Willfact

Kiedy nie stosować leku Willfact • Jeśli pacjent ma uczulenie na ludzki czynnik von Willebranda lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). • Jeśli u pacjenta rozpoznano hemofilię typu A. Ostrzeżenia i środki ostrożności Leczenie lekiem Willfact powinien zawsze nadzorować lekarz z doświadczeniem w leczeniu zaburzeń krzepnięcia krwi. Jeśli u pacjenta występują silne krwawienia, a badanie krwi potwierdzi zmniejszenie ilości czynnika VIII, pacjent otrzyma preparat czynnika krzepnięcia VIII i dodatkowo preparat vWF w ciągu pierwszych 12 godzin. Reakcje alergiczne Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości o charakterze reakcji alergicznej, podobnie jak po podaniu innych białkowych dożylnych leków otrzymywanych z ludzkiej krwi lub osocza. Pacjent będzie monitorowany podczas wstrzyknięcia w celu wykrycia wczesnych objawów nadwrażliwości. Obejmują one wysypkę (pokrzywka bądź pokrzywka uogólniona), uczucie ucisku w klatce piersiowej, świszczący oddech, zmniejszenie ciśnienia krwi (niedociśnienie) i ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja). Lekarz poinformuje pacjenta o ostrzegawczych objawach świadczących o wystąpieniu reakcji alergicznej. W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych lub podmiotowych nadwrażliwości należy przerwać leczenie i natychmiast zgłosić się po pomoc lekarską. Bezpieczeństwo wirusowe W przypadku wytwarzania leków z ludzkiej krwi lub osocza stosowane są pewne środki zapobiegające przenoszeniu zakażeń na pacjentów. Zaliczają się do nich: • dokładny dobór dawców krwi i osocza, pozwalający wykluczyć osoby będące w grupie ryzyka zakażeń, • badanie każdej oddanej partii oraz puli osocza pod kątem występowania wirusa/zakażeń, • wprowadzenie w procesie przetwarzania krwi lub osocza kroków pozwalających inaktywować lub usunąć wirusy. Pomimo stosowania tych środków podczas podawania leków wyprodukowanych z krwi lub osocza ludzkiego nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia zakażenia. Dotyczy to także nieznanych lub nowo pojawiających się wirusów bądź zakażeń innego typu. Podejmowane środki uznawane są za skuteczne w przypadku wirusów otoczkowych, takich jak ludzki wirus niedoboru odporności (HIV, powodujący AIDS), wirus zapalenia wątroby typu B i wirus zapalenia wątroby typu C. Podejmowane środki mają ograniczoną wartość w przypadku wirusów bezotoczkowych, takich jak wirus zapalenia wątroby typu A i parwowirus B19. Zakażenie parwowirusem B19 może być poważne w przypadku kobiet w ciąży (ponieważ występuje ryzyko zakażenia nienarodzonego dziecka) i pacjentów z osłabionym układem odpornościowym lub pewnego typu niedokrwistością (np. niedokrwistością sierpowatokrwinkową lub niedokrwistością hemolityczną). Szczepienia Lekarz może zalecić pacjentowi przyjęcie szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A oraz typu B, jeśli pacjent regularnie/powtarzalnie przyjmuje wytwarzany z osocza ludzki czynnik von Willebranda. Rejestrowanie numeru serii Zdecydowanie zaleca się, by przy podawaniu każdej dawki leku Willfact zapisywać imię i nazwisko pacjenta oraz numer serii leku, aby udokumentować, jakie serie leku podano. Ryzyko zakrzepicy Może dojść do zablokowania naczyń krwionośnych przez zakrzepy krwi (zakrzepica). Zagrożenie jest szczególnie duże, jeśli w wywiadzie lekarskim lub badaniach laboratoryjnych stwierdzono