Sorafenib Sandoz
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Sandoz GmbH
- Substancje czynne
- Sorafenibi Tosilas: 274 mg, 548 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 2 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Sorafenib Sandoz 274 mg | Tabletki powlekane | 112 tabl. | na receptę (Rx) |
| Sorafenib Sandoz 548 mg | Tabletki powlekane | 56 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 4 leki
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Sorafenibi Tosilas 274 mg (tabletki powlekane) · 3 leki
Sorafenibi Tosilas 548 mg (tabletki powlekane) · 1 lek
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 1 lek
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Sorafenib Teva | Tabletki powlekane | Sorafenibi Tosilas 200 mg | Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o. |
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Pęcherzyca wskazanie z ChPL
źródło: „Sorafenib Sandoz jest wskazany w leczeniu pacjentów z postępującym, miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, zróżnicowanym (brodawkowatym/pęcherzykowym/z komórek Hürthle'a) rakiem tarczycy, opornym na leczenie jodem radioaktywnym.” · ChPL, pkt 4.1 -
Rak nerki wskazanie z ChPL
źródło: „Rak nerkowokomórkowy” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Sorafenib Sandoz jest wskazany w leczeniu chorych z zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym, u których nie powiodła się wcześniejsza terapia interferonem-alfa albo interleukiną-2 lub zostali uznani za niekwalifikujących się do takiej terapii.” · ChPL, pkt 4.1 -
Rak tarczycy wskazanie z ChPL
źródło: „Zróżnicowany rak tarczycy” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Sorafenib Sandoz jest wskazany w leczeniu pacjentów z postępującym, miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, zróżnicowanym (brodawkowatym/pęcherzykowym/z komórek Hürthle'a) rakiem tarczycy, opornym na leczenie jodem radioaktywnym.” · ChPL, pkt 4.1 -
Rak wątrobowokomórkowy wskazanie z ChPL
źródło: „Rak wątrobowokomórkowy” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Sorafenib Sandoz jest wskazany w leczeniu raka wątrobowokomórkowego (patrz punkt 5.1).” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Sorafenibi Tosilas 274 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- Blistry z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC: brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Blistry z folii Aluminium/PVC/PE/PVDC: nie powyżej 30 °C
- Termin ważności
- Blistry z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC: 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Blistry z folii Aluminium/PVC/PE/PVDC: 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Hypromeloza 2910; Kroskarmeloza sodowa; Celuloza mikrokrystaliczna; Magnezu stearynian; Sodu laurylosiarczan; Otoczka; Hypromeloza 2910; Tytanu dwutlenek; Makrogol; Żelaza tlenek czerwony (E 172) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Rdzeń tabletki)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na dawkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- czerwony brązowy okrągły średnicy 12,0 mm nadruk: 200
Czerwono-brązowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z wytłoczonym symbolem „200” po jednej stronie i gładkie po drugiej, o średnicy 12,0 mm ± 5%. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- czerwony brązowy okrągły średnicy 12,0 mm nadruk: 200
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotny źródło: „Nie przeprowadzono badań wpływu sorafenibu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie ma dowodów, że sorafenib wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
115 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: limfopenia; jadłowstręt; hipofosfatemia; nadciśnienie tętnicze; nudności; wymioty; zaparcie; suchość skóry; zespół rękastopa**; rumień; świąd; ból stawów; ból (w tym jamy ustnej, brzucha, kości, ból nowotworowy, ból głowy); gorączka; zmniejszenie masy ciała; wzrost aktywności amylazy; wzrost aktywności lipazy; ból nowotworowy; ból głowy
- często: zapalenie mieszków włosowych; leukopenia; neutropenia; niedokrwistość; małopłytkowość; niedoczynność tarczycy; hipokalcemia; hipokaliemia; hiponatremia; hipoglikemia; depresja; obwodowa neuropatia czuciowa; zaburzenia smaku; szumy uszne; zastoinowa niewydolność serca; niedokrwienie mięśnia sercowego i zawał; nagłe zaczerwienienie; wodnista wydzielina z nosa; dysfonia; zapalenie jamy ustnej; suchość w jamie ustnej; ból języka; dyspepsja; dysfagia; choroba refluksowa przełyku; refluksowa; przełyku; rogowiak kolczystokomór -kowy/rak kolczystokomórkowy skóry; złuszczające zapalenie skóry; trądzik; łuszczenie się skóry; hiperkeratoza; ból mięśni; skurcze mięśni; niewydolność nerek; białkomocz; zaburzenia erekcji; astenia; zespół grypopodobny; zapalenie błon śluzowych; przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz; zapalenie skóry
- niezbyt często: reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje skórne i pokrzywka); reakcja anafilaktyczna; nadczynność tarczycy; odwodnienie; odwracalna tylna leukoencefalopatia; encefalopatia; przełom nadciśnieniowy; zdarzenia przypominające śródmiąższowe choroby płuc; zapalenie płuc; zapalenie płuc wywołane napromienianiem; ostra niewydolność oddechowa; zapalenie trzustki; zapalenie błony śluzowej żołądka; hiperbilirubinemia; żółtaczka; zapalenie pęcherzyka; żołądka; żółciowego zapalenie dróg żółciowych; wyprysk; rumień wielopostaciowy; ginekomastia; przemijające zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi; nieprawidłowe wartości INR; nieprawidłowy poziom protrombiny; złuszczające napromienienie; limfopenię; neutropenię; hipokalcemię
- rzadko: obrzęk naczynioruchowy; wydłużenie odstępu QT; jelit wzaypmaricoitey sjaumchieo śućs twn ej i zbałopnayle śnliuez owej; perforacja; przewodu; choroba pokarmowego; żółciowych zpaępcahleernziyek a; zapalenie skóry wywołane wcześniejszym napromienianiem; zespół Stevensa- Johnsona; leukocytokla -styczne zapalenie naczyń krwionośnych; toksyczna nekroliza naskórka*; rabdomioliza; zespół nerczycowy
- częstość nieznana: zespół rozpadu guza; tętniaki i rozwarstwienie tętnicy
- częstość niepodana w tekście: zawał i (lub) niedokrwienie serca; perforacja przewodu pokarmowego; polekowe zapalenie wątroby; krwotok; nadciśnienie tętnicze i (lub) przełom nadciśnieniowy; biegunka; zmęczenie; łysienie; zakażenie; zespół ręka-stopa (odpowiadający zespołowi erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej w MedDRA); wysypka
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Sorafenib Sandoz u dzieci i młodzieży w wieku <18 lat. Nie ma dostępnych danych.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu Sorafenib Sandoz u dorosłych wynosi 400 mg sorafenibu (dwie tabletki po 200 mg) dwa razy na dobę (co odpowiada całkowitej dawce dobowej 800 mg).”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma potrzeby dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (pacjenci powyżej 65 lat).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie ma potrzeby dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Nie ma danych dotyczących stosowania leku u pacjentów wymagających dializowania (patrz punkt 5.2). Zaleca się monitorowanie bilansu płynów ustrojowych i elektrolitów u pacjentów z ryzykiem zaburzenia czynności nerek.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Nie ma potrzeby dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stopnia A lub B wg klasyfikacji Childa-Pugha (łagodnymi i umiarkowanymi). Brak danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg klasyfikacji Childa- Pugha), patrz punkty 4.4 i 5.2.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Brak danych dotyczących stosowania sorafenibu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, w tym wady rozwojowe płodu (patrz punkt 5.3). U szczurów wykazano, że sorafenib i jego metabolity przenikają przez łożysko i przewiduje się, że sorafenib wpływa szkodliwie na płód. Sorafenibu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że istnieje wyraźna konieczność, po szczegółowym rozważeniu potrzeb matki i ryzyka dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy sorafenib przenika do mleka kobiecego. W badaniach na zwierzętach stwierdzono, że sorafenib i (lub) jego metabolity przenikają do mleka. Ponieważ sorafenib może zaburzać wzrost i rozwój niemowląt (patrz punkt 5.3), nie wolno karmić piersią podczas leczenia sorafenibem.” - Płodność: „Płodność Wyniki badań na zwierzętach wskazują, że sorafenib może zaburzać płodność u mężczyzn i u kobiet (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zaleca się przyjmowanie sorafenibu bez pokarmu lub z pokarmem o małej lub umiarkowanej zawartości tłuszczów.”
- jedzenie i napoje: „Jeśli pacjent zamierza spożyć posiłek o dużej zawartości tłuszczu, sorafenib w postaci tabletek należy przyjąć przynajmniej jedną godzinę przed lub dwie godziny po posiłku.”
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Sorafenib Sandoz
Kiedy nie stosować leku Sorafenib Sandoz
• jeśli pacjent ma uczulenie na sorafenib lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Sorafenib Sandoz należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą.
Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Sorafenib Sandoz:
- Jeśli wystąpią zmiany na skórze. Sorafenib Sandoz może powodować wysypkę i reakcje
skórne, zwłaszcza na dłoniach i stopach. Zwykle zmiany te mogą być leczone przez lekarza
prowadzącego. Jeśli nie ustępują, lekarz może czasowo przerwać leczenie lekiem Sorafenib
Sandoz lub zaprzestać go całkowicie.
- Jeśli pacjent ma podwyższone ciśnienie tętnicze. Sorafenib Sandoz może podwyższać
ciśnienie krwi. Lekarz prowadzący będzie kontrolował ciśnienie tętnicze i może podać leki w
celu jego obniżenia.
- Jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości tętniaka (powiększenie i osłabienie ściany naczynia
krwionośnego) lub rozdarcie ściany naczynia krwionośnego.
