Streptomycinum TZF

Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.

Podmiot odpowiedzialny: Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa" S.A.
Substancje czynne: Streptomycinum: 1000 mg
Stan bazy na dzień: 2026-10-22

Dostępne moce i opakowania · 1 pozycja

Nazwa	Postać	Opakowania	Dostępność
Streptomycinum TZF 1000 mg	Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań	1 fiol. 1 g	na receptę (Rx)

Wskazania (wg ChPL 4.1)

Ciężkie zakażenia wskazanie z ChPL
źródło: „Streptomycynę stosuje się w leczeniu umiarkowanie ciężkich i ciężkich zakażeń wywołanych przez wrażliwe na nią drobnoustroje.” · ChPL, pkt 4.1
Gruźlica wskazanie z ChPL
źródło: „Zakażenia gruźlicze, wywołane przez Mycobacterium tuberculosis; stosuje się w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi.” · ChPL, pkt 4.1
Infekcje bakteryjne wskazanie z ChPL
źródło: „Zapalenie płuc; stosuje się w skojarzeniu z innymi antybiotykami.” · ChPL, pkt 4.1
Posocznica wskazanie z ChPL
źródło: „Posocznica wywołana Gram-ujemnymi pałeczkami; stosuje się w skojarzeniu z innymi antybiotykami.” · ChPL, pkt 4.1
Zapalenie wsierdzia wskazanie z ChPL
źródło: „Zakażenia układu oddechowego, zapalenie wsierdzia; stosuje się w skojarzeniu z innymi antybiotykami (najczęściej z β-laktamowymi).” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Zapalenie wsierdzia (Streptococcus viridans, Enterococcus faecalis); stosuje się w skojarzeniu z penicyliną.” · ChPL, pkt 4.1

Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie

Nadwrażliwość na streptomycynę lub inne antybiotyki aminoglikozydowe.
Choroby narządu słuchu.
Zaburzenia błędnika.
Miastenia.

źródło: ChPL, pkt 4.3, str. 3

Streptomycinum 1000 mg (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań)

Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie

Przechowywanie

do 25 °C
chronić przed światłem

źródło: ChPL, pkt 6.4

Termin ważności

4 lata (opakowanie nieotwarte)
24 godziny (po sporządzeniu)
5 dni (po sporządzeniu)

źródło: ChPL, pkt 6.3

Opakowanie i akcesoria

opakowanie bezpośrednie: fiolka

źródło: ChPL, pkt 6.5

Wygląd

biały
Biały lub prawie biały proszek. Opakowanie: 1 fiolka w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

dokument nie rozstrzyga (brak danych lub badań) źródło: „Brak danych dotyczących wpływu streptomycyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.” · ChPL, pkt 4.7

Działania niepożądane

26 pozycji wyodrębnione przez model AI

bardzo rzadko: gorączka; eozynofilia; obrzęk naczynioruchowy; reakcje anafilaktyczne; ototoksyczność ślimakowa
częstość nieznana: leukopenia; małopłytkowość; pancytopenia; niedokrwistość hemolityczna; parestezje twarzy; neuropatie obwodowe; zapalenie nerwu wzrokowego; ototoksyczność przedsionkowa; nudności; wymioty; zawroty głowy; zaburzenia równowagi; wysypka; pokrzywka; świąd; zaczerwienienie skóry; złuszczające zapalenie skóry; osłabienie mięśni; azotemia; nefrotoksyczność; ból i podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia

Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.

źródło: ChPL, pkt 4.8

Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie

Maksymalna dawka wg dokumentu

2 g na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Zakażenia niegruźlicze”
źródło: „Nie należy przekraczać dawki 2 g na dobę.” · ChPL, pkt 4.2

Dawkowanie wg grup (cytat)

