Sublana

Tego produktu leczniczego nie należy stosować w następujących przypadkach: • nadwra żliwo ść na substancję czynną lub którąkolwiek z substancji pomocniczych wymienionych w punkcie 6.1 • ciężka astma oskrzelowa i inne stany związane z niedro żno ścią oskrzeli • umiarkowana lub ciężka niewydolność ośrodka oddechowego i czynności oddechowej • wydłużenie odstępu QT, w tym wrodzony zespół wydłużonego QT • porażenna niedro żno ść jelit i ostre zaburzenia dotyczące jamy brzusznej Tak jak w przypadku wszystkich opioidów, nie należy podawać tego produktu leczniczego pacjentom z ciężką niewydolnością wątroby, ponieważ może to powodować encefalopatię wątrobową u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby.

Podczas leczenia należy zachować szczególną ostro żno ść w następujących przypadkach: • pacjenci z grupy wysokiego ryzyka: próby samobójcze z użyciem opiatów, szczególnie w skojarzeniu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, alkoholem i innymi lekami wpływającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy mogą być częścią stanu klinicznego uzależnienia. U pacjentów wykazujących uporczywe zachowania wysokiego ryzyka razem z niekontrolowanym zażywaniem leków mimo odpowiedniej interwencji farmakoterapeutycznej należy przeprowadzić indywidualną ocenę przypadku i rozważyć indywidualny schemat dawkowania ł ącznie z hospitalizacją. • ostre zaburzenia dotyczące jamy brzusznej. Tak jak w przypadku innych µ-agonistów, leczenie metadonem może maskować diagnozę lub kliniczny obrazu pacjentów z ostrymi zaburzeniami dotyczącymi brzucha. Metadon jest lekiem o pierwotnym potencjale uzale żniaj ącymi w przypadku przedłu żaj ącego się lub powtarzającego się stosowania może powodować uzależnienie. Może wystąpić fizyczne i psychiczne uzależnienie oraz wzrost tolerancji. Metadon może powodować senność i ograniczenie świadomości. Po wielokrotnym zastosowaniu może wystąpić tolerancja na te działania. Nagłe przerwanie leczenia może spowodować wystąpienie objawów odstawiennych. Metadon może być zalecany jedynie przez lekarzy upoważnionych do leczenia pacjentów uzależnionych od opiatów i (lub) opioidów, ponieważ zwykłe dawkowanie stosowane w leczeniu substytucyjnym u pacjentów bez tolerancji na opiaty może prowadzić do ciężkiego zatrucia zakończonego zgonem. Motoryka przewodu pokarmowego Opioidy, w tym metadon, mogą powodować zaparcia, które są szczególnie groźne dla pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Z tego powodu należy wcześniej wdrożyć leczenie zapobiegające zaparciom. Środki ostro żno ści Konieczna jest dokładna kontrola medyczna w następujących przypadkach: • niedociśnienie z hipowolemią, • zaburzenia dotyczące dróg żółciowych, • niedro żno ść i stany zapalne jelit, • rozrost gruczołu krokowego z zaleganiem moczu, • zdiagnozowane lub podejrzewane wydłużenie odstępu QT (co może być spowodowane również stosowaniem innych leków) lub zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipokaliemia, • znacząca klinicznie bradykardia, • zaawansowana lub niedokrwienna choroba serca, • stwierdzone w wywiadzie zaburzenia przewodzenia w sercu, • stosowanie leków przeciwarytmicznych klasy I i III, • ciąża i karmienie piersią (patrz punkt 4.6), • zaburzenia świadomości, • jednoczesne stosowanie innych produktów o depresyjnym wpływie na ośrodkowy układ nerwowy lub czynność oddechową, • zaburzenia, w których należy unikać depresji oddechowej, • zwiększone ciśnienie śródczaszkowe, • rozpoczęcie lub zakończenie leczenia antyretrowirusowego, ponieważ substancje antyretrowirusowe mogą zmniejszać lub zwiększać stęż enie metadonu (patrz punkt 4.5), • zapalenie trzustki, • jednoczesne stosowanie inhibitorów cytochromu P450 CYP3A4 (patrz punkt 