe, a w szczególności fenobarbital, fenytoina, karbamazepina • Leki wpływające na skórę, krew lub oczy • Tamoksyfen, stosowany w leczeniu raka piersi • Agalzydaza, stosowana w rzadkim stanie zwanym choroba Fabry’ego • Leki stosowane w zakażeniach bakteryjnych (takie jak ryfampicyna, klarytromycyna i aminoglikozydy, np. gentamycyna, neomycyna lub tobramycyna) • Neostygmina i pirydostygmina, które są stosowane w leczeniu choroby o nazwie myasthenia gravis (męczliwość mięśni) • Szczepionka przeciw wściekliźnie • Leki, które mogą mieć wpływ na nerki lub wątrobę • Leki zobojętniające sok żołądkowy (na zgagę) i kaolin: lek Autokila należy stosować w odstępie co najmniej 2-godzinnym od tych leków • Cymetydyna, stosowana w chorobie wrzodowej żołądka • Leki stosowane w zakażeniach grzybiczych (takie jak itrakonazol) • Leki stosowane w zaburzeniach lipidowych (takie jak gemfibrozyl, statyny) • Leki stosowane w leczeniu HIV (takie jak rytonawir) • Leki stosowane w przeszczepianiu narządów i zaburzeniach układu odpornościowego (takie jak cyklosporyna) • Leki przeciwzakrzepowe (takie jak dabigatran, klopidogrel) • Leki stosowane w chorobach serca (takie jak digoksyna, flekainid, propafenon, chinidyna i metoprolol) • Prazykwantel (lek przeciwpasożytniczy) • Leki na depresję (fluoksetyna, paroksetyna) • Ziele dziurawca (ziołowy lek łagodzący objawy depresji). Autokila z jedzeniem i piciem Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lekarz omówi z pacjentką czy lek Autokila jest dla niej odpowiedni. NR_zmnazwy_05.11.2024 Stosowanie leku Autokila podczas ciąży może wiązać się z niewielkim zwiększeniem ryzyka poważnych wad rozwojowych. Nie należy stosować tego leku podczas ciąży chyba, że lekarz uzna, że korzyści z leczenia dla matki przewyższają ryzyko dla dziecka. Podczas karmienia piersią nie należy stosować leku Autokila chyba, że lekarz uzna, że korzyści przewyższają ryzyko. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Podczas przyjmowania tego leku mogą wystąpić zaburzenia widzenia. Jeśli tak się stanie, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych urządzeń lub maszyn i należy natychmiast powiadomić lekarza. Lek Autokila zawiera laktozę Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy przerwać stosowanie leku Autokila i natychmiast udać się do lekarza lub do szpitala, jeśli: • U pacjenta pojawiła się reakcja alergiczna. Objawami mogą być: czerwona wysypka lub wysypka z guzkami, problemy z połykaniem lub oddychaniem, obrzęk powiek, warg, twarzy, gardła lub języka (częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Należy przerwać stosowanie leku Autokila i natychmiast udać się do lekarza lub do szpitala, jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z wymienionych poniżej poważnych działań niepożądanych – pacjent może potrzebować pilnej pomocy medycznej: Niezbyt często (nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów) • Zaburzenia oka takie jak zmiana koloru oka i zaburzenia widzenia, takie jak niewyraźne widzenie, nadwrażliwość na światło lub sposób, w jaki widziane są barwy. • Jakiekolwiek osłabienie mięśni, bóle, sztywność lub skurcze lub zmiany w odczuwaniu, takie jak mrowienie. Jeśli pacjent przyjmuje ten lek przez dłuższy czas, lekarz będzie sprawdzał mięśnie i ścięgna, aby upewnić się, że działają prawidłowo. Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) • Myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). • Ciężkie reakcje skórne (patrz punkt 2. „Ostrzeżenia i środki ostrożności”), takie jak: - wysypka z objawami grypopodobnymi i gorączką oraz powiększone węzły chłonne. Może to być schorzenie zwane polekową reakcją z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). - pęcherze, rozległe łuszczenie się skóry, punkty wypełnione ropą, występujące wraz z gorączką. Może to być schorzenie zwane ostrą uogólnioną osutką krostkową (AGEP). - pęcherze lub łuszczenie się skóry wokół warg, oczu, ust, nosa i narządów płciowych, objawy grypopodobne i gorączka. Może to być schorzenie zwane zespołem Stevensa- Johnsona (SJS). - liczne zmiany skórne, swędzenie skóry, bóle stawów, gorączka i ogólne złe samopoczucie. Może to być choroba o nazwie toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). - reakcje skórne, w tym (barwy śliwkowej, wypukłe, bolesne rany, szczególnie na ramionach, dłoniach, palcach, twarzy i szyi), z jednocześnie mogącą występować gorączką. Może to być schorzenie zwane zespołem Sweeta. • Większa niż zwykle podatność na zakażenia. Może to być spowodowane depresją szpiku kostnego lub zaburzeniem krwi zwanym agranulocytozą. NR_zmnazwy_05.11.2024 • Większa niż zwykle podatność na powstawanie siniaków. Może to być spowodowane zaburzeniem krwi zwanym trombocytopenią. • Uczucie zmęczenia, omdlenia lub zawroty głowy, bladość skóry. Mogą to być objawy niedokrwistości. • Uczucie osłabienia, duszności, większa niż zwykle podatność na powstawanie siniaków i zakażenia. Mogą to być objawy niedokrwistości aplastycznej. • Problemy z wątrobą, które mogą objawiać się ogólnym złym samopoczuciem, z żółtaczką lub bez (zażółcenie skóry i oczu), ciemnym zabarwieniem moczu, nudnościami, wymiotami i (lub) bólem brzucha. Obserwowano rzadkie przypadki niewydolności wątroby (również przypadki śmiertelne). • Nieprawidłowy rytm serca, nieregularny rytm sera stanowiący zagrożenie życia (obserwowany w EKG; patrz punkt 2 ,,Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie, jeśli którekolwiek z poniższych działań niepożądanych nasilają się lub utrzymują dłużej niż kilka dni: Bardzo częste działania niepożądane (częściej niż u 1 na 10 pacjentów) • Bóle brzucha, nudności. Częste działania niepożądane (nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów) • Wysypki skórne, swędzenie skóry. • Biegunka, wymioty, utrata apetytu (jadłowstręt). • Zmiany nastroju. • Ból głowy. Niezbyt często (nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów) • Zmiany koloru skóry lub wnętrza nosa lub ust. • Nadmierne wypadanie włosów lub utrata koloru włosów. • Nerwowość lub niepokój. • Dzwonienie w uszach (szumy uszne), zawroty głowy, zaburzenia równowagi. Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) • Łuszczyca (czerwone łuszczące się plamy na skórze, zwykle obejmujące kolana, łokcie i skórę głowy). • Uczucie przygnębienia, dezorientacja, pobudzenie, trudności w zasypianiu, urojenia, omamy, , uczucie euforii lub nadmiernego pobudzenia (patrz punkt 2. ,,Ostrzeżenia i środki ostrożności”) (częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). • Utrata słuchu. • Drgawki. • Trudności w oddychaniu, kaszel, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, obrzęk, przyspieszenie akcji serca, oddawanie małej ilości moczu – mogą to być objawy osłabienia mięśnia sercowego (kardiomiopatia). • Większa niż zwykle podatność na zakażenia (może to być spowodowane depresją szpiku kostnego). • Objawy choroby zwanej ,,porfirią”, które mogą obejmować ból brzucha, wymioty, drgawki, pęcherze, swędzenie. • Obniżenie stężenia cukru we krwi (hipoglikemia), które może objawiać się nerwowością, drżeniem lub poceniem się. • Drżenie, skurcze mięśni lub nieregularne, gwałtowne ruchy. Badania krwi U pacjentów leczonych długotrwale lekiem Autokila zaleca się okresowe wykonywanie morfologii krwi, a w przypadku wystąpienia nieprawidłowości należy przerwać stosowanie leku Autokila. Badanie krwi może wykazać nieprawidłowości w pracy wątroby (niezbyt często: nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów). Zgłaszanie działań niepożądanych NR_zmnazwy_05.11.2024 Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Nadwrażliwość na substancję czynną, pochodne 4-aminochinoliny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. • Wcześniej istniejąca makulopatia oka. • Wiek poniżej 6 lat (tabletki 200 mg nie są dostosowane do podawania u pacjentów o masie ciała <35 kg) lub przy należnej masie ciała <31 kg (patrz punkt 4.2).

