Tolvaptan Sandoz
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Sandoz Polska Sp. z o.o.
- Substancje czynne
- Tolvaptanum: 15 mg, 15 mg; 45 mg, 30 mg, 30 mg; 60 mg, 30 mg; 90 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 5 pozycji
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Tolvaptan Sandoz 15 mg | Tabletki | 28 tabl. | na receptę (Rx) |
| Tolvaptan Sandoz 30 mg | Tabletki | 28 tabl. | na receptę (Rx) |
| Tolvaptan Sandoz 15 mg; 45 mg | Tabletki | 28 tabl. + 28 tabl. | na receptę (Rx) |
| Tolvaptan Sandoz 30 mg; 60 mg | Tabletki | 28 tabl. + 28 tabl. | na receptę (Rx) |
| Tolvaptan Sandoz 30 mg; 90 mg | Tabletki | 28 tabl. + 28 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 6 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Tolvaptanum 15 mg (tabletki) · 3 leki
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 3 leki
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Jinarc | Tabletki | Tolvaptanum: 15 mg; 45 mg, 30 mg; 60 mg, 30 mg; 90 mg | Otsuka Pharmaceutical Netherlands B.V. |
| Samsca | Tabletki | Tolvaptanum 7,5 mg | Otsuka Pharmaceutical Netherlands B.V. |
| Tolvaptan Accord | Tabletki | Tolvaptanum 7,5 mg | Accord Healthcare S.L.U. |
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Niewydolność nerek wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt Tolvaptan Sandoz jest wskazany do stosowania w celu spowolnienia postawania torbieli i progresji zaburzeń czynności nerek w autosomalnie dominującej postaci zwyrodnienia wielotorbielowatego nerek (ADPKD, ang. autosomal dominant polycystic kidney disease) u dorosłych …” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, lub na benzoazepinę lub pochodne benzoazepiny (patrz punkt 4.4)
- Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych i (lub) przedmiotowe lub podmiotowe objawy uszkodzenia wątroby przed rozpoczęciem leczenia, które spełniają kryteria przerwania na stałe leczenia tolwaptanem (patrz punkt 4.4)
- Anuria
- Zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej
- Hipernatremia
- Pacjenci, którzy nie odczuwają pragnienia lub nie są w stanie zareagować na pragnienie
- Ciąża (patrz punkt 4.6)
- Karmienie piersią (patrz punkt 4.6).
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Laktoza jednowodna; Celuloza mikrokrystaliczna (typ 101); Powidon (K29/32); Kroskarmeloza sodowa; Magnezu stearynian źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały okrągły trójkątny kwadratowy nadruk: C6 nadruk: C7 nadruk: C8 nadruk: C9 nadruk: C10
Tabletki leku Tolvaptan Sandoz o różnej mocy różnią się kształtem i wytłoczonym napisem: Tabletka 15 mg: biała do białawej, trójkątna, z wytłoczonym napisem „C6” po jednej stronie. Tabletka 30 mg: biała do białawej, okrągła, z wytłoczonym napisem „C7” po jednej stronie. Tabletka 45 mg: biała do białawej, kwadratowa, z wytłoczonym napisem „C8” po jednej stronie. Tabletka 60 mg: biała do białawej, beczułkowata, z wytłoczonym napisem „C9” po jednej stronie. Tabletka 90 mg: biała do białawej, pięciokątna, z wytłoczonym napisem „C10” po jednej stronie. Lek ten dostarczany jest w następujących wielkościach opakowań: Tolvaptan Sandoz, 15 mg, tabletki: opakowania zawierające 7 tabletek lub 28 tabletek, w tekturowym pudełku. Tolvaptan Sandoz, 30 mg, tabletki: opakowania zawierające 7 tabletek lub 28 tabletek, w tekturowym pudełku. Tolvaptan Sandoz, 15 mg, tabletki + Tolvaptan Sandoz, 45 mg, tabletki: opakowania (blistry), w tekturowym pudełku, zawierające 14 tabletek (7 tabletek o większej mocy + 7 tabletek o mniejszej mocy), 28 tabletek (14 tabletek o większej mocy + 14 tabletek o mniejszej mocy) lub 56 tabletek (28 tabletek o większej mocy + 28 tabletek o mniejszej mocy). Tolvaptan Sandoz, 30 mg, tabletki + Tolvaptan Sandoz, 60 mg, tabletki: opakowania (blistry), w tekturowym pudełku, zawierające 14 tabletek (7 tabletek o większej mocy + 7 tabletek o mniejszej mocy), 28 tabletek (14 tabletek o większej mocy + 14 tabletek o mniejszej mocy) lub 56 tabletek (28 tabletek o większej mocy + 28 tabletek o mniejszej mocy). Tolvaptan Sandoz, 30 mg, tabletki + Tolvaptan Sandoz, 90 mg, tabletki: opakowania (blistry), w tekturowym pudełku, zawierające 14 tabletek (7 tabletek o większej mocy + 7 tabletek o mniejszej mocy), 28 tabletek (14 tabletek o większej mocy + 14 tabletek o mniejszej mocy) lub 56 tabletek (28 tabletek o większej mocy + 28 tabletek o mniejszej mocy). źródło: Ulotka, pkt 6 - biały okrągły podłużny trójkątny kwadratowy nadruk: C6 nadruk: C7 nadruk: C8 nadruk: C9 nadruk: C10
Tolvaptan Sandoz, 15 mg, tabletki Biała do białawej, trójkątna (oś podłużna: 6 mm; oś poprzeczna: 6 mm), z wytłoczonym napisem „C6” po jednej stronie. Tolvaptan Sandoz, 30 mg, tabletki Biała do białawej, okrągła (średnica: 8 mm), z wytłoczonym napisem „C7” po jednej stronie. Tolvaptan Sandoz, 45 mg, tabletki Biała do białawej, kwadratowa (długość boku: 9 mm), z wytłoczonym napisem „C8” po jednej stronie. Tolvaptan Sandoz, 60 mg, tabletki Biała do białawej, beczułkowata (oś podłużna: 11 mm; oś poprzeczna: 7 mm), z wytłoczonym napisem „C9” po jednej stronie. Tolvaptan Sandoz, 90 mg, tabletki Biała do białawej, pięciokątna (oś podłużna: 11 mm; oś poprzeczna: 12 mm), z wytłoczonym napisem „C10” po jednej stronie. źródło: ChPL, pkt 3
- biały okrągły trójkątny kwadratowy nadruk: C6 nadruk: C7 nadruk: C8 nadruk: C9 nadruk: C10
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Tolvaptan Sandoz wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę ryzyko sporadycznych zawrotów głowy, astenii lub zmęczenia.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
