Serdolect

Nie stosować leku Serdolect Jeśli pacjent • ma uczulenie na sertyndol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) • ma nieleczone niskie stężenie potasu lub magnezu we krwi • ma istotną chorobę układu krążenia • ma ciężką chorobę serca, taką jak: - niewydolność serca z obrzękiem tkanek spowodowanym nadmiarem płynów - powiększenie serca - nieregularną lub zwolnioną czynność serca • ma wrodzony lub nabyty zespół wydłużonego odstępu QT, co można stwierdzić w EKG, lub jeśli zaburzenia rytmu serca wykryto u członka rodziny pacjenta • ma istotne zaburzenia czynności wątroby 2/8 • przyjmuje leki, które wydłużają czas aktywności komór serca lub wpływają na niektóre enzymy cytochromu P450 (Patrz punkt 2 “ Lek Serdolect a inne leki”). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed zastosowaniem leku Serdolect należy powiadomić lekarza jeśli u pacjenta wystąpiły w przeszłości lub występują obecnie: • jeśli pacjent ma 65 lat lub więcej • wymioty lub biegunka w czasie leczenia lekiem Serdolect • zaburzenie czynności wątroby • choroba Parkinsona • cukrzyca lub czynniki ryzyka jej powstania • czynniki ryzyka powstania udaru, takie jak wysokie ciśnienie tętnicze krwi, wcześniejszy udar lub zawał serca, cukrzyca, wysokie stężenie cholesterolu, otępienie, palenie tytoniu • przypadki występowania zakrzepów żylnych u pacjenta lub członka jego rodziny, ponieważ przyjmowanie leków stosowanych w leczeniu schizofrenii może wiązać się z tworzeniem zakrzepów • drgawki • nietypowe ruchy ust i języka, które mogą być wczesnymi objawami zaburzenia układu nerwowego, zwanego późną dyskinezą • wysoka gorączka, nietypowa sztywność mięśni i zmiany świadomości, zwłaszcza, gdy występuje także pocenie się i szybka akcja serca. Mogą to być objawy rzadko występującego, lecz ciężkiego stanu zwanego złośliwym zespołem neuroleptycznym. Na początku stosowania leku Serdolect mogą być odczuwane zawroty głowy podczas wstawania z łóżka lub podnoszenia się do pozycji stojącej. Lekarz zmniejszy to ryzyko przez rozpoczęcie leczenia od małej dawki, zwiększanej stopniowo przez okres kilku tygodni. Objawy te zazwyczaj ustępują, gdy lek Serdolect przyjmowany jest przez pewien czas. Monitorowanie przed i w trakcie leczenia Przed rozpoczęciem stosowania leku Serdolect i w trakcie leczenia lekarz prowadzący wykona u pacjenta badania, takie jak: • EKG aktywności komór serca w celu sprawdzenia, czy nie doszło do wydłużenia odstępu QT. Badanie to zostanie powtórzone po 3 tygodniach leczenia lub po osiągnięciu dawki dobowej sertyndolu, wynoszącej 16 mg. W okresie leczenia podtrzymującego, badanie to należy wykonywać co 3 miesiące. Ponadto EKG będzie wykonywane przed i po zwiększeniu dawki. Dotyczy to także zmian w stosowaniu innych leków, które mogą wpływać na stężenie sertyndolu we krwi. • badanie stężenia potasu i magnezu we krwi • w przypadku obniżonego poziomu potasu lub magnezu lekarz rozpocznie leczenie, mające na celu skorygowanie tej nieprawidłowości. Nie należy przyjmować leku Serdolect, jeśli pacjent ma nieleczony zbyt niski poziom potasu lub magnezu we krwi. Należy skontaktować się z lekarzem w przypadku wymiotów, biegunki, zaburzeń elektrolitowych lub przyjmowania leków, które zwiększają wydalanie wody. Lekarz może zlecić wykonanie badania stężenia potasu we krwi. • kontrolowanie ciśnienia tętniczego Dzieci i młodzież (poniżej 18 lat) Serdolect nie powinien być stosowany w tej grupie wiekowej ze względu na brak dostępnych danych. Lek Serdolect a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Leku Serdolect nie należy stosować jednocześnie z następującymi lekami, które mogą wpływać na czynność 3/8 serca lub czynność wątroby, takimi jak: - niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń ryt mu serca , takie jak chinidyna, amiodaron, sotalol, dofetylid - niektóre leki stosowane w leczeniu chorób psychicznych, np. tiorydazyna - niektóre leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych z grupy antybiotyków makrolidowych zawierające