4.5), • drgawki, • niedoczynność tarczycy, • niedoczynność kory nadnerczy, • wstrząs, • myasthenia gravis. Szczególne czynniki ryzyka u pacjentów stosujących leczenie substytucyjne • Metadon może powodować nadużywanie i uzależnienie, podobnie jak inne silne opioidy. • Podczas terapii substytucyjnej wymagane są okresowe badania moczu na obecność opiatów (nawet analiza ilościowa), barbituranów, metakwalonu i benzodiazepin oraz, jeśli konieczne, na obecność kokainy i amfetaminy oraz ich metabolitów; patrz podstawy prawne w odpowiednich przepisach krajowych. • W przypadku stosowania dużych dawek dobowych konieczna jest dokładna kontrola medyczna pod kątem zaburzeń umysłowych i somatycznych. • Leczenie z zastosowaniem antagonistów opioidów prowadzi do wystąpienia objawów odstawiennych. • Przerwanie leczenia należy przeprowadzać stopniowo w celu uniknięcia objawów odstawiennych (patrz punkt 4.2). Niewydolność kory nadnerczy Opioidowe leki przeciwbólowe mogą powodować przemijającą niewydolność kory nadnerczy wymagającą monitorowania i zastępczej terapii glikokortykoidami. Objawy niewydolności kory nadnerczy mogą obejmować nudności, wymioty, utratę apetytu, zmęczenie, osłabienie, zawroty głowy lub niskie ciśnienie krwi. Obniżenie poziomu hormonów płciowych i zwiększenie poziomu prolaktyny Długotrwałe stosowanie opioidowych leków przeciwbólowych może wiązać się ze zmniejszeniem poziomu hormonów płciowych i zwiększeniem poziomu prolaktyny. Objawy obejmują zmniejszone libido, impotencję lub brak miesiączki. Hipoglikemia Hipoglikemię obserwowano w kontekście przedawkowania lub zwiększenia dawki metadonu. Podczas zwiększania dawki zaleca się regularne monitorowanie stęż enia cukru we krwi (patrz punkt 4.8 i punkt 4.9). Ryzyko związane z równoczesnym stosowaniem leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub leki pokrewne Należy uprzedzić pacjenta, że jednoczesne stosowanie produktu Sublana oraz leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub leki pokrewne (alkohol, nielegalnie opiaty, leki mające wpływ na OUN jak leki uspokajające lub inne substancje) może powodować sedację, depresję oddechową, śpiączkę i zgon. Z tego względu jednoczesne przepisywanie tych leków uspokajających powinno być zarezerwowane dla pacjentów, u których alternatywne opcje leczenia nie są możliwe. Jeśli podjęto decyzję o jednoczesnym stosowaniu produktu Sublana i leku uspokajającego, należy zastosować najni ższ ą dawkę przez możliwie najkrótszy okres. Należy ściśle obserwować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych depresji oddechowej i uspokojenia. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zaburzenia rytmu serca Badania kliniczne wykazały, że podczas leczenia metadonem niezbyt często występuje wydłużenie odstępu QT. W konsekwencji występuje ryzyko rozwoju polimorficznej komorowej tachykardii ( torsade de pointes ). Zaleca się wykonanie badania EKG przed rozpoczęciem terapii z wykorzystaniem metadonu, szczególnie u pacjentów z rozpoznanymi czynnikami ryzyka dla wystąpienia wydłużenia odstępu QT lub w przypadku jednoczesnego stosowania substancji, które potencjalnie mogą powodować wydłużenie odstępu QT. Badania EKG należy powtórzyć 2 tygodnie po rozpoczęciu leczenia w celu ustalenia i oceny wpływu metadonu chlorowodorku na odstęp QT. Ponadto, badania EKG należy wykonać przed zwiększeniem dawki powyżej 100 mg na dobę oraz siedem dni po zwiększeniu dawki. Metadon należy stosować z zachowaniem ostro żno ści u pacjentów, u których występuje ryzyko wydłużenia odstępu QT, np. w następujących przypadkach: • zaburzenia przewodzenia w sercu występujące w przeszłości, • zaawansowana lub niedokrwienna choroba serca, • choroby wątroby, • występujące w rodzinie przypadki nagłego