2 NL/H/xxxx/WS/1354
- Jeśli pacjent ma cukrzycę. U pacjentów z cukrzycą należy regularnie sprawdzać stężenie
cukru we krwi, aby ocenić, czy dawkę leku przeciwcukrzycowego należy dostosować w celu
zminimalizowania ryzyka niskiego stężenia cukru we krwi.
- Jeśli wystąpią jakiekolwiek zaburzenia krzepnięcia albo jeśli pacjent przyjmuje
warfarynę lub fenprokumon. Leczenie lekiem Sorafenib Sandoz może zwiększać ryzyko
krwawienia. Jeśli pacjent przyjmuje warfarynę lub fenprokumon, leki rozrzedzające krew, aby
zapobiec zakrzepom, może występować zwiększone ryzyko krwawienia.
- Jeśli wystąpią bóle w klatce piersiowej lub problemy z sercem lekarz może zadecydować
o czasowym przerwaniu leczenia lekiem Sorafenib Sandoz lub całkowitym jego zaprzestaniu.
- Jeśli występują zaburzenia ze strony serca, takie jak nieprawidłowa aktywność elektryczna,
nazywana „wydłużeniem odstępu QT”.
- Jeżeli u pacjenta planowany jest zabieg chirurgiczny lub niedawno przeprowadzono
operację. Sorafenib Sandoz może wpływać na sposób gojenia się rany. Zazwyczaj przestaje
się przyjmować Sorafenib Sandoz w przypadku operacji. Lekarz prowadzący zadecyduje,
kiedy powrócić do leczenia lekiem Sorafenib Sandoz.
- Jeżeli pacjent przyjmuje irynotekan lub otrzymuje docetaksel, które również są lekami
przeznaczonymi do leczenia raka. Sorafenib Sandoz może nasilać ich działanie, a zwłaszcza
działania niepożądane.
- Jeśli pacjent przyjmuje neomycynę lub inne antybiotyki, skuteczność leku Sorafenib
Sandoz może ulec zmniejszeniu.
- Jeśli pacjent ma poważne zaburzenia czynności wątroby, mogą wystąpić poważniejsze
działania niepożądane w trakcie przyjmowania leku.
- Jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek, lekarz przeprowadzi monitorowanie bilansu
płynów ustrojowych oraz elektrolitów.
- Płodność. Sorafenib Sandoz może zmniejszać płodność zarówno u mężczyzn jak i kobiet.
Wszelkie kwestie związane z płodnością należy omówić z lekarzem.
- Przebicie ściany przewodu pokarmowego (perforacja przewodu pokarmowego) mogą
wystąpić w trakcie leczenia (patrz punkt 4: Możliwe działania niepożądane). W tym
przypadku lekarz zaleci przerwanie leczenia.
- Jeśli występuje rak tarczycy, lekarz będzie monitorować stężenie wapnia i hormonów
tarczycy we krwi.
- Jeśli u pacjenta wystąpią następujące objawy, należy natychmiast skontaktować się z
lekarzem, ponieważ może to być choroba zagrażająca życiu: nudności, duszność,
nieregularne bicie serca, kurcze mięśni, drgawki, zmętnienie moczu i zmęczenie. Objawy
takie mogą być wywołane przez grupę metabolicznych powikłań, które mogą wystąpić
w trakcie leczenia nowotworu, spowodowanych przez produkty rozpadu umierających
komórek nowotworowych [zespół rozpadu guza (TLS)] i mogą prowadzić do zaburzeń
czynności nerek oraz do ostrej niewydolności nerek (patrz też punkt 4. Możliwe działania
niepożądane).
Jeśli którakolwiek z tych sytuacji dotyczy pacjenta, należy poinformować o tym lekarza. Może być
konieczne leczenie lub lekarz może zadecydować o zmianie dawki leku Sorafenib Sandoz albo
całkowitym zaprzestaniu leczenia tym lekiem (patrz także punkt 4: Możliwe działania niepożądane)
Dzieci i młodzież
Dotychczas nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania leku Sorafenib Sandoz przez dzieci i
młodzież.
Sorafenib Sandoz a inne leki
Niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Sorafenib Sandoz, lub też ich działanie może być
zmienione przez Sorafenib Sandoz. Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o którychkolwiek
lekach z tej listy przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent
planuje stosować oraz jakichkolwiek innych lekach, w tym o lekach wydawanych bez recepty:
- Ryfampicyna, neomycyna lub inne leki stosowane do leczenia zakażeń (antybiotyki)
- Ziele dziurawca, stosowane w leczeniu depresji
- Fenytoina, karbamazepina lub fenobarbital, leki stosowane w padaczce i innych chorobach
3 NL/H/xxxx/WS/1354
- Deksametazon, kortykosteroid podawany w różnych chorobach
- Warfaryna lub fenprokumon, leki przeciwzakrzepowe podawane w celu zapobiegania
zakrzepom
- Doksorubicyna, kapecytabina, docetaksel, paklitaksel i irynotekan – leki
przeciwnowotworowe
- Digoksyna, stosowana w leczeniu łagodnej i umiarkowanej niewydolności serca
Ciąża i karmienie piersią
Należy unikać zajścia w ciążę podczas stosowania leku Sorafenib Sandoz. Jeśli istnieje ryzyko, że
pacjentka może zajść w ciążę podczas stosowania leku Sorafenib Sandoz, powinna stosować
skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas
stosowania leku Sorafenib Sandoz, powinna natychmiast poinformować o tym lekarza prowadzącego,
który zadecyduje, czy leczenie może być kontynuowane.
Nie wolno karmić piersią podczas stosowania leku Sorafenib Sandoz, ponieważ ten lek może
wpłynąć na wzrost i rozwój dziecka.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie ma danych dotyczących wpływu leku Sorafenib Sandoz na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.
Lek Sorafenib Sandoz zawiera sód.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Lek ten może również wpływać na wyniki niektórych badań krwi.
Bardzo częste:
Mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób
- biegunka
- nudności (mdłości)
- uczucie osłabienia lub zmęczenia (zmęczenie)
- ból (w tym ból w jamie ustnej, ból brzucha, głowy, kości, ból nowotworowy)
- wypadanie włosów (łysienie)
- zaczerwienienie lub bolesność dłoni lub stóp (zespół ręka-stopa)
- świąd lub wysypka
- wymioty
- krwawienie (w tym krwawienia mózgowe, ze ściany jelita, z dróg oddechowych, krwotok)
- podwyższone ciśnienie tętnicze lub okresowe wzrosty ciśnienia krwi (nadciśnienie tętnicze)
- zakażenia
- utrata apetytu (jadłowstręt)
- zaparcia
- ból stawów (artralgia)
- gorączka
- utrata masy ciała
- sucha skóra
- mała liczba białych krwinek (limfocytów)
- małe stężenie fosforanów we krwi
- zwiększona aktywność amylazy (enzymu trawiennego)
- zwiększona aktywność lipazy (enzymu trawiennego)
Częste:
Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób
- dolegliwości grypopodobne
- niestrawność (dyspepsja)
- trudności w połykaniu (dysfagia)
- zapalenie lub suchość w jamie ustnej, ból języka (zapalenie jamy ustnej i zapalenie błon
śluzowych)
- niskie stężenie wapnia we krwi (hipokalcemia)
- niskie stężenie potasu we krwi (hipokaliemia)
- niskie stężenie cukru we krwi (hipoglikemia)
- ból mięśni (mialgia)
- zaburzenia czucia w palcach rąk i stóp, także mrowienie lub drętwienie (obwodowa neuropatia
czuciowa)
- depresja
- zaburzenia erekcji (impotencja)
- zmiana głosu (dysfonia)
- trądzik
- cechy zapalenia skóry, skóra sucha i łuszcząca się (zapalenie skóry, łuszczenie skóry)
- niewydolność serca
- atak serca (zawał serca) lub ból w klatce piersiowej
- szumy uszne (dzwonienie w uchu)
- niewydolność nerek
- nieprawidłowo duże stężenie białka w moczu (białkomocz)
- ogólne osłabienie lub utrata siły (astenia)
5 NL/H/xxxx/WS/1354
- zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia i neutropenia)
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość)
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość)
- zapalenie mieszków włosowych
- zmniejszona aktywność tarczycy (niedoczynność tarczycy)
- niskie stężenie sodu we krwi (hiponatremia)
- zaburzenia smaku
- zaczerwienienie twarzy i często innych obszarów skóry (nagłe zaczerwienienie)
- wodnisty wyciek z nosa (wodnisty nieżyt nosa)
- zgaga (choroba refluksowa przełyku)
- rak skóry (rogowiak kolczystokomórkowy/rak kolczystokomórkowy skóry)
- pogrubienie zewnętrznej warstwy skóry (hiperkeratoza)
- nagłe, mimowolne skurcze mięśni (skurcze mięśni)
- przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Niezbyt częste:
Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób
- zapalenie błony wyścielającej żołądek
- ból brzucha spowodowany zapaleniem trzustki, stanem zapalnym pęcherzyka żółciowego i
(lub) dróg żółciowych
- zażółcenie skóry lub oczu (żółtaczka) spowodowana wysokimi stężeniami barwników
żółciowych (hiperbilirubinemia)
- odczyny uczuleniowe (w tym reakcje skórne i katar sienny)
- odwodnienie
- powiększenie piersi (ginekomastia)
- trudności w oddychaniu (choroba płuc)
- wyprysk (egzema)
- zwiększona aktywność tarczycy (nadczynność tarczycy)
- liczne wykwity skórne (rumień wielopostaciowy)
- nieprawidłowe wysokie ciśnienie krwi
- przebicie ściany jelita (perforacja przewodu pokarmowego)
- odwracalny obrzęk tylnej części mózgu, który może być związany z bólem głowy,
zaburzeniami świadomości, drgawkami oraz zaburzeniami widzenia, w tym z utratą wzroku
(odwracalna tylna leukoencefalopatia)
- nagła, ciężka reakcja alergiczna (reakcja anafilaktyczna)
- przejściowe zwiększenie aktywności enzymów związanych z wątrobą lub kośćmi
- zmiany w krzepnięciu krwi
- zmiany w krzepnięciu krwi (nieprawidłowe stężenie protrombiny)
Rzadkie:
Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób
- reakcja alergiczna z obrzękiem skóry (np. twarzy, języka), która może powodować trudności
w oddychaniu lub połykaniu (obrzęk naczynioruchowy)
- nieprawidłowy rytm serca (wydłużenie odstępu QT)
- zapalenie wątroby, które może wywołać nudności, wymioty, ból brzucha i żółtaczkę
(zapalenie wątroby wywołane lekiem)
- wysypka o typie oparzenia słonecznego, która może występować na skórze wcześniej
poddanej radioterapii, a jej nasilenie może być ciężkie (zapalenie skóry wywołane
napromienianiem)
- ciężkie reakcje skórne i (lub) ze strony błon śluzowych, które mogą obejmować bolesne
pęcherze i gorączkę, w tym rozległe odwarstwienie skóry (zespół Stevensa-Johnsona i
toksyczna nekroliza naskórka)
- nieprawidłowy rozpad tkanki mięśniowej, który może prowadzić do zaburzenia czynności
nerek (rabdomioliza)
- uszkodzenie nerek powodujące utratę dużych ilości białka (zespół nerczycowy)
- zapalenie naczyń w skórze, co może spowodować wysypkę (leukocytoklastyczne zapalenie
naczyń krwionośnych)
6 NL/H/xxxx/WS/1354
Częstość nieznana:
Częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
- zaburzenia funkcji mózgu, które mogą być związane, np. z sennością, zmianami w
zachowaniu lub dezorientacja (encefalopatia)
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub rozdarcie ściany naczynia
krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy).
