medinary.info

Sultiame Desitin

Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.

Podmiot odpowiedzialny
Desitin Arznemittel GmbH
Substancje czynne
Sultiamum: 20 mg/ml
Stan bazy na dzień
2026-10-22

Dostępne moce i opakowania · 1 pozycja

NazwaPostaćOpakowaniaDostępność
Sultiame Desitin 20 mg/ml Zawiesina doustna 1 butelka 200 ml, 1 butelka 250 ml na receptę (Rx)

Wskazania (wg ChPL 4.1)

Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie

źródło: ChPL, pkt 4.3, str. 3

Sultiamum 20 mg/ml (zawiesina doustna)

Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie

Przechowywanie
  • brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
Termin ważności
  • 3 lata (opakowanie nieotwarte)
  • 3 miesiące (po pierwszym otwarciu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
Substancje pomocnicze
metylu parahydroksybenzoesan sodowy (E 219); propylu parahydroksybenzoesan sodowy (E 217); sukraloza (E955); sodu dokuzynian; guma ksantan (E415); sodu diwodorofosforan dwuwodny (E339); dipotasu fosforan (E340); aromat truskawkowy (zawierający gumę arabską E414); aromat z modulatorem słodkości (zawierający fruktozę, glukozę, sacharozę, siarki dwutlenek (E; 220)); aromat maskujący (zawierający sukralozę E955, maltodekstrynę (ze skrobi ziemniaczanej)); kwas fosforowy stężony (E338)(do ustalenia pH); woda oczyszczona źródło: ChPL, pkt 6.1
Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
  • fruktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
  • glukoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
  • parabeny: w składzie
  • sacharoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1

Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.

Opakowanie i akcesoria
  • w opakowaniu / do podawania: strzykawka doustna
źródło: ChPL, pkt 6.5
Wygląd
  • biały
    Zawiesina doustna Sultiame Desitin jest białą zawiesiną. Szklana butelka z zamknięciem zabezpieczającym przed dostępem dzieci zawiera 200 ml lub 250 ml zawiesiny doustnej. Jest ona zapakowana w tekturowe pudełko zawierające strzykawkę doustną o pojemności 10 ml z podziałką co 0,25 ml oraz adapter. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nawet jeśli produkt leczniczy jest stosowany zgodnie z zaleceniami, może on wpływać na reakcje do tego stopnia – zwłaszcza na początku leczenia – że może on zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Dotyczy to w większym stopniu połączenia z alkoholem (patrz punkt 4.5 Alkohol).” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
33 pozycji, według częstości
  • bardzo często: dolegliwości żołądkowe; np. nudności; wymioty (u około 10% pacjentów)
  • często: utrata masy ciała; brak apetytu; parestezje kończyn i twarzy*; zawroty głowy; ból głowy; podwójne widzenie; stenokardia; tachykardia; przyspieszony oddech*; hiperwentylacja*; duszność; czkawka
  • niezbyt często: omamy; niepokój; brak popędu; objawy miasteniczne; napady grand-mal; zwiększona aktywność drgawkowa; ból stawów
  • częstość nieznana: nastrój depresyjny/depresja; zmiany osobowości i zaburzenia zachowania; zapalenie wielonerwowe; zaburzenie wzroku; które może być znaczne; biegunka; reakcje hepatotoksyczne; wzrost aktywności enzymów wątrobowych; Zespół Stevensa-Johnsona; toksyczna nekroliza naskórka (toxic epidermal necrolysis, TEN); ostra niewydolność nerek

Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.