zgonu, • zaburzenia elektrolitowe, jak np. hipokaliemia, hipomagnezemia, • jednoczesne stosowanie substancji mających potencjał do wydłużania odstępu QT, • jednoczesne stosowanie substancji mogących powodować zaburzenia elektrolitowe, • jednoczesne stosowanie inhibitorów cytochromu P450 CYP3A4 (patrz punkt 4.5). Płuca i oddychanie Tak jak w przypadku innych opioidów, metadon należy stosować z zachowaniem ostro żno ści u pacjentów z astmą, przewlekłą obturacyjna chorobą płuc lub przewlekłym sercem płucnym oraz u pacjentów z ograniczona rezerwą oddechową, istniejącym upośledzeniem czynności oddechowej, niedotlenieniem lub hiperkapnią. Nawet przy zwykłych dawkach terapeutycznych narkotyków w tej grupie pacjentów może wystąpić obniżenie aktywności układu oddechowego z jednoczesnym zwiększeniem oporu w drogach oddechowych i końcowym bezdechem. U pacjentów predysponowanych do takich zjawisk atopowych może dojść do zaostrzenia istniejącej astmy oskrzelowej, nasilenia wykwitów skórnych i eozynofilii. Ciśnienie śródczaszkowe Depresyjny wpływ narkotyków na oddychanie i ich zdolność do zwiększania ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego mogą ulec znacznemu nasileniu w przypadku wystąpienia urazu głowy lub wcześniej istniejącego wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego. Ponadto opioidy wywołują działania niepo żą dane, które mogą maskować przebieg kliniczny u pacjentów z urazami głowy. U takich pacjentów metadon jako µ-agonistę, należy stosować z zachowaniem ostro żno ści i tylko wtedy, gdy zostanie to uznane za konieczne. Informacje dodatkowe Przerwanie leczenia po wielokrotnym stosowaniu lub po podaniu antagonisty opioidów powoduje zespół odstawienny. Stosowanie metadonu u pacjentów bez wytworzonej tolerancji na opioidy zagraża życiu i może prowadzić do zgonu przez zatrzymanie oddechu. Z tego powodu ten produkt leczniczy należy koniecznie przechowywa ć w bezpiecznym miejscu, niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Produkt leczniczy Sublana przeznaczony jest wyłącznie do terapii substytucyjnej i może być podawany wyłącznie doustnie. Dożylne podanie produktu leczniczego Sublana może powodować ciężkie działania niepo żą dane zakończone zgonem. Jednoczesne stosowanie narkotyków i innych substancji odurzających Przyjmowanie narkotyków, spożywanie alkoholu i stosowanie innych produktów leczniczych podczas terapii substytucyjnej może powodować stany zagra żaj ące życiu i dlatego należy się tego wystrzegać. Jeśli to konieczne, można wykonywać regularne badania moczu w celu wykrycia jednoczesnego stosowania innych, nielegalnych substancji. Ból i choroby współistniejące podczas terapii substytucyjnej • Działanie przeciwbólowe metadonu może maskować objawy chorób współistniejących. Należy poinformować o tym fakcie pacjenta lub, jeśli konieczne, odpowiednio go kontrolować. • W przypadku wystąpienia dolegliwości bólowych w trakcie terapii substytucyjnej, konieczne jest wprowadzenie dodatkowego leczenia przeciwbólowego po sprawdzeniu współzale żno ści (leczenie w specjalistycznym centrum w stosownych przypadkach). • Zaleca się zmniejszenie dawki u pacjentów starszych, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i ciężkimi, przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby lub u pacjentów w złym stanie ogólnym (patrz punkt 4.2). Dzieci i młodzież Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności produktu leczniczego Sublana u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 14 lat. Jednak istnieje doświadczenie w leczeniu młodzieży od 15 roku życia. Ten produkt leczniczy zawiera metylu parahydroksybenzoesan (E 218) i propylu parahydroksybenzoesan (E 216) , które mogą powodować reakcje alergiczne w tym reakcje typu późnego.