- nudności, duszności, nieregularne bicie serca, kurcze mięśni, drgawki, zmętnienie moczu i
zmęczenie [zespół rozpadu guza (TLS)] (patrz punkt 2).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Toksyczność dermatologiczna
Zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa) i wysypka to najczęstsze z działań
niepożądanych wywoływanych przez sorafenib. Nasilenie wysypki i zespołu ręka-stopa przyjmuje
zwykle stopień 1 i 2 wg klasyfikacji CTC (ang. Common Toxicity Criteria), a objawy pojawiają się
zwykle w ciągu pierwszych sześciu tygodni leczenia sorafenibem. Leczenie toksyczności skórnej
może obejmować terapie miejscowe w celu złagodzenia objawów, tymczasowe przerwanie leczenia
sorafenibem i (lub) modyfikację jego dawki, a w ciężkich lub utrzymujących się przypadkach
całkowite zaprzestanie stosowania sorafenibu (patrz punkt 4.8).
3 NL/H/xxxx/WS/1354
Nadciśnienie tętnicze
U pacjentów leczonych sorafenibem zaobserwowano częstsze występowanie nadciśnienia tętniczego.
Zwykle było to nadciśnienie łagodne lub umiarkowane, występowało w początkowym okresie
leczenia oraz poddawało się leczeniu po zastosowaniu standardowej terapii obniżającej ciśnienie krwi.
Ciśnienie tętnicze należy regularnie kontrolować i jeśli to konieczne, leczyć zgodnie
ze standardową praktyką medyczną. W przypadku ciężkiego lub utrzymującego się nadciśnienia,
a także gdy wystąpi przełom nadciśnieniowy pomimo wdrożenia leków przeciwnadciśnieniowych,
należy rozważyć całkowite odstawienie sorafenibu (patrz punkt 4.8).
Zespół rozpadu guza (TLS)
U pacjentów leczonych sorafenibem w ramach nadzoru po wprowadzeniu do obrotu notowano
przypadki TLS, niekiedy prowadzące do zgonu. Czynniki ryzyka TLS obejmują duże obciążenie
nowotworowe, występującą wcześniej przewlekłą niewydolność nerek, skąpomocz, odwodnienie,
niedociśnienie i kwaśny odczyn moczu. Pacjentów takich należy uważnie obserwować i niezwłocznie
wdrożyć leczenie zgodne ze wskazaniami klinicznymi, a także rozważyć profilaktyczne stosowanie
nawodnienia.
Tętniaki i rozwarstwienie tętnicy
Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF u pacjentów z nadciśnieniem lub bez nadciśnienia może
sprzyjać powstawaniu tętniaków i (lub) rozwarstwienia tętnicy. Przed rozpoczęciem stosowania
sorafenibu należy starannie rozważyć to ryzyko u pacjentów z takimi czynnikami ryzyka, jak
nadciśnienie tętnicze lub tętniak w wywiadzie.
Hipoglikemia
Podczas leczenia sorafenibem zgłaszano zmniejszenie stężenia glukozy we krwi, w niektórych
przypadkach klinicznie objawowe i wymagające hospitalizacji z powodu utraty przytomności.
W przypadku wystąpienia objawowej hipoglikemii, należy czasowo przerwać leczenie sorafenibem.
Należy regularnie sprawdzać stężenie glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą, aby ocenić, czy
konieczne jest dostosowanie dawkowania leku przeciwcukrzycowego.
Krwotok
W następstwie podawania sorafenibu może wystąpić zwiększone ryzyko krwawienia. W przypadku
wystąpienia jakiegokolwiek krwawienia, które wymaga interwencji medycznej, zaleca się rozważenie
całkowitego zaprzestania stosowania sorafenibu (patrz punkt 4.8).
Niedokrwienie mięśnia sercowego i (lub) zawał
W randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu z podwójnie ślepą próbą (badanie 1, patrz
punkt 5.1) częstość występowania zdarzeń niedokrwienia i (lub) zawału mięśnia sercowego w trakcie
leczenia sorafenibem była wyższa w grupie przyjmującej sorafenib (4,9 %) w porównaniu do grupy
przyjmującej placebo (0,4 %). W badaniu 3 (patrz punkt 5.1) częstość występowania zdarzeń
niedokrwienia i (lub) zawału mięśnia sercowego w trakcie leczenia sorafenibem wynosiła 2,7 %
w grupie przyjmującej sorafenib w porównaniu z 1,3 % w grupie przyjmującej placebo. Pacjenci
z niestabilną chorobą wieńcową lub niedawno przebytym zawałem serca byli wykluczeni z tych
badań. Należy rozważyć czasowe lub całkowite odstawienie sorafenibu u pacjentów, u których
dochodzi do niedokrwienia i (lub) zawału mięśnia sercowego (patrz punkt 4.8).
Wydłużenie odstępu QT
Wykazano, że sorafenib wydłuża odstęp QT/QTc (patrz punkt 5.1), co może prowadzić do
zwiększenia ryzyka arytmii komorowych. Sorafenib należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których
występuje lub u których możliwe jest rozwinięcie się wydłużenia odstępu QTc, takich jak pacjenci
z wrodzonym zespołem długiego QT, pacjenci leczeni dużymi skumulowanymi dawkami antracyklin,
pacjenci przyjmujący określone leki przeciwarytmiczne lub inne produkty lecznicze powodujące
wydłużenie odstępu QT, oraz u których występują takie zaburzenia elektrolitowe jak: hipokaliemia,
hipokalcemia lub hipomagnezemia. Podczas stosowania sorafenibu u takich pacjentów należy
rozważyć okresowe monitorowanie EKG oraz elektrolitów (magnez, potas, wapń) w trakcie leczenia.
4 NL/H/xxxx/WS/1354
Perforacja przewodu pokarmowego
Perforacja przewodu pokarmowego to działanie niepożądane występujące niezbyt często, zgłaszane
było u mniej niż 1 % pacjentów przyjmujących sorafenib. W niektórych przypadkach nie było ono
związane z jawnym guzem jamy brzusznej.
Stosowanie sorafenibu należy przerwać (patrz punkt 4.8).
Zaburzenia czynności wątroby
Nie ma danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby stopnia C
wg klasyfikacji Childa-Pugha (ciężkie zaburzenia). Ponieważ sorafenib jest metabolizowany głównie
w wątrobie, jego ekspozycja może się zwiększyć u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności
wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Jednoczesne podawanie warfaryny
U niektórych pacjentów leczonych sorafenibem, którzy przyjmowali jednocześnie warfarynę,
opisywano rzadko występujące krwawienia lub podwyższone wartości międzynarodowego
współczynnika znormalizowanego (INR, ang. International Normalised Ratio). Pacjentów
przyjmujących jednocześnie warfarynę lub fenprokumon należy obserwować w kierunku zmian czasu
protrombinowego i INR oraz klinicznie jawnych epizodów krwawienia (patrz punkty 4.5 i 4.8).
Powikłania gojenia się ran
Nie przeprowadzono badań mających na celu ocenę wpływu sorafenibu na gojenie ran. U chorych
poddawanych rozległym zabiegom chirurgicznym zaleca się jako środek ostrożności czasowe
przerwanie leczenia sorafenibem. Doświadczenie kliniczne dotyczące czasu ponownego rozpoczęcia
podawania sorafenibu chorym po rozległym zabiegu chirurgicznym jest ograniczone. Dlatego decyzję
o przywróceniu leczenia sorafenibem po rozległym zabiegu chirurgicznym należy oprzeć na klinicznej
ocenie prawidłowości gojenia rany.