Retinopatia • Wszyscy pacjenci powinni przejść badanie okulistyczne przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Autokila. Następnie badania okulistyczne należy powtarzać przynajmniej co 12 miesięcy. • Toksyczny wpływ na siatkówkę jest w dużej mierze zależny od dawki. Ryzyko uszkodzenia siatkówki jest niewielkie przy dobowych dawkach do 6,5 mg/kg masy ciała. Przekroczenie zalecanej dawki gwałtownie zwiększa ryzyko toksycznego wpływu na siatkówkę. Badanie powinno obejmować sprawdzenie ostrości wzroku i widzenia barwnego, staranną oftalmoskopię, fundoskopię i badanie centralnego pola widzenia z czerwoną diodą. Badanie to powinno odbywać się częściej i być dostosowane do pacjenta w następujących sytuacjach: - dawka dobowa przekracza 6,5 mg/kg beztłuszczowej masy ciała. Stosowanie całkowitej masy ciała jako wskazówki dotyczącej dawkowania może spowodować przedawkowanie u osób otyłych - niewydolność nerek - zmniejszenie ostrości wzroku - wiek powyżej 65 lat - dawka skumulowana powyżej 200 g. Należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego Autokila u każdego pacjenta, u którego wystąpią zaburzenia pigmentacyjne, ubytki pola widzenia lub inne nieprawidłowości, których nie można wyjaśnić trudnościami z akomodacją (patrz również punkt 4.8). Pacjenci powinni być nadal obserwowani, ponieważ zmiany w obrębie siatkówki i zaburzenia widzenia mogą postępować nawet po zakończeniu leczenia (patrz również punkt 4.8). Nie zaleca się jednoczesnego stosowania hydroksychlorochiny z lekami o działaniu toksycznym na siatkówkę, takimi jak tamoksyfen. Hipoglikemia Wykazano, że hydroksychlorochina może powodować ciężką hipoglikemię, w tym utratę przytomności, co może zagrażać życiu pacjentów stosujących lub niestosujących leki przeciwcukrzycowe (patrz punkty 4.5 i 4.8). Należy ostrzec pacjentów leczonych hydroksychlorochiną o ryzyku wystąpienia hipoglikemii i związanych z nią objawów klinicznych. Konieczne są kontrole stężenia glukozy we krwi i w razie potrzeby skorygowanie leczenia, jeśli wystąpią objawy kliniczne wskazujące na hipoglikemię. PL_zmnazwy_05.11.2024 Wydłużenie odstępu QTc Hydroksychlorochina może wydłużać odstęp QTc u niektórych pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. Hydroksychlorochinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem odstępu QT i (lub) ze stwierdzonymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, takimi jak: • choroba serca, np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, • zaburzenia proarytmiczne, np. bradykardia (częstość rytmu serca <50 uderzeń/min), • epizody arytmii komorowej w wywiadzie, • niewyrównana hipokaliemia i/lub hipomagnezemia, • równoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (patrz punkt 4.5), ponieważ może to prowadzić do zwiększonego ryzyka występowania komorowych zaburzeń rytmu serca. Wielkość wydłużenia odstępu QT może wzrosnąć wraz ze wzrostem stężenia substancji czynnej, dlatego nie należy przekraczać zalecanej dawki produktu leczniczego (patrz również punkty 4.5 i 4.8). Jeśli podczas leczenia hydroksychlorochiną wystąpią objawy zaburzeń rytmu serca, należy przerwać leczenie i wykonać badanie EKG. Przewlekła kardiotoksyczność U pacjentów leczonych produktem leczniczym Autokila zgłaszano przypadki kardiomiopatii prowadzącej do niewydolności serca, niekiedy zakończonej zgonem (patrz punkty 4.8 i 4.9). Zaleca się obserwację kliniczną pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych kardiomiopatii. Jeśli podczas leczenia hydroksychlorochiną wystąpią objawy kardiomiopatii, leczenie należy przerwać. W razie stwierdzenia zaburzeń przewodzenia (blok odnogi pęczka Hisa/blok przedsionkowo- komorowy serca) oraz przerostu obu komór serca, należy wziąć pod uwagę występowanie przewlekłej toksyczności (patrz punkt 4.8). Ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR) W trakcie leczenia hydroksychlorochiną notowano przypadki ciężkich skórnych działań niepożądanych (SCAR, ang. severe cutaneous adverse reactions), w tym reakcje polekowe z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS), ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP), zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielenie się naskórka (TEN). Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja skórna, może być konieczna hospitalizacja, ponieważ te choroby mogą zagrażać życiu i prowadzić do zgonu. Jeśli wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe świadczące o ciężkich reakcjach skórnych, należy natychmiast przerwać leczenie hydroksychlorochiną i rozważyć inne leczenie. Inne środki ostrożności Produkt leczniczy Autokila należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki, które mogą powodować niepożądane reakcje ze strony oczu lub skóry. Należy również zachować ostrożność w razie jego stosowania w następujących przypadkach: • pacjenci z chorobą wątroby lub nerek oraz osoby przyjmujące leki o znanym niekorzystnym wpływie na te narządy. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy oznaczyć stężenie hydroksychlorochiny w osoczu i odpowiednio dostosować dawkowanie leku; • pacjenci z ciężkimi zaburzeniami przewodu pokarmowego, układu neurologicznego lub krwi. Zaleca się również zachowanie ostrożności w przypadku pacjentów z nadwrażliwością na chininę, z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, z porfirią skórną późną, które mogą ulec zaostrzeniu pod wpływem stosowania hydroksychlorochiny, oraz u pacjentów z łuszczycą, ponieważ wydaje się, że leczenie zwiększa ryzyko występowania reakcji skórnych. PL_zmnazwy_05.11.2024 Małe dzieci są szczególnie wrażliwe na toksyczne działanie 4-aminochinolin. W związku z tym pacjentów należy poinformować o konieczności przechowywania produktu leczniczego w miejscu niedostępnym dla dzieci. Inne sposoby monitorowania przy długotrwałym stosowaniu Podczas długotrwałego leczenia u pacjentów należy okresowo wykonywać badanie morfologii krwi z rozmazem, a w przypadku wystąpienia nieprawidłowości, należy przerwać leczenie hydroksychlorochiną (patrz punkt 4.8). Wszyscy pacjenci leczeni długotrwale powinni być poddawani okresowym badaniom czynności mięśni szkieletowych i odruchów ścięgnistych. W razie ich osłabienia, produkt leczniczy należy odstawić (patrz punkt 4.8). Hepatotoksyczność Podczas stosowania siarczanu hydroksychlorochiny zgłaszano poważne przypadki polekowego uszkodzenia wątroby (DILI), w tym uszkodzenie komórek wątrobowych, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, ostre zapalenie wątroby, mieszane uszkodzenie wątrobowokomórkowe/cholestatyczne i piorunującą niewydolność wątroby (w tym przypadki zakończone zgonem). Czynniki ryzyka mogą obejmować istniejącą wcześniej chorobę wątroby lub stany predysponujące, takie jak niedobór dekarboksylazy uroporfirynogenu lub jednoczesne stosowanie leków hepatotoksycznych. Należy niezwłocznie przeprowadzić ocenę kliniczną i pomiary parametrów czynnościowych wątroby u pacjentów, którzy zgłaszają objawy mogące wskazywać na uszkodzenie wątroby. W przypadku pacjentów ze znacznymi nieprawidłowościami w pracy wątroby, lekarz powinien ocenić stosunek korzyści do ryzyka z kontynuacji leczenia. Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B Reaktywację wirusa zapalenia wątroby typu B zgłaszano u pacjentów leczonych hydroksychlorochiną w połączeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi. Potencjalne ryzyko rakotwórczości Dane dotyczące rakotwórczości u zwierząt dostępne są tylko dla jednego gatunku w odniesieniu do leku macierzystego chlorochiny, a w badaniu tym uzyskano wynik negatywny (patrz punkt 5.3). Nie ma wystarczających danych dotyczących ludzi, aby możliwe było wykluczenie podwyższonego ryzyka rozwoju raka u pacjentów przyjmujących leczenie przewlekłe. Zachowania samobójcze i zaburzenia psychiczne U niektórych pacjentów leczonych hydroksychlorochiną notowano zachowania samobójcze i zaburzenia psychiczne (patrz punkt 4.8). Zaburzenia psychiczne, stanowiące działanie niepożądane, zwykle występowały w ciągu miesiąca po rozpoczęciu leczenia hydroksychlorochiną-występowały także u pacjentów, u których w wywiadzie nie stwierdzono takich zaburzeń. Należy poinstruować pacjentów, aby niezwłocznie zasięgnęli porady lekarza, jeśli podczas leczenia wystąpią u nich objawy psychiczne. Zaburzenia pozapiramidowe Podczas stosowania produktu leczniczego Autokila mogą wystąpić zaburzenia pozapiramidowe (patrz punkt 4.8). Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Interakcje farmakodynamiczne Leki o stwierdzonym działaniu wydłużającym odstęp QT/ które mogą powodować zaburzenia rytmu serca PL_zmnazwy_05.11.2024 Hydroksychlorochinę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki o stwierdzonym działaniu wydłużającym odstęp QT, na przykład leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, niektóre leki przeciwinfekcyjne (leki przeciwbakteryjne, takie jak fluorochinolony, np. moksyfloksacyna, makrolidy, np. azytromycyna, leki przeciwwirusowe, takie jak sakwinawir, leki przeciwgrzybicze, takie jak flukonazol, leki przeciwpasożytnicze, takie jak pentamidyna), ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu (patrz punkty 4.4, 4.8 i 4.9). Nie należy stosować halofantryny równocześnie z hydroksychlorochiną. Ponieważ hydroksychlorochina może nasilać działanie leków hipoglikemizujących, może być konieczne obniżenie dawek insuliny lub leków przeciwcukrzycowych (patrz również punkt 4.4 „Hipoglikemia” i punkt 4.8). Podawanie hydroksychlorochiny ze środkami przeciwmalarycznymi, o których wiadomo, że obniżają próg drgawkowy (np. meflochina), może zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek (patrz punkt 4.8). Działanie leków przeciwpadaczkowych może być zaburzone, jeśli podaje się je razem z hydroksychlorochiną. Ze względu na możliwy efekt addycyjny, należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami o potencjalnym działaniu toksycznym na narząd wzroku (patrz również punkt 4.4 „Retinopatia”) lub na krew (patrz punkt 4.8). Podczas jednoczesnego stosowania hydroksychlorochiny z agalzydazą występuje teoretyczne ryzyko hamowania aktywności wewnątrzkomórkowej α-galaktozydazy. Siarczan hydroksychlorochiny może również podlegać kilku znanym interakcjom chlorochiny, mimo że nie istnieją szczegółowe doniesienia. Należą do nich: nasilenie bezpośredniego działania blokującego połączenie nerwowo-mięśniowe przez antybiotyki aminoglikozydowe; antagonistyczny wpływ na działanie neostygminy i pirydostygminy; ograniczenie odpowiedzi humoralnej na pierwotne szczepienie śródskórną szczepionką przeciwko wściekliźnie produkowaną z wykorzystaniem ludzkich komórek diploidalnych. Interakcje farmakokinetyczne Wpływ innych produktów leczniczych na hydroksychlorochinę: Leki zobojętniające kwas żołądkowy i kaolin Jednoczesne podawanie z zawierającymi magnez lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy lub kaolinem może spowodować obniżenie wchłaniania chlorochiny. Zatem na zasadzie ekstrapolacji, hydroksychlorochinę należy przyjmować w odstępie wynoszącym co najmniej dwie godziny od leków zobojętniających kwas żołądkowy lub kaolinu. Inhibitory lub induktory enzymu CYP W badaniach in vitro hydroksychlorochina jest metabolizowana głównie