44 pozycji, według częstości
- bardzo często: polidypsja; ból głowy; zawroty głowy; biegunka; suchość w jamie ustnej; nykturia; częstomocz; wielomocz; zmęczenie; pragnienie
- często: odwodnienie; hipernatremia; zmniejszenie łaknienia; hiperurykemia; hiperglikemia; dna moczanowa; bezsenność; zaburzenia smaku; omdlenia; kołatanie serca; duszność; ból brzucha; wzdęcie jamy brzusznej; zaparcie; niestrawność; choroba refluksowa przełyku; zaburzenia czynności wątroby; suchość skóry; wysypka; świąd; pokrzywka; ból stawów; skurcze mięśni; ból mięśni; astenia podania; zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej; zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej; zmniejszenie masy ciała; zwiększenie masy ciała
- niezbyt często: zwiększenie stężenia bilirubiny
- częstość nieznana: wstrząs anafilaktyczny; uogólniona wysypka; ostra niewydolność wątroby1; zwiększona aktywność fosfokinazy kreatynowej we krwi
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie podawać tego leku dzieciom ani młodzieży (w wieku poniżej 18 lat), ponieważ nie badano jego stosowania w tych grupach wiekowych.” · Ulotka, pkt 2
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności tolwaptanu u dzieci i młodzieży. Dane nie są dostępne. Nie zaleca się stosowania tolwaptanu u dzieci i młodzieży.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 60 mg tolwaptanu na dobę stosowanego w schemacie dawek podzielonych”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Podeszły wiek nie ma wpływu na stężenie tolwaptanu w osoczu. Dostępne są ograniczone dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tolwaptanu u pacjentów z ADPKD w wieku powyżej 55 lat (patrz punkt 5.1).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek
„Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek Tolwaptan jest przeciwwskazany u pacjentów z bezmoczem (patrz punkt 4.3). Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek. Nie przeprowadzono badań klinicznych obejmujących pacjentów ze wskaźnikami szybkości filtracji kłębuszkowej <10 mL/minutę ani pacjentów dializowanych. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (tzn. szacunkową szybkością filtracji kłębuszkowej [eGFR] <20) ryzyko uszkodzenia wątroby może być zwiększone; pacjentów takich należy uważnie obserwować w kierunku objawów toksycznego działania na wątrobę. Dane dotyczące pacjentów z wczesnym stadium 4.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
„Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy dokładnie rozważyć korzyści i zagrożenia związane z leczeniem produktem Tolvaptan Sandoz. Takich pacjentów należy prowadzić z zachowaniem szczególnej ostrożności i regularnie kontrolować aktywność enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.4). Produkt Tolvaptan Sandoz jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów, którzy przed rozpoczęciem leczenia wykazywali zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych i (lub) przedmiotowe lub podmiotowe objawy uszkodzenia wątroby spełniające kryteria przerwania leczenia tolwaptanem (patrz punkty 4.3 i 4.4).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Brak wystarczających danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania tolwaptanu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Nie zaleca się stosowania tolwaptanu u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. Produkt Tolvaptan Sandoz jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży (patrz punkt 4.3).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy tolwaptan przenika do mleka ludzkiego. Badania na szczurach wykazały przenikanie tolwaptanu do mleka samic. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków i dzieci. Produkt Tolvaptan Sandoz jest przeciwwskazany podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.3).” - Płodność: „Płodność Badania na zwierzętach wykazały wpływ na płodność (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla człowieka nie jest znane.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Dawkę poranną należy przyjąć co najmniej 30 minut przed śniadaniem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Drugą dawkę można przyjmować razem z posiłkiem lub niezależnie od niego.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „45 mg + 15 mg (45 mg po przebudzeniu i przed śniadaniem oraz 15 mg 8 godzin później).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Należy pouczyć pacjentów o konieczności wypijania wystarczającej ilości wody lub innych napojów zawierających wodę (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Jednoczesne podawanie tolwaptanu z sokiem grejpfrutowym, umiarkowanym lub silnym inhibitorem” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Palenie tytoniu i spożywanie alkoholu” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „W wywiadzie z badań obejmujących pacjentów z ADPKD dane dotyczące palenia tytoniu lub spożywania alkoholu są zbyt ograniczone, aby ocenić ewentualny wpływ tych używek na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność tolwaptanu w leczeniu ADPKD.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Podzielona dawka dobowa tolwaptanu | Dawka zmniejszona (raz na dobę) |
|---|---|
| 90 mg + 30 mg | 30 mg (dalsze zmniejszenie do 15 mg w razie złej tolerancji dawki 30 mg) |
| 60 mg + 30 mg | 30 mg (dalsze zmniejszenie do 15 mg w razie złej tolerancji dawki 30 mg) |
| 45 mg + 15 mg | 15 mg |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 3
| Podzielona dawka dobowa tolwaptanu | Zmniejszona dawka podzielona |
|---|---|
| 90 mg + 30 mg | 45 mg + 15 mg |