określone czynniki ryzyka. W takim przypadku stan pacjenta będzie bardzo dokładnie obserwowany w kierunku wczesnych objawów zakrzepicy. Należy również podać leki zapobiegające (profilaktyka) zablokowaniu naczyń krwionośnych przez zakrzepy krwi. Lekarz stosujący czynnik krzepnięcia VIII zawierający czynnik von Willebranda powinien pamiętać, że kontynuacja leczenia może powodować nadmierne zwiększenie aktywności czynnika VIII. Jeśli pacjent otrzyma preparat vWF zawierający czynnik krzepnięcia VIII, lekarz powinien regularnie monitorować aktywność czynnika VIII w osoczu. Uchroni to pacjenta przed nadmierną aktywnością czynnika VIII w osoczu, która może zwiększyć ryzyko wystąpienia zdarzeń zakrzepowych. Ograniczenie skuteczności U pacjentów z chorobą von Willebranda (szczególnie typu 3) mogą tworzyć się białka neutralizujące działanie czynnika von Willebranda. Takie białka nazywa się przeciwciałami neutralizującymi lub inhibitorami. Lekarz sprawdzi, czy w organizmie pacjenta powstają inhibitory vWF, jeśli wyniki badań laboratoryjnych wykażą brak prawidłowego przywrócenia stężeń vWF lub jeśli krwawienia nie zmniejszą się mimo stosowania odpowiedniej dawki leku Willfact. Jeśli występuje duże stężenie inhibitorów, wówczas leczenie vWF może nie być skuteczne. W takich przypadkach należy rozważyć inne metody leczenia. Nową terapię przeprowadzi lekarz z doświadczeniem w leczeniu zaburzeń krzepnięcia krwi. Lek Willfact a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Ciąża i karmienie piersią Lek Willfact można stosować u kobiet w ciąży lub karmiących piersią wyłącznie, jeśli jest to jednoznacznie wskazane. Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania leku Willfact u kobiet w ciąży i karmiących piersią, a badania na zwierzętach nie wystarczają do potwierdzenia bezpieczeństwa stosowania w kontekście płodności, ciąży i rozwoju dziecka podczas ciąży i po porodzie. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie obserwowano wpływu na zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Lek Willfact zawiera sód Jedna fiolka z 5 ml (500 j.m.) leku Willfact zawiera 0,15 mmol (3,4 mg) sodu. Odpowiada to 0,17% zalecanego maksymalnego dziennego spożycia sodu dla osoby dorosłej. Jedna fiolka z 10 ml (1000 j.m.) leku Willfact zawiera 0,3 mmol (6,9 mg) sodu. Odpowiada to 0,35% zalecanego maksymalnego dziennego spożycia sodu dla osoby dorosłej. Jedna fiolka z 20 ml (2000 j.m.) leku Willfact zawiera 0,6 mmol (13,8 mg) sodu. Odpowiada to 0,69% zalecanego maksymalnego dziennego spożycia sodu dla osoby dorosłej.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w następujących przypadkach: • Wystąpienie objawów nadwrażliwości lub reakcji alergicznych (obserwowane niezbyt często, mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów). W niektórych przypadkach takie reakcje mogą przekształcić się w ciężką reakcję alergiczną (anafilaksję), w tym we wstrząs anafilaktyczny (obserwowany z nieznaną częstością). Ostrzegawcze objawy świadczące o wystąpieniu reakcji alergicznej to: • trudności z oddychaniem i przełykaniem, • świszczący oddech, • ucisk w klatce piersiowej, • przyspieszenie akcji serca, • spadek ciśnienia krwi, • omdlenie, • skrajne zmęczenie, • niepokój, nerwowość, • ból głowy, • dreszcze, uczucie zimna, • uderzenia gorąca, • obrzęk różnych części ciała, • wysypka skórna, pokrzywka uogólniona, • uczucie