Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Ranitidini hydrochloridum do 1 ml (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń: Krospowidon; Magnezu stearynian; Celuloza mikrokrystaliczna; Krzemionka koloidalna bezwodna
- Otoczka: Hypromeloza (Methocel E15); Lak z żółcienią pomarańczową (E110); Tytanu dwutlenek; Triacetyna; Talk
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Otoczka)
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- pomarańczowy średnicy 9 mm
Ranigast MAX to tabletki powlekane o średnicy 9 mm, obustronnie wypukłe, koloru pomarańczowego. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Brak danych dotyczących przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w czasie stosowania ranitydyny. Niemniej, w niektórych przypadkach obserwowano działania niepożądane, takie jak: zawroty i bóle głowy lub niewyraźne widzenie (zaburzenia akomodacji), mogące ograniczać sprawność psychofizyczną, o czym należy poinformować pacjenta. W przypadku wystąpienia takich działań niepożądanych, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
28 pozycji wyodrębnione przez model AI
- niezbyt często: Ból brzucha; zaparcia; nudności
- rzadko: Reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, niedociśnienie i ból w klatce piersiowej).; Przemijające zmiany aktywności enzymów wątrobowych; Wysypka skórna; Podwyższenie stężenia kreatyniny (zwykle niewielkie; normalizuje się w czasie trwania leczenia)
- bardzo rzadko: Zmiany w obrazie krwi (leukopenia, trombocytopenia), zwykle przemijające.; Agranulocytoza lub pancytopenia, czasami z hipoplazją lub aplazją szpiku.; Wstrząs anafilaktyczny.; Przemijające stany splątania, depresja i omamy, szczególnie u pacjentów ciężko chorych, pacjentów w podeszłym wieku i u pacjentów z nefropatią.; Bóle głowy (czasami silne), zawroty głowy i przemijające zaburzenia dotyczące ruchów mimowolnych.; Przemijające niewyraźne widzenie, prawdopodobnie w wyniku zaburzenia akomodacji oka.; bradykardia; tachykardia; blok przedsionkowo-komorowy; Zapalenie naczyń; Ostre zapalenie trzustki; biegunka; Zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane) przebiegające z żółtaczką lub bez, zwykle przemijające; Rumień wielopostaciowy; wypadanie włosów; Bóle mięśni i bóle stawów; Śródmiąższowe zapalenie nerek; Przemijająca impotencja; ginekomastia; mlekotok
- częstość nieznana: Duszność.
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 16 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat.” · ChPL, pkt 4.3
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 300 mg na dobę · młodzież, dorośli
źródło: „Dobowa dawka leku nie powinna być większa niż 300 mg (2 tabletki).” · Ulotka, pkt 3
- Czas stosowania
-
- nie dłużej niż 2 tygodni
źródło: „Produktu nie należy stosować dłużej niż 2 tygodnie.” · ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli i młodzież w wieku powyżej 16 lat
„Dorośli i młodzież w wieku powyżej 16 lat W przypadku wystąpienia objawów niestrawności zwykle stosuje się 1 tabletkę 150 mg na dobę. W razie nawrotu dolegliwości można zastosować 1 tabletkę 150 mg 2 razy na dobę. Dobowa dawka leku nie powinna być większa niż 300 mg (2 tabletki). Tabletkę należy połknąć w całości, popijając niewielką ilością wody.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża
„Ciąża Brak kontrolowanych badań dotyczących stosowania ranitydyny u kobiet w ciąży. Ranitydyna przenika przez barierę łożyskową, dlatego produkt można stosować u kobiet w ciąży tylko w przypadku zdecydowanej konieczności. Ranitydyna podawana w dawkach leczniczych kobietom podczas porodu lub przed cesarskim cięciem nie wpływa niekorzystnie na przebieg porodu ani na późniejszy rozwój niemowlęcia.”
- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Ranitydyna przenika do mleka kobiecego, dlatego u kobiet karmiących piersią produkt leczniczy należy stosować tylko w przypadku zdecydowanej konieczności.”
- Płodność: „Płodność Brak danych dotyczących wpływu ranitydyny na płodność u ludzi. W badaniach przeprowadzonych na zwierzętach nie wykazano wpływu na płodność osobników obu płci (patrz punkt 5.3).”
źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.” źródło: Ulotka, pkt 3
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ranigast MAX
Kiedy nie stosować leku Ranigast MAX
- jeśli pacjent ma uczulenie na ranitydynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Ranigast MAX należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby lub nerek,
- jeśli u pacjenta występowała ostra porfiria,
- jeśli u pacjenta wraz z niestrawnością występuje chudnięcie, trudności w połykaniu lub
utrzymujące się bóle brzucha,
- jeśli u pacjenta dotychczas nie występowały dolegliwości żołądkowe (dyspeptyczne) lub
występowały, ale ostatnio zmieniły się - szczególnie dotyczy to osób w średnim lub podeszłym
wieku,
- jeśli pacjent stosuje niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), szczególnie dotyczy to
pacjentów w podeszłym wieku i osób, które miały chorobę wrzodową w przeszłości,
- jeśli pacjent stosuje inne leki, również takie, które wydawane są bez recepty,
- jeśli pacjent przebywa pod stałą kontrolą lekarską z innych przyczyn,
- jeśli pacjent ma cukrzycę, choroby płuc i zaburzenia odporności.
Leczenie ranitydyną może maskować objawy nowotworu żołądka.
Ranigast MAX a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Lek Ranigast MAX może wpływać na szybkość i stopień wchłaniania leków, takich jak:
- ketokonazol (lek przeciwgrzybiczy),
- atazanawir, delawirydyna (leki stosowane w zakażeniach wirusowych),
- gefitynib (lek stosowany w leczeniu nowotworów),
- leki z grupy benzodiazepin, takie jak midazolam, triazolam - stosowane w przypadku
bezsenności,
- glipizyd (lek stosowany w leczeniu cukrzycy),
- prokainamid, N-acetyloprokainamid (leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca).
Sukralfat (lek stosowany w leczeniu choroby wrzodowej żołądka) w dawkach powyżej 2 g zmniejsza
wchłanianie ranitydyny.
Ranitydyna nie nasila działania leków, takich jak amoksycylina (antybiotyk) i metronidazol (lek
przeciwbakteryjny i przeciwpierwotniakowy), diazepam (lek uspokajający i przeciwlękowy,
stosowany w leczeniu padaczki), lidokaina (lek znieczulający, stosowany także w leczeniu zaburzeń
rytmu serca), fenytoina (lek przeciwpadaczkowy), propranolol (lek stosowanym.in. w leczeniu
nadciśnienia i choroby niedokrwiennej serca), teofilina (lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej).
Ranigast MAX może wydłużać czas protrombinowy w czasie jednoczesnego stosowania z lekami
przeciwzakrzepowymi - pochodnymi kumaryny (np. warfaryna), dlatego należy ściśle kontrolować
czas protrombinowy w trakcie jednoczesnego leczenia tymi lekami.
Ranigast MAX z jedzeniem i piciem
Pokarm nie ma znaczącego wpływu na wchłanianie ranitydyny.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Lek powinien być stosowany u kobiet w ciąży tylko wtedy, kiedy zdaniem lekarza jest to
bezwzględnie konieczne.
Karmienie piersią
Ranitydyna przenika do mleka kobiecego, dlatego u kobiet karmiących piersią lek można stosować
tylko wtedy, kiedy zdaniem lekarza jest to bezwzględnie konieczne.
Brak danych dotyczących wpływu ranitydyny na płodność u ludzi. W badaniach przeprowadzonych
na zwierzętach nie wykazano wpływu na płodność osobników obu płci.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Brak informacji dotyczących przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
w czasie stosowania ranitydyny. Jednakże u niektórych pacjentów obserwowano działania
niepożądane, takie jak: zawroty i bóle głowy lub niewyraźne widzenie, które mogą ograniczać
sprawność psychofizyczną. W przypadku wystąpienia takich działań niepożądanych, nie należy
prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Lek Ranigast MAX zawiera lak z żółcienią pomarańczową (E110)
Lek może powodować reakcje alergiczne.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z częstością występowania:
Bardzo często: występują u więcej niż 1 na 10 pacjentów
Często: występują u mniej 1 na 10 pacjentów
Niezbyt często: występują u mniej niż 1 na 100 pacjentów
Rzadko: występujące u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów
Bardzo rzadko: występują u mniej niż u 1 na 10 000 pacjentów
Nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
U pacjentów stosujących ranitydynę obserwowano następujące działania niepożądane:
Bardzo rzadko: bóle głowy (czasami silne) i zawroty głowy, przemijające zaburzenia dotyczące
ruchów mimowolnych, przemijające stany splątania, depresja i omamy (szczególnie u pacjentów