| 60 mg + 30 mg | 30 mg + 15 mg |
| 45 mg + 15 mg | 15 mg + 15 mg |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 3
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Tolvaptan Sandoz
Kiedy nie przyjmować leku Tolvaptan Sandoz
• jeśli pacjent ma uczulenie na tolwaptan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6), lub ma uczulenie na benzoazepinę lub pochodne benzoazepiny
(np. benazepryl, koniwaptan, mesylan fenoldopamu lub mirtazapinę);
• jeśli pacjent został poinformowany, że ma zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych
we krwi, która nie pozwala na leczenie tolwaptanem;
• jeśli nerki pacjenta nie pracują (brak produkcji moczu);
• jeśli u pacjenta występuje choroba lub stan, którym towarzyszy bardzo mała objętość krwi
(np. ciężkie odwodnienie lub krwawienie);
• jeśli u pacjenta występuje choroba lub stan zwiększający stężenie sodu we krwi;
• jeśli pacjent nie zdaje sobie sprawy, że jest spragniony
• jeśli pacjentka jest w ciąży;
• jeśli pacjentka karmi piersią.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Tolvaptan Sandoz należy omówić to z lekarzem:
• jeśli pacjent ma chorobę wątroby;
• jeśli pacjent nie jest w stanie pić wystarczających ilości wody (patrz punkt „Picie dostatecznej
ilości wody” poniżej) lub musi ograniczyć podaż płynów;
• jeśli pacjent ma trudności z oddawaniem moczu (np. ma powiększony gruczoł krokowy);
• jeśli pacjent ma zbyt dużą lub za małą ilość sodu we krwi;
• jeśli pacjent miał kiedyś uczulenie na benzoazepinę, tolwaptan lub na inne pochodne
benzoazepiny (np. benazepryl, koniwaptan, mesylan fenoldopamu lub mirtazapinę) lub na
którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• jeśli pacjent ma cukrzycę;
• jeśli pacjenta poinformowano, że ma dużą ilość związku zwanego kwasem moczowym we krwi
(który może spowodować napad dny moczanowej);
• jeśli u pacjenta występuje zaawansowana choroba nerek.
Ten lek może spowodować zaburzenia czynności wątroby. W związku z tym należy niezwłocznie
poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią objawy mogące wskazywać na chorobę
wątroby, takie jak:
• nudności,
• wymioty,
• gorączka,
• zmęczenie,
• utrata apetytu,
• ból brzucha,
• ciemny kolor moczu,
• żółtaczka (zażółcenie skóry lub oczu),
• swędzenie skóry,
• objawy grypopodobne (ból mięśni i stawów w połączeniu z gorączką).
Podczas leczenia tym lekiem lekarz zleci pacjentowi wykonywanie comiesięcznych badań krwi
w celu kontroli ewentualnych zmian czynności wątroby.
Picie dostatecznej ilości wody
Ten lek powoduje utratę wody, ponieważ zwiększa objętość wydalanego moczu. Taka utrata wody
może wywoływać niepożądane objawy, takie jak suchość w jamie ustnej i pragnienie, a nawet cięższe
działania niepożądane, takie jak problemy dotyczace nerek (patrz punkt 4). W związku z tym ważne,
aby pacjent miał dostęp do wody i mógł wypijać dostateczne ilości płynów, gdy odczuwa pragnienie.
Przed zaśnięciem pacjent musi wypić 1 lub 2 szklanki wody, nawet jeśli nie odczuwa pragnienia, musi
też pić wodę po każdym oddaniu moczu w ciągu nocy. Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli
u pacjenta ograniczona jest prawidłowa podaż płynów lub zwiększone ryzyko utraty wody, np. w razie
wymiotów lub biegunki. Ponadto z powodu zwiększonego wydalania moczu ważne, aby pacjent miał
zawsze dostęp do toalety.
Dzieci i młodzież
Nie podawać tego leku dzieciom ani młodzieży (w wieku poniżej 18 lat), ponieważ nie badano jego
stosowania w tych grupach wiekowych.
Tolvaptan Sandoz a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym lekach dostępnych
bez recepty.
Następujące leki mogą nasilać działanie leku Tolvaptan Sandoz:
• amprenawir, atazanawir, darunawir/rytonawir i fosamprenawir (stosowane w leczeniu
zakażenia wirusem HIV/AIDS),
• aprepitant (stosowany w celu uniknięcia nudności i wymiotów podczas chemioterapii),
• kryzotynib i imatynib (stosowane w leczeniu raka),
• ketokonazol, flukonazol lub itrakonazol (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych)
• antybiotyki makrolidowe, takie jak erytromycyna lub klarytromycyna,
• werapamil (stosowany w leczeniu chorób serca i w przypadku wysokiego ciśnienia krwi),
• cyprofloksacyna (antybiotyk),
• diltiazem (stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi i bólu w klatce piersiowej).
Następujące leki mogą zmniejszać działanie leku Tolvaptan Sandoz:
• fenytoina lub karbamazepina (stosowane w leczeniu padaczki),
• ryfampicyna, ryfabutyna i ryfapentyna (stosowane w leczeniu gruźlicy),
• ziele dziurawca (tradycyjny lek ziołowy stosowany w celu poprawy nieznacznie
pogorszonego nastroju lub łagodnego lęku).
Lek Tolvaptan Sandoz może nasilać działanie następujących leków:
• digoksyna (stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca i niewydolności serca),
• dabigatran (lek stosowany w celu rozrzedzenia krwi),
• sulfasalazyna (lek stosowany w leczeniu choroby zapalnej jelit lub reumatoidalnego zapalenia
stawów),
• metformina (lek stosowany w leczeniu cukrzycy).
Lek Tolvaptan Sandoz może zmniejszać działanie następujących leków:
• analogi wazopresyny, takie jak desmopresyna (stosowana w celu zwiększenia ilości czynników
krzepnięcia krwi lub w celu kontrolowania produkcji moczu lub moczenia nocnego).
Te leki mogą wpływać na leczenie lekiem Tolvaptan Sandoz lub lek Tolvaptan Sandoz może
wpływać na działanie tych leków:
• leki moczopędne (stosowane w celu zwiększania produkcji moczu). Leki takie, przyjmowane
razem z lekiem Tolvaptan Sandoz, mogą zwiększyć ryzyko działań niepożądanych
spowodowanych utratą wody lub mogą powodować problemy dotyczace nerek.