pieczenia i kłucia w miejscu podania, • mrowienie, • wymioty, • nudności. Jeśli wystąpi jeden z tych objawów, należy natychmiast przerwać leczenie i powiadomić lekarza, aby rozpocząć odpowiednie leczenie, w zależności od rodzaju i stopnia nasilenia reakcji. • Zauważenie zaniku właściwego działania leku (brak kontroli krwawienia). Może to wynikać z hamowania czynnika von Willebranda (obserwowane z nieznaną częstością). U pacjentów z chorobą von Willebranda, zwłaszcza typu 3, możliwe jest powstawanie białek neutralizujących działanie vWF. Białka takie nazywa się przeciwciałami neutralizującymi lub inhibitorami. Pacjenci leczeni vWF powinni być dokładnie monitorowani przez lekarza pod kątem wystąpienia inhibitorów na drodze odpowiedniej obserwacji klinicznej i wykonywania badań laboratoryjnych. W przypadku pojawienia się inhibitorów stan taki może objawiać się występowaniem niewystarczającej odpowiedzi klinicznej. Może on też współwystępować z ciężkimi reakcjami alergicznymi. • Zauważenie objawów zaburzeń krążenia w kończynach (np. zimne i blade kończyny) lub ważnych narządach (np. dotkliwy ból w klatce piersiowej). Może to wynikać z tworzenia się skrzepów krwi w naczyniach krwionośnych (obserwowane z nieznaną częstością). Istnieje ryzyko powstawania skrzepów krwi (zakrzepicy), zwłaszcza u pacjentów w grupie ryzyka. Po skorygowaniu niedoboru czynnika von Willebranda pacjentów należy monitorować pod kątem wczesnych objawów zakrzepicy lub rozsianego wykrzepiania naczyniowego i zastosować leczenie zapobiegające zakrzepicy w sytuacjach, w których ryzyko jej wystąpienia jest podwyższone (po zabiegach, w przypadku pacjentów leżących, w przypadku niedoboru inhibitora koagulacji lub enzymu fibrynolitycznego). Jeżeli pacjent przyjmuje preparaty vWF zawierające FVIII, ryzyko zakrzepicy może być wyższe ze względu na trwale podwyższone stężenia FVIII w osoczu. Poniższe działania niepożądane obserwowano często (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów): • reakcje w miejscu podania wlewu. Poniższe działania niepożądane obserwowano niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów): • zawroty głowy, • parestezja, niedoczulica, • uderzenia gorąca, • świąd, • uczucie ucisku w klatce piersiowej, • dreszcze, uczucie zimna. Poniższe działania niepożądane obserwowano z nieznaną częstością występowania: • gorączka. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Jako leczenie pierwszego rzutu u pacjentów z aktywnym krwawieniem zaleca się skojarzone podanie produktu FVIII z produktem zawierającym czynnik von Willebranda o niskiej zawartości FVIII w oddzielnej strzykawce. Nadwrażliwość Podobnie jak w przypadku dożylnego podawania wszystkich produktów białkowych otrzymywanych z osocza możliwe jest wystąpienie reakcji nadwrażliwości. Podczas wstrzykiwania należy prowadzić ścisłą kontrolę i obserwację stanu pacjenta w kierunku jakichkolwiek objawów. Należy poinformować pacjentów o wczesnych objawach reakcji nadwrażliwości, w tym o takich jak pokrzywka, pokrzywka uogólniona, uczucie ucisku w klatce piersiowej, świszczący oddech, niedociśnienie i anafilaksja. Jeśli wystąpią te objawy, należy natychmiast przerwać podawanie produktu. Jeśli dojdzie do wstrząsu anafilaktycznego, należy stosować standardowe leczenie. Czynniki zakaźne Standardowe procedury przeciwdziałania zakażeniom związanym z zastosowaniem