substancję czynną, której nazwa kończy się przyrostkiem „mycyna”, np. erytromycyna, klarytromycyna - niektóre leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych z grupy antybiotyków chinolowych, zawierające substancję czynną, której nazwa kończy się przyrostkiem “oksacyna”, np. gatifloksacyna, moksyfloksacyna - leki przyjmowane doustnie w leczeniu zakażeń grzybiczych, np. ketokonazol, itrakonazol - niektóre leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV, zawierające substancję czynną, której nazwa ma końcówkę „nawir”, np. indynawir - niektóre leki stosowane w leczeniu alergii, np. terfenadyna, astemizol - cyzapryd: lek stosowany w leczeniu zaburzeń żołądkowych i (lub) jelitowych - lit: lek stosowany w leczeniu depresji i chorób psychicznych - niektóre leki stosowane w leczeniu nadciśnienia i chorób serca, zwane blokerami kanału wapniowego, np. diltiazem, werapamil - cymetydyna: lek stosowany w celu zmniejszenia wydzielania kwasu żołądkowego Inne leki, które mogą wpływać na działanie leku Serdolect (i odwrotnie) to: • leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona, zwane agonistami dopaminy • niektóre leki stosowane w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych, takie jak fluoksetyna, paroksetyna • ryfampicyna: lek stosowany w leczeniu gruźlicy lub niektórych innych zakażeń • karbamazepina, fenytoina, fenobarbital: leki stosowane w leczeniu padaczki • leki odwadniające, które obniżają stężenie potasu we krwi Stosowanie leku Serolect z jedzeniem, piciem i alkoholem Należy unikać alkoholu podczas leczenia lekiem Serdolect, nawet jeśli nie oczekuje się, że alkohol będzie wpływał na działanie leku. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Ciąża Nie zaleca się stosowania leku Serdolect u kobiet w ciąży. Następujące objawy mogą wystąpić u noworodków matek, które stosowały lek Serdolect w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnich trzech miesiącach ciąży): - drżenia - sztywność i (lub) osłabienie mięśni, - senność - pobudzenie - zaburzenia oddychania - trudności w karmieniu Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli u dziecka wystąpią wyżej wymienione objawy. • Karmienie piersią Nie należy stosować leku Serdolect podczas karmienia piersią, chyba, że lekarz uzna, że jest to absolutnie konieczne. Należy rozważyć przerwanie karmienia piersią, jeśli leczenie jest konieczne, gdyż lek Serdolect wydzielany jest z mlekiem matki. 4/8 • Płodność Lek Serdolect może powodować działania niepożądane, które mogą wpływać na aktywność płciową oraz płodność (Patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”). Działania te są odwracalne. Należy poradzić się lekarza w przypadku problemów związanych z aktywnością płciową. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie należy prowadzić pojazdów lub obsługiwać maszyn, zanim znany będzie wpływ leku Serdolect na pacjenta, nawet jeśli lek nie spowoduje senności. Lek Serdolect zawiera laktozę oraz sód Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub izby przyjęć najbliższego szpitala, jeśli u pacjenta wystąpią działania niepożądane wymienione w następnych czterech podpunktach: Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 100 osób) • bardzo szybkie, nierówne lub mocne bicie serca, zawroty głowy, omdlenia, duszność lub ból w klatce piersiowej. Objawy te mogą wskazywać na wystąpienie zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca, zwanych Torsade de pointes. 6/8 • niekontrolowane ruchy, zwłaszcza ust, języka lub kończyn. Może to wskazywać na wystąpienie zaburzeń układu nerwowego, zwanych późnymi dyskinezami. Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 1000 osób): • połączenie wysokiej gorączki, przyspieszonego oddechu, pocenia się, sztywności mięśni oraz ospałości lub senności. Objawy te mogą wskazywać na wystąpienie zagrażającego życiu zaburzenia nerwowego zwanego Złośliwym Zespołem Neuroleptycznym. Częstość nieznana (nie może zostać określona na podstawie dostępnych danych): • powstawanie zakrzepów w żyłach, szczególnie w obrębie nóg (do objawów należą: obrzęk, ból i zaczerwienienie kończyny), mogących ulegać przemieszczeniu wzdłuż naczyń krwionośnych do płuc, powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu. Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić z następującą częstością: Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 osób) • stan zapalny wewnątrz nosa, który powoduje kichanie, świąd, katar i niedrożność nosa • niezdolność do wytrysku Często (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 10 osób) • zawroty głowy lub nagłe zawroty głowy spowodowane spadkiem ciśnienia tętniczego, podczas wstawania; • suchość w jamie ustnej; • zwiększenie masy ciała; • duszność; • obrzęki dłoni lub stóp; • dziwne odczucia na skórze, typu kłucia szpilkami czy igłami; • zmniejszenie objętości ejakulatu; • impotencja; • zmiany w aktywności elektrycznej serca (zwane „wydłużonym odstępem QT”). Wydłużony odstęp QT może powodować wystąpienie takich objawów jak kołatanie serca czy omdlenie; • występowanie czerwonych i białych krwinek w moczu. Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż u 1 na 100 osób) • zwiększone stężenie cukru we krwi; • zwiększone stężenie we krwi hormonu zwanego prolaktyną. • samoistne wydzielanie mleka z sutka • drgawki, omdlenia Ciąża, połóg i okres okołoporodowy Informacje dotyczące możliwych działań niepożądanych dotyczących ciąży, karmienia piersią i wpływu na płodność – patrz punkt 2. U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, przyjmujących leki przeciwpsychotyczne opisano niewielki wzrost ilości przypadków zakończonych zgonem w porównaniu z pacjentami nieleczonymi lekami przeciwpsychotycznymi. Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać 7/8 bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181 C PL-02 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

3/13 Nadwrażliwość na sertyndol lub którykolwiek z pozostałych składników produktu. Sertyndol jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznaną niewyrównaną hipokaliemią oraz u pacjentów z rozpoznaną niewyrównaną hipomagnezemią. Sertyndol jest przeciwwskazany u pacjentów z istotną pod względem klinicznym chorobą układu krążenia w wywiadzie, zastoinową niewydolnością serca, kardiomiopatią przerostową, zaburzeniami rytmu serca lub bradykardią (<50 uderzeń na minutę). Ponadto leczenia sertyndolem nie wolno rozpoczynać u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT lub z wywiadem rodzinnym dotyczącym tego zespołu lub u pacjentów z rozpoznanym nabytym wydłużeniem odstępu QT [skorygowany odstęp QT (QTc) powyżej 450 milisekund u mężczyzn i 470 milisekund u kobiet]. Sertyndol jest przeciwwskazany u pacjentów otrzymujących leki, które istotnie wydłużają odstęp QT. Są to takie grupy leków, jak: - leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, dofetilid); - niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna); - niektóre antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna); - niektóre leki przeciwhistaminowe (np. terfenadyna, astemizol); - niektóre antybiotyki chinolowe (np. gatyfloksacyna, moksyfloksacyna). Powyższy wykaz nie jest kompletny i przeciwwskazane są również pojedyncze leki, które powodują istotne wydłużenie odstępu QT (np. cyzapryd, związki litu). Przeciwwskazane jest podawanie sertyndolu w skojarzeniu z lekami o znanym silnym działaniu hamującym enzymy cytochromu P450 3A (patrz punkt 4.5). Należą do nich leki: - stosowane w leczeniu grzybic układowych leki przeciwgrzybicze z grupy azoli (np. ketokonazol, itrakonazol); - niektóre antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna, klarytromycyna); - inhibitory proteazy HIV (np. indynawir); - niektóre leki blokujące kanały wapniowe (np. diltiazem, werapamil). Powyższy wykaz nie jest kompletny i przeciwwskazane są również pojedyncze leki o znanym silnym działaniu hamującym na enzymy CYP3A (np. cymetydyna). Sertyndol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby.