• leki moczopędne i inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi. Leki takie,
przyjmowane razem z lekiem Tolvaptan Sandoz, mogą zwiększyć ryzyko niskiego ciśnienia
krwi w razie wstawania z pozycji siedzącej lub leżącej.
• leki zwieszające stężenie sodu we krwi lub zawierające duże ilości soli (np. tabletki
rozpuszczalne w wodzie czy leki na niestrawność). Leki takie mogą nasilić działanie leku
Tolvaptan Sandoz. Istnieje ryzyko, że może to doprowadzić do zbyt dużego stężenia sodu we
krwi pacjenta.
Stosowanie łącznie takich leków i leku Tolvaptan Sandoz przez pacjenta może być jednak nadal
właściwe. Lekarz zdecyduje o najlepszym schemacie leczenia pacjenta.
Stosowanie leku Tolvaptan Sandoz z jedzeniem i piciem
Nie wolno pić soku grejpfrutowego podczas leczenia tym lekiem.
Ciąża i karmienie piersią
Nie wolno przyjmować tego leku, jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią.
Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować metodę antykoncepcji o dużej niezawodności podczas
stosowania tego leku.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Niektórzy pacjenci mogą odczuwać zawroty głowy, osłabienie lub zmęczenie podczas leczenia lekiem
Tolvaptan Sandoz. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych
narzędzi ani maszyn.
Lek Tolvaptan Sandoz zawiera laktozę
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Lek Tolvaptan Sandoz zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Poważne działania niepożądane:
Jeśli pacjent zauważy którekolwiek z poniższych działań niepożądanych, może być konieczna
natychmiastowa pomoc medyczna. Należy przerwać przyjmowanie leku Tolvaptan Sandoz
i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala, jeśli:
• pacjent ma trudności z oddawaniem moczu;
• u pacjenta wystąpi obrzęk twarzy, warg lub języka, swędzenie, uogólniona wysypka, ciężki
świszczący oddech lub duszności (objawy reakcji alergicznej).
Lek Tolvaptan Sandoz może spowodować zaburzenia czynności wątroby.
Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, jak nudności, wymioty,
gorączka, zmęczenie, utrata apetytu, ból brzucha, ciemny kolor moczu, żółtaczka (zażółcenie skóry
lub oczu), swędzenie skóry lub ból mięśni lub stawów w połączeniu z gorączką.
Inne działania niepożądane:
Bardzo częste (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• pragnienie (wymagające picia dużych ilości wody),
• ból głowy,
• zawroty głowy,
• biegunka,
• suchość w jamie ustnej,
• zwiększona potrzeba oddawania moczu, oddawania moczu w nocy lub częstszego oddawania
moczu,
• męczliwość.
Częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• odwodnienie,
• duże stężenia sodu, kwasu moczowego i cukru we krwi,
• zmniejszenie łaknienia,
• zmiany smaku,
• dna moczanowa,
• zaburzenia snu,
• omdlenie,
• mocne bicie serca,
• duszność,
• ból brzucha,
• uczucie pełnego lub rozdętego brzucha lub dyskomfortu w brzuchu,
• zaparcie,
• zgaga,
• nieprawidłowa czynność wątroby,
• suchość skóry,
• wysypka,
• świąd,
• pokrzywka,
• ból stawów,
• skurcze mięśni,
• ból mięśni,
• ogólne osłabienie,
• podwyższona aktywność enzymów wątrobowych we krwi,
• zmniejszenie masy ciała
• zwiększenie masy ciała.
Niezbyt częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów)
• zwiększenie stężenia bilirubiny (substancji powodującej zażółcenie skóry lub oczu) we krwi.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• reakcje alergiczne (patrz wyżej),
• uogólniona wysypka
• ostra niewydolność wątroby
• zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (enzymu, którego aktywność jest miarą
czynności mięśni i serca) we krwi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu
działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1, lub na benzoazepinę lub pochodne benzoazepiny (patrz punkt 4.4);
• Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych i (lub) przedmiotowe lub podmiotowe objawy
uszkodzenia wątroby przed rozpoczęciem leczenia, które spełniają kryteria przerwania na stałe
leczenia tolwaptanem (patrz punkt 4.4);
• Anuria;
• Zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej;
• Hipernatremia;
• Pacjenci, którzy nie odczuwają pragnienia lub nie są w stanie zareagować na pragnienie;
• Ciąża (patrz punkt 4.6);
• Karmienie piersią (patrz punkt 4.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Idiosynkratyczne toksyczne działanie na wątrobę
Tolwaptan związany jest z idiosynkratycznym zwiększeniem aktywności aminotransferazy alaninowej
i asparaginianowej (AlAT i AspAT) we krwi, którym w rzadkich przypadkach towarzyszy
zwiększenie stężenia bilirubiny całkowitej (BT, ang. bilirubin-total).
Po wprowadzeniu do obrotu, podczas stosowania tolwaptanu w leczeniu ADPKD zgłoszono ostrą
niewydolność wątroby wymagającą przeszczepienia wątroby.
W podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym z kontrolą placebo, obejmującym pacjentów
z ADPKD, uszkodzenia komórek wątroby (określane jako zwiększenie aktywności AlAT >3 × GGN)
zaczęły ujawniać się 3 do 14 miesięcy po rozpoczęciu leczenia; takie zwiększenie aktywności było
odwracalne, a aktywność AlAT powracała do wartości <3 × GGN w ciągu 1 do 4 miesięcy. Chociaż
te jednoczesne wzrosty aktywności były odwracalne po szybkim przerwaniu leczenia tolwaptanem,
wskazują jednak na możliwość poważnego uszkodzenia wątroby.
Podobne zmiany, obserwowane podczas stosowania innych produktów leczniczych, związane są z
ryzykiem nieodwracalnego i zagrażającego życiu uszkodzenia wątroby (patrz punkt 4.8).