produktów leczniczych otrzymywanych z ludzkiej krwi lub osocza obejmują selekcję dawców, badania przesiewowe materiału od poszczególnych dawców i puli osocza w kierunku określonych wskaźników zakażeń oraz stosowanie technologii produkcji skutecznie inaktywujących/usuwających wirusy. Mimo tego nie można całkowicie wykluczyć ryzyka przeniesienia czynników zakaźnych podczas podawania produktów leczniczych otrzymywanych z ludzkiej krwi lub osocza. Dotyczy to również nieznanych lub nowych wirusów oraz innych czynników chorobotwórczych. Stosowane środki zapobiegawcze uważa się za skuteczne w przypadku wirusów otoczkowych, takich jak ludzki wirus niedoboru odporności (HIV), wirus zapalenia wątroby typu B (HBV) i wirus zapalenia wątroby typu C (HCV). Stosowane środki mogą mieć ograniczoną skuteczność w przypadku wirusów bezotoczkowych, takich jak wirus zapalenia wątroby typu A i parwowirus B19. Zakażenie parwowirusem B19 może powodować poważne powikłania u kobiet w ciąży (zakażenie płodu), osób z niedoborami odporności lub przyspieszoną erytropoezą (np. niedokrwistość hemolityczna). W przypadku pacjentów regularnie przyjmujących vWF otrzymywany z ludzkiego osocza należy rozważyć odpowiednie szczepienia (WZW typu A i B). Stanowczo zaleca się, by podczas każdego podawania produktu Willfact pacjentowi zapisane zostały nazwa i numer serii produktu, co umożliwi zachowanie połączenia między imieniem i nazwiskiem pacjenta oraz numerem serii produktu. Powikłania zatorowo-zakrzepowe Produkt Willfact to preparat czynnika von Willebranda o niskiej zawartości FVIII. Niemniej jednak istnieje ryzyko wystąpienia incydentów zakrzepowo-zatorowych, szczególnie u pacjentów z potwierdzonym występowaniem klinicznych lub laboratoryjnych czynników ryzyka. Z tego powodu u pacjentów należących do grupy podwyższonego ryzyka należy prowadzić monitorowanie w kierunku wczesnych objawów zakrzepicy. Należy stosować profilaktykę żylnych powikłań zatorowo-zakrzepowych zgodnie z aktualnymi zaleceniami. Podczas stosowania produktu Willfact lekarz prowadzący powinien pamiętać, że leczenie może powodować nadmierne zwiększenie stężenia FVIII:C. Dlatego w przypadku pacjentów wymagających częstego podawania dawek produktu Willfact, w szczególności w skojarzeniu z preparatem czynnika VIII, należy monitorować stężenie FVIII:C w osoczu w celu uniknięcia wystąpienia długotrwałego nadmiernego stężenia FVIII:C w osoczu, mogącego zwiększać ryzyko wystąpienia zdarzeń zakrzepowo-zatorowych. Immunogenność U pacjentów z chorobą von Willebranda (szczególnie typu 3) może dojść do wytworzenia przeciwciał neutralizujących (inhibitorów) przeciwko czynnikowi von Willebranda. Jeśli nie udaje się osiągnąć oczekiwanego stężenia vWF:RCo w osoczu lub jeśli prawidłowa dawka nie pozwala na skuteczne opanowanie krwawienia, należy wykonać odpowiedni test w kierunku obecności inhibitora czynnika vWF. U pacjentów z wysokim stężeniem inhibitora leczenie czynnika von Willebranda może być nieskuteczne. W takich przypadkach należy rozważyć inne metody leczenia. Informacje dotyczące substancji pomocniczej (zawartość sodu) Ten produkt leczniczy zawiera sód. W przypadku podawania we wstrzyknięciu dawki większej niż 3300 j.m. (ponad 1 mmol sodu), należy wziąć to pod uwagę u pacjentów stosujących dietę o kontrolowanej zawartości sodu (zawartość sodu w każdej fiolce, patrz punkt 2).