Dorośli: „Dorośli Zwykle stosuje się 1 do 2 g na dobę w dawkach podzielonych, w zależności od wrażliwości drobnoustroju i ciężkości zakażenia, przez 3 do 7 dni. Nie należy przekraczać dawki 2 g na dobę.”
Dzieci: „Dzieci Zwykle stosuje się 20 do 40 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 1 g/dobę) w dawkach podzielonych, co 6 lub 12 godzin.”
Dorośli i starsze dzieci
„Dorośli i starsze dzieci Zwykle podaje się w górny, boczny kwadrant pośladka lub w duże grupy mięśni bocznych uda. W uzasadnionych przypadkach streptomycynę można podawać w mięsień naramienny, zachowując szczególną ostrożność ze względu na ryzyko uszkodzenia nerwów przebiegających w tej okolicy.”
Niemowlęta i małe dzieci: „Niemowlęta i małe dzieci Zwykle podaje się w duże grupy mięśni bocznych uda. Podawanie streptomycyny w pośladki nie jest zalecane ze względu na ryzyko uszkodzenia nerwu kulszowego.”

źródło: ChPL, pkt 4.2

Grupy szczególne (cytat)

Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lek należy stosować z dużą ostrożnością, z powodu możliwości kumulowania się streptomycyny w organizmie i nasilenia jej toksyczności. U pacjentów tych należy zmniejszyć dawkę leku oraz podczas leczenia wykonywać oznaczenia stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego we krwi oraz badania słuchu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek maksymalne stężenie leku w surowicy nie powinno przekraczać 20-25 µg/ml. W razie konieczności długotrwałego podawania streptomycyny alkalizacja moczu może zapobiec podrażnieniu nerek lub zminimalizować je.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża: „Ciąża Stosowanie leku w ciąży jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy jego zastosowanie jest bezwzględnie konieczne, a stosowanie bezpieczniejszego leku alternatywnego jest niemożliwe lub przeciwwskazane.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią: „Karmienie piersią Jeśli kobieta przyjmuje streptomycynę, powinna przerwać karmienie piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6

Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie

Dawkowanie (tabela z dokumentu)

	Leczenie ciągłe	Leczenie przerywane
		dwa razy w tygodniu	trzy razy w tygodniu
Dorośli	15 mg/kg mc./dobę maks. 1 g	25 do 30 mg/kg mc./dobę maks. 1,5 g	25 do 30 mg/kg mc./dobę maks. 1,5 g
Dzieci	20 do 40 mg/kg mc./dobę maks. 1 g	25 do 30 mg/kg mc./dobę maks. 1,5 g	25 do 30 mg/kg mc./dobę maks. 1,5 g

źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2

Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie

Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Streptomycinum TZF

Kiedy nie stosować leku Streptomycinum TZF: • jeśli pacjent ma uczulenie na streptomycynę lub inne antybiotyki aminoglikozydowe; • jeśli pacjent ma zaburzenia słuchu i (lub) błędnika; • jeśli pacjent choruje na miastenię (choroba powodująca osłabienie mięśni i nadmierne zmęczenie). Ostrzeżenia i środki ostrożności • Podczas stosowania streptomycyny mogą wystąpić zaburzenia słuchu i szumy uszne. Jeśli u pacjenta przed rozpoczęciem lub w trakcie leczenia występują zaburzenia słuchu lub błędnika, należy koniecznie poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem stosowania streptomycyny. • Jeśli pacjentowi przepisano streptomycynę do długotrwałego leczenia, lekarz zleci wykonywanie badań słuchu (próba kaloryczna, test audiometryczny) przed rozpoczęciem leczenia i okresowo podczas kuracji. Jeśli pojawią się objawy uszkodzenia słuchu, np. ból głowy, nudności, wymioty, zaburzenia równowagi i (lub) negatywne wyniki badań słuchu, należy odstawić lek i jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. W takim przypadku szybka interwencja lekarska zapobiega trwałemu uszkodzeniu słuchu. • U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nasila się toksyczne działanie streptomycyny; jeśli pacjent choruje na nerki, powinien o tym poinformować lekarza przed przyjęciem streptomycyny. • Podczas stosowania streptomycyny może wystąpić nadmierny rozwój niewrażliwych drobnoustrojów, np. drożdżaków. Jeśli podczas leczenia streptomycyną wystąpią objawy nowych zakażeń grzybiczych lub bakteryjnych, lek należy natychmiast odstawić i skontaktować się z lekarzem. • Jeśli podczas leczenia streptomycyną choroby wenerycznej (np. ziarniniak pachwinowy, wrzód miękki), lekarz podejrzewa u pacjenta równoczesne zakażenie kiłą, zwykle zleca wykonanie odpowiednich badań przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie oraz po jego zakończeniu. • U pacjentów z miastenią streptomycyna może nasilać objawy choroby. • Jeśli podczas leczenia streptomycyną wystąpią zaburzenia słuchu lub inne nasilone objawy niepożądane (patrz punkt 4. Możliwe działania niepożądane), lek należy natychmiast odstawić i skontaktować się z lekarzem. Dzieci U małych dzieci streptomycynę należy stosować z dużą ostrożnością, nie przekraczając zalecanych dawek. Należy zwłaszcza obserwować, czy u dziecka nie występują zaburzenia neurologiczne lub oddechowe. Streptomycinum TZF a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje: • leki zwiotczające mięśnie i środki wprowadzające do znieczulenia ogólnego; • leki moczopędne (np. kwas etakrynowy, furosemid, mannitol); • antybiotyki takie, jak: neomycyna, kanamycyna, gentamycyna, cefalorydyna, paromomycyna, wiomycyna, polimyksyna B, kolistyna, tobramycyna; • cyklosporyna (lek stosowany w celu osłabienia czynności układu odpornościowego). Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Stosowanie leku u kobiety w ciąży jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy jego zastosowanie jest bezwzględnie konieczne, a stosowanie bezpieczniejszego leku alternatywnego jest niemożliwe lub przeciwwskazane. Jeśli kobieta otrzymuje streptomycynę, powinna przerwać karmienie piersią w okresie leczenia. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ciężkie działania niepożądane Występujące bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów): • szumy uszne, ból w uchu, zaburzenia słuchu; • obrzęk zlokalizowany najczęściej w okolicy twarzy lub gardła, mogący być groźny dla życia, ciężka reakcja alergiczna, której objawami może być nagłe utrudnienie oddychania, mówienia i połykania, bardzo silne zawroty głowy lub zapaść; Występujące z częstością nieznaną (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): • ciężkie, swędzące, złuszczające wysypki skórne, zwłaszcza z powstawaniem pęcherzy i bolesnością oczu, jamy ustnej lub narządów płciowych; • W razie wystąpienia któregokolwiek z wymienionych powyżej ciężkich działań niepożądanych należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się bezpośrednio do szpitala. Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas leczenia Działania te występują z częstością nieznaną: • zmniejszenie lub zwiększenie liczby niektórych rodzajów białych krwinek, zmniejszona liczba płytek krwi (małopłytkowość), nieprawidłowy rozpad krwinek czerwonych (niedokrwistość hemolityczna) objawiają się zwiększoną skłonnością do występowania krwawień, siniaków lub zakażeń; • uczucie kłucia, mrowienia twarzy lub kończyn, drętwienie kończyn, zapalenie nerwu wzrokowego; • nudności, wymioty, zaburzenia równowagi; • wysypki skórne, pokrzywka, świąd; • osłabienie mięśni; • zaburzenia czynności nerek, zwiększenie stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego we krwi – z reguły dotyczy pacjentów z już istniejącymi chorobami nerek, otrzymujących duże dawki leku; • ból i podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych {aktualny adres, nr telefonu i faksu ww. Departamentu} e-mail: adr@urpl.gov.pl. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na streptomycynę lub inne antybiotyki aminoglikozydowe. Choroby narządu słuchu. Zaburzenia błędnika. Miastenia.

ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Podczas stosowania streptomycyny mogą wystąpić zaburzenia słuchu i szumy uszne. Dlatego u pacjentów, którym streptomycynę zalecono do długotrwałego leczenia, zaleca się przeprowadzanie badań słuchu (próba kaloryczna, test audiometryczny) przed rozpoczęciem leczenia i okresowo podczas kuracji. Jeśli pojawią się objawy ototoksycznego działania streptomycyny (ból głowy, nudności, wymioty, zaburzenia równowagi) i (lub) wystąpią negatywne wyniki badań słuchu, antybiotyk należy natychmiast odstawić, aby zapobiec trwałemu uszkodzeniu słuchu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek znacznie wzrasta ryzyko ototoksycznego i neurotoksycznego działania streptomycyny (patrz punkt 4.2). Małym dzieciom streptomycynę należy podawać z dużą ostrożnością i nie przekraczać zalecanych dawek leku. U małych dzieci otrzymujących większe niż zalecane dawki streptomycyny opisywano zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego, objawiające się osłupieniem, zwiotczeniem, śpiączką, depresją oddechową. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, którym streptomycynę podano podczas zabiegu chirurgicznego, ze względu na ryzyko groźnego dla życia bezdechu po rozintubowaniu. Zaleca się baczną obserwację pacjenta po zabiegu. Jeśli streptomycynę stosuje się w leczeniu choroby wenerycznej (np. ziarniniak pachwinowy, wrzód miękki) u pacjentów z podejrzeniem równoczesnego zakażenia kiłą, przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie oraz po jego zakończeniu, należy wykonać badanie mikroskopowe w ciemnym polu widzenia, a badania serologiczne krwi (WR) powinny być wykonywane co miesiąc, przez co najmniej 4 miesiące. U pacjentów z miastenią streptomycyna może nasilać objawy choroby. Podczas stosowania streptomycyny może wystąpić nadmierny rozwój niewrażliwych drobnoustrojów, np. Candida. Jeśli podczas leczenia streptomycyną rozwiną się nowe zakażenia grzybicze lub bakteryjne, antybiotyk należy odstawić i rozpocząć właściwe leczenie. Streptomycynę należy podawać domięśniowo w duże grupy mięśni, by nie uszkodzić nerwów obwodowych, zmniejszyć ból i podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia.

ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Streptomycyna nasila działanie leków zwiotczających mięśnie oraz środków wprowadzających do znieczulenia ogólnego. Lekarz powinien obserwować pacjenta, któremu podano streptomycynę wkrótce po podaniu któregoś z wyżej wymienionych leków. Jednoczesne podawanie ze streptomycyną kwasu etakrynowego, furosemidu, mannitolu oraz innych diuretyków nasila ototoksyczne działanie streptomycyny. Leków działających nefrotoksycznie i (lub) neurotoksycznie, takich jak neomycyna, kanamycyna, gentamycyna, cefalorydyna, paromomycyna, wiomycyna, polimyksyna B, kolistyna, tobramycyna, cyklosporyna, nie należy podawać podczas leczenia streptomycyną. Jednoczesne podanie któregokolwiek z tych leków razem ze streptomycyną zwiększa nefrotoksyczne i neurotoksyczne działanie podanych leków.

ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane

Częstość działań niepożądanych pojawiających się po zastosowaniu produktu leczniczego określana jest następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Częstość nieznana: leukopenia, małopłytkowość, pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna. Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: gorączka, eozynofilia, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne. Zaburzenia układu nerwowego Częstość nieznana: parestezje twarzy, neuropatie obwodowe, zapalenie nerwu wzrokowego. Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo rzadko: ototoksyczność ślimakowa. Częstość nieznana: ototoksyczność przedsionkowa (zaburzenia w obrębie przedsionka ucha wewnętrznego; ich pojawienie się i nasilenie zależy od dawki i stężenia leku we krwi) - objawami jej są nudności, wymioty, zawroty głowy, zaburzenia równowagi. Najczęściej występuje u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w podeszłym wieku oraz u pacjentów leczonych długotrwale. Szybkie odstawienie leku po pojawieniu się objawów ototoksycznego działania streptomycyny zapobiega trwałemu uszkodzeniu słuchu. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częstość nieznana: wysypka, pokrzywka, świąd, zaczerwienienie skóry, złuszczające zapalenie skóry. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Częstość nieznana: osłabienie mięśni. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: azotemia, nefrotoksyczność – z reguły dotyczy pacjentów ze stwierdzonymi w wywiadzie zaburzeniami czynności nerek, otrzymujących duże dawki leku. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Częstość nieznana: ból i podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych {aktualny adres, nr telefonu i faksu ww. Departamentu} e-mail: adr@urpl.gov.pl

Dane rejestrowe

Substancja	Postać	Numer pozwolenia	Numer w rejestrze	Dokumenty
Streptomycinum 1000 mg	Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań	03114	100064072	ChPL: —, Ulotka: —