Osoby w podeszłym wieku
Zaobserwowano przypadki niewydolności nerek. Należy rozważyć konieczność monitorowania
czynności nerek.
Interakcje lekowe
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania sorafenibu ze związkami metabolizowanymi i
eliminowanymi głównie przez szlak UGT1A1 (np. irynotekan) lub UGT1A9 (patrz punkt 4.5).
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania sorafenibu z docetakselem
(patrz punkt 4.5).
Równoczesne podawanie neomycyny lub innych antybiotyków, które mogą spowodować znaczne
zaburzenia naturalnej mikroflory przewodu pokarmowego może prowadzić do zmniejszenia
biodostępności sorafenibu (patrz punkt 4.5). Przed rozpoczęciem leczenia antybiotykami należy wziąć
pod uwagę ryzyko zmniejszenia stężenia sorafenibu w osoczu.
U pacjentów z płaskonabłonkowym rakiem płuca, leczonych sorafenibem w skojarzeniu
z chemioterapią opartą na pochodnych platyny obserwowano wyższą śmiertelność. W dwóch
randomizowanych badaniach z udziałem pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca
w podgrupie pacjentów z rakiem płaskonabłonkowym, leczonych sorafenibem w połączeniu
z paklitakselem z karboplatyną, współczynnik ryzyka (HR, ang. hazard ratio) dla przeżycia
całkowitego wynosił 1,81 (95% CI 1,19; 2,74), a w połączeniu z gemcytabiną z cisplatyną wynosił
1,22 (95% CI 0,82; 1,80). Żadna z przyczyn zgonów nie była dominującą, ale obserwowano większą
częstość występowania niewydolności oddechowej, krwotoków i zdarzeń niepożadanych związanych
z zakażeniami u pacjentów leczonych sorafenibem w skojarzeniu z chemioterapią opartą na
pochodnych platyny.
5 NL/H/xxxx/WS/1354
Ostrzeżenia dotyczące poszczególnych chorób
Zróżnicowany rak tarczycy (DTC)
Przed rozpoczęciem leczenia zalecane jest, aby lekarze dokładnie ocenili rokowanie każdego pacjenta,
uwzględniając maksymalny rozmiar guza (patrz punkt 5.1), objawy związane z chorobą (patrz punkt
5.1) i tempo progresji.
Postępowanie w przypadku podejrzenia działań niepożądanych leku może wymagać tymczasowego
przerwania stosowania lub zmniejszenia dawki sorafenibu. W badaniu 5 (patrz punkt 5.1) u 37%
pacjentów przerwano leczenie, a u 35% zmniejszono dawkę sorafenibu już w pierwszym cyklu
leczenia.
Zmniejszenie dawki leku było tylko częściowo skuteczne w łagodzeniu działań niepożądanych. Z tego
powodu zalecane jest powtarzanie oceny korzyści i ryzyka z uwzględnieniem aktywności
przeciwnowotworowej i tolerancji leku
Krwotok w przebiegu DTC
Ze względu na potencjalne ryzyko krwawienia, przed podaniem sorafenibu pacjentom z DTC należy
zastosować leczenie miejscowe w przypadku nacieków w tchawicy, oskrzelach i przełyku.
Hipokalcemia w DTC
Podczas stosowania sorafenibu u pacjentów z DTC zalecane jest dokładne monitorowanie stężenia
wapnia we krwi. W badaniach klinicznych hipokalcemia występowała częściej i miała większe
nasilenie u pacjentów z DTC, zwłaszcza z niedoczynnością przytarczyc w wywiadzie, w porównaniu z
pacjentami z rakiem nerkowokomórkowym lub wątrobowokomórkowym. Hipokalcemia w 3 i 4
stopniu nasilenia występowała u 6,8% i 3,4% pacjentów z DTC leczonych sorafenibem (patrz punkt
4.8). W przypadku ciężkiej hipokalcemii powinna ona zostać wyrównana w celu zapobiegania
powikłaniom, takim jak wydłużenie odcinka QT lub torsade de pointes (patrz punkt „Wydłużenie
odcinka QT”).
Supresja TSH w DTC
W badaniu 5 (patrz punkt 5.1) obserwowano zwiększenie stężenia TSH powyżej 0,5 mU/L
u pacjentów leczonych sorafenibem. Podczas stosowania sorafenibu u pacjentów z DTC zalecane jest
dokładne monitorowanie stężenia TSH.
Rak nerkowokomórkowy
Pacjenci z grupy wysokiego ryzyka, według grup prognostycznych MSKCC (ang. Memorial Sloan
Kettering Cancer Center), nie byli włączani do badań klinicznych III fazy obejmujących chorych z
rakiem nerkowokomórkowym (patrz badanie 1 w punkcie 5.1) i nie oceniano dla nich stosunku
korzyści do ryzyka.
Sorafenib Sandoz zawiera sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Substancje indukujące aktywność enzymów
Podawanie ryfampicyny przez 5 dni poprzedzających podanie pojedynczej dawki sorafenibu
powodowało średnie obniżenie AUC (ang. area under curve, pole pod powierzchnią krzywej)
sorafenibu o 37%. Inne substancje indukujące aktywność izoenzymu CYP3A4 i (lub) glukuronidację
(np. Hypericum perforatum znane również jako ziele dziurawca, fenytoina, karbamazepina,
fenobarbital i deksametazon) mogą również nasilać metabolizm sorafenibu, a tym samym zmniejszać
jego stężenie.
6 NL/H/xxxx/WS/1354
Inhibitory CYP3A4
Ketokonazol, silny inhibitor izoenzymu CYP3A4, podawany raz na dobę przez 7 dni zdrowym
ochotnikom płci męskiej nie zmieniał średniego AUC sorafenibu po jednorazowym podaniu w dawce
50 mg. Z danych tych wynika, że istotne klinicznie farmakokinetyczne interakcje sorafenibu z
inhibitorami CYP3A4 są mało prawdopodobne.
Substraty CYP2B6, CYP2C8 i CYP2C9
Sorafenib z podobną siłą hamował in vitro izoenzymy CYP2B6, CYP2C8 oraz CYP2C9. Jednakże w
klinicznych badaniach nad farmakokinetyką jednoczesne stosowanie sorafenibu w dawce 400 mg dwa
razy na dobę wraz z cyklofosfamidem, substratem CYP2B6, lub paklitakselem, substratem CYP2C8,
nie prowadziło do istotnego klinicznie hamowania tych izoenzymów. Z danych tych wynika, że
sorafenib w zalecanej dawce 400 mg dwa razy na dobę może nie być inhibitorem CYP2B6 lub
CYP2C8 in vivo.
Ponadto, jednoczesne leczenie sorafenibem i warfaryną, substratem CYP2C9, nie spowodowało zmian
średniej wskaźnika PT-INR w porównaniu z placebo. Dlatego też można się spodziewać, że ryzyko
istotnego klinicznie zahamowania CYP2C9 in vivo przez sorafenib także będzie małe. Jednak
u pacjentów przyjmujących warfarynę lub fenprokumon należy regularnie sprawdzać wartość
wskaźnika INR (patrz punkt 4.4).
Substraty CYP3A4, CYP2D6 i CYP2C19
Jednoczesne podawanie sorafenibu z midazolamem, dekstrometorfanem lub omeprazolem, będącymi
odpowiednio substratami cytochromów CYP3A4, CYP2D6 i CYP2C19, nie zmieniało ekspozycji na
wymienione leki. Wskazuje to, że sorafenib nie jest ani inhibitorem ani induktorem wymienionych
izoenzymów cytochromu P450. Istotne klinicznie interakcje farmakokinetyczne sorafenibu
z substratami wymienionych enzymów są zatem mało prawdopodobne.
Substraty UGT1A1 i UGT1A9
Sorafenib hamował in vitro glukuronidację poprzez UGT1A1 i UGT1A9. Kliniczne znaczenie tego
zjawiska jest nieznane (patrz poniżej oraz punkt 4.4).
Badania indukcji enzymu CYP in vitro
Aktywność CYP1A2 i CYP3A4 nie ulegała zmianie po dodawaniu sorafenibu do hodowli ludzkich
hepatocytów, co wskazuje, że jest mało prawdopodobne, aby sorafenib był induktorem CYP1A2 i
CYP3A4.
Substraty P-gp
Wykazano, że sorafenib hamuje in vitro białko transportowe p-glikoproteinę (P-gp). Nie można
wykluczyć wzrostu stężeń w osoczu substratów P-gp, takich jak digoksyna, podczas ich podawania
jednocześnie z sorafenibem.
Skojarzone podawanie z innymi lekami przeciwnowotworowymi
W badaniach klinicznych sorafenib podawano z szeregiem różnych innych leków
przeciwnowotworowych w powszechnie stosowanych schematach dawkowania, w tym z
gemcytabiną, cisplatyną, oksaliplatyną, paklitakselem, karboplatyną, kapecytabiną, doksorubicyną,
irynotekanem, docetakselem i cyklofosfamidem. Sorafenib nie miał istotnego klinicznie wpływu na
farmakokinetykę gemcytabiny, cisplatyny, karboplatyny, oksaliplatyny ani cyklofosfamidu.