Interakcje farmakokinetyczne Inhibitory P-glikoproteiny: metadon jest substratem p-glikoproteiny; wszystkie substancje, które hamują p-glikoproteinę (np. chinidyna, werapamil, cyklosporyna) mogą spowodować wzrost stęż enia metadonu w surowicy. Farmakodynamiczne działanie metadonu może ulegać zwiększeniu również na skutek zwiększonej przepuszczalności bariery krew-mózg. Induktory izoenzymu CYP3A4: metadon jest substratem CYP3A4 (patrz punkt 5.2). Poprzez indukcję CYP3A4 zwiększa się klirens metadonu i spada jego stężenie w osoczu krwi. Substancje będące induktorami tego izoenzymu (barbiturany, karbamazepina, fenytoina, newirapina, ryfampicyna, efawirenz, amprenawir, spironolakton, deksametazon, Hypericum perforatum [ziele dziurawca zwyczajnego]), mogą nasilać metabolizm metadonu w wątrobie. Przykładowo, po trzech tygodniach leczenia efawirenzem w dawce 600 mg na dobę, średnie maksymalne stężenie i AUC w osoczu krwi zmniejszyły się u pacjentów leczonych metadonem (35-100 mg na dobę) odpowiednio o 48% i 57%. Konsekwencje indukcji enzymów są wyraźniejsze, jeżeli induktor podaje się po rozpoczęciu leczenia metadonem. Jako konsekwencje takich interakcji obserwowano objawy odstawienne, a zatem konieczne może być zwiększenie dawki metadonu. Jeżeli induktor CYP3A4 zostanie odstawiony, dawkę metadonu należy zmniejszyć. Inhibitory izoenzymu CYP3A4: metadon jest substratem CYP3A4 (patrz punkt 5.2). Przez hamowanie CYP3A4 klirens metadonu jest zmniejszony. Jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4 (np. kanabinoidy, delawirdyna, klarytromycyna, telitromycyna, erytromycyna, cyprofloksacyna, flukonazol, itrakonazol, ketokonazol, sok grejpfrutowy, cymetydyna, fluoksetyna, fluwoksamina, nefazodon) może powodować wzrost stęż enia metadonu w osoczu. W przypadku jednoczesnego stosowania fluwoksaminy wykazano 40-100% różnicę wzrostu pomiędzy stęż eniem w surowicy krwi a dawką metadonu. Jeśli pacjentowi przyjmującemu metadon przepisane są powyższe produkty lecznicze, należy brać pod uwagę ryzyko przedawkowania. Produkty wpływające na kwasowość moczu: metadon jest słabą zasadą. Substancje zakwaszające mocz (takie jak chlorek amonu i kwas askorbinowy) mogą zwiększać klirens nerkowy metadonu. Pacjentom leczonym metadonem zaleca się unikanie produktów zawierających chlorek amonu. Jednoczesne leczenie zakażenia wirusem HIV: przypuszcza się, że niektóre inhibitory proteazy (amprenawir, nelfinawir, abakawir, lopinawir/rytonawir i rytonawir/sakwinawir) zmniejszają stęż enie metadonu w surowicy krwi. Podczas monoterapii rytonawirem obserwowano dwukrotny wzrost AUC metadonu. Stężenie w osoczu krwi zydowudyny (analog nukleozydu), podawanej doustnie lub dożylnie, ulega zwiększeniu podczas stosowania metadonu. Działanie to jest bardziej nasilone po doustnym podaniu zydowudyny niż po podaniu dożylnym. Wynika to prawdopodobnie z hamowania glukuronidacji zydowudyny, co prowadzi do zmniejszenia jej klirensu. Podczas leczenia metadonem, należy uważnie obserwować pacjentów pod kątem toksyczności zydowudyny, w celu ewentualnego zmniejszenia jej dawki. Z powodu wzajemnych oddziaływań zydowudyny i metadonu (zydowudyna jest induktorem CYP3A4), podczas ich skojarzonego stosowania, mogą rozwinąć się typowe objawy abstynencji opioidowej (bóle głowy, bóle mięśni, zmęczenie i rozdrażnienie). Didanozyna i stawudyna: metadon opóźnia wchłanianie i zwiększa metabolizm pierwszego przejścia stawudyny i didanozyny, co skutkuje zmniejszeniem ich biodostępności. Metadon może podwoić stęż enie dezypraminy w surowicy krwi. Jednoczesne podawanie produktu Sublana z metamizolem, który jest induktorem enzymów metabolizujących, w tym CYP2B6 i CYP3A4, może spowodować zmniejszenie stęż enia produktu Sublana w osoczu z potencjalnym zmniejszeniem skuteczności klinicznej. Dlatego zaleca się ostro żno ść w przypadku jednoczesnego podawania metamizolu i produktu Sublana; w stosownych przypadkach należy monitorować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie leku. Jednoczesne leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C: w badaniach klinicznych wykazano, że telaprewir znacząco zmniejsza maksymalne stęż enie metadonu w osoczu. Interakcje farmakodynamiczne Antagoniści opioidów: nalokson i naltrekson neutralizują działania metadonu i indukują