Układ krążenia Badania kliniczne wykazały, że sertyndol powoduje wydłużenie odstępu QT w większym stopniu niż inne leki przeciwpsychotyczne. Średnie wydłużenie odstępu QT jest większe podczas podawania dawek w górnej granicy zalecanego zakresu dawkowania (20 mg i 24 mg). Wydłużenie skorygowanego odstępu QT (QTc) podczas stosowania pewnych leków wiąże się z możliwością wywoływania przez nie zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes (TdP) (potencjalnie śmiertelnego częstoskurczu komorowego z nieregularną akcją komór) i nagłego zgonu. Jednakże na podstawie danych klinicznych i przedklinicznych nie można stwierdzić, czy sertyndol silniej wywołuje niemiarowość niż inne leki przeciwpsychotyczne. Sertyndol należy zatem stosować wyłącznie u pacjentów, którzy nie tolerują przynajmniej jednego spośród innych leków przeciwpsychotycznych. Lekarz przepisujący lek powinien w pełni przestrzegać wymaganych środków dotyczących bezpieczeństwa. Monitorowanie EKG: 4/13 - Kontrola EKG jest bezwzględnie wymagana przed rozpoczęciem leczenia sertyndolem i w jego trakcie. - Sertyndol jest przeciwwskazany, gdy odstęp QTc, przed rozpoczęciem leczenia wynosi ponad 450 milisekund u mężczyzn lub 470 milisekund u kobiet. - Badanie EKG należy wykonać przed rozpoczęciem leczenia, po osiągnięciu stanu stacjonarnego po około 3 tygodniach leczenia lub po osiągnięciu dawki 16 mg, a następnie po 3 miesiącach leczenia. W okresie leczenia podtrzymującego badanie EKG należy wykonać co 3 miesiące. - W okresie leczenia podtrzymującego badanie EKG należy wykonywać przed każdym zwiększeniem dawki i po jego dokonaniu. - Wykonanie badania EKG jest zalecane w przypadku dodania lub zwiększenia dawki równocześnie stosowanego leku, który może prowadzić do zwiększenia stężenia sertyndolu (patrz punkt 4.5). - W przypadku stwierdzenia wartości odstępu QTc powyżej 500 milisekund w trakcie leczenia sertyndolem, zaleca się przerwanie tego leczenia. - W przypadku wystąpienia takich objawów jak kołatanie serca, drgawki lub omdlenia, które mogą wskazywać na wystąpienie niemiarowości, lekarz powinien natychmiast zbadać pacjenta, łącznie z wykonaniem badania EKG. - Badanie EKG najlepiej jest wykonywać rano, a QTc należy obliczać stosując wzór Bazette’a lub Fridericia. Ryzyko wydłużenia odstępu QT jest zwiększone u pacjentów, którzy równocześnie przyjmują leki powodujące wydłużenie odstępu QT lub hamujące metabolizm sertyndolu (patrz 4.3). Przed rozpoczęciem leczenia sertyndolem należy oznaczyć stężenie potasu i magnezu w surowicy u pacjentów zagrożonych istotnymi zaburzeniami elektrolitowymi. Przed rozpoczęciem leczenia należy skorygować małe stężenie potasu i magnezu w surowicy. Zaleca się regularną kontrolę stężenia potasu w surowicy u pacjentów, u których występują wymioty, biegunka, leczonych diuretykami powodującymi ubytek potasu lub u pacjentów z innymi zaburzeniami elektrolitowymi. Ponieważ sertyndol blokuje receptory α1, w początkowym okresie ustalania dawki mogą wystąpić objawy hipotonii ortostatycznej. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa U pacjentów poddanych leczeniu lekami przeciwpsychotycznymi zgłaszano przypadki występowania żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Ponieważ u osób przyjmujących leki przeciwpsychotyczne często stwierdza się obecność nabytych czynników ryzyka rozwoju występowania żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, przed i w trakcie leczenia z zastosowaniem sertyndolu należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka tej choroby i podjąć działania prewencyjne. Leki przeciwpsychotyczne mogą hamować działanie agonistów dopaminy. Należy zachować ostrożność podczas stosowania sertyndolu u pacjentów z chorobą Parkinsona. Niektóre leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), takie jak fluoksetyna i paroksetyna, które wywierają silne działanie hamujące na CYP2D6, mogą powodować dwu-trzykrotne zwiększenie stężenia sertyndolu w osoczu. Sertyndol można stosować w skojarzeniu z tymi lekami przy zachowaniu szczególnej ostrożności i tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają zagrożenia. Wymagane może być zastosowanie sertyndolu w mniejszej dawce podtrzymującej oraz konieczne jest monitorowanie zapisu EKG przed ustaleniem dawki i po jego dokonaniu (patrz punkt 4.5). Należy zachować ostrożność, stosując sertyndolu pacjentów ze stwierdzonym wolnym metabolizmem przy udziale CYP2D6 (patrz punkt 4.5). 5/13 Podczas leczenia sertyndolem bardzo rzadko donoszono o hiperglikemii lub zaostrzeniu istniejącej wcześniej cukrzycy. Zalecane jest odpowiednie monitorowanie kliniczne pacjentów z cukrzycą oraz takich, u których występują czynniki ryzyka predysponujące do jej rozwoju. Pacjenci w podeszłym wieku Serdolect nie jest zarejestrowany w leczeniu psychoz związanych z otępieniem i/lub zaburzeń zachowania, a także nie jest zalecany do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem. W randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo prowadzonych w grupie pacjentów z otępieniem, przyjmujących pewne atypowe leki przeciwpsychotyczne zaobserwowano około 3-krotny wzrost ryzyka mózgowo-naczyniowych działań niepożądanych. Mechanizm tego zjawiska nie jest znany. Nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka takich działań niepożądanych w przypadku stosowania innych leków przeciwpsychotycznych lub u innych grup pacjentów. Należy zachować ostrożność podając Serdolect pacjentom z czynnikami ryzyka predysponującymi do udaru. W związku ze zwiększonym ryzykiem poważnej choroby sercowo-naczyniowej u ludzi w podeszłym wieku, sertyndolu pacjentów powyżej 65 lat powinien być stosowany tylko z zachowaniem ostrożności. Leczenie sertyndolem powinno być rozpoczynane po dokładnym badaniu układu sercowo-naczyniowego. Zwiększona śmiertelność u osób w podeszłym wieku z otępieniem Wyniki dwóch dużych badań obserwacyjnych wykazały niewielki wzrost ryzyka zgonu u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem przyjmujących leki przeciwpsychotyczne w porównaniu z pacjentami nie leczonymi tymi lekami. Dane są niewystarczające aby jednoznacznie oszacować ryzyko, a przyczyna tego zwiększonego ryzyka nie jest znana. Sertyndol nie jest wskazany do leczenia zaburzeń zachowania związanych z otępieniem. Zaburzenie czynności wątroby Pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby należy poddać dokładnej obserwacji. Wskazane jest wolniejsze ustalanie dawki i stosowanie mniejszej dawki podtrzymującej. Późne dyskinezy Sądzi się, że późne dyskinezy są spowodowane nadwrażliwością receptorów dopaminergicznych zwojów podstawy mózgu w wyniku przewlekłej blokady receptorów przez leki przeciwpsychotyczne. Podczas leczenia sertyndolem w ramach badań klinicznych stwierdzano małą (w porównaniu do placebo) częstość występowania objawów pozapiramidowych. Długotrwałe stosowanie leków przeciwpsychotycznych (zwłaszcza w dużych dawkach) wiąże się jednak z zagrożeniem wystąpienia późnych dyskinez. W razie pojawienia się objawów przedmiotowych, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Napady