przez izoenzymy CYP2C8, CYP3A4 i CYP2D6, bez większościowego udziału pojedynczego izoenzymu CYP. Jednoczesne stosowanie cymetydyny będącej ogólnym inhibitorem enzymów CYP powodowało 2-krotne zwiększenie ekspozycji na chlorochinę. Ze względu na brak badań in vivo dotyczących interakcji zaleca się zachowanie ostrożności (tj. monitorowanie działań niepożądanych) podczas jednoczesnego stosowania z cymetydyną albo silnymi inhibitorami izoenzymów CYP2C8 i/lub CYP3A4 lub CYP2D6 (takimi jak gemfibrozil, klopidogrel, rytonawir, itrakonazol, klarytromycyna, sok grapefruitowy, fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna). Zgłaszano brak skuteczności hydroksychlorochiny podczas jednoczesnego stosowania z ryfampicyną będącą silnym induktorem izoenzymu CYP2C8 i CYP3A4. Zaleca się zachowanie ostrożności (tj. monitorowanie skuteczności) podczas jednoczesnego stosowania z silnymi induktorami izoenzymów CYP2C8 i/lub CYP3A4 (takimi jak ryfampicyna, ziele dziurawca, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina). PL_zmnazwy_05.11.2024 Wpływ hydroksychlorochiny na inne produkty lecznicze: Substraty glikoproteiny P W badaniach in vitro hydroksychlorochina w wysokich stężeniach hamuje P-gp. Z tego względu podczas jednoczesnego stosowania z hydroksychlorochiną istnieje możliwość wzrostu stężeń substratów P-gp. Zgłaszano występowanie podwyższonych stężeń digoksyny w surowicy podczas jednoczesnego stosowania digoksyny i hydroksychlorochiny. Zaleca się stosowanie ostrożności (tj. odpowiednio monitorowanie działań niepożądanych lub stężeń w osoczu) podczas jednoczesnego stosowania substratów P-gp o wąskim współczynniku terapeutycznym (takich jak digoksyna, dabigatran). Substraty CYP2D6 W badaniach in vitro hydroksychlorochina hamuje izoenzym CYP2D6. U pacjentów otrzymujących hydroksychlorochinę i pojedynczą dawkę metoprololu, substancji służącej ocenie izoenzymu CYP2D6, wartości Cmax i AUC metoprololu uległy 1,7-krotnemu zwiększeniu, co sugeruje, że hydroksychlorochina jest umiarkowanym inhibitorem izoenzymu CYP2D6. Zaleca się zachowanie ostrożności (tj. odpowiednio monitorowanie działań niepożądanych lub stężeń w osoczu) podczas jednoczesnego stosowania substratów izoenzymu CYP2D6 o wąskim współczynniku terapeutycznym (takich jak flekainid, propafenon). Substraty izoenzymu CYP3A4 W badaniach in vitro hydroksychlorochina hamuje izoenzym CYP3A4. Zgłaszano występowanie podwyższonego stężenia cyklosporyny w osoczu (substrat izoenzymu CYP3A4 i P-gp) podczas jednoczesnego stosowania cyklosporyny i hydroksychlorochiny. Ze względu na brak badań in vivo dotyczących interakcji z substratami wrażliwymi na wpływ na izoenzym CYP3A4 zaleca się zachowanie ostrożności (tj. monitorowanie działań niepożądanych) podczas jednoczesnego stosowania hydroksychlorochiny z substratami izoenzymu CYP3A4 (takimi jak cyklosporyna, statyny). Prazykwantel W badaniu interakcji z pojedynczą dawką stwierdzono, że chlorochina obniżała biodostępność prazykwantelu. Nie wiadomo, czy podobny efekt występuje podczas jednoczesnego stosowania hydroksychlorochiny i prazykwantelu. Na zasadzie ekstrapolacji, ze względu na podobieństwa strukturalne i parametrów farmakokinetycznych pomiędzy hydroksychlorochiną i chlorochiną, można oczekiwać podobnego efektu dla hydroksychlorochiny.