objawy odstawienne. Podobnie buprenorfina, która może wywołać objawy odstawienne. Leki uspokajające, uspokajająco-nasenne takie jak benzodiazepiny i leki pokrewne (np. inne opioidy, alkohol, barbiturany, chloral wodzianu i klometiazol, przeciwlękowe, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne): Jednoczesne stosowanie opioidów i leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub leki pokrewne zwiększa ryzyko wystąpienia sedacji, depresji oddechowej, niedociśnienia, śpiączki i zgonu z uwagi na dodatkowe działanie hamujące na OUN. Należy ograniczyć dawkę i czas jednoczesnego stosowania tych leków (patrz punkt 4.4). Leki przeciwpsychotyczne mogą wzmacniać działanie uspokajające i hipotensyjne metadonu. Zahamowanie perystaltyki: jednoczesne stosowanie metadonu i produktów leczniczych hamujących perystaltykę jelit (loperamid i difenoksylat) może powodować ciężkie zaparcia i zwiększać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy. Opioidy w skojarzeniu z lekami blokującymi receptory muskarynowe mogą powodować ciężkie zaparcia lub niedro żno ść pora żenn ą jelit, szczególnie podczas długotrwałego stosowania. Wydłużenie odstępu QT: metadonu nie należy stosować w skojarzeniu z produktami leczniczymi, które mogą wydłużać odstęp QT, takimi jak leki przeciwarytmiczne (sotalol, amiodaron i flekainid), leki przeciwpsychotyczne (tiorydazyna, haloperidol, sertindol, fenotiazyny i zyprazydon), leki przeciwdepresyjne (paroksetyna, sertralina) lub antybiotyki (erytromycyna, klarytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna). Leki serotoninergiczne: zespół serotoninergiczny może wystąpić w przypadku jednoczesnego stosowania metadonu z petydyną, inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) i lekami o działaniu serotoninowym, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. Selective Serotonin Re-uptake Inhibitors, SSRI), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny (ang. Serotonin Norepinephrine Re-uptake Inhibitors, SNRI) i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (ang. tricyclic antidepressants, TCA). Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy ze strony żoł ądka i jelit. Inhibitory MAO: jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO może prowadzić do nasilonego zahamowania ośrodkowego układu nerwowego, ciężkiej hipotonii i (lub) bezdechu. Leki przeciwbólowe: działanie przeciwbólowe terapii substytucyjnej może być niewystarczające u pacjentów otrzymujących stałą dawkę metadonu, u których wystąpił uraz fizyczny, ból pooperacyjny lub ostry ból z innych przyczyn. Tacy pacjenci powinni otrzymywać leki przeciwbólowe, w tym opioidy, wskazane u innych pacjentów odczuwających ból z podobnych przyczyn. Pacjenci stosujący leczenie metadonem, którzy otrzymują opioidy w celu leczenia ostrego bólu ze względu na tolerancję opioidów spowodowaną metadonem, mogą wymagać większych i (lub) częstszych dawek w porównaniu do innych pacjentów, u których nie występuje tolerancja. Interakcje diagnostyczne/laboratoryjne Badania opróżniania żołądka: opioidy mogą opóźniać opróżnianie żołądka, a tym samym prowadzić do nieprawidłowych wyników badań. Obrazowanie wątroby i dróg żółciowych za pomocą technetu Tc 99m-disofenin: wprowadzenie technetu Tc 99m-disofenin do jelita cienkiego może być nieskuteczne, ponieważ opioidy mogą powodować zwęż enie zwieracza Oddiego i zwiększone ciśnienie w drogach żółciowych. Takie działania prowadzą do opóźnienia wizualizacji i tym samym przypominają niedro żno ść przewodu żółciowego wspólnego. Ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego: ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być zwiększone; działanie to jest wynikiem depresji oddechowej wywołanej retencją dwutlenku węgla. Aktywność amylazy lub lipazy w osoczu krwi: stężenie amylazy lub lipazy w osoczu krwi może być zwiększone, ponieważ opioidy mogą powodować zwęż enie zwieracza Oddiego i zwiększone ciśnienie w drogach żółciowych; może mieć to wpływ na oznaczanie tych enzymów do 24 godzin po podaniu leku. Badania moczu: metadon może wpływać na badania moczu i dawać dodatni wynik kontroli antydopingowej. Testy ciążowe: metadon może zaburzać wyniki testu ciążowego z moczu. Dzieci i młodzież Badania interakcji zostały przeprowadzone jedynie u dorosłych.