Paklitaksel z karboplatyną
o Podawanie paklitakselu (225 mg/m2 pc.) i karboplatyny (AUC=6) z sorafenibem (≤ 400 mg
dwa razy na dobę), z zachowaniem trzydniowej przerwy w podawaniu sorafenibu (dwa dni
przed oraz w dniu podania paklitakselu z karboplatyną), nie wpływało istotnie na
farmakokinetykę paklitakselu.
o Jednoczesne podawanie paklitakselu (225 mg/m2 pc., raz na 3 tygodnie) i karboplatyny
(AUC=6) z sorafenibem (400 mg dwa razy na dobę, bez przerwy w stosowaniu sorafenibu)
powodowało 47% zwiększenie ekspozycji na sorafenib, 29% zwiększenie ekspozycji na
7 NL/H/xxxx/WS/1354
paklitaksel oraz 50% zwiększenie ekspozycji na 6-OH paklitaksel. Farmakokinetyka
karboplatyny pozostawała bez zmian.
Dane te wskazują na brak konieczności dostosowywania dawki, kiedy paklitaksel i karboplatyna są
podawane jednocześnie z sorafenibem z zachowaniem 3-dniowej przerwy w podawaniu sorafenibu
(dwa dni przed i w dniu podania paklitakselu z karboplatyną). Znaczenie kliniczne zwiększenia
ekspozycji na sorafenib i paklitaksel po jednoczesnym podawaniu sorafenibu bez przerwy nie jest
znane.
Kapecytabina
Jednoczesne podawanie kapecytabiny (750-1050 mg/m2 pc. dwa razy na dobę, w dniach 1.-14. co 21
dni) oraz sorafenibu (200 lub 400 mg dwa razy na dobę, podawanie ciągłe nieprzerywane) nie
powodowało znaczących zmian ekspozycji na sorafenib, lecz powodowało 15-50% zwiększenie
ekspozycji na kapecytabinę oraz 0-52% zwiększenie ekspozycji na 5-fluorouracyl (5-FU). Kliniczne
znaczenie tych niewielkich do umiarkowanych wzrostów ekspozycji na kapecytabinę i 5-FU podczas
jednoczesnego podawania z sorafenibem nie jest znane.
Doksorubicyna i (lub) irynotekan
Jednoczesne podawanie sorafenibu z doksorubicyną powodowało zwiększenie jej AUC o 21%.
Jednoczesne podawanie z irynotekanem, którego aktywny metabolit SN-38 podlega dalszym
przemianom w szlaku UGT1A1, powodowało zwiększenie AUC SN-38 o 67-120% i AUC
irynotekanu o 26-42%. Znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niewyjaśnione (patrz punkt 4.4).
Docetaksel
Jednoczesne podanie docetakselu (w dawce 75 lub 100 mg/m2 pc. jeden raz co 21 dni) i sorafenibu (w
dawce 200 mg dwa razy na dobę lub 400 mg dwa razy na dobę, codziennie od dnia 2. do 19. w 21-
dniowym cyklu, z trzydniową przerwą w trakcie której podawano docetaksel) powodowało
zwiększenie AUC docetakselu o 36-80% oraz zwiększenie Cmax docetakselu o 16-32%. Zaleca się
zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania sorafenibu z docetakselem (patrz punkt
4.4).
Skojarzenie z innymi lekami
Neomycyna
Jednoczesne podawanie neomycyny, leku przeciwbakteryjnego niedziałającego ogólnoustrojowo,
stosowanego w celu eradykacji flory żołądkowo-jelitowej, zaburza krążenie jelitowo-wątrobowe
sorafenibu (patrz punkt 5.2, Metabolizm i wydalanie), powodując zmniejszenie ekspozycji na
sorafenib. U zdrowych ochotników poddanych 5-dniowemu schematowi leczenia neomycyną średnia
ekspozycja na sorafenib zmniejszyła się o 54%. Wpływ innych antybiotyków nie był badany, ale
będzie prawdopodobnie zależał od ich zdolności do zaburzania funkcji mikroorganizmów
wytwarzających glukuronidazę.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Najważniejszymi ciężkimi działaniami niepożądanymi były: zawał i (lub) niedokrwienie serca,
perforacja przewodu pokarmowego, polekowe zapalenie wątroby, krwotok oraz nadciśnienie tętnicze
i (lub) przełom nadciśnieniowy.
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były: biegunka, zmęczenie, łysienie, zakażenie, zespół
ręka-stopa (odpowiadający zespołowi erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej w MedDRA) i
wysypka.
Działania niepożądane zgłaszane w licznych badaniach klinicznych lub po wprowadzeniu do obrotu
zestawiono poniżej, w tabeli 1, według klasyfikacji układów i narządów (wg MedDRA) i zgodnie
z częstością występowania. Kategorie częstości określono następująco: bardzo często (≥ 1/10), często
(≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), częstość
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy
o określonej częstości działania niepożądane wymieniono zgodnie z malejącym nasileniem.
Tabela 1: Wszystkie działania niepożądane zgłaszane u pacjentów w ramach licznych badań
klinicznych lub po wprowadzeniu do obrotu
Bardzo często: zakażenie
Często: zapalenie mieszków włosowych
Bardzo często: limfopenia
Często: leukopenia neutropenia niedokrwistość małopłytkowość
Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje skórne i pokrzywka) reakcja anafilaktyczna
Rzadko: obrzęk naczynioruchowy
Często: niedoczynność tarczycy
Niezbyt często: nadczynność tarczycy
Bardzo często: jadłowstręt hipofosfatemia
Często: hipokalcemia hipokaliemia hiponatremia hipoglikemia
Niezbyt często: odwodnienie
Częstość nieznana: zespół rozpadu guza
Często: depresja
psychiczne
8 NL/H/xxxx/WS/1354
Często: obwodowa neuropatia czuciowa zaburzenia smaku
Niezbyt często: odwracalna tylna leukoencefalopatia*
Częstość nieznana: encefalopatia o
Często: szumy uszne
Często: zastoinowa niewydolność serca* niedokrwienie mięśnia sercowego i zawał*
Rzadko: wydłużenie odstępu QT
Bardzo często: krwotok (w tym krwotok z przewodu pokarmowego*, układu oddechowego* oraz krwotok mózgowy*) nadciśnienie tętnicze
Często: nagłe zaczerwienienie
Niezbyt często: przełom nadciśnieniowy*
Częstość nieznana: tętniaki i rozwarstwienie tętnicy
Często: wodnista wydzielina z nosa dysfonia
Niezbyt często: zdarzenia przypominające śródmiąższowe choroby płuc* (zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane napromienianiem, ostra niewydolność oddechowa, itp.)
Bardzo często: biegunka nudności wymioty zaparcie
Często: zapalenie jamy ustnej (w tym suchość w jamie ustnej i ból języka) dyspepsja dysfagia choroba refluksowa przełyku
Niezbyt często: zapalenie trzustki zapalenie błony śluzowej żołądka perforacja przewodu pokarmowego *
Niezbyt często: hiperbilirubinemia i żółtaczka zapalenie pęcherzyka
Rzadko: polekowe zapalenie wątroby*
naczyniowe kprrwzeowtookd uz zaczerwienienie noawdyc*iś nieni- rnoiez wtęatrnsitcwyi e-
pokarmowego*,
układu
oddechowego*
oraz krwotok
mózgowy*)
nadciśnienie
tętnicze
śródpiersia p(złuapca*l enie
płuc, zapalenie
płuc wywołane
napromienia-
niem, ostra
niewydolność
oddechowa,
itp.)
jelit wzaypmaricoitey sjaumchieo śućs twn ej i zbałopnayle śnliuez owej
ból języka) żołądka
dyspepsja perforacja
dysfagia przewodu
choroba pokarmowego
refluksowa *
przełyku
żółciowych zpaępcahleernziyek a
9 NL/H/xxxx/WS/1354
Niezbyt często: żółciowego zapalenie dróg żółciowych
Bardzo często: suchość skóry wysypka łysienie zespół rękastopa** rumień świąd
Często: rogowiak kolczystokomór -kowy/rak kolczystokomórkowy skóry złuszczające zapalenie skóry trądzik łuszczenie się skóry hiperkeratoza
Niezbyt często: wyprysk rumień wielopostaciowy
Rzadko: zapalenie skóry wywołane wcześniejszym napromienianiem zespół Stevensa- Johnsona leukocytokla -styczne zapalenie naczyń krwionośnych toksyczna nekroliza naskórka*
Bardzo często: ból stawów
Często: ból mięśni skurcze mięśni
Rzadko: rabdomioliza
Często: niewydolność nerek białkomocz
Rzadko: zespół nerczycowy
Często: zaburzenia erekcji
Niezbyt często: ginekomastia
Bardzo często: zmęczenie ból (w tym jamy ustnej, brzucha, kości, ból nowotworowy, ból głowy) gorączka
Często: astenia zespół grypopodobny zapalenie błon śluzowych
Bardzo często: zmniejszenie masy ciała wzrost aktywności amylazy wzrost aktywności lipazy
Często: przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz
Niezbyt często: przemijające zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi nieprawidłowe wartości INR nieprawidłowy poziom protrombiny
podskórnej zsteosppaó*ł *ręka- kkoolwcyzy ssktoókryo mór wy wszcyzmeś niej-
rumień złuszczające napromienia-
świąd zapalenie skóry niem
trądzik zespół
łuszczenie się Stevensa-
skóry Johnsona
hiperkeratoza leukocytokla
-styczne
zapalenie
naczyń
krwionośnyc
h
toksyczna
nekroliza
naskórka*
Zaburzenia ból stawów ból mięśni rabdomioliza
mięśniowo- skurcze mięśni
szkieletowe i
tkanki
łącznej
Zaburzenia niewydolność zespół
nerek i dróg nerek nerczycowy
moczowych białkomocz
Zaburzenia zaburzenia ginekomastia
układu erekcji
rozrodczego
i piersi
Zaburzenia zmęczenie astenia
ogólne i ból (w tym zespół
stany w jamy ustnej, grypopodobny
miejscu brzucha, zapalenie błon
podania kości, śluzowych
ból
nowotworowy,
ból głowy)
gorączka
e wakztryowstn ości aakmtiynwontroaśncsif eraz afokstfyawtanzoyś ci
amylazy zasadowej we
wzrost krwi
aktywności nieprawidłowe
lipazy wartości INR
nieprawidłowy
poziom
protrombiny
10 NL/H/xxxx/WS/1354
* Działania niepożądane, które mogą zagrażać życiu lub zakończyć się zgonem. Te działania są
niezbyt częste lub występują z jeszcze mniejszą częstością.