padaczkowe Należy zachować ostrożność podczas podawania sertyndolu pacjentom z napadami padaczkowymi w wywiadzie. Złośliwy zespół neuroleptyczny W związku ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych informowano o występowaniu grożącego zgonem zespołu objawów, tzw. złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN). Leczenie ZZN polega m.in. na natychmiastowym odstawieniu leków przeciwpsychotycznych. Odstawienie Po nagłym zaprzestaniu stosowania leków przeciwpsychotycznych informowano o występowaniu ostrych objawów odstawiennych, takich jak nudności, wymioty, pocenie się i bezsenność. Opisywano również nawroty objawów psychotycznych oraz pojawienie się zaburzeń - ruchów mimowolnych (akatyzja, dystonia i dyskineza). Zaleca się zatem stopniowe odstawianie leku. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 6/13 Każda tabletka powlekana 4 mg zawiera 60,78 mg laktozy jednowodnej, każda tabletka powlekana 12 mg zawiera 84,52 mg laktozy jednowodnej, każda tabletka powlekana 16 mg zawiera 95,08 mg laktozy jednowodnej. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

Wydłużenie odstępu QT w związku z leczeniem sertyndolem może się zwiększyć, jeśli pacjent otrzymuje jednocześnie inne leki, które znacząco wydłużają odstęp QT. Podawanie takich leków w skojarzeniu z sertyndolem jest zatem przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Do takich interakcji dojść może np. między chinidyną i sertyndolem. Poza wydłużaniem odstępu QT (patrz punkt 4.3), chinidyna wywiera znaczne działanie hamujące na CYP2D6. Sertyndol jest w znacznym stopniu metabolizowany przez izoenzymy CYP2D6 i CYP3A cytochromu P450. CYP2D6 wykazuje polimorfizm populacyjny, a oba izoenzymy mogą być blokowane przez wiele leków przeciwpsychotycznych i innych leków (patrz punkt 4.4). CYP2D6 Stężenie sertyndolu w osoczu zwiększa się dwu-trzykrotnie u pacjentów przyjmujących jednocześnie fluoksetynę lub paroksetynę (działają silnie hamująco na CYP2D6). Należy zatem zachować szczególną ostrożność podczas stosowania sertyndolu w skojarzeniu z tymi i innymi lekami o działaniu hamującym na CYP2D6. Wymagane może być zastosowanie mniejszej dawki podtrzymującej sertyndolu oraz konieczne jest monitorowanie zapisu EKG przed ustalaniem dawki i po jego dokonaniu (patrz punkt 4.4). CYP3A Zaobserwowano niewielki (<25%) wzrost osoczowego stężenia sertyndolu w przypadku podawania antybiotyków makrolidowych (np. erytromycyny, która działa hamująco na CYP3A) oraz antagonistów kanału wapniowego (diltiazemu, werapamilu). Zaobserwowane skutki mogą być jednak bardziej nasilone u osób o wolnym metabolizmie przy udziale CYP2D6 (ponieważ eliminacja sertyndolu zarówno przy udziale CYP2D6 jak i CYP3A może być zaburzona). Rutynowa identyfikacja pacjentów o wolnym metabolizmie przy udziale CYP2D6 nie jest możliwa, dlatego przeciwwskazane jest podawanie w skojarzeniu leków o działaniu hamującym na CYP3A i sertyndolu, ponieważ może to prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia sertyndolu (patrz punkt 4.3). Metabolizm sertyndolu może się znacznie nasilić pod wpływem leków o znanym działaniu indukującym na izoenzymy CYP, w szczególności ryfampicyny, karbamazepiny, fenytoiny i fenobarbitalu, które mogą spowodować dwu-trzykrotne zmniejszenie stężenia sertyndolu w osoczu. Zmniejszona skuteczność leczenia przeciwpsychotycznego u pacjentów otrzymujących te lub inne leki o właściwościach indukujących wymagać może dobrania dawki sertyndolu w górnej granicy zakresu dawkowania.