ciężko chorych, u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobami nerek), zwolnienie
akcji serca (bradykardia), przyspieszenie akcji serca (tachykardia), blok przedsionkowo-komorowy
(zaburzenia przewodnictwa bodźców w komórkach mięśnia sercowego), zapalenie naczyń, zwykle
przemijające zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane) przebiegające z żółtaczką lub
bez, ostre zapalenie trzustki, biegunka, bóle stawowe i mięśniowe, zwykle przemijająca leukopenia
(zmniejszenie liczby krwinek białych) i trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi),
agranulocytoza (choroba przebiegająca z objawami wysokiej gorączki, bólem gardła, owrzodzeniem w
obrębie jamy ustnej, nosa, gardła, narządów płciowych i odbytnicy) lub pancytopenia (niedobór
krwinek białych, krwinek czerwonych i płytek krwi), czasami z aplazją lub hipoplazją szpiku (zanik
szpiku), ginekomastia (przerost piersi u mężczyzn), przemijająca impotencja, mlekotok, rumień
wielopostaciowy, wypadanie włosów, wstrząs anafilaktyczny (objawy: duszność, trudność
w nabieraniu powietrza w wyniku obrzęku krtani, trudność w wydechu, świst krtaniowy, świąd skóry
i jej zaczerwienienie, ból głowy, uczucie „ucisku”, zawroty głowy, przyspieszenie lub rzadziej
zwolnienie czynności serca, świąd, pokrzywka o różnym nasileniu, rumień całego ciała, znaczne
osłabienie aż do utraty przytomności włącznie; w ciężkich przypadkach może zagrażać życiu),
niewyraźne widzenie (zaburzenia akomodacji), zapalenie nerek.
Rzadko: wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk okolic twarzy, warg, języka oraz
gardła, utrudniający oddychanie, połączony ze świądem, zaczerwienieniem skóry, pokrzywką oraz
ciężkim skurczem oskrzeli), gorączka, skurcz oskrzeli, przemijające zmiany aktywności enzymów
wątrobowych w testach diagnostycznych, niedociśnienie, ból w klatce piersiowej, podwyższenie
stężenia kreatyniny (zwykle niewielkie; normalizuje się w czasie trwania leczenia).
Niezbyt często: ból brzucha, zaparcia, nudności (objawy te ustępują w czasie trwania leczenia).
Nieznana: duszność.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Nie stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Leczenie antagonistami receptora histaminowego H2, w tym m.in. ranitydyną, może maskować
objawy raka żołądka i opóźniać właściwe rozpoznanie.
Ranitydyna jest wydalana przez nerki, co może prowadzić do zwiększenia jej stężenia w surowicy
krwi u pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 50 ml/min).
Ranitydyna nie jest odpowiednia dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek pozostających bez
opieki medycznej.
Pacjenci, którzy stosują równocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i ranitydynę
powinni być systematycznie kontrolowani. Dotyczy to szczególnie pacjentów w podeszłym wieku
oraz pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie. Ranitydyna chroni przed związaną ze stosowaniem
NLPZ chorobą wrzodową dwunastnicy, ale nie żołądka.
Istnieją nieliczne doniesienia sugerujące, że ranitydyna może wywołać ostre napady porfirii. Dlatego
należy unikać stosowania produktu u pacjentów z ostrą porfirią w wywiadzie.
Jeśli dolegliwości nie ustępują po 14 dniach leczenia, należy bezzwłocznie zweryfikować diagnozę.
Produkt nie jest wskazany do stosowania u następujących grup pacjentów bez konsultacji z lekarzem
lub farmaceutą:
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 50 ml/min) i/lub
wątroby.
- Pacjenci przebywający pod kontrolą lekarską z innych przyczyn.
- Pacjenci z innymi dolegliwościami lub stosujący leki zarówno przepisane przez lekarza, jak
i bez recepty.
- Pacjenci w średnim wieku lub w podeszłym wieku z nowymi objawami niestrawności lub
u których objawy te uległy zmianie w ostatnim czasie.
- Pacjenci z trudnościami z przełykaniem, przewlekłym bólem brzucha lub niezamierzoną utratą
masy ciała w połączeniu z objawami niestrawności.
Stwierdzono, że w pewnych grupach pacjentów, jak osoby w podeszłym wieku, pacjenci
z przewlekłymi chorobami płuc, z cukrzycą lub z zaburzeniami odporności może istnieć zwiększone
ryzyko zachorowania na pozaszpitalne zapalenie płuc.
W dużych badaniach epidemiologicznych wykazano, że ryzyko zachorowania na pozaszpitalne
zapalenie płuc u osób aktualnie przyjmujących ranitydynę, w porównaniu z osobami, które przerwały
leczenie, zwiększa się o 1,82 (1,26 – 2,64 przy przedziale ufności CI 95%).