** Zespół ręka-stopa odpowiada zespołowi erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej wg MedDRA.
O Przypadki zgłaszane po wprowadzeniu produktu do obrotu.
Dodatkowe informacje dotyczące wybranych działań niepożądanych
Zastoinowa niewydolność serca
W badaniach klinicznych sponsorowanych przez podmiot zgłoszono jako działanie niepożądane
występowanie zastoinowej niewydolności serca u 1,9% pacjentów leczonych sorafenibem (n=2276).
W badaniu 11213 (RCC) zgłoszono występowanie zdarzeń niepożądanych potwierdzających
zastoinową niewydolność serca u 1,7% pacjentów leczonych sorafenibem oraz u 0,7% pacjentów
otrzymujących placebo. W badaniu 100554 (HCC) zdarzenie to zgłoszono u 0,99% osób leczonych
sorafenibem oraz u 1,1% chorych otrzymujących placebo.
Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów
W badaniach klinicznych pewne działania niepożądane leku, takie jak zespół ręka-stopa, biegunka,
łysienie, zmniejszenie masy ciała, nadciśnienie tętnicze, hipokalcemia i rogowiak
kolczystokomórkowy/rak kolczystokomórkowy skóry, występowały ze znacznie większą częstością
u pacjentów ze zróżnicowanym rakiem tarczycy niż u badanych pacjentów z rakiem
nerkowokomórkowym i wątrobowokomórkowym.
Nieprawidłowe wyniki testów laboratoryjnych u pacjentów z HCC (badanie 3) i RCC (badanie 1)
Bardzo często zgłaszano zwiększenie aktywności lipazy i amylazy. Podwyższona aktywność lipazy
stopnia 3 lub 4 wg CTCAE wystąpiła u 11% i 9% pacjentów w grupie otrzymującej sorafenib
odpowiednio w badaniu 1 (RCC) i w badaniu 3 (HCC), w porównaniu z 7% i 9% pacjentów w
odpowiednich grupach placebo. Podwyższenie aktywności amylazy stopnia 3 lub 4 wg CTCAE
zgłaszano u 1 % i 2 % pacjentów w grupie otrzymującej sorafenib odpowiednio w badaniu 1 i badaniu
3, w porównaniu z 3% pacjentów w każdej z grup placebo. Klinicznie jawne zapalenie trzustki
stwierdzono u 2 spośród 451 pacjentów leczonych sorafenibem (stopień 4 wg CTCAE) w badaniu 1,
u 1 spośród 297 pacjentów leczonych w badaniu 3 (stopień 2 wg CTCAE) i u 1 z 451 (stopień 2 wg
CTCAE) w grupie placebo w ramach badania 1.
Hipofosfatemia była bardzo często stwierdzana w badaniach laboratoryjnych. Zaobserwowano ją
w badaniu 1 i badaniu 3 odpowiednio u 45 % i 35 % pacjentów otrzymujących sorafenib
w porównaniu z 12% i 11% pacjentów otrzymujących placebo. Hipofosfatemia stopnia 3 wg CTCAE
(1-2 mg/dl) w badaniu 1 wystąpiła u 13% pacjentów leczonych sorafenibem i u 3% pacjentów z grupy
placebo, natomiast w badaniu 3 u 11% pacjentów leczonych sorafenibem i 2% pacjentów z grupy
placebo. W badaniu 1 nie obserwowano hipofosfatemii stopnia 4 wg CTCAE (< 1 mg/dl) ani w grupie
otrzymującej sorafenib ani w grupie placebo, a w badaniu 3 odnotowano 1 przypadek w grupie
placebo. Etiologia hipofosfatemii związanej ze stosowaniem sorafenibu jest nieznana.
Nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych stopnia 3 lub 4 wg CTCAE, które występowały u ≥ 5 %
pacjentów otrzymujących sorafenib, obejmowały limfopenię i neutropenię.
W badaniu 1 i badaniu 3 zgłoszono hipokalcemię odpowiednio u 12% i 26,5% pacjentów leczonych
sorafenibem w porównaniu z 7,5% i 14,8% pacjentów otrzymujących placebo. Najwięcej zgłoszeń
dotyczyło hipokalcemii małego stopnia (1 i 2 wg CTCAE). W badaniu 1 i badaniu 3 hipokalcemia
stopnia 3 wg CTCAE (6,0 - 7,0 mg/dl) wystąpiła odpowiednio u 1,1% i 1,8% pacjentów leczonych
sorafenibem oraz u 0,2% i 1,1% pacjentów otrzymujących placebo, a hipokalcemia stopnia 4 wg
CTCAE (< 6,0 mg/dl) wystąpiła odpowiednio u 1,1% i 0,4% pacjentów leczonych sorafenibem oraz
u 0,5% i 0% pacjentów otrzymujących placebo. Etiologia hipokalcemii związanej z sorafenibem nie
jest znana.
W badaniach 1 i 3 zaobserwowano zmniejszone stężenie potasu odpowiednio u 5,4% i 9,5%
pacjentów leczonych sorafenibem w porównaniu z 0,7% i 5,9% pacjentów otrzymujących placebo.
Najwięcej zgłoszeń dotyczyło hipokaliemii małego stopnia (1 wg CTCAE). W tych badaniach
11 NL/H/xxxx/WS/1354
hipokaliemia stopnia 3 wg CTCAE wystąpiła u 1,1% i 0,4% pacjentów leczonych sorafenibem oraz
u 0,2% i 0,7% pacjentów otrzymujących placebo. Nie zgłaszano hipokaliemii stopnia 4 wg CTCAE.
Nieprawidłowe wyniki testów laboratoryjnych u pacjentów z DTC (badanie 5)
Hipokalcemię zgłaszano u 35,7% pacjentów leczonych sorafenibem w porównaniu z 11,0% pacjentów
przyjmujących placebo. W większości zgłaszanych przypadków hipokalcemia była nasilona w małym
stopniu. Hipokalcemia stopnia 3. wg CTCAE wystąpiła u 6,8% pacjentów leczonych sorafenibem i
1,9% pacjentów w grupie otrzymującej placebo, a hipokalcemia stopnia 4. wg CTCAE wystąpiła u
3,4% pacjentów leczonych sorafenibem i 1,0% pacjentów w grupie otrzymującej placebo.
Inne klinicznie istotne nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych, obserwowane w badaniu 5,
przedstawiono w tabeli 2
Tabela 2: Nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych spowodowane leczeniem, zgłaszane w
trakcie okresu podwójnego zaślepienia badania u pacjentów z DTC (badanie 5)
* Wlisppaózyln e kryteria terminologiczne dotyczące działań niepożądanych (ang. Common Terminology
Criteria for Adverse Events, CTCAE), wersja 3.0
** Etiologia hipofosfatemii związanej z sorafenibem jest nieznana.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
12 NL/H/xxxx/WS/1354
Sorafenibi Tosilas 548 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Wygląd
- biały owalny z linią podziału
Białe lub prawie białe, owalne tabletki powlekane z linią podziału po jednej stronie i gładkie po drugiej, o wymiarach 20,1 mm x 10,1 mm ± 5%. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały owalny z linią podziału
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Sorafenib Sandoz u dzieci i młodzieży w wieku <18 lat. Nie ma dostępnych danych.”
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka produktu Sorafenib Sandoz u dorosłych wynosi 400 mg sorafenibu (jedna tabletka po 400 mg) dwa razy na dobę (co odpowiada całkowitej dawce dobowej 800 mg).”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma potrzeby dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (pacjenci powyżej 65 lat).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie ma potrzeby dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Nie ma danych dotyczących stosowania leku u pacjentów wymagających dializowania (patrz punkt 5.2). Zaleca się monitorowanie bilansu płynów ustrojowych i elektrolitów u pacjentów z ryzykiem zaburzenia czynności nerek.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Nie ma potrzeby dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stopnia A lub B wg klasyfikacji Childa-Pugha (łagodnymi i umiarkowanymi). Brak danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg klasyfikacji Childa- Pugha), patrz punkty 4.4 i 5.2.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: Ulotka, pkt 2
Ciąża i karmienie piersią
„Ciąża i karmienie piersią Należy unikać zajścia w ciążę podczas stosowania leku Sorafenib Sandoz. Jeśli istnieje ryzyko, że pacjentka może zajść w ciążę podczas stosowania leku Sorafenib Sandoz, powinna stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas stosowania leku Sorafenib Sandoz, powinna natychmiast poinformować o tym lekarza prowadzącego, który zadecyduje, czy leczenie może być kontynuowane. Nie wolno karmić piersią podczas stosowania leku Sorafenib Sandoz, ponieważ ten lek może wpłynąć na wzrost i rozwój dziecka.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zaleca się przyjmowanie sorafenibu bez pokarmu lub z pokarmem o małej lub umiarkowanej zawartości tłuszczów.”