W badaniach klinicznych z zastosowaniem sertyndolu do działań niepożądanych istotnie różnych od obserwowanych podczas podawania placebo występujących u ponad 1% pacjentów zaliczano (wymienione poniżej wg zmniejszającej się częstości występowania): nieżyt lub niedrożność nosa, zaburzenia wytrysku (zmniejszona objętość ejakulatu), zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, hipotonię ortostatyczną, zwiększenie masy ciała, obrzęki obwodowe, duszność, parestezje oraz wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4). Objawy pozapiramidowe Odsetek pacjentów leczonych sertyndolem, zgłaszających występowanie objawów pozapiramidowych, był podobny jak u pacjentów otrzymujących placebo. Ponadto w badaniach klinicznych z udziałem grup kontrolnych otrzymujących placebo, liczba pacjentów leczonych sertyndolem, którzy wymagali leczenia z powodu objawów pozapiramidowych, była taka sama jak pacjentów otrzymujących placebo. Niektóre z niepożądanych reakcji na lek występują na początku leczenia i ustępują w miarę jego kontynuacji, np. hipotonia ortostatyczna. 8/13 Poniżej podano reakcje niepożądane uporządkowane wg układu narządów i częstości występowania: Bardzo często (• 1/10); Często (od ≥1/100 do <1/10); Niezbyt często (od ≥1/1000 do <1/100); Rzadko (od ≥1/10 000 do <1/1 000); Bardzo rzadko (• 1/10 000); Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). KLASYFIKACJA UKŁADÓW I NARZĄDÓW CZĘSTOŚĆ DZIAŁANIE NIEPOŻĄDANE Zaburzenia endokrynologiczne Niezbyt często hiperprolaktynemia Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często zwiększenie masy ciała, Niezbyt często hiperglikemia Zaburzenia układu nerwowego Często zawroty głowy, parestezje Niezbyt często omdlenia, drgawki, zaburzenia ruchów (zwłaszcza późne dyskinezy, patrz punkt 4.4) Rzadko w związku ze stosowaniem sertyndolu donoszono o złośliwym zespole neuroleptycznym (ZZN) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia serca Często obrzęk obwodowy wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4) Niezbyt często Torsade de Pointes (patrz punkt 4.4) Zaburzenia serca Często hipotonia ortostatyczna (patrz punkt 4.4) Częstość nieznana żylna choroba zakrzepowo- zatorowa (w tym przypadki zatorowości płucnej i zakrzepicy żył głębokich) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo często nieżyt nosa lub niedrożność nosa Często duszność Zaburzenia żołądka i jelit Często suchość błony śluzowej jamy ustnej Ciąża, połóg i okres okołoporodowy Częstość nieznana Zespół odstawienia leku u noworodka (patrz punkt 4.6) Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Bardzo często brak wytrysku Często zaburzenia wytrysku zaburzenia wzwodu Niezbyt często mlekotok Badania diagnostyczne Często obecność erytrocytów w moczu, obecność leukocytów w moczu. 9/13 Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181 C PL-02 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.