Nie są znane interakcje produktów zawierających czynnika von Willebranda z innymi produktami leczniczymi.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W trakcie leczenia produktem Willfact mogą wystąpić następujące działania niepożądane: reakcje alergiczne i reakcje anafilaktyczne (w tym, w rzadkich przypadkach, wstrząs), zdarzenia zakrzepowo- zatorowe (głównie u pacjentów w grupie ryzyka), powstawanie inhibitora vWF i reakcje w miejscu podania. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W poniższej tabeli zestawiono niepożądane działania leku obserwowane w ramach 6 badań klinicznych i jednego nieinterwencyjnego badania po wprowadzeniu do obrotu oraz zgłaszane z innych źródeł po wprowadzeniu do obrotu. W ramach badań 226 pacjentów eksponowano na produkt Willfact, a całkowity okres ekspozycji wynosił 16 640 dni. Niepożądane działania leku podzielono na kategorie zgodnie z klasyfikacją układów i narządów (SOC) MedDRA, poziomem preferowanego terminu (PT) i częstością. Częstość występowania działań niepożądanych określono zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W przypadku dobrowolnie zgłaszanych w okresie po wprowadzeniu do obrotu zdarzeń niepożądanych częstość takich zdarzeń określana jest jako nieznana. Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Działania niepożądane leku (Preferowany termin) Częstość na podstawie liczby pacjentów Zaburzenia krwi i układu chłonnego Hamowanie działania czynnika von Willebranda* Nieznana Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość Niezbyt często Wstrząs anafilaktyczny* Nieznana Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy Niezbyt często Parestezja, hipestezja Niezbyt często Zaburzenia naczyniowe Uderzenia gorąca Niezbyt często Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe* Nieznana Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd Niezbyt często Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Reakcje w miejscu podania** (w tym reakcje w miejscu podania wlewu, zapalenie w miejscu podania wlewu i zapalenie w miejscu wkłucia do naczynia) Często Uczucie ucisku w klatce piersiowej Niezbyt często Dreszcze, uczucie zimna Niezbyt często Gorączka* Nieznana * Zgłaszane w ramach doświadczeń/nadzoru po wprowadzeniu do obrotu, częstość określana zgodnie z konwencją jako nieznana. ** Terminy wyższego poziomu grupowania MedDRA. Opis wybranych działań niepożądanych Nadwrażliwość lub reakcje alergiczne (mogące obejmować obrzęk naczynioruchowy, uczucie pieczenia i kłucia w miejscu podania wlewu, dreszcze, uderzenia gorąca, uogólnioną pokrzywkę, ból głowy, pokrzywkę, niedociśnienie, omdlenie/ogólne złe samopoczucie, ospałość, nudności, niepokój, częstoskurcz, ucisk w klatce piersiowej, mrowienie, wymioty, świszczący oddech) obserwowano niezbyt często, lecz w niektórych przypadkach reakcje te mogą przybrać postać ciężkiej reakcji anafilaktycznej (łącznie ze wstrząsem). U pacjentów z chorobą von Willebranda, szczególnie typu 3, bardzo rzadko może dojść do wytworzenia przeciwciał neutralizujących (inhibitorów) przeciwko czynnikowi von Willebranda. Jeśli takie inhibitory wystąpią, stan ten będzie objawiał się niewystarczającą odpowiedzią kliniczną. Przeciwciała takie mogą występować w bliskim związku z reakcjami anafilaktycznymi. Dlatego w przypadku pacjentów, u których wystąpiła reakcja anafilaktyczna, należy zbadać na obecność inhibitorów. We wszystkich takich przypadkach zalecany jest kontakt ze specjalistycznym ośrodkiem leczenia hemofilii. Produkt Willfact to preparat czynnika von Willebranda o niskiej zawartości FVIII. Niemniej jednak istnieje ryzyko wystąpienia zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, zwłaszcza u pacjentów z potwierdzonymi klinicznymi lub laboratoryjnymi czynnikami ryzyka. Pacjenci należący do grupy ryzyka muszą być monitorowani. Informacje o bezpieczeństwie związanym z czynnikami zakaźnymi, patrz punkt 4.4. Dzieci i młodzież Produkt Willfact oceniano u 56 pacjentów w wieku poniżej 18 lat, wśród nich 23 miało mniej niż 6 lat, 21 było w wieku od 6 do 11 lat, a 12 miało powyżej 11 lat. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.