- jedzenie i napoje: „Jeśli pacjent zamierza spożyć posiłek o dużej zawartości tłuszczu, sorafenib w postaci tabletek należy przyjąć przynajmniej jedną godzinę przed lub dwie godziny po posiłku.”
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Sorafenib Sandoz
Kiedy nie stosować leku Sorafenib Sandoz
• jeśli pacjent ma uczulenie na sorafenib lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Sorafenib Sandoz należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą.
Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Sorafenib Sandoz:
- Jeśli wystąpią zmiany na skórze. Sorafenib Sandoz może powodować wysypkę i reakcje
skórne, zwłaszcza na dłoniach i stopach. Zwykle zmiany te mogą być leczone przez lekarza
prowadzącego. Jeśli nie ustępują, lekarz może czasowo przerwać leczenie lekiem Sorafenib
Sandoz lub zaprzestać go całkowicie.
- Jeśli pacjent ma podwyższone ciśnienie tętnicze. Sorafenib Sandoz może podwyższać
ciśnienie krwi. Lekarz prowadzący będzie kontrolował ciśnienie tętnicze i może podać leki w
celu jego obniżenia.
- Jeśli u pacjenta wystąpią następujące objawy, należy natychmiast skontaktować się z
lekarzem, ponieważ może to być choroba zagrażająca życiu: nudności, duszność,
nieregularne bicie serca, kurcze mięśni, drgawki, zmętnienie moczu i zmęczenie. Objawy
takie mogą być wywołane przez grupę metabolicznych powikłań, które mogą wystąpić w
2 NL/H/5167/001/IA/006
trakcie leczenia nowotworu, spowodowanych przez produkty rozpadu umierających komórek
nowotworowych [zespół rozpadu guza (TLS)] i mogą prowadzić do zaburzeń czynności nerek
oraz do ostrej niewydolności nerek (patrz też punkt 4. Możliwe działania niepożądane).
- Jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości tętniaka (powiększenie i osłabienie ściany naczynia
krwionośnego) lub rozdarcie ściany naczynia krwionośnego.
- Jeśli pacjent ma cukrzycę. U pacjentów z cukrzycą należy regularnie sprawdzać stężenie
cukru we krwi, aby ocenić, czy dawkę leku przeciwcukrzycowego należy dostosować w celu
zminimalizowania ryzyka niskiego stężenia cukru we krwi.
- Jeśli wystąpią jakiekolwiek zaburzenia krzepnięcia albo jeśli pacjent przyjmuje
warfarynę lub fenprokumon. Leczenie lekiem Sorafenib Sandoz może zwiększać ryzyko
krwawienia. Jeśli pacjent przyjmuje warfarynę lub fenprokumon, leki rozrzedzające krew, aby
zapobiec zakrzepom, może występować zwiększone ryzyko krwawienia.
- Jeśli wystąpią bóle w klatce piersiowej lub problemy z sercem lekarz może zadecydować
o czasowym przerwaniu leczenia lekiem Sorafenib Sandoz lub całkowitym jego zaprzestaniu.
- Jeśli występują zaburzenia ze strony serca, takie jak nieprawidłowa aktywność elektryczna,
nazywana „wydłużeniem odstępu QT”.
- Jeżeli u pacjenta planowany jest zabieg chirurgiczny lub niedawno przeprowadzono
operację. Sorafenib Sandoz może wpływać na sposób gojenia się rany. Zazwyczaj przestaje
się przyjmować Sorafenib Sandoz w przypadku operacji. Lekarz prowadzący zadecyduje,
kiedy powrócić do leczenia lekiem Sorafenib Sandoz.
- Jeżeli pacjent przyjmuje irynotekan lub otrzymuje docetaksel, które również są lekami
przeznaczonymi do leczenia raka. Sorafenib Sandoz może nasilać ich działanie, a zwłaszcza
działania niepożądane.
- Jeśli pacjent przyjmuje neomycynę lub inne antybiotyki, skuteczność leku Sorafenib
Sandoz może ulec zmniejszeniu.
- Jeśli pacjent ma poważne zaburzenia czynności wątroby, mogą wystąpić poważniejsze
działania niepożądane w trakcie przyjmowania leku.
- Jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek, lekarz przeprowadzi monitorowanie bilansu
płynów ustrojowych oraz elektrolitów.
- Płodność. Sorafenib Sandoz może zmniejszać płodność zarówno u mężczyzn jak i kobiet.
Wszelkie kwestie związane z płodnością należy omówić z lekarzem.
- Przebicie ściany przewodu pokarmowego (perforacja przewodu pokarmowego) mogą
wystąpić w trakcie leczenia (patrz punkt 4: Możliwe działania niepożądane). W tym
przypadku lekarz zaleci przerwanie leczenia.
Jeśli którakolwiek z tych sytuacji dotyczy pacjenta, należy poinformować o tym lekarza. Może być
konieczne leczenie lub lekarz może zadecydować o zmianie dawki leku Sorafenib Sandoz albo
całkowitym zaprzestaniu leczenia tym lekiem (patrz także punkt 4: Możliwe działania niepożądane)
Dzieci i młodzież
Dotychczas nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania leku Sorafenib Sandoz przez dzieci i
młodzież.
Sorafenib Sandoz a inne leki
Niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Sorafenib Sandoz, lub też ich działanie może być
zmienione przez Sorafenib Sandoz. Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o którychkolwiek
lekach z tej listy przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent
planuje stosować oraz jakichkolwiek innych lekach, w tym o lekach wydawanych bez recepty:
- Ryfampicyna, neomycyna lub inne leki stosowane do leczenia zakażeń (antybiotyki)
- Ziele dziurawca, stosowane w leczeniu depresji
- Fenytoina, karbamazepina lub fenobarbital, leki stosowane w padaczce i innych chorobach
- Deksametazon, kortykosteroid podawany w różnych chorobach
- Warfaryna lub fenprokumon, leki przeciwzakrzepowe podawane w celu zapobiegania
zakrzepom
- Doksorubicyna, kapecytabina, docetaksel, paklitaksel i irynotekan – leki
przeciwnowotworowe
- Digoksyna, stosowana w leczeniu łagodnej i umiarkowanej niewydolności serca
3 NL/H/5167/001/IA/006
Ciąża i karmienie piersią
Należy unikać zajścia w ciążę podczas stosowania leku Sorafenib Sandoz. Jeśli istnieje ryzyko, że
pacjentka może zajść w ciążę podczas stosowania leku Sorafenib Sandoz, powinna stosować
skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas
stosowania leku Sorafenib Sandoz, powinna natychmiast poinformować o tym lekarza prowadzącego,
który zadecyduje, czy leczenie może być kontynuowane.
Nie wolno karmić piersią podczas stosowania leku Sorafenib Sandoz, ponieważ ten lek może
wpłynąć na wzrost i rozwój dziecka.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie ma danych dotyczących wpływu leku Sorafenib Sandoz na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.
Lek Sorafenib Sandoz zawiera sód.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Lek ten może również wpływać na wyniki niektórych badań krwi.