źródło: ChPL, pkt 4.8

Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie

Dawkowanie wg grup (cytat)
  • dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka podtrzymująca wynosi około 5 do 10 mg na kilogram masy ciała na dobę.” źródło: ChPL, pkt 4.2
  • dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa (ang.build-up dose) :2,5 mg* sultiamu na kg masy ciała na dobę” źródło: ChPL, pkt 4.2
  • dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka podtrzymująca: 5 mg* sultiamu na kg masy ciała na dobę” źródło: ChPL, pkt 4.2, Ulotka, pkt 3
  • dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa: 2,5 mg* sultiamu na kg masy ciała na dobę” źródło: Ulotka, pkt 3
Grupy szczególne (cytat)
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek„Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie badano stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy zachować ostrożność podczas podawania leku pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Może być konieczne wolniejsze dostosowywanie dawki. Ponieważ sultiam i jego metabolity są wydalane przez nerki, należy przerwać stosowanie leku, jeżeli u pacjenta rozwinie się ostra niewydolność nerek lub zaobserwowany zostanie klinicznie istotny, utrzymujący się wzrost stężenia kreatyniny w surowicy.”
    źródło: ChPL, pkt 4.2
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby„Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Nie badano stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Z tego powodu nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania leku pacjentom z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Może być konieczne wolniejsze dostosowywanie dawki leku Sultiame Desitin.”
    źródło: ChPL, pkt 4.2
  • Ciąża„Ciąża Nie ma lub istnieje ograniczona ilość danych dotyczących stosowania sultiamu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach są niewystarczające w odniesieniu do toksyczności dla reprodukcji, ale wykazały działanie embriotoksyczne (patrz sekcja 5.3). Podawanie leków przeciwpadaczkowych w czasie ciąży jest ogólnie związane ze zwiększonym ryzykiem wad rozwojowych, które może być zwiększone w przypadku łączenia różnych leków przeciwpadaczkowych. Z tego względu nie zaleca się stosowania leku Sultiame Desitin w okresie ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących antykoncepcji.”
    (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
  • Karmienie piersią: „Karmienie piersią Nie wiadomo, czy sultiam i (lub) jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/niemowląt. Leku Sultiame Desitin nie należy stosować w okresie karmienia piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
  • Płodność: „Płodność Nie są dostępne dane dotyczące wpływu sultiamu na płodność.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
  • jedzenie i napoje: „Zawiesinę doustną można połknąć bezpośrednio ze strzykawki doustnej lub przyjąć natychmiast po wymieszaniu, najlepiej z niewielką ilością wody, alternatywnie z sokiem pomarańczowym, mlekiem, jogurtem lub owsianką pszenną.” źródło: ChPL, pkt 4.2
  • jedzenie i napoje: „W przypadku przyjmowania zawiesiny doustnej bezpośrednio ze strzykawki doustnej, pacjent powinien wypić trochę wody, soku lub mleka bezpośrednio po przyjęciu zawiesiny ze względu na gorzki smak sultiamu.” źródło: ChPL, pkt 4.2
  • jedzenie i napoje: „Z zawiesiną nie należy przyjmować napojów gazowanych ani gorących pokarmów, aby uniknąć odbijania lub spowolnionego połykania.” źródło: ChPL, pkt 4.2
  • jedzenie i napoje: „Lek Sultiame Desitin można przyjmować z posiłkiem lub poza posiłkiem, przy czym pacjent nie powinien zmieniać sposobu przyjmowania leku Sultiame” źródło: ChPL, pkt 4.2
  • alkohol: „Alkohol” źródło: ChPL, pkt 4.5
  • alkohol: „Podczas leczenia sultiamem pacjent powinien powstrzymać się od spożywania alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.5

Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie

Dawkowanie wg masy ciała (tabela z dokumentu): Tabela 1: Przykłady dawkowania dla dawki początkowej 2,5 mg sultiamu na kg masy ciała na dobę
Waga pacjentaDawka początkowa: 2,5 mg* sultiamu na kg masy ciała na dobę
Pojedyncza dawka (podawana 3 razy na dobę)Całkowita dawka dobową
12 – 18 kg0,5 – 0,75 ml (odpowiednik 10 – 15 mg sultiamu)1,5 – 2,25 ml (odpowiednik 30 – 45 mg sultiamu)
18 – 24 kg0,75 – 1,0 ml (odpowiednik 15 – 20 mg sultiamu)2,25 – 3,0 ml (odpowiednik 45 – 60 mg sultiamu)
24 – 30 kg1,0 – 1,25 ml (odpowiednik 20 – 25 mg sultiamu)3,0 – 3,75 ml (odpowiednik 60 – 75 mg sultiamu)
30 – 36 kg1,25 – 1,5 ml (odpowiednik 25 – 30 mg sultiamu)3,75 – 4,5 ml (odpowiednik 75 – 90 mg sultiamu)
36 – i powyżej1,5 ml i więcej (odpowiednik 30 mg sultiamu i więcej)4,5 i powyżej (odpowiednik 90 mg sultiamu i więcej)