Lekarze przepisujący ten produkt muszą w pełni stosować się do wymaganych środków
ostrożności wymienionych poniżej.
Aby zmniejszyć ryzyko poważnego i (lub) nieodwracalnego uszkodzenia wątroby wymagane jest
wykonywanie badań krwi, w celu oznaczenia aktywności aminotransferaz i stężenia bilirubiny,
przed rozpoczęciem leczenia produktem Tolvaptan Sandoz, co miesiąc przez pierwsze 18
miesięcy leczenia, a następnie regularnie co 3 miesiące. Zaleca się jednoczesną obserwację w
kierunku objawów mogących wskazywać na uszkodzenie wątroby (takich jak zmęczenie,
jadłowstręt, nudności, dyskomfort w prawym górnym kwadrancie jamy brzusznej, wymioty,
gorączka, wysypka, świąd, ciemny kolor moczu lub żółtaczka).
Jeśli przed leczeniem pacjent ma nieprawidłowe wartości AlAT, AspAT lub BT, które spełniają
kryteria przerwania na stałe leczenia (patrz niżej), stosowanie tolwaptanu jest przeciwwskazane
(patrz punkt 4.3). W razie stwierdzenia nieprawidłowych wyjściowych wartości tych parametrów,
ale poniżej poziomu wymagającego trwałego przerwania leczenia, leczenie może być rozpoczęte
tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przeważają nad zagrożeniami; testy czynności wątroby
należy przeprowadzać z większą częstością. Zaleca się konsultację hepatologa.
Przez pierwsze 18 miesięcy leczenia produkt Tolvaptan Sandoz można przepisywać tylko
pacjentom, u których lekarz stwierdził czynność wątroby pozwalającą na dalsze leczenie.
W momencie wystąpienia podmiotowych lub przedmiotowych objawów uszkodzenia wątroby lub
stwierdzenia klinicznie istotnego nieprawidłowego zwiększenia aktywności AlAT lub AspAT
podczas leczenia, należy niezwłocznie przerwać podawanie produktu Tolvaptan Sandoz i
powtórzyć jak najszybciej (optymalnie w ciągu od 48 godzin do 72 godzin) badania
diagnostyczne obejmujące pomiary AlAT, AspAT, BT i fosfatazy alkalicznej (AP). Badania te
należy powtarzać ze zwiększoną częstością do czasu stabilizacji lub ustąpienia danych objawów
przedmiotowych i (lub) podmiotowych lub nieprawidłowości laboratoryjnych, w którym to
momencie można wznowić leczenie produktem Tolvaptan Sandoz.
Aktualna praktyka kliniczna sugeruje wstrzymanie leczenia produktem Tolvaptan Sandoz w razie
potwierdzenia utrzymującej się lub rosnącej aktywności aminotransferaz oraz całkowite
odstawienie leku w razie znaczącego zwiększenia aktywności aminotransferaz i (lub)
utrzymywania się klinicznych objawów uszkodzenia wątroby.
Zalecane kryteria trwałego przerwania leczenia obejmują:
• aktywność AlAT lub AspAT > 8 × GGN
• aktywność AlAT lub AspAT > 5 × GGN przez ponad 2 tygodnie
• aktywność AlAT lub AspAT > 3 × GGN oraz (BT > 2 × GGN lub wartość INR > 1,5)
• aktywność AlAT lub AspAT > 3 × GGN łącznie z utrzymującymi się, wyżej
wymienionymi objawami uszkodzenia wątroby.
Jeśli aktywności AlAT i AspAT utrzymują się poniżej 3-krotności GGN, można z zachowaniem
ostrożności kontynuować leczenie produktem Tolvaptan Sandoz w takiej samej lub zmniejszonej
dawce, często kontrolując stan pacjenta, gdyż wydaje się, że u części pacjentów aktywność
aminotransferaz stabilizuje się w miarę kontynuacji leczenia.
Dostęp do wody
Tolwaptan może spowodować działania niepożądane związane z utratą wody, takie jak pragnienie,
wielomocz, nykturia i częstomocz (patrz punkt 4.8). W związku z tym pacjenci muszą mieć dostęp do
wody (lub innych płynów zawierających wodę) i być w stanie pić wystarczające ilości tych płynów
(patrz punkt 4.2). Należy poinformować pacjentów, aby pili wodę lub inne napoje zawierające wodę
przy pierwszych oznakach pragnienia, aby uniknąć nadmiernego pragnienia i odwodnienia.
Ponadto pacjent musi wypić od 1 do 2 szklanek płynu przed pójściem spać, niezależnie od
odczuwanego pragnienia, i uzupełniać płyny w ciągu nocy po każdym epizodzie nykturii.
Odwodnienie
U pacjentów przyjmujących tolwaptan należy kontolować objętość wewnątrznaczyniową, gdyż
leczenie tolwaptanem może prowadzić do ciężkiego odwodnienia stanowiącego czynnik ryzyka
zaburzeń czynności nerek. Zaleca się uważną kontrolę masy ciała. Postępujące zmniejszanie się masy
ciała może być wczesną oznaką postępującego odwodnienia. W razie stwierdzenia odwodnienia
należy podjąć odpowiednie działania, które mogą obejmować konieczność przerwania leczenia
tolwaptanem lub zmniejszenia jego dawki i zwiększenie podaży płynów. Należy zachować
szczególną ostrożność u pacjentów z chorobami zaburzającymi prawidłowe pobieranie płynów lub
zwiększającymi ryzyko utraty wody, np. w razie wymiotów lub biegunki.
Utrudnienie odpływu moczu
Należy zapewnić odpływ moczu. U pacjentów z częściowym utrudnieniem odpływu moczu,
na przykład z rozrostem gruczołu krokowego lub zaburzeniami mikcji, istnieje większe ryzyko
wystąpienia ostrego zatrzymania moczu.