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Wszystkie działania niepożądane podano według klasyfikacji układ/narząd i częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Częstość nieznana: Zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość Częstość nieznana: Pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli Często: Jadłowstręt Częstość nieznana: Hipoglikemia, hydroksychlorochina może nasilać porfirię Często: Chwiejność emocjonalna Niezbyt często: Nerwowość Częstość nieznana: Psychoza, zachowania samobójcze, depresja, omamy, niepokój, pobudzenie, dezorientacja, 7 PL_zmnazwy_05.11.2024 Częstość nieznana: urojenia, mania i zaburzenia snu Często: Bóle głowy Niezbyt często: Zawroty głowy Częstość nieznana: Podczas stosowania leków z tej grupy zgłaszano napady drgawkowe. Zaburzenia pozapiramidowe, takie jak dystonia, dyskinezy i drżenia (patrz punkt 4.4) Często: Nieostre widzenie związane z zaburzeniami akomodacji1 Niezbyt często: Retinopatia ze zmianami barwnikowymi i zaburzeniami pola widzenia. We wczesnej postaci wydaje się być odwracalna po zaprzestaniu stosowania hydroksychlorochiny. Jeśli dojdzie do jej rozwoju, może istnieć ryzyko progresji nawet po zaprzestaniu leczenia. U pacjentów ze zmianami w obrębie siatkówki początkowo objawy mogą nie występować lub mogą występować mroczki z pierścieniami paracentralnymi i pericentralnymi, mroczkami skroniowymi i nieprawidłowym widzeniem kolorów. Zgłaszano występowanie zmian w obrębie rogówki obejmujących obrzęki zmętnienia2 Częstość nieznana: Makulopatie i zwyrodnienia plamki żółtej3 Niezbyt często: Zawroty głowy, szum w uszach Częstość nieznana: Utrata słuchu Częstość nieznana: Wydłużenie odstępu QT u pacjentów z 8 PL_zmnazwy_05.11.2024 Częstość nieznana: określonymi czynnikami ryzyka, które mogą prowadzić do wystąpienia zaburzeń rytmu serca (torsade de pointes, częstoskurcz komorowy) Kardiomiopatia, która może prowadzić do niewydolności serca i w niektórych przypadkach do zgonu (patrz punkt 4.4 i 4.9). W razie stwierdzenia zaburzeń przewodzenia (blok odnogi pęczka Hisa/blok przedsionkowokomorowy), jak również przerostu obu komór serca, należy wziąć pod uwagę występowanie przewlekłej toksyczności. Przerwanie stosowania hydroksychlorochiny może wiązać się z ustąpieniem zaburzeń. Bardzo często: Bóle brzucha, nudności Często: Biegunka, wymioty4 Niezbyt często: Nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby Częstość nieznana: Polekowe uszkodzenie wątroby (DILI), w tym uszkodzenie komórek wątrobowych, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, ostre zapalenie wątroby, mieszane wątrobowokomórkowe/cholestatyczne uszkodzenie wątroby i piorunująca niewydolność wątroby Często: Świąd, wysypka skórna Niezbyt często: Zaburzenia pigmentacji skóry i błon śluzowych, rozjaśnienie włosów, Częstość nieznana: Rumień wielopostaciowy, nadwrażliwość na światło, złuszczające zapalenie skóry, zespół Sweeta i ciężkie 9 PL_zmnazwy_05.11.2024 Niezbyt często: nadmierne wypadanie włosów5 Częstość nieznana: skórne działania niepożądane (SCAR) w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP) (patrz punkt 4.4). Należy odróżnić AGEP od łuszczycy, choć hydroksychlorochina może wywołać napady łuszczycy. Stosowanie produktu leczniczego może wiązać się z występowaniem gorączki i hiperleukocytozy6 Niezbyt często: Zaburzenia czuciowe i ruchowe Częstość nieznana: Miopatia mięśni szkieletowych lub neuromiopatia prowadzące do postępującego osłabienia i zaniku proksymalnych grup mięśniowych. Osłabienie odruchów ścięgnistych i nieprawidłowe wyniki badań przewodnictwa nerwowego. 1Działanie zależne od dawki i odwracalne. 2Zmiany te są bezobjawowe lub mogą wywołać takie zaburzenia, jak efekt halo, nieostre widzenie lub światłowstręt. Mogą one mieć charakter przejściowy lub ustępować po zakończeniu leczenia. 3Działania te mogą być nieodwracalne. 4 Objawy te zwykle ustępują niezwłocznie po zmniejszeniu dawki lub po przerwaniu leczenia. 5 Zwykle ustępują łatwo po zakończeniu leczenia. 6Pozytywny skutek przynosi zazwyczaj przerwanie stosowania hydroksychlorochiny. 7Miopatia może być odwracalna po zakończeniu stosowania hydroksychlorochiny, ale poprawa może trwać wiele miesięcy. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl 10 PL_zmnazwy_05.11.2024 Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.