źródło: Ulotka, pkt 3, s. 3–4

Dawkowanie wg masy ciała (tabela z dokumentu): Tabela 2: Przykłady dawkowania dla dawki podtrzymującej 5 mg sultiamu na kg masy ciała na dobę:
Waga pacjentaDawka podtrzymująca: 5 mg* sultiamu na kg masy ciała na dobę
Pojedyncza dawka (podawana 3 razy na dobę)Całkowita dawka dobową
12 – 18 kg1,0 – 1,5 ml (odpowiednik 20 – 30 mg sultiamu)3,0 – 4,5 ml (odpowiednik 60 – 90 mg sultiamu)
18 – 24 kg1,5 – 2,0 ml (odpowiednik 30 – 40 mg sultiamu)4,5 – 6,0 ml (odpowiednik 90 – 120 mg sultiamu)
24 – 30 kg2,0 – 2,5 ml (odpowiednik 40 – 50 mg sultiamu)6,0 – 7,5 ml (odpowiednik 120 – 150 mg sultiamu)
30 – 36 kg2,5 – 3,0 ml (odpowiednik 50 – 60 mg sultiamu)7,5 – 9,0 ml (odpowiednik 150 – 180 mg sultiamu)
36 – i powyżej3,0 ml i więcej (odpowiednik 60 mg sultiamu i więcej)9,0 i powyżej (odpowiednik 180 mg sultiamu i więcej)

*1 ml zawiesiny doustnej Sultiame Desitin zawiera 20 mg sultiamu => 0,25 ml = 5 mg sultiamu

źródło: Ulotka, pkt 3, s. 4

Dawkowanie wg masy ciała (tabela z dokumentu): Tabela 1
Waga pacjentaDawka początkowa (ang.build-up dose) :2,5 mg* sultiamu na kg masy ciała na dobę
Pojedyncza dawka (podawana 3 razy na dobę)Całkowita dawka dobowa
12 – 18 kg0,5 – 0,75 ml (odpowiednik 10 – 15 mg sultiamu)1,5 – 2,25 ml (odpowiednik 30 – 45 mg sultiamu)
18 – 24 kg0,75 – 1,0 ml (odpowiednik 15 – 20 mg sultiamu)2,25 – 3,0 ml (odpowiednik 45 – 60 mg sultiamu)
24 – 30 kg1,0 – 1,25 ml (odpowiednik 20 – 25 mg sultiamu)3,0 – 3,75 ml (odpowiednik 60 – 75 mg sultiamu)
30 – 36 kg1,25 – 1,5 ml (odpowiednik 25 – 30 mg sultiamu)3,75 – 4,5 ml (odpowiednik 75 – 90 mg sultiamu)
36 – i powyżej1,5 ml i więcej (odpowiednik 30 mg sultiamu i więcej)4,5 i powyżej (odpowiednik 90 mg sultiamu i więcej)

*1 ml zawiesiny doustnej Sultiame Desitin zawiera 20 mg sultiamu => 0,25 ml = 5 mg sultiamu

źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2

Dawkowanie wg masy ciała (tabela z dokumentu): Tabela 2
Waga pacjentaDawka podtrzymująca: 5 mg* sultiamu na kg masy ciała na dobę
Pojedyncza dawka (podawana 3 razy na dobę)Całkowita dawka dobowa
12 – 18 kg1,0 – 1,5 ml (odpowiednik 20 – 30 mg sultiamu)3,0 – 4,5 ml (odpowiednik 60 – 90 mg sultiamu)
18 – 24 kg1,5 – 2,0 ml (odpowiednik 30 – 40 mg sultiamu)4,5 – 6,0 ml (odpowiednik 90 – 120 mg sultiamu)
24 – 30 kg2,0 – 2,5 ml (odpowiednik 40 – 50 mg sultiamu)6,0 – 7,5 ml (odpowiednik 120 – 150 mg sultiamu)
30 – 36 kg2,5 – 3,0 ml (odpowiednik 50 – 60 mg sultiamu)7,5 – 9,0 ml (odpowiednik 150 – 180 mg sultiamu)
36 – i powyżej3,0 ml i więcej (odpowiednik 60 mg sultiamu i więcej)9,0 i powyżej (odpowiednik 180 mg sultiamu i więcej)

*1 ml zawiesiny doustnej Sultiame Desitin zawiera 20 mg sultiamu => 0,25 ml = 5 mg sultiamu

źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2

Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie

Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Sultiame Desitin?
Kiedy nie przyjmować leku Sultiame Desitin - w przypadku uczulenia na sultiam, inne sulfonamidy,lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). - w przypadku nadczynności tarczycy - w przypadku wysokiego ciśnienia krwi - w przypadku ostrej porfirii (wrodzone lub nabyte zaburzenie, w którym organizm nie jest w stanie wytworzyć wystarczającej ilości czerwonego barwnika krwi). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Sultiame Desitin należy omówić to z lekarzem, - w przypadku zaburzenia czynności nerek, - w przypadku występowania zaburzeń psychicznych. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych objawiających się gorączką, bólem gardła, wysypką z obrzękiem węzłów chłonnych i (lub) objawami grypopodobnymi podczas stosowania leku Sultiame Desitin, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem prowadzącymi zlecić badanie morfologii krwi. W przypadku wystąpienia ostrych reakcji alergicznych lekarz może uznać za konieczne odstawienie leku Sultiame Desitin. - 2 - Przed rozpoczęciem stosowania leku Sultiame Desitin zaleca się przeprowadzenie wstępnych badań morfologii krwi, enzymów wątrobowych i czynności nerek w odstępach tygodniowych w pierwszym miesiącu leczenia, a następnie w odstępach miesięcznych. Po sześciu miesiącach leczenia wystarczą dwie do czterech wizyt kontrolnych rocznie. U niewielkiej liczby pacjentów leczonych lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak sultiam, wystąpiły myśli o samookaleczeniu lub samobójcze. W przypadku wystąpienia takich myśli należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek Sultiame Desitin a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Sultiame Desitin i wymienione poniżej leki lub grupy leków mogą wchodzić ze sobą w interakcje podczas leczenia złożonego. Połączenie leku Sultiame Desitin z lekami stosowanymi w leczeniu padaczki: - Fenytoina: Poziom fenytoiny we krwi może znacznie wzrosnąć. To połączenie wymaga ścisłego monitorowania. W związku z tym lekarz będzie często kontrolował stężenie fenytoiny we krwi, zwłaszcza w przypadku zaburzenia czynności nerek. - Lamotrygina: W pojedynczych przypadkach może dojść do zwiększenia stężenia lamotryginy we krwi. W związku z tym na początku takiego leczenia skojarzonego należy częściej monitorować stężenie lamotryginy we krwi. - Prymidon: Działania niepożądane leku Sultiame Desitin mogą się nasilać. W szczególności może wywoływać chwiejny chód, zawroty głowy i senność. - Karbamazepina: Istnieją przesłanki wskazujące na zmniejszenie stężenia sultiamu we krwi, gdy jest on przyjmowany równocześnie z karbamazepiną. W przypadku przyjmowania sultiamu jednocześnie z innymi inhibitorami anhydrazy węglanowej (np. topiramatem stosowanym w leczeniu padaczki i migreny lub acetazolamidem stosowanym w leczeniu podwyższonego ciśnienia wewnętrznego oka), z powodu hamowania anhydrazy węglanowej ryzyko wystąpienia działań niepożądanych może wzrosnąć. Sultiame Desitin z alkoholem Podczas leczenia lekiem Sultiame Desitin nie należy spożywać alkoholu, ponieważ może on w nieprzewidywalny sposób zmieniać i nasilać działanie leku Sultiame Desitin. Sultiame Desitin, w interakcji z alkoholem, może również w niektórych przypadkach powodować bardzo nieprzyjemną reakcję, objawiającą się rozszerzeniem naczyń krwionośnych, pulsującym bólem głowy, zaburzeniami oddychania, nudnościami, wymiotami, przyspieszonym biciem serca, spadkiem ciśnienia krwi, zaburzeniami widzenia, dezorientacją, wstrząsem, zaburzeniami rytmu serca, utratą przytomności i drgawkami. Objawy te mogą mieć bardzo różny charakter i czas trwania. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Istnieje zwiększone ryzyko, że lek ten może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku. Dlatego nie należy stosować tego leku w czasie ciąży, chyba że zostało to wyraźnie zalecone przez lekarza. Kobiety w wieku rozrodczym przyjmujące lek Sultiame Desitin muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Nie należy przerywać leczenia lekiem Sultiame Desitin bez konsultacji z lekarzem. Nagłe przerwanie leczenia lub zmniejszenie dawki bez nadzoru może spowodować nawrót napadów padaczkowych, które mogą zaszkodzić ciężarnej i jej nienarodzonemu dziecku. - 3 - Karmienie piersią Nie wiadomo, czy substancja czynna zawarta w leku Sultiame Desitin przenika do mleka matki. Z tego powodu nie należy przyjmować leku Sultiame Desitin podczas karmienia piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn Lek ten, nawet stosowany zgodnie z zaleceniami, może wpływać na zdolność reagowania w stopniu upośledzającym, na przykład zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. W szczególności dotyczy to połączenia z alkoholem. Sultiame Desitin zawiera sól sodową p-hydroksybenzoesanu metylu (E219), propylu