Bardzo częste:
Mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób
- biegunka
- nudności (mdłości)
- uczucie osłabienia lub zmęczenia (zmęczenie)
- ból (w tym ból w jamie ustnej, ból brzucha, głowy, kości, ból nowotworowy)
- wypadanie włosów (łysienie)
- zaczerwienienie lub bolesność dłoni lub stóp (zespół ręka-stopa)
- świąd lub wysypka
- wymioty
- krwawienie (w tym krwawienia mózgowe, ze ściany jelita, z dróg oddechowych, krwotok)
- podwyższone ciśnienie tętnicze lub okresowe wzrosty ciśnienia krwi (nadciśnienie tętnicze)
- zakażenia
- utrata apetytu (jadłowstręt)
- zaparcia
- ból stawów (artralgia)
- gorączka
- utrata masy ciała
- sucha skóra
Częste:
Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób
- dolegliwości grypopodobne
- niestrawność (dyspepsja)
- trudności w połykaniu (dysfagia)
- zapalenie lub suchość w jamie ustnej, ból języka (zapalenie jamy ustnej i zapalenie błon
śluzowych)
- niskie stężenie wapnia we krwi (hipokalcemia)
- niskie stężenie potasu we krwi (hipokaliemia)
- niskie stężenie cukru we krwi (hipoglikemia)
- ból mięśni (mialgia)
- zaburzenia czucia w palcach rąk i stóp, także mrowienie lub drętwienie (obwodowa neuropatia
czuciowa)
- depresja
- zaburzenia erekcji (impotencja)
- zmiana głosu (dysfonia)
- trądzik
- cechy zapalenia skóry, skóra sucha i łuszcząca się (zapalenie skóry, łuszczenie skóry)
- niewydolność serca
- atak serca (zawał serca) lub ból w klatce piersiowej
- szumy uszne (dzwonienie w uchu)
- niewydolność nerek
- nieprawidłowo duże stężenie białka w moczu (białkomocz)
- ogólne osłabienie lub utrata siły (astenia)
- zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia i neutropenia)
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość)
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość)
- zapalenie mieszków włosowych
- zmniejszona aktywność tarczycy (niedoczynność tarczycy)
- niskie stężenie sodu we krwi (hiponatremia)
- zaburzenia smaku
- zaczerwienienie twarzy i często innych obszarów skóry (nagłe zaczerwienienie)
5 NL/H/5167/001/IA/006
- wodnisty wyciek z nosa (wodnisty nieżyt nosa)
- zgaga (choroba refluksowa przełyku)
- rak skóry (rogowiak kolczystokomórkowy/rak kolczystokomórkowy skóry)
- pogrubienie zewnętrznej warstwy skóry (hiperkeratoza)
- nagłe, mimowolne skurcze mięśni (skurcze mięśni)
Niezbyt częste:
Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób
- zapalenie błony wyścielającej żołądek
- ból brzucha spowodowany zapaleniem trzustki, stanem zapalnym pęcherzyka żółciowego i
(lub) dróg żółciowych
- zażółcenie skóry lub oczu (żółtaczka) spowodowana wysokimi stężeniami barwników
żółciowych (hiperbilirubinemia)
- odczyny uczuleniowe (w tym reakcje skórne i katar sienny)
- odwodnienie
- powiększenie piersi (ginekomastia)
- trudności w oddychaniu (choroba płuc)
- wyprysk (egzema)
- zwiększona aktywność tarczycy (nadczynność tarczycy)
- liczne wykwity skórne (rumień wielopostaciowy)
- nieprawidłowe wysokie ciśnienie krwi
- przebicie ściany jelita (perforacja przewodu pokarmowego)
- odwracalny obrzęk tylnej części mózgu, który może być związany z bólem głowy,
zaburzeniami świadomości, drgawkami oraz zaburzeniami widzenia, w tym z utratą wzroku
(odwracalna tylna leukoencefalopatia)
- nagła, ciężka reakcja alergiczna (reakcja anafilaktyczna)
Rzadkie:
Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób
- reakcja alergiczna z obrzękiem skóry (np. twarzy, języka), która może powodować trudności
w oddychaniu lub połykaniu (obrzęk naczynioruchowy)
- nieprawidłowy rytm serca (wydłużenie odstępu QT)
- zapalenie wątroby, które może wywołać nudności, wymioty, ból brzucha i żółtaczkę
(zapalenie wątroby wywołane lekiem)
- wysypka o typie oparzenia słonecznego, która może występować na skórze wcześniej
poddanej radioterapii, a jej nasilenie może być ciężkie (zapalenie skóry wywołane
napromienianiem)
- ciężkie reakcje skórne i (lub) ze strony błon śluzowych, które mogą obejmować bolesne
pęcherze i gorączkę, w tym rozległe odwarstwienie skóry (zespół Stevensa-Johnsona i
toksyczna nekroliza naskórka)
- nieprawidłowy rozpad tkanki mięśniowej, który może prowadzić do zaburzenia czynności
nerek (rabdomioliza)
- uszkodzenie nerek powodujące utratę dużych ilości białka (zespół nerczycowy)
- zapalenie naczyń w skórze, co może spowodować wysypkę (leukocytoklastyczne zapalenie
naczyń krwionośnych)
Częstość nieznana:
Częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
- zaburzenia funkcji mózgu, które mogą być związane, np. z sennością, zmianami w
zachowaniu lub dezorientacja (encefalopatia)
- nudności, duszności, nieregularne bicie serca, kurcze mięśni, drgawki, zmętnienie moczu i
zmęczenie [zespół rozpadu guza (TLS)] (patrz punkt 2).
- powiększenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub rozdarcie ściany naczynia
krwionośnego (tętniaki rozwarstwienie tętnicy).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
6 NL/H/5167/001/IA/006
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Toksyczność dermatologiczna
Zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa) i wysypka to najczęstsze z działań
niepożądanych wywoływanych przez sorafenib. Nasilenie wysypki i zespołu ręka-stopa przyjmuje
zwykle stopień 1 i 2 wg klasyfikacji CTC (ang. Common Toxicity Criteria), a objawy pojawiają się
zwykle w ciągu pierwszych sześciu tygodni leczenia sorafenibem. Leczenie toksyczności skórnej
może obejmować terapie miejscowe w celu złagodzenia objawów, tymczasowe przerwanie leczenia
sorafenibem i (lub) modyfikację jego dawki, a w ciężkich lub utrzymujących się przypadkach
całkowite zaprzestanie stosowania sorafenibu (patrz punkt 4.8).
Nadciśnienie tętnicze
U pacjentów leczonych sorafenibem zaobserwowano częstsze występowanie nadciśnienia tętniczego.
Zwykle było to nadciśnienie łagodne lub umiarkowane, występowało w początkowym okresie
leczenia oraz poddawało się leczeniu po zastosowaniu standardowej terapii obniżającej ciśnienie krwi.
Ciśnienie tętnicze należy regularnie kontrolować i jeśli to konieczne, leczyć zgodnie
ze standardową praktyką medyczną. W przypadku ciężkiego lub utrzymującego się nadciśnienia,
a także gdy wystąpi przełom nadciśnieniowy pomimo wdrożenia leków przeciwnadciśnieniowych,
należy rozważyć całkowite odstawienie sorafenibu (patrz punkt 4.8).
3 NL/H/5167/001/IA/006
Zespół rozpadu guza (TLS)
U pacjentów leczonych sorafenibem w ramach nadzoru po wprowadzeniu do obrotu notowano
przypadki TLS, niekiedy prowadzące do zgonu. Czynniki ryzyka TLS obejmują duże obciążenie
nowotworowe, występującą wcześniej przewlekłą niewydolność nerek, skąpomocz, odwodnienie,
niedociśnienie i kwaśny odczyn moczu. Pacjentów takich należy uważnie obserwować i niezwłocznie
wdrożyć leczenie zgodne ze wskazaniami klinicznymi, a także rozważyć profilaktyczne stosowanie
nawodnienia.
Tętniaki i rozwarstwienie tętnicy
Stosowanie inhibitorów szlaku VEGF u pacjentów z nadciśnieniem lub bez nadciśnienia może
sprzyjać powstawaniu tętniaków i (lub) rozwarstwienia tętnicy. Przed rozpoczęciem stosowania
sorafenibu należy starannie rozważyć to ryzyko u pacjentów z takimi czynnikami ryzyka, jak
nadciśnienie tętnicze lub tętniak w wywiadzie.
Hipoglikemia
Podczas leczenia sorafenibem zgłaszano zmniejszenie stężenia glukozy we krwi, w niektórych
przypadkach klinicznie objawowe i wymagające hospitalizacji z powodu utraty przytomności.
W przypadku wystąpienia objawowej hipoglikemii, należy czasowo przerwać leczenie sorafenibem.
Należy regularnie sprawdzać stężenie glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą, aby ocenić, czy
konieczne jest dostosowanie dawkowania leku przeciwcukrzycowego.
Krwotok
W następstwie podawania sorafenibu może wystąpić zwiększone ryzyko krwawienia. W przypadku
wystąpienia jakiegokolwiek krwawienia, które wymaga interwencji medycznej, zaleca się rozważenie
całkowitego zaprzestania stosowania sorafenibu (patrz punkt 4.8).
Niedokrwienie mięśnia sercowego i (lub) zawał
W randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu z podwójnie ślepą próbą (badanie 1, patrz
punkt 5.1) częstość występowania zdarzeń niedokrwienia i (lub) zawału mięśnia sercowego w trakcie
leczenia sorafenibem była wyższa w grupie przyjmującej sorafenib (4,9 %) w porównaniu do grupy
przyjmującej placebo (0,4 %). W badaniu 3 (patrz punkt 5.1) częstość występowania zdarzeń
niedokrwienia i (lub) zawału mięśnia sercowego w trakcie leczenia sorafenibem wynosiła 2,7 %
w grupie przyjmującej sorafenib w porównaniu z 1,3 % w grupie przyjmującej placebo. Pacjenci
z niestabilną chorobą wieńcową lub niedawno przebytym zawałem serca byli wykluczeni z tych
badań. Należy rozważyć czasowe lub całkowite odstawienie sorafenibu u pacjentów, u których
dochodzi do niedokrwienia i (lub) zawału mięśnia sercowego (patrz punkt 4.8).
Wydłużenie odstępu QT
Wykazano, że sorafenib wydłuża odstęp QT/QTc (patrz punkt 5.1), co może prowadzić do
zwiększenia ryzyka arytmii komorowych. Sorafenib należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których
występuje lub u których możliwe jest rozwinięcie się wydłużenia odstępu QTc, takich jak pacjenci
z wrodzonym zespołem długiego QT, pacjenci leczeni dużymi skumulowanymi dawkami antracyklin,
pacjenci przyjmujący określone leki przeciwarytmiczne lub inne produkty lecznicze powodujące
wydłużenie odstępu QT, oraz u których występują takie zaburzenia elektrolitowe jak: hipokaliemia,
hipokalcemia lub hipomagnezemia. Podczas stosowania sorafenibu u takich pacjentów należy
rozważyć okresowe monitorowanie EKG oraz elektrolitów (magnez, potas, wapń) w trakcie leczenia.
Perforacja przewodu pokarmowego
Perforacja przewodu pokarmowego to działanie niepożądane występujące niezbyt często, zgłaszane
było u mniej niż 1 % pacjentów przyjmujących sorafenib. W niektórych przypadkach nie było ono
związane z jawnym guzem jamy brzusznej.
Stosowanie sorafenibu należy przerwać (patrz punkt 4.8).
Zaburzenia czynności wątroby
Nie ma danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby stopnia C
wg klasyfikacji Childa-Pugha (ciężkie zaburzenia). Ponieważ sorafenib jest metabolizowany głównie
w wątrobie, jego ekspozycja może się zwiększyć u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Sorafenibi Tosilas 274 mg | Tabletki powlekane | 25994 | 100421626 | ChPL: 2026-02-12, Ulotka: 2026-02-12 |
| Sorafenibi Tosilas 548 mg | Tabletki powlekane | 26558 | 100435166 | ChPL: 2022-05-06, Ulotka: 2022-05-06 |