Równowaga wodno-elektrolitowa
U wszystkich pacjentów należy kontrolować zawartość wody i elektrolitów. Podawanie tolwaptanu
powoduje obfite wydalenie wody z moczem i może spowodować odwodnienie oraz zwiększenie
stężenia sodu w surowicy (patrz punkt 4.8); jest przeciwwskazane u pacjentów z hipernatremią (patrz
punkt 4.3). W związku z tym przed i po rozpoczęciu leczenia tolwaptanem należy oznaczyć stężenie
kreatyniny w surowicy i zawartość elektrolitów, oraz obserwować pacjenta w kierunku objawów
zaburzeń elektrolitowych (np. zawroty głowy, omdlenie, kołatanie serca, splątanie, osłabienie,
niepewny chód, wygórowanie odruchów, napady padaczkowe, śpiączka) w celu kontroli
ewentualnego odwodnienia.
Podczas długotrwałego leczenia zawartość elektrolitów należy oznaczać co najmniej co trzy miesiące.
Nieprawidłowe stężenie sodu w surowicy
Przed rozpoczęciem leczenia tolwaptanem należy skorygować nieprawidłowe stężenie sodu
w surowicy (hiponatremia lub hipernatremia).
Reakcja anafilaktyczna
W okresie po dopuszczeniu produktu do obrotu bardzo rzadko zgłaszano wystąpienie reakcji
anafilaktycznej (w tym wstrząsu anafilaktycznego i uogólnionej wysypki) po podaniu tolwaptanu.
Tego typu reakcje zdarzały się po pierwszym podaniu tolwaptanu. W trakcie leczenia pacjenci
powinni pozostawać pod ścisłą obserwacją. Pacjentom, u których wystąpiły reakcje nadwrażliwości na
benzoazepiny lub pochodne benzoazepiny (np. benazepryl, koniwaptan, mesylan fenoldopamu lub
mirtazapinę), może zagrażać ryzyko reakcji nadwrażliwości na tolwaptan (patrz punkt 4.3).
W razie wystąpienia reakcji anafilaktycznej lub innej poważnej reakcji alergicznej należy natychmiast
przerwać podawanie tolwaptanu i wdrożyć odpowiednie leczenie. Ponieważ nadwrażliwość stanowi
przeciwwskazanie (patrz punkt 4.3) nie wolno nigdy wznawiać leczenia po wystąpieniu reakcji
anafilaktycznej lub innej poważnej reakcji alergicznej.
Cukrzyca
U pacjentów z cukrzycą z podwyższonym stężeniem glukozy (np. ponad 300 mg/dL) może wystąpić
pseudohiponatremia. Taki stan należy wykluczyć przed leczeniem i podczas leczenia tolwaptanem.
Tolwaptan może powodować hiperglikemię (patrz punkt 4.8). W związku z tym należy zachować
ostrożność podczas leczenia tolwaptanem pacjentów z cukrzycą. W szczególności dotyczy
to pacjentów z niewystarczająco kontrolowaną cukrzycą typu 2.
Zwiększenie stężenia kwasu moczowego
Znanym efektem działania tolwaptanu jest zmniejszone wydalanie kwasu moczowego przez nerki.
W podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym z kontrolą placebo obejmującym pacjentów
z ADPKD, potencjalnie klinicznie istotne zwiększenie stężenia kwasu moczowego (ponad 10 mg/dL)
stwierdzano częściej u pacjentów otrzymujących tolwaptan (6,2%) niż u pacjentów otrzymujących
placebo (1,7%). Działania niepożądane w postaci dny moczanowej zgłaszano częściej u pacjentów
otrzymujących tolwaptan (28/961; 2,9%) niż u pacjentów otrzymujących placebo (7/483; 1,4%).
Ponadto w badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z kontrolą placebo,
zaobserwowano zwiększone zużycie allopurynolu i innych produktów leczniczych stosowanych w
leczeniu dny moczanowej. Wpływ na stężenie kwasu moczowego w surowicy przypisuje się
odwracalnym zmianom hemodynamicznym w obrębie nerek występującym w reakcji na wpływ
tolwaptanu na osmolalność moczu; działanie takie może być znaczące klinicznie. Jednakże przypadki
zwiększenia stężenia kwasu moczowego i (lub) dny moczanowej obserwowane w badaniu klinicznym
prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z kontrolą placebo nie były poważne i nie prowadziły
do przerwania leczenia. Należy oznaczyć stężenie kwasu moczowego przed rozpoczęciem leczenia
tolwaptanem oraz podczas leczenia, gdy będzie to wskazane w oparciu o obserwowane objawy.
Wpływ tolwaptanu na szybkość przesączania kłębuszkowego (GFR)
W badaniach obejmujących pacjentów z ADPKD zaobserwowano odwracalne zmniejszenie GFR na
początku leczenia tolwaptanem.
Przewlekła choroba nerek
Dostępne są ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności tolwaptanu
u pacjentów w późnym 4. stadium PChN (eGFR< 25 ml/min/1,73 m2). Brak danych dotyczących
stosowania produktu u pacjentów w 5. stadium PChN. Należy przerwać leczenie tolwaptanem, jeśli
nastąpi progresja niewydolności nerek do 5. stadium PChN.
Laktoza
Produkt Tolvaptan Sandoz zawiera laktozę jako substancję pomocniczą. Produkt leczniczy nie powinien
być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy
lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę tolwaptanu
Inhibitory CYP3A
Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych, które są umiarkowanymi inhibitorami CYP3A
(np. amprenawir, aprepitant, atazanawir, cyprofloksacyna, kryzotynib, darunawir/rytonawir, diltiazem,
erytromycyna, flukonazol, fosamprenawir, imatynib, werapamil) lub silnymi inhibitorami CYP3A
(np. itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, klarytromycyna) zwiększa narażenie na tolwaptan.
Jednoczesne podawanie tolwaptanu i ketokonazolu spowodowało zwiększenie pola pod krzywą
zależności stężenia od czasu (AUC) o 440% i zwiększenie maksymalnego obserwowanego stężenia
tolwaptanu w osoczu (Cmax) 248%.