Produkt zawiera lak z żółcienią pomarańczową (E110), która może powodować reakcje alergiczne.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Ranitydyna może wpływać na wchłanianie, metabolizm lub wydalanie nerkowe innych leków.
Zmieniona farmakokinetyka może wymagać zmiany dawkowania leków lub przerwania leczenia.
Interakcje mogą być powodowane przez różne mechanizmy, w tym:
1) Hamowanie układu oksygenaz o funkcji mieszanej związanego z cytochromem P-450
Ranitydyna w zalecanych dawkach nie nasila działania leków unieczynnianych przez ten enzym,
takich jak diazepam, lidokaina, fenytoina, propranolol i teofilina.
Istnieją doniesienia o wydłużeniu czasu protrombinowego w czasie stosowania leków
przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny, np. warfaryny. Ze względu na wąski indeks
terapeutyczny, należy ściśle kontrolować czas protrombinowy w trakcie jednoczesnego leczenia
ranitydyną.
2) Konkurencja w ramach nerkowego wydzielania kanalikowego
Ponieważ ranitydyna jest częściowo eliminowana przez system kationowy, może to mieć wpływ na
klirens innych leków eliminowanych w ten sposób. Duże dawki ranitydyny (np. takie jak stosowane
w leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona) mogą zmniejszać wydalanie prokainamidu
i N-acetyloprokainamidu, powodując zwiększenie stężenia tych leków w osoczu.
3) Zmiana pH w żołądku
Biodostępność pewnych leków może być zmieniona. Może to doprowadzić do zwiększenia
wchłaniania (np. triazolamu, midazolamu, glipizydu) lub zmniejszenia wchłaniania (np. ketokonazolu,
atazanawiru, delawirydyny, gefitynibu).
Podczas równoczesnego stosowania sukralfatu w dużych dawkach (2 g) może zmniejszyć się
wchłanianie ranitydyny. Zastosowanie sukralfatu 2 godziny po przyjęciu ranitydyny nie wpływa na jej
wchłanianie.
Nie stwierdzono interakcji między ranitydyną a amoksycyliną lub metronidazolem.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane obserwowane w czasie leczenia ranitydyną podano poniżej. W wielu
przypadkach nie wykazano związku przyczynowego między stosowaniem ranitydyny a wystąpieniem
tych objawów.
Działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z częstością występowania:
bardzo często (≥1/10)
często (≥1/100, <1/10)
niezbyt często (≥1/1000, <1/100)
rzadko (≥10 000, <1/1000)
bardzo rzadko (<1/10 000)
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo rzadko:
Zmiany w obrazie krwi (leukopenia, trombocytopenia),
zwykle przemijające.
Agranulocytoza lub pancytopenia, czasami z hipoplazją
lub aplazją szpiku.
Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko:
Reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk
naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli,
niedociśnienie i ból w klatce piersiowej).
Bardzo rzadko:
Wstrząs anafilaktyczny.
Działania te występowały po pierwszej dawce.
Nieznana:
Duszność.
Zaburzenia psychiczne Bardzo rzadko:
Przemijające stany splątania, depresja i omamy,
szczególnie u pacjentów ciężko chorych, pacjentów
w podeszłym wieku i u pacjentów z nefropatią.
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko:
Bóle głowy (czasami silne), zawroty głowy i przemijające
zaburzenia dotyczące ruchów mimowolnych.
Zaburzenia oka Bardzo rzadko:
Przemijające niewyraźne widzenie, prawdopodobnie
w wyniku zaburzenia akomodacji oka.
Zaburzenia serca Bardzo rzadko:
Tak jak w przypadku innych antagonistów receptora H2
bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy.
Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko:
Zapalenie naczyń.
Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często:
Ból brzucha, zaparcia, nudności (objawy te ustępują
w czasie trwania leczenia).
Bardzo rzadko:
Ostre zapalenie trzustki, biegunka.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko:
Przemijające zmiany aktywności enzymów wątrobowych.
Bardzo rzadko:
Zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub
mieszane) przebiegające z żółtaczką lub bez, zwykle
przemijające.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko:
Wysypka skórna.
Bardzo rzadko:
Rumień wielopostaciowy, wypadanie włosów.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i
tkanki łącznej
Bardzo rzadko:
Bóle mięśni i bóle stawów.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Rzadko:
Podwyższenie stężenia kreatyniny (zwykle niewielkie;
normalizuje się w czasie trwania leczenia).
Bardzo rzadko:
Śródmiąższowe zapalenie nerek.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Bardzo rzadko:
Przemijająca impotencja, ginekomastia, mlekotok.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.