parahydroksybenzoesan sodu (E217), dwutlenek siarki (E220), sód, fruktozę, glukozę i sacharozę. Sól sodową parahydroksybenzoesanu metylu (E219) i sól sodową parahydroksybenzoesanu etylu (E217) mogą wywoływać reakcje alergiczne (prawdopodobnie opóźnione).. Dwutlenek siarki (E 220) może rzadko powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli. Ten lek zawiera 0,0026 mg fruktozy w każdym ml. Glukoza i sacharoza: jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku Glukoza, fruktoza i sacharoza mogą być szkodliwe dla zębów. Lek ten zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ml, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób): - dolegliwości żołądkowe (np. nudności, wymioty) Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób): - trudności w oddychaniu, a nawet niewydolność oddechowa (zależne od dawki) - ucisk w klatce piersiowej, przyspieszone bicie serca - mrowienie w rękach, nogach lub na twarzy (zależne od dawki) - zawroty głowy, ból głowy - podwójne widzenie - czkawka, utrata masy ciała lub utrata apetytu Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób): - omamy, niepokój, apatia - osłabienie mięśni, ból stawów - nasilone drgawki, napady typu grand mal Nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): - opóźniona reakcja nadwrażliwości obejmująca kilka układów narządów z gorączką, wysypką skórną, stanem zapalnym naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), obrzękiem węzłów chłonnych, bólem stawów, nieprawidłową liczbą białych krwinek, a także powiększeniem wątroby lub śledziony i ciężkimi reakcjami skórnymi (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka) - ostra niewydolność nerek - pogorszenie wzroku, które może być znaczne, zapalenie wielonerwowe (zapalenie wielu nerwów) - reakcje toksyczne na wątrobę i (lub) podwyższony poziom enzymów wątrobowych - depresyjny nastrój/depresja, zmiany osobowości, nieprawidłowe zachowanie (np. agresja, drażliwość, wahania nastroju) i zaburzone zdolności poznawcze - biegunka U jednego pacjenta z długotrwałą padaczką oporną na leczenie, przyjmowanie leku Sultiame Desitin doprowadziło do narastającego osłabienia kończyn, zwiększonego wydzielania śliny, niewyraźnej mowy i narastającej senności aż do śpiączki. Objawy ustąpiły w ciągu kilku godzin po odstawieniu leku Sultiame Desitin. Sultiam należy do grupy substancji czynnych (inhibitory anhydrazy węglanowej), które mogą prowadzić do tworzenia się kamieni nerkowych, zmian w składzie krwi (kwasica metaboliczna, hemodylucja i zmiany w poziomie elektrolitów w surowicy, takie jak obniżony poziom wapnia we krwi), a także zmęczenia/wyczerpania. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. - 9 - Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną, inne sulfonamidy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. - nadczynność tarczycy - stwierdzona ostra porfiria. - nadciśnienie tętnicze
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Nie należy podawać sultiamu lub należy go podawać z zachowaniem szczególnej ostrożności - u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek - u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie. Monitorowanie laboratoryjne Przed rozpoczęciem leczenia produktem Sultiame Desitin zaleca się monitorowanie morfologii krwi, enzymów wątrobowych i parametrów czynności nerek, następnie w odstępach tygodniowych w pierwszym miesiącu leczenia, a następnie w odstępach miesięcznych. Po sześciu miesiącach leczenia wystarczą dwie do czterech kontroli rocznie. Uwaga: Leczenie należy przerwać, jeśli wystąpi trwały wzrost stężenia kreatyniny. Reakcje nadwrażliwości: Pacjenta lub jego rodziców należy poinstruować, aby niezwłocznie skonsultowali się z lekarzem prowadzącym, jeśli podczas leczenia produktem Sultiame Desitin wystąpi gorączka, ból gardła, skórne reakcje alergiczne z obrzękiem węzłów chłonnych i (lub) objawy grypopodobne. W przypadku ciężkich reakcji alergicznych należy natychmiast odstawić lek Sultiame Desitin. Postępująca małopłytkowość lub leukopenia, którym towarzyszą objawy kliniczne, wymagają odstawienia leku Sultiame Desitin. Myśli i zachowania samobójcze U pacjentów leczonych przeciwpadaczkowymi produktami leczniczymi w kilku przypadkach zgłaszano myśli i zachowania samobójcze. Metaanaliza randomizowanych badań kontrolowanych placebo przeciwpadaczkowych produktów leczniczych również wykazała niewielkie zwiększone ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych. Mechanizm tego ryzyka nie jest znany, a dostępne dane nie wykluczają możliwości zwiększonego ryzyka związanego z sultiamem. Dlatego należy monitorować pacjentów pod kątem oznak myśli i zachowań samobójczych oraz rozważyć odpowiednie leczenie. Pacjentom (i opiekunom pacjentów) należy zalecić zasięgnięcie porady lekarskiej w przypadku pojawienia się oznak myśli lub zachowań samobójczych. Substancje pomocnicze Sól sodową parahydroksybenzoesanu metylu (E219) i sól sodową parahydroksybenzoesanu etylu (E217) mogą wywoływać reakcje alergiczne (prawdopodobnie opóźnione). Dwutlenek siarki (E 220) może rzadko powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli. Ten lek zawiera glukozę, sacharozę i 0,0026 mg fruktozy w każdym ml. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami nietolerancji fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować tego leku. Glukoza, fruktoza i sacharoza mogą być szkodliwe dla zębów. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ml, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Wpływ innych produktów leczniczych na sultiam Prymidon W przypadku skojarzonego stosowania sultiamu z prymidonem nasilenie działań niepożądanych sultiamu może się zwiększyć; szczególnie u dzieci mogą wystąpić zawroty głowy, chwiejny chód i senność. Karbamazepina Istnieją przesłanki wskazujące na to, że stężenie sultiamu w surowicy może ulec zmniejszeniu w przypadku jednoczesnego stosowania karbamazepiny. Wpływ sultiamu na inne produkty lecznicze Fenytoina W przypadku połączenia sultiamu z fenytoiną, może dojść do znacznego podwyższenia stężenia fenytoiny w osoczu. Takie połączenie wymaga szczególnie ścisłego monitorowania i częstych kontroli stężenia fenytoiny w osoczu, zwłaszcza w przypadku zaburzeń czynności nerek. Lamotrygina W połączeniu z lamotryginą, w pojedynczych przypadkach zaobserwowano również podwyższenie stężenia lamotryginy we krwi. W związku z tym na początku takiego leczenia należy częściej sprawdzać stężenie lamotryginy. Inhibitory karboanhydrazy Jednoczesne stosowanie sultiamu i innych inhibitorów anhydrazy węglanowej (np. topiramatu, acetazolamidu) może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z hamowaniem anhydrazy węglanowej (patrz także punkt 4.8). Alkohol Podczas leczenia sultiamem pacjent powinien powstrzymać się od spożywania alkoholu. Sultiam, jako pochodna sulfonamidu, teoretycznie może mieć działanie podobne do disulfiramu. Objawy te obejmują bardzo nieprzyjemną, choć na ogół ustępującą samoistnie reakcję ogólnoustrojową spowodowaną rozszerzeniem naczyń krwionośnych, z pulsującym bólem głowy, zaburzeniami oddychania, nudnościami, wymiotami, tachykardią, niedociśnieniem tętniczym, niedowidzeniem, splątaniem, reakcjami wstrząsowymi, zaburzeniami rytmu serca, utratą przytomności i drgawkami. Stopień i czas trwania tych objawów może być bardzo różny.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Poniżej przedstawione działania niepożądane uporządkowano względem następujących częstości: Bardzo często (• 1/10) Często (• 1/100 to • 1/10) Niezbyt często (• 1/1 000 do • 1/100) Rzadko (• 1/10 000 do 1/1 000) Bardzo rzadko (• 1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często: utrata masy ciała, brak apetytu Zaburzenia psychiczne Niezbyt często: omamy, niepokój, brak popędu Nieznana: nastrój depresyjny/depresja, zmiany osobowości i zaburzenia zachowania (np. agresywność, drażliwość, wahania nastroju), zaburzenia poznawcze Zaburzenia układu nerwowego Często: parestezje kończyn i twarzy*, zawroty głowy, ból głowy Niezbyt często: objawy miasteniczne, napady grand-mal, zwiększona aktywność drgawkowa Nieznana: zapalenie wielonerwowe Zaburzenia wzroku Często: podwójne widzenie Nieznana: zaburzenie wzroku, które może być znaczne Zaburzenia pracy serca Często: stenokardia, tachykardia Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: przyspieszony oddech*, hiperwentylacja*, duszność, czkawka Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Bardzo często: dolegliwości żołądkowe, np. nudności, wymioty (u około 10% pacjentów) Nieznana: biegunka Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Nieznana: reakcje hepatotoksyczne, wzrost aktywności enzymów wątrobowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nieznana: Zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka (toxic epidermal necrolysis, TEN) Zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej Niezbyt często: ból stawów Zaburzenia nerek i układu moczowego Nieznana: ostra niewydolność nerek *Zależnie od dawki, w razie potrzeby dawkę należy dostosować. U jednego pacjenta z długotrwałą padaczką oporną na leczenie wystąpiło postępujące osłabienie kończyn, nadmierne ślinienie się, niewyraźna mowa, narastająca senność aż do śpiączki. Objawy uległy złagodzeniu w ciągu kilku godzin po odstawieniu sultiamu. Sultiam jest inhibitorem anhydrazy węglanowej. W związku z tym podczas podawania sultiamu mogą wystąpić działania niepożądane związane z hamowaniem anhydrazy węglanowej, takie jak tworzenie się kamieni nerkowych, kwasica metaboliczna, zmęczenie/wyczerpanie, hemodylucja i zmiany wartości elektrolitów w surowicy (np. hipokalcemia) (patrz także punkt 4.5). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: + 48 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dane rejestrowe

SubstancjaPostać Numer pozwolenia Numer w rejestrze Dokumenty
Sultiamum 20 mg/ml Zawiesina doustna 28569 100484852 ChPL: 2025-03-06, Ulotka: 2025-03-06