Jednoczesne stosowanie tolwaptanu i flukonazolu, umiarkowanego inhibitora CYP3A, powodowało
zwiększenie wartości AUC i Cmax tolwaptanu o, odpowiednio, 200% i 80%.
Jednoczesne podawanie tolwaptanu z sokiem grejpfrutowym, umiarkowanym lub silnym inhibitorem
CYP3A, spowodowało dwukrotne zwiększenie maksymalnego stężenia tolwaptanu (Cmax).
Zaleca się zmniejszenie dawki tolwaptanu u pacjentów przyjmujących umiarkowane lub silne
inhibitory CYP3A (patrz punkt 4.2). Pacjenci przyjmujący umiarkowane lub silne inhibitory CYP3A
muszą być leczeni z ostrożnością, zwłaszcza jeśli przyjmują takie inhibitory częściej niż raz na dobę.
Induktory CYP3A
Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych będących silnymi induktorami CYP3A (np.
ryfampicyna) zmniejsza narażenie na tolwaptan i jego skuteczność. Jednoczesne podawanie
tolwaptanu z ryfampicyną zmniejsza Cmax i AUC tolwaptanu o około 85%. W związku z tym należy
unikać jednoczesnego podawania tolwaptanu z silnymi induktorami CYP3A (np. ryfampicyna,
ryfabutyna, ryfapentyna, fenytoina, karbamazepina, ziele dziurawca).
Jednoczesne podawanie z produktami leczniczymi zwiększającymi stężenie sodu w surowicy
Nie ma danych z kontrolowanych badań klinicznych dotyczących jednoczesnego stosowania
tolwaptanu i hipertonicznego roztworu chlorku sodu, doustnych produktów zawierających sód oraz
produktów leczniczych, które zwiększają stężenie sodu w surowicy. Produkty lecznicze o dużej
zawartości sodu, takie jak musujące produkty przeciwbólowe i niektóre produkty zawierające sód
stosowane w leczeniu niestrawności, mogą również zwiększać stężenie sodu w surowicy. Jednoczesne
stosowanie tolwaptanu z produktami leczniczymi zwiększającymi stężenie sodu w surowicy może
zwiększać ryzyko wystąpienia hipernatremii (patrz punkt 4.4) i w związku z tym nie jest zalecane.
Leki moczopędne
Nie badano intensywnie stosowania tolwaptanu w skojarzeniu z lekami moczopędnymi u pacjentów
z ADPKD. Nie wydaje się, aby występowało działanie synergistyczne lub addytywne przy
jednoczesnym stosowaniu tolwaptanu z diuretykami pętlowymi i tiazydowymi, jednakże każda z tych
klas leków może prowadzić do silnego odwodnienia, które stanowi czynnik ryzyka zaburzenia
czynności nerek. W razie stwierdzenia odwodnienia lub zaburzeń czynności nerek należy podjąć
odpowiednie działanie, które może obejmować konieczność przerwania stosowania lub zmniejszenia
dawek tolwaptanu i (lub) leków moczopędnych oraz zwiększenie podaży płynów. Należy też ocenić
inne możliwe przyczyny odwodnienia lub zaburzeń czynności nerek i podjąć odpowiednie działania.
Wpływ tolwaptanu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych
Substraty CYP3A
U zdrowych osób tolwaptan, substrat CYP3A, nie wywierał żadnego wpływu na stężenie w osoczu
innych substratów CYP3A (np. warfaryny lub amiodaronu). Tolwaptan zwiększał 1,3 – 1,5-krotnie
stężenie lowastatyny w osoczu. Nawet jeśli takie zwiększenie nie ma znaczenia klinicznego, to jednak
wskazuje, że tolwaptan może potencjalnie zwiększać narażenie na substraty CYP3A4.
Substraty transporterów
Substraty glikoproteiny P: Badania in vitro wskazują, że tolwaptan jest substratem i konkurencyjnym
inhibitorem glikoproteiny P (P-gp). Stężenia digoksyny w stanie stacjonarnym były zwiększone
(1,3- krotne zwiększenie maksymalnego obserwowanego stężenia w osoczu [Cmax] i 1,2-krotne
zwiększenie powierzchni pola pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu [AUCτ]) po
jednoczesnym podawaniu z wielokrotnymi dawkami 60 mg tolwaptanu raz na dobę. W związku z tym
pacjenci otrzymujący digoksynę lub inne substraty P-gp o wąskim zakresie terapeutycznym (np.
dabigatran), jeśli stosują tolwaptan, muszą być leczeni z ostrożnością i oceniani pod kątem nasilenia
działania tych produktów leczniczych.
OATP1B1/OAT3/BCRP i OCT1: Badania in vitro wykazały, że tolwaptan lub jego metabolit związany
z kwasem oksomasłowym mogą hamować transportery OATP1B1, OAT3, BCRP i OCT1.
Jednoczesne podawanie tolwaptanu (90 mg) z rozuwastatyną (5 mg), substratem BCRP, zwiększało
wartości Cmax i AUCt rozuwastatyny o, odpowiednio, 54% i 69%. Jeśli substraty BCRP (np.
sulfasalazyna) są podawane jednocześnie z tolwaptanem, pacjentów należy leczyć ostrożnie i oceniać
pod kątem nasilenia działania tych produktów leczniczych.
Podawanie rozuwastatyny (substrat OATP1B1) lub furosemidu (substrat OAT3) zdrowym
ochotnikom z podwyższonym stężeniem metabolitu kwasu oksomasłowego w osoczu (inhibitor
OATP1B1 i OAT3) nie miało istotnego znaczenia dla farmakokinetyki rozuwastatyny ani furosemidu.
Statyny, powszechnie stosowane w badaniu głównym III fazy dotyczącym tolwaptanu
(np. rozuwastatyna i pitawastatyna), są substratami OATP1B1 lub OATP1B3, jednak w III fazie
głównego badania dotyczącego tolwaptanu w leczeniu ADPKD nie zaobserwowano różnicy w profilu
zdarzeń niepożądanych.