Działania niepo żą dane metadonu są najczęściej takie same jak w przypadku innych opioidów – najczęściej opisywano nudności i wymioty. Te działania niepo żą dane obserwowano u około 20% pacjentów otrzymujących metadon w leczeniu ambulatoryjnym, gdzie kontrola medyczna jest często niezadowalająca. Długoterminowe stosowanie metadonu może prowadzić do uzależnienia podobnego jak w przypadku morfiny. Objawy odstawienne są podobne jak obserwowane w przypadku morfiny i heroiny, jednak mniej nasilone, ale trwające dłużej. Najpoważniejszym działaniem niepo żą danych metadonu jest depresja oddechowa, która może pojawić się w fazie stabilizacji. Obserwowano bezdech, wstrząs i zatrzymanie akcji serca. Działania niepo żą dane wymienione poniżej sklasyfikowano według częstości występowania oraz klasyfikacji układów i narządów. Działania te obserwowano częś ciej u osób bez tolerancji opioidów. Częstość występowania określono według następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często ( ≥1/100 do <1/10), niezbyt często ( ≥1/1 000 do <1/100), rzadko ( ≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów (MedDRA) Częstość Działanie niepo żą dane Zaburzenia krwi i układu chłonnego Częstość nieznana U pacjentów z uzależnieniem od opioidów i przewlekłym zapaleniem wątroby obserwowano odwracalną trombocytopenię. Zaburzenia endokrynologiczne Częstość nieznana Podwyższone stęż enie prolaktyny przy długotrwałym stosowaniu Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często Zatrzymanie płynów Częstość nieznana Jadłowstręt, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipoglikemia Zaburzenia psychiczne Często Euforia, omamy Niezbyt często Dysforia, pobudzenie, bezsenność , dezorientacja, zmniejszone libido Zaburzenia układu nerwowego Często Uspokojenie Niezbyt często Ból głowy, omdlenia Zaburzenia oka Często Zaburzenia widzenia, zwężenie źrenic, suchość oka Zaburzenia ucha i błędnika Często Zawroty głowy Częstość nieznana Utrata słuchu Zaburzenia serca Rzadko Bradykardia, kołatanie serca, przypadki wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes , zwłaszcza przy dużych dawkach metadonu Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często Uderzenia gorąca, niedociśnienie Rzadko Wstrząs Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często Obrzęk płuc, zaostrzenie astmy, suchość błony śluzowej nosa, depresja oddechowa, szczególnie przy dużych dawkach Rzadko Zatrzymanie oddechu Zaburzenia żoł ądkowo-jelitowe Bardzo często Nudności, wymioty Często Zaparcia Niezbyt często Suchość w jamie ustnej, zapalenie języka Rzadko Zwolnienie motoryki jelit (niedro żno ść ) Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często Dyskineza dróg żółciowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często Przejściowa wysypka, pocenie się Niezbyt często Świąd, pokrzywka, inna wysypka, a bardzo rzadko pokrzywka krwotoczna Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często Zatrzymanie moczu, działanie antydiuretyczne Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt często Obniżona potencja, mlekotok, bolesna miesiączkowanie, brak miesiączki Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często Zmęczenie, senność Niezbyt często Obrzęk kończyn dolnych, astenia, obrzęk, hipotermia Badania diagnostyczne Często Przyrost masy ciała Uwagi Podczas długotrwałego stosowania metadonu, jak i w trakcie leczenia podtrzymującego, działania niepo żą dane ulegały stopniowemu złagodzeniu na przestrzeni kilku tygodni. Jednak zaparcia i potliwość często utrzymywały się. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepo żą danych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepo żą danych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepo żą dane za pośrednictwem: Departamentu Monitorowania Niepo żą danych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181 C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepo żą dane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.