Jeśli substraty OCT1 (np. metformina) są podawane jednocześnie z tolwaptanem, pacjentów należy
leczyć ostrożnie i oceniać pod kątem nasilenia działania tych produktów leczniczych.
Moczopędne produkty lecznicze lub przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze o mechanizmie
działania innym niż moczopędny
W badaniach obejmujących ADPKD nie mierzono standardowo ciśnienia krwi w pozycji stojącej.
W związku z tym nie można wykluczyć ryzyka niedociśnienia ortostatycznego/posturalnego
spowodowanego interakcją farmakodynamiczną z tolwaptanem.
Jednoczesne podawanie z analogami wazopresyny
Oprócz działania na nerki powodującego utratę wody, tolwaptan może blokować naczyniowe
receptory V2 wazopresyny uczestniczące w uwalnianiu czynników krzepnięcia (np. czynnika von
Willebranda) z komórek śródbłonka. Dlatego działanie analogów wazopresyny, takich jak
desmopresyna, może być osłabione u pacjentów stosujących je w celu zapobiegania lub ograniczania
krwawienia i jednocześnie przyjmujących tolwaptan. Nie zaleca się podawania tolwaptanu razem
z analogami wazopresyny.
Palenie tytoniu i spożywanie alkoholu
W wywiadzie z badań obejmujących pacjentów z ADPKD dane dotyczące palenia tytoniu lub
spożywania alkoholu są zbyt ograniczone, aby ocenić ewentualny wpływ tych używek na
bezpieczeństwo stosowania i skuteczność tolwaptanu w leczeniu ADPKD.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Do przewidywanych ze względu na farmakodynamikę i najczęściej zgłaszanych działań
niepożądanych należy pragnienie, wielomocz, nykturia i częstomocz, występujące odpowiednio, u
około 55%, 38%, 29% i 23% pacjentów. Ponadto tolwaptan związany jest z idiosynkratycznym
zwiększeniem aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT; 4,4%) i asparaginianowej (AspAT;
3,1%) we krwi, której w rzadkich przypadkach towarzyszy zwiększenie stężenia bilirubiny całkowitej
(TB; 0,2%).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Częstość występowania działań niepożądanych związanych z leczeniem tolwaptanem podano
w poniższej tabeli. Dane w tabeli oparto na działaniach niepożądanych zgłaszanych podczas badań
klinicznych i (lub) po wprowadzeniu do obrotu.
Wszystkie działania niepożądane podano według klasyfikacji układów i narządów i częstości: bardzo
często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do
<1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania
niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
10
Nie można określić częstości działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu produktu do
obrotu, ponieważ pochodzą one ze spontanicznych zgłoszeń. Z tego względu częstość występowania
takich działań niepożądanych określono jako „nieznana”.
Częstość nieznana: wstrząs anafilaktyczny, uogólniona wysypka
Bardzo często: polidypsja
Często: odwodnienie, hipernatremia, zmniejszenie łaknienia, hiperurykemia, hiperglikemia, dna moczanowa
Często: bezsenność
Bardzo często: ból głowy, zawroty głowy
Często: zaburzenia smaku, omdlenia
Często: kołatanie serca
Często: duszność
Bardzo często: biegunka, suchość w jamie ustnej
Często: ból brzucha, wzdęcie jamy brzusznej, zaparcie, niestrawność, choroba refluksowa przełyku
Często: zaburzenia czynności wątroby
Częstość nieznana: ostra niewydolność wątroby1
Często: suchość skóry, wysypka, świąd, pokrzywka
Często: ból stawów, skurcze mięśni, ból mięśni
Bardzo często: nykturia, częstomocz, wielomocz
Bardzo często: zmęczenie, pragnienie
Często: astenia
podania
11
Często: zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zmniejszenie masy ciała, zwiększenie masy ciała
Niezbyt często: zwiększenie stężenia bilirubiny
Częstość nieznana: zwiększona aktywność fosfokinazy kreatynowej we krwi
1 przypadek obserwowany po wprowadzeniu c i d a o ła obrotu, tolwaptan stosowano w leczeniu ADPKD.
Konieczny był przeszczep wątroby.
Opis wybranych działań niepożądanych
Wyniki badań laboratoryjnych
W podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym z kontrolą placebo obejmującym pacjentów
z ADPKD zwiększenie aktywności AlAT (>3 × górna granica normy [GGN]) zaobserwowano u 4,4%
(42/958) pacjentów otrzymujących tolwaptan i u 1,0% (5/484) pacjentów otrzymujących placebo,
natomiast zwiększenie aktywności AspAT (>3 × GGN) zaobserwowano u 3,1% (30/958) pacjentów
otrzymujących tolwaptan i u 0,8% (4/484) pacjentów otrzymujących placebo. U dwóch (2/957; 0,2%)
z tych pacjentów leczonych tolwaptanem i dodatkowo u trzeciego pacjenta z rozszerzonego badania
otwartego stwierdzono zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (>3 × GGN) z jednoczesnym
zwiększeniem stężenia BT (>2 × GGN).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Tolvaptanum 15 mg | Tabletki | 29625 | 100523104 | ChPL: 2026-04-01, Ulotka: 2026-04-01 |
| Tolvaptanum 30 mg | Tabletki | 29626 | 100523111 | ChPL: 2026-04-01, Ulotka: 2026-04-01 |
| Tolvaptanum 15 mg; 45 mg | Tabletki | 29627 | 100523129 | ChPL: 2026-04-01, Ulotka: 2026-04-01 |
| Tolvaptanum 30 mg; 60 mg | Tabletki | 29628 | 100523136 | ChPL: 2026-04-01, Ulotka: 2026-04-01 |
| Tolvaptanum 30 mg; 90 mg | Tabletki | 29629 | 100523143 | ChPL: 2026-04-01